wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
271. Sceny związane z muzyka w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Moja praca dotyczy przedstawień muzycznych na greckim malarstwie wazowym. Głównie zaprezentowane zostały rodzaje i charakterystyka instrumentów muzycznych, ich rozwój oraz zastosowanie. Ukazany został, także ich wpływ na tradycję muzyczną starożytnej Grecji, jak również funkcjonowanie muzyki w różnych okolicznościach. Praca zawiera też informacje na temat tego jak muzyka była postrzegana przez Greków oraz jak wyglądały ich praktyki muzyczne.
272. Przedstawienia Ozyrysa w sztuce egipskiej okresu Nowego Państwa dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca pod tytułem „Przedstawienia Ozyrysa w sztuce egipskiej okresu Nowego Państwa” składa się ze wstępu, dwóch rozdziałów, katalogu, bibliografii i podsumowania. Jako źródła posłużyły zabytki ruchome, w postaci kamiennych i drewnianych figurek, kamiennych steli, elementów biżuterii wykonanych z metali szlachetnych, drewnianych drzwi oraz papirusów, a także zabytki nieruchome w postaci malowanych reliefów ściennych, monumentalnych posągów oraz płaskorzeźb. Zabytki pochodzą ze stanowisk grobowych i związanych z kultem, znajdujących się w miejscowościach Teby, Deir el-Bahari, Deir el-Medina, Dolina Królów, Dolina Królowych, Asjut, el-Chocha, Dra Abu el-Naga, Abydos, el-Gurna, el-Asasif, Abu Simbel, Medinet Habu, Karnak. Zabytki ruchome opisane w pracy są obecnie przechowywane w muzeach: British Museum, Metropolitan Museum, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Egipskie w Kairze. Całkowita liczba zgromadzonych zabytków wynosi 42. W rozdziale pierwszym poddałam zabytki analizie opisowej. W rozdziale drugim dokonałam interpretacji wyobrażeń boga Ozyrysa przedstawionych na zabytkach, form poszczególnych kategorii zabytków oraz kontekstu ich występowania. Wnioski sformułowane na podstawie analizy i interpretacji zabytków dotyczą symboliki i kontekstu występowania postaci boga Ozyrysa w sztuce Nowego Państwa.
273. Uzbrojenie Kimerów na podstawie znalezisk w grobach na terenie centralnego Krymu dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem niniejszej pracy jest omówienie i analiza typologiczna uzbrojenia używanego przez ludność tzw. Horyzontu Kimeryjskiego. Szczególnie ciekawy oraz dobrze przebadany jest obszar Półwyspu Krymskiego. Tereny Półwyspu Krymskiego a zwłaszcza jego środkowa część obfitują w stanowiska grobowe na których znajduje się wiele pozostałości uzbrojenia tz. Horyzontu kimeryjskiego. Zdecydowana większość zabytków uzbrojenia kimeryjskiego zachowała się w grobach. Inwentarz który udało się pozyskać podczas badań prowadzonych na wyżej wspomnianych terenach, jest główną bazą danych archeologów na temat uzbrojenia używanego przez Kimerów zamieszkujących Krym w okresie VIII – VII p.n.e. Kimerowie lud stepowy pochodzenia indoeuropejskiego. Za kolebkę narodzin wspomnianego powyżej ludu uznaje się Krym oraz przyległe do niego tereny zachodniej Ukrainy. Uzbrojenie kimeryjskie znane jest tylko częściowo głównym powodem tego faktu jest zły stan zachowania zabytków. Niezwykle przydatne przy próbie badania Kimeryjskiego uzbrojenia są więc licznie zachowane źródła ikonograficzne oraz pisane. Uzbrojenie kimeryjskie było ogromnie zróżnicowane i przybierało wiele form każda więc, zasługuje na odrębną analizę. Jednakże w niniejszej pracy omówię tylko część podstawowego uzbrojenie czyli, sztylety, mieczy, grotów włóczni oraz strzał.
274. Motyw polowania w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca pod tytułem Motyw polowania w greckim malarstwie wazowym składa się z 2 rozdziałów, katalogu, bibliografii i podsumowania. Źródłami były malowidła na czerwono- i czarno-figurowe na greckich wazach z głównie z VI i V wieku przed naszą erą. Malowidła przedstawiające sceny polowań zawierają szereg informacji, takich jak : strój myśliwych, broń służąca do polowań, technikę polowania etc. Opis i wstępna analiza zabytków znajduje się pierwszym rozdziale. Wstępne wnioski to zmiany w przedstawieniach motywu polowania, technika i styl. W drugim znajduje się dogłębna analiza i interpretacja scen polowań, polegająca na opisie wyglądu postaci, sytuacji, wykorzystanie psów do polowań. W trzecim rozdziale zająłem się wpływem łowiectwa na życie starożytnych greków. Uzyskane wnioski to duża popularność polowań w antycznej Grecji, polowania miały ogromny wpływ na edukację młodych chłopców, żołnierz, który był wprawnym łowczym był wyżej ceniony, psy odgrywały dużą rolę w polowaniach, niektóre zwierzęta na przykład zające były łapane w celu dania go jako podarek ukochanej osobie, polowania zapewniały nie tylko rozrywkę lecz także pożywienie i inne dobra uzyskiwane ze złapanej zwierzyny.
275. Magia w starożytnym Rzymie w świetle źródeł archeologicznych dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca pt. Magia w starożytnym Rzymie w świetle źródeł archeologicznych składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, podsumowania, katalogu zabytków oraz bibliografii. Celem pracy jest zaprezentowanie magii starożytnego Rzymu w świetle źródeł archeologicznych oraz odpowiedzenie na pytanie w jakim celu dane kategorie zabytków były wykorzystywane przez społeczeństwo starożytnego Rzymu w czasie odprawiania równego rodzaju rytuałów magicznych. Autorka próbowała także ustalić jakie grupy społeczne korzystały z tychże praktyk, a także jak dużą rolę magia odgrywała w ich życiu. Źródła, które autorka wykorzystała w swojej pracy obejmują kilka kategorii zabytków. Są to różne rodzaje oraz formy amuletów, takie jak złote bullae (2), lunulae (2), lamellae (2), amulety falliczne (6), a także fragment naszyjnika z zawieszkami o różnych kształtach oraz złoty medalion z przedstawieniem złego oka. Oprócz tego, autorka użyła w swojej pracy siedmiu tabliczek z przekleństwami i magicznymi zaklęciami, ośmiu tzw. laleczek voodoo oraz jednej gemmy magicznej. Zabytki te pochodzą zarówno z terenu obecnych Włoch, gdzie rozwijała się rzymska cywilizacja, ale także z różnych część Imperium Rzymskiego, a więc z takich krajów jak współczesny Egipt, Wielka Brytania, Turcja, Hiszpania, Francja, Niemcy oraz Tunezja. W przypadku niektórych znalezisk nie możliwe jest ustalenie ich pochodzenia. Zabytki pochodzą z okresu między VII/VI w p.n.e. a VII w n.e. W rozdziale pierwszym autorka poddała wyżej wymienione zabytki dokładnej analizie opisowej. Natomiast w dwóch pozostałych rozdziałach autorka przeanalizowała poszczególne kategorie zabytków próbując odpowiedzieć na zadane sobie we wstępie pytania. Wnioski zawarte w podsumowaniu dowodzą, że wszystkie grupy społeczne zamieszkujące Imperium Rzymskie korzystały z różnego rodzaju praktyk magicznych choć częściej sięgały po nie uboższe warstwy społeczeństwa. Magii używano do osiągnięcia własnych celów, odzyskania skradzionych przedmiotów, osłabienia przeciwnika, ale także aby ochronić siebie lub swoją rodzinę przed chorobami, czy urokami.
276. Mortaria w rzymskiej Brytanii dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Mortaria w rzymskiej prowincji Brytania Niniejsza praca przedstawia problematykę związaną z romanizacją na przykładzie zabytków ceramicznych odkrywanych na terenie Brytanii. Celem pracy było scharakteryzowanie grupy naczyń o nazwie mortaria oraz opisanie miejsc ich odkrycia. Powiązanie znalezisk mis z ich lokalizacją miało wskazać na rozprzestrzenianie się wpływów rzymskich. Analiza stanowisk archeologicznych miała ukazać ilość importów, rozwijającą się produkcję oraz ewentualne powiązania ze stanowiskami o militarnym charakterze. Typ stanowisk miał także potwierdzić funkcję mortariów. Mortaria to moździerze ceramiczne służące do przygotowywania posiłków. Ich występowanie na stanowiskach związanych z rzymską obecnością jest masowe. Większość źródeł pochodzi z wykopalisk prowadzonych w XX i na początku XXI wieku. Stan źródeł oraz ich opracowania skłoniły autorkę do podjęcia próby syntezy, której brak w literaturze przedmiotu uzasadniony jest stale wzrastającą liczbą odkrywanych naczyń. Możliwości badawcze w dziedzinie ceramologii są niezliczone, gdyż baza danych oparta o raporty acheologiczne i archiwa z muzeów jest imponująca. Potencjał tej grupy naczyń niesie za sobą rzetelne informacje odnośnie chronologii. Często pozwala on na podstawie stempli wskazać na poszczególne warsztaty garncarskie. Mortaria są także przedmiotem badań nad rozwojem ekonomicznym. Zakres pracy obejmuje obszar wyspy Brytanii. Ramy chronologiczne są wyznaczone na podstawie źródeł historycznych wskazujących na daty założenia, od 43 roku n.e. do 407 roku, wyznaczającego upadek prowincji. Do realizacji pracy skatalogowano około 300 fragmentów zachowanych mortariów. Katalog załączony na końcu pracy jest bazą danych, na której opierała się analiza oraz wnioski. Ze względu na dużą ilość przykładów, pogrupowano znaleziska według stuleci od I do V wieku. W tych przedziałach przedstawiono mortaria oraz typy stanowisk. Dane z katalogu zostały zobrazowane za pomocą diagramów i map. Cel pracy został zrealizowany aczkolwiek baza danych pozwala na dalsze, bardziej szczegółową analizę, z której można byłoby dotrzeć do interesujących wniosków. Napotkane trudności związane były głównie z obszernością katalogu, który Problemem okazała się również dość szeroka chronologia 80 naczyń, które nie były dokładnie wydatowane. Niewielki procent znalezisk luźnych takich jak fragmenty mortariów pochodzące z zabudowań gospodarczych czy rowów nie wpłynęły znacząco na wynik analiz.
277. CHARAKTER WPŁYWÓW CHAVIN DE HUANTAR NA OBSZAR KULTUROWY CUPISNIQUE prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
278. Przedstawienia sztandarów na materiale ceramicznym w drugiej fazie kultury Naqada dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
279. CMENTARZYSKO KULTURY ŁUŻYCKIEJ PRZY ULICY SPOKOJNEJ W LEGNICY dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
280. MOŻLIWOŚCI ZDEFINIOWANIA CECH OSADNICZO-KULTUROWYCH ZWIĄZANYCH Z FAZĄ HA D NA ŚLĄSKU I OBSZARACH PRZYLEGŁYCH dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
281. PROBLEM OPTYMALNEJ KONSTRUKCJI JAMOWEGO PIECA GARNCARSKIEGO DO WYPAŁU CERAMIKI PRADZIEJOWEJ dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
282. IMPORTY CZERPAKÓW I CEDZIDEŁ Z ZIEM POLSKICH W OKRESIE WPŁYWÓW RZYMSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
283. Głowy-trofea w kulturach prekolumbijskiego Peru. Zagadnienie chronologii oraz ich interpretacja kulturowa prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
284. Chronologia i przynależność kulturowa materiałów ze stanowiska Candahua 2, dolina Tambo; południowe Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
285. Analiza i interpretacja prekolumbijskich wzorców architektonicznych oraz kontekstów kulturowych Chachachapoyas; północno - wschodnie Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
286. LUDOBÓJSTWO W ŚWIETLE BADAŃ ARCHEOLOGICZNYCH dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
287. Życie codzienne polskich jeńców wojennych w niemieckich obozach jenieckich w czasie II Wojny Światowej, na podstawie zabytków archeologicznych. dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
288. ROLA BADAŃ ARCHEOLOGICZNYCH W POZNANIU HISTORII NAZISTOWSKICH OBOZÓW ZAGŁADY Z OBSZARU POLSKI dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
289. OSADNICTWO WZGÓRZ NIEMCZAŃSKO – STRZELIŃSKICH W OKRESIE WĘDRÓWEK LUDÓW dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
290. Toczone naczynia drewniane w kulturze średniowiecznego Ostrowa Tumskiego we Wrocławiu dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
291. IDENTYFIKACJA ZWŁOK I SZCZĄTKÓW LUDZKICH NA PODSTAWIE PRZEDMIOTÓW PRZY NICH ODNAJDYWANYCH dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
292. Porównanie pracy archeologa sądowego i technika kryminalistyki na miejscu zbrodni dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
293. CHRONOLOGIA I PRZYNALEŻNOŚĆ KULTUROWA MATERIAŁÓW ZE STANOWISKA EL PINO, SEKTOR 7 DOLINA TAMBO, PŁD. PERU prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
294. WYKORZYSTANIE ARCHEOLOGII SĄDOWEJ PODCZAS BADAŃ MIEJSC ZBRODNI WOJENNYCH, ZBRODNI PRZECIWKO LUDZKOŚCI ORAZ ZBRODNI LUDOBÓJSTWA NA PRZYKŁADACH PRAC PRZEPROWADZONYCH W RWANDZIE ORAZ BYŁEJ JUGOSŁAWII. dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
295. OSADNICTWO SKANDYNAWSKIE NA POŁUDNIOWYM WYBRZEŻU BAŁTYKU dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
296. Technologia wytwórcza oraz motywy ikonograficzne na wyrobach tekstylnych z południowej części peruwiańskiego wybrzeża prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
297. Znaki rzemieślnicze na kamieniach brukowych ze stanowiska Hippos-Sussita dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
298. Pochówki ciałopalne Słowian na wczesnośredniowiecznym Śląsku. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
299. Wpływy skandynawskie na budownictwo Słowian na terenie Polski dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
300. SIEĆ OSADNICZA NA ZIEMI KŁODZKIEJ W OKRESIE WPŁYWÓW RZYMSKICH I WE WCZESNYM ŚREDNIOWIECZU – PRÓBA PORÓWNANIA dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia