wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
481. Przedstawienia Dionizosa w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca pod tytułem „Przedstawienia Dionizosa w greckim malarstwie wazowym” dotyczy analizy stu greckich naczyń z późnego okresu archaicznego i wczesnego okresu klasycznego, na których wyobrażono Dionizosa, zarówno w stylu czarno- jak i czerwonofigurowym. Autor skupia się przede wszystkim na zagadnieniach dotyczących zmiany sposobu wyobrażania boga wina w czasie oraz na rodzajach naczyń, na których to bóstwo ukazano. Praca ta składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, podsumowania, spisu literatury i stron internetowych oraz katalogu rycin i katalogu zabytków. We wstępie przedstawiono wprowadzenie do pracy. W pierwszym rozdziale poruszany jest aspekt mitologiczny bóstwa, stanowiący podstawy przeprowadzonych w dalszych rozdziałach analiz zabytków. Rozdział drugi stanowi kompleksowy opis każdego z omawianych w pracy zabytków. Trzeci rozdział to analiza omówionego wcześniej materiału źródłowego z uwzględnieniem wniosków autora pracy. Całość zamyka zwięzłe podsumowanie, zawierające merytoryczne zakończenie pracy.
482. Motyw Argonautów w sztuce antycznej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Mit o wyprawie Argonautów po Złote Runo był jedną z najbradziej znanych historii w świecie starożytnym, dzięki czemu Argonauci stali się bardzo popularnym motywem zarówno w sztuce greckiej, jak i w etruskiej, czy rzymskiej. Istnieje cały wachlarz zabytków związanyhch z tą tematyką. Można również zauważyć, że niektóre przedsatwienia były szczególnie popularne tylko w konkretnym okresie, tak jest w przypadku Hylasa, którego wizerunki są w większości znane jedynie ze sztuki rzymskiej.
483. TRANSPORT MORSKI NA TERENIE MORZA ŚRÓDZIEMNEGO W LATACH OKOŁO 25 P.N.E. DO OKOŁO 100 N.E. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
484. Obraz wierzeń Etrusków w świetle pozostałości materialnych oraz przekazów pisanych dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Stworzona przez mnie praca omawia różne aspekty wierzeń jednego ze starożytnych ludów, jakimi byli Etruskowie. Całość została podzielona na osiem rozdziałów. W pierwszym z nich nacisk został położony na kwestię pochodzenia owego ludu oraz badań nad ich historią oraz językiem. W następnym nie zabrakło także miejsca na przedstawienie wyglądu wybranych świadectw materialnej kultury Etrusków. Dalsza część pracy poświęcona została na dokładną charakterystykę ich przekonań religijnych. Przykładowo zostały opisane oddziaływania Greków, a także (w mniejszym stopniu), Rzymian uwidoczniające się w etruskiej specyfice religijnej, wiara w oddziaływania bogów oraz demonów na życie ludzi, a także przeobrażenia w wyglądzie sztuki sepulkralnej. Oczywiście nie zabrakło również opisu pisanych relacji (zarówno z czasów starożytnych jak i średniowiecznych), traktujących o niezachowanych już księgach dyscypliny etruskiej.
485. Przedstawienia oszczepników i dyskoboli na wazach greckich dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Przedstawienia oszczepników i dyskoboli na wazach greckich, to praca, której celem jest ukazanie malowideł owych sportowców na ceramice. Analiza skupia się na wybranych zabytkach, wziętych z kolekcji prywatnych. Brane są pod uwagę style ornamentacyjne oraz formy naczyń. Okres, który obejmuje praca sięga od 530 p.n.e. do 400 p.n.e. na terenach starożytnej Grecji.
486. Przedstawienia architektury minojskiej na zachowanych dziełach sztuki. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy wizerunków architektury mieszkalnej i sakralnej przedstawionych na zabytkach ruchomych z okresu minojskiego. Praca została podzielona na cztery rozdziały. Pierwszy rozdział opisuje początki osadnictwa na Krecie i kulturę minojską. W kolejnej części zostały opisane artefakty wykorzystane w pracy. W rozdziale trzecim omówione zostały stanowiska archeologiczne będące pierwowzorami przedstawień na zabytkach. W ostatnim rozdziale nastąpiło porównanie miedzy stanem faktycznym a przedstawieniami miast, domów, sanktuariów na zabytkach.
487. Przedstawienia Ozyrysa w sztuce egipskiej okresu Nowego Państwa dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca pod tytułem „Przedstawienia Ozyrysa w sztuce egipskiej okresu Nowego Państwa” składa się ze wstępu, dwóch rozdziałów, katalogu, bibliografii i podsumowania. Jako źródła posłużyły zabytki ruchome, w postaci kamiennych i drewnianych figurek, kamiennych steli, elementów biżuterii wykonanych z metali szlachetnych, drewnianych drzwi oraz papirusów, a także zabytki nieruchome w postaci malowanych reliefów ściennych, monumentalnych posągów oraz płaskorzeźb. Zabytki pochodzą ze stanowisk grobowych i związanych z kultem, znajdujących się w miejscowościach Teby, Deir el-Bahari, Deir el-Medina, Dolina Królów, Dolina Królowych, Asjut, el-Chocha, Dra Abu el-Naga, Abydos, el-Gurna, el-Asasif, Abu Simbel, Medinet Habu, Karnak. Zabytki ruchome opisane w pracy są obecnie przechowywane w muzeach: British Museum, Metropolitan Museum, Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Egipskie w Kairze. Całkowita liczba zgromadzonych zabytków wynosi 42. W rozdziale pierwszym poddałam zabytki analizie opisowej. W rozdziale drugim dokonałam interpretacji wyobrażeń boga Ozyrysa przedstawionych na zabytkach, form poszczególnych kategorii zabytków oraz kontekstu ich występowania. Wnioski sformułowane na podstawie analizy i interpretacji zabytków dotyczą symboliki i kontekstu występowania postaci boga Ozyrysa w sztuce Nowego Państwa.
488. Znaki rzemieślnicze na kamieniach brukowych ze stanowiska Hippos-Sussita dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
489. BIŻUTERIA EGIPSKA W CZASACH FARAONÓW dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
490. Gladiatorzy w Pompejach dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
491. Uczta grecka w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem pracy jest uczta grecka w greckim malarstwie wazowym. Celem pracy jest zbadanie zjawiska jakim jest uczta grecka na podstawie przedstawień na naczyniach pochodzących z czasów starożytnej Grecji. Praca składa się ze wstępu, dwóch rozdziałów i podsumowania. Wstęp zawiera informacje wprowadzające. Pierwszy rozdział to opis bazy źródłowej w postaci trzydziestu waz malowanych stylem czarnofigurowym oraz trzydziestu stylem czerwonofigurowym. Rozdział drugi to analiza przedstawień na opisanych wcześniej naczyniach. W podsumowaniu znajdują się wnioski, jakie udało się wyciągnąć z pracy.
492. Przedstawienia wojowników w sztuce starożytnej Grecji dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Autor analizuje przedstawienia wojowników w na wybranych trzydziestu siedmiu zabytkach reprezentujących sztukę starożytnej Grecji w latach od VII do II wieku p.n.e.. Autor korzysta z dostępnych mu monografii, artykułów, ilustracji, rysunków, rekonstrukcji, zdjęć oraz stron internetowych w celu dokonania analizy omawianych zabytków według kryteriów chronologicznych tj. od najstarszego do najmłodszego w ramach danej dziedziny sztuki. Następnie autor dokonuje interpretacji przedstawień wojowników na wszystkich omawianych zabytkach także od najstarszego do najmłodszego, w celu określenia jak być może postrzegano i ukazywano żołnierzy w omawianych czasach uwzględniając opinię innych badaczy, a także stara się znaleźć elementy wspólne pomiędzy dziełami. W pracy występują także przedstawienia herosów jako wojowników - autor wybrał ich, ponieważ funkcjonowali oni w kulturze greckiej jako urzeczywistnienie wszystkich cnót prawdziwego żołnierza. Autor zauważa, że wojownicy często byli przedstawiani w myśl greckiego kultu idealnego ciała, a także, że dominują sceny w których żołnierze są w trakcie walki. Autor podkreśla, że dosyć często artyści odzwierciedlali sceny legendarne jak na przykład "Iliupersis" czy "Amazonomachię" lub nawiązywali do ich stylistyki. Bywały przypadki w których postaci wojowników były przedstawiane w złym świetle, jako krytyka pewnych zachowań.
493. Podarunek z uczuciem - przedstawienia greckich i rzymskich bóstw miłości dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca ma na celu przedstawienie przedmiotów, które mogły być ofiarowywane jak prezent wyrażający uczucie. Opiera się na zabytkach pochodzących z terenów Grecji, Italii, Turcji i Egiptu. Zakres chronologiczny obejmuje czasy od ok. VI wieku przed naszą erą do ok. VII wieku naszej ery. Bóstwa miłości były jednymi z ważniejszych, do których zwracali się ludzie z prośbą o przychylność. W Grecji patronką miłości i małżeństwa była narodzona z morskiej piany Afrodyta oraz jej syn Eros. W Rzymie funkcje te oraz mity przejęła Wenus z Kupidynem. W wyborze małżonka dla córki duże znaczenie miała decyzja ojca jako głowy rodziny. W Grecji kobiety nie wiele miały do powiedzenia, ale kandydat musiał zaskarbić sobie również ich względy. W końcu później mieli stać się rodziną, a obowiązkiem pani domu było zajmowanie się gospodarstwem domowym. Ważne było więc, aby wybrać damę dobrze wychowaną, posłuszną, ale przy tym urokliwą. Dużo łatwiej było kobietom rzymskim, które z czasem wywalczyły sobie dużą samodzielność, a obecność „opiekuna” była czysto formalna. Pierwszy rozdział prezentuje zbiór figurek i rzeźb z postaciami bóstw miłości. Figurki były niewielkie, łatwe do postawienie w wybranym przez siebie miejscu oraz do ewentualnego transportu czy ukrycia. Rzeźby natomiast były dużym wyrazem uczucia, który widoczny miał być dla wszystkich. W rozdziale drugim przedstawiona została przykładowa biżuteria, która zachwycić miała panie w tamtych czasach. Wykonana ze złota lub pozłacana przykuwać miała wzrok i symbolizować hojność oraz miłość ofiarodawcy. „Gemma to kamień szlachetny lub półszlachetny, najczęściej opracowany w postaci owalnej płytki z wyrytym wklęsło (intaglio) lub wypukło (kamea) obrazem” (Piszczek 1968, s. 330). Służyły one jako oczka do pierścionków, wisiorów czy broszek. Kobiety od zawsze lubiły się stroić i pragnęły podkreślać swoje atuty. Pomocne im były przy tym różne przybory toaletowe, takie jak: lustra, szkatułki, buteleczki na perfumy, maści czy oliwę. Świętowanie i ucztowanie było częścią kultury greckiej i rzymskiej. Był to sposób na uczczenie bóstw oraz okazja do podziękowań i próśb. Często ich częścią były libacje, do których używano kielichów oraz pucharów. Również w życiu codziennym przydatnych było wiele naczyń, takich jak wazy na oliwę czy wodę do pielęgnacji ciała. Lampy oświetlać miały pomieszczenia oraz odstraszać ciemność. Zaczęto używać ich ok V wieku przed naszą erą, a zasilano je oliwą. Całość pracy wzbogacona została fragmentami dzieł poruszających tematykę miłosną takich autorów jak Owidiusz, Alkman, Symonides, Anakreont oraz innych.
494. Zeus i Jowisz w sztuce antycznej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy przedstawiono 65 zabytków z wizerunkiem Zeusa i Jowisza w sztuce antycznej. Pierwszy rozdział pracy przedstawia mitologię grecką i rzymską, która silnie oddziaływała na sztukę. Dalsza część to przedstawienie poszczególnych typów zabytków greckich, a następnie rzymskich ukazujących Zeusa i Jowisza. Celem pracy było ukazanie różnorodności zabytków oraz przedstawienie zmian zachodzących w ukazywaniu mitycznego boga.
495. Kobiety w kulturze minojskiej, mykeńskiej i cykladzkiej. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca związana jest kobietami żyjącymi w trzech kulturach: minojskiej, mykeńskiej i cykladzkiej. Opisana została rola kobiet w społeczeństwie, ich codzienna praca oraz wygląd. Wyszczególniony został wizerunek kobiet związanych z kapłaństwem, dworem królewskim oraz pracownicami fizycznymi. W pracy porównano również traktowanie kobiet w wybranych kulturach.
496. Wał Hadriana i jego zaplecze militarne. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca licencjacka pt. "Wał Hadriana i jego zaplecze militarne", skupia się na Wale od strony technicznej, oraz jego funkcji obronnej, opisując przy tym należące do niego obozy oraz forty, nie uwzględniając wieżyczek, które również były częścią składową muru. Gromadzi informacje o najlepiej przebadanych obiektach, znajdujących się przy Wale, przedstawiając ich położenie geograficzne, chronologie, ogólne wymiary, oraz w skróconej wersji historię wybranego obiektu. W pracy został zawarty również krótki opis przedstawiający dzieje rzymskiej Brytanii, uwzględniając przy tym działalność Rzymian na omówionym terenie, również we wcześniejszych wiekach, aby w dalszej części pracy, móc się skupić na jednym (wybranym) odcinku chronologicznym, jakim był Wał Hadriana.
497. Lwy i koty w kulturze i religii starożytnego Egiptu. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta ma na celu ukazanie w jaki sposób koty i lwy wpłynęły na egipską kulturę i religię. W Egipcie zwierzęta te były bardzo popularne, na co wskazuje użycie ich wizerunków w wyobrażeniu niektórych egipskich bóstw, których posągi i reliefy zdobią wiele starożytnych świątyń na terenie tego kraju. Istotną kwestią była też symbolika tych zwierząt - lew był ściśle wiązany z symboliką władzy. Koty natomiast były używane jako ofiara dla bogini Bastet, zwierzęta te zabijano, mumifikowano i składano na rozległych cmentarzyskach.
498. Kult muz w świetle źródeł archeologicznych. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy została zawarta charakterystyka kultu Muz w świecie starożytnym. Kult ten został opisany w głównej mierze na podstawie analizy zabytków archeologicznych takich jak posągi, ceramika, ozdoby, mozaiki, freski oraz sarkofagi. Ponadto w pracy nakreślono zarys mitologiczny postaci Muz, opisano ich miejsca kultu, a także niektóry źródła historyczne. Zakres chronologiczny pracy obejmuje czasy od IV w p.n.e. do II w p.n.e.
499. Atrybuty bóstw kobiecych w świecie antycznym. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem pracy jest próba przedstawienia niektórych, zdaniem autorki najistotniejszych aspektów związanych z atrybutami i związanych z nimi funkcjami bóstw kobiecych w świecie antycznym. Spośród licznych postaci kobiecych autorka wybrała dziewięć jej zdaniem z różnych przyczyn najbardziej charakterystycznych ale również pozwalających stworzyć pewnego rodzaju porównanie nie opierając się na całym wachlarzu bogiń będących bohaterkami greckich i rzymskich mitów. Głównym omawianym zagadnieniem w kontekście bóstw kobiecych będą towarzyszące im atrybuty i wiążąca się z nimi funkcja. Celem pracy będzie natomiast nie tyle sam opis cech charakterystycznych omawianych postaci, co raczej próba dostrzeżenia różnic bądź podobieństw zarówno pomiędzy omawianymi bóstwami jak i pomiędzy różnymi przedstawieniami dotyczących jednego bóstwa.
500. Przedstawienia zwycięstwa i triumfu na reliefie greckim i rzymskim. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca miała na celu przeanalizowanie przedstawień zwycięstwa i triumfu na greckich i rzymskich reliefach. Na podstawie wybranych zabytków ustalono różnice i podobieństwa pomiędzy przedstawianiem ważnych wydarzeń za pomocą dekoracji reliefowej. W starożytnej Grecji za postaciami i wydarzeniami mitologicznymi często ukryte były te prawdziwe. Ukazywane osiągnięcia militarne były osiągnięciami całej polis, a nie tylko jednostki. W Rzymie natomiast przedstawiano rzeczywiste wydarzenia, a najważniejszą postacią był cesarz, wokół którego skupiona była cała narracja.
501. Wczesnochrześcijańskie symbole w świecie rzymskim . dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy symboliki chrześcijańskiej w oparciu o źródła archeologiczne. Wykazuje jakie życie wiedli pierwsi chrześcijanie w Imperium Rzymskim.
502. Kara śmierci w rzymskim prawie karnym w świetle źródeł archeologicznych. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca skupia się na omówieniu poszczególnych rodzajów kary śmierci w starożytnym Rzymie, które zostały poświadczone nie tylko źródłami pisanymi, ale przede wszystkim archeologicznymi. Zawarto w niej szczegółowe informacje na temat Skały Tarpejskiej, z której zrzucano skazańców w przepaść, wymierzania kar na arenie, ukrzyżowań, rzymskiego "potępienia pamięci" oraz Więzienia Mamertyńskiego. Zwrócono uwagę na ramy stosowania danych rodzajów kar, genezę, podmioty wobec których je orzekano czy sposób ich wykonywania.
503. Importy rzymskie na terenie Dalekiego Wschodu. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca porusza kwestię zabytków odnalezionych na terenie Chin, Korei oraz Japonii, które można identyfikować z importami z ternów Starożytnego Rzymu. Pierwszy rozdział wprowadza w problematykę Jedwabnego Szlaku, oraz opisuje dokładniej jego przebieg w II w. n.e. Kolejny rozdział traktuje o źródłach pisanych (chińskich, greckich i rzymskich), które mogą informować o handlu pomiędzy Cesarstwem Rzymskim a Cesarstwem Chińskim. Następny rozdział zawiera analizę źródeł archeologicznych, którym poświęcona jest praca. Praca kończy się katalogiem.
504. Praktyki religijne w starożytnym Rzymie w świetle źródeł archeologicznych dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ma na celu ukazanie praktyk religijnych w starożytnym Rzymie od okresu królewskiego aż po czasy Cesarstwa. Na przykładzie zabytków archeologicznych takich jak ruiny świątyń, rzeźby, zachowane grobowce, inskrypcje, monety, mozaiki, ołtarze oraz inne przedmioty codziennego użytku, będące wyrazem wiary w liczne bóstwa. Opisane zostały miejsca kultu i misteriów. W pracy została zawarta również charakterystyka panteonu bogów i bogiń starożytnego Rzymu. Uwzględniono również kulty obce praktykowane w stolicy Imperium, oraz kult prywatny i cesarski. Na podstawie analizy kalendarza rzymskiego przedstawiono porządek najważniejszych świąt. Wykorzystano zarówno źródła archeologiczne, religioznawcze, historyczne oraz językoznawcze.
505. Wizerunki gladiatorów w Italii i zachodnich prowincjach Imperium Rzymskiego dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca polega na opisie wybranych wizerunków gladiatorów w przedziale chronologicznym od IV wieku p.n.e. do IV wieku n.e. Typami zabytków zawartymi w pracy są mozaiki, naczynia ceramiczne, naczynia szklane, lampki oliwne, figurki, reliefy, stele grobowe oraz malowidła naścienne. Obszar terytorialny pracy obejmuje tereny obecnych Włoch, Grecji, Francji, Wielkiej Brytanii, Niemiec oraz Cypru. Pierwszy rozdział jest wprowadzeniem historycznym, opisującym historię walk gladiatorskich od ich początków w okresie Republiki do ostatecznego zakazu wystawiania ich w IV wieku n.e. Drugi rozdział dotyczy aspektu społecznego walk gladiatorskich oraz przybliża funkcję szkół gladiatorskich. Trzeci opisuje poszczególne specjalizacje gladiatorów, takie jak murmillo, secutor lub thraex. W czwartym rozdziale dokonano opisu wybranych zabytków z przedstawieniami gladiatorów. W ostatnim rozdziale autorka analizuje dane wizerunki, opierając się na wiedzy z poprzednich rozdziałów. W podsumowaniu pracy pojawią się wnioski, do których autorka dotarła podczas analizy. Następnie w pracy zawarte są katalogi zabytków podzielone na: katalog figurek, lampek oliwnych, naczyń ceramicznych, naczyń szklanych, mozaik i malowideł naściennych oraz reliefów i stel grobowych.
506. Import wina w epoce hellenistycznej i dobie pryncypatu na tereny Niziny Wołoskiej i Równiny Naddunajskiej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca dotyczy kwestii importu wina w epoce hellenistycznej i dobie pryncypatu na tereny Niziny Wołoskiej i Równiny Naddunajskiej. Na podstawie zebranych amfor, w których transportowano i przechowywano wino, autorka omawia zjawiska związane z handlem i przewozem trunku. Przeprowadzona zostaje również analiza porównawcza dla epoki hellenistycznej i czasów rzymskich. Dla uzupełnienia wiadomości i właściwego zrozumienia poruszanego przez autorkę zagadnienia, w pracy zostaje omówione znaczenie wina dla starożytnych społeczności oraz problemy związane z handlem i transportem napoju. Dzięki temu udało się autorce wyciągnąć odpowiednie wnioski oraz wykonać próbę zrekonstruowania drogi wina od momentu wytworzenia przez transport po magazynowanie.
507. Świadectwa archeologiczne rządów cesarza Hadriana w Imperium Rzymskim. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Cesarz Hadrian panował przez dwadzieścia jeden lat nad Imperium Rzymskim. Ponad połowę tego czasu spędził w podróżach po prowincjach. Jego ślady widoczne są w architekturze, na podstawie której można odtworzyć dokładne trasy. Budował świątynie, akwedukty, termy, drogi. Przywiązywał ogromną wagę do historii i tradycji. Był entuzjastą Grecji i Egiptu, co też można stwierdzić na podstawie realizowanych przez niego założeń. Dbał również o swoich poddanych budując obiekty użyteczności publicznej. Obrazem jego podróży było stworzenie dokładnych replik oraz budynków inspirowanych doświadczeniami estetycznymi z prowincji w willi w Tivoli.
508. Wizerunki kobiet na stelach grobowych i naiskoi z antycznych Aten i ich okolic. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Do pracy została wybrana grupa 51 steli grobowych i naiskoi, pochodzących z Aten, ale datowanych na różne odcinki chronologiczne. Zabytki zostały następnie dokładnie opisane przez autorkę pod kątem wizerunków kobiet na nich występujących. Opis posłużył do sporządzenia szczegółowej analizy, prześledzenia toku zmian chronologicznych i terytorialnych oraz wskazaniu prawidłowości w przedstawianiu poszczególnych rodzajów scen. Celem pracy było zbadanie znaczenia kobiet w starożytności porównując obraz wyłaniający się z analizy nagrobków z danymi na temat ich społecznej sytuacji pochodzącymi z literatury.
509. Mumifikacja zwierząt w starożytnym Egipcie. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
W niniejszej pracy licencjackiej autorka analizuje proces mumifikacji zwierzęcej z terenu starożytnego Egiptu. Motywem przewodnim są obiekty, które stanowią najpowszechniejsze z mumifikowanych zwierząt, ze względu na identyfikacje z bóstwami stojącymi na czele panteonu egipskiego. Celem pracy jest ukazanie zarówno poszczególnych cech morfologicznych jak i okoliczności powstania mumii i jej pochówku. Miejscami odkrycia wszystkich analizowanych obiektów są stanowiska sepulkralne. Jednak, sposoby grzebania są różnorodne, ze względu na wartość jaką przejawiały dane stworzenia. Podstawowe rozróżnienie polegało na kategoryzacji stworzenia jako wota bądź towarzysza człowieka, który był pogrzebany wraz z pupilem bądź dokonywano pochówków indywidulanych. Co więcej, datacja przebadanych artefaktów wiązana jest przede wszystkim z okresem późnym, ale również z ptolemejskim oraz rzymskim. Specyfika analizowanych mumii dotyczy przede wszystkim pozycji, w jakiej formowano ciała zwierząt, a także ich wieku, płci, czy przyczyny śmierci oraz występujących zmian chorobowych, co jest możliwe do odtworzenia za pośrednictwem zdjęć rentgenowskich. Niestety, ze względu na fragmentaryczną dokumentację nie zawsze można stwierdzić skąd dany obiekt pochodzi, a więc niektóre ze zmumifikowanych zwierząt pozbawione są kontekstu, aczkolwiek w dalszym ciągu przedstawiają sobą wartość naukową. Z uwagi na dużą liczbę odkrytych mumii zwierzęcych, analiza każdego z mumifikowanych gatunków stanowi działanie w tym przypadku zbędne, dlatego też autorka uwzględniła te gatunki, które wiązane są z najważniejszymi bóstwami. W związku z powyższym zanalizowane zostały: psowate, kotowate oraz ptactwo drapieżne. Canidae (łac. psowate) stanowią najpowszechniejsze z mumii zwierzęcych, przez wzgląd na występowanie zarówno wotów, ale również pochówków w typie psa-towarzysza. Także Felidae (łac. kotowate) były dla Egipcjan stworzeniami o wysokim znaczeniu, a więc istnieje ogromna liczba artefaktów w postaci mumii wotywnych. Natomiast, Aves (łac. ptaki drapieżne) stanowią zwierzęta ofiarowywane bóstwom jako wota w ilościach ogromnych, aczkolwiek wiele z nich okazuje się być sfałszowane.
510. Całuny grobowe z rzymskego Egiptu. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
W pracy omówione zostały przykłady całunów mumiowych z rzymskiego Egiptu. Datowane są one na okres od I w. n.e. do poł. IV w. n.e., znaczna większość zabytków pochodzi jednak z II i III w. n.e. Pochodzą one ze stanowisk o długiej tradycji oraz z nowo założonych w okresie rzymskim ośrodków. Całuny służyły do obwijania mumii. Były bogato dekorowane z przedstawieniem zmarłej osoby. Ikonografia całunów wywodzi się z dwóch kręgów kulturowych: egipskiego i hellenistycznego. Portrety zmarłych noszą cechy naturalistyczne i wywodzą się ze sztuki hellenistycznej. Towarzyszą im symbole odnoszące się do dogmatów religii egipskiej, szczególnie mitologii ozyriańskiej i solarnej. Przedstawione osoby wiąże się z ówczesną elitą, podlegającą silnym wpływom hellenistycznym. W pracy podjęta została próba ustalenia zależności między wizerunkiem na całunie, pochodzeniem obiektu i specjalizacją warsztatu.