Tematem projektu jest bajkoterapia, która występuje jako przykład redukowania napięć emocjonalnych u dzieci wieku szkolnym. Bajkoterapia polega na wykorzystywaniu tekstów literackich bajek i baśni w celach terapeutycznych, edukacyjnych i relaksacyjnych. Wykorzystuje się ją podczas warsztatów redukujących napięcia emocjonalnego. Odbiorcami bakjkoterapi są dzieci wieku szkolnym 7-9 lat Celem owego projektu było zaproponowanie zajęć o wartościach wynikających z poznania i zrozumienia własnych uczuć innych osób poprzez redukowanie napięć emocjonalnych za pomocą warsztatu bajkoterapii. W pierwszym rozdziale scharakteryzowano napięcia emocjonalne pod względem teoretycznym oraz przedstawiono analizę rozwojową u dzieci. W drugim rozdziale opisano metody pracy wychowawczej oraz techniki prowadzenia warsztatów. W trzecim rozdziale przedstawiono analizę pedagogiczną proponowanych zajęć o emocjach. W projekcie zaproponowano warsztaty o emocjach i uczuciach. Koncepcją projektu było zaprezentowanie zajęć, które wykażą rozwój emocjonalny poprzez oddziaływania wspierające. Zastosowanie oceniania kształtującego w scenariuszach dostarczy sposób sprawdzenia ewaluacji podopiecznych Pod koniec projektu opisano wpływ poszczególnych zabaw na sfery funkcjonowania.

Praca dyplomowa podejmuje problematykę porozumiewania się między rówieśnikami w wieku nastoletnim. Zawarłam w niej definicyjne ujęcie terminów komunikacji, komunikowania oraz komunikowania się. Opisałam różne podejścia rozumienia pojęcia komunikacji oraz wybrane modele porozumiewania się. Omówiłam rolę grupy rówieśniczej w kształtowaniu relacji, a także, jaki wpływ wywierają nowe technologie na sposób porozumiewania się, jakie niosą ze sobą skutki pozytywne i ograniczenia w tym procesie. Zawarłam etymologię słowa empatia, różne jej definicje oraz funkcje, jakie pełni. Opisałam sześć mechanizmów wpływających na pobudzenie empatyczne u człowieka, a także jej siedem poziomów. Skupiłam się na opisaniu rozwoju społecznego, emocjonalnego i psychicznego dzieci w wieku trzynastu lat. Cykl scenariuszy napisany w ramach pracy dyplomowej ma na celu rozwinąć umiejętności komunikacyjne, w tym umiejętności związane z rozpoznawaniem własnych stanów emocjonalnych oraz stanów emocjonalnych u rozmówcy, a także umiejętności nazywania ich. Ponadto, mają na celu zapoznać uczestników zajęć z poprawnym tworzeniem komunikatów. W związku z napisanymi scenariuszami, w pracy również zawarłam ogólne definicje metod i technik prowadzenia zajęć, a także wymieniłam i omówiłam metody i techniki użyte przeze mnie w scenariuszach. Scharakteryzowałam placówkę, w której realizowałam swój cykl scenariuszy, a także zespół klasowy, z którym miałam przyjemność pracować. Po przeprowadzonych zajęciach, opisałam wybrane ćwiczenia i zabawy, zaznaczyłam, co poszło po mojej myśli, na jakie problemy się natknęłam. Wskazałam również modyfikacje, których dokonywałam w trakcie zajęć, ale także te, które bym wprowadziła przy kolejnej możliwości przeprowadzenia tych scenariuszy.

Ludzie mogą komunikować się na wiele sposobów. Gestykulacja, mimika, mowa ciała dostarczają mnóstwo informacji. Każdego dnia komunikujemy się z wieloma osobami. Istnieją różne powody komunikacji. Komunikujemy się, aby zademonstrować to, co odczuwamy w danej chwili, by wyrazić własne potrzeby, chęci, wymienić wiadomości z drugim człowiekiem, aby uzyskać wsparcie od niego, zaspokajać swoje potrzeby. W toku komunikacji interpersonalnej człowiek dostarcza informacje drugiej osobie oraz otrzymuje je od tej osoby. Tematem powyższej pracy dyplomowej jest „Rozwijanie komunikacji werbalnej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym (7-9)”. Niniejszą pracę cechuje charakter projektowy. Postanowiłam pisać pracę o tej tematyce, ponieważ komunikacja werbalna jest bardzo ważną częścią rozwoju dziecka, a sam temat niezwykle ważny i warty zgłębienia. Celem niniejszej pracy była próba rozwinięcia komunikacji werbalnej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Współcześnie coraz mniej uwagi poświęca się komunikacji werbalnej, dlatego warto podjąć ten temat. Rozmowa dwojga ludzi nierzadko jest podmieniana na wysyłanie wiadomości tekstowych. Rodzice przeznaczają mało czasu na dialog ze swoimi dziećmi. Dla każdego główną rolę gra wirtualny świat w którym brakuje miejsca na dialog z drugim człowiekiem. Jest przesyłanie wiadomości w postaci zdawkowych zdań, posługiwanie się skrótami językowymi. Dlatego ważne jest, aby uwidocznić rozwój komunikacji werbalnej, na co zwracam uwagę w niniejszej pracy dyplomowej. Pierwszym rozdziałem, który został w niej napisany jest rozdział teoretyczny. Na jego wstępie skupiłam się na próbie scharakteryzowania kompetencji komunikacyjnych dzieci w młodszym wieku szkolnym. Pierwszy podrozdział poświęcony został charakterystyce kompetencji komunikacyjnych. Powołałam się tutaj między innymi na opracowania Anny Wojnarskiej oraz Kingi Kuszak. W drugim podrozdziale skupiłam się na technikach komunikacji werbalnej. Na wstępie zdefiniowałam komunikację i komunikację werbalną, ponieważ będzie to odpowiedni początek do kolejnych przemyśleń dotyczących technik komunikacji w następnej części niniejszego podrozdziału. Pytania to jedne z technik komunikacji werbalnej, które zostały scharakteryzowane w tym podrozdziale. Trzeci podrozdział był poświęcony roli nauczycieli oraz rodziców w kreowaniu kompetencji komunikacyjnych dziecka. W drugim rozdziale pracy skupiłam się na analizie rozwojowej dziecka w różnych okresach życia. Zostały tu zanalizowane zmiany jakie dokonują się w rozwoju człowieka zaczynając od fazy noworodka a kończąc na późnym dzieciństwie. Trzeci rozdział został poświęcony metodom pracy wychowawczej i pedagogicznej. Opisałam tu różne metody i techniki. Zaprezentowałam również autorskie scenariusze zajęć, które zostały zrealizowane z dziećmi w wieku 7-9 lat w Szkole Podstawowej Czwarty rozdział opisywał warunki miejsca, gdzie był realizowany projekt oraz refleksję pedagogiczną nad scenariuszami zajęć, które przeprowadzono. Opisano w niej co udało się zr