Niniejsza praca magisterska została napisana w oparciu o dostępną literaturę dotyczącą dziecka z autyzmem. Celem pracy było przedstawienie funkcjonowania dziecka z autyzmem w przedszkolu ogólnodostępnym. Praca ta zawiera pięć rozdziałów, wstęp oraz zakończenie. Wstęp stanowi wprowadzenie do pracy magisterskiej, zawiera w sobie krótki opis każdego z rozdziałów. We wstępie wymieniono także literaturę oraz artykułu, które okazały się szczególnie pomocne podczas pisania niniejszej pracy. W rozdziale pierwszym wyjaśnione zostało pojęcie autyzmu oraz przedstawiono jego genezę w oparciu o rys historyczny. Zaprezentowano również możliwe przyczyny i objawy autyzmu. Zamieszczono także kryteria diagnostyczne oraz klasyfikację spektrum autyzmu w oparciu o aktualnie obowiązującą klasyfikację DSM – 5.Rozdział drugi zawiera w sobie koncepcje dotyczące autyzmu według Leo Kannera, Bowlby’ego oraz Nikolaasa Tinbergena. Przedstawiono także teorię autyzmu w nurcie psychoanalitycznym. W rozdziale trzecim skupiono się na formach pomocy pedagogicznej i psychologicznopedagogicznej dla dzieci z autyzmem. Przedstawiono szczegółowy opis metod wykorzystywanych w pracy z dziećmi cierpiącymi na autyzm. Rozdział czwarty jest to rozdział metodologiczny, w którym zaprezentowano teoretyczne spojrzenie na wszelkie kroki badawcze podjęte w celu przeprowadzenia badań do niniejszej pracy. W rozdziale tym znaleźć również można cel, przedmiot oraz problem badawczy. Przedstawiono także opis metod, technik i narzędzi badawczych wykorzystanych do przeprowadzenia badań. W rozdziale piątym przedstawiono wyniki przeprowadzonych badań. Badaniem zostało objęte dziecko z autyzmem uczęszczające do przedszkola ogólnodostępnego, jego matka oraz nauczyciel wspomagający pracujący z chłopcem na co dzień. Każdy element badań poddany został szczegółowej analizie. Na końcu pracy zamieszczono zakończenie, które stanowi podsumowanie całej pracy magisterskiej oraz zawiera końcowe wnioski wynikające z przeprowadzonych badań.

Tematem niniejszej pracy magisterskiej są edukacyjne programy komputerowe w procesie uczenia się dzieci dyslektycznych. Celem badań było ustalenie przez autorkę zakresu korzyści stosowania edukacji informatycznej w procesie zdobywania wiedzy przez uczniów. Pracę tworzyły cztery rozdziały poprzedzone wstępem. Rozdział pierwszy odnosił się do potencjału edukacyjnego dzieci dyslektycznych. Natomiast drugi rozdział był związany z edukacyjnymi programami komputerowymi przeznaczonymi do wsparcia dzieci dyslektycznych w ich nauce. W kolejnym, trzeci rozdziale pracy określono metodologiczne podstawy badań własnych, w którym opisano przedmiot, problem badawczy, cele badań, zmienne badawcze i wskaźniki, a także metody oraz techniki badawcze. W ostatniej, czwartej część pracy opisano przeprowadzone badania dotyczące specyfiki osiągnięć szkolnych badanych uczniów dyslektycznych, sfery wykorzystania programów komputerowych w procesie uczenia się respondentów oraz efektywność programów komputerowych wykorzystywanych w edukacji uczniów dyslektycznych. Podmiotem badań byli uczniowie dyslektyczni dwóch szkół podstawowych we Wrocławiu w wieku od 8 do 13 roku życia. Badania przeprowadzone zostały za pomocą kwestionariusza ankiety. Zawierała łącznie 17 pytań, w tym dwa pytania stanowiła metryczka związana z płcią i wiekiem respondenta. W podsumowaniu opisane zostały również wskazówki skierowane do nauczycieli, dotyczące podnoszenia jakości procesu uczenia się dzieci dyslektycznych. W pracy zawarte zostały akty prawne dotyczące Rozporządzeń Ministra Edukacji Narodowej. Podsumowanie badań ujęte zostało w formie wniosków skonstruowanych na podstawie literatury pedagogicznej i psychologicznej. Graficzną stronę pracy stanowiły tabele i wykresy. Nieznacznym utrudnieniem dla autorki było zamknięcie szkół z powodu pandemii Koronawirusa, w związku z tym część ankiet została zrealizowana za pomocą internetu.

Od kilkudziesięciu lat europejskie społeczeństwa ulegają demograficznemu starzeniu się. Z roku na rok proces ten nasila się, co powoduje wzrastającą liczbę osób powyżej 60 roku życia. W wyniku zaistniałej sytuacji, niezwykle ważne jest omawianie kwestii dotyczących procesu starzenia się, bowiem w najbliższych dekadach będzie on stanowił jedno z najważniejszych wyzwań dla polityki społecznej. W związku z tym konieczne jest opracowywanie i aktualizowanie strategii służących poprawie komfortu życia seniorów. Jedną z nich jest propagowanie aktywnego modelu starzenia się. W niniejszej pracy zajęłam się tematyką okresu późnej dorosłości oraz form aktywności seniorów mieszkających na terenach defaworyzowanych, czyli na obszarach wiejskich.

Funkcjonowanie kobiet z syndromem poaborcyjnym w środowisku rodzinnym to nader trudne i zarazem złożone zagadnienie. Posiada ono szeroki kontekst zarówno psychologiczny, jak i społeczny oraz polityczny. Niezwykle istotne jest, że po dokonaniu aborcji w funkcjonowaniu kobiet pojawiają się trudności i zaburzenia, które wpływają na funkcjonowanie całego systemu rodzinnego. Problematyka ta budzi ponadto kontrowersje natury moralnej i religijnej. Co ważne, aborcja krytykowana bywa także przez środowiska humanistyczne i ateistyczne. Prawo do życia nie jest zdeterminowane przekonaniami religijnymi, ale należy się każdej jednostek ze względu na sam fakt jej istnienia. Przedmiotem moich badań uczyniłam funkcjonowanie kobiet z syndromem poaborcyjnym w środowisku rodzinnym. Dzięki uzyskaniu odpowiedzi na określone pytania badawcze, możliwe będzie wprowadzenie zmian w zakresie udzielania wsparcia kobietom i rodzinom w sytuacji poaborcyjnej. Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich zawiera teoretyczne rozważania na temat zmian w postrzeganiu kobiety i kobiecości na przestrzeni dziejów, definicję macierzyństwa wraz z istotą macierzyństwa i określonymi wymiarami, definicję niechcianego i zagrożonego macierzyństwa oraz charakterystykę zjawiska syndromu poaborcyjnego. Drugi rozdział koncentruje się na dynamice funkcjonowania współczesnej rodziny. Skoncentrowałam się w nim na przedstawieniu różnorodnego spojrzenia na rodzinę z punktu widzenia różnych dyscyplin naukowych, charakterystyce rodziny jako systemu wraz z granicami i podsystemami, zaprezentowaniu typologii rodzin według D. Fielda, scharakteryzowaniu funkcji rodziny, sklasyfikowanych przez różnych autorów, i przedstawieniu czynników warunkujących prawidłowe funkcjonowanie rodziny. Trzeci rozdział niniejszej pracy, to określenie metodologicznych podstaw badań własnych. Czwarty rozdział niniejszej pracy to analiza badań własnych. W tym rozdziale zaprezentowałam opracowane przeze mnie wyniki przeprowadzonych badań. Pierwszy paragraf koncentruje się na poczuciu macierzyństwa u badanych kobiet. W drugim paragrafie skupiłam się na przedstawieniu sposobów radzenia sobie w sytuacji poaborcyjnej. Kolejny paragraf odnosi się do rodzinnego wymiaru funkcjonowania kobiety. Ostatni paragraf odnosi się do określenia oczekiwanego przez badane kobiety wsparcia w sytuacji poaborcyjnej. Na podstawie przeprowadzonych badań zaprezentowałam wnioski, które mogą być przydatne w poznawaniu szerszego kontekstu zjawiska, jakim jest aborcja, a także podczas wprowadzania zmian w zakresie udzielania wsparcia kobietom w sytuacji poaborcyjnej.

Rola małej ojczyzny w procesie kształtowania się tożsamości jednostki i poczucia przynależności oraz zakorzenienia wśród społeczności Kresowian.

Praca porusza problematykę związaną z zakresem kompetencji społecznych dzieci z zespołem Downa w grupie rówieśniczej w środowisku przedszkolnym. Ważnym aspektem w pracy stanowi poznanie funkcjonowania dzieci z zespołem Downa w aspekcie: komunikowania się, zabawy, wyrażania i rozumienia emocji, nawiązywania relacji społecznych z rówieśnikami, naśladownictwa oraz rozwiązywania sytuacji konfliktowych. Podjęto również tematykę zakresu samodzielności i trudności pojawiających się na drodze do adaptacji społecznej. W pracy starano się poznać metody i formy wspierające rozwój społeczny dzieci z zespołem Downa. Wymienione wyżej aspekty mają ogromny związek z rozwojem kompetencji społecznych dzieci z zespołem Downa z racji tego, że podczas tych czynności uczą się i zdobywają określone kompetencje społeczne. Odpowiednie wsparcie poprzez oddziaływania terapeutyczne na rozwój dzieci z zespołem Downa wpływają znacząco na jego funkcjonowanie w życiu społecznym. Przedszkole integracyjne stanowi niezbędną formę wsparcia gdyż niejednokrotnie jest to jedyna instytucja w której dzieci mają kontakt z rówieśnikami. Celem pracy badawczej jest określenie kompetencji społecznych dzieci z zespołem Downa w grupie rówieśniczej w środowisku przedszkolnym. Badania zostały przeprowadzone przy wykorzystaniu metody indywidualnych przypadków, wśród celowo wybranej piątki dzieci z zespołem Downa, które uczęszczają do przedszkoli integracyjnych. Badania pozwoliły uzyskać odpowiedz na postawiony w pracy główny problem badawczy: jakie są kompetencje społeczne dzieci z zespołem Downa w grupie rówieśniczej w środowisku przedszkolnym? Z badań wynika, że ze względu na liczne anomalie i problemy szczególnie w zakresie aparatu mowy, dzieci z zespołem Downa mają duże trudności w kontaktach z rówieśnikami.

Problematyka pracy jest związana z procesem adaptacji społecznej dziecka z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Zwrócono w niej szczególną uwagę na sposoby nawiązywania relacji z rówieśnikami, komunikowanie się oraz wyrażanie i rozumienie emocji. Podjęto również tematykę związaną z metodami oraz formami stosowanymi podczas zajęć wobec uczniów z dysleksja rozwojową. Ponadto wnikliwie opisano stosunek do nauki i obowiązków szkolnych przejawiany przez uczniów. Celem przeprowadzonych badań było określenie adaptacji społecznej dziecka z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Badania zostały zrealizowane przy wykorzystaniu metody indywidualnych przypadków, wśród celowo wybranej piątki dzieci z dysleksja rozwojową. Dzięki analizie badań własnych możliwe było uzyskanie odpowiedzi na postawiony w pracy problem badawczy: jak przebiega adaptacja społeczna dziecka z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Z przeprowadzonych badań wynika, że proces adaptacji u dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się jest zróżnicowany. Część dzieci bardzo dobrze odnajduje się w szkole, potrafi zastosować się obowiązujących do norm i zasad. Natomiast pozostali uczniowie nie są w stanie samodzielnie funkcjonować podczas lekcji i mają duże problemy w relacjach z rówieśnikami. Są wyobcowani i charakteryzują ich trudności w komunikowaniu się.

Praca dotyczy funkcjonowania emocjonalno- społecznego dziecka z rodziny niepełnej w środowisku szkolnym. Coraz częściej mamy do czynienia ze zróżnicowanymi modelami rodziny, w których z różnych powodów dzieci wychowywane są przez jednego z rodziców. Rosnąca fala rozwodów, pracy zagranicznej, przyczynia się do destabilizacji funkcjonowania podstawowej komórki społecznej jaką jest rodzina. Wychowywanie się dziecka w rodzinie, w której brakuje jednego z rodziców, niewątpliwie ma wpływ na jego funkcjonowanie emocjonalno- społecznego, dlatego cel pracy skupia się w tym obszarze. W pracy scharakteryzowana została rodzina dysfunkcjonalna, a także przedstawiona typologia tejże rodziny. Opisany został również model rodziny niepełnej, jej funkcjonowanie, a także typ samotnego rodzicielstwa oraz wpływ rodziny niepełnej i zrekonstruowanej na wychowanie i rozwój dziecka. Dopełnieniem jest przedstawienie możliwości psychoterapii i systemu wsparcia rodziny niepełnej. Treść pracy skupia się także na funkcjonowaniu dziecka z rodziny niepełnej w środowisku szkolnym, który między innymi zawiera rozważania dotyczące rozwoju dziecka w kontekście rozwodu rodziców oraz problem sieroctwa i samotności odczuwanej przez dziecko. W pracy opisano piątkę dzieci pochodzącą z rodzin niepełnych i ich funkcjonowanie emocjonalno- społeczne w oparciu o przeprowadzone wywiady oraz obserwacje w środowisku szkolnym.

Praca porusza problematykę związaną ze wspomaganiem rozwoju i edukacji dzieci z zespołem Aspergera w szkole podstawowej z oddziałami integracyjnymi. Deficyty, które ujawniają dzieci z zespołem Aspergera wymagają kompleksowych i specjalistycznych działań, które usprawnią zaburzone funkcje, zniwelują trudności i wspomogą mocne strony dziecka. Głównym celem badań przeprowadzonych w ramach pracy jest określenie sposobów wspomagania rozwoju i edukacji dzieci z zespołem Aspergera w szkole podstawowej z oddziałami integracyjnymi. Realizując badania posłużono się metodą indywidualnych przypadków wybierając tym samym pięcioro dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na diagnozę zespołu Aspergera. Badane dzieci uczęszczały do szkół podstawowych z oddziałami integracyjnymi i były wspierane w edukacji przez nauczyciela wspomagającego. W wyniku przeprowadzonych badań okazało się, że rozwój i edukacja dzieci z zespołem Aspergera jest wspomagana poprzez stosowanie różnorodnych zabiegów wychowawczych i terapeutycznych. Wśród wykorzystywanych metod i technik można wymienić metodę behawioralną, trening umiejętności społecznych, arteterapię, psychodramę i wiele innych działań umacniających funkcjonowanie sfery emocjonalnej, społecznej, językowej czy poznawczej. Wieloetapowa i różnorodna terapia stwarza jednostce możliwość do poprawy jej funkcjonowania i zachowania. Badania dowiodły także znaczącą rolę pedagoga, który jest bardzo ważnym ogniwem w całym tym procesie i od jego wiedzy, kompetencji, doświadczenia, ale i zaangażowania w pracę z konkretnym przypadkiem zależny jest stopień efektywności wdrożonych działań.

Problematyką pracy jest funkcjonowanie psychospołeczne dziecka z rodziny dysfunkcjonalnej w środowisku szkolnym. Tematyka rodzin dysfunkcjonalnych jest problemem wielopłaszczyznowym, bardzo często spotykanym na co dzień. Pomimo, swojej częstotliwości warto jest przyjrzeć się głębiej tym rodzinom, warunkom ich bytu, mechanizmom funkcjonowania, a nade wszystko sposobom wychowywania dziecka. Celem prowadzonych badań jest określenie w jaki sposób przebiega psychospołeczne funkcjonowanie dziecka z rodziny dysfunkcjonalnej w środowisku szkolnym. Badania pokazały trudności z jakimi zmierzają się dzieci w codziennych sytuacjach życiowych, a w szczególności znaczący wpływ jaki wywiera na dziecko wychowanie i dorastanie w rodzinie dysfunkcjonalnej. Do prowadzonych badań zastosowano metodę indywidualnych przypadków, w ramach tego grupa obejmowała piątkę dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w wieku od dziesięciu do czternastu lat, uczęszczających do szkoły podstawowej. W badaniach okazało się, że dziecko z rodziny dysfunkcjonalnej posiada wiele deficytów spowodowanych zaniedbaniem w domu rodzinnym, tj.: dysortografia, dysleksja, upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, trudności w zakresie myślenia logicznego czy spostrzegania. Owo zaniedbanie wpływ ma również na trudności jakich dziecko doświadcza w szkole, bowiem przyczynia się do opóźnienia szkolnego i nie realizacji obowiązków.

Przedmiotem pracy jest problematyka związana z funkcjonowaniem emocjonalno-społecznym podczas pobytu w placówce opiekuńczo-wychowawczej typu młodzieżowy ośrodek wychowawczy. Problem jest istotny, ponieważ dotyczy dzieci i młodzieży dotkniętych zjawiskiem niedostosowania społecznego, co ma wyraźny wpływ na ich późniejsze funkcjonowanie. Celem prowadzonych badań było przeanalizowanie funkcjonowania nieletnich w dwóch płaszczyznach: wyrażania i rozumienia emocji oraz umiejętności społecznych. Praca zawiera także metodologiczne podstawy badań własnych, w których określony został cel i wyżej wymieniony problem badawczy. Główną metodą pracy była metoda indywidualnych przypadków, która pozwala na dokładne przeprowadzenie badań wybranych osób i ich analizę. Do prowadzonych badań wybrano pięć nieletnich dziewcząt przebywających w młodzieżowym ośrodku wychowawczym, w różnym wieku, o różnym stopniu demoralizacji oraz z różnych grup wychowawczych. Dzięki analizie badań uzyskano odpowiedz na główny problem badawczy: Jak funkcjonują emocjonalno-społecznie nieletnie przebywające w młodzieżowym ośrodku wychowawczym? W wyniku przeprowadzonych badań istotny wpływ na funkcjonowanie emocjonalno-społeczne ma środowisko rodzinne i kontakt z najbliższymi. Brak wsparcia ze strony opiekunów prawnych bądź rodziców, brak poczucia bezpieczeństwa, a także ciągłe życie w dysfunkcjonalnej rodzinie, przyczynia się do powstania trudności w funkcjonowaniu. Dodatkowo, podczas analizy badań określono, że prawidłowe wyrażanie i rozumienie emocji pozwala na przystosowanie się nieletnich do rzeczywistości po opuszczeniu placówki opiekuńczo-wychowawczej.

Problematykę pracy stanowi wspomaganie rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym poprzez zajęcia plastyczne. Celem przeprowadzonych badań jest określenie znaczenia zajęć plastycznych dla wspomagania rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Głównym problemem badawczym w pracy jest wspomaganie rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym poprzez zajęcia plastyczne. W problemach szczegółowych poruszono kwestie związane z funkcjonowaniem i zachowaniem dziecka w wieku wczesnoszkolnym na zajęciach plastycznych. Zwrócono także uwagę na relacji międzyrówieśnicze i komunikowanie się dziecka z rówieśnikami z klasy. Praca zawiera także ważne zagadnienia dotyczące roli nauczyciela we wspomaganiu rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym, a także metody i techniki wspomagające rozwój psychomotoryczny podczas edukacji plastycznej. Badana grupa obejmowała pięcioro dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Z przeprowadzonych badań wynika, że zajęcia plastyczne dla dzieci w okresie średniego dzieciństwa mają istotny wpływ na ich rozwój psychomotoryczny i funkcjonowanie w grupie szkolnej. Udział w zajęciach plastycznych to dla dzieci nie tylko okazja do trenowania umiejętności manualnych, ale także ułatwienie w obszarze komunikowania się z rówieśnikami i nawiązywania relacji z nimi.

Celem mojej pracy była analiza opinii nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej na temat zależności między wspieraniem rozwoju kreatywności, a rozwojem umiejętności i uzdolnień matematycznych uczniów. Na potrzeby pracy przeanalizowałam literaturę przedmiotu dotyczącą kreatywności oraz kompetencji matematycznych. W oparciu o zgromadzone informacje przygotowałam ankietę badającą opisaną wcześniej tematykę. W badaniu wzięło udział 52 nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej z różnych miast województw śląskiego oraz dolnośląskiego. Przeprowadzone badania nie przyniosły zaskakujących ani nowatorskich wyników, natomiast ukazały, iż nauczyciele zauważają związek pomiędzy kreatywnym myśleniem, a umiejętnościami i uzdolnieniami matematycznymi. Badani są świadomi tego, w jaki sposób powinno wyglądać odpowiednie wspieranie rozwoju uczniów, pomimo nieodpowiedniego systemu edukacji oraz wykazują chęć zmiany tego stanu.

Temat mojej pracy magisterskiej to Zdarzenia krytyczne wspierające proces wychodzenia z nałogu. Analiza biografii osób uzależnionych od substancji psychoaktywnych i zachowań ryzykownych. Przedmiotem moich badań są wypowiedzi osób, które były uzależnione od substancji psychoaktywnych i zachowań ryzykownych na temat przebiegu procesu wychodzenia przez nich z nałogu. W rozdziale pierwszym zdefiniowałam pojęcia takie jak: zachowania ryzykowne, uzależnienie, nałóg, substancje psychoaktywne. Zgodnie z literaturą opracowałam etapy wychodzenia z nałogu oraz skupiłam się na problemie alkoholizmu wśród współczesnych kobiet. W rozdziale drugim zdefiniowałam i opisałam grupy samopomocowe, czynniki motywujące do wyjścia z nałogu oraz zasady dbania o trzeźwość. W rozdziale trzecim przedstawiłam pytania główne oraz szczegółowe moich badań naukowych. Ponadto opisałam podejścia i paradygmaty w badaniach społecznych w kontekście badań własnych. Oprócz tego opisałam metody, techniki i narzędzia badawcze. Zajęłam się również wątkiem na temat etyki w badaniach naukowych. W rozdziale czwartym dokonałam analizy i interpretacji badań własnych.

Przedmiotem pracy jest problematyka dotycząca adaptacji społecznej dzieci z zespołem Downa w placówkach integracyjnych. Celem prowadzonych badań było określenie rozwoju i funkcjonowania psychospołecznego dzieci z zespołem Downa, które umożliwiają im prawidłową adaptację i integrację ze środowiskiem szkolnym. W pracy zostały scharakteryzowane zagadnienia dotyczące terminologii i typologii zespołu Downa, diagnostyki, oraz zaburzeń współwystępujących, wybranych aspektów rozwoju i funkcjonowania konkretnych dzieci, a także problematyką adaptacji społecznej dzieci w placówce integracyjnej. Praca zawiera także metodologiczne podstawy badań własnych w których określony został cel i wyżej wymieniony problem badawczy. Przeprowadzone badania ułatwiły określenie celów szczegółowych, które umożliwiły dokładną analizę problematyki adaptacji społecznej uczniów z zespołem Downa w placówce integracyjnej, zawierającej się w wyrażaniu potrzeb i emocji przez dziecko z zespołem Downa, umiejętności nawiązywania relacji i komunikacji z innymi dziećmi, rozwiązywania konfliktów oraz zakresu samodzielności i przezwyciężania trudności szkolnych. Do prowadzonych badań wybrano metodę indywidualnych przypadków. Grupa obejmowała piątkę dzieci z zespołem Downa z określonych placówek integracyjnych. Dzięki analizie badań możliwe było uzyskanie odpowiedzi na główny problem badawczy, a mianowicie : jak przebiega adaptacja dzieci z Zespołem Downa w placówkach integracyjnych? W wyniku prowadzonych badań istotne były informacje zwrotne, z których wynikało, że umiejętność wyrażania własnych potrzeb oraz prawidłowe manifestowanie swoich emocji, a także umiejętność łatwego i prawidłowego nawiązywania kontaktów i relacji z rówieśnikami pozytywnie wpływa na przystosowanie się dziecka do środowiska szkolnego, chęci do samodzielności, niezależności, a co za tym idzie prawidłowej adaptacji dziecka z zespołem Downa do środowiska szkolnego.

Media społecznościowe umożliwiają przede wszystkim dzielenie się informacjami z innymi ludźmi oraz nawiązywanie (i/lub utrzymywanie) kontaktów towarzyskich i biznesowych. Komunikacja interpersonalna, zarówno w świecie rzeczywistym, jak i w sieci, powiązana jest z kreowaniem pewnego wizerunku. W social mediach prezentacja siebie odbywa się poprzez skonstruowanie wirtualnego profilu oraz poprzez prezentację pewnych wytworów (treści). Cyberprzestrzeń w trakcie procesu autoprezentacyjnego pozwala niektóre elementy życia – czy to prywatnego, czy zawodowego – uwypuklić, a inne skutecznie zatuszować. Spójność autoprezentacji wirtualnej i rzeczywistej, zdaje się być wysoce pożądana, natomiast powodzenie budowanych tożsamości jest też w dużej mierze zależne od tego, na ile użytkownicy umiejętnie posługują się narzędziami powiązanymi z nowymi technologiami. Głównym celem badań, podjętym w niniejszej pracy, było poznanie sposobów autoprezentacji internautów aktywnych w portalu LinkedIn.com oraz opinii innych użytkowników social mediów na temat „przedstawiania siebie” w Internecie. Mając na uwadze przede wszystkim złożoność i wieloaspektowość badanej problematyki, zastosowałam triangulację metod badawczych. W celu zgromadzenia materiału empirycznego jako metody badawcze wybrałam analizę tekstu oraz wywiad. Moją próbę badawczą stanowili studenci i absolwenci wrocławskich uczelni, posiadający profile w mediach społecznościowych. Bazowanie na dwóch koncepcjach teoretycznych (perspektywie dramaturgicznej Ervinga Goffmana i analizie transakcyjnej Ericka Berne’a) pozwoliło mi odnieść się do różnych aspektów autoprezentacji. Główny wniosek z niniejszych badań jest następujący – zarówno w praktyce, tj. w budowaniu swoich profilów, jak i w wypowiedziach werbalnych badanych, przeważają odniesienia do autoprezentacji pozytywnej w social mediach. Użytkownicy reprezentujący moją grupę badawczą wykorzystują przede wszystkim strategię autopromocji. W odniesieniu do koncepcji analizy transakcyjnej udało mi się rozpoznać dominujące w autoprezentacji kompetencje i wyróżnić następujące style autoprezentacji – styl emocjonalny, styl formalny oraz styl mieszany. Co warte podkreślenia, media społecznościowe i budowane w nich wizerunki mogą warunkować sukces osobisty i/lub zawodowy. Istotne, by profile zawierały prawdziwe informacje, gdyż niespójność autoprezentacji online i offline może prowadzić np. do podważania posiadanych kompetencji i utraty autorytetu w oczach odbiorcy. Analiza zgromadzonego materiału empirycznego pozwoliła mi jednak wysnuć wniosek, że tożsamości offline są akcentowane w autoprezentacjach wirtualnych użytkowników.

Tematem mojej pracy magisterskiej są aspiracje życiowe młodzieży z rodzin zastępczych. Celem mojej pracy było zbadanie, jakie aspiracje posiadają młodzi ludzie, którzy znajdują się w pieczy zastępczej oraz jakie związki zachodzą pomiędzy aspiracjami młodzieży oraz ich sytuacją społeczną. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział ukazuje pojęcie aspiracji życiowych na podstawie literatury przedmiotu. Rozdział ten opisuje definicje pojęcia aspiracji, rodzaje oraz uwarunkowania aspiracji. Drugi rozdział poświęcony jest rodzinie zastępczej. Rozdział ten opisuje cele i zadania rodziny zastępczej, jej strukturę i funkcjonowanie, a także opiekunów i podopiecznych. Następny rozdział to rozdział metodologiczny, w którym opisany jest przedmiot i cel badań, problematyka badawcza, metody i techniki badawcze oraz organizacja i przebieg badań własnych. Czwarty rozdział zawiera prezentację i analizę wyników badań, które przeprowadziłam wśród młodzieży z rodzin zastępczych. Wnioski z przeprowadzonych badań odnoszą się do wcześniej postawionych problemów badawczych.

Problematyką pracy jest postrzeganie osób z niepełnosprawnością ruchową przez uczniów szkół średnich. Niepełnosprawność ruchowa to wszelkie nieprawidłowości w narządzie ruchu, które skutkują obniżoną sprawnością motoryczną i w znacznym stopniu utrudnionym funkcjonowaniem społecznym, przez co niejednokrotnie jednostki te są odtrącane przez społeczeństwo. Niekorzystne wyobrażenia o osobach z niepełnosprawnością ruchową obecne w społeczeństwie wpływają w negatywny sposób na ich funkcjonowanie, powodując nawet ich zupełne wykluczenie społeczne. W pracy dokładnie omówiono obraz osoby z niepełnosprawnością ruchową, który występuje w społeczeństwie. Celem niniejszej pracy było scharakteryzowanie postrzegania osób z niepełnosprawnością ruchową przez uczniów szkół średnich. W pracy tej została wykorzystana metoda sondażu diagnostycznego, a narzędziem które zastosowano był kwestionariusz ankiety, którą przeprowadzono wśród 84 uczniów szkół średnich. W tejże pracy problemy badawcze dotyczyły postrzegania osób z niepełnosprawnością ruchową w różnych obszarach funkcjonowania przez uczniów szkół średnich. Zrealizowane badania pozwoliły ustalić, że uczniowie szkół średnich pozytywnie postrzegają osoby z niepełnosprawnością ruchową w różnych kategoriach życia społecznego. W wyniku przeprowadzonych badań okazało się również, że wśród uczniów szkół średnich kontakt z osobami z niepełnosprawnością ruchową i wiedza na temat niepełnosprawności ruchowej różnicuje postrzeganie osób z niepełnosprawnością ruchową. Uczniowie szkół średnich, którzy mieli kontakt z osobami z niepełnosprawnością ruchową i posiadali wiedzę o niepełnosprawności ruchowej, częściej postrzegali te osoby pozytywnie.

Problematyką pracy jest wspomaganie rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez edukację plastyczną i muzyczną. Celem przeprowadzonych badań jest określenie wspomagania rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez edukację plastyczną i muzyczną. Głównym problem badawczym w pracy jest wspomaganie rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez edukację plastyczną i muzyczną. Poruszonymi elementami w szczegółowych problemach badawczych były potrzeby i pragnienia dzieci w wieku przedszkolnym oraz wyrażanie i rozumienie emocji. Problemy szczegółowe dotyczyły również nawiązywanie relacji z rówieśnikami, komunikowania się, zabawy, ujawniania zainteresowań i pasji oraz współpracy w wieku przedszkolnym podczas zajęć muzycznych i plastycznych. Na potrzeb pracy ważne było również zbadanie trudności w funkcjonowaniu emocjonalno-społecznym. Bardzo istotnym tematem, który został poruszony jest rola nauczyciela oraz metody i techniki wspomagające rozwój emocjonalno-społeczny dzieci w wieku przedszkolnym. Badana grupa obejmowała piątkę dzieci w wieku przedszkolnym. Z przeprowadzonym badań wynika, że edukacja plastyczna i muzyczna ma bardzo kluczowy wpływ na rozwój emocjonalno-społeczny w wieku przedszkolnym. Dzieci, które są wycofane lub mają problem z opanowaniem swoich emocji, poprzez obcowanie ze sztuką uczą się prawidłowo funkcjonować w tej sferze.

W pierwszym rozdziale scharakteryzowane są trzy modele postrzegania kobiecości w kontekście wizerunku ciała, małżeństwa i macierzyństwa: model tradycyjny, model nowoczesny i model współczesny. W drugim rozdziale przedstawiony jest opis etapów życia kobiet (starości, wieku dojrzałego, wczesnej dorosłości), który ukazuje zadania rozwojowe, postawy, podejście do postrzegania samej siebie, charakterystykę typów kobiet znajdujących się w danym okresie. Ponadto, występuje nawiązanie do kultury prefiguratywnej, kofiguratywnej i postfiguratywnej. W trzecim rozdziale przedstawione są metodologiczne założenia badań własnych: przedmiot i cel badań, problemy badawcze, uzasadnienie wyboru podejścia jakościowego i paradygmatu interpretatywnego, pojęcie metody, techniki i narzędzia badawczego, dobór próby badawczej i charakterystyka badanych, etyka badań jakościowych oraz przedstawiona jest organizacja i przebieg badań. W czwartym rozdziale ukazana jest prezentacja i analiza wyników badań własnych, która wskazuje na podobieństwa i różnice w rozumieniu kobiecości przez przedstawicielki trzech generacji kobiet. Analizie zostało poddane definiowanie kobiecości oraz sposób, w jaki rozważały swoją kobiecość w odniesieniu do obszarów ciała, wartości, ról społecznych i wzorów kobiet. Ostatnią część pracy stanowi aneks, w którym znajduje się kwestionariusz wywiadu oraz transkrypcje wywiadów badanych kobiet.

W pracy magisterskiej została przedstawiona terapia ręki, która jest formą wspomagania osób z dysgrafią, stanowiącą przejaw dysleksji rozwojowej. Problematyka ta jest bardzo ważna w dzisiejszym świecie, ponieważ coraz więcej osób ma zdiagnozowaną przez Poradnię Psychologiczno-Pedagogiczną dysgrafię i nie radzi sobie z tą trudnością w szkole. Terapia ręki skupia się na całościowym funkcjonowaniu osób. Praca dyplomowa składa się z dwóch rozdziałów teoretycznych, części metodologicznej oraz analizy i interpretacji wyników badań własnych. W pierwszym rozdziale przybliżone zostały pojęcia związane z dysleksją, takie jak: „czytanie”, „pisanie”, „rysowanie” jako elementy sprawiające problem uczniom z dysgrafią. Ukazany został podział trudności w czytaniu i pisaniu oraz koncepcje ujmowania dysleksji ze względu na jej przyczyny, w szczególności patomechanizm dysgrafii i jej charakterystyka. W kolejnym rozdziale przedstawiono zagadnienia dotyczące terapii wspomagającej rozwój motoryki małej. Opisano rozwój motoryki małej, a także możliwości jego diagnozy. Przedstawiona została piramida wielospecjalistycznej oceny dziecka mająca pomóc w obserwacji dziecka. W rozdziale trzecim - metodologicznym - scharakteryzowane zostały pojęcia (między innymi: „przedmiot badań”, „cel badań”, „problemy badawcze”, „metody i techniki badawcze”), które związane są z podjętymi w pracy badaniami. Ostatni rozdział przedstawia opis i analizę badań własnych oraz wnioski, które z nich wynikają.

Głównym celem pracy jest poznanie opinii studentów, którzy korzystali z usług studenckich Biur Karier, na temat doradztwa zawodowego i poradnictwa kariery odnośnie do aktywizacji zawodowej osób dorosłych. W badaniach posłużono się wywiadem skategoryzowanym. Grupą badanych byli studenci dwóch wrocławskich uczelni, którzy skorzystali z pomocy doradcy zawodowego w Akademickich Biurach Karier. Praca składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym zostały wyjaśnione pojęcia terminologiczne, związane z doradztwem i poradnictwem zawodowym. Szczegółowo zostały opisane instytucje, które zajmują się wspieraniem w wejściu na rynek pracy. Przedstawione zostały również najważniejsze kompetencje doradcy zawodowego. Rozdział drugi dotyczy zagadnienia kształtowania kariery i sytuacji młodych ludzi na rynku pracy. W rozdziale trzecim przedstawione zostały treści związane z metodologicznymi podstawami badań. Rozdział czwarty dotyczy analizy przeprowadzonych badań z opisem. Ostatni rozdział stanowi natomiast podsumowanie oraz wnioski wyprowadzone z analizy danych zebranych podczas prowadzenia badań. Z opisu przeprowadzonych badań wynika, że studenci za wartościowe podczas porady doradczej wskazywali konsultacje dokumentów aplikacyjnych oraz wiedzę doradcy. Natomiast najczęściej wskazywaną przez respondentów przyczyną nieusatysfakcjonowania z pomocy doradczej były: uogólnianie wyników z przeprowadzonych testów, nieskupienie się i brak zainteresowania jednostką, nieprofesjonalne podejście doradcy oraz za mała ilość spotkań w procesie doradczym.

Celem mojej pracy była analiza opinii rodziców na temat znaczenia czytania dzieciom bajek, a także sposobów na wykorzystanie bajek w wychowaniu domowym. Na potrzeby pracy przeanalizowałam literaturę przedmiotu dotyczącą tematyki bajek i baśni. W oparciu o zgromadzone przeze mnie informacje przygotowałam ankietę, która badała opinie rodziców na podaną przeze mnie tematykę. W moim badaniu wzięło udział 100 osób. Badanie, które przeprowadziłam, nie przyniosło zaskakujących danych, jednak ukazały, że rodzice są świadomi pozytywnego wpływu bajek na życie dziecka, a także, że wykorzystują je w wychowaniu domowym.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie wpływu komunikacji na jakość związku. Rozdział pierwszy opisuje pojęcie komunikacji i związku. W kolejnych podrozdziałach omówione zostały sposoby dopierania partnera, wzajemne postrzeganie siebie w związku oraz błędy w komunikacji niszczące związek. Następnie w pracy omówiłam elementy budujące związek. W ostatnim podrozdziale przedstawiłam czym jest komunikacja intymna, która jest ważnym elementem budującym związek W rozdziale metodologicznym opisałam pojęcia związane z przygotowanie badań. W dalszej części przedstawiłam problem główny i problemy szczegółowe mojej pracy oraz przedmiot i cel badań W rozdziale empirycznym opisałam przeprowadzone przeze mnie badania i zawarłam wnioski, do jakich doszłam podczas prowadzonych badań.

W pierwszym rozdziale prezentuję w oparciu o literaturę przedmiotu definicję seksualności. Opisuję również podobieństwa i różnice związane z funkcjonowaniem dziewcząt i chłopców. Wymieniam także mity i stereotypy dotyczące edukacji seksualnej oraz wyjaśniam jak świadomość seksualna dzieci i młodzieży wpływa na ich aktywność w sieci. Drugi rozdział odnosi się do zagadnień metodologicznych i zawiera podstawowe informacje dotyczące moich badań. Opisuję cel i przedmiot badań oraz metody i narzędzia, z których korzystałam w badaniach. W ostatnim rozdziale przedstawiłam wyniki badań i ich analizę oraz podsumowanie.

Niniejsza praca magisterska poświęcona jest realizacji przedmiotu edukacja seksualna w szkole podstawowej. Poprzez skuteczną edukację społeczną i seksualną można zapobiegać chorobom, niechcianym ciążom, aborcjom, nadużyciom i wykorzystaniem seksualnym oraz innym podobnym dramatom życiowym. Niestety, w Polsce wspomniany przedmiot szkolny jest nadal traktowany lekceważąco, a zagadnienia realizowane na tych zajęciach propagują treści prorodzinne, pomijając rzeczywiste problemy i nurtu-jące pytania młodych ludzi, wchodzących w okres dojrzewania. Celem moich badań jest poznanie opinii badanych internautów na temat realizacji przedmiotu edukacja seksualna w szkole podstawowej.

Temat mojej pracy brzmi: "Funkcjonowanie dzieci w wybranym środowisku wychowawczym - rodzinny i nierodzinny dom dziecka. Studium przypadku". W niniejszej pracy rozdział pierwszy poświęcony jest rodzinie, potrzebom rozwojowym i wychowawczym dzieci oraz charakterystyce placówek opiekuńczo-wychowawczych. W części pierwszej przybliżyłam temat rodziny, jako pierwszego i najważniejszego środowiska wychowawczego. Omówiłam definicje oraz główne funkcje rodziny. Następnie opisałam potrzeby rozwojowe i wychowawcze dzieci. Druga część opisuje typy placówek opiekuńczo-wychowawczych - ich rodzaje oraz funkcje. W tej części pracy opisane zostały Domy Dziecka i Rodzinne Domy Dziecka – ich struktura organizacyjna, zasady funkcjonowania. W części empirycznej omówiłam przedmiot, cel badań, problemy badawcze, a także metody, techniki i narzędzia, którymi posługiwałam się podczas gromadzenia materiału empirycznego. Celem pracy było opisanie funkcjonowania dzieci w Rodzinnym Domu Dziecka i w Domu Dziecka, na podstawie zgromadzonego materiału empirycznego. W badaniach brały udział cztery osoby. Dwoje nastolatków oraz dwie kobiety pracujące w wyżej wymienionych placówkach. Zastosowałam metodę indywidualnego przypadku, a techniki, którymi posługiwałam się podczas gromadzenia materiału empirycznego to: technika wywiadu, badania dokumentów oraz technika obserwacji.