wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
91. Terra sigillata w dorzeczu Odry i Wisły w kontekście innych importów rzymskich dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne I stopnia
W okresie wpływów rzymskich na tereny położone w dorzeczu Odry i Wisły napływały przedmioty określane w literaturze przedmiotu jako importy rzymskie. Wśród nich szczególną wartość ze względu na dokładne opracowanie posiada ceramika terra sigillata. Występuje ona często w tym samym kontekście z innymi przedmiotami pochodzącymi z importu. Ich występowanie jest ściśle powiązane z przebiegiem dużych cieków wodnych.
92. Wczesna epoka żelaza w Liburnii dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
W pracy przedstawiona została wczesna epoka żelaza w Liburnii, czyli krainie historycznej na północno-wschodnim wybrzeżu Adriatyku. Głównymi twórcami kultury tego okresu byli Liburnowie, lud wspominany w antycznych źródłach. Omówiono osadnictwo, obrządek pogrzebowy oraz kulturę materialną, równocześnie zwracając uwagę na aktualne problemy badawcze. Poruszono także kwestię przynależności etnicznej tak zwanych Liburnów w oparciu o najnowsze badania.
93. Znaleziska importowanych metalowych dzwonków rzymskich na terenie kręgu kultur zachodniobałtyjskich dr hab. Artur Błażejewski prof. UWr Archeologia - stacjonarne II stopnia
Badania archeologiczne na terenie występowania kręgu kultur zachodniobałtyjskich doprowadziły do odkrycia znacznej ilości zabytków z terytorium cesarstwa rzymskiego. Były to głównie przedmioty , które znalazły się na tych ziemiach drogą handlu wymiennego. Ludność zachodniobałtyjka była w posiadaniu znacznych złóż bursztynu. Ten cenny minerał oddziaływał na wyobraźnie kupców rzymskich. Elity zachodniobałtyjskie chętnie wymieniały bursztyn na różnorodne towary o południowym rodowodzie. Jednym z nich były rzymskie metalowe dzwonki. Praca skupia się głównie na klasyfikacji tego typu zabytków oraz opisie stanowisk, na których rzymskie idiofony zostały odkryte. Wiele artefaktów nie zachowało się do dzisiaj i możemy czerpać informacje o nich tylko z archiwalnych, szczątkowych opisów. Praca skupia się również na analizie i historii tych badań.
94. Symbole abstrakcyjne w sztuce paleolitycznej prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
95. Obsydian w kulturze ceramiki wstęgowej rytej w dorzeczu górnej Wisły prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
96. Środkowopaleolityczne narzędzia bifacjalne w północnej strefie Karpat i Sudetów prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
97. Megality na wyspach zachodniej części Morza Śródziemnego prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Tematem tej pracy są megality na wyspach zachodniej części Morza Śródziemnego, które wznoszone były, przynajmniej od około 8000 lat BC aż po okres rzymski. Mimo, iż są mniej poznane od wschodniośródziemnomorskich konstrukcji mykeńskich i minojskich, to nie ustępują im w zakresie monumentalności czy różnorodności. Praca składa się z sześciu rozdziałów. Na początku przedstawione zostaną warunki geograficzne (w tym zmiany poziomu linii brzegowej) oraz generalna chronologia od pierwszych zasiedleń po okres historyczny. Następnie omówiona zostanie klasyfikacja megalitów z danej strefy oraz kolejno wyspy podzielone w trzy grupy: 1 – Archipelag Balearski (Ibiza, Formentera, Majorka, Minorka), 2 – Sardynia, Korsyka i Archipelag Toskański (Elba, Pianosa) oraz 3 – Sycylia i pobliskie wyspy (Ustica, Lipari, Filicudi, Pantelleria, Lampedusa, Malta i Gozo). Ponadto przedstawiona zostanie tzw. Pantelleria Vecchia Bank na dnie Cieśniny Sycylijskiej z niedawno odkrytym tam monolitem. Przy omawianiu wysp uwzględnione zostaną: sytuacja geograficzna z odległościami od innych wysp i lądu stałego, pierwsze ślady ludzi na wyspie, podział na kultury i epoki oraz rodzaje megalitów z dokładniejszymi opisami konkretnych obiektów. W ostatnim rozdziale przedstawione zostaną porównania opisanych wysp i megalitów, z dokładniejszym omówieniem odległości między grupami oraz pomiędzy poszczególnymi obszarami wraz z powiązaniem tych zależności widocznych w stylistyce konstrukcji.
98. Instrumenty muzyczne w paleolicie europejskim prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Praca ta dotyczy genezy i ewolucji muzyki oraz problemu początków wytwarzania instrumentów muzycznych. Sklasyfikowano w niej także górnopaleolityczne instrumenty muzyczne i zbadano ich zależność od surowca, z którego je wykonano oraz terytorium i kultury, z których się wywodzą. Opisano również funkcje, które muzyka mogła pełnić w paleolicie. W rozdziale pierwszym opisano koncepcje dotyczące genezy i ewolucji muzyki oraz zachowania muzyczne wśród zwierząt. W następnym rozdziale przedstawiono domniemane najstarsze instrumenty muzyczne, w tym pochodzące od neandertalczyków, rozdział trzeci dotyczy paleolitycznych instrumentów Homo sapiens, zaś rozdział ostatni opisuje funkcje muzyki w paleolicie. W powstaniu i ewolucji muzyki najbardziej prawdopodobny wydaje się następujący ciąg zdarzeń: występowanie protomuzyki u wczesnych homininów, powstanie z niej muzyki i później artykułowanej mowy. Muzyka występuje zarówno u zwierząt (ptaków, ssaków drapieżnych, naczelnych) jak i u ludzi. Chociaż obecnie muzyka uważana jest wyłącznie za rozrywkę w przeszłości miała ona dużo ważniejszą rolę w przetrwaniu naszego gatunku. Na początku wykorzystywano ją w celach terytorialnych i godowych, a następnie rozwinęły się funkcje prospołeczne. Wytwarzanie instrumentów muzycznych najprawdopodobniej pojawiło się w środkowym paleolicie i było związane z Homo nenderthalensis, ale ich upowszechnienie nastąpiło w początkach górnego paleolitu w Europie.
99. Homo neanderthalensis w koncepcjach paleobiologicznych i archeologicznych prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
100. Motywy abstrakcyjne w sztuce paleoltycznej Europy prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
101. Koncepcje szamanizmu w badaniach prehistorycznej sztuki naskalnej prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
102. Archeologia w polskich nowych mediach-szanse i zagrożenia prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne jednolite magisterskie
Abstrakt (PL) Praca ukazuje możliwości nowych mediów jako narzędzia służącego do popularyzacji archeologii. Na wstępie przedstawione jest społeczne znaczenie popularyzacji archeologii, jej celów i metod. Tradycyjne metody popularyzacji archeologii są powszechnie stosowane zarówno przez profesjonalistów jak i środowiska amatorów. Kolejne rozdziały przedstawiają metody popularyzacji w nowych mediach oraz ich oceny, ze szczególnym uwzględnieniem mediów społecznościowych. Porównanie tradycyjnych oraz nowych sposobów popularyzacji archeologii przedstawia ich zalety i wady. Wiele uwagi poświęcono mediom społecznościowym jako narzędziom prowadzącym do „demokratyzacji” i wielogłosowości środowisk archeologicznych w internecie, co skutkuje powstaniem innych, niż dotychczasowe, oczekiwań społecznych w zakresie popularyzacji archeologii. Jednym z ciekawszych aspektów porównania tradycyjnych i nowych metod popularyzacji archeologii jest analiza różnic między fizycznym kontaktem odbiorcy z prawdziwymi zabytkami oraz próbami przybliżenia wiedzy o przeszłości za pomocą technologii wirtualnych.
103. Osadnictwo mezolityczne i neolityczne w dorzeczu Widawy prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
104. Konstrukcje megalityczne świątyń Archipelagu Maltańskiego w Okresie Świątyń (3600 - 2500 lat BC) prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem tej pracy są konstrukcje megalityczne świątyń Archipelagu Maltańskiego, które zostały wybudowane w ciągu około tysiąca lat przez społeczności zamieszkujące nie-wielkie wyspy Malta i Gozo blisko pięć tysięcy lat temu. Praca składa się z trzech rozdziałów. Najpierw przedstawione zostały warunki śro-dowiskowe i geograficzne wysp (stratygrafia warstw geologicznych, zmiany poziomu linii brzegowej itp.) wraz z określeniem chronologii Okresu Świątyń, podczas którego wybudowa-no konstrukcje. Następnie ukazana została generalna charakterystyka świątyń – ich elementy kon-strukcyjne i plany oraz dokładniej omówionych 5 wybranych, reprezentacyjnych stanowisk: Ġgantija, Tarxien, Mnajdra, Ħaġar Qim, Ħal Saflieni. Pierwszym jest kompleks o klasycznej formie, ze świątynią uznawaną za najstarszą na archipelagu. Kolejnym przykładem jest kom-pleks o rozbudowanym planie z wieloma dobudowaniami. Następny – Mnajdra – charaktery-zuje się astronomicznym układem, a natomiast Ħaġar Qim jest kompleksem o unikalnym pla-nie zabudowy. Ostatnim przykładem jest Ħal Saflieni – podziemne hypogeum – uznawane za strukturę podobną do świątyń naziemnych oraz o funkcjach nekropolii. Ostatni rozdział zawiera informacje o możliwościach technologicznych budowni-czych świątyń. Wykorzystywane przez nich materiały budowlane (głównie wapienie wystę-pujące na wyspach), narzędzia (zarówno odkryte jak i prawdopodobnie używane), sposoby transportu (m. in. możliwy związek z koleinami tzw. cart ruts) oraz hipotetyczne procesy wzniesienia świątyni.
105. Dolnopaleolityczne narzędzia bifacjalne z Castel di Guido na tle środowiskowym prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
106. Stanowisko 2 kultury pucharów lejkowatych we Wrocławiu-Praczach Odrzańskich prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca jest przedstawieniem i analizą stanowiska kultury pucharów lejkowa-tych (KPL) we Wrocławiu-Praczach Odrzańskich 2. Stanowisko to było badane w latach 20. XX wieku przez archeologów niemieckich, lecz nie doczekało się publikacji, poza wzmiankami w kilku pracach na temat KPL. Opracowanie to zawiera opis oraz analizę stanowiska, obiektów nieruchomych (znajdujący się w dzienniku wykopaliskowym w Archiwum Państwowym we Wrocławiu), jak i inwentarza ruchomego, który znajduje się w magazynach Muzeum Archeologicznego we Wrocławiu. Podjęta została próba określenia jego chronologii na młodszą fazę KPL na Śląsku, głównie na podstawie ornamentyki fragmentów naczyń oraz ustalenia jego funkcji jak krótkotrwałej osady.
107. NEOLITYCZNE FIGURKI KOBIET W CZECHACH I POLSCE prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
108. Ceramika kultury lendzielskiej na Górnym Śląsku prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
109. Zdobnictwo ceramiki kultury ceramiki wstęgowej rytej na Dolnym Śląsku prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Tematem pracy jest zdobnictwo naczyń kultury ceramiki wstęgowej rytej (KCWR) na Dolnym Śląsku. Zakres chronologiczny obejmuje lata 55004900 BC. Materiał ceramiczny liczący 25 585 fragmentów naczyń pochodzi ze stanowisk z Gniechowicach, Niemczy, Strzelinie, Strachowie,Skoroszowicach orazKostomłotów. Naczynia KCWR można podzielić na dwa rodzaje: cienkościenne naczynia stołowe oraz gorzej wykonane, grubościenne naczynia kuchenne. Te pierwsze były częściej ornamentowane. Diagnostycznymi formami dla KCWR są naczynia amforowate, półkoliste czary, czarki oraz misy. Motywy zdobnicze oraz formy naczyń stanowią kryterium wydzielania poszczególnych faz rozwojowych i grup lokalnych KCWR. Wątki zdobnicze na naczyniach z Gniechowic mają cechy znane z tradycji południowych, często pojawiały się wątki w stylu impresso. Oprócz tego występowały różnego rodzaju linie ryte. W Niemczy wątki zdobnicze na naczyniach kuchennych są prostymi motywami, głównie dołkami paznokciowymi, a także w stylu szareckim. Naczynia stołowe wyróżniają się większą liczbą wątków w postaci różnych linii rytych, listew plastycznych, czy też punktów nutowych. Do wątków znanych z południa nawiązuje naczynie z motywem taśmy wypełnionej nakłuciami. W Strzelinie widoczny jest bogaty wybór motywów zdobniczych, począwszy od stylu gniechowickiego z wczesnej fazy, różnych odmian ornamentu nutowego środkowej fazy KCWR, aż po późne wzorce szareckie. W Strachowie odkryto więcej naczyń kuchennych. Naczynia ozdabiane były motywami w stylu gniechowickim oraz nutowym. Na naczyniach kuchennych i stołowych ze Skoroszowic obecne są motywy gniechowickie, impresso oraz nutowe lub ich naśladownictwo, a także ornament szarecki. W Kostomłotach przeważają na fragmentach naczyń przeważa ornamentyka szarecka. Oprócz tego pojawiają się motywy zdobnicze impresso oraz pseudobarbotinowe. KCWR na Dolnym Śląsku wyróżnia się obecnością ceramiki z trzech faz rozwojowych, w tym najstarszej gniechowickiej oraz odrębnością lokalną stylistyki nadodrzańskiej.
110. Wyroby krzemienne kultury lendzielskiej w Pietrowicach Wielkich, powiat raciborski prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
111. PACIORKI KOŚCIANE Z WCZESNEGO OKRESU EPOKI BRĄZU: PRODUKCJA, FUNKCJA I ZNACZENIE W ŚWIETLE BADAŃ INTERDYSCYPLINARNYCH prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
112. Badania mikroskopowe, przestrzenne i morfometryczne materiałów krzemiennych z Wierzchowa 6, pow. drawski prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
113. Późnomezolityczne pochówki ze stanowiska Lepenski Vir nad Dunajem prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
114. Produkty spożywcze w kulturze ceramiki wstęgowej rytej w dorzeczach Odry i Wisły prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
115. Zróżnicowanie w odżywianiu się ludności kultury ceramiki wstęgowej rytej i kultury pucharów lejkowatych prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
116. Zróżnicowanie płci ludzi i zwierząt w grobach kultury amfor kulistych na ziemiach polskich prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
Zwierzęta były ważnym elementem nie tylko gospodarki ludności pradziejowych, ale również sfery wierzeniowej oraz symbolicznej. Widać to na przykładzie KAK, w której ich rola wychodziła daleko poza składnik pożywienia, o czym świadczą liczne i bardzo charakterystyczne dla tej kultury pochówki zwierząt. Celem pracy jest przedstawienie gatunków zwierząt składanych w grobach, a przede wszystkim ich zróżnicowania pod względem płci. Charakterystyczny obrządek pogrzebowy KAK sprawiał, że groby zwierzęce często były powiązane z ludzkimi i dlatego przedstawiona zostanie także płeć tych ludzi. Na podstawie zebranych danych podjęto zagadnienie, czy płeć grzebanych zwierząt była kryterium branym pod uwagę przez społeczności KAK przy doborze osobnika, a jeżeli tak to, która była preferowana. Zostanie także podjęta próba obserwacji ewentualnej korelacji płci zwierząt i ludzi złożonych w grobach. Zakres terytorialny i czasowy pracy obejmuje znaleziska KAK z ziem polskich. W wyniku przeprowadzonych obserwacji zauważyć można, że najważniejsze było bydło, które było gatunkiem najczęściej składanym w grobach. Wśród osobników wyróżniają się samice, które najprawdopodobniej były preferowane przez ludność KAK, ale w niektórych przypadkach można zauważyć równie ważną rolę samców. W wypadku pozostałych gatunków, czyli świń, kóz i owiec oraz psów nie udało się ustalić płci reprezentatywnej statystycznie liczby osobników. Można jednak zauważyć, że pomimo ich marginalnej roli musiały one pełnić konkretne role w rytuale KAK. W pracy wykazano, że nie można stwierdzić wyraźnej korelacji pomiędzy płcią grzebanych zwierząt i ludzi. Należy jednak zwrócić uwagę, że także i w tym przypadku płeć wielu osobników pozostała nieustalona. Pochowanie wraz z nimi, bądź tuż obok nich zwierząt otaczanych czcią należy raczej interpretować, jako wyróżnienie wynikające z ich wysokiego statusu społecznego za życia oraz jako wyrazu szacunku. W niektórych przypadkach można jednak stwierdzić, że zarówno ludzie jak i zwierzęta mogły być celowo zabijane w celu złożenia ofiary.
117. Artefakty krzemienne z Sowina 11, pow. nyski prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
118. Obrządek pogrzebowy wczesnoholoceńskich społeczeństw zbieracko-łowieckich w południowej strefie bałtyckiej prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia
119. Struktura przestrzenna i technologiczna krzemienic schyłkowopaleolitycznych na stanowisku Strumienno 1, gm. Krosno Odrzańskie prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne II stopnia
120. Grobowce megalityczne grupy południowo-wschodniej kultury pucharów lejkowatych prof. dr hab. Jan Burdukiewicz Archeologia - stacjonarne I stopnia