wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
481. Wytwórczość wiórów w kulturze epigraweckiej na przykładzie materiałów uzyskanych w latach 2012 oraz 2013 na stanowisku 7 w Sowinie, pow. nyski. dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
U schyłku maksymalnego ochłodzenia (MIS2) na wyżynach środkowoeuropejskich pojawiły się ugrupowania, będące epigonami tradycji graweckiej. Pozostałości materialne związane z ich aktywnością są określane mianem epigrawetienu. Znaleziska utożsamiane z tą kulturą odkryto na stanowisku otwartym Sowin 7, w powiecie nyskim. W niniejszej pracy zostały zaprezentowane rezultaty badań nad metodą produkcji półsurowca wiórowego w kulturze epigraweckie. Skupiono się na znaleziskach odkrytych w latach 2012-2013 na stanowisku Sowin 7. Opracowanie to oparte było na danych morfologicznych i metrycznych grupy rdzeni i półsurowca wiórowego, które przeanalizowano za pomocą testów statystycznych. Wyniki badań wskazują, że w celu uzyskania półsurowca o preferowanej długości i grubości wykorzystywano głównie rdzeń jednopiętowy. Rzadziej wykorzystywana była metoda dwukierunkowa redukcji rdzenia. Podczas produkcji sięgano przede wszystkim po surowiec lokalnego pochodzenia (krzemień narzutowy). Ta tendencja nie na wszystkich stanowiskach wyraziła się w podobny sposób. Analiza porównawcza pokazuje, że na terenach Polski południowej wykorzystywano głównie surowiec lokalny z widocznym udziałem surowców sprowadzonych z rejonu Karpat, ale np. w Kotlinie Panońskiej większość znalezisk została wykonana z surowców przyniesionych z obszarów znajdujących się na północ, m.in. ze Śląska, Małopolski, czy zachodniej Ukrainy. W trakcie produkcji wiórów wykorzystywano rdzenie z przygotowanymi bokami, podstawami i piętami. Przed właściwą redukcją i podczas jej zaawansowanego stadium stosowano zatępiska. Średnie wymiary uzyskiwanego półsurowca w Sowinie nie odbiegają od wymiarów wiórów znanych z innych stanowisk epigraweckich Europy Środkowej.
482. Zabytki kamienne ze stanowiska BP722 Pustyni Bayuda (Sudan) dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem pracy są zabytki kamienne ze stanowiska BP 722, znajdującego się na Pustyni Bayuda w Sudanie. Omówiono położenie oraz historyczne umiejscowienie stanowiska. Dodatkowo strukturę geologiczną, warunki klimatyczne, hydrologiczne. Przeprowadzona została wstępna analiza surowca, oraz ogólna analiza materiałów ze stanowiska. Artefakty zostały omówione pod względem stanu zachowania oraz podjęto próbę analizy typologiczno – technologicznej zabytków. Wydzielono i omówiono trzy grupy tychże: rdzenie, półsurowiec, narzędzia. Ponadto przedstawiona została analiza materiałów kostnych, problem datowania materiałów ze stanowiska oraz stan badań nad tematem.
483. ZABYTKI METALOWE ZE STANOWISKA ŁUGI 25, POWIAT GÓROWSKI prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
484. Zabytki z okresu rzymskiego w Miłosławic, pow. milicki, na tle osadnictwa kultury przeworskiej dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
485. Zachowania obrzędowe nosicieli kultury halsztackiej w Europie dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
486. Zagadnienie chronologii i przynależności kulturowej kontekstów archeologicznych ze stanowisk La Pampilla-Pampa Blanca w delcie Rio Tambo;płd.Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca skupia się na analizie konstrukcji grobowych oraz kontekstów sepulkralnych zarejestrowanych przez Misję Archeologiczną Uniwersytetu Wrocławskiego podczas badań realizowanych w latach 2013-2014 na terenie ujścia rzeki Tambo w południowym Peru.
487. Zagadnienie noży wolutowych z okresu wczesnego średnowiecza. Funkcje kultowe czy utylitarne? dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
W pracy omówiona została problematyka noży wolutowych, przedmiotów występujących we wczesnym średniowieczu od końca VIII do pierwszej połowy X w., których funkcja w literaturze nie została dookreślona. Znalezisk tego typu odnajdywane są na stanowiskach słowiańskich na terenach Europy Środkowej, Europy Wschodniej, cmentarzyskach awarsko-słowiańskich oraz stanowiskach wiązanych z koczownikami. Celem pracy było uaktualnienie stanu wiedzy o nożach wolutowych od czasu ostatniej publikacji dotyczącej tematu tj. z roku 1988 o nowe zabytki , wraz z przedstawieniem nowych wyników badań nad tematem funkcji jaką spełniały w okresie wczesnego średniowiecza. Przedstawiony został podział na grupy regionalne z wydzieleniem cech charakterystycznych dla zespołów, oraz uporządkowanie ustaleń klasyfikacyjnych obecnych w literaturze. Kolejnym etapem było przedstawienie występujących w literaturze założeń mających na celu określenie funkcji zabytku oraz zestawienie przytoczonych teorii z danymi pozyskanymi w trakcie części analitycznej.
488. Założenia obronne miasta Brzeg w latach 1248-1865 prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
489. Założenia obronne w górach Sowich i na ich przedpolu od IX do XV wieku. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
490. ZAMKI W MIASTACH KSIĘSTWA WROCŁAWSKIEGO. GENEZA, POZYCJA TOPOGRAFICZNA I FORMA prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
491. Zanik osadnictwa kultury łużyckiej na Śląsku w świetle najnowszych badań dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
492. ZAWIESZKI RZĘDU KOŃSKIEGO Z TERENÓW POLSKI NA TLE EUROPEJSKIM prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
493. Zdobnictwo ceramiki kultury ceramiki wstęgowej rytej na Dolnym Śląsku prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem pracy jest zdobnictwo naczyń kultury ceramiki wstęgowej rytej (KCWR) na Dolnym Śląsku. Zakres chronologiczny obejmuje lata 55004900 BC. Materiał ceramiczny liczący 25 585 fragmentów naczyń pochodzi ze stanowisk z Gniechowicach, Niemczy, Strzelinie, Strachowie,Skoroszowicach orazKostomłotów. Naczynia KCWR można podzielić na dwa rodzaje: cienkościenne naczynia stołowe oraz gorzej wykonane, grubościenne naczynia kuchenne. Te pierwsze były częściej ornamentowane. Diagnostycznymi formami dla KCWR są naczynia amforowate, półkoliste czary, czarki oraz misy. Motywy zdobnicze oraz formy naczyń stanowią kryterium wydzielania poszczególnych faz rozwojowych i grup lokalnych KCWR. Wątki zdobnicze na naczyniach z Gniechowic mają cechy znane z tradycji południowych, często pojawiały się wątki w stylu impresso. Oprócz tego występowały różnego rodzaju linie ryte. W Niemczy wątki zdobnicze na naczyniach kuchennych są prostymi motywami, głównie dołkami paznokciowymi, a także w stylu szareckim. Naczynia stołowe wyróżniają się większą liczbą wątków w postaci różnych linii rytych, listew plastycznych, czy też punktów nutowych. Do wątków znanych z południa nawiązuje naczynie z motywem taśmy wypełnionej nakłuciami. W Strzelinie widoczny jest bogaty wybór motywów zdobniczych, począwszy od stylu gniechowickiego z wczesnej fazy, różnych odmian ornamentu nutowego środkowej fazy KCWR, aż po późne wzorce szareckie. W Strachowie odkryto więcej naczyń kuchennych. Naczynia ozdabiane były motywami w stylu gniechowickim oraz nutowym. Na naczyniach kuchennych i stołowych ze Skoroszowic obecne są motywy gniechowickie, impresso oraz nutowe lub ich naśladownictwo, a także ornament szarecki. W Kostomłotach przeważają na fragmentach naczyń przeważa ornamentyka szarecka. Oprócz tego pojawiają się motywy zdobnicze impresso oraz pseudobarbotinowe. KCWR na Dolnym Śląsku wyróżnia się obecnością ceramiki z trzech faz rozwojowych, w tym najstarszej gniechowickiej oraz odrębnością lokalną stylistyki nadodrzańskiej.
494. Zdobnictwo przedmiotów wykonanych z surowców organicznych na wczesnośredniowiecznym Śląsku dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
495. Zestaw stroju kobiecego kultury przeworskiej na Śląsku w fazach B2-C2 okresu rzymskiego na podstawie wybranych stanowisk dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca pt. "Zestaw stroju kobiecego kultury przeworskiej na Śląsku w fazach B2-C2 okresu rzymskiego na podstawie wybranych stanowisk” składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, podsumowania, katalogu, tablic, mapy, zestawień elementów stroju w formie tabel oraz bibliografii. Celem pracy jest próba odtworzenia zestawu stroju kobiecego kultury przeworskiej, ograniczającego się do terenów dzisiejszego Śląska, z młodszej fazy wczesnego okresu rzymskiego oraz młodszego okresu rzymskiego, jak i również ukazanie zmian, ciągłości, podobieństw czy też różnic uwidaczniających się na przestrzeni faz. Wykorzystano materiał pochodzący z grobów kobiecych, z siedmiu cmentarzysk. We wstępie zawarte zostały informacje dotyczące celu pracy, zakresu terytorialnego, chronologii oraz historii badań. Rozdział pierwszy przybliża czytelnikowi problem związany z określeniem płci zmarłego oraz metody umożliwiające weryfikację zarówno grobu kobiecego jak i męskiego. W rozdziale drugim omówiony został materiał ze stanowisk takich jak, Chorula, woj. opolskie, Ciecierzyn, woj. opolskie, Drochlin, woj. śląskie, Izbicko, woj. opolskie, Mokra, woj. śląskie, Tarnów, woj. opolskie, Wrocław - Zakrzów, woj. dolnośląskie i Zakrzów, woj. opolskie. Skupiono się między innymi na konkretnych rodzajach zabytków, ich ilości, stylistyce i przede wszystkim funkcjach jakie mogły spełniać. W rozdziale trzecim, natomiast na podstawie przeanalizowanego materiału archeologicznego z wybranych i omówionych we wcześniejszym rozdziale cmentarzysk kultury przeworskiej, zostały przedstawione zestawy stroju kobiecego charakterystyczne kolejno dla fazy B2, B2/C1, C1 a także C2. W zakończeniu podsumowano wszelkie informacje oraz wnioski związane z tematyką pracy.
496. Zeus i Jowisz w sztuce antycznej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy przedstawiono 65 zabytków z wizerunkiem Zeusa i Jowisza w sztuce antycznej. Pierwszy rozdział pracy przedstawia mitologię grecką i rzymską, która silnie oddziaływała na sztukę. Dalsza część to przedstawienie poszczególnych typów zabytków greckich, a następnie rzymskich ukazujących Zeusa i Jowisza. Celem pracy było ukazanie różnorodności zabytków oraz przedstawienie zmian zachodzących w ukazywaniu mitycznego boga.
497. ZŁOTNICTWO KULTURY WIELBARSKIEJ - PRZEGLĄD TECHNIK dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
498. ZŁOTNICTWO KULTURY WIELBARSKIEJ W OKRESIE WPŁYWÓW RZYMSKICH dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
499. Znaczenie substancji barwiących wśród społeczności łowiecko-zbierackich z terenu ziem polskich - od kultury magdaleńskich po paraneolit dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca dotyczy zabytków i obiektów związanych z pigmentami z terenu Polski. Jej zakres chronologiczny obejmuje czasy od kultury magdaleńskiej po paraneolit. W pracy przeprowadzono szczegółową analizę źródeł, począwszy od akwizycji surowca, poprzez jego dystrybucję, użytkowanie, aż po jego depozycję w kontekstach archeologicznych. Przeanalizowane źródła stały się podstawą do opisu różnych systemów pozyskiwania, przetwórstwa i dystrybucji pigmentu w różnych okresach chronologicznych i na różnych obszarach Polski. W świetle zebranych danych udało się opisać utylitarne i symboliczne aspekty użytkowania ochry oraz jej znaczenie w życiu łowców i zbieraczy u schyłku paleolitu i w mezolicie.
500. Znaczenie zwierząt hodowlanych w późnym neolicie i wczesnej epoce brązu dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
501. Znaki garncarskie z IX i X wieku na południowym Śląsku na tle ziem ościennych. dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca podejmuje problematykę pojawienia się znaków garncarskich na ziemiach polskich, które miało miejsce na terenie południowego Śląska na przełomie IX i X w. Autor skupia się na sześciu stanowiskach z omawianego obszaru, na których, w świetle dotychczasowych badań, stwierdzono najwcześniejsze znaleziska znaków garncarskich. Ponadto podejmuje on próbę wskazania możliwych kierunków, którymi ta idea rozprzestrzeniała się z obszaru Wielkich Moraw przez ziemie polskie, oraz zwraca uwagę na dalsze kroki, jakie powinny zostać podjęte celem lepszego zrozumienia omawianego zjawiska.
502. Znaki rzemieślnicze na kamieniach brukowych ze stanowiska Hippos-Sussita dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
503. Znaleziska importowanych metalowych dzwonków rzymskich na terenie kręgu kultur zachodniobałtyjskich dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Badania archeologiczne na terenie występowania kręgu kultur zachodniobałtyjskich doprowadziły do odkrycia znacznej ilości zabytków z terytorium cesarstwa rzymskiego. Były to głównie przedmioty , które znalazły się na tych ziemiach drogą handlu wymiennego. Ludność zachodniobałtyjka była w posiadaniu znacznych złóż bursztynu. Ten cenny minerał oddziaływał na wyobraźnie kupców rzymskich. Elity zachodniobałtyjskie chętnie wymieniały bursztyn na różnorodne towary o południowym rodowodzie. Jednym z nich były rzymskie metalowe dzwonki. Praca skupia się głównie na klasyfikacji tego typu zabytków oraz opisie stanowisk, na których rzymskie idiofony zostały odkryte. Wiele artefaktów nie zachowało się do dzisiaj i możemy czerpać informacje o nich tylko z archiwalnych, szczątkowych opisów. Praca skupia się również na analizie i historii tych badań.
504. ZNALEZISKA MONET RZYMSKICH W REJONIE BYSTRZYCKO-OŁAWSKIM prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
505. Znaleziska monet w powiecie lwóweckim prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
506. Znaleziska oraz interpretacje grobów podwójnych w okresie od XII do XVII wieku na ziemiach polskich prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
507. Znaleziska rzymskich figurek brązowych w barbaricum dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
508. Znaleziska zwłok i szczątków ludzkich oraz ich oględziny w ujęciu archeologicznym i kryminalistycznym dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca dotycz pięciu znalezisk zwłok i szczątków ludzkich oraz ich oględzin. Scharakteryzowane znaleziska w większym bądź mniejszym stopniu ukazują podobieństwo archeologii i kryminalistyki. Zwrócono w niej uwagę na korzyści jakie mogę płynąć ze współpracy archeologii z kryminalistyką. W poszczególnych rozdziałach przedstawiony został przedmiot i zakres badań archeologicznych i kryminalistycznych oraz zasady i sposoby prowadzenia badań archeologicznych, jak również scharakteryzowano stan i rozwój badań archeologii sądowej. Przybliżono podstawy polskiego prawa, które pozwalają archeologowi na uczestnictwo w badaniach miejsc przestępstw. Uwzględniając przy tym wytyczne dotyczące przeprowadzania oględzin miejsca, rzeczy i zwłok. W pracy zaprezentowano także ślady kryminalistyczne oraz metody ułatwiające zidentyfikowanie odnajdowanych znalezisk. Omówiono również obszar działania innych dziedzin wiedzy, które mają swój wkład w badaniach nad identyfikacją zwłok i szczątków ludzkich tj.: antropologii fizycznej, medycyny sadowej i tafonomii, zwracając tym samym uwagę na istotę interdyscyplinarności tych nauk.
509. Zróżnicowanie płci ludzi i zwierząt w grobach kultury amfor kulistych na ziemiach polskich prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Zwierzęta były ważnym elementem nie tylko gospodarki ludności pradziejowych, ale również sfery wierzeniowej oraz symbolicznej. Widać to na przykładzie KAK, w której ich rola wychodziła daleko poza składnik pożywienia, o czym świadczą liczne i bardzo charakterystyczne dla tej kultury pochówki zwierząt. Celem pracy jest przedstawienie gatunków zwierząt składanych w grobach, a przede wszystkim ich zróżnicowania pod względem płci. Charakterystyczny obrządek pogrzebowy KAK sprawiał, że groby zwierzęce często były powiązane z ludzkimi i dlatego przedstawiona zostanie także płeć tych ludzi. Na podstawie zebranych danych podjęto zagadnienie, czy płeć grzebanych zwierząt była kryterium branym pod uwagę przez społeczności KAK przy doborze osobnika, a jeżeli tak to, która była preferowana. Zostanie także podjęta próba obserwacji ewentualnej korelacji płci zwierząt i ludzi złożonych w grobach. Zakres terytorialny i czasowy pracy obejmuje znaleziska KAK z ziem polskich. W wyniku przeprowadzonych obserwacji zauważyć można, że najważniejsze było bydło, które było gatunkiem najczęściej składanym w grobach. Wśród osobników wyróżniają się samice, które najprawdopodobniej były preferowane przez ludność KAK, ale w niektórych przypadkach można zauważyć równie ważną rolę samców. W wypadku pozostałych gatunków, czyli świń, kóz i owiec oraz psów nie udało się ustalić płci reprezentatywnej statystycznie liczby osobników. Można jednak zauważyć, że pomimo ich marginalnej roli musiały one pełnić konkretne role w rytuale KAK. W pracy wykazano, że nie można stwierdzić wyraźnej korelacji pomiędzy płcią grzebanych zwierząt i ludzi. Należy jednak zwrócić uwagę, że także i w tym przypadku płeć wielu osobników pozostała nieustalona. Pochowanie wraz z nimi, bądź tuż obok nich zwierząt otaczanych czcią należy raczej interpretować, jako wyróżnienie wynikające z ich wysokiego statusu społecznego za życia oraz jako wyrazu szacunku. W niektórych przypadkach można jednak stwierdzić, że zarówno ludzie jak i zwierzęta mogły być celowo zabijane w celu złożenia ofiary.
510. Zróżnicowanie w odżywianiu się ludności kultury ceramiki wstęgowej rytej i kultury pucharów lejkowatych prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia