W mojej pracy skupiłam się na tym, by stworzyć projekt, który wzmocni motywacje dzieci w wieku wczesnoszkolnym do nauki. Celem pracy było także pokazanie dzieciom, że w szkole nie jest nudno, choć stereotypy i przekonania wielu ludzi na to wskazują. Szkoła dla dzieci nie powinna kojarzyć się z przykrym obowiązkiem, lecz z czymś, co sprawia im radość. Na samym początku pracy wprowadzam w temat i przedstawiam cele, które pragnę osiągnąć, przenosząc proponowane zajęcia w praktykę. W kolejnych rozdziałach przedstawiam bliższe informacje na temat uczenia się, motywacji oraz poziomu rozwoju uznanego za normę u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Następnie pojawia się zagadnienie metod i technik wykorzystanych w projekcie. Opierałam się głównie na klasyfikacji metod według Wincentego Okonia oraz Marii Kwiatkowskiej, techniki zaczerpnęłam przede wszystkim od Jadwigi Krzyżewskiej. W tym rozdziale opisałam krótko wybrane przeze mnie metody i techniki, by dalej przejść do scenariuszy zajęć, w których je wykorzystałam. Zajęcia od początku miały rozluźnić atmosferę w klasie i zintegrować oraz zaktywizować uczniów biorących udział w zajęciach. Moim celem było również zaangażowanie wielu zmysłów każdego z uczniów, ponieważ wtedy lepiej przyswaja się informacje. Na sam koniec pracy umieściłam podsumowanie projektu oraz aneks z załącznikami do zajęć.

Celem niniejszej pracy jest analiza rodzin o zaburzonej strukturze, czyli takiej która nie spełnia przypisanych jej ról społecznych związanych z wychowaniem oraz edukacją dzieci. W dzisiejszych czasach występuje wiele zagrożeń, które w sposób nieunikniony wpływają na strukturę rodziny i jej funkcjonowanie w społeczeństwie. Ciągłe konflikty, pogoń za pieniędzmi oraz karierą, sprawiają że rodzina się rozpada. Niepełna struktura rodziny wpływa niekorzystnie na edukację oraz rozwój dziecka. Poprzez rozpad rodziny zaburzają się jej funkcje m.in opiekuńcza, socjalizacyjna, wychowawcza, a nawet kulturowa. Dziecko nagle widząc zmiany zachodzące w jego wspaniałej, pełnej miłości rodzinie zaczyna odczuwać niepokój, lęk, a także nie chęć do otaczającego go świata. Dużą rolę socjalizacyjną w rozwoju dziecka pełni również szkoła. To ona poprzez różnego rodzaju zajęcia,czy programy profilaktyczne pomaga dziecku zrozumieć otaczający go świat. W moim projekcie pedagogicznym staram się przedstawić problemy współczesnej rodziny jakie w coraz większym stopniu dotykają społeczeństwo oraz w jaki sposób można próbować ten problem chociaż w jakimś stopniu zmniejszyć.

Patriotyzm jest umiłowaniem Ojczyzny, poczuciem więzi ze swoim narodem oraz silnym przywiązaniem do swojego kraju, tradycji i kultury. Jest wartością często zaniedbaną w czasie wychowania. Sens kształcenia postawy patriotycznej tkwi we wzbudzeniu emocji podczas zajęć, aby móc dosadnie trafić zarówno do świadomości jak i do serca. Globalizacja, konsumpcjonizm i ciągła pogoń za hedonizmem gubi wiele cennych wartości, które powinny być fundamentem w życiu człowieka. Przypomnienie o wartościach narodowych można odnaleźć w utworach hip-hopowych. Te, które zostały wykorzystane w czasie realizacji projektu opisują postacie historyczne kierujące się w swoim życiu wartościami takimi jak: wierność, lojalność, braterstwo, czy przyjaźń. Kształtowanie postawy patriotycznej wiąże się z uświadomieniem młodzieży o tym, jak istotna jest pamięć oraz szacunek do ludzi i ich bohaterskich czynów. W blokowiskach rap jest najpopularniejszym rodzajem muzyki. Niestety, nie wszystkie utwory przedstawiają postawy godne naśladowania. Dodatkowo wielu słuchaczy nie do końca rozumie sens treści, który niejednokrotnie ma drugie dno. Warto zatem poszerzyć horyzonty młodych ludzi z pomocą tych wykonawców, których przekaz niesie za sobą wartości pozytywnie wpływające na młodzież.Temat patriotyzmu jest ponadczasowy, towarzyszy nam od najmłodszych lat. Temat patriotyzmu w obecnej chwili jest na topie. Promują go artyści uliczni za pomocą profesjonalnych obrazów graffiti, muzycy, a nawet kibice (chociaż w dość kontrowersyjny sposób). Tym samym pomoc w interpretacji oraz w zrozumieniu wielu treści zawierających wartości patriotyczne jest potrzebny, aby móc poznać i zrozumieć aspekty związane z historią naszego narodu oraz uniknąć nacjonalistycznego toku myślenia. Kształtowanie postawy patriotycznej pozwala odnaleźć swoją tożsamość, poczuć przynależność do społeczeństwa. Ponadto ciekawostki historyczne mogą wzbudzić zainteresowanie, pasję, stanowić alternatywę dla młodzieży z blokowiska, która swój czas bardzo często spędza pod blokiem, co stanowi krótką drogę do demoralizacji. Z praktycznego punktu widzenia zajęcia opierające się na muzyce hip-hopowej są mobilizacją do poszerzania swojej wiedzy historycznej, ciekawym doświadczeniem, które bez wątpienia odróżnia się od tradycyjnych form przekazywania wiedzy. Ponadto daje możliwość zmniejszenia dystansu społeczeństwa wobec tej subkultury, która w naszym kraju jest napiętnowana przez pozostałe kręgi kulturowe.Oprócz wychowania w duchu patriotycznym zajęcia takie dadzą młodym ludziom poczucie zrozumienia i satysfakcji; pozwolą uświadomić młodzieży, że ich styl bycia i zainteresowania są dla grona pedagogicznego istotne. Zajęcia przedstawione w projekcie mogą być wykorzystane zarówno w świetlicach środowiskowych jak i opiekuńczo-wychowawczych. Placówki o charakterze resocjalizacyjnym są również dobrym miejscem, aby urozmaicić czas młodych ludzi oraz zainteresować ich tematyką historyczną. Godziny wychowawcze w szkole gimnazjalnej s

Projekt pedagogiczny o tytule ,,Rozwijanie aktywności twórczej u dzieci w wieku 9-10 lat" skupia się na zagadnieniu poznawania i odkrywania przez dzieci rzeczy nieznanych, niestandardowych oraz tworzenie prac i sytuacji niepowtarzalnych i nieprzewidywalnych. Jest to projekt, którego realizacja jest możliwa na terenie każdej placówki oświatowej. Udział w projekcie jest szansą na uaktywnienie niepoznanych umiejętności, wzbudzenie ciekawości innością, a także rozbudzenie wyobraźni, pomysłowości oraz doskonalenie zdolności pracy w grupie poprzez aktywne w niej uczestnictwo i wypracowywanie kompromisów. Pierwszy rozdział pracy dotyczy właściwości w rozwoju u dzieci w okresie późnego dzieciństwa. W części tej omówione zostały takie zagadnienia jak rozwój motoryczny dziecka, ze zwróceniem szczególnej uwagi na jego drugą fazę, rozwój procesów poznawczych, w tym omówienie znaczenia uwagi, pamięci i myślenia dla poruszanego tematu, rozwój języka i sprawności komunikacyjnych, rozwój emocjonalny, rozwój moralny, skupiający się na koncepcji Jean'a Piageta oraz Lawrence'a Kohlberga, a także rozwój osobowości. W kolejnym rozdziale zostały zawarte zagadnienia dotyczące pedagogiki aktywności twórczej. Szczegółowej analizie został poddany temat definicji twórczości, proces rozwoju pedagogiki twórczości, skupiający się głównie na jej ewaluowaniu w Polsce. Część ta zawiera również analizę znaczenia aktywności twórczej w pedagogice, z uwzględnieniem jej zapotrzebowania we współczesnym szkolnictwie i wpływie na rozwój dziecka. Na rozdział III pracy składają się metody i techniki pracy wykorzystane w toku zajęć z ich analizą oraz scenariusze zajęć grupowych. W rozdziale tym zawierają się takie metody jak drama, metoda pracy z grupą oraz techniki: pantomima, collage, opowiadanie, czy technika zdań niedokończonych. Następnie umieszczone zostały opracowane scenariusze zajęć grupowych do przeprowadzenia z dziećmi w wieku 9-10 lat. Ich celem jest zastosowanie omawianych wcześniej zagadnień w praktyce i późniejsze odniesienie się do ich rezultatów oraz skuteczności. Pracę zamyka refleksja pedagogiczna oraz zakończenie. Zawarty tu został opis placówki wraz z celami jej działalności, charakterystyka wychowanków, uczestniczących w zajęciach realizowanych w ramach projektu, a także refleksje, przemyślenia i uwagi na temat zrealizowanych zajęć. Zakończenie stanowi odpowiedź na zagadnienia i twierdzenia poruszane we wstępie.

Celem mojej pracy jest wykształcenie zdrowych nawyków korzystania z nowych mediów wśród uczniów klas 1-3 szkoły podstawowej. Jest to praktyczny projekt opisujący pracę z dziećmi we współczesnym, technologicznym świecie. Sprzęty takie jak komputer, telewizor, komórki, konsole i wiele innych, na przestrzeni ostatnich lat stały się bardzo modne i potrzebne ludziom, dlatego też występują niemalże w każdym domu. Stały się codziennymi towarzyszami dzieci od najmłodszych lat. Jest to oczywiście bardzo dobry postęp, jednak musimy być świadomi jaki mają one na nas wpływ, a szczególnie na nasze dzieci. W konsekwencji mogą prowadzić do groźnych uzależnień, agresji, problemów zdrowotnych, a także kłopotów w nauce. W swojej pracy dokładnie przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 6-10 lat. Poza tym opisałam teoretyczne aspekty problemu, dokonałam analizy pojęć i oparłam się na przeprowadzonych badaniach w zakresie korzystania nowych mediów przez dzieci. Skupiłam się na tym jak dzieci spędzają swój wolny czas przed monitorami i na tym jak być powinno. Wnikliwie podałam możliwe konsekwencje złego użytkowania nowych mediów, a także wskazówki dla dzieci, rodziców i pedagogów, jak powinno się postępować i jakich zasad należy przestrzegać. Zaplanowałam i przeprowadziłam projekt działań ukierunkowany na kształtowanie racjonalnych nawyków wśród dzieci. Zastosowałam różnorodne metody i techniki pracy z grupą, aby w sposób aktywny i pomysłowy przekazać dzieciom tak ważne kwestie. Zajęcia zrealizowałam w Szkole Podstawowej w Bolesławcu, w marcu 2016 roku. Po przeprowadzonym projekcie, u dzieci wzrosła świadomość, co robią źle i jak powinni postępować. Dzieci nauczyły się, jak same mogą odpowiednio korzystać z nowych mediów, jak kontrolować swój czas i internetowe treści. Moim zdaniem udało mi się przeprowadzić zajęcia bez większych problemów, dzieci chętnie w nich uczestniczyły, zyskały odpowiednią wiedzę i umiejętności. Udało mi się zrealizować założone cele. Uczniowie w okresie wczesnoszkolnym świetnie sobie radzą z technicznym użytkowaniem nowych technologii, natomiast ja chciałam się skupić na tym jak "zdrowo", racjonalnie i bezpiecznie korzystać ze wszystkich nowoczesnych sprzętów znanych uczniom. Nie tylko rodzice i pedagodzy powinni być świadomi jak i przez ile czasu dziecko może korzystać ze sprzętów, nowych technologii, co oczywiście jest bardzo ważne, lecz także ich pociechy, mali uczniowie, gdyż oni również mogą sami decydować o tym jak chcą spędzić wolny czas. Dlatego właśnie należy edukować dzieci w tym zakresie od najmłodszych lat, gdyż te sprzęty oczywiście są im potrzebne i powinni potrafić się nimi obsługiwać, lecz należy wpoić im w tym racjonalny umiar i odpowiednie zasady, aby nie doprowadzić do sytuacji, że "klikną o jeden raz za dużo" i na własnej skórze poniosą tego konsekwencje, np. tracąc dobry wzrok, krzywiąc kręgosłup, nawiązując kontakt z kimś dla nich niebezpiecznym lub w

W swojej pracy opisałam potrzebę przekazywania postaw altruistycznych poprzez literaturę. Czytelnik dowiedzieć się może, jak cennym źródłem licznych wartości jest książka i sam obrać stanowisko w tej sprawie. Analizując charakterystykę rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym i dobierając odpowiednie metody i techniki pracy z podopiecznymi, stworzyłam konspekty pracy w świetlicy środowiskowej. Opierają się one na obserwacjach potrzeb podopiecznych, które pozwoliły mi dostrzec deficyt dobrych wartości. Ważne jest, aby przekazywać już od najmłodszych lat dobre wartości, którymi dziecko będzie posługiwać się w codziennym życiu. Ułatwi mu to podejmowanie decyzji oraz pobudzi empatię. Pomoc drugiemu człowiekowi, jest niezmiernie ważna, gdyż dzisiejsze środki masowego przekazu, kreują zakłamany wizerunek człowieka- indywidualistę- walczącego wyłącznie o swoje szczęście. Problematyczne staje się usytuowanie postaw altruistycznych na odpowiednim szczeblu w hierarchii wartości. Postawy prospołeczne nie są uznawane za pierwszorzędne, a jedynie liczy się własne dobro. Zamykamy oczy na drugiego człowieka, zapominając, że sami możemy kiedyś potrzebować pomocnej dłoni. Podopieczni powinni sami wytworzyć w sobie potrzebę pomagania. Ułatwimy im to, jeżeli odpowiednio dopasujemy zajęcia i podeprzemy je właściwą literaturą. Dając możliwość indywidualnej interpretacji dziecku, dajemy również pełną odpowiedzialność za podjęte decyzje. Dziecko nauczy się instynktownie wyciągać pomocną dłoń do innych i będzie znało własne pobudki ku temu. W dzisiejszych czasach sprawą priorytetową jest, aby dzieci dostrzegały potrzebę sięgania po literaturę . W dobie komputeryzacji, rozwoju technicznego i szerokiego dostępu do mediów, książka traci na wartości. To cenne źródło altruizmu i szerokiego spektrum postaw prospołecznych. Rozwija umiejętność podejmowania samodzielnych decyzji, pobudza wyobraźnię i rozwija kreatywność. Książka, jako „cichy terapeuta”, wspomaga podopiecznych w rozwoju psychicznym, jak i w złagodzeniu objawów niepowodzeń i zmartwień. Dziecko może utożsamić się z głównym bohaterem i zniwelować swój ciężar smutków. Literatura jest również doskonałym „wyciszaczem” złych emocji. Literatura terapeutyczna pozwala podjąć próbę refleksji nad własnymi poczynaniami, jak i nad zachowaniem innych. Uczeń, wzbogacony o nowe doświadczenia i przemyślenia, chętnie podejmie próbę zmiany złych nawyków. Istotne w tym celu jest dobranie odpowiedniej treści i umiejętna praca z tekstem. Dlaczego świetlica środowiskowa ? Jest to placówka, której wychowankami są zazwyczaj dzieci z rodzin z pewnymi deficytami lub dzieci, którym rodzice nie są w stanie zapewnić opieki i swoją obecność. W dużej mierze, można skupić się na zajęciach profilaktycznych, gdzie nie ma miejsca na przymus zaliczenia, czy oceniania. Jest to swobodna przestrzeń, w której dzieci nie tylko przyswajają materiał kanonu szkolnego, ale również spędzają miło czas pod opieką wykształconej kadry. Możemy

Głównym celem mojego projektu jest nauczenie dzieci racjonalnego korzystania z zasobów środowiska naturalnego, a także uwrażliwienie dzieci na rozumienie potrzeb człowieka i przyrody. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ dzisiejsze społeczeństwo zmaga się z wieloma problemami ekologicznymi, dlatego należy uświadamiać ludzi już od najmłodszych lat, że los przyrody jest w naszych rękach. Cykl zajęć jest skierowany do wychowanków świetlicy środowiskowej w wieku 6-12 lat. W rozdziale pierwszym poruszyłam problem edukacji ekologicznej. Wyjaśniłam podstawowe pojęcia z zakresu ekologii oraz wymieniłam cele edukacji proekologicznej. W rozdziale drugim dokonałam analizy rozwoju dzieci w wieku szkolnym. W rozdziale trzecim opisałam metody i formy pracy z dziećmi, którymi posługiwałam się podczas zajęć, a także zamieściłam scenariusze zajęć. Starałam się skutecznie łączyć teorię z praktyką. Większy nacisk stawiałam na działania praktyczne, aby dzieci mogły poprzez różnorodne ćwiczenia, zabawy i doświadczenia zdobywać wiedzę. W rozdziale czwartym znajduje się opis świetlicy środowiskowej „Bratnia dłoń” w Oleśnicy, w której przeprowadziłam projekt, a także opis grupy wychowanków, z którymi pracowałam. Następnie dokonałam analizy przeprowadzonych zajęć. Projekt składał się z czterech konspektów. Zajęcia zrealizowałam w kwietniu 2016 roku i odbywały się one raz w tygodniu. Założone przeze mnie cele zostały spełnione. Dzieci poznały potrzeby przyrody, a także sposoby dbania o nią. Zaprojektowany przeze mnie cykl projektu można również aplikować do placówek takich jak domy dziecka, świetlice szkół podstawowych, a także stosować w pracy podwórkowej z dziećmi.

Praca dyplomowa "kształtowanie logicznego myślenia u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w drugiej klasie" to praca projektowa, której głównym celem jest doskonalenie umiejętności logicznego rozumowania u uczniów na wyżej wymienionym etapie edukacyjnym. Grupą docelową projektu są uczniowie drugiej klasy Szkoły Podstawowej w Goszowicach. W skład logicznego myślenia, które w trakcie przeprowadzanych zajęć dydaktycznych było rozwijane wchodzi: zdolność do analizowania, wnioskowania, skupienia uwagi, dostrzegania związków przyczynowo-skutkowych oraz łatwość i szybkość rozwiązywania problemów. Logiczne rozumowanie pełni kluczową rolę w życiu każdego człowieka a zwłaszcza w życiu dzieci, które rozpoczynają naukę szkolną i dopiero są wprowadzane w edukację. Bez doskonalenia tejże umiejętności zadowalający efekt nauczania i samokształcenia jest niemalże niemożliwy. Ze względu na wieloaspektowość tematyki praca została podzielona na trzy główne części. Pierwsza z nich opisuje zagadnienia z zakresu edukacji wczesnoszkolnej, których zadaniem jest uwydatnienie jak ważna w życiu dziecka jest dojrzałość szkolna oraz jakie znaczenie dla jego dalszego rozwoju mają pierwsze lata nauki. Nauczyciel pełni także ważną rolę w ich życiu, gdyż dba nie tylko o odpowiedni i precyzyjny przekaz wiedzy, ale jednocześnie troszczy się o ich całościowy rozwój. Ponadto wyeksponowane są tutaj zadania i treści edukacji wczesnoszkolnej oraz trudność logicznego rozumowania u dzieci , których realność została poparta analizą badań OBOUT- Ogólnopolskim Badaniem Umiejętności Trzecioklasistów. Kolejna część pracy zawiera zagadnienia z zakresu psychologii rozwoju oraz charakteryzuje zmiany rozwojowe zachodzące u dzieci w młodszym wieku szkolnym w wieku 8-9 lat, biorąc w szczególności pod uwagę rozwój procesów poznawczych i aspekt logicznego rozumowania. W trzecim rozdziale znajduje się teoretyczne podejście do metod i technik nauczania z uwzględnieniem ich definicji, klasyfikacji i zastosowania. Końcowa część pracy opiera się na konspektach zajęć, które są szczegółowo opisane i zanalizowane po przeprowadzeniu zajęć dydaktycznych z uczniami drugiej klasy Szkoły Podstawowej w Goszowicach w oparciu o założone cele dydaktyczne.

Pracę licencjacką napisałam na temat kształtowania i rozwijania kreatywności i wyobraźni u dzieci w klasach 4-6. Projekt miał na celu pokazanie dzieciom, jak ćwiczyć i pracować aby nasza wyobraźnia działała lepiej. Dodatkowo wszystkie przeprowadzone zadania miały udowodnić fakt, że właściwe używanie wyobraźni, może ułatwić nasze życie i funkcjonowanie. Duży nacisk położyłam też na pojęcie twórczego rozwiązywania problemów, który niewątpliwie jest potrzebny dzieciom wchodzącym w okres dojrzewania. W pracy dyplomowej poruszyłam różnorodne aspekty pedagogiki twórczości. Opisałam powód wybrania tego tematu, zawarłam teoretyczne koncepcje i najważniejszych twórców, rozwinęłam temat metodologii a także samodzielnie stworzyłam scenariusze zajęć i opisałam na ich podstawie wnioski. Scenariusze warsztatów to szeroko opisana i bardzo twórcza część całej pracy. Stworzyłam 5 konspektów, które zajmowały około 60-90 minut. W każdym z nich, chciałam zawrzeć ćwiczenia, które zainteresują dzieci i będą im pomocne w późniejszym życiu. Dodatkowo chciałam aby były one na tyle różnorodne by każde dziecko mogło znaleźć coś dla siebie. W związku z tym w moich scenariuszach znajdują się zarówno zajęcia plastyczne, jak i muzyczne, problemowe i grupowe. Ćwiczenia te oddziałują na większość zmysłów dziecka i dodatkowo- rozwijają je. Dzieci zachęcane były do patrzenia, słuchania, mówienia, dotykania, myślenia i pisania. Tak różnorodny program miał duży wpływ na zaangażowanie dzieci i na ich osobisty rozwój w sferze twórczości. Realizacja części praktycznej projektu, bardzo mnie zadowala. Uważam, że poradziłam sobie w większości sytuacji a dzieci były bardzo zainteresowane tematem. Myślę, że pomogło to uczniom, inaczej patrzeć na problemy, szukać pomocy grupy, myśleć abstrakcyjnie i nie bać się próbować. Schematyczność działania szkół nauczyła dzieci niepewności, stawiania na typowe rozwiązania i wycofania. Obserwując dzieci obiektywnie, mogę stwierdzić, że większość z nich, otworzyła się na nowe pomysły, stała się bardziej odważna i chętna do samorozwoju. Zawarte we wstępie domniemania, potwierdziłam w zakończeniu pracy.

Projekt ten dotyczy emocji. Można w niej znaleźć opis samego pojęcia emocje, ale też historię badań nad nimi. Znajduje się też opis rozwoju dziecka z trzeciej klasy szkoły podstawowej. Jest to bardzo ważne ponieważ bez wiedzy jak dziecko się rozwija i jakie ma predyspozycje w danym wieku nie jesteśmy w stanie dobrze zaplanować zajęć dla nich. W projekcie znajduje się też opis metod oraz technik, które zostały wykorzystane do przeprowadzenia zajęć z dziećmi. Jest również opis szkoły, jako placówki oraz opis Szkoły Podstawowej w Długołęce, w której przeprowadzone zostały zajęcia z trzecią klasą. Celem niniejszej pracy było poszerzenie wiedzy na temat emocji u dzieci w klasach III szkoły podstawowej, poprzez stworzenie własnego projektu. Projekt zawiera scenariusze czterech zajęć. Każdy scenariusz odnosił się do innej dziedziny, ale wszystkie dotyczyły emocji. Cel pracy został osiągnięty poprzez planowe działanie, wykorzystanie różnego rodzaju metod oraz technik, które były starannie dobrane. Dzieci nauczyły się nazywać emocje oraz poznały sposoby jak je rozpoznawać u samych siebie, ale też u innych. Dzięki temu w przyszłości dzieci będą miały ułatwione kontakty z drugim człowiekiem. Uczniowie dowiedzieli się również, że emocji jest bardzo wiele i że doświadcza ich w różnych sytuacjach swojego życia. Poznali też podział emocji na pozytywne i negatywne oraz metody jak radzić sobie z nimi. Dowiedzieli się co mogą zrobić, kiedy czują silną emocję, żeby ją rozładować. Na koniec poruszyliśmy temat o emocjach innego człowieka. Dzieci dowiedziały się, że każdy człowiek jest tak samo ważny, choć wszyscy się od siebie różnimy. Każdy zasługuje na szacunek bez względu na to jak wygląda. Dzięki projektowi dzieci miały okazję doświadczyć w świadomy sposób różnych stanów emocjonalnych. Poszerzyły one swoją wiedzę w tym zakresie oraz uzyskały nowe zdolności, które wpłyną na ich kompetencje społeczne. Poprzez zrealizowanie tego projektu dzieci miały okazję dowiedzieć się czegoś nowego w sposób niestandardowy - zostały wykorzystane różnorodne metody, które były inne od tych stosowanych na lekcjach. Dzieci miały okazję dowiedzieć się nowych rzeczy o samych sobie oraz o koleżankach i kolegach z klasy. Poprzez różne formy pracy dzieci musiały ze sobą współpracować, wymieniać się poglądami i doświadczeniami. Mieli oni okazję do tego, by porozmawiać ze sobą a inny temat niż gry komputerowe czy zabawki. Cały projekt spełnił swoje zadanie i cele postawione na początku zostały osiągnięte.

Tematem pracy jest kreowanie motywacji do uczenia się wśród młodzieży z domu dziecka. Niski poziom motywacji do nauki jest podstawowym problemem, z którym boryka się wiele placówek opiekuńczo-wychowawczych. W większości przypadków trudności wychowanków wynikają z sytuacji rodziny biologicznej, w której dorastali. Bardzo często dziecko przed trafieniem do placówki wychowywało się w środowisku hamującym rozwój intelektualny i kulturalny. Przekazywanie niewłaściwych wzorców i brak wsparcia ze strony najbliższych, przyczyniło się do obniżenia poczucia wartości, braku wiary w swoje możliwości i dużych zaległości w zakresie elementarnej wiedzy zarówno z przedmiotów humanistycznych jak i ścisłych. Projekt pedagogiczny został stworzony w oparciu o doświadczenie autorki, zdobyte w czasie działalności wolontariackiej w placówce SIEMACHA Spot 24/7, a także na podstawie literatury z zakresu psychologii rozwojowej dziecka, psychologii motywacji, pedagogiki rodziny. Praca składa się z części teoretycznej, zawierającej analizę teorii motywacji i procesu uczenia się, czynników i barier wpływających na poziom motywacji do nauki, a także możliwości kreowania i wspierania owej motywacji. Kluczową kwestią podkreślaną w projekcie jest wpływ sytuacji rodzinnej dziecka na poziom osiągnięć edukacyjnych. Część praktyczna pracy zawiera scenariusze zajęć wychowawczo-edukacyjnych mających pozytywnie wpłynąć na poziom motywacji do nauki. Konspekty zostały stworzone w oparciu o elementy terapii poznawczo-behawioralnej, która uwzględnia wpływ myśli i uczuć na zachowanie człowieka. W scenariuszach wykorzystane zostały także techniki efektywnego uczenia się i mnemotechniki, które mają na celu usprawnić proces przyswajania wiedzy przez wychowanków.

Cele pracy było aktywizacja dzieci różnych form spędzania czasu wolnego. Za pomocą gier, zabaw czy tańców integracyjnych pragnę zintegrować grupę, ale także posługując się metodą modelowani i oddziaływania wychowawczego rozwinąć kompetencje społeczne, komunikacje międzyludzką, wspomóc proces socjalizacji, współpracę w grupie, szacunek do drugiej osoby. Jak również zadbać o rozwój fizyczny dziecka. Dzięki posługiwaniu się różnymi formami pracy takimi jak: indywidualna, grupowa i zbiorowa mam okazję pracować z wychowankami na wszystkich poziomach socjalizacji grupy i jednostki. Praca składa się z czterech rozdziałów, a mianowicie dział dotyczący rozwojów dzieci; aspektu pedagogicznego; metody, formy, techniki, opis grupy i konspekty zajęć ostatnim podsumowującym rozdziałem jest refleksja pedagogiczna. Do swojego projektu napisałam cztery konspekty zajęć dla dzieci w wieku od 6 do 13 roku życia. Program dopisany jest placówki w której przeprowadziłam swoje zajęcia a mianowicie Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży "Źródełko" Wrocław- Leśnica. W refleksji pedagogicznej podsumowałam całą swoją pracę z dziećmi, uwzględniając wszystkie walory i wady wynikające z przeprowadzenia zajęć.

Głównym założeniem pracy jest zachęcanie młodzieży gimnazjalnej do czytania. Cykl realizowanych zajęć miał miejsce na świetlicy szkolnej w Szkolne Gimnazjalnej w Stroniu Śląskim i odbywał się na przełomie marca i kwietnia 2016r. Zajęcia przeprowadzane były z uczniami II klasy gimnazjum. Uczniowie, uczęszczający do tej szkoły, z racji zamieszkania w małej miejscowości mają niewielki dostęp do nowych metod i form kształcenia. Najczęściej lekcje prowadzone są w tradycyjny i sprawdzony sposób, realizowany tak samo od lat. Młodzież rządna jest nowości i zajęć dostosowanych do ich zainteresowań. Niechętnie przystaje na proponowane przez nauczycieli tradycyjne modele kształcenia, a zwłaszcza dotyczy to przerabianych lektur i samego czytania. Z racji tego przeprowadzane przez mnie zajęcia były w miarę możliwości jak najlepiej dopasowywane do potrzeb i zainteresowań młodzieży. Każde zajęcia miały na celu oprócz zachęcania do czytania, przedstawiania różnych metod pomocnych w nauce, pokazywania literatury i patriotyzmu w nowoczesnym świecie, także aktywizowanie uczniów i zachęcanie ich do czynnego zaangażowania się w zajęcia. Owa klasa miała trudności z wystąpieniami na forum klasy, wobec czego zajęcia trzeba było modyfikować i dostosowywać do ich możliwości. Wiele zamierzonych zadań musiało zostać zmienionych, co poskutkowało pozytywnymi efektami i zaangażowaniem ze strony uczniów. Pierwsze zajęcia dotyczyły poezji kiedyś i dziś. Przedstawieni zostali wybitni twórcy poszczególnych epok oraz ich najbardziej znane dzieła, następnie młodzież miała okazję odnaleźć poezję współcześnie. Odsłuchali kilka piosenek w tekstami literackimi oraz obejrzeli fragmenty filmów, gdzie mogli odnaleźć swoich ulubionych artystów.W między czasie angażowani byli do wspólnej wymiany poglądów i dyskusji.Drugie zajęcia przedstawiały metody skutecznej nauki, efektywnego uczenia,zapamiętywania i czytania ze zrozumieniem. Następnie młodzież na wybranych lekturach miała możliwość wypróbowania danych metod. Trzecie zajęcia były o patriotyzmie w XXI wieku, czyli zachęcanie młodzieży do bycia patriotami współcześnie. Oprócz piosenek z treściami patriotycznymi uczniowie mieli okazję obejrzeć zabawny filmik z pytaniami dotyczącymi naszej ojczyzny, na które to pytania odpowiadali w często zabawny sposób, przypadkowi przechodnie w jednej z galerii handlowych. Przed filmikiem uczniowie sami musieli zmierzyć się z tymi pytania i następnie porównać z odpowiedziami z filmiku. Ta część zajęć przyniosła wiele śmiechu i radości ze strony uczniów i mojej. Ostatnie zajęcia miały otwierać twórczą stronę poprzez wykorzystanie dramy, jednak przez niechęć młodzieży do dużych wystąpień przedstawiane scenki zostały zmodyfikowane do gry w kalambury, przedstawianie przysłów w grupach i inne drobne gry i zabawy, które coraz mocniej angażowały i zachęcały uczniów. Zajęcia przebiegały pomyślnie, podczas ewaluacji po każdych zajęciach dowiadywałam się, że zajęcia się podobały, a kiedy brakowało czasu młodzież sa

Tematem mojej pracy było kształtowanie postawy odpowiedzialnego korzystania z Internetu wsród uczniów klas IV-VI. Scenariusze zajęć, które dołączyłam do niej pomogły mi przybliżyć ten problem wsród uczniów Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Czechach, w której miałam przyjemność je zrealizować. Dzięki nim, dostarczyłąm wiedzy uczniom na temat zagrożeń wynikających z niewłaściwego korzystania z Internetu, uświadomiłam im, w jaki sposób powinni poprawnie korzystać z zasobu Internetu oraz nauczyłam ich w jaki sposób możemy pomóc osobie, która była ofiarą hejtu. Dzięki przeprowadzonym zajęciom uczniowie będą wiedzieć na czym polega zjawisko cyberprzemocy oraz będą rozumieć konsekwencje wynikające z kontaktów z nowopoznanymi osobami. Pracę podzieliłam na pięć rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisałam świat dzieci i młodzieży w wirtualnym świecie, skupiłam się tutaj na ogromnym wpływie mediów na życie codzienne dzieci oraz na podstawowych formach profilaktyki. Po przeczytaniu tego rozdziału czytelnik zostaje również zapoznany z badaniami dotyczącymi agresji elektronicznej oraz cyberbullyingu. Drugi rozdział to opis rozwoju dzieci w okresie wczesnego dorastania. Skupiłam się tutaj na opisie rozwoju fizycznego, społecznego i osobowościowego oraz poznawczego oraz na tym, jaki pływ na rozwój dzieci ma Internet. Kolejny rozdział to metody i techniki, wykorzystane przeze mnie podczas tworzenia scenariuszy zajęć. W rozdziale czwartym zamieściłam cztery scenariusze zajęć, które opracowałam. W ostatnim już rozdziale opisałam swoje refleksje po zrealizowanym już projekcie. Uważam, że w wyniku podjętych przeze mnie działań wzbogaciłam świadomość uczniów, iż decyzje podejmowane w świece wirtualnym mają wpływ na ich realne życie. Mam nadzieje, że uczniowie będą z głową korzystać z technologii informacyjnej. Pracę zamka spis cytowanych źródeł, w których zamieszczono ponad 30 pozycji piśmienniczych.