wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
61. Figurki antropomorficzne ze stanowiska paleolitycznego Mal`ta: analiza i interpretacja. dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca ta skupia się na interpretacji funkcji kulturowej i społecznej figurek antropomorficznych ze stanowiska Mal'ta na Syberii. Interpretacja ta była możliwa dzięki zastosowaniu analizy form, sylwetek, twarzy oraz odzieży osób przedstawionych w formie tych figurek.
62. Stanowisko archeologiczne Bobrowice B w świetle badań inwentarza krzemiennego. dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne I stopnia
W ostatnim czasie w pracach naukowych podjęto dyskusję na temat cech charakterystycznych i podobieństw między schyłkowomezolitycznymi jednostkami kulturowymi, takimi jak grupa bobrzańska, przemysł kokrowski i inne. Z tego względu istnieje konieczność ponownej analizy inwentarzy datowanych na ten okres w celu ich krytycznej oceny i porównania z innymi zespołami o podobnej chronologii. Na obszarze Dolnego Śląska jednym z tego typu stanowisk jest zbiór wyrobów krzemiennych z Bobrowic, stanowisko B. W niniejszej pracy przedstawiona została analiza wcześniej wspomnianych zabytków pod względem morfometrycznym, technologicznym i typologicznym. Poruszono także zagadnienie homogeniczności zbioru, zasięgu grupy bobrzańskiej, jej relacji z innymi stanowiskami schyłkowomezolitycznymi, a także poddano krytyce zasadność wydzielania jej jako osobnej jednostki podziału kulturowego.
63. Wpływ średniowiecznego i wczesnonowożytnego górnictwa na formy krajobrazowe Sudetów i Przedgórza Sudeckiego. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
64. Uzbrojenie na kaflach w średniowieczu i wczesnej nowożytności. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca ma na celu analizę uzbrojenia przedstawianego na kaflach płytowych z XIV - XVI w. na terenie Polski, Czech i Moraw. Została podjęta próba interpretacji zarówno symbolicznego aspektu użytkowanej broni jak i jej całkowicie świeckiego charakteru.
65. Topografia sakralna małych i średnich miast Dolnego Śląska w średniowieczu. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
66. Dzieciństwo w okresie średniowiecza w świetle znalezisk archeologicznych o charakterze militarnym z terenów dzisiejszych ziem polskich. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Głównym celem pracy było ukazanie grupy zabytków archeologicznych, które służyły edukacji rycerskiej w średniowieczu na terenie dzisiejszej Polski. Autor zebrał publikowane znaleziska zabawek o charakterze militarnym, figurek koników i jeźdźców oraz strategiczne gry planszowe, które służyły grom i zabawom dziecięcym od wczesnego do końca późnego średniowiecza. Dodatkowo autor pragnął dowiedzieć się, czy były to popularne rekwizyty, jaki miały wpływ na proces wychowawczy, jakie rozwijały cechy oraz w jaki sposób odzwierciedlały wpływ kultury rycerskiej na świat najmłodszych. Swoim zakresem terytorialnym praca objęła ziemie dzisiejszej Polski z uwagi na postawione cele badawcze. Autor poświęcił uwagę okresowi dzieciństwa, pozycji społecznej dzieci w średniowieczu, ich wychowaniu oraz procesowi dorastania od narodzenia, aż do uzyskania pełnoletniości. Główna uwaga została poświęcona chłopcom oraz sposobowi ich wychowania, który w omawianym okresie miał uczynić z nich mężczyzn gotowych do dorosłego życia. Główna część pracy, to analiza dostępnych źródeł archeologicznych, które zostały zgromadzone w katalogu zabytków. W znacznej mierze pogrupowane przedmioty to zabawki służące zabawom ruchowym, rozwijającym cechy takie jak zwinność, siła, zręczność, celność, ale również wyobraźnia oraz myślenie strategiczne. Do głównych kategorii zostały zaliczone miniaturowe imitacje broni białej, drzewcowej, miotającej, uzbrojenia ochronnego, elementów oporządzenia jeździeckiego, a także figurki oraz gry planszowe. W sumie 155 znalezisk będących bogatym zestawem przedmiotów służących rozrywkom dziecięcym, poprzez które zaznajamiały się ze światem dorosłych i pośrednio przygotowywały do przyszłych ról życiowych. Dodatkowo analiza została poparta analogicznymi znaleziskami z terenów zagranicznych oraz ikonografią, które stanowią dodatkowe źródła pomocnicze.
67. Techniki polepszania jakości stali na przykładzie uzbrojenia z terenów Eurazji. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
68. Socjalne zróżnicowanie diety w średniowieczu i nowożytności w Europie na północ od Alp. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem pracy było zrekonstruowanie diety mieszkańców miast, wsi, klasztorów i zamków w późnym średniowieczu i nowożytności oraz przedstawienie socjalnego zróżnicowania, które zostało zaobserwowane na podstawie produktów spożywanych przez omawiane społeczności. W celu przedstawienia pełnego obrazu konsumpcji wykorzystano badania różnych dyscyplin naukowych: badania archeobotaniczne, archeozoologiczne oraz analizy stabilnych izotopów 13C i 15N. Na ich podstawie stwierdzono: jakie produkty roślinne były najczęściej jedzone; jakie gatunki zwierząt hodowano w celu konsumpcyjnym oraz jaką część diety stanowiło białko zwierzęce i roślinne. Różnice w diecie zostały zaobserwowane w obrębie jednej społeczności, ale też pomiędzy różnymi rodzajami stanowisk. Oprócz tego, badania te przyczyniły się do wyodrębnienia tzw. produktów luksusowych, zarówno pochodzenia roślinnego jak zwierzęcego, świadczących o wysokiej pozycji społecznej ich konsumentów.
69. Przemiany technik górniczych na Śląsku w średniowieczu i w czasach nowożytnych. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca poświęcona jest technikom jakimi posługiwali się górnicy na terenach Śląska pomiędzy XII a XVII w. przy eksploatacji rud metali nieżelaznych. Głównym celem rozprawy jest przedstawienie zmian, jakie następowały w górnictwie na przestrzeni wieków oraz ich podobieństwa i różnice w zależności od wydobywanego surowca z podziałem na: złoto, srebro i ołów, miedź, cynę. Autor bazował na opublikowanych wynikach badań archeologicznych, źródłach historycznych i ikonograficznych jak również na współczesnych próbach rekonstrukcji urządzeń górniczych
70. Rośliny lecznicze w Polsce od XIII do końca XVIII w. ze szczególnym uwzględnieniem zielnika Szymona Syreniusza. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca podejmuje temat roślin leczniczych stosowanych od XIII do końca XVIII wieku na terenie ziem polskich w jej współczesnych granicach, ze szczególnym uwzględnieniem jednego z powstałych w tym okresie herbariów, a mianowicie zielnika Szymona Syreniusza z 1613 r. Praca pozwoliła na przybliżenie wielu zagadnień związanych z ziołolecznictwem, które rzadko poruszane są w archeologii. Głównym celem było sprawdzenie, jakie rośliny mogły być w tym czasie używane na tym terenie w celach medycznych, w jaki sposób i na jakie dolegliwości. Danych dotyczących gatunków, które były obecne na terenie ziem polskich dostarczyły przede wszystkim wyniki badań archeobotanicznych z sześciu miast – Elbląga, Gdańska, Kołobrzegu, Krakowa, Wolina i Wrocławia, a jako główne źródło wiedzy na temat sposobów ich wykorzystania oraz chorób, na które je stosowano posłużył mi wspomniany zielnik. Informacje te zostały porównane z pochodzącą z opracowań botanicznych wiedzą współczesną na temat konkretnych gatunków, odnośnie możliwości ich rzeczywistego działania na proponowane przez Syreniusza dolegliwości. Aby przedstawić szerszy i pełniejszy obraz ziołolecznictwa w późnym średniowieczu i wczesnej nowożytności w pracy opisane zostały również dzieje wykorzystywania roślinnych surowców leczniczych od pradziejów po czasy współczesne, a także niektóre z licznych źródeł pisanych związanych z roślinami leczniczymi oraz przykłady ikonograficzne. Oprócz tego przedstawione zostały informacje na temat miejsc pozyskiwania surowców roślinnych, w tym dotyczące zbieractwa ze stanu dzikiego i ogrodów – klasztornych, zamkowych, mieszczańskich i renesansowych oraz aptek – przyklasztornych, miejskich, zamkowych i dworskich – w których można było nabyć gotowe medykamenty.
71. Ceramika z okresu rzymskiego ze stanowiska 7 w Kietrzu, pow. głubczycki. dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca zawiera opracowanie naczyń ceramicznych ze stanowiska 7 w Kietrzu, pow. Głubczyce, które było badane w latach 1933-1934. Zawarto w niej rozpoznanie technologii produkcji, stylów zdobniczych oraz odniesienie do analogicznych znalezisk. Z opracowania wynika, że stanowisko to jest wyjątkowe, gdyż jest nietypowe dla terenu kultury przeworskiej. Odnaleziono tam bardzo dużą ilość naczyń wykonanych na kole, które zapewne są importami. Ich jakość jest bardzo wysoka. Udało się stwierdzić na podstawie tych znalezisk, że jest to cmentarzysko warstwowe lub z grobami warstwowymi, o cechach charakterystycznych dla zachodniej części Barbaricum, w dorzeczu Renu i Wezery.
72. Wał Hadriana i jego zaplecze militarne. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca licencjacka pt. "Wał Hadriana i jego zaplecze militarne", skupia się na Wale od strony technicznej, oraz jego funkcji obronnej, opisując przy tym należące do niego obozy oraz forty, nie uwzględniając wieżyczek, które również były częścią składową muru. Gromadzi informacje o najlepiej przebadanych obiektach, znajdujących się przy Wale, przedstawiając ich położenie geograficzne, chronologie, ogólne wymiary, oraz w skróconej wersji historię wybranego obiektu. W pracy został zawarty również krótki opis przedstawiający dzieje rzymskiej Brytanii, uwzględniając przy tym działalność Rzymian na omówionym terenie, również we wcześniejszych wiekach, aby w dalszej części pracy, móc się skupić na jednym (wybranym) odcinku chronologicznym, jakim był Wał Hadriana.
73. Zeus i Jowisz w sztuce antycznej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy przedstawiono 65 zabytków z wizerunkiem Zeusa i Jowisza w sztuce antycznej. Pierwszy rozdział pracy przedstawia mitologię grecką i rzymską, która silnie oddziaływała na sztukę. Dalsza część to przedstawienie poszczególnych typów zabytków greckich, a następnie rzymskich ukazujących Zeusa i Jowisza. Celem pracy było ukazanie różnorodności zabytków oraz przedstawienie zmian zachodzących w ukazywaniu mitycznego boga.
74. Kobiety w kulturze minojskiej, mykeńskiej i cykladzkiej. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca związana jest kobietami żyjącymi w trzech kulturach: minojskiej, mykeńskiej i cykladzkiej. Opisana została rola kobiet w społeczeństwie, ich codzienna praca oraz wygląd. Wyszczególniony został wizerunek kobiet związanych z kapłaństwem, dworem królewskim oraz pracownicami fizycznymi. W pracy porównano również traktowanie kobiet w wybranych kulturach.
75. Biografie poniemieckich płyt nagrobnych w powojennym Wrocławiu dr hab. Maciej Trzciński prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem pracy było zlokalizowanie i przedstawienie znajdujących się w wielu miejscach miasta Wrocławia fragmentów płyt nagrobnych, pochodzących z niemieckich cmentarzy, które po wojnie zostały wykorzystane jako materiał budowlany. Historie tych płyt rozpoczynające się jako płyty nagrobne, a kończące jako elementy budowlane miasta, a także próba poznania przebiegu ich losów wpisują się w teorię „biografii przedmiotów”, stąd też nawiązanie do niej w tytule pracy. Dziesięć największych skupisk wtórnie wykorzystanych płyt zostało opisanych pod kątem rodzaju utworzonej z nich konstrukcji, rodzajów wykorzystanych materiałów, sposobu ich obróbki czy wielkości. Dodatkowo opisane zostały fragmenty zasługujące na szczególną uwagę ze względu na oryginalną formę, zastosowany materiał, czy co najważniejsze, pojawiające się w kilku przypadkach napisy, umożliwiające identyfikację danych osoby pochowanej pod danym nagrobkiem. W miarę możliwości zostały również przedstawione sugestie dotyczące czasu powstania poszczególnych konstrukcji, a także wskazane cmentarze z których być może pochodził materiał. W pracy poza krótkim opisem stanu wrocławskich cmentarzy przed Drugą Wojną Światową, poruszony został również temat procesu likwidacji cmentarzy niemieckich po 1945 roku. Proces ten został skonfrontowany z obowiązującymi ówcześnie przepisami i zanalizowany pod kątem jego legalności. Problem wykorzystanych wtórnie niemieckich płyt nagrobnych pojawiających się w przestrzeni miejskiej został również przeanalizowany pod kątem stosunku do nich mieszkańców i władz Wrocławia teraz, jak i tych sprzed kilkudziesięciu lat kiedy oficjalna ideologia miała na celu zamazywanie niemieckiej historii za Ziemiach Odzyskanych. Wskazano już nieliczne istniejące przedsięwzięcia mające na celu rozwiązanie tego problemu, a także zasugerowano możliwe rozwiązania na przyszłość. Praktyka pokazała, że wskazanie z zupełną pewnością skąd pochodziły płyty nagrobne, użyte w danym miejscu, jest mało możliwe, głównie z powodu dokładnego rozbijania płyt oraz wmurowywania ich tak, aby nie były widoczne całe napisy. Wskazanie natomiast dokładnego czasu kiedy budowano dane konstrukcje przy użyciu tych płyt, osób bezpośrednio za to odpowiedzialnych czy konkretnych decyzji administracyjnych, wydaje się niemożliwe, gdyż wiele wskazuje na to, że działania te przeprowadzano na zasadzie „samowolki”. W pracy, poza głównym tematem, poruszony został również temat archeologii jako dziedziny i jej granic, czy to chronologicznych czy merytorycznych.
76. Kultury Chiribaya i Churajón. Obrządki pogrzebowe kultur post-Tiahuanaco na południowych krańcach Peru prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca zawiera opisy obrządków pogrzebowych kultury chiribaya i kultury churajón w późnym okresie przejściowym na terenie Costa Extremo Sur. Scharakteryzowano wyżej wymienione kultury, odnosząc się do ich terytorium, ram chronologicznych. Przeanalizowano obrządki pogrzebowe kultury chiribaya i churajón, wymieniając ich podobieństwa i różnice, a także odniesiono się do form pochówków i inwentarzy grobowych.
77. Osada ludności kultury łużyckiej w Chromowie, pow. krośnieński dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca magisterska dotyczy osady ludności kultury łużyckiej na stanowisku w Chromowie, nr 2, pow. krośnieński. Oparta jest na analizie obiektów nieruchomych, opracowanych na podstawie dokumentacji polowej oraz fragmentów ceramiki odnalezionych podczas trzech sezonów wykopaliskowych w latach 2014-2016. Praca zawiera wstęp, w którym przedstawione zostały takie elementy jak historia badań stanowiska, metody badawcze oraz krytyka dostępnych źródeł. Zadokumentowane rzuty poziome oraz pionowe zostały przeanalizowane pod zwglądem kształtów, wymiarów oraz rodzaju wypełniska. Zestawione zostały z wyselekcjonowanym, reprezentatywnym materiałem ceramicznym pochodzącym z ich wypełnisk. Fragmenty ceramiki zostały zadokumentowane rysunkowo, w przypadkach gdzie było to możliwe wyklejone oraz poddane analizie stylistyczno-typologicznej. Przeprowadzono również analizy ilościową oraz wielkościową, które posłużyły do dalszych rozważań nad formowaniem się tego stanowiska. Podjęta została również próba określenia chronologii względnej osady, na podstawie odkrytego tam materiału ceramicznego. Stanowisko opisane zostało również w kontekście tła osadniczego. Rozważania kończy zwięzłe podsumowanie przeprowadzonych analiz. Do pracy dołączone zostały również tablice, tabele oraz ryciny dotyczące omawianego zagadnienia.
78. Cmentarzysko birytualne ludności kultury łużyckiej - stanowisko 1 w Wilkowiczkach, pow. gliwicki dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Cmentarzysko birytualne ludności kultury łużyckiej w Wilkowiczkach znane jest jako stanowisko archiwalne, które było później weryfikowane. W wyniku tych badań pozyskano mocno zniszczony materiał ceramiczny, artefakty brązowe oraz krzemienie. Praca przedstawia uporządkowane informacje archiwalne oraz opracowanie i zebranie pochodzących stamtąd zabytków ruchomych.
79. Miejsca i ośrodki kultu w kulturze mykeńskiej dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
80. Cmentarzysko kultury łużyckiej z wczesnej epoki żelaza przy ul. Bagiennej w Legnicy dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem pracy jest opracowanie materiałów archeologicznych z cmentarzyska ciałopalnego kultury pól popielnicowych mieszczącego się w Legnicy przy ul. Bagiennej, w północno-wschodniej części miasta, na zachód od rzeki Czarna Woda. Na stanowisku wyeksplorowano pięć grobów popielnicowych (w tym dwa mocno zniszczone) oraz dwa jamowe, które dostarczyły łącznie 25 wyrobów ceramicznych oraz 3 zabytki brązowe - zapinkę oraz dwie szpile. Analizie poddano typologie oraz chronologie artefaktów. Najważniejszym zabytkiem datującym jest zapinka typu Wojszyce wskazująca na koniec okresu halsztackiego, a nawet początki okresu lateńskiego. Podjęto także próbę ukazania cmentarzyska na tle innych stanowisk Równiny Legnickiej oraz sąsiednich mezoregionów, zamieszkiwanych przez ludność grupy śląskiej kultury łużyckiej. Groby z ul. Bagiennej są prawdopodobnie częścią większego cmentarzyska., w którego skład wchodząca również stanowiska z ul. Platanowej, Jarzębinowej oraz Słubickiej.
81. Zanik osadnictwa kultury łużyckiej na Śląsku w świetle najnowszych badań dr hab. Justyna Baron prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
82. Materiały krzemienne ze stanowiska Chobienia 3, na tle osadnictwa technokompleksu z liściakami na Dolnym Śląsku. dr hab. Mirosław Masojć prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy materiałów krzemiennych ze stanowiska Chobienia 3, gm. Rudna (AZP 70-23/78), na tle osadnictwa technokompleksu z liściakami na Dolnym Śląsku. Bazą źródłową dla tego opracowania jest zespół artefaktów krzemiennych pozyskany w toku badań wykopaliskowych prowadzonych w 2010 roku przez Felixa Biermanna, Andreasa Kieselera oraz Dominika Nowakowskiego. Za główną metodę badawczą przyjęte zostało przyporządkowanie typologiczne inwentarza zabytków krzemiennych a następnie ich analiza pod kątem surowcowym, technologicznym, statystycznym oraz porównawczym na tle znanych stanowisk z Polski południowo-zachodniej. Głównym założonym celem poniższej pracy jest próba określenia chronologii oraz przynależności kulturowej materiału krzemiennego pochodzącego ze stanowiska Chobienia 3 a następnie przedstawienie wyników analizy na tle innych znanych stanowisk łączonych z technokompleksem z liściakami na Dolnym Śląsku.
83. Ceramika z rowu odkrytego na stanowisku nr 22 w Radłowicach, gm. Domaniów dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszego opracowania jest poznanie funkcji i chronologii ceramiki, jaka zalegała w obiekcie (rowie) nr 1 wykopu 1/2015 ze stanowiska Radłowice 22, gm. Domaniów. Obserwacje wykonano w sposób makroskopowy, a analiza materiału została przeprowadzona za pomocą kujawskiego systemu opisu cech makromorfologii, mikromorfologii, technologii oraz ornamentyki. Informacje zebrano w bazie danych MS Access. Na podstawie analizy stwierdzono brak związków pomiędzy charakterem naczyń ceramicznych i stratygrafią, co wskazuje na śmietniskowy charakter zbioru. Dowiedziono także, iż opisywany zespół nie wyróżnia się na tle innych zbiorów, uzyskanych ze stanowiska kultury unietyckiej w Radłowicach oraz porównywanego w tej pracy stanowiska w Bruszczewie. Zespoły zawierają podobne cechy technologiczne. Ceramikę można datować na wczesną epokę brązu (faza BA2/B1).
84. Wytwórczość naczyń ceramicznych i ich użytkowanie na osadzie kultury lendzielskiej w Księginicach Wielkich, stanowisko 29 dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Celem niniejszej pracy jest próba zrekonstruowania etapów wytwarzania i użytkowania naczyń ceramicznych przez ludność kultury lendzielskiej na osadzie w Księginicach Wielkich, woj. dolnośląskie. Materiały, które są przedmiotem rozważań, były do tej pory jedynie ogólnie omówione w raportach archeologicznych. W niniejszej pracy zastosowano szerszy zestaw analiz, które objęły technologię, makro- i mikromorfologię form, ich zdobnictwo oraz cechy metryczne. W celu odtworzenia poszczególnych kroków produkcji i użytkowania posłużono się koncepcją łańcucha operacji. Pozwoliło to usystematyzować i pogłębić obserwacje dotyczące przygotowania surowca oraz poszczególnych faz formowania i opracowywania wraz ze stosowanymi technikami, zdobieniem, kończąc na suszeniu i wypale. Jeżeli chodzi o użytkowanie naczyń, to udało się wykazać, że ich „życie” nie zawsze kończyło się w momencie rozbicia. Niektóre formy mogły być naprawiane, natomiast pojedyncze fragmenty poddawano swego rodzaju recyklingowi i używano ich jako narzędzi.
85. 2. Dominika Tokarz, Ogniska w kulturze graweckiej na ziemiach polskich dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy jest określenie roli ognisk w przestrzeni obozowisk łowców i zbieraczy. Jako tło porównawcze wykorzystano model centralnego ogniska, który do literatury został wprowadzony przez L. Binforda. Przedmiotem badań są graweckie i epigraweckie stanowiska z terenów ziem polskich, na których odnotowano ślady użytkowania ognia. Analizę poprzedzono oceną stanu zachowania stanowisk oraz oceną publikowanej dokumentacji. Na podstawie analizy porównawczej stwierdzono, że w przypadku ujętych w pracy stanowisk, występowanie modelu etnoarcheologicznego nie jest regułą, a ogniska mogły pełnić nie tylko rolę centrum, skupiającego materialne pozostałości aktywności łowców i zbieraczy. Można zauważyć, że skupienia wyrobów występowały zarówno w pobliżu ognisk, jak i w oddaleniu od nich. Odnotowano także izolowane ogniska.
86. Wytwórczość półsurowca wiórowego w kulturze magdaleńskiej na stanowisku Sowin 7, gm. Łambinowice, na podstawie materiałów uzyskanych w 2001 roku dr hab. Andrzej Wiśniewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem pracy licencjackiej jest przedstawienie wyników analiz dotyczących sposobów produkcji półsurowca wiórowego w kulturze magdaleńskiej w oparciu o materiały pochodzące z badań wykopaliskowych przeprowadzonych na stanowisku Sowin 7, gm. Łambinowice, pow. nyski przez zespół M. Furmanka w 2001 roku. Stanowisko 7 w Sowinie znajduje się przy południowo-wschodniej krawędzi Wału Niemodlińskiego, w obrębie niewielkiego wywyższenia. Stanowisko zawiera dwa horyzonty kulturowe. Horyzont z wyrobami magdaleńskimi znajduje się w warstwie ornej oraz w stropie osadów pochodzenia eolicznego. Poniżej piasków eolicznych odkryto bogaty zespół wyrobów kultury epigraweckiej. W pracy przedstawiam wyniki badań nad sposobami produkcji wiórów magdaleńskich w oparciu o studia składankowe, analizy morfometryczne i klasyfikację typologiczną. Przeprowadzona analiza wskazuje na to, że grupy magdaleńskie selekcjonowały surowiec uwzględniając jego jakość, wielkość i kształt. Zwraca uwagę standaryzacja w formach rdzeni (okazy z wydłużoną odłupnią). W otrzymywaniu półsurowca preferowano metodę jednokierunkową. Cechą powtarzalną i wyjątkową dla magdalenienu jest specyficzna zaprawa pięty i ślady po tym zabiegu, widoczne na piętkach wiórów, które określane są en éperon (ostroga).
87. Napływ monet orientalnych na Śląsk we wczesnym średniowieczu prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca opisuje zjawisko napływu monety wybijanej na ziemiach kalifatu na Śląsk. Celem autora było zaktualizowanie bazy znalezisk dirhamów z opisywanego terenu, opis zjawiska napływu dirhemów na ten teren oraz opisanie drogi jaką znaleziska pokonały do miejsca ich znalezienia. Materiałem do badań były monety muzułmańskie z wieków VIII-XI. Pod uwagę były brane zarówno skarby, jak również znaleziska kumulatywne i pojedyncze. Opisano skład skarbów oraz ich datowania. Posłużono się metodą kartograficzną i metodami statystycznymi. Wnioskiem płynącym z pracy jest dotąd nieopisywane uczestnictwo Śląska w kontaktach handlowych z Wielkopolską, a pośrednio również z terenami państw muzułmańskich w X wieku.
88. Ceramika i monety ze stanowiska Altavilla Milicia prof. dr hab. Borys Paszkiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Przedmiotem pracy jest ceramika naczyniowa oraz monety, pochodzące z badań archeologicznych, które były prowadzone przy ruinach wczesnośredniowiecznego kościoła Santa Maria di Campogrosso, w miejscowości Altavilla Milicia, w północno-zachodniej Sycylii. Badania były prowadzone od 2015 roku przez Instytut Archeologii i Etnologii PAN pod kierownictwem prof. Sławomira Moździoch i prof. Tadeusza Baranowskiego we współpracy z Soprintendenza per i Beni Culturali e Ambientali di Palermo. Analiza zabytków pochodzących ze stanowiska Altavilla Milicia pozwoliła określić jaka była struktura chronologiczno-funkcjonalna kościoła oraz głębiej poznać kulturę materialną okresu normańskiego.
89. Architektura teatrów starożytnej Grecji. dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca poświęcona wybranym teatrom greckim w przedziale czasowym VI- II w. p. n. e. na obszarze Grecji kontynentalnej, wysp greckich, wybrzeża Azji Mniejszej. Opisująca zagadnienia związane z funkcjonowaniem teatru w życiu każdego Greka. Opisy świąt ze spektaklami teatralnymi oraz rola kostiumów i tańca. Akustyka i dekoracje sceniczne w teatrze. Podstawowe informacje o występujących teatrach. Próba analizy rozmieszczenia i ewolucji wybranych teatrów na podstawie następujących po sobie okresów chronologicznych Starożytnej Grecji. Wyciągniecię wniosków z pracy.
90. Uczta grecka w greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem pracy jest uczta grecka w greckim malarstwie wazowym. Celem pracy jest zbadanie zjawiska jakim jest uczta grecka na podstawie przedstawień na naczyniach pochodzących z czasów starożytnej Grecji. Praca składa się ze wstępu, dwóch rozdziałów i podsumowania. Wstęp zawiera informacje wprowadzające. Pierwszy rozdział to opis bazy źródłowej w postaci trzydziestu waz malowanych stylem czarnofigurowym oraz trzydziestu stylem czerwonofigurowym. Rozdział drugi to analiza przedstawień na opisanych wcześniej naczyniach. W podsumowaniu znajdują się wnioski, jakie udało się wyciągnąć z pracy.