wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
211. Osadnictwo otwarte w VI-VII w. na północnych i południowych skłonach Sudetów. Próba porównania dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca podejmuje temat porównania osadnictwa otwartego w VI - VII w. po stronie północnej oraz południowej Sudetów. Jako pierwsze analizie zostają poddane zasięg i zagęszczenie osadnictwa na omawianym terenie, wraz z uwzględnieniem warunków środowiska naturalnego. Następna część pracy zawiera porównanie osad otwartych, zarówno pod względem ich wielkości oraz wewnętrznej struktury, jak i form oraz technik budownictwa. Ostatnim poruszonym zagadnieniem jest analiza cmentarzysk. Pracę wieńczą wyniki ogólnego porównania osadnictwa otwartego z VI i VII w., na północnych i południowych skłonach Sudetów.
212. Rola pośrednictwa Rusi w przekazywaniu wyrobów skandynawskich na teren dorzecza Wisły i Odry dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca przedstawia próbę uchwycenia wpływów kulturowych docierających na tereny dzisiejszej Polski przez Ruś, ze Skandynawii, w postaci importów z terenów Rusi o proweniencji skandynawskiej we wczesnym średniowieczu. Podstawą do rozważań jest grupa miniaturowych toporków, występujących na półwyspie skandynawskim, na terenach Rusi i w mniejszej ilości w innych krajach Europy środkowo – wschodniej. Autor zbiera wszystkie publikowane zabytki toporków miniaturowych, znalezionych na terenach Polski i konfrontuje jes ze znaleziskami zagranicznymi. Wyróżnia się dwa podstawowe typy – typi I i typ II wg Makarova. Typ I jest naśladownictwem konkretnego, skandynawskiego topora bojowego, co skłaniało często badaczy do szukania przyczyny w druzynach wareskich – np. jako znak drużynniczy. Typ II nie przypomina konkretnego topora, ponadto jego kształt przywodzi wielu na myśl wikińską łódź, co zgodne jest z motywami w sztuce skandynawskiej. Dodatkowo jedno polskie znalezisko posiada ornament w kształcie postaci siedzących w łódce, co zdaje się potwierdzać tego typu hipotezę. Istnieje też teoria głosząca iż rozpowszechnienie się toporków miniaturowych wiąże się z kultem św. Olafa, lecz część badaczy zwraca uwagę na chronologię, która wskazuje że toporki pojawiają się jeszcze przed smiercią Olafa – początkami jego kultu. Kolejną kategorią są trzewiki pochwy miecza, które na przełomie IX i X w. na terenach Polski wpisywały się w stylistykę, a nawet konkretne style w sztuce skandynawskiej, jednocześnie będąc młodszymi i bardziej prymitywnymi wersjami trzewików powszechnych ne terenach późniejszej Rusi, wówczas zamieszkałych przez silną społeczność skandynawską. Należy wyjaśnić słowo „Ruś’. Autor przytacza poglądy badaczy, którzy na podstawie źródeł rekonstruują dzieje społeczności skandynawskch, które w IX w. były znane pod mianem „Rusów” (Rhosów”, których zwyczajnie utożsamiano ze Szwedami w Europie. To wskazuje na ogromny wpływ kultury skandynawskiej na późniejsze dzieje państw wschodniosłowiańskich. W wyniku analizy pojawiają się wnioski – na terenie Polski ma miejsce przenikanie tych samych wzorców kulturowych – w postaci przedmiotów – jak na tereny Europy wschodniej, kolonizowanej przez Skandynawów. Świadczą o tym trzewiki mieczy z wieków IX i X, a także toporki miniaturowe typu I i II wg Makarova.
213. Pogranicze śląsko-łużyckie we wczesnym średniowieczu dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy zagadnienia osadnictwa na obszarze pogranicza Górnych Łużyc i Śląska. Geograficznie jest to region międzyrzecza Nysy Łużyckiej i Kwisy położony na północ od Gór Izerskich i Łużyckich. Dokładna chronologia pracy zamyka się w okresie od VII - VIII w. do przełomu X/XI w. Jest to okres początków i rozwoju osadnictwa we wschodnich Górnych Łużycach, zakończony wchłonięciem przez struktury państwowe Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Głównym założeniem pracy była próba rekonstrukcji dziejów i charakteru osadnictwa wschodnich Górnych Łużyc, w oparciu stan badań archeologii oraz próba zestawienia go ze znanymi nielicznymi przekazami historycznymi. W rozdziale pierwszym podjęta został próba ustalenia chronologii wydzielenia faz osadniczych. Rozdział drugi skupia się na przedstawieniu zagadnienia lokalizacji i form osadnictwa. Trzeci rozdział traktuje o nielicznych znanych z regionu stanowiskach sepulkralnych i ich znaczeniu dla zagadnienia osadnictwa. W ostatnim rozdziale pokrótce przedstawiono kulturę materialną ze stanowisk osadniczych. Praca zaopatrzona jest również, w sporządzony na bazie podstawowej literatury szcegółowy katalog stanowisk.
214. Ozdoby kobiece we wczesnośredniowiecznych grobach szkieletowych w południowej Polsce dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
215. Pogańskie słowiańskie „święte góry” we wczesnym średniowieczu na ziemiach polskich dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
216. Pogańskie słowiańskie „święte góry” we wczesnym średniowieczu na ziemiach polskich dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Miejsca kultu, które należały do głównych źródeł doświadczenia sfery sacrum, są jednym z najbardziej trwałych świadectw dawnej religijności. Kontakty między ludźmi i sacrum dokonywały się poprzez obrzędy takie jak składanie ofiar czy wróżby, a także „tworzenie” miejsc, w których takie obrzędy miały miejsce. Zidentyfikowanie pogańskich miejsc kultu poprzez badania archeologiczne napotyka sporo trudności ze względu na niejednoznaczności kryteriów wydzielania. Wśród wczesnośredniowiecznych materialnych przejawów kultu pogańskiego dwa rodzaje zachowały się najwyraźniej. Obok plastycznych wyobrażeń bóstw są to kultowe wały, które najczęściej usytuowane były na płaskich szczytach wzgórz. Są one wyjątkowo trudnymi do rozpoznania obiektami. Większość z nich na chwilę obecną zachowana jest szczątkowo, co mocno utrudnia interpretację. \ W niniejszej pracy opisane zostały pogańskie „święte” góry Słowian funkcjonujące we wczesnym średniowieczu na terenie ziem polskich. Jej celem jest próba zarysowania problematyki tematu sanktuariów górskich oraz uporządkowanie ich według przyjętych kryteriów. W pracy poruszona została kwestia szczególnej roli „góry” w pogańskiej kulturze Słowian, następnie opisanych zostało 25 stanowisk miejsc kultu, przybliżono najważniejsze informacje na temat bóstw i demonów czczonych przez dawne ludy oraz umieszczono także katalog stanowisk.
217. Znaki garncarskie z IX i X wieku na południowym Śląsku na tle ziem ościennych. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca podejmuje problematykę pojawienia się znaków garncarskich na ziemiach polskich, które miało miejsce na terenie południowego Śląska na przełomie IX i X w. Autor skupia się na sześciu stanowiskach z omawianego obszaru, na których, w świetle dotychczasowych badań, stwierdzono najwcześniejsze znaleziska znaków garncarskich. Ponadto podejmuje on próbę wskazania możliwych kierunków, którymi ta idea rozprzestrzeniała się z obszaru Wielkich Moraw przez ziemie polskie, oraz zwraca uwagę na dalsze kroki, jakie powinny zostać podjęte celem lepszego zrozumienia omawianego zjawiska.
218. Etapy zajmowania terytorium Śląska przez państwo wczesnopiastowskie w X w. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca traktuje o Śląsku w X wieku oraz jego przynależności politycznej. Głównym problemem badawczym są etapy zajmowania Śląska przez państwo wczesnopiastowskie. Praca składa się z 8 rozdziałów - w rozdziale pierwszym zostaje wyjaśniony cel podjęcia badań, stan badań oraz zakres chronologiczny i terytorialny. W drugim rozdziale naświetlone jest zagadnienie pochodzenia nazwy Śląsk oraz jego geografii plemiennej. Kolejny rozdział obrazuje problem przynależności Śląska w X wieku do państwa czeskiego, i w 2 poł. X wieku do państwa wczesnopiastowskiego. 4 rozdział to zakończenie pracy, a ostatnie części dzieła to kolejno - katalog stanowisk, źródła, bibliografia i spis rysunków.
219. Wczesnośredniowieczna żegluga słowiańska na obszarze Pomorza dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
220. Motywy abstrakcyjne w sztuce paleoltycznej Europy prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
221. Stanowisko kultury pomorskiej Oleszki 1 na tle osadniczym i kulturowym dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca ma na celu opis i przedstawienie materiału archeologicznego pochodzące go ze stanowiska Oleszki I. Stanowisko znajduje się w gminie Busko-Zdrój. Badania na jego terenie rozpoczęły się w latach dziewięćdziesiątych, jednak już wcześniej donoszono o przypadkowych odkryciach grobów. Sytuacja na stanowisku w Oleszkach jest o tyle ciężka, że cmentarzysko położone jest na terenach piaskowni z której mieszkańcy wydobywają piach pod budowę domów. Pomimo umowy z sołtysem wsi o zgłaszaniu znalezisk nie wiadomo jak wiele materiału uległo zniszczeniu. Ważną rolę odegrał w tym wypadku sołtys wsi Pan S. Prędki, który niejednokrotnie zgłaszał znaleziska. Jeżeli chodzi o badania archeologiczne przeprowadzono je tylko raz w roku 2000. Na temat opisywanego stanowiska powstała jedna publikacja, opisująca właśnie badania z 2000 roku. Także tylko w tym wypadku przeprowadzono analizę antropologiczną materiału kostnego. Informacje o pozostałych grobach pochodzą z prywatnych sprawozdań znajdujących się w muzeum w Pińczowie. Na cały materiał z dwunastu grobów złożyła się ceramika, przepalone szczątki oraz obstawa kamienna. W ani jednym przypadku nie odnaleziono przedmiotów metalowych. Istotnym zagrożeniem dla stanowisko i znajdującego się w nim materiał jest wybiórka piasku, a także brak badań archeologicznych. W pracy przedstawiona została pokrótce charakterystyka kultury pomorskiej w celu ukazania zmianą występujących w różnych regionach Polski. Jej osadnictwo, sposób chowania zmarłych, a także inwentarz. Największa uwaga poświęcona została terenom południowo- wschodnim, które bezpośrednio związane są z omawianym stanowiskiem. Jeżeli chodzi o grupę południowo-wschodnią wiąże się z nią wiele problemów na, które składają się sprawy związane z przynależnością etniczną ludności pomorskiej, a także wiele teorii odnośnie dzielenia i łączenia kultury pomorskiej z innymi jednostkami archeologicznymi. W pracy przedstawiono także sytuacje kultury pomorskiej na terenie gmin Busko-Zdrój i Pińczów w oparciu o dane z AZP. Autorka bazowała na literaturze polskiej traktującej o kulturze pomorskiej w szczególności jej południowo-wschodniej grupie, danych z archiwum WUOZ w Kielcach, a także AZP.
222. Zabytki z okresu rzymskiego w Miłosławic, pow. milicki, na tle osadnictwa kultury przeworskiej dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
223. Wyprawy Gotów na obszarze Cesarstwa Rzymskiego w dobie kryzysu III wieku dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Pierwszy najazd na prowincje Cesarstwa miał miejsce w 238 r., jest to początek „wojen scytyjskich”. Trwały one z kilkoma przerwami aż do rządów Aureliana, który zadał ostateczny cios gockiej armii. W tym czasie celem ich ataków były prowincje: Mezja Dolna, Tracja, Epir, Macedonia, Achaja, Azja, Pamfilia, Galacja, Bitynia i Kappadocja. A także miasta na wschodnim wybrzeżu morza Czarnego oraz wyspy na morzu Egejskim i Śródziemnym. Wtedy po raz pierwszy Goci pojawili się w źródłach pisanych, dzięki którym możemy odtworzyć chronologię ich najazdów.
224. Bursztyn w dobie dominacji Celtów w Europie Środkowej dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta poświęcona jest opracowaniu wszystkich znanych zabytków bursztynowych pochodzących z terenu Moraw, Czech i Polski, datowanych na okres lateński. Bursztyn, o którym mowa pochodzi ze stanowisk osadowych (osad nizinnych, oppidów), grobowych, jak również z depozytów czy składnic. Biorąc pod uwagę pierwszy z wymienionych rodzajów stanowisk, należy powiedzieć, że we wczesnych fazach okresu lateńskiego znalezisk takich jest stosunkowo mało. Są to znaleziska głownie z Czech i Moraw. Sytuacja zmienia się wraz z powstaniem oppidów - które stanowią nie tylko punkty przeładunkowe, ale również zajmują się redystybucją. Inna sytuacja przejawia się na cmentarzyskach- we wczesnych fazach widoczny jest duży udzial bursztynu w pochówkach, który z czasem radykalnie się zmniejsza, by zaniknąć wraz z uchwytnością celtyckich pochówków. Na terenie Polski bursztyn znany jest z innego rodzaju stanowisk mianowicie ze składnic, które na poprzednio omawianych ziemiach nie występują. Wiedzie tutaj prym znalezisko z Wrocławia- Partynic oraz Pruszcza Gdańskiego. Znalziska grobowe datowane na okres lateński są bardzo rzadkie. Wszystkie omawiane zabytki bursztynowe, mają mniejszy bądź większy związek z trasą szlaku zwanego bursztynowym jaki funkcjonował na tych terenach na pewno już od okresu halsztackiego, i który uformował przebieg trasy jaką znamy z okresu rzymskiego. Na podstawie analizy stanowisk wiadomym jest, że handel mial charakter etapowy i był oparty głównie na transporcie wodnym. W punktach przeładunkowych, rozkwitało bursztynnictwo i dalsza redystrybucja produktów gotowych. Wszystkie zebrane informacje, przyczyniły sie do powstania precyzyjnej mapy z naniesionymi możliwymi drogami handlowymi, którymi wraz z innym towarem wędrował bursztyn.
225. Osadnictwo okresu lateńskiego, rzymskiego i wędrówek ludów w Masywie Ślęży dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca została poświęcona osadnictwu w obrębie Masywu Ślęży w stosunkowo wąskim przedziale chronologicznym w całej bogatej historii tego obszaru. Celem pracy było w miarę możliwości zebranych danych, uwypuklenie procesów związanych ze śladami osadnictwa na omawianym terenie i usystematyzowanie stanowisk od okresu lateńskiego do okresu wędrówek ludów, a także próba rozwiązania i przybliżenie takich zagadnień, jak chociażby pochodzenie rzeźb ślężanskich, lub kwestia licznego nagromadzenia ceramiki grafitowej na szczycie Ślęży. W niniejszej pracy znalazły się 3 robocze rozdziały, jeden o warnunkach naturalnych panujących na masywie, oraz dwa omawiające poszczególne stanowiska archeologiczne, w tym rolę jaką pełniły miejsca zawierające ślady obecności ludności w wybranych rejonach badanego obszaru jak i opis materiałów zabytkowych i w miarę stanu badań ich chronologia względna związana ze śladami pobytu ludności począwszy od okresu lateńskiego poprzez okres wpływów rzymskich i kończąc na okresie wędrówek ludów. Pierwszy rozdział został poświęcony okresowi lateńskiemu, w którym zawarłem najważniejsze informacje o znaleziskach ze stanowisk archeologicznych związanych z kulturą przeworską oraz celtycką. Szczególną uwagę poświęciłem stanowisku na szczycie Ślęży, a także zwięźle omówiłem zagadnienie rzeźb ślężańskich związanych z pobytem ludności celtyckiej w tym okresie. W drugim rozdziale zawarłem głównie informacje o znaleziskach ze stanowisk archeologicznych z okresu wpływów rzymskich i wędrówek ludów oraz opisałem funkcję jaką pełniły miejsca, w których znaleziono materiał zabytkowy należący do jedynej jednostki kulturowej w tamtym okresie z terenu Masywu Ślęży czyli kultury przeworskiej.
226. Symbole na dnach naczyń kultury przeworskiej w okresie przedrzymskim i rzymskim dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy jest próba wyjaśnienia znaczenia symboli umieszczanych na dnach naczyń ceramicznych przez nosicieli kultury przeworskiej w okresie przedrzymskim i w okresie wpływów rzymskich. Mianowicie autor podejmuje się interpretacji zabiegu umieszczania tych symboli w tak nietypowym miejscu jakim jest dno. Zawraca uwagę na pochodzenie tychże ornamentów jak i ich znaczenie dla ludności kultury przeworskiej. W pierwszej części pracy znajduję się symbole, które poddane zostają interpretacji, to między innymi swastyka, znana dziś przede wszystkim jako symbol Trzeciej Rzeszy. Symbol ten jednak jest dużo starszy i towarzyszy ludzkości od epoki kamienia. Jego rola może być interpretowana na kilka sposobów mógł to być symbol solarny lub mieć związek z kultywacją ziemi. Drugim typem symboli poddanym analizie są krzyże, które mogą mieć podobną rolę co swastyki. Do trzeciej kategorii autor zaliczył ornamenty nietypowe, takie jak np. schematyczne przedstawienie postaci ludzkiej. W drugiej części pracy przedstawiona zostaje interpretacja tego w jakim celu wspomniane wcześniej znaki umieszczane były właśnie na dnach naczyń. Mogło to być związane z rytuałem magicznym mającym na celu ochronę naczynia przed zniszczeniem. Być nietypowym zabiegiem artystycznym lub też oznaczeniem wytwórcy. W zakończeniu autor podsumowuje wszystkie wcześniej przedstawione informacje.
227. Przemiany osadnicze w międzyrzeczu Bystrzycy i Oławy w okresie lateńskim dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca ma na celu scharakteryzowanie lokalnej grupy kultury przeworskiej, zamieszkującej tereny międzyrzecza Bystrzycy i Oławy. W pracy tej, chcę skupić się na zmianach osadniczych w fazach C i D okresu lateńskiego. Głównym celem, jaki zamierzam osiągnąć, jest wskazanie czy istniało jakieś powiązanie pomiędzy osadnictwem celtyckim, a osadnictwem przeworskim, a w szczególności czy istniała kontynuacja osadnicza na badanym terenie. Rozważania te będą podparte publikowanymi wynikami badań wykopaliskowych. Wnioski z tychże rozważań, docelowo mają pomóc w wyjaśnieniu genezy kultury przeworskiej, która według jednej z teorii wyewoluowała z kultury celtyckiej. Spróbuję odpowiedzieć na pytanie: czy celtyckie osady zostały zajęte przez nowo przybyłą ludność czy też ludność kultury przeworskiej zamieszkiwała tereny w pobliżu Celtów i dopiero z czasem ich wyparła? Rozdziały pierwszy i drugi poświęcone są kulturze przeworskiej- jej genezie oraz osadnictwie i obrządku pogrzebowym. Rozdział trzeci dotyczy osadnictwa i obrządku pogrzebowego kultury przeworskiej. Z kolei ostatni rozdział to wnioski końcowe dotyczące pracy- próba odpowiedzi na pytania dotyczące genezy i powiązań kultury przeworskiej z poprzedzającymi ją ugrupowaniami.
228. Klamry esowate w kulturze luboszyckiej na tle porównawczym dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca pt. "Klamry esowate w kulturze luboszyckiej na tle porównawczym" składa się ze wstępu, czterech rozdziałów, podsumowania, katalogu, tablic, map oraz bibliografii. Celem pracy jest przedstawienie zabytków jakimi są klamry esowate, pochodzące z terenów kultury luboszyckiej oraz wykazanie na ich podstawie powiązań z kulturą wielbarską. Wykorzystano 18 klamer esowatych z 6 stanowisk kultury luboszyckiej oraz 39 klamer z 8 stanowisk kultury wielbarskiej. We wstępie zawarte zostały informacje dotyczące celu pracy, zakresu terytorialnego obu kultur oraz chronologii. Rozdział pierwszy przybliża czytelnikowi historię i stan badań nad kulturą luboszycką i wielbarską oraz najważniejsze informacje związane z pojawieniem się Gotów na ziemiach polskich. Oprócz tego znajdują się w nim dane o stanie badań nad samymi klamerkami esowatymi. W rozdziale drugim opisano zabytki pochodzące z terenów kultury luboszyckiej. Skupiono się na stylistyce, formach oraz przynależności typologicznej. W rozdziale trzecim, natomiast na podstawie wybranego materiału archeologicznego z cmentarzysk kultury wielbarskiej zostały wykazane związki obu kultur, wpływy oraz elementy naśladownictwa. Ostatni, czwarty rozdział dotyczy rozważań nad motywami i symboliką omawianych ozdób. W zakończeniu podsumowano wszelkie informacje i wnioski związane z tematyką pracy.
229. Relikty języka galijskiego na znaleziskach archeologicznych z terenu Francji dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca opisuje zabytki archeologiczne ze śladami języka galijskiego z terenów Francji. We wprowadzeniu, po nakreśleniu tła historycznego i geograficznego, wyjaśnione są podstawowe kwestie terminologiczne związane z tematem, takie jak klasyfikacje genetyczna języka galijskiego. W dalszej części pracy wyróżniamy trzy główne rozdziały, opisujące kolejno relikty języka galijskiego na materiale kamiennym, na ceramice i materiale metalowym z wyłączeniem monet, które ze względu na złożoność zagadnienia nie będą omawiane w niniejszym tekście. Dla uporządkowania nakreślanych treści przyjęte zostało kryterium geograficzne, tj. opis zabytków występujących w poszczególnych regionach administracyjnych Francji. Wśród zachowanych inskrypcji znaleźć można odwołania do życia pozagrobowego, modlitwy i prośby do bóstw czy przykłady ekspresji poetyckiej. Klasyfikacja, tłumaczenia i możliwe hipotezy interpretacyjne zabytków języka galijskiego przyczyniają się do przybliżenia jego problematyki zarówno w dziedzinie archeologii jak i lingwistyki.
230. Osadnictwo kultury lateńskiej i kultury przeworskiej w międzyrzeczu Bystrzycy i Oławy w okresie lateńskim.Powiązania i różnice dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta jest próbą scharakteryzowania osadnictwa międzyrzecza Bystrzycy i Oławy w okresie lateńskim. W owym czasie region ten zamieszkany był przez ludność dwóch kultur - najpierw kultury lateńskiej, a potem kultury przeworskiej. Celem pracy jest stworzenie ogólnej monografii tego regionu osadniczego, podsumowanie stanu badań, ale przede wszystkim, próba omówienia wzajemnych relacji między obiema kulturami.
231. Obrządek pogrzebowy kultury sudowskiej na terenie północno-wschodniej Polski dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Obrządek pogrzebowy kultury sudowskiej jest bardzo ciekawym tematem jeżeli chodzi o badania archeologiczne. Niewątpliwie jest to związane z tym, że obszar występowania danych pochówków nie jest jeszcze w całości przebadany i wciąż na terenie północno-wschodniej Polski odkrywa się nowe stanowiska powiązane z daną kulturą. Kultura Sudowska na przestrzeni lat zmieniała swoje zachowania pogrzebowe. Powstawały nie tylko nowe miejsca pochówku, lecz ulegały przeobrażeniom formy cmentarzysk i rodzaje przedmiotów wkładanych do grobów. Praca skupia się na scharakteryzowaniu zachowań pogrzebowych ludności kultury sudowskiej oraz sprecyzowaniu form pochówków. Celem jest również opisanie głównych podobieństw i różnic pomiędzy danym obrządkiem pogrzebowym a zwyczajami pochówkowymi plemion ościennych oraz tym, jak dalekosiężne kontakty handlowe i kulturowe z obszarami sąsiednimi potrafiły wpłynąć na formę zachowań pogrzebowych.
232. Zabytki kamienne ze stanowiska BP722 Pustyni Bayuda (Sudan) dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem pracy są zabytki kamienne ze stanowiska BP 722, znajdującego się na Pustyni Bayuda w Sudanie. Omówiono położenie oraz historyczne umiejscowienie stanowiska. Dodatkowo strukturę geologiczną, warunki klimatyczne, hydrologiczne. Przeprowadzona została wstępna analiza surowca, oraz ogólna analiza materiałów ze stanowiska. Artefakty zostały omówione pod względem stanu zachowania oraz podjęto próbę analizy typologiczno – technologicznej zabytków. Wydzielono i omówiono trzy grupy tychże: rdzenie, półsurowiec, narzędzia. Ponadto przedstawiona została analiza materiałów kostnych, problem datowania materiałów ze stanowiska oraz stan badań nad tematem.
233. Wizerunek boga Zeusa w micie i ikonografii dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca jest próbą określenia uniwersalnego obrazu boga Zeusa jakim mógł być dla starożytnych Greków. Prowadzi to do pełniejszego zrozumienia wielu aspektów życia społeczności zajmujących obszar Grecji właściwej, wysp Morza Śródziemnego jak również jego wschodniego wybrzeża. Praca ta opierać się będzie na analizie mitologii oraz zabytków. Temat wydaje się być dla mnie ciekawy, gdyż mitologiczna postać Zeusa była nie tylko motywem w sztuce, czy literaturze, ale pełniła również bardzo ważną funkcję ideologiczną. Wykorzystane zostały głównie źródła archeologiczne pozyskane podczas regularnych wykopalisk, jak również znaleziska przypadkowe. Za podstawową obieram pracę Roberta Gravesa, która stanie się bazą w moich rozważaniach nad mitologią związaną z interesującym mnie tematem. W pracy znalazło się także miejsce dla zabytków architektury monumentalnej oraz innych pomniejszych źródeł. Interesujący mnie okres zamyka się w ramach od przełomu IX i VIII w. p.n.e. do ok. IV w. p.n.e. i będzie selektywnym przeglądem różnych kategorii dostępnych materiałów, takich jak ceramika, rzeźba i architektura oraz m.in. monety. Każdą z kategorii rozpatruję w odpowiednich rozdziałach w porządku chronologicznym. W przypadku mitów analizowanych w pracy będą one zawarte w katalogu, uporządkowane według ich występowania w mojej pracy. Zabytki analizuję pod względem chronologii, formy oraz treści przedstawienia. Sam temat portretowania najwyższego z bogów w greckim panteonie był popularnym elementem religijnym i kulturowym realizowanym w różny sposób. Ma swoje miejsce w szeregu opracowań historycznych, archeologicznych czy religioznawczych. Jednak pomimo wielkiego zainteresowania tą problematyką i mnogością źródeł jestto trudny do obiektywnego opracowania temat, za względu na różne interpretacje dotyczące postaci Zeusa. W części syntetycznej pracy odpowiem na pytania zadane w części określającej cel.
234. Rola kobiet w przykarpackim episznurowym kręgu kulturowym w świetle kontekstów grobowych dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem pracy pt.,, Rola kobiet w przykarpackim episznurowym kręgu kulturowym w świetle kontekstów grobowych" jest próba odpowiedzenia na pytanie: Jakie role społeczne, polityczne, zawodowe oraz rodzinne mogły pełnić kobiety we wczesnej epoce brązu na omawianym terenie? Podstawą źródłową pracy były dane na temat znalezisk grobowych ze stanowisk sepulkralnych kultury mierzanowickiej, strzyżowskiej, nitrzańskiej oraz kosztańskiej. Analizowano przede wszystkim groby kobiece pod kątem ułożenia szczątków, obecności określonego wyposażenia grobowego oraz wieku zmarłych. Aby lepiej ukazać badany problem, pokrótce opisano czym są studia nad tzw. ideologią gender oraz w jaki sposób można wskazać na płeć biologiczną zmarłych osobników. W części pracy zatytułowanej ,,Źródła" zawarto szczegółowe informacje na temat cmentarzysk identyfikowanych z przykarpackim episznurowym kręgiem kulturowym. Syntetyczna część pracy zawiera wieloaspektową analizę zgromadzonych danych. Na podstawie rozkładu płci na cmentarzyskach, struktury wiekowej, wzajemnego ułożenia szczątków w grobach wieloosobniczych oraz obecności charakterystycznego wyposażenia grobowego starano się odpowiedzieć na pytanie postawione w temacie pracy. Podsumowanie zaś zawiera wnioski płynące z analizy dostępnych informacji. Praca została wzbogacona o przedstawienia graficzne, aby jak najlepiej ukazać badany problem, a na końcu pracy umieszczono tabelaryczny katalog stanowisk zawierający szczegółowe informacje na temat grobów kobiecych z analizowanych nekropoli.
235. Geneza i kształtowanie się kultu solarnego na Bliskim Wschodzie,w Anatolii i w Egipcie dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca dotyczy problematyki związanej z genezą i kształtowaniem się kultu solarnego na terenach Bliskiego Wschodu, Anatolii i Egiptu. W pracy opisane zostały wierzenia tych starożytnych cywilizacji ze szczególnym uwzględnieniem charakterystyki kultu solarnego. Ujęty został również ogólnego zarys ich dziejów politycznych, gospodarczych oraz warunków klimatycznych w jakich żyli w celu ukazania charakteru kultu solarnego na danym obszarze, jego kształtowania się oraz przeobrażeń jakim ulegał. Na podstawie analizy wybranych zabytków kultury materialnej oraz źródeł pisanych odnoszących się do omawianych terenów wyodrębnione zostały elementy kultu solarnego, które następnie poddane zostały analizie porównawczej w celu odszukania pomiędzy nimi pewnych zależności.Opisane różnice i podobieństwa pozwoliły wskazać prawdopodobne pochodzenie pewnych symboli związanych z czcią bóstw solarnych.
236. Inspiracje egipskie w twórczości greckiej okresu archaicznego dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Tematem pracy jest zagadnienie kontaktów Greków z Egipcjanami w okresie archaicznym i ich wpływu na twórczość grecką. Przedstawiony został stan badań nad zagadnieniem, dokonano również prezentacji wykorzystanej literatury. Przeanalizowano podłoże historyczne, które warunkowało zmiany w wielu dziedzinach życia i kultury Greków w omawianym okresie. Przedstawiono i omówiono inspiracje, wątki i wpływy egipskie w greckiej mitologii, sztukach plastycznych (rzeźbie, malarstwie) i architekturze okresu archaicznego. W podsumowaniu podjęto próbę określenia charakteru i wagi inspiracji egipskich dla twórczości greckiej.
237. Minojskie przedstawienia kulturowe w świetle sztuki wschodniej części basenu Morza Śródziemnego dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
238. Cmentarzysko tzw.grupy tarnobrzeskiej kultury łużyckiej Korytnica 3,gm.Sobków ,pow.jędrzejowski,woj.świętokrzyskie dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca dotyczy analizy materiałów źródłowych tarnobrzeskiej kultury łużyckiej z cmentarzyska w Korytnicy 3 w gminie Sobków, w powiecie jędrzejowskim, w województwie świętokrzyskim. Badaniom zostały poddane artefakty odkryte w latach 2008, 2009 i podczas badań wykopaliskowych w 2010 r. Aby wprowadzić w zagadnienie kultury tarnobrzeskiej pierwszy rozdział poświęciłam tej jednostce kulturowej, historii jej badań, obrządkowi pogrzebowemu, zabytkom ceramicznym i metalowym typowym dla nosicieli tej kultury, a także badaniom antropologicznym. W kolejnych rozdziałach opisałam badania w 2010 r., odkryte wtedy obiekty i materiały źródłowe. Na podstawie chronologii materiałów odkrytych na nekropoli datowałam ją na okres HaD.
239. Importy ze strefy alpejskiej na Dolnym Śląsku w poczatkach epoki żelaza dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Przedmiotem niniejszej pracy jest problem występowania importów i naśladownictw artefaktów ze strefy alpejskiej w inwentarzach kultury łużyckiej doby wczesnej epoki żelaza. Zagadnienie to jest ściśle związane z funkcjonowaniem w tamtym czasie tzw. śląskiej prowincji kultury halsztackiej, w obrębie której ogniskowały się również wpływy z obszaru północnej Italii oraz Wschodnich Alp. Celem pracy jest próba określenia sposobu rozprzestrzeniania się artefaktów o obcym charakterze. Poruszona została kwestia roli funkcjonującego wówczas szlaku handlowego, a także problem istnienia na naszych ziemiach ewentualnych "centrów dystrybucji" przedmiotów luksusowych. Istotnym elementem pracy jest analiza rozmieszczenia i zagęszczenia występowania zabytków o południowoeuropejskim rodowodzie. Dane uzyskane dzięki odkryciom pochodzącym z obszaru Dolnego Śląska zostały zestawione z informacjami, których źródłem były analogiczne znaleziska z innych części Polski.
240. Handel morski we wschodniej części Morza Śródziemnego w późnej epoce brązu dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy licencjackiej jest zobrazowanie morskiej aktywności handlowej społeczności wschodniej części basenu Morza Śródziemnego w późnej epoce brązu. We wstępie dowiadujemy się jaki jest cel oraz zakres terytorialny i chronologiczny pracy dyplomowej. Dodatkowo zawarte są informacje na temat obecnego stanu badań w omawianej dziedzinie i przedstawienie przyjętej procedury badawczej oraz samej konstrukcji pracy. Rozdział pierwszy to podjęcie próby rekonstrukcji dawnych dróg morskich na podstawie szlaków neolitycznych, warunków pogodowych i klimatycznych oraz odnajdywanych podczas wykopalisk archeologicznych na różnych stanowiskach importowanych artefaktów. W kolejnym z rozdziałów wymieniane oraz opisywane są przedmioty wymiany handlowej, tj. znaleziska z dwóch odkrytych jak dotąd wraków statków: Cape Gelidonya oraz Ulu Burun, a także wzmianki pochodzące ze źródeł pisanych oraz ikonograficznych. Jest tam mowa o różnym rodzaju dóbr: ceramice, metalach czy materiałach organicznych. Rozdział 3 nawiązuje do systemów wagowych obowiązujących w późnej epoce brązu na omawianym terenie oraz do potwierdzających to znalezisk, jak np. odważniki i ciężarki o różnych formach. Podjęta zostaje próba określenia wartości lub ceny poszczególnych przedmiotów oraz odpowiedzenia na pytanie „co za co wymieniano?”. Ostatni rozdział zawiera podsumowanie zebranych informacji oraz ogólną konkluzję, a także własne przemyślenia autorki na dany temat. Zakończenie pokazuje zrealizowanie celu pracy i dalsze perspektywy badawcze.