wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
1. Mirosław Bałka jako postświadek Zagłady dr hab. Renata Tańczuk prof. UWr Kulturoznawstwo - stacjonarne II stopnia
W pracy dyplomowej podejmuję refleksję nad twórczością Mirosława Bałki i jego statusem postświadka Zagłady. Jako twórca prac wideograficznych, rysunkowych, rzeźb oraz instalacji, podejmujących temat nazistowskiego ludobójstwa, Bałka prowokuje pytanie o rolę jego twórczości w procesie świadczenia o Zagładzie. Czy jest on postświadkiem Zagłady, a jego sztuka – postświadectwem? Odpowiedź na to pytanie starałam się uzyskać, dokonując interpretacji wybranych prac otwockiego artysty. Częścią procedury interpretacji dzieł sztuki Bałki było badanie związków, jakie zachodzą pomiędzy nimi a innymi tekstami kultury (używam pojęcia tekstu w szerokim znaczeniu – dzieło sztuki jest również tekstem). Każda z zaprezentowanych w rozdziałach pierwszym, drugim, trzecim oraz czwartym wykładni zawiera liczne odniesienia do filozofii, literatury, a także do filmu oraz sztuk plastycznych głównie dotyczących Auschwitz. Każda uznaje ustalenia, jakie zostały poczynione w polu dyscyplin naukowych, zajmujących się nazistowskim ludobójstwem.
2. Potrzeby kulturalne seniorów Gminy Lubań dr hab. Renata Tańczuk prof. UWr Kulturoznawstwo - stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy dyplomowej było rozpoznanie potrzeb kulturalnych seniorów z Gminy Lubań oraz zdiagnozowanie z jakich wartości wynika realizacja tych potrzeb. Przeprowadzono badania wśród osób starszych w wieku 60+. Techniki badawcze, jakimi posłużono się to wywiad pogłębiony oraz ankieta. Wywiady ukierunkowane prowadzone były z seniorami, którzy są liderami w swoim środowisku i aktywnie działają na rzecz społeczności lokalnej. Ankieta zawierała pytania wielokrotnego wyboru z kafeterią, pytania zamknięte oraz pytania otwarte, które umożliwiały respondentom swobodną wypowiedź. Na podstawie przeprowadzonych badań przedstawiono potrzeby kulturalne, oczekiwania oraz bariery uczestnictwa w kulturze osób starszych. Uzyskano wgląd również w wartości preferowane przez seniorów oraz dokonano analizy tych właśnie wartości. Wyniki badań mogą przyczynić się do dostosowania oferty kulturalnej na terenie obszaru badawczego, odpowiadającej potrzebom najstarszych mieszkańców. Niniejsza praca dyplomowa składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym przedstawiono potrzeby kulturalne w świetle kulturoznawczej koncepcji kultury. Rozdział drugi poświęcony jest aktywności kulturalnej ludzi starszych, pojęciom starości i starzenia się, a także rolom i stereotypom, jakie są przypisywane seniorom. Autorka dokonała w nim również omówienia dostępnych badań na temat potrzeb kulturalnych seniorów oraz przedstawiła programy wsparcia dedykowane wskazanej grupie wiekowej. Rozdział trzeci zawiera charakterystykę Gminy Lubań, na której obszarze przeprowadzone zostały badania. Znajduje się w nim ogólny zarys kondycji gminy oraz opis instytucji kultury oraz organizacji społecznych działających na jej terenie. W czwartym rozdziale są opisane badania własne autorki, począwszy od założeń metodologicznych, poprzez analizę wyników badań ankietowych oraz wywiadów po wnioski z nich płynące. Do niniejszej pracy załączony jest również aneks, który zawiera kwestionariusz badania ankietowego, scenariusz wywiadu oraz transkrypcje przeprowadzonych wywiadów.
3. Wizerunki kobiece w sztuce starożytnego Egiptu dr Agata Kubala Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Celem pracy była próba uchwycenia zmian w ikonografii poszczególnych typów przedstawień oraz próba odpowiedzi na pytanie w jaki sposób budowana była ikonografia przedstawień kobiecych i na jakich fundamentach ideologicznych była oparta. Analizie poddane zostały najwcześniejsze przedstawienia kobiece z okresu predynastycznego, reprezentowane głównie przez schematyczne figurki z gliny, kości lub kości słoniowej. Znajdowane są one na stanowiskach osadniczych oraz w pochówkach i w znacznej większości przedstawiają nagie postacie kobiece z zaznaczonymi cechami płciowymi. Wizerunki z dynastycznego Egiptu podzielone zostały ze względu na status przedstawionej kobiety. Są to przedstawienia królowych, żeńskich faraonów, arystokratek, kapłanek oraz kobiet o niższym statusie (niewolnic, służących). Ostatnie dwa podrozdziały poświęcone zostały drobnej plastyce oraz sztuce użytkowej.
4. Człowiek we współczesnej fotografii czyli o twórczości Wojciecha Plewińskiego prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Działalność artystyczna Wojciecha Plewińskiego dostarcza intersujących odniesień – przydatnych w pracy badawczej, w zakresie tematyki zawartej w tytule niniejszego opracowania: „Człowiek we współczesnej fotografii, czyli o twórczości Wojciecha Plewińskiego”. W celu przeanalizowania wybranych cykli fotograficznych, ukazujących egzystencję społeczeństwa polskiego, jak i innych narodowości spoza tzw. ”Żelaznej Kurtyny” – żyjących w drugiej połowie XX-wieku – zastosowano metodę Erwina Panofsky’ego. oraz posiłkowano się wykładnią teorii Rolanda Barthes’a. Wnioski wypływające z przeprowadzonej analizy, odnoszące się do artystycznych i historycznych aspektów fotografii, z uwzględnieniem jej roli dydaktycznej oraz walorów poznawczych, zostały zawarte w końcowej części pracy.
5. Ancient mausolea in Mediterranean and Asian countries dr hab. Mateusz Żmudziński European Cultures, stacjonarne I stopnia
The topic of this work is to research ancient Mausolea in the Mediterranean and Asian countries. Here wants do study the Origin of the most important mausolea of ancient China, Persia, Japan and in the Roman Empire.
6. Twórczość malarska i konserwatorska Łukasza Mrzygłoda dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Przedmiotem pracy jest twórczość malarska oraz konserwatorska Wincentego Łukasza Mrzygłoda, który urodził się w 1884 roku, a następnie wychował na jednej z niewielkich wsi na Górnym Śląsku. Artysta ten, a następnie konserwator jako jeden był czynny przed wojną i po niej pozostał, aż do śmierci w roku 1952 przyjmując równocześnie obywatelstwo polskie. Ponieważ opracowanie składające się z dwóch części nie zawiera jednego biogramu Wincentego Łukasza Mrzygłoda, każdy z podrozdziałów został wzbogacony wiadomościami z jego życiorysu. Pierwsza część, która składa się z pięciu podrozdziałów omawia działalność artystyczną Łukasza Mrzygłoda. Chronologicznie, omówienie rozpoczyna się od wskazania na utożsamianie się artysty jako Górnoślązaka oraz od przybliżenia pierwszego z etapów edukacji artystycznej w warsztacie „ostatniego nazareńczyka” Juliana Wałdowskiego we Wrocławiu. Następnie, przedstawiony został drugi z etapów nauki pod okiem Eduarda Kaempffera oraz opisane zostały najbardziej rozpoznawalne franciszkańskie prace Mrzygłoda, a więc cyklu obrazów z auli Kolegium Serafickiego w Nysie oraz obraz dyplomowy Śmierć św. Franciszka. W trzecim podrozdziale zestawione zostały obrazy o tematyce religijnej i rodzajowej, jakie artysta tworzył przez całe życie. Czwarty podrozdział wyodrębnia portrety, które w zależności od sytuacji życiowej ukazywały braci franciszkanów, członków rodziny czy mieszczan. Ostatni fragment w tej części stanowią malowidła ścienne tworzone przez artystę, z pomocą syna Arnolda, w ostatnim etapie jego życia. Druga część pracy omawia twórczość konserwatorską Mrzygłoda, którą prowadził od 1932 roku będąc wówczas kierownikiem Warsztatu Restauracji Zabytków Prowincji Górnośląskiej w Nysie. Pierwszy z czterech rozdziałów tej części pracy, omawia organizację administracyjną oraz strukturę urzędu konserwatorskiego na terenie Górnego Śląska (Oberschlesien) przed drugą wojną światową. Drugi i trzeci podrozdział, są przybliżeniem środowiska konserwatorskiego oraz próbą wyjaśnienia tzw. kreatywności konserwatorskiej. Prace w części właściwej zostały podzielone na poszczególne kategorie: malarstwo sztalugowe, rzeźbę oraz malarstwo ścienne. Celem pracy jest uzupełnienie katalogu znanych dotychczas prac malarskich i konserwatorskich Mrzygłoda o nowe oraz wskazanie problematyki dalszego badania tego zbioru i drogi analizy wpływu obiektów restaurowanych i konserwowanych przez Mrzygłoda na jego twórczość malarską. Do zakresu pracy należy również przybliżenie dzisiejszej krytyki obiektów restaurowanych i konserwowanych przez Łukasza Mrzygłoda wynikającej z nagminnego, błędnego postrzegania artysty jako prowincjonalnego i niszowego amatora.
7. Agresja rówieśnicza z udziałem uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w szkole specjalnej i integracyjnej w opinii nauczycieli dr hab. Beata Cytowska prof. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia
Tematem mojej pracy jest Agresja rówieśnicza z udziałem uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w szkole specjalnej i integracyjnej w opinii nauczycieli. Głównym celem pracy było zapoznanie się z opinią nauczycieli pracujących w szkole specjalnej i integracyjnej na temat agresji rówieśniczej. Cała praca składa się z czterech rozdziałów i podsumowania badań własnych. W rozdziale 1 przedstawiono podstawowe pojęcia związane ze zjawiskiem jakim jest agresja. Konieczne zatem było zarówno zdefiniowanie, jak i omówienie pojęcia, rodzajów jak i etiologii agresji. W niniejszym rozdziale zostały przedstawione czynniki, które mogą mieć wpływ na zachowania niepożądane takie jak nowe media czy też przemoc i agresja w domu. W dalszej części rozdziału 1 omówiono przejawy agresji oraz profilaktykę i interwencję. Poruszony został temat agresji u osób z niepełnosprawnością intelektualną Rozdział 2 poświęcony został niepełnosprawności intelektualnej w świetle literatury, skład się on z czterech podrozdziałów i dwóch paragrafów. Biorąc pod uwagę temat pracy pierwsze trzy podrozdziały zostały poświęcone pojęciu, klasyfikacji oraz przyczyną niepełnosprawności intelektualnej. Natomiast czwarty podrozdział charakteryzuję osoby z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym i znacznym. Natomiast w rozdziale 3 będącym metodyką badań własnych przedstawiono przedmiot i cel badań oraz sformułowanie problemu badawczego. Ponadto zaprezentowano paradygmat badań jakościowych, metody oraz techniki badawcze biorąc pod uwagę formę badań. W tym rozdziale również została przedstawiona organizacja badań własnych i etyka badań jakościowych. Kolejny, a zarazem ostatni rozdział to analiza i interpretacja wyników badań własnych dokonanych w oparciu o wypowiedzi respondentów biorących udział w badaniu w oparciu o kwestionariusz wywiadu. Pierwsza część tego rozdziału została poświęcona charakterystyce placówek w których uczą respondenci. Kolejne podrozdziały są już wypowiedziami osób badanych na poszczególne pytania. Między innymi zostały zapisane odpowiedzi badanych na pytania dotyczące sprawców, czynników oraz okoliczności sprzyjające zachowaniom agresywnym. Ostatni podrozdział przedstawia wypowiedzi respondentów na temat szkolnego systemu profilaktyki i agresji. Wszystkie wypowiedzi zostały ze sobą porównane co pozwoliło na wyciągnięcie wniosków. Na samym końcu pracy zaprezentowano podsumowanie badań własnych w oparciu o wypowiedzi osób badanych. Zostały one porównane z materiałami innych badaczy poruszającymi temat jakim jest agresja rówieśnicza.
8. Jacek Malczewski "Wyspa umarłych (1885). Recepcja i fenomen obrazu Arnolda Böcklina. prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
Celem pracy jest zbadanie problematyki wpływu Arnolda Böcklina na symbolizm w Polsce w odniesieniu do twórczości Jacka Malczewskiego. Praca oparta jest na dziele Böcklina pt. "Wyspa umarłych", którą skopiował Jacek Malczewski. Podzielona jest na trzy główne rozdziały, z czego dwa pierwsze podzielone są dodatkowo na podrozdziały. Pierwszy rozdział skupiony jest wokół sylwetki Arnolda Böcklina. Zawiera jego biografię, charakterystykę stylu oraz dokładną analizę wszystkich wersji "Wyspy umarłych" wraz z odbiorem omawianego dzieła w epoce. Kolejny rozdział skupia się wokół Jacka Malczewskiego. Rozdział ten jest najbardziej rozbudowany i składa się aż z czterech podrozdziałów. Zawiera biografię artysty, opis " Wyspy umarłych" Jacka Malczewskiego, przeanalizowane zostały analogie i różnice pomiędzy obiema wersjami: Böcklina i Malczewskiego oraz zostały omówione inne dzieła Malczewskiego inspirowane twórczością szwajcarskiego malarza. Ostatni rozdział skupia się na problematyce wpływu Arnolda Böcklina na symbolizm polski. Uwzględniono w nim wypowiedzi młodopolskich krytyków, twórczość innych polskich malarzy, którzy również inspirowali się dziełami Arnolda Böcklina oraz twórczość polskich poetów, którzy także czerpali z "böcklinowskiego" wzorca. Pracę kończy podsumowanie omawianych zagadnień. Praca zawiera bogaty materiał ilustracyjny odnoszący się do omawianych dzieł oraz do dzieł jedynie wymienionych w tekście.
9. Pojedynki gwelficko gibelińskie w twórczości Benedetto Bonfigli`ego i Bernardino di Betto Pinturicchio dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Zgodnie z teorią Johna Ruskina, miasta stroją się i prezentują tym okazalej, im bardziej pragną ukryć swoje słabości . Stronnicy papiestwa, gwelfowie w sporze z procesarskimi gibelinami wykorzystywali obraz miasta, wedutę jak tarczę prezentującą potęgę stronnictwa papieskiego, jednocześnie skutecznie ukrywającą niedoskonałość włoskich civitatum. Poruszając się w sferze symboliki murów miejskich, bram, świętych patronów miast, prezentując dokonania gwelfickich mecenasów manifestowano i tworzono mit słusznej władzy. Sztuka malarska stała się narzędziem walki gwelfów, którzy wyprowadzili rywalizację z gibelinami daleko poza pola bitew i politykę wyrażaną par excellence w wojnach, traktatach czy ucałowaniu papieskich stóp . Malowany wizerunek miasta i jego wielkich obywateli stanowił propagandową, obrazkową wersję opowieści historycznej opłacanej przez polityków, a do realizacji przedstawień programów ideowych zatrudniano wysokiej klasy artystów. Dokonania Benedetto Bonfigli, Pinturicchio i wielu innych znakomitych malarzy okazały się równie skuteczne, jak wybudowana przez Michała Anioła brama San Miniato broniąca Florencji przed wojskami cesarskimi . W okresie rozkwitu włoskich Commune gwelfowie ze względów propagandowych zlecali realizację przedstawień programów ideowych, w których miasta i porty odznaczają się wytworną i bogatą architekturą i mają piękne i właściwe proporcje, zasługują na pochwałę . Architekturę Sieny i Perugii pokazano w ściśle określonym celu propagandowym tak, aby parafrazując Andrea Palladio i odnosząc jego traktat do czasów wcześniejszych - można było oczekiwać, że widzów spoglądających na wyimaginowane w obrazie miasto ogarnie zachwyt i podziw nad jego pięknem i urokiem . Zadaniem pracy jest przedstawienie przykładów realizacji programów ideowych przedstawień tworzonych przez gwelfów, które osadzały wątki narracyjne w krajobrazie miejskim. Na przykładzie dekoracji freskowej Kaplicy Priorów w Perugii oraz Biblioteki Piccolomini w Sienie praca ma za zadanie ukazać, że treść przedstawień, dobór bohaterów i powiązane z nimi tło przedstawień były starannie dobranym materiałem propagandowym realizującym politykę stronnictwa papieskiego i Kościoła Rzymskiego.
10. Nikozja - miasto podzielone. Analiza podziałów społecznych i politycznych dr hab. Dariusz Wojtaszyn Interdyscyplinarne studia europejskie, stacjonarne II stopnia
Praca „Nikozja – miasto podzielone. Analiza podziałów społecznych i politycznych” przedstawia stolicę dwóch państw: Republiki Cypryjskiej i TRPC. Podział ten jest konsekwencją konfliktu cypryjskiego trwającego nieprzerwanie do dziś (choć przybierającego różne formy). W pracy tej narzucona cezura czasowa obejmuje lata 1955-2004: zwłaszcza wydarzenia z 1968, 1974 i 2004 roku, ponieważ aktualny obraz polityczny i społeczny wyspy jest bezpośrednią konsekwencją zajść w tym czasie. Wspomniana cezura obejmuje również aktualne wydarzenia kulturowe, polityczne i społeczne jednak w odniesieniu do historii. Natomiast cezurą przestrzenną jest miasto Nikozja jako szczególny przykład na terenie całej wyspy. Jej mieszkańcy mocniej odczuwają konsekwencje podziału niż np. mieszkańcy Limassol czy Famagusty. Problem cypryjski jest jednym z najbardziej złożonych konfliktów we współczesnym świecie. Tylko zrozumienie tego antagonizmu, próba kontaktu z drugą stroną, wzmocnienie gospodarcze północy może doprowadzić do jego zażegnania. Przez cały czas trwania konfliktu to politycy decydowali o przyszłości wyspy. Społeczeństwo zostało zapytane o opinię jedynie podczas w referendum w 2004 roku przed wejściem do Unii Europejskiej. Można domniemywać, że przy odpowiedniej polityce budowania zaufania dziś, w 2020 roku, mieszkańcy wyspy byliby bardziej tolerancyjni i skłonni do kompromisów niż rządzący Republiką Cypryjską, TRPC, Grecją i Turcją. Własne obserwacje prowadzone przez 6 miesięcy pozwoliły doświadczyć opisywanej rzeczywistości. Jednak spowodowało to również potrzebę znalezienia odpowiedzi na pytanie –dlaczego nie doprowadzono do zażegnania konfliktu? Dlaczego Cypr nazywany jest „cmentarzem negocjatorów”? Ponieważ jest to złożony i bardzo długi w swym trwaniu konflikt, a by go zrozumieć, trzeba przeanalizować nie tylko historię, ale również postawę młodego pokolenia, które nie pamięta Cypru przed wyznaczeniem „Zielonej Linii”. By te wszystkie wspomniane kwestie przeanalizować i opisać pomocne okazały się własne badania, przeprowadzone wywiady, obecność na marszach i spotkaniach, obserwacje różnego rodzaju wydarzeń jak otwarcie nowych punktów kontrolnych, przemówienia publiczne. Kluczowe dla pracy stały się porównania postaw Greckich i Tureckich Cypryjczyków, sposobu zarządzania północą i południem, analiza prawosławia i islamu na wyspie. Ale również badania dokumentów takich jak ustawy zasadnicze obu państw, statutów organizacji, które działają na rzecz pojednania czy literatura przedmiotu o podobnej tematyce.
11. Wizerunek kobiety na przełomie XIX, XX wieku. Twórczość Aubreya Beardsleya. prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
12. Wykorzystanie procesu badawczego w kształtowaniu pełnomocności uczniów w wieku wczesnoszkolnym dr Joanna Malinowska Pedagogika, stacjonarne I stopnia
"Wykorzystanie procesu badawczego w kształtowaniu pełnomocności uczniów w wieku wczesnoszkolnym" stanowi próbę zgłębienia i przełożenia na praktykę współczesnych wskazań z zakresy dydaktyki. Uzasadnienie ich słuszności zamieszczone zostało w pierwszym rozdziale. Zawiera on kolejno : prawidłowości rozwojowe różnych obszarów funkcjonowania dziecka we wczesnej edukacji, charakterystykę idei pełnomocności uczniów i pojęć z nią z wiązanych oraz zagadnienia z zakresu konstruktywizmu w nauczaniu, ze szczególnym uwzględnieniem metody projektów. Zestawienie tych trzech głównych składowych pozwala na wykazanie, w tej części pracy, ich powiązań i uzasadnienie znaczenia podejmowanej problematyki. Tworzy to także zręby pod samodzielnie przygotowany projekt zajęć, którego podstawowym założeniem jest próba wdrożenia w rzeczywistość szkolną procesu upełnomocniania uczniów. Zgodnie z perspektywą przedstawioną wcześniej, ma się to dziać poprzez zrealizowanie z nimi projektu badawczego. Przebieg tego projektu, uwarunkowania, w jakich miał miejsce oraz wnioski do dalszej pracy, jakie z niego płyną, zawarte są w rozdziale trzecim. Ewaluacja własnych działań pozwala także w tym miejscu odnieść się do własnych umiejętności i deficytów w kontekście przyszłej pracy nauczyciela. Oparcie ewaluacji o podejście refleksyjnego praktyka jest próbą stałej weryfikacji podejmowanych działań i ukierunkowania się na dalsze doskonalenie na drodze zawodowej.
13. Style przywiązania i potrzeba aprobaty społecznej a tendencja do zachowań altruistycznych u młodych dorosłych dr Bogna Bartosz Psychologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Celem powyższej pracy jest zbadanie potencjalnych związków pomiędzy tendencją do zachowań altruistycznych, stylami przywiązania oraz potrzebą aprobaty społecznej. W tym celu przeprowadzono badanie obejmujące 82 osób w wieku 20-30 lat, w tym 42 kobiety i 40 mężczyzn. Zadaniem osób badanych było wypełnienie trzech kwestionariuszy: pierwszej z dwóch części Kwestionariusza Altruizmu-Niealtruizmu autorstwa J. Śliwaka (2005), Kwestionariusza Stylów Przywiązania J. Feeney, P. Noller i M. Hanrahan (1994) w tłumaczeniu P. Marchwickiego (2004) oraz Kwestionariusza Aprobaty Społecznej autorstwa J. Wilczyńskiej i R. Drwala (1995). Wyniki badania potwierdziły część postawionych hipotez badawczych. Wykazany został ujemny związek pomiędzy tendencją do zachowań altruistycznych i stylem unikowym, nie wykazano za to związków pomiędzy tendencją do zachowań altruistycznych i dwoma pozostałymi stylami przywiązania. Wykazano także dodatni związek pomiędzy tendencją do zachowań altruistycznych a potrzebą aprobaty społecznej.
14. Przestrzeń i czas w realizacjach Dominika Lejmana prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
Dominik Lejman łączy w swoich realizacjach, wydawać by się mogło, opozycje nie do pogodzenia. Jak nikt inny przed nim, łączy galeryjny white cube z kinematograficznym black boxem. Łączy także takie opozycje jak przestrzeń i czas, to co publiczne z tym co prywatne, sacrum z profanum, to co na wskroś haptyczne, z tym co jest na wskroś wizualne. Rejestruje obraz człowieka w różnych momentach jego aktywności, nawiązuje do ludzkich potrzeb i lęków, mówi o „ekstremalnej samotności”. Ukazuje coraz bardziej zatomizowane ludzkie relacje, a jednocześnie potrzebę przynależności do grupy. Pokazuje, jak funkcjonujemy w czasie pracy, a jak w czasie wolnym. Zwraca uwagę na to, jak nieświadomie egzystujemy podczas, gdy oddziałuje na nas przemoc symboliczna. Jego wypowiedzi to także głos twórcy świadomego zmian, które zaistniały pod wpływem rozwoju rozmaitych technologii. W swoje pracy dyplomowej pragnęłam wykazać, że na przekór większości recenzetów i krytyków, zamiarem Dominika Lejmana jest skupienie się nie na formie, ale na treści prezentowanych prac. Co prawda takie stwierdzenie w przypadku artysty, który funkcjonuje w obrębie sztuki wideo wydaje się co najmniej zwodnicze, ale Dominik Lejman przekonuje, że jest to mozliwe. Praca składa się z dwóch części, pierwszej zatytułowanej przestrzeń oraz drugiej pod tytułem czas. Podział uzasadniony, ponieważ większość prac Lejmana zbudowana jest na zasadzie nakładania i przenikania czasoprzestrzeni. Lejman odwołuje się do problemu czasu, czasowości właśnie poprzez działania i interwencje w przestrzeni. W obrazach Lejmana da się także zauważyć odmitologizowaniem roli artysty-demiurga. Następuje tu radykalne przeobrażenie roli artysty, który, zamiast kreowania, wyrażania i komunikowania treści i znaczeń, ma w dzisiejszych czasach za zadanie projektować konteksty, w których odbiorca będzie mógł konstruować swa przeżycia, ich odniesienia oraz znaczenia. W takiej sytuacji dzieło sztuki powstaje w drugiej kolejności – jako wytwór odbiorcy, który został przez niego stworzony w kontekście dostarczanym przez twórcę. Idea autora jest zastępowana przez ideę rozproszonego autorstwa – wspólny cel tak zwanych odbiorców i tak zwanych artystów. W tym przypadku twórca rezygnuje z części swoich prerogatyw dzieląc się przywilejem (oraz trudem) kreacji z odbiorcą. Odbiorca w tym układzie zostaje zmuszony do porzucenia bezpiecznego komfortu kontemplacji zastanego dzieła i do podjęcia odpowiedzialności za jego zaistnienie. Zaskoczony widz nigdy do końca nie będzie mógł panować nad sytuacją wewnątrzobrazową. Struktura formalna tych projekcji jest złożona: z jednej strony – otwarta na obecność widza, z drugiej – odbierająca mu prawo do jej świadomego współkształtowania. Procesy percepcji u widzów mogą przebiegać w sposób bardzo odmienny, co sprawia, że ich rezultaty są zróżnicowane, a także w znacznym stopniu nieprzewidywalne . Również proporcje wyznaczane przez zaangażowanie obu
15. Camille Claudel i August Rodin. Artystyczne kontrowersje i koincydencje. prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne II stopnia
W pracy pt. "Camille Claudel i August Rodin. Artystyczne kontrowersje i koincydencje", autorka prezentuje pozycję artystów w sztuce francuskiej i europejskiej XIX - XX wieku oraz problematykę relacji między tytułowymi bohaterami. Zasadniczą część utworu rozpoczyna stan badań, który jest identyfikacją artystów oraz wyodrębnia istotne publikacje użyte w pracy. Praca uwzględnia rozdziały poświęcone życiu artystów i ich indywidualnym stylom. Dodatkowo, została poruszona problematyka dominującego wówczas akademizmu, a także erotyzmu obecnego w pracach Augusta Rodin. Ponadto, autorka pracy na przykładzie Camille Claudel, ukazuje ograniczenia kobiet panujące w XIX wieku oraz postawę rzeźbiarki względem feminizmu. Utwór finalizują rozważania dotyczące geniuszu artystów.
16. "Demon" (1892) Wojciecha Weissa. Na pograniczu dwóch światów. prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - stacjonarne I stopnia
17. Malarstwo Horsta Antesa w kontekście Nowej Figuracji prof. dr hab. Waldemar Okoń Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia
Praca magisterska "Malarstwo Horsta Antesa w kontekście Nowej Figuracji" ma za cel prezentację malarstwa niemieckiego artysty oraz nazwanie cech charakterystycznych dla twórczości z tego kręgu. Nie znaleziono żadnej publikacji naukowej dotyczącej tej twórczości w jezyku polskim. Materiał źródłowy dotyczacy artysty oraz innych twórców z kręgu Nowej Figuracji jest w wiekszości niemieckojęzyczny lub tłumaczony z angielskiego na niemiecki. Korzystano z katalogów wystaw, artykułów z gazet i magazynów sztuki oraz publikacji niemieckich historyków sztuki dostepnych w niemieckich bibliotekach. Bardzo dobrym źródłem informacji była monografia "Horst Antes" autorstwa amerykańskiego krytyka i historyka sztuki Donalda Kuspita. Praca składa się z dwóch rozdziałów. W pierwszym przedstawiono definicje Nowej Figuracji oraz wybranych przedstawicieli tego nurtu w Europie i USA. Z uwagi na bardzo szeroki kontekst, dokładniej omówiono tylko środowisko niemieckie z lat 40-tych i 50-tych XX-tego wieku, w tym pracownię drzeworytniczą HAPa Grieshabera w Akademii Sztuk Pieknych w Karlsruhe. Zaprezentowano również twórczość Willema de Kooniga oraz grupy CoBrA z racji wpływu jaki ci artyści mieli na omawianą sztukę. Rozdział drugi poświęcono malarstwu Antesa. Okres ujety w pracy został ograniczony do lat 1958-1983. Po tym czasie artysta odchodzi od figuracji. Twórczość malarza przeanalizowano dzieląc ją tematycznie i opisując w podrozdziałach. Przegląd obrazów z pogranicza informelu i figuracji debiutującego artysty osadza jego sztukę w omawianym kontekście. W dalszej części pracy poświęcono wiele uwagi nowemu wizerunkowi człowieka w obrazach Antesa. Jego Kopffussler (Głowonóg) staje się sztandarową figurą niemieckiej Nowej Figuracji i emblematem człowieka. W kolejnym podrozdziale przedstawiono jeden z ważniejszych motywów zgłębianych przez twórcę: Głowę, która staje się "pars pro toto", symbolem całego człowieka, niosącym wszystkie jego właściwości. Ponieważ Antes związał swój los z Italią i od kilkudziesieciu lat mieszka w swojej posiadłości Podere Sicellino w połowie drogi między Florencją a Sienną, podjęto analizę dzieł powstałych pod wpływem tej kultury. Tutaj wyraźnie eksploduje Nowa Figuracja. Dochodzi w nich do syntezy północnego dążenia do wyrazu z południową przejrzystością form. Pomimo tego, że praca poświęcona jest malarstwu, zaprezentowano również formy przestrzenne tzw. Wotywa, dobrze uzupełniają zagadnienia religijne eksplorowane w tym malarstwie. Horst Antes to również badacz z pasją etnografa. jego wyprawy do Nowego Meksyku i pobyt w rezerwacie u Indian Hopi wpłyneły w wielkiej mierze na ikonografię i tematy poruszane w twórczości. Z tego powodu w szóstym podrozdziale przybliżono kulture Indian Pueblo. Praca ta w sposób ograniczony prezentuje dorobek artystyczny Horsta Antesa i środowisko w obrębie którego oscylowała jego sztuka. Mimo tego podjeto próbę przedstawienia kluczowych zagadnnień i symptomów tej twórczości. Starano się wykazać i nazwać najważniej
18. Pociski balistyczne atomowych okrętów podwodnych jako element równowagi sił na świecie. prof. dr hab. Krzysztof Kawalec Militarioznawstwo, stacjonane I stopnia
Praca przedstawia genezę pocisków balistycznych, przenoszonych przez okręty podwodne. Zawierają się w niej informacje o parametrach technicznych pocisków, takich jak: zasięg i siła rażenia, jak również parametry okrętów, które je przenoszą. Niniejsze opracowanie ilustruje również porównanie sił USA oraz Związku Radzieckiego w odniesieniu do powyższych elementów. Praca przedstawia również założenia strategiczne, związane z zastosowaniem pocisków balistycznych atomowych okrętów podwodnych, a także konsekwencje geopolityczne, wynikające z posiadania takiej broni na stanie armii, z odstraszaniem jądrowym (polegającym na gwarancji odwetu) włącznie.
19. Klaudiusz Hrabyk- losy dziennikarza lwowskiego w trakcie II wojny światowej. prof. dr hab. Jacek Piotrowski Historia - stacjonarne I stopnia
Życie codzienne oraz działalność konspiracyjna Klaudiusza Hrabyka w trakcie II wojny światowej, a przede wszystkim w okupowanej Warszawie. Mimo trudu okupacji, bohater realizuje się w swojej dziennikarskiej pasji, wydając szereg konspiracyjnych pism oraz wspomnień z tamtych lat. Po wojnie angażuje się w działalność na rzecz polonii w USA oraz na Zachodzie.
20. Znaleziska importowanych metalowych dzwonków rzymskich na terenie kręgu kultur zachodniobałtyjskich dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Badania archeologiczne na terenie występowania kręgu kultur zachodniobałtyjskich doprowadziły do odkrycia znacznej ilości zabytków z terytorium cesarstwa rzymskiego. Były to głównie przedmioty , które znalazły się na tych ziemiach drogą handlu wymiennego. Ludność zachodniobałtyjka była w posiadaniu znacznych złóż bursztynu. Ten cenny minerał oddziaływał na wyobraźnie kupców rzymskich. Elity zachodniobałtyjskie chętnie wymieniały bursztyn na różnorodne towary o południowym rodowodzie. Jednym z nich były rzymskie metalowe dzwonki. Praca skupia się głównie na klasyfikacji tego typu zabytków oraz opisie stanowisk, na których rzymskie idiofony zostały odkryte. Wiele artefaktów nie zachowało się do dzisiaj i możemy czerpać informacje o nich tylko z archiwalnych, szczątkowych opisów. Praca skupia się również na analizie i historii tych badań.
21. DOŚWIADCZENIA MIĘDZYKULTUROWE A KREATYWNOŚĆ STUDENTÓW UCZESTNICZĄCYCH W WYMIANACH MIĘDZYNARODOWYCH dr Izabela Lebuda Psychologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Celem mojej pracy było zbadanie czy istnieją różnice związane z doświadczeniami międzykulturowymi a poziomem zdolności twórczych, aktywności twórczej oraz sądów na temat własnej twórczości wśród studentów uczestniczących w wymianach zagranicznych, a także w jaki sposób różnice w osobowości wpływają na te zmienne. W badaniu wzięło udział 245 osoby w wieku od 16 do 47 lat, 148 kobiet i 95 mężczyzn, oraz 3 osoby, które nie podały swojej płci biologicznej. Na 245 przebadanych osób, 100 studiowało za granicą, 145 nie miało takiej możliwości. Zmienne, których dokonałam pomiaru to : przekonania na temat samoskuteczności, tożsamości twórczej, aktywność twórcza, otwartość na doświadczenia, stabilność emocjonalna, sumienność, ekstrawersja, myślenie dywergencyjne. W analizie wyników wykazałam, że nie ma istotnych różnic w oryginalności myślenia dywergencyjnego, aktywności twórczej, otwartości na doświadczenia. Istotna okazała się różnica w poziomie płynności w myśleniu dywergencyjnym a także w poczuciu samoskuteczności oraz tożsamości twórczej.
22. Opinie rodziców o realizacji funkcji edukacji przedszkolnej dr hab. Wiktor Żłobicki prof. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
Tematem mojej pracy magisterskiej są „Opinie rodziców o realizacji funkcji edukacji przedszkolnej”. Wybór tematyki wynika z chęci zdobycia informacji na temat opinii rodziców o edukacji przedszkolnej, która jest znacząca dla współpracy pedagoga - nauczyciela przedszkola z rodzicem, będącym istotnym podmiotem w edukacji dziecka. Poznanie przez nauczyciela opinii, postaw, oczekiwań edukacyjnych rodziców może pomóc w obraniu wspólnych celów dydaktycznych i wychowawczych. Dlatego też znajomość opinii rodziców na temat realizacji funkcji edukacji przedszkolnej jest ważna dla obrania właściwego kierunku w pracy z dzieckiem. Niniejsza praca składa się ze wstępu, części teoretycznej, części metodologicznej, części badawczej oraz zakończenia. Część teoretyczna pracy składa się z pięciu rozdziałów. W pierwszym z nich przedstawiam ujęcia definicyjne edukacji, elementy działań edukacyjnych oraz filary, na których opiera się współczesna edukacja. W kolejnym rozdziale opisuję założenia edukacji przedszkolnej, takie jak cele, funkcje, zasady, zadania edukacji przedszkolnej, a także formy pracy w przedszkolu, metody nauczania, planowanie pracy pedagogicznej czy jakość i standardy obowiązujące w edukacji przedszkolnej. W trzecim rozdziale części teoretycznej odnoszę się do zawodu nauczyciela edukacji przedszkolnej, jego roli, statusu zawodowego, kompetencji i zadań. W czwartym rozdziale zaś przedstawiam teoretyczne ujęcie rodziny w kontekście jej funkcji, stylów wychowania w rodzinie, ról i postaw rodzicielskich, a także roli rodziców w edukacji i wychowaniu dziecka. Ostatni rozdział dotyczy specyfiki współpracy rodziców z placówką przedszkolną, jak również opinii i oczekiwań rodziców wobec edukacji przedszkolnej. Część metodologiczna zawiera przegląd definicji metodologii różnych autorów, opisuje cel badań, problematykę badawczą, metody badań, techniki oraz narzędzie badawcze. W części badawczej ukazuję opinie rodziców o realizacji funkcji edukacji przedszkolnej w świetle badań własnych. Wyniki badań uzyskane zostały na podstawie przeprowadzonego sondażu diagnostycznego, techniką ankiety. W każdym podrozdziale zaprezentowane zostały opinie rodziców o realizacji poszczególnych funkcji edukacji przedszkolnej wobec dziecka, takich jak funkcja diagnostyczno – prognostyczna oraz funkcja rozwijająco – kształcąca i modyfikacyjna, a także funkcji edukacji przedszkolnej wobec rodziców, takich jak funkcja wspomagania działań wychowawczych, funkcja integrowania zabiegów wychowawczych oraz funkcja wspierania rodziców poszukujących sposobów zmiany relacji między dziećmi.
23. Samoocena i style przywiązania a poczucie satysfakcji seksualnej w związkach dr Alina Czapiga Psychologia - wieczorowe jednolite magisterskie
24. Podmiotowe uwarunkowania poczucia jakości życia seniorów dr Alina Czapiga Psychologia - wieczorowe jednolite magisterskie
Praca dotyczy podmiotowych uwarunkowań jakości życia seniorów. Zadano następujące pytania: Jaki poziom jakości życia występuje wśród badanych seniorów i w przedziale na grupę kobiet i mężczyzn? Co wskazuje na jakość życia seniorów, czy zależna jest od naszej woli? Jak ludzie uzasadniają swoje poczucie jakości życia? Świadomość oraz wiedza na temat poczucia jakości życia seniorów jest potrzebna ze względu na przyrost demograficzny. W związku z tym zostały przeprowadzone badania, które pozwalają na pogłębienie wiedzy w zakresie poruszanego tematu. Badane były osoby, które osiągnęły wiek 65 lat i wyższy. Podstawę teoretyczną pracy stanowią koncepcje opisujące jakość życia seniorów. Przebadano 80 osób, które były podzielone na dwie grupy mężczyzn i kobiet. Do badania użyto trzech narzędzi: Kwestionariusza Poczucia Jakości Życia, Skali Samooceny (SES) oraz Testu Orientacji Życiowej M. F. Scheier. C.S. Carver i M. W. Bridges; adaptacja R. Poprawa i Z. Juczyński, (1996). Badania pokazały, że istnieją znaczące różnice w wynikach statystycznych pomiędzy osobami w obu badanych grupach. Uzyskano różne wyniki w wymiarach poczucia jakości życia, co może świadczyć o wielowymiarowości w funkcjonowaniu człowieka. Uzyskane rezultaty badawcze należy traktować jako podłoże do dalszych badań nad tym zagadnieniem.
25. Podmiotowe uwarunkowania aktywności prozdrowotnej wśród młodych dorosłych dr Alina Czapiga Psychologia - wieczorowe jednolite magisterskie
Doświadczanie zdrowia i choroby przez ludzi jest powszechne. Każdy człowiek inaczej rozumie te zjawiska, w związku z czym tworzy się indywidualna reprezentacja poznawcza o witalności i słabości człowieka. W ciągu swojej egzystencji jednostka dokonuje wielu wyborów zachowań ukierunkowanych na zachowanie kondycji, ale nie zawsze są to dobre decyzje, bywa także, że są i złe. Celem pracy było poruszenie problematyki oraz analiza wybranych podmiotowych uwarunkowań dotyczących podejmowania aktywności prozdrowotnej przez młodych dorosłych. Czynniki takie jak: lokalizacja kontroli zdrowia (wewnętrzna i zewnętrzna), poczucie uogólnionej własnej skuteczności oraz poziom odczuwanej satysfakcji z życia, w różnym natężeniu korelowały z troską oraz działaniami mającymi na celu wspieranie sprawności jednostki. W globalizującym się świecie łatwo dostrzec nasilenie zachowań antyzdrowotnych. Dlatego też psychologia zdrowia, jako dziedzina badań i praktyki, staje przed wyzwaniami popularyzacji zasad dbania o witalność oraz przybliża tematykę zjawisk zdrowia i choroby. Codzienne tempo życia ma stałą tendencję wzrostową, naraża na wiele stresorów, które są kolejnym zagrożeniem dla dobrostanu i bezpieczeństwa współczesnego człowieka. W związku z tym, już od najmłodszych lat, powinna zostać zaszczepiona gotowość do działań mających na celu ochronę zdrowia oraz rozwijanie umiejętności modyfikowania zachowań w dążeniu do celu, jakim jest dobre samopoczucie i stan psychofizyczny. W czasie gdy młody dorosły wkracza na drogę pełnej odpowiedzialności za własne życie, często doświadcza stresorów, permanentnego napięcia i jest bardziej podatny na choroby cywilizacyjne. Świadomość zdrowego stylu życia może istotnie ograniczyć negatywne wpływy cywilizacyjne.
26. Osobowościowe uwarunkowania ryzyka uzależnienia od jedzenia u mężczyzn dr Alina Czapiga Psychologia - wieczorowe jednolite magisterskie
Streszczenie pracy pt.: "Osobowościowe uwarunkowania ryzyka uzależnienia od jedzenia u mężczyzn". Przeprowadzone w 2010 roku badania przez N. Ogińską-Bulik dowiodły, że zachodzi związek pomiędzy cechami osobowości typu D a zachowaniami jedzeniowymi, które predysponują potencjalne uzależnienie od jedzenia. Jednak istotne różnice w funkcjonowaniu kobiet i mężczyzn, jak również ich predyspozycje do odczuwania i subiektywnego interpretowania stresu, ich sposoby na radzenie sobie z nim oraz charakter przeprowadzonych badań zmusiły do podziału osób badanych ze względu na płeć. W niniejszej pracy zostały przedstawione badania korelacji pomiędzy cechami osobowości typu D i neurotycznością oraz z zachowaniami jedzeniowymi u mężczyzn. Przesłanki teoretyczne pozwoliły przypuszczać, że zachodzi związek pomiędzy cechami wymiarów osobowości typu D a neurotycznością jako wymiarem osobowości. Dodatkowo, mężczyźni z takimi cechami osobowości prawdopodobnie znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka uzależniania od czynności lub substancji. Na podstawie tych przesłanek, postawione zostały hipotezy dotyczące właśnie tych korelacji cech osobowości z ryzykiem uzależnienia od jedzenia, tj. jedzenioholizmem.
27. Wpływ informacji wzrokowych na percepcję ciężaru w wirtualnej rzeczywistości dr Marcin Czub Psychologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Postrzeganie masy obiektu jest wypadkową wielu czynników. Przedstawione badanie opisuje zależności rządzące subiektywnym doświadczeniem ciężaru takie jak iluzja rozmiaru-masy (z dwóch przedmiotów o tej samej masie cięższy wydaje się ten o mniejszej objętości) i poddaje testowi zachodzenie tego właśnie zjawiska w środowisku immersyjnej wirtualnej rzeczywistości. Celem badania jest sprawdzenie, czy manipulowanie rozmiarem obciążników sztangi w środowisku VR może powodować zmiany w doświadczaniu ciężaru sztangi, a w efekcie usprawnić proces ćwiczeń. W eksperymencie 29 osób zostało poddanych pomiarowi wytrzymałości mięśnia dwugłowego ramienia, wskaźnikiem której była ilość powtórzeń wykonanych w ćwiczeniu na tzw. 'wolnym ciężarze' czyli łamanym gryfie sztangi dodatkowo dociążonym obciążnikami. W jednym z warunków badani wykonywali ćwiczenie patrząc na siebie w lustrze. W drugim warunku byli zanurzani w środowisku wirtualnej rzeczywistości, gdzie zamiast odbicia swojego ciała widzieli w lustrze odbicie potężnie zbudowanego mężczyzny trzymającego sztangę z obciążnikami o wiele większych rozmiarów, niż w rzeczywistości. Badanie przeprowadzono w modelu grup zależnych, kolejność warunków była rotowana. Chociaż w eksperymencie nie zaobserwowano spodziewanego efektu iluzji rozmiar-masa, udało się ustalić, że badani zanurzeni w środowisku wirtualnej rzeczywistości są w stanie wykonać istotnie więcej powtórzeń sztangą zanim wyczerpią się ich siły, co ma istotne implikacje dla działań rehabilitacyjnych i treningowych oraz daje podstawy do dalszego rozwoju badań w tym obszarze.
28. Audiosfera filmów z muzyką Jeana-Baptisty Lully'ego prof. dr hab. Bożena Muszkalska prof. UWr Muzykologia - stacjonarne II stopnia
29. Czołg M4 Medium - historia pojazdu w czasie II Wojny Światowej dr hab. Piotr Cichoracki prof. UWr Historia - stacjonarne II stopnia
Praca zawiera historię amerykańskiego czołgu średniego M4, pojazdów bezpośrednio poprzedzających ów czołg oraz rozwoju sił pancernych Stanów Zjednoczonych do końca II wojny światowej.
30. Wizerunek cesarza Napoleona Bonaparte w latach 186-1815 w świetle relacji żołnierzy Ks. Warszawskiego dr hab. Piotr Cichoracki prof. UWr Historia - stacjonarne I stopnia
"Wizerunek cesarza Napoleona Bonaparte w latach 1806-1815 w świetle relacji żołnierzy Księstwa Warszawskiego" - Celem pracy jest przybliżenie sposobu postrzegania postaci Napoleona Bonaparte przez polskich żołnierzy, walczących w wojnach napoleońskich w latach 1806-1815. Pierwszy rozdział zakłada przedstawienie wizerunku Cesarza Francuzów jako polityka. Skupia się na ukazaniu jego cech oraz popełnionych przez niego błędów, które w efekcie doprowadziły do upadku cesarstwa. Drugi rozdział poświęcony jest na ukazaniu Napoleona Bonaparte jako wodza. Prezentuje zarówno jego sukcesy militarne, jak i porażki. Opisuje szacunek, jakim polscy żołnierze darzyli Cesarza Francuzów oraz jego zdolności dowódcze. Trzeci rozdział podejmuje zagadnienia związane ze stosunkiem Napoleona do sprawy polskiej. Pokazuje również zmiany, jakie wystąpiły w świadomości Polaków, w wyniku różnych działań politycznych Cesarza Francuzów. Całość ma przedstawić przede wszystkim specyfikę relacji pomiędzy zwykłymi zwykłymi żołnierzami, a osobą Napoleona Bonaparte. Podstawą źródłową pracy są pamiętniki, relacje oraz listy sporządzone przez Polaków. Mimo iż większość autorów badanych wspomnień próbuje oddać w nich emocje, jakie towarzyszyły im podczas opisywanych wydarzeń, to należy pamiętać, że część z omawianych źródeł powstało wiele lat po upadku Cesarza Francuzów. Z tego względu, jego wizerunek w pamiętnikach może być zniekształcony. Problem ten nie dotyczy korespondencji, gdyż była ona pisana w trakcie wojen napoleońskich. Jednak przeszkodą podczas analizy listów pozostaje działający wówczas aparat cenzury, który to w przypadku zagadnienia jakim jest opinia żołnierzy nt. Cesarza Francuzów, skutecznie eliminował wszelkie pisma krytykujące władzę.