wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
31. PRZEDSTAWIENIA MITOLOGICZNYCH BITEW BOGÓW I HEROSÓW W SZTUCE STAROŻYTNEJ GRECJI dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
32. Wczesnośredniowieczne grody województwa dolnośląskiego na tle warunków fizjograficznych dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
33. STANOWISKA I ZNALEZISKA WODNE I BAGIENNE NA OBSZARZE DORZECZA WISŁY I ODRY W OKRESIE WPŁYWÓW RZYMSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
34. ARCHEOLOGIA NOWOŻYTNYCH MIEJSC STRACEN NA ŚLĄSKU prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
35. Podstawy gospodarki ludności kultury mierzanowickiej w oparciu o kryteria wyboru osad dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
36. Transport lądowy w Barbaricum okresu halsztackiego, lateńskiego i rzymskiego dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
37. IMPORTY Z WCZESNOŚREDNIOWIECZNEJ RUSI W POŁUDNIOWO-WSCHODNIEJ MAŁOPOLSCE dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
38. Pracownie wytwórcze na grodach w okresie halsztackim na ziemiach Polskich dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
39. ZAWIESZKI RZĘDU KOŃSKIEGO Z TERENÓW POLSKI NA TLE EUROPEJSKIM prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
40. Relikty budynku na osadzie z okresu wpływów rzymskich na stan. Krępnica 8, gm. Bolesławiec dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
41. OPRACOWANIE WYNIKÓW RATOWNICZYCH BADAŃ ARCHEOLOGICZNYCH OSADY KULTURY ŁUŻYCKIEJ PRZY ULICY NIEMCZAŃSKIEJWE WROCŁAWIU W SEZONACH 2003 I 2005. dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
42. Rola pośrednictwa Rusi w przekazywaniu wyrobów skandynawskich na teren dorzecza Wisły i Odry dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca przedstawia próbę uchwycenia wpływów kulturowych docierających na tereny dzisiejszej Polski przez Ruś, ze Skandynawii, w postaci importów z terenów Rusi o proweniencji skandynawskiej we wczesnym średniowieczu. Podstawą do rozważań jest grupa miniaturowych toporków, występujących na półwyspie skandynawskim, na terenach Rusi i w mniejszej ilości w innych krajach Europy środkowo – wschodniej. Autor zbiera wszystkie publikowane zabytki toporków miniaturowych, znalezionych na terenach Polski i konfrontuje jes ze znaleziskami zagranicznymi. Wyróżnia się dwa podstawowe typy – typi I i typ II wg Makarova. Typ I jest naśladownictwem konkretnego, skandynawskiego topora bojowego, co skłaniało często badaczy do szukania przyczyny w druzynach wareskich – np. jako znak drużynniczy. Typ II nie przypomina konkretnego topora, ponadto jego kształt przywodzi wielu na myśl wikińską łódź, co zgodne jest z motywami w sztuce skandynawskiej. Dodatkowo jedno polskie znalezisko posiada ornament w kształcie postaci siedzących w łódce, co zdaje się potwierdzać tego typu hipotezę. Istnieje też teoria głosząca iż rozpowszechnienie się toporków miniaturowych wiąże się z kultem św. Olafa, lecz część badaczy zwraca uwagę na chronologię, która wskazuje że toporki pojawiają się jeszcze przed smiercią Olafa – początkami jego kultu. Kolejną kategorią są trzewiki pochwy miecza, które na przełomie IX i X w. na terenach Polski wpisywały się w stylistykę, a nawet konkretne style w sztuce skandynawskiej, jednocześnie będąc młodszymi i bardziej prymitywnymi wersjami trzewików powszechnych ne terenach późniejszej Rusi, wówczas zamieszkałych przez silną społeczność skandynawską. Należy wyjaśnić słowo „Ruś’. Autor przytacza poglądy badaczy, którzy na podstawie źródeł rekonstruują dzieje społeczności skandynawskch, które w IX w. były znane pod mianem „Rusów” (Rhosów”, których zwyczajnie utożsamiano ze Szwedami w Europie. To wskazuje na ogromny wpływ kultury skandynawskiej na późniejsze dzieje państw wschodniosłowiańskich. W wyniku analizy pojawiają się wnioski – na terenie Polski ma miejsce przenikanie tych samych wzorców kulturowych – w postaci przedmiotów – jak na tereny Europy wschodniej, kolonizowanej przez Skandynawów. Świadczą o tym trzewiki mieczy z wieków IX i X, a także toporki miniaturowe typu I i II wg Makarova.
43. Zdobnictwo przedmiotów wykonanych z surowców organicznych na wczesnośredniowiecznym Śląsku dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
44. Architektura monumentalna kultury Moche prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca pod tytułem Architektura monumentalna kultury Moche, składa się: ze spisu treści, wstępu, czterech rozdziałów, podsumowania, spisu rycin oraz bibliografii.We wstępie zostały zawarte ogólne informacje dotyczące architektury oraz podziękowania dla osób mających wpływ na proces powstawania pracy. W rozdziale pierwszym, autorka opisuje zagadnienie chronologii, przedstawia najpowszechniejszy system periodyzacji oraz ramy czasowe Moche, określane od wczesnego okresu przejściowego do początków horyzontu środkowego. Opisuje również genezę powstania kultury Moche. Rozdział drugi dotyczy geografii regionu. Zawarte w nim informacje dokładnie obrazują warunki klimatyczne, środowiskowe oraz wpływy pogodowe na północnym wybrzeżu Peru, czyli obszarze na którym skupia się cała praca. W rozdziale trzecim została zaprezentowana historia badań na północnym wybrzeżu Peru. Autorka przedstawia najważniejszych badaczy biorących udział w odkrywaniu pozostałości ludu Mochica. Rozdział czwarty zatytułowany Architektura monumentalan wprowadza w ogólne informacje dotyczące budownictwa Moche, a także jest podzielony na sześć podrozdziałów. Każdy z nich dotyczy jednego obiektu monumentalnego. Autorka wybrała sześć najpopularniejszych dla kultury Moche, przedstawiła podstawowe informacje, ich funkcje i znaczenie. Na zakończenie wszystkie informacje dotyczące kultury Moche zostały przez autorkę pracy podsumowane.
45. Ozdoby kobiece we wczesnośredniowiecznych grobach szkieletowych w południowej Polsce dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
46. Wizerunek kobiety paleolitycznej. Przedstawienia postaci żeńskiej na terenie wschodniej części Europy Środkowej dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne I stopnia
47. Cmentarze nowożytnego Wrocławia. Topografia i struktura wewnętrzna prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca jest o nowożytnych cmentarzach Wrocławia. W niniejszej pracy opisane są trzy cmentarze- cmentarz na Zatumiu, prawosławny cmentarz przy świątyni Salwatora i cmentarz przy kościele św. Piotra i Pawła na Ostrowie Tumskim, dodatkowo jest też rozdział o pochówkach ludzi niegodnych- samobójcach, straceńcach, położnicach etc. W każdym z rozdziale opisującym dany cmentarz zawarta jest jego chronologia, przyporządkowanie religijne, jego wielkość, kształt jam grobowych i trumien, rozplanowanie grobów, ilość pochówków- pojedynczych i wieloosobowych oraz struktura wieku i płci zmarłych. Największy był prawosławny cmentarz Salwatora, znaleziono ponad 1100 pochówków anatomicznych i blisko 80 wtórnych, zmarłych było ponad 1200. Na cmentarzu na Zatumiu odnaleziono ponad 300 grobów, a zmarłych było ponad 320, na ostatnim miejscu pod względem grobów plasuje się cmentarz na Ostrowie Tumskim odnaleziono ponad 30 mogił, a liczbę zmarłych szacuje się na 50. Kształt jam grobowych oraz trumien był bardzo podobny na wszystkich trzech cmentarzach, dominował kształt prostokątny i trapezowaty. Podobne było również rozplanowanie grobów na osi wschód zachód z nielicznymi wyjątkami. Struktura wieku i płci również rysowała się bardzo podobnie, widać bardzo dużą śmiertelność dzieci, natomiast dorośli najczęściej umierali w wieku adultus i maturus.
48. KOŚCI A BITWA. WYKORZYSTANIE METOD ARCHEOLOGII I ANTROPOLOGII FIZYCZNEJ W BADANIU STANOWISK POBITEWNYCH NA PRZYKŁADZIE VISBY, GRUNWALDU, TOWTON I LUBISZEWA prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
49. Ceramika z rowu odkrytego na stanowisku nr 22 w Radłowicach, gm. Domaniów dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszego opracowania jest poznanie funkcji i chronologii ceramiki, jaka zalegała w obiekcie (rowie) nr 1 wykopu 1/2015 ze stanowiska Radłowice 22, gm. Domaniów. Obserwacje wykonano w sposób makroskopowy, a analiza materiału została przeprowadzona za pomocą kujawskiego systemu opisu cech makromorfologii, mikromorfologii, technologii oraz ornamentyki. Informacje zebrano w bazie danych MS Access. Na podstawie analizy stwierdzono brak związków pomiędzy charakterem naczyń ceramicznych i stratygrafią, co wskazuje na śmietniskowy charakter zbioru. Dowiedziono także, iż opisywany zespół nie wyróżnia się na tle innych zbiorów, uzyskanych ze stanowiska kultury unietyckiej w Radłowicach oraz porównywanego w tej pracy stanowiska w Bruszczewie. Zespoły zawierają podobne cechy technologiczne. Ceramikę można datować na wczesną epokę brązu (faza BA2/B1).
50. Odwzorowanie motywów ikonograficznych kultury Nasca w geoglifach i wyrobach rękodzielniczych prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca koncentruje się na odwzorowaniu przedstawień Nasca, występujących na ceramice i monumentalnych rytach naziemnych, tzw. geoglifach. Przybliżona zostaje geografia Andów Centralnych, która ma znaczący wpływ na występujące w kulturze Nasca, motywy ikonograficzne. Przedstawiono także historię badań i teorie na temat wielkich wyobrażeń z Płaskowyżu Nasca. Ukazano podział chronologiczny dla całej strefy Andów Centralnych oraz interesującej nas kultury Nasca.
51. Materiały krzemienne ze stanowiska Chobienia 3, na tle osadnictwa technokompleksu z liściakami na Dolnym Śląsku. dr hab. Mirosław Masojć prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy materiałów krzemiennych ze stanowiska Chobienia 3, gm. Rudna (AZP 70-23/78), na tle osadnictwa technokompleksu z liściakami na Dolnym Śląsku. Bazą źródłową dla tego opracowania jest zespół artefaktów krzemiennych pozyskany w toku badań wykopaliskowych prowadzonych w 2010 roku przez Felixa Biermanna, Andreasa Kieselera oraz Dominika Nowakowskiego. Za główną metodę badawczą przyjęte zostało przyporządkowanie typologiczne inwentarza zabytków krzemiennych a następnie ich analiza pod kątem surowcowym, technologicznym, statystycznym oraz porównawczym na tle znanych stanowisk z Polski południowo-zachodniej. Głównym założonym celem poniższej pracy jest próba określenia chronologii oraz przynależności kulturowej materiału krzemiennego pochodzącego ze stanowiska Chobienia 3 a następnie przedstawienie wyników analizy na tle innych znanych stanowisk łączonych z technokompleksem z liściakami na Dolnym Śląsku.
52. Osadnictwo otwarte w VI-VII w. na północnych i południowych skłonach Sudetów. Próba porównania dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca podejmuje temat porównania osadnictwa otwartego w VI - VII w. po stronie północnej oraz południowej Sudetów. Jako pierwsze analizie zostają poddane zasięg i zagęszczenie osadnictwa na omawianym terenie, wraz z uwzględnieniem warunków środowiska naturalnego. Następna część pracy zawiera porównanie osad otwartych, zarówno pod względem ich wielkości oraz wewnętrznej struktury, jak i form oraz technik budownictwa. Ostatnim poruszonym zagadnieniem jest analiza cmentarzysk. Pracę wieńczą wyniki ogólnego porównania osadnictwa otwartego z VI i VII w., na północnych i południowych skłonach Sudetów.
53. Założenia obronne w górach Sowich i na ich przedpolu od IX do XV wieku. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
54. KULTURA PUCHOWSKA W KARPATACH POLSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
55. PROBLEMATYKA GROBÓW OKAZAŁYCH WE WCZESNYM OKRESIE WPŁYWÓW RZYMSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
56. Szlaki łączące Państwo Wielkomorawskie z ziemiami zamieszkałymi przez plemiona śląskie dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
57. WĄTKI ZDOBNICZE W SZTUCE SCYTYJSKIEJ dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
58. PRZEDSTAWIENIE ISTOT FANTASTYCZNYCH W GRECKIM MALARSTWIE WAZOWYM dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
59. BUDOWNICTWO MIEJSKIE I WIEJSKIE W PÓŹNOŚREDNIOWIECZNEJ SKANDYNAWII prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
60. NAKRYCIA GŁOWY W BARBARICUM W OKRESIE RZYMSKIM dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia