Rodzice, jako najważniejsze osoby w życiu dziecka, wpływają na kształtowanie się jego podstawowych wartości, pomagają w rozwijaniu osobowości dziecka, przekazują wzorce postaw i zachowań. Podjęcie się roli rodzica zobowiązuje do wychowania dziecka zgodnie z normami społecznymi, w duchu miłości, szacunku i należytej opieki. Niestety, zdarza się, że styl życia rodziców, ich sposób wychowywania działa demoralizująco na życie dziecka, jego rozwój psychiczny. W swojej pracy badawczej starałam się przedstawić rodzinę jako podstawową wartość każdego człowieka oraz okoliczności, w których nie zawsze ta wartość jest doceniana. Moim celem było pokazanie historii dysfunkcjonalnych rodzin, które przemoc kierowały głownie wobec dziecka. Niniejsza praca magisterska składa się z trzech części: dwóch rozdziałów teoretycznych, części metodologicznej oraz empirycznej. W pierwszym rozdziale charakteryzuję rodzinę współczesną w jej kulturowych i społecznych uwarunkowaniach. Przedstawiam szereg definicji rodziny współczesnej, podaję funkcje i modele rodziny. Swoją uwagę skupiam również na zagrożeniach funkcjonowania rodziny współczesnej. Drugi rozdział mojej pracy stanowi charakterystykę zespołu dziecka krzywdzonego. Przedstawiam specyfikę przemocy środowiska rodzinnego, rodzaje przemocy, definicje zespołu dziecka krzywdzonego oraz przyczyny rodzicielskiej przemocy. Charakteryzuję model ofiary, konsekwencje przemocy oraz w jaki sposób wspierać dziecko krzywdzone w rodzinie. W części metodologicznej uzasadniam wybór tematu oraz konieczność podjęcia badań. Przedstawiam problematykę, cel badań własnych, formułuję pytanie badawcze. W dalszym etapie określam obszary eksploracji, charakteryzuję i uzasadniam wybraną strategię badawczą, opisuję wybrane metody i techniki. Przybliżam również charakterystykę osób badanych oraz opis przebiegu badań własnych. Rozdział czwarty ukazuje wyniki wraz z analizą zebranego materiału empirycznego. Narracje kobiet na temat ich trudnych sytuacji życiowych posłużyły mi do wyciągnięcia wniosków dotyczących uwarunkowań krzywdzenia dzieci przez rodziców. W niniejszej pracy staram się pokazać prawdziwy obraz rodzin dotkniętych przemocą. Zawarte w pracy treści, mogą posłużyć odpowiednim instytucjom do właściwej pomocy dzieciom z rodzin dysfunkcyjnych. Przedstawiona praca może posłużyć zarówno rodzicom, pedagogom, jak i instytucjom zobowiązanym do pomocy, by zauważyli i skutecznie rozwiązali problem niejednego krzywdzonego dziecka.

Praca ma charakter teoretyczno –badawczy. Składa się z czterech rozdziałów. Celem pracy było poznanie oczekiwań dzieci osieroconych względem placówki opiekuńczo – wychowawczej w Ostrzeszowie. Pierwszy rozdział pracy zawiera zagadnienia, które dotyczą sieroctwa jego rodzaju, przyczyn i konsekwencji. Zostały również pokazane kontakty wychowanka z rodziną biologiczną. Rozdział drugi poświęcony został instytucjonalnej opiece całkowitej nad dzieckiem. Opisane zostały różne formy opieki zastępczej zarówno rodzinne jak i instytucjonalne. Opisano główne cele, zadani i funkcje placówek zastępczych a także przedstawiono mocne i słabe strony socjalizacji dziecka w placówkach zastępczych. Rozdział trzeci dotyczy założeń metodologicznych, a mianowicie przedmiot i cel badań, problem, metody badawcze oraz charakterystykę grupy badawczej. Rozdział czwarty zawiera analizę badań własnych.

Przedmiotem zainteresowań niniejszej pracy są zabawy integracyjne, które wpływają na prawidłowy rozwój społeczny dzieci 5-6 letnich. W pierwszym rozdziale została omówiona sylwetka rozwojowa dziecka w wieku przedszkolnym, pod względem rozwoju fizycznego, społecznego oraz rozwoju procesów poznawczych i emocjonalnego. W drugim rozdziale zostały przedstawione rodzaje zabaw integracyjnych oraz ich znaczenie dla rozwoju społecznego dziecka. W trzecim rozdziale przedstawiono problemy oraz cele badawcze. Zaprezentowano metody za pomocą, których prowadzone były badania oraz przeprowadzono charakterystykę grupy badawczej oraz sam przebieg badań. Rozdział czwarty przedstawia analizę materiału empirycznego, na podstawie którego sformułowane zostały wnioski. Ostatnia częś pracy zawiera wykaz literatury cytowanej w pracy oraz załączniki.

Przedmiotem swojej pracy badawczej uczyniłam zdiagnozowanie problemów adaptacyjnych doświadczanych przez studentów z pogranicznym zaburzeniem osobowości. Poznawczym celem prowadzonych przeze mnie badań jest jakościowy opis i analiza procesu adaptacji studentów z pogranicznym zaburzeniem osobowości do warunków uczelni wyższej. Celem praktycznym jest określenie zakresu wsparcia oraz działam wychowawczych w pracy ze studentami dotkniętymi pogranicznym zaburzeniem osobowości. Wyniki badań mogą zarysować kierunek działań pedagogicznych zmierzających do poszerzenia świadomości na temat pogranicznego zaburzenia osobowości oraz możliwych do stworzenia i wykorzystania form wsparcia dla studentów. W rozdziale I przedstawiony zostaje student w kontekście szkoły wyższej. W celu dogłębnego zrozumienia sytuacji ówczesnego studenta rozpoczynającego studia, ukazana została historia kształcenia na poziomie wyższym począwszy od Akademii Platońskiej, na ówczesnym uniwersytecie skończywszy. W rozdziale II omówione jest zaburzenie osobowości z pogranicza. W celu zrozumienia społecznego kontekstu funkcjonowania osób pogranicznym zaburzeniem osobowości, niezbędne jest ukazanie kryteriów diagnostycznych pogranicznego zaburzenia osobowości zgodnie z DSM IV i ICD-10 oraz geneza i symptomatologia BPD. W rozdziale III przedstawione są metodologiczne podstawy badań własnych. Dookreślony został przedmiot i problematyka badań oraz zaplanowana procedura badawcza. Rozdział IV powstał w oparciu o badania własne. Omówiona została adaptacja badanych studentów do warunków szkoły wyższej. W tym celu badane przypadki zostały scharakteryzowane w kontekście założonych obszarów eksploracyjnych. Konieczne było sprecyzowanie specyfiki pogranicznego zaburzenia osobowości wśród badanych oraz sposobu wypełniania przez nich roli studenta. Wśród badanych przypadków wyłonione zostały również obszary koniecznego wsparcia. W większości badanych przypadków pograniczne zaburzenie osobowości utrudnia adaptację studentów do warunków uczelni wyższej. Badani doświadczają problemów emocjonalnych, które w znacznym stopniu uniemożliwiają im realizację obowiązków studenckich. Adaptacja studentów z pogranicznym zaburzeniem osobowości jest procesem złożonym. Łączy w sobie swoistą triadę autorytarnego stylu wychowawczego-nieprzystosowawczego rysu osobowości-braku wsparcia. Na podstawie przeprowadzonych badań, określiłam zakres wsparcia oraz działań wychowawczych w pracy ze studentami dotkniętymi pogranicznym zaburzeniem osobowości. Myślę, że wyniki moich badań mogą dać wyraźny sygnał uczelniom do przemyślenia kierunku działań profilaktyczno-terapeutycznych realizowanych w akademickich murach. Starałam się wzbogacić dorobek badawczy z zakresu pedagogiki; liczę, że wzbudzę zainteresowanie badaczy tematem i przyczynię się do jego dalszej eksploracji.

W XXI wieku zjawisko wielokulturowości intensywnie funkcjonuje na całym świecie oraz w Europie. W skutek tego pojawia się problem doświadczania rasizmu przez jednostki odmienne kulturowo, naznaczony brakiem tolerancji i zrozumienia ze strony kultury zachodniej. Utrudnia to budowanie prawidłowych relacji w społeczeństwie międzykulturowym. W tematyce pracy został podjęty problem rasizmu oraz jego przejawy. Zostały wyszczególnione atrybuty przynależności do mniejszości muzłumańskiej, a także omówiono relacje w środowisku zróżnicowanym kulturowo. W pracy magisterskiej wykorzystano podejście jakościowe w celu przeprowadzenia badań metodą wywiadu pogłębionego. Osoby biorące udział w badaniach posługiwały się językiem angielskim.

Przedmiotem pracy jest zbadanie zakresu przenikania się kultur w wielopokoleniowych rodzinach Kresowiaków. Przed przystąpieniem do badań własnych, w pierwszej kolejności, przeanalizowałam pojęcie rodziny jako środowiska wychowawczego oraz kulturowy model funkcjonowania rodziny. Następnie opisałam historię rodzin pochodzących z Kresów Wschodnich, nawiązując przede wszystkim do przesiedlenia i adaptacji w nowym miejscu osiedlenia. Opisałam również zagadnienie odmienności kulturowej w procesie kreowania się tożsamości społeczno- kulturowej, gdzie analizie zostały poddane pojęcia kultury, pogranicza kulturowego, transkulturowości, tożsamości oraz przekazu kulturowego w ujęciu międzygeneracyjnym. W części metodologicznej opisałam przedmiot oraz problematykę badań własnych oraz procedurę badawczą. W badaniach zastosowałam wywiad pogłębiony. Badane osoby przede wszystkich opowiadały o dziedzictwie kulturowym w obrębie rodziny oraz jej międzygeneracyjnym przekazie. Przeprowadzone badania ukazały bogatą kulturę Kresowiaków, silne więzi rodzinne i potrzebę przekazywania owej kultury następnym pokoleniom. W trakcie wywiadów, respondenci byli bardzo otwarci, sympatyczni i chętni do rozmowy. Dzięki owocnej współpracy, wszystkie cele badań zostały zrealizowane, a uzyskane wnioski oraz informacje mogą stanowić podstawę dalszej eksploracji badawczej.

Przedmiotem pracy były działania dydaktyczno-wychowawcze nauczycieli w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, podejmowane w celu wyrównywania szans edukacyjnych wychowanków. Odpowiednie działania nauczycieli, wychowawców i całej społeczności mogą zwiększyć szanse edukacyjne dzieci z zaburzeniami rozwoju. W pracy ustalono szanse edukacyjne wychowanków specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego. Praca została podzielona na trzy części - na część teoretyczną, metodologiczną oraz na część badawczą. W części teoretycznej niniejszej pracy przedstawiono zarys teorii dotyczącej uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Szczególną uwagę zwrócono na rodzaje zaburzeń w rozwoju człowieka. Wyjaśniono na czym polegają specjalne potrzeby edukacyjne uczniów z zaburzeniami oraz jak przebiega diagnoza i wspomaganie rozwoju. Przedstawiono politykę oświatową i uwarunkowania szans edukacyjnych uczniów z zaburzeniami rozwoju. Zwrócono uwagę na instytucjonalne formy wyrównania szans edukacyjnych oraz metody pracy z uczniami o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Prześledzono kompetencje i zobowiązania nauczycieli w realizacji specjalnych potrzeb edukacyjnych uczniów. Przeanalizowano system wsparcia edukacji uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych. W części metodologicznej w oparciu o poznaną metodologię badań ustalono przedmiot, problematykę oraz procedurę badawczą. Przedmiotem badań własnych uczyniono działania dydaktyczno-wychowawcze nauczycieli w specjalnym ośrodku szkolno-wychowawczym, podejmowane w celu wyrównywania szans edukacyjnych wychowanków. Problem główny badań dotyczył szans edukacyjnych wychowanków specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego. Biorąc pod uwagę zakres problemu sformułowano pytania szczegółowe odnoszące się do: działań podejmowanych przez nauczycieli i wychowawców specjalnego ośrodka szkolno wychowawczego umożliwiające dalszą edukację oraz do osiągnięć edukacyjnych wychowanków specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego. Badania były badaniami jakościowymi. Jako metodę badawczą wybrano studium przypadków, ze względu na środowisko badawcze specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego. Kryteriami doboru próby badawczej był stopień niepełnosprawności wychowanków, czas spędzony w ośrodku, działania podejmowane wobec wychowanka i rezultaty tych działań, wpływające na jakość ich życia i kariery zawodowej. W studium przypadków wykorzystano wywiad skoncentrowany na problemie, jakim są działania nauczycieli ośrodka podejmowane w celu zwiększenia szans edukacyjnych wychowanków. W ramach części badawczej ustalono szanse edukacyjne wychowanków ośrodka szkolno-wychowawczego. Opracowano teoretyczny model działań dydaktyczno-wychowawczych, ukierunkowanych na wyrównanie szans edukacyjnych wychowanków. Sformułowano wskazówki dla nauczycieli, w jaki sposób wyrównywać szanse edukacyjne wychowanków specjalnego ośrodka szkolno-wychowawczego zgodnie z zasadami edukacji włączającej. W trakcie realizacji pracy zebrano informacje dotyczące drogi życiowej

Praca dyplomowa pod tytułem "Oczekiwania dziecka niepełnosprawnego wobec swoich rówieśników" ma charakter teoretyczno-badawczy. Część teoretyczna zawiera opis niepełnosprawności, jej rodzajów oraz możliwości społecznych z owych obciążeń wynikających. Temat integracji rozdzielony został jako problem społeczny oraz organizacyjno-edukacyjny, opisany został system edukacji dzieci niepełnosprawnych w Polsce oraz obowiązująca podstawa programowa na poziomie szkoły podstawowej. Badania przeprowadziłam na terenie miasta Nowa Sól, w Szkole Podstawowej nr 2 z oddziałami integracyjnymi im. Marii Konopnickiej. Przedmiotem badań stały się dla mnie oczekiwania dziecka niepełnosprawnego wobec rówieśników w klasie integracyjnej. Natomiast głównym obszarem eksploracji są owe oczekiwania i ich uwarunkowania. Część badawcza poświęcona jest na pozycji dziecka na podstawie badań metodą socjometryczną J.L. Moreno. Wywiady z nauczycielami i samymi zainteresowanymi przyczyniły się do rozpoznania specyfiki obciążeń wynikających z obniżonej sprawności, jak również dynamiki relacji rówieśniczych. Część tę kończą przesłanki formułowanych oczekiwań. Finalnie wypracowane zostały wskazania do pracy wychowawczej w klasie integracyjnej, służące poprawie relacji rówieśniczych adekwatnych do oczekiwań.

Swoją pracę magisterską poświęciłam dzieciom sześcioletnim w roli ucznia. W pierwszym rozdziale teoretycznym opisałam jakie są kompetencje psycho-fizyczne dziecka. Dziecko w młodszym wieku szkolnym przeżywa skok rozwojowy, który dokładnie opisałam w tym rozdziale. Kolejnymi częściami podrozdziału pierwszego są: specyfika rozwoju fizycznego, umiejętności poznawcze, emocjonalne doświadczania oraz uspołecznienie sześciolatka. Niezwykle ważnymi aspektami są potrzeby dziecka oraz fakt, iż sześciolatek posiada ogromny apetyt na ruch i zabawę. Owe zagadnienia opisane są w paragrafie drugim i trzecim rozdziału pierwszego. Rozdział pierwszy kończy się paragrafem „ku dojrzałości szkolnej”, opisane są tutaj komponenty składające się na dojrzałość szkolną, której głównymi procesami są pamięć oraz myślenie. W owym paragrafie podkreślam, jak wielką wartość mają „zerówki” oraz diagnozy pedagogiczne, których dokonuje się pod koniec edukacji przedszkolnej. Rozdział drugi dotyczy szkolnych zobowiązań dziecka młodszego. W pierwszym paragrafie opisuję czym tak naprawdę jest nauka szkolna i czym jest uczenie się. W paragrafie drugim opisuję obowiązki ucznia młodszego w szkole. Paragraf trzeci dotyczy dziecka w relacjach społecznych. Ostatni paragraf dotyczy przygotowania szkół na przyjęcie sześciolatków. W tym paragrafie opisane zostały osiągnięcia ministerstwa względem przygotowania szkół na przyjęcie sześciolatków. Z raportów MEN wynika, iż szkoły są jak najlepiej przygotowane, na to aby sześciolatki zaczęły pobierać w nich naukę. Rozdział trzeci jest rozdziałem metodologicznym, w którym opisuję dobór narzędzia badawczego, wyznaczam cele oraz obszary eksploracji. Obszarami mojej eksploracji badawczej były: gotowość dziecka 6-letniego do rozpoczęcia nauki szkolnej, obciążenie dziecka 6-letniego wynikające z roli ucznia, potrzeby edukacyjne 6-letnich uczniów. Adaptacja 6-latków do roli ucznia, specyfika organizacji procesu nauczania-uczenia się dzieci 6-letnich, oczekiwanie kompetencje dla nauczyciela do pracy z uczniem 6-letnim, poziom infrastruktury szkolnej do potrzeb dziecka 6-letniego, poziom zadowolenia rodziców z obowiązku szkolnego ich 60letniego dziecka, oczekiwania rodziców wobec obowiązku szkolnego ich 6-letnich dzieci. Rozdział czwarty poświęcony został prezentacji wyników badań, znajdują się tam wywiady z nauczycielami, rodzicami oraz zdjęcia z sali lekcyjnej jednej z badanych klas pierwszych. Praca kończy się wnioskami dotyczącymi przeprowadzonych badań.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest "Stymulowanie rozwoju przedszkolaka w zamożnej rodzinie.” W pracy zastanawiam się nad tym czy w dzisiejszych czasach rodzina potrafi sprostać wymaganiom w obszarze stymulacji rozwoju dziecka. Gdyż współcześnie, zapewnienie prawidłowego rozwoju dziecka - to jedno z ważniejszych zadań każdej rodziny, w tym również rodzin zamożnych. Zdobywam tu również potwierdzenie, co do faktu, że rodzina jest pierwszym środowiskiem, w którym dziecko powinno nabywać podstawowych umiejętności, zdobywać wiadomości oraz kompetencje, właściwe danemu etapowi rozwoju. To rodzice spełniają w rodzinie swoje odpowiednie role, prezentują różne postawy i aspiracje. Piszę również o cechach charakteryzujących wiek przedszkolny, czyli: rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny i społeczny. Z racji mojego doświadczenia zawodowego przedstawiam własne spostrzeżenia odnośnie rosnących oczekiwań rodziców względem własnych dzieci, zwłaszcza w rodzinach zamożnych. Gdyż daje sie, bowiem zaobserwować zjawisko nadmiernej stymulacji dziecka adekwatnie do rodzicielskich oczekiwań. Dlatego też przedmiotem badań własnych uczyniłam określenie specyfiki stymulacji rozwoju dziecka w rodzinach zamożnych. W podsumowaniu przedstawiłam teoretyczne rozważania oraz wyniki badań na temat stymulowania rozwoju przedszkolaka w zamożnej rodzinie. W końcowych wnioskach stwierdzam, iż dziecko, jako jednostka ciekawa świata, ekspansywna poznawczo i twórczo powinna być właściwie prowadzona-stymulowana w obszarach rozwoju fizycznego, poznawczego, emocjonalnego i społecznego. Podkreślam również, że nadmierna stymulacja dziecka w wieku przedszkolnym przez rodziców, może spowodować niepożądane konsekwencje. Ponieważ prawidłowe podejście zamożnych rodziców do przedszkolaka niewątpliwie przyczynia się do prawidłowego wszechstronnego rozwoju, co w przyszłości odzwierciedli jego miejsce w społeczności, w której przyjdzie mu żyć.

Tematem pracy magisterskiej są studiujący ojcowie. Jej założeniem jest poznanie młodych ojców,którzy studiowali na uczelniach wyższych i w tym samym czasie musieli wypełniać obowiązki rodzicielskie. Cześć empiryczna została oparta na analizie współczesnego atrybutu ojcostwa jak i męskim dojrzewaniu. Następnie została przedstawiona specyfika funkcjonowania uczelni wyższych (jej cele, zobowiązania). Badania oparte zostały na metodach jakościowych jakim jest pogłębiony wywiad. Dzięki temu można poznać różne aspekty życia młodych ojców. Zaproszono do rozmowy mężczyzn, którzy zostali ojcami na różnych etapach swojej edukacji. Przeanalizowano ich wypowiedzi pod kątem specyfiki i sytuacji egzystencjalnej rodziny pochodzenia, adaptacji do roli rodzicielskiej, poczuciem ojcostwa, zakresu niepowodzeń i obciążeniem pracą. Określono funkcjonalność studiujących ojców w roli rodzicielskiej, wykazano czynniki wynikające z roli studenta, które ograniczają efektywność pełnienia roli rodzicielskiej oraz opracowano praktyczne porady wspomagające studiujących ojców.

Przedmiotem badań niniejszej pracy jest sport w procesie autokreacji osób z niepełnosprawnością ruchową, a zatem zależność pomiędzy aktywnością fizyczną, a budowaniem obrazu samego siebie. Na podstawie teorii dotyczącej zarówno zagadnienia niepełnosprawności, jak i sportu osób z niepełnosprawnością kreślę następujące obszary eksploracji badawczej: specyfika niepełnosprawności ruchowej badanych i faza adaptacji do niej, aktywność badanych na rzecz radzenia sobie z ograniczeniami wynikającymi z niepełnosprawności ruchowej, postrzeganie siebie w psycho-społecznych uwarunkowaniach, specyfika aktywności sportowej badanych i jej walory, autokreacyjny walor aktywności sportowej w opinii osób badanych oraz trajektoria doświadczania własnego „Ja” badanych sportowców. Pamiętając cele wyznaczone podczas procesu twórczego przeprowadziłam badania, które pozwoliły na zdobycie niezbędnej i szerokiej wiedzy w obszarze poruszanego przeze mnie przedmiotu badań, jednocześnie rzucając nowe światło na to zagadnienie.