wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
61. CERAMIKA PERUWIAŃSKICH KULTUR NASCA I HUARI; ZAGADNIENIE ROZWOJU CHRONOLOGICZNEGO ORAZ INTERPRETACJI MOTYWÓW IKONOGRAFICZNYCH. prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
62. ZABYTKI METALOWE ZE STANOWISKA ŁUGI 25, POWIAT GÓROWSKI prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
63. PODOBIEŃSTWA I RÓŻNICE W ROZWOJU CMENTARZYSK GRUPY ŚLĄSKIEJ I TARNOBRZESKIEJ KULTURY ŁUŻYCKIEJ W OKRESIE HALSZTACKIM C dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
64. Importy ze strefy alpejskiej na Dolnym Śląsku w poczatkach epoki żelaza dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Przedmiotem niniejszej pracy jest problem występowania importów i naśladownictw artefaktów ze strefy alpejskiej w inwentarzach kultury łużyckiej doby wczesnej epoki żelaza. Zagadnienie to jest ściśle związane z funkcjonowaniem w tamtym czasie tzw. śląskiej prowincji kultury halsztackiej, w obrębie której ogniskowały się również wpływy z obszaru północnej Italii oraz Wschodnich Alp. Celem pracy jest próba określenia sposobu rozprzestrzeniania się artefaktów o obcym charakterze. Poruszona została kwestia roli funkcjonującego wówczas szlaku handlowego, a także problem istnienia na naszych ziemiach ewentualnych "centrów dystrybucji" przedmiotów luksusowych. Istotnym elementem pracy jest analiza rozmieszczenia i zagęszczenia występowania zabytków o południowoeuropejskim rodowodzie. Dane uzyskane dzięki odkryciom pochodzącym z obszaru Dolnego Śląska zostały zestawione z informacjami, których źródłem były analogiczne znaleziska z innych części Polski.
65. KULTURA MYKEŃSKA PROBLEM IDENTYFIKACJI ETNICZNEJ I POCHODZENIA JEJ TWÓRCÓW dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
66. "Zarazem otwiera i zamyka"-czyli o symbolice klucza i kłódki:od średniowiecza po XVI/XVII w. prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
67. FORTYFIKACJE POLOWE I WOJNY ŚWIATOWEJ prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
68. ASORTYMENT NARZĘDZI Z GROBÓW I OSAD KULTURY UNIETYCKIEJ Z TERENU POLSKI I CZECH dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
69. Rozwój fortyfikacji Kłodzka i Srebrnej Góry na tle Europy Środkowej prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
Niniejsza praca ma na celu przedstawienie rozwoju, określenie systemów i sposobów obrony fortyfikacji Kłodzka i Srebrnej Góry wraz z prześledzeniem zachodzących zmian. Stanowi próbę odnalezienia charakterystycznych rozwiązań, źródeł ich zastosowania oraz możliwego wpływu, jaki wywierały na konstrukcje kolejnych dzieł obronnych. Dokonuje również porównania wyżej wymienionych umocnień na tle Europy Środkowej. Dla potrzeb realizacji przyjętych założeń zakres terytorialny obejmuje obszary obecnych: Niemiec, Polski, Czech, Słowacji, Austrii i Węgier. Chronologicznie koncentruje się przede wszystkim na XVI-XIX wieku. Spowodowane jest to wyraźnie stosunkowo dużą ilością zachowanych materiałów źródłowych z tego okresu, a z zakresu merytorycznego wyłączono system fortyfikacji rozproszonej. Zauważalne są podobieństwa w rozwoju umocnień Srebrnej Góry i Kłodzka. W obu przypadkach okres najintensywniejszej rozbudowy przypada na XVIII wiek oraz związany jest z działalnością pruskiego korpusu inżynierów. Powstałe wtedy twierdze wzniesiono według zasad szkoły staropruskiej, a poszczególne ich dzieła opierały się na wykorzystaniu systemu bastionowego bądź kleszczowego. Pewien wpływ na ich formę miała również szkoła piemoncka. Sposób obrony uzależniony był od narysów poszczególnych umocnień oraz ich wzajemnych relacji na danym odcinku frontu. Rozpatrując tą kwestie dla całości twierdz stwierdzić należy zastosowanie kleszczowego i skrzydłowego sposobu obrony.
70. Metody badawcze archeologii pól bitewnych prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
71. DREWNIANE I WAPIENNE FIGURKI USZEBTI Z TEBAŃSKICH GROBÓW PRYWATNYCH Z CZASÓW XVIII DYNASTII dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
72. Dieta mieszkańców miast na ziemiach polskich od XIII do XVIII w. prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
Celem niniejszej pracy było zrekonstruowanie diety mieszkańców miast (Wrocław, Kołobrzeg, Gdańsk, Kraków, Elbląg) położonych na ziemiach polskich od XIII do XVIII w. Na podstawie źródeł pisanych i ikonograficznych stwierdzono w niej, które z produktów były najczęściej konsumowane na przestrzeni wieków. Źródła archeobotaniczne i archeozoologiczne pozwoliły na zebranie materiałów, które zweryfikowały dane z tekstów pisanych. Dzięki informacjom ze źródeł antropologicznych było możliwe przebadanie ogólnego stanu zdrowia populacji średniowiecznych i nowożytnych pod względem przebytych chorób i występowania tzw. wyznaczników stresów. Oprócz tego, na podstawie zebranych danych ze wszystkich źródeł ustalono podział społeczno-ekonomiczny dla mieszkańców miast Wrocławia, Gdańska i Elbląga.
73. Początki mezolitu na Niżu Polskim w świetle najnowszych badań dr hab. Tomasz Płonka Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca miała na celu ukazanie genezy zjawisk kulturowych charakterystycznych dla pierwszych społeczności mezolitycznych na terenie Niżu Polskiego. Autor posłużył się najnowszymi datowaniami radiowęglowymi, które zostały poddane kalibracji. Pochodziły ze stanowisk schyłkowopaleolitycznych i wczesnomezolitycznych aby ukazać złożoność i dynamikę zachodzących zmian na przełomie plejstocen/holocen.
74. Przedstawienia antropomorficzne na zabytkach sztuki sumeryjskiej dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Do pracy została wybrana grupa 40 zabytków sumeryjskich różnego rodzaju, które następnie zostały dokładnie opisane przez autorkę pod kątem przedstawień antropomorficznych na nich występujących. Opis posłużył do sporządzenia szczegółowej analizy, prześledzenia toku zmian chronologicznych i terytorialnych oraz wskazaniu prawidłowości w przedstawianiu poszczególnych postaci w sztuce.
75. Farbowane tekstylia we wczesnośredniowiecznym Opolu dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
Opolskie tekstylia z czasów wczesnego średniowiecza to jeden z najbogatszych i najbardziej interesujących polskich zbiorów znalezisk tego typu. Wśród 473 fragmentów 72 było prawdopodobnie barwionych. Praca analizuje te barwione tekstylia, próbuje także odpowiedzieć na pytania o substancje używane do farbowania, znaczenie użytych barw, faktu farbowania oraz próbę odtworzenia procesu farbowania. Kolory opolskich tekstyliów zostały zestawione z barwami tekstyliów z innych miejsc w Polsce i Europie. Porównanie to ujawniło, iż jedne barwy były powszechnie popularne, jak czerwień, inne zaś, jak czerń, cieszyły się jedynie lokalnym powodzeniem. W pracy poruszono także temat koloru niebieskiego oraz zestawień kolorów. Porównując listę substancji, głównie roślinnych, dostępnych w Opolu we wczesnym średniowieczu z kolorami tekstyliów, rozważałam, jakich substancji używano do farbowania. Wsparłam się także źródłami etnograficznymi, źródłami pisanymi oraz archeologicznymi, a także eksperymentami własnymi. Osobny rozdział poświęciłam znaczeniu użytych barw oraz faktowi farbowania. Farbowano z różnych powodów: niektóre kolory uważano za ochronę przeciwko złym mocom, czasem demonstrowano w ten sposób bogactwo, itp. W ostatniej części pracy zastanawiam się, w jaki sposób barwiono, analizując cały proces farbowania: przygotowanie tekstyliów w zaprawie, użycie odpowiedniej wody, naczynia, surowca barwierskiego, itp. Część z tych elementów można odtworzyć na podstawie źródeł etnograficznych i archeologicznych, niektóre zostały utrwalone w średniowiecznych źródłach pisanych.
76. Przedstawienia królowych Amazonek na wazach greckich dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy przedstawień królowych Amazonek w greckim malarstwie wazowym. Analizie poddane zostały 34 wazy czarno- oraz czerwonofigurowe pochodzące z okresu od VI do IV wieku p.n.e. znajdujące się obecnie w zbiorach muzeów takich jak British Museum, Metropolitan Museum of Art, Museum of Fine Arts w Bostonie, Luwr i inne. Sceny na zebranych wazach ukazują cztery królowe - Antiope, Andromachę, Hippolitę i Pentesileję w trakcie walki, tuż przed śmiercią, w biegu, w trakcie ucieczki. Większość przedstawień pokazuje królowe w otoczeniu innych Amazonek. W trakcie obserwacji waz zebranych w katalogu okazało się, że na każdej dekoracji Amazonki ubrane są w stroje odpowiednie do walki - w grecki chiton, pancerz, hełm najczęściej attycki i nagolenniki lub w strój orientalny, typowy dla ludów koczowniczych z Azji Mniejszej - długie spodnie i tunikę z długimi rękawami oraz czapkę frygijską. Zawsze są także uzbrojone - we włócznię, krótki miecz, czasem w topór i łuk a także w tarczę (różnego typu - okrągłą, beocką lub w typie pelty). Co ciekawe, nawet kiedy scena nie ukazuje żadnej walki, to kobiety te i tak są przedstawione w stroju wojownika. Nigdy nie są ukazywane w luźnym, typowo kobiecym stroju. Ich piersi, wbrew przekazom antycznych autorów, nie są odsłonięte i nie widać, czy któraś z nich jest odcięta jak się powszechnie sądzi. Kolejnym faktem wartym zauważenia jest to, że królowe przedstawiane są jako kobiety dojrzałe - nigdy jako dziewczynki lub też kobiety w podstarzałym wieku. Najwięcej w katalogu jest przedstawień Andromache walczącej z Heraklesem, większość z nich nie jest jednak podpisana przez autora, więc postacie ukazane w scenie typuje się na podstawie bardzo podobnych dekoracji, które zawierają inskrypcje. Znacznie mniej jest scen z udziałem Antiope, którą zwykle porywa Tezeusz, Pentesileji, która zabijana jest przez Achillesa oraz Hippolity, która na każdej wazie przedstawione jest w innej sytuacji. Warto zauwazyć, że niemal wszystkie sceny nawiązują do opowieści dotyczących Amazonek, które spisywane były przez autorów greckich od VIII wieku p.n.e., a które później kontynuowane były przez pisarzy rzymskich, bizantyjskich, a nawet poruszane w czasach nowożytnych.
77. Motyw konia w czarnofigurowym greckim malarstwie wazowym dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
Praca zawiera trzydzieści jeden pozycji na podstawie, których autorka przedstawia motyw konia w greckim malarstwie czarnofigurowym w latach 600 r. p.n.e.- 500 r. p.n.e. Na podstawie zebranych zabytków autorka ukazuje popularność konia i jego przedstawień. Podczas analizy przeanalizowane zostały takie elementy jak czynność, pozycja, elementy oporządzenia jeździeckiego, grzywa i ogon oraz otoczenie zwierzęcia. Autorka w pierwszym rozdziale opisała wszystkie zabytki znajdujące się w katalogu, w drugim rozdziale poddała je analizie. Na podstawie której wywnioskowała jakie malunki są częste, a które stanowią przedstawienia wyjątkowe. Dzięki temu autorka wywnioskowała jaką wartość i funkcje miał koń dla starożytnych greków.
78. OBRZĄDEK POGRZEBOWY W KULTURZE CHANCAY NA PODSTAWIE WYBRANYCH STANOWISK prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
79. WCZESNOŚREDNIOWIECZNE PRZEDMIOTY CODZIENNEGO UŻYTKU POCHODZENIA SKANDYNAWSKIEGO NA ZIEMIECH POLSKICH dr hab. Krzysztof Jaworski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
80. CELTYCKIE OZDOBY KOBIECE Z TERENU CZECH I MORAW NA PODSTAWIE WYBRANYCH STANOWISK GROBOWYCH. dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
81. KRYMSKIE TWIERDZE GOTÓW dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
82. BUDYNKI UŻYTECZNOŚCI PUBLICZNEJ WE WROCŁAWIU W PÓŹNYM ŚREDNIOWIECZU I NOWOŻYTNOŚCI prof. dr hab. Jerzy Piekalski Archeologia - stacjonarne I stopnia
83. ANALIZA KONSTRUKCJI GROBOWYCH KULTURY SAN AGUSTIN Z OBSZARU POŁUDNIOWEJ KOLUMBII. prof. dr hab. Józef Szykulski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
84. Osadnictwo mezolityczne i neolityczne w dorzeczu Widawy prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
85. FORMY ODLEWNICZE NA ZIEMIACH POLSKICH W EPOCE BRĄZU I WCZESNEJ EPOCE ŻELAZA dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
86. Importowane naczynia brązowe od I w. p.n.e z terenów ziem polskich dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
87. Pochówki birytualne w kulturze trzcinieckiej dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
88. SPOSÓB UPINANIA WŁOSÓW PRZEZ KOBIETY W ANTYCZNEJ GRECJI JAKO ODWZOROWANIE ROLI W SPOŁECZEŃSTWIE dr hab. Mateusz Żmudziński Archeologia - stacjonarne I stopnia
89. ADAPTACJA ZACHOWAŃ HISZPANÓW W NOWYM ŚWIECIE W XVI WIEKU W ŚWIETLE PRZEMIAN W UZBROJENIU prof. dr hab. Krzysztof Wachowski Archeologia - stacjonarne I stopnia
90. Przedstawienia i znaczenie zwierząt w sztuce hetyckiej dr hab. Irena Lasak prof. nadzw. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia