wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
151. KOBIETA W PRZEDSTAWIENIACH SZTUKI PRADZIEJOWEJ KULTURY MINOJSKIEJ dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
152. Kobiety w kulturze minojskiej, mykeńskiej i cykladzkiej. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca związana jest kobietami żyjącymi w trzech kulturach: minojskiej, mykeńskiej i cykladzkiej. Opisana została rola kobiet w społeczeństwie, ich codzienna praca oraz wygląd. Wyszczególniony został wizerunek kobiet związanych z kapłaństwem, dworem królewskim oraz pracownicami fizycznymi. W pracy porównano również traktowanie kobiet w wybranych kulturach.
153. Kolory w średniowieczu na podstawie znalezisk z obszaru historycznego Śląska dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Głównym celem pracy było zebranie, a następnie przeanalizowanie kolorystyki na Śląsku historycznym w okresie średniowiecza. Praca była także, próbą odpowiedzi na pytanie, czym prócz kwestii symbolicznych, mogli kierować się ludzie przy doborze barw na przedmiotach z ich otoczenia. Bardziej dogłębna analiza miała na celu sprawdzenie, czy można zaobserwować zjawisko mody na jakiś kolor oraz stwierdzić czy mamy do czynienia z jakimiś prawidłowościami w odniesieniu do całego terenu, przedstawionego w zakresie terytorialnym. Podczas interpretacji uzyskanych danych, podjęta została także próba odniesienia i potwierdzenia istniejących hipotez dotyczących kolorów w średniowieczu do obszaru Śląska. W pracy zostały wykorzystane pewne założenia i teorie na temat kolorów w średniowieczu, funkcjonujące w środowisku historyków sztuki. Bardzo ważną podstawę dla analiz, stanowiły także opracowania odnoszące się do terenów Europy Zachodniej. Przedmioty, które znalazły się w pracy, pochodzą z różnego rodzaju sprawozdań z prac wykopaliskowych z terenu Śląska, zawartych w czasopismach archeologicznych. W rozdziale poświęconym tkaninom, znalazły się także zdjęcia egzemplarzy pochodzących z badań prowadzonych na Ostrowie Tumskim, które nie zostały szerzej opracowane. Zbiór zawiera przedmioty różnych kategorii poczynając od tkanin, przez wyroby ze skóry , a następnie szkło i ceramikę. Podstawę pracy stanowiły te zabytki, których powierzchnia nosiła ślady barwnego zdobienia, takiego jak m.in. glazura czy farba. Praca została podzielona na rozdziały, w których zostały opisane i przeanalizowane poszczególne kategorie przedmiotów. Rozdział pierwszy porusza bardziej ogólne kwestie dotyczące kolorów . Przede wszystkim dotychczas istniejące hipotezy poruszające, aspekt związany z symboliką barw w średniowieczu oraz ogólne ustalenia dotyczące kolorów w tamtym okresie. Dalsze części omawiają już zagadnienia barw opierając się na materiale archeologicznym . Za każdym razem stawiane są hipotezy, mogące w jakimś stopniu tłumaczyć obecność takich, a nie innych kolorów na przedmiotach. Na końcu pracy podjęta została także próba ogólnej syntezy wniosków, dotyczących kolorystyki na Śląsku w okresie średniowiecza.
154. Koncepcje szamanizmu w badaniach prehistorycznej sztuki naskalnej prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
155. Konstrukcje kamienne na cmentarzysku ciałopalnym grupy śląskiej kultury łużyckiej w Miłosławicach,stan.6,woj.dolnośląskie,gm.Milicz,w epoce brązu i w okresie halsztackim dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
156. Konstrukcje megalityczne świątyń Archipelagu Maltańskiego w Okresie Świątyń (3600 - 2500 lat BC) prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem tej pracy są konstrukcje megalityczne świątyń Archipelagu Maltańskiego, które zostały wybudowane w ciągu około tysiąca lat przez społeczności zamieszkujące nie-wielkie wyspy Malta i Gozo blisko pięć tysięcy lat temu. Praca składa się z trzech rozdziałów. Najpierw przedstawione zostały warunki śro-dowiskowe i geograficzne wysp (stratygrafia warstw geologicznych, zmiany poziomu linii brzegowej itp.) wraz z określeniem chronologii Okresu Świątyń, podczas którego wybudowa-no konstrukcje. Następnie ukazana została generalna charakterystyka świątyń – ich elementy kon-strukcyjne i plany oraz dokładniej omówionych 5 wybranych, reprezentacyjnych stanowisk: Ġgantija, Tarxien, Mnajdra, Ħaġar Qim, Ħal Saflieni. Pierwszym jest kompleks o klasycznej formie, ze świątynią uznawaną za najstarszą na archipelagu. Kolejnym przykładem jest kom-pleks o rozbudowanym planie z wieloma dobudowaniami. Następny – Mnajdra – charaktery-zuje się astronomicznym układem, a natomiast Ħaġar Qim jest kompleksem o unikalnym pla-nie zabudowy. Ostatnim przykładem jest Ħal Saflieni – podziemne hypogeum – uznawane za strukturę podobną do świątyń naziemnych oraz o funkcjach nekropolii. Ostatni rozdział zawiera informacje o możliwościach technologicznych budowni-czych świątyń. Wykorzystywane przez nich materiały budowlane (głównie wapienie wystę-pujące na wyspach), narzędzia (zarówno odkryte jak i prawdopodobnie używane), sposoby transportu (m. in. możliwy związek z koleinami tzw. cart ruts) oraz hipotetyczne procesy wzniesienia świątyni.
157. Kontekst kulturowy i interpretacja materiałów z sektora 2 Centro Administrativo-Residencial w Churajón; Departament Arequipa, płd. Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Zaprezentowana dysertacja dotyczy epoki prekolumbijskiej na obszarze Andów Centralnych (tzw. Starożytne Peru). Natomiast jej obiektem zainteresowania jest kultura churajón, będąca spadkobiercą cywilizacji Tiahuanaco i rozwijająca się w najbardziej południowej części peruwiańskiej strefy wybrzeża określanej mianem Costa Extremo Sur. W pracy zostały przedstawione wyniki analiz dotychczas nie opracowanych materiałów archeologicznych, pozyskanych w trakcie badań wykopaliskowych, realizowanych w latach 1994 – 1996 przez międzynarodowy projekt badawczy, na terenie sektora 2 Centro Administrativo-Residencjal w Churajón - obszaru należącego do prawobrzeżnego zlewiska rzeki Tambo. W wyniku przeprowadzonych analiz udało się określić pozycję chronologiczną i przynależność kulturową zarejestrowanych na tym terenie kontekstów sepulkralnych i nawarstwień stratygraficznych. Badania te pozwoliły stwierdzić, że na terenie sektora 2 występują pozostałości związane z okresem formatywnym (1000 p.n.e. – 600 n.e.). Jednakże większość zarejestrowanego materiału pochodzi z tzw. późnego okresu przejściowego (1000 – 1450 n.e.) i wiąże się z kulturą churajón. Stwierdzono też kontynuację osadnictwa na tym obszarze w okresie panowania Inków, jak i też w początkowej fazie epoki kolonialnej określanej mianem periodo de transición.
158. Koń jaki jest, każdy widzi? Ślady materialne po koniach z wczesnego średniowiecza z terenów Polski dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca traktuje o koniach. Jej tematem przewodnim i elementem spajającym poszczególne rozdziały pracy są szczątki kostne tych zwierząt. Chronologia pracy została określona na okres w przybliżeniu od X do XIII, zakres terytorialny odpowiada mniej więcej terytorium Polski. Pierwsza część dotyczy udziału szczątków kostnych konia na poszczególnych stanowiskach, analizowana jest częstotliwość występowania kości. Kolejna traktuje o wyrobach z kości i skór końskich, ostatnia zaś dotyczy wierzeń, pochówków końskich oraz ofiar zakładzinowych. W podsumowaniu pracy zamieszczono najważniejsze wnioski dotyczące hodowli, konsumpcji koniny, której to ilości spożywane na poszczególnych, nawet nieodległych stanowiskach mogą różnić się diametralnie. Udało się również zauważyć dość znaczne różnice między procentową ilością szczątków kostnych konia na stanowisku, a udziałem przedmiotów wykonanych z kości końskich. Zawarte zostały również spostrzeżenia dotyczące rangi konia w sferze sacrum.
159. KOŚCI A BITWA. WYKORZYSTANIE METOD ARCHEOLOGII I ANTROPOLOGII FIZYCZNEJ W BADANIU STANOWISK POBITEWNYCH NA PRZYKŁADZIE VISBY, GRUNWALDU, TOWTON I LUBISZEWA prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
160. Kość, róg i poroże w kulturze materialnej średniowiecznego i nowożytnego Stargardu prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne II stopnia
161. Kręgi kamienne kultury wielbarskiej na Pomorzu. Interpretacja w świetle dotychczasowych badań dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca jest próbą interpretacji kręgów kamiennych wiązanych z kulturą wielbarską na Pomorzu. Dotychczasowe badania pochylające się nad tym tematem dostarczyły wiele różnorodnych teorii dotyczących przeznaczenia konstrukcji, nie są one jednak całkowicie potwierdzone i wciąż pozostawiają pole do tłumaczenia zjawiska wznoszenia kręgów. W pierwszym rozdziale zwięźle przedstawiono genezę pojawienia się ludności wielbarskiej na terenach Pomorza oraz zawarto najważniejsze elementy z ich wierzeń i mitologii. Drugi rozdział skupia się na stanowiskach i samych kręgach kamiennych, co obrazuje konstrukcje z praktycznego i archeologicznego punktu widzenia. Ostatni rozdział dotyczy tematu pracy, jako że wcześniejsze rozdziały miały ułatwić proces interpretacji. Zebrane zostały teorie z różnych obszarów, nie tylko naukowych, tak by w pełni oddać niepewny aspekt powstawania kręgów kamiennych. W pracy starano się uwzględnić wszystkie dotychczasowe przypuszczenia dotyczące przeznaczenia konstrukcji, które w dalszym ciągu pozostają w sferze przypuszczeń.
162. KRYMSKIE TWIERDZE GOTÓW dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
163. KRZEMIENNE NOŻE ŚRODKOWOPALEOLITYCZNE Z JASKINI STAJNIA NA TLE ZESPOŁÓW MIKOCKICH ŚRODKOWEJ EUROPY prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
164. Kuchnia na Śląsku w XIII-XVI wieku prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
165. Kult Asklepiosa w starożytnej Grecji i Rzymie w świetle źródeł archeologicznych dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy przedstawiono kult boga Asklepiosa w świecie starożytnym. Bóg ten był opiekunem lekarzy i zdrowia. Osadzono też kult Asklepiosa w kontekście wierzeń i pojęć religijnych Greków i Rzymian. Szczegółowo zaprezentowano szereg zabytków archeologicznych pochodzących z terenu Grecji, Azji Mniejszej, Rzymu oraz innych obszarów wchodzących w skład dawnego Imperium Rzymskiego. Zabytki należą do wielu kategorii: sanktuaria, rzeźby, reliefy, monety, mozaiki oraz ozdoby osobiste. Zebrany materiał archeologiczny posłużył do wyciągnięcia wniosków na temat charakteru kultu, jego zasięgu oraz roli w życiu starożytnych.
166. Kult muz w świetle źródeł archeologicznych. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy została zawarta charakterystyka kultu Muz w świecie starożytnym. Kult ten został opisany w głównej mierze na podstawie analizy zabytków archeologicznych takich jak posągi, ceramika, ozdoby, mozaiki, freski oraz sarkofagi. Ponadto w pracy nakreślono zarys mitologiczny postaci Muz, opisano ich miejsca kultu, a także niektóry źródła historyczne. Zakres chronologiczny pracy obejmuje czasy od IV w p.n.e. do II w p.n.e.
167. Kultura materialna towarzysząca nowożytnym miejscom starceń w późnym sredniowieczu i nowozytności na Dolnym Śląsku prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca prezentuje dawne miejsca straceń na terenie województwa dolnośląskiego. Omówione zostało jedenaście szubienic wraz z zabytkami archeologicznymi znalezionymi w trakcie badań wykopaliskowych w ich otoczeniu. Analiza dotyczyła przedmiotów niezbędnych do wykonania egzekucji, zgubionych w trakcie remontu oraz należących do skazańców.
168. KULTURA MYKEŃSKA PROBLEM IDENTYFIKACJI ETNICZNEJ I POCHODZENIA JEJ TWÓRCÓW dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
169. Kultura przeworska na pograniczu Wysoczyzny Leszczyńskiej i Pojezierza Leszczyńskiego dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
W niniejszej pracy scharakteryzowany został obrządek pogrzebowy kultury przeworskiej na terenie Wysoczyzny Leszczyńskiej oraz Pojezierza Leszczyńskiego, od młodszego okresu przedrzymskiego do późnego okresu rzymskiego. Analiza obrządku dotyczyła, między innymi, rodzajów, typów oraz form pochówków, a także wyposażenia grobowego. Omówione zostało również osadnictwo oraz stanowiska nieokreślone, w celu uzyskania pełnego obrazu kulturowego na omawianym obszarze.
170. KULTURA PUCHOWSKA W KARPATACH POLSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
171. KULTURA WINIARSKA I HANDEL WINEM W RZYMSKIEJ GALII. PRZYKŁAD NICEI I GALII NARBOŃSKIEJ dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
172. Kultury Chiribaya i Churajón. Obrządki pogrzebowe kultur post-Tiahuanaco na południowych krańcach Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca zawiera opisy obrządków pogrzebowych kultury chiribaya i kultury churajón w późnym okresie przejściowym na terenie Costa Extremo Sur. Scharakteryzowano wyżej wymienione kultury, odnosząc się do ich terytorium, ram chronologicznych. Przeanalizowano obrządki pogrzebowe kultury chiribaya i churajón, wymieniając ich podobieństwa i różnice, a także odniesiono się do form pochówków i inwentarzy grobowych.
173. Kurhany w obrządku pogrzebowym kultury pomorskiej dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
174. Kwartniki śląskie na rynku antykwarycznym. prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca jest analizą danych zebranych na podstawie analizy materiału numizmatycznego w postaci kwartników śląskich które pojawiły się na rynku antykwarycznym- internetowym w latach 2004-2017.
175. LATARNIE PÓŹNEGO ŚREDNIOWIECZA I NOWOŻYTNOŚCI W EUROPIE prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
176. LUDOBÓJSTWO W ŚWIETLE BADAŃ ARCHEOLOGICZNYCH dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
177. LUDWISARSTWO W XII-XVI WIEKU NA TERENIE EUROPY ŚRODKOWO-WSCHODNIEJ prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
178. Lwy i koty w kulturze i religii starożytnego Egiptu. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta ma na celu ukazanie w jaki sposób koty i lwy wpłynęły na egipską kulturę i religię. W Egipcie zwierzęta te były bardzo popularne, na co wskazuje użycie ich wizerunków w wyobrażeniu niektórych egipskich bóstw, których posągi i reliefy zdobią wiele starożytnych świątyń na terenie tego kraju. Istotną kwestią była też symbolika tych zwierząt - lew był ściśle wiązany z symboliką władzy. Koty natomiast były używane jako ofiara dla bogini Bastet, zwierzęta te zabijano, mumifikowano i składano na rozległych cmentarzyskach.
179. ŁUPKI ŁYSZCZYKOWE Z OKOLIC KAMIEŃCA ZĄBKOWICKIEGO JAKO SUROWIEC DO PRODUKCJI KAMIENI ŻARNOWYCH WE WCZESNYM ŚREDNIOWIECZU dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne jednolite magisterskie
180. Magia w starożytnym Rzymie w świetle źródeł archeologicznych dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca pt. Magia w starożytnym Rzymie w świetle źródeł archeologicznych składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, podsumowania, katalogu zabytków oraz bibliografii. Celem pracy jest zaprezentowanie magii starożytnego Rzymu w świetle źródeł archeologicznych oraz odpowiedzenie na pytanie w jakim celu dane kategorie zabytków były wykorzystywane przez społeczeństwo starożytnego Rzymu w czasie odprawiania równego rodzaju rytuałów magicznych. Autorka próbowała także ustalić jakie grupy społeczne korzystały z tychże praktyk, a także jak dużą rolę magia odgrywała w ich życiu. Źródła, które autorka wykorzystała w swojej pracy obejmują kilka kategorii zabytków. Są to różne rodzaje oraz formy amuletów, takie jak złote bullae (2), lunulae (2), lamellae (2), amulety falliczne (6), a także fragment naszyjnika z zawieszkami o różnych kształtach oraz złoty medalion z przedstawieniem złego oka. Oprócz tego, autorka użyła w swojej pracy siedmiu tabliczek z przekleństwami i magicznymi zaklęciami, ośmiu tzw. laleczek voodoo oraz jednej gemmy magicznej. Zabytki te pochodzą zarówno z terenu obecnych Włoch, gdzie rozwijała się rzymska cywilizacja, ale także z różnych część Imperium Rzymskiego, a więc z takich krajów jak współczesny Egipt, Wielka Brytania, Turcja, Hiszpania, Francja, Niemcy oraz Tunezja. W przypadku niektórych znalezisk nie możliwe jest ustalenie ich pochodzenia. Zabytki pochodzą z okresu między VII/VI w p.n.e. a VII w n.e. W rozdziale pierwszym autorka poddała wyżej wymienione zabytki dokładnej analizie opisowej. Natomiast w dwóch pozostałych rozdziałach autorka przeanalizowała poszczególne kategorie zabytków próbując odpowiedzieć na zadane sobie we wstępie pytania. Wnioski zawarte w podsumowaniu dowodzą, że wszystkie grupy społeczne zamieszkujące Imperium Rzymskie korzystały z różnego rodzaju praktyk magicznych choć częściej sięgały po nie uboższe warstwy społeczeństwa. Magii używano do osiągnięcia własnych celów, odzyskania skradzionych przedmiotów, osłabienia przeciwnika, ale także aby ochronić siebie lub swoją rodzinę przed chorobami, czy urokami.