Okres poprzedzający moment opuszczenia zakładu karnego, jest dla osadzonego bardzo ważny i zarazem trudny. Mimo, iż jest to chwila przez niego pożądana i wyczekiwana, jest ona również źródłem podwyższonego napięcia psychicznego. Świadomość wyjścia na wolność często wywołuje u niego sprzeczne emocje. Z jednej strony skazany odczuwa radość z bliskiej perspektywy odzyskania wolności, z drugiej jednak pojawiają się obawy i strach przed ponownym wejściem w rolę narzuconą przez normy społeczne, przed zadaniami, którym będzie musiał sprostać, a także przed tym jak zostanie przyjęty w środowisku. Pojawienie się obaw w przedmiotowym okresie, jest tym silniejsze, im dłużej skazany przebywał w zakładzie karnym i im bardziej osadzony zaadaptował się do warunków więzienia. Odbywanie kary pozbawienia wolności niesie bowiem za sobą wiele negatywnych implikacji, określanych mianem tzw. następstw pozasądowych. Przebywanie w warunkach izolacji wymusza pewne zmiany w sposobie funkcjonowania jednostki, które mogą występować zarówno w charakterze świadomych działań, jak i w nieuświadamianych sobie przez człowieka procesów, które mają istotny wpływ na przebieg readaptacji społecznej. Obecna wykładnia opieki postpenitencjarnej ma zatem za zadanie złagodzić dolegliwości zakładu karnego, wspierać skazanego i jego najbliższe otoczenie działaniami o charakterze doraźnym, jak i długotrwałym, i tym samym ułatwić osadzonemu opuszczającemu zakład karny funkcjonowanie w środowisku wolnościowym, zgodnie z obowiązującymi normami prawnymi i społecznymi. Z uwagi na istotę powyższego problemu, w niniejszej pracy skupiono się na rozpoznaniu sytuacji skazanych i ich obaw w związku z opuszczeniem jednostki penitencjarnej, a także na rozpoznaniu form i dostępności pomocy i wsparcia skazanych w ramach opieki postpenitencjarnej. Ponadto dokonano także spostrzeżeń na temat ewentualnych rozwiązań zaistniałych problemów. Praca składa się z trzech części. Rozdział pierwszy i drugi mają charakter teoretyczny. Druga część przedstawia metodologiczne podstawy badań własnych, natomiast ostatnia część pracy ma charakter empiryczny. Całość pracy kończą wnioski stanowiące podsumowanie rozważań omawianej problematyki.

w mojej pracy zajęłam się wymiarami stygmatyzacji byłych wychowanków domów dziecka w ujęciu retrospekcyjnym. W pierwszym rozdziale opisałam to kim jest sierota i jakie mamy rodzaje sieroctwa. Skupiłam się również na tym jak przejawia się sieroctwo u dzieci. Na końcu opisałam instytucje, które zajmują się sierotami, czyli jak możemy kompensować sieroctwo w naszym społeczeństwie. W rozdziale drugim natomiast skupiłam się na tym czym jest stygmatyzacja i jakie są jej rodzaje. Opisałam również konsekwencje społecznej stygmatyzacji. W kolejnym podrozdziale skupiłam się na tym jak można poradzić sobie ze społeczną stygmatyzacją. Na końcu skupiłam się na tym, iż sieroctwo sprzyja społecznej stygmatyzacji. W rozdziale trzecim opisałam metodologiczne podstawy badań własnych, przedmiot i problematykę badań własnych oraz procedurę badawczą. W czwartym rozdziale opisałam doświadczanie stygmatyzacji w retrospekcji byłych wychowanków domów dziecka, w świetle badań własnych. Skupiłam się na tym, jak badane osoby spostrzegają sieroctwo. Następnie opisałam to jak respondenci opowiadali o poczuci i przejawach stygmatyzacji. Kolejnym etapem było opisanie, radzenie sobie przez badanych wychowanków domów dziecka ze społeczną stygmatyzacją. Na końcu skupiłam się na działaniach domów dziecka na rzecz integracji społecznej jego wychowanków.

Przedmiotem poznania uczyniono rolę nauczyciela w procesie kształtowania się kreatywności uczniów. W efekcie przedmiotem teoretycznych analiz uczyniono nauczyciela w przestrzeni edukacyjnej. Rozważania dotyczące problematyki badań oparte zostały na tym, jak model nauczyciela zmieniał się na przestrzeni wieków. Omówiono status formalny współczesnego nauczyciela. Przeanalizowano istotę kreatywności w literaturze przedmiotu oraz specyfikę kreatywnej edukacji. Opisane zostały formy oraz metody kształtowania kreatywności ucznia w procesie nauczania – uczenia się. Adekwatnie do omówionych zagadnień, wpisujących się w zakres przedmiotu poznania, opracowane zostały metodologiczne założenia badań własnych, a mianowicie cele i problem badawczy, zmienne badawcze i ich wskaźniki. Dobrana została metoda badań i skonstruowane narzędzie badawcze w postaci kwestionariusza ankiety, a także dobrano droga losową próbę badawczą. Przeprowadzone badania empiryczne pozwoliły na konceptualizację przedmiotu badawczej eksploracji w następującym zakresie: nauczycielskich kompetencji sprzyjającym kształtowaniu się kreatywności uczniów, specyfice procesu kształtowania się kreatywności uczniów a także atrybutom uczniowskiej kreatywności. W toku przeprowadzonych badań określono specyfikę kreatywności uczniów, zaangażowanie uczniów w proces rozwijania oraz wyrażania i wdrażania nowych pomysłów. Analiza ankiet i zdobyta wiedza z zakresu rzeczywistości szkolnej pozwoliła również na wyodrębnienie i wyjaśnienie działań podejmowanych przez nauczycieli w procesie kształtowania się kreatywności uczniów. Podjęte działania badawcze oraz dane uzyskane z ankiet pozwoliły zrealizować cel poznawczy pracy, jakim było określenie specyfiki uczniowskiej kreatywności. W toku analiz badawczych udało się wyodrębnić i wyjaśnić działania podejmowane przez nauczycieli w procesie kształtowania się kreatywności uczniów, co było celem teoretycznym pracy i jednocześnie odpowiedzią na postawione pytanie badawcze: „Jakie działania podejmuje nauczyciel w procesie kształtowania się kreatywności jego uczniów?” Mając na uwadze cel praktyczny badania przyczyniły się do sformułowania wskazówek do pracy dydaktyczno-wychowawczej nauczyciela skutkującej kształtowaniem się kreatywności. Podjęta problematyka badań ukazała, że nauczyciel realizując idee współczesnej edukacji musi przede wszystkim kształtować własną tożsamość i motywować uczniów do zdobywania coraz lepszych kwalifikacji i rozszerzania ich horyzontów myślowych oraz potencjału twórczego. Rozważając pozycję zawodową nauczyciela ukazano, że o skuteczności pracy dydaktyczno-wychowawczej w znacznym stopniu decydują jego kompetencje, doświadczenie zawodowe, intuicja oraz dojrzałość pedagogiczna. W toku analiz ukazano, że współczesna myśli o nauczycielu podkreśla jego zasadnicze zadanie we współczesnej edukacji, w toku której przygotowuje on swoich uczniów do uczenia się przez całe życie, do umiejętności spojrzenia na świat jako na ten, który można p

Współcześnie na szeroką skalę rozpowszechnia się zjawisko rozwodów, tymczasowej separacji, samotnego macierzyństwa, samotnego ojcostwa, kohabitacji, a także rekonstrukcji związku. Owe przemiany zachodzące w obrębie rodziny współczesnej, sięgają rangi problemu cywilizacyjnego, stanowią wręcz poważne zagrożenie. Młode pokolenie reflektuje alternatywną formę związku niezalegalizowanego prawnie, to znaczy bez zobowiązań, wyrzeczeń czy ponoszenia odpowiedzialności za drugiego człowieka. Niewątpliwie instytucja małżeństwa nie stanowi już najwyższej wartości. Współmałżonkowie zaabsorbowani postępowaniem rozwodowym, przejęciem opieki nad małoletnim potomstwem, częstotliwością utrzymywanych kontaktów bądź podziałem dóbr materialnych, częstokroć zaniedbują swoje obowiązki, rodzicielskie powinności, powierzone role oraz pełnione funkcje. W rezultacie występuje deprywacja wewnętrznych potrzeb dziecka czy też deprywacja emocjonalna. Dorośli nie zdają sobie sprawy z tego, że ekspresja pozytywnych uczuć i emocji, wzajemne umiłowanie, okazywanie troski, wsparcia oraz zainteresowania, zacieśnia więzi wewnątrzrodzinne, jak również umacnia łączące ich relacje. Czas spędzany w ciepłym, rodzinnym gronie integruje członków, natomiast wymiana osobistych doświadczeń, przemyśleń oraz spostrzeżeń sprzyja komunikacji interpersonalnej. Dzieci są zaniepokojone dysharmonią w parze małżeńskiej, utrzymującą się podminowaną atmosferą życia rodzinnego, zaciekłymi kłótniami, przeżywanymi konfliktami oraz frasunkami. Martwią się poróżnieniem rodziców, wrogim nastawieniem i oddaleniem. Następuje utrata poczucia stabilizacji psychicznej, a wraz z nią bezpieczeństwa fizycznego. Emocjonalny bądź prawny rozwód rodziców diametralnie przeobraża wewnętrzną strukturę rodziny, standard oraz styl życia, co więcej przeorganizowuje jej dotychczasowy tryb funkcjonowania, pogarsza warunki bytu, relacje międzypokoleniowe, a także rozluźnia więzy. Dorosłe dzieci rozwiedzionych rodziców opieszale ujawniają tragiczne wydarzenia z przeszłości, sięgające okresu ich dzieciństwa. Nierzadko wręcz wypierają je z podświadomości. Zmagają się z niskim poczuciem wartości, pewności siebie, wiary we własne siły i możliwości. Są wycofane, zdystansowane i nieufne; niechętnie się otwierają, zwierzają, utrzymują poufałe relacje bądź nawiązują interakcje. Dzieci rozwodników uporczywie wzbraniają się przed powieleniem błędów swoich rodziców oraz starają się uniknąć podobnego losu. Domagają się autonomii, suwerenności, możliwości samostanowienia i samorealizacji. Doskwiera im samotność, odtrącenie, awersja, co gorsza, borykają się z syndromem dorosłego dziecka rozwiedzionych rodziców. Rodzinna sytuacja, jak również wzajemne stosunki kształtują dziecięcą percepcję małżeństwa oraz projekcję ogniska domowego. Dzieci dźwigają brzemię rozwodu idealizowanych rodziców. W wiodącym samodzielnym, dorosłym życiu, nieustannie borykają się z licznymi zawiłościami i komplikacjami, niwelują napotkane trudności czy przeciwności

We współczesnym świecie wciąż bardzo mało mówi się o zjawisku przemocy, jako takiej. Jeszcze mniej informacji można znaleźć w odniesieniu konkretnie do przemocy seksualnej. Osoby doświadczające owej przemocy bardzo rzadko o niej mówią. Jeśli już natomiast ktoś o niej opowiada, to zazwyczaj jest to w kontekście przemocy seksualnej postrzeganej ogólnie, jako zjawisko. Nie przedstawia się jej skutków, a jeśli już, to bardzo powierzchownie. W pracy tej przedstawiono, jak postrzegają siebie kobiety będące ofiarami przemocy seksualnej w związku. W rozdziale pierwszym omówiono uwarunkowania przemocy. Opisano jej specyfikę oraz ukazano jej rodzaje i istotę. W odniesieniu do uwarunkowań przedstawiono jej aspekty prawne i moralne. Ukazano, czym jest przemoc w świetle prawa oraz przedstawiono definicję zgodną z Ustawą o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie. Ukazano także podział przemocy seksualnej na: fizyczną, seksualną, psychiczną, strukturalną oraz ekonomiczną, po krótce charakteryzując każdą z nich. Wskazano na dwa wyjaśnienia przemocy seksualnej: wyjaśnienie na poziomie makro oraz wyjaśnienie na poziomie indywidualnym. Opisano również fazy przemocy seksualnej oraz przedstawiono cztery typy agresji seksualnej, wskazując przy tym na jej przyczyny i konsekwencje. W rozdziale drugim przedstawiono psychospołeczne konotacje autopercepcji. Wyjaśniono odnoszącą się do niej teorię D. Bema oraz przedstawiono eksperymenty z nią związane. Ukazano definicje samoświadomości oraz teorie poznania ja i możliwe drogi do samowiedzy. Wskazano na zjawiska łączące się z autopercepcją jednostki, a więc na efekt nadmiernego uzasadniania oraz dwuczynnikową teorię emocji. Opisano sposoby na jej regulację oraz to, w jaki sposób ja wpływa na procesy społeczne, wskazując przy tym na tendencję samoobroną i myślenie egocentryczne. Odniesiono się także do teorii porównań społecznych, które mogą odbywać się zarówno w górę jak i w dół. Rozdział trzeci traktuje o metodologicznych podstawach badań własnych. Wyjaśniono tutaj podstawowe pojęcia odnoszące się do metodologii oraz przedstawiono typologie podejść badawczych. Uzasadniono także wybór własnego podejścia badawczego oraz przedstawiono przedmiot i problem badań, wyjaśniając przy tym przyczyny rezygnacji z hipotez i określając cele badawcze tejże pracy. Następnie opisano procedurę badawczą oraz określono obszary eksploracji badawczej. Dokonano wyboru metod badawczych oraz przedstawiono zasady doboru osób do badań wraz z ich przebiegiem. W ostatnim, czwartym rozdziale wskazano na autopercepcję wśród badanych kobiet. Przedstawiono specyfikę doświadczanej przez nie przemocy seksualnej - jej rodzaj, częstotliwość oraz okoliczności. Wskazano także na sposoby, w jaki radzą sobie młode kobiety - ofiary przemocy seksualnej oraz na to, jak postrzegają one same siebie, jaka jest ich autopercepcja. Znajduje się tutaj również odpowiedź na pytanie, jakiego rodzaju wsparcia potrzebują ofiary przemocy seksualnej. Pod koniec tegoż ro

Przedmiotem badań własnych uczyniłam walory rozwojowe zajęć pozaszkolnych nastolatków. Problematyka ta nie jest dogłębnie zbadana przez współczesnych pedagogów, a także nie jest szeroko omawiana w mediach. Uważam, że owa problematyka jest kluczowa dla rozwoju adolescentów. Młodzież posiada szeroką gamę zainteresowań, które chce pogłębiać uczestnicząc w zajęciach pozaszkolnych bądź poprzez samodzielną pracę. Warto podkreślać, zarówno w szkole, jak i w mediach, iż placówki edukacyjne dysponują bogatą ofertą zajęć pozaszkolnych, w których adolescenci mogą uczestniczyć, aby poszerzać swoje horyzonty i atrakcyjnie spędzać wolny czas. Rozdział pierwszy – Potencjał rozwojowy nastolatka, ma na celu określenie terminologii związanej z rozwojem, a także scharakteryzowanie specyfiki rozwoju nastolatków. Rozdział drugi – Aktywność pozaszkolna nastolatków w kontekście ich zainteresowań skupiłam się na opisaniu aktywności własnej adolescentów, która wpływa na proces autokreacji. Rozdział trzeci – Metodologiczne podstawy badań własnych jest fragmentem pracy, w którym przedstawiłam przedmiot i problematykę badań własnych. Rozdział czwarty Walory rozwojowe zajęć pozaszkolnych nastolatków – analiza wyników badań przeznaczony jest na analizę i interpretację badań w oparciu o kwestionariusz ankiety. Ostatnią częścią pracy są wnioski, które pozwoliły mi odpowiedzieć na pytanie badawcze, a także uszczegółowić cele, który postawiłam w pracy.

Przedmiotem badań są orientacje życiowe cosplayerów. W pracy zostały zbadane specyfika i uwarunkowania aktywności cosplayerskiej, tożsamościowy kontekst aktywności cosplayerskiej, autokreacyjne walory cosplay’u, cele oraz priorytety życiowe cosplayerów, inne sfery aktywności badanych oraz ich role społecznych a także edukacyjne walory cosplay’u. W pracy została przedstawiona specyfika orientacji życiowych – to czym są, jakie są ich składowe oraz proces ich kształtowania się. Praca również podejmuję tematykę aktywności osób dorosłych. Problematyka badań, wymagała również wyjaśnienia tego, czym jest cosplay, z jakimi aktywnościami jest on związany oraz jak wpływa na styl życia osób zajmujących się nim. Badania zostały przeprowadzone w podejściu jakościowym, z użyciem metody wywiadu. Wywiady były jawne, standaryzowane oraz były przeprowadzane indywidualnie, przy pomocy komunikatora Skype. Ten sposób przeprowadzenia badań umożliwił dotarcie do 7 osób w różnym wieku w całej Polsce. W części empirycznej zawarte są informacje wyjaśniające czym jest cosplay, jak wpływa on na kreowanie wizerunku oraz tożsamość osób zajmujących się cosplay’em. Prócz tego, zostały przybliżone inne aktywności, którym poświęcają swój czas cosplayerzy, ich role społeczne a także umiejętności, które pozyskały osoby badane dzięki cosplayowi. Również w tej części zostały przybliżone cele i priorytety cosplayerów – zarówno te życiowe jak i te związane z ich pasją. Wyniki badań, są podstawą do określenia specyfiki aktywności cosplayerów, wyznaczników orientacji życiowych cosplayerów oraz walorów edukacyjnych cosplay’u, a także umożliwiają odpowiedź na pytanie badawcze.

Tematem pracy jest Uspołecznienie jedynaków w środowisku przedszkolnym. Jest to temat dość kontrowersyjny przez co nasuwa się wiele pytań jaki jest naprawdę jedynak. W pierwszym rozdziale omawiam zagadnienia związane ze środowiskiem w jakim przebywa dziecko jedyne a także jakie są jego więzi miedzy rodzicami. W drugim rozdziale zaś przedstawiam jak dziecko jedynak potrafi przystosować się do nowego środowiska rówieśniczego. Ostatni rozdział poświęcony jest badaniom w środowisku przedszkolnym jak dziecko faktycznie funkcjonuje w nowym otoczeniu przedszkolnym jak i jako dziecko jedynak wśród dorosłych.

Wiedza staje się dziś podstawą rozwoju i funkcjonowania współczesnych przedsiębiorstw. Zmaterializowanie wiedzy w postaci nowych technologii, podnosi wartość rynkową organizacji. Pozwala ona także na obniżenie kosztów i podniesienie jakości produktów. Dzięki niej organizacje wprowadzają innowacje, które z czasem pozwalają firmom działać efektywniej oraz pokonać konkurencję na rynku międzynarodowym. Prawdziwa wartość wytworzonego produktu wiąże się z ilością zawartej w niej wiedzy. Idea zarządzania wiedzą nabiera szczególnego znaczenia, w obliczu powstawania nowej gospodarki - gospodarki opartej na wiedzy. Podstawą każdego systemu zarządzania jest kapitał ludzki, który jest nośnikiem wiedzy. Stąd w korporacjach rośnie znaczenie kierownictwa - menedżerów, którzy kierują międzynarodową ekspansywnością przedsiębiorstw. Niniejsza praca dotyczy zakresu mobilności pracowniczej menedżerów. Kierownicy organizacji zmieniając stanowisko, czy to wewnątrz firmy, czy przenosząc się do konkurencyjnego przedsiębiorstwa, transferują pewien zakres wiedzy, niekiedy bardzo specjalistycznej. O sukcesie organizacji decydują ludzie - ich wiedza oraz ich umiejętność wykorzystania jej, dla budowania przewagi konkurencyjnej organizacji. Ważny staje się zatem proces właściwego doboru i rekrutacji menedżerów. Należy zatem dążyć do maksymalnego wykorzystania zasobów, jakimi dysponują członkowie organizacji oraz nieustannie poszukiwać nowego personelu. W celu znalezienia odpowiedzi na pytanie badawcze o zakres, w jakim kryteria rekrutacji menedżerów globalnych, warunkują ich późniejszą mobilność oraz zweryfikowania postawionej hipotezy badawczej, przeprowadzono badanie, za pomocą metody sondażu diagnostycznego na niewielkiej próbie, techniką standaryzowaną – opartą na pośrednim komunikowaniu się – ankietą. Grupę 100 osób, wśród których zrealizowano badanie, dobrano w sposób celowy, spośród menedżerów pracujących we wrocławskiej filii szwajcarskiej korporacji finansowej – Credit Suisse. Praca składa się z czterech rozdziałów - dwóch rozdziałów teoretycznych, rozdziału metodologicznego oraz raportu z badań własnych. W pierwszym rozdziale pracy przedstawiono definicje najważniejszych pojęć: menedżera, kompetencji menedżerskich oraz trzy formy edukacji menedżerskiej (formalną, nieformalną i pozaformalna). Zostały także w nim przytoczone i omówione definicje wiedzy oraz specyfika zarządzania przedsiębiorstwem uczącym się. Rozdział drugi został poświęcony omówieniu elementów otoczenia globalnego oraz istoty funkcjonowania korporacji międzynarodowych w tej przestrzeni. Oprócz tego przedstawiona została teoria procesu kadrowego oraz mobilności pracowniczej. Rozdział trzeci to rozdział metodologiczny, w którym przedstawiono metodologię badań własnych: problematykę badawczą, jej uzasadnienie, hipotezę badawczą, a także pozostałe elementy konceptualizacji i operacjonalizacji badań – zmienne i wskaźniki badawcze. Rozdział czwarty to raport z badań własnych - została w nim zweryfikowa

Praca dotyczy Seksualności osób z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy osoby z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Opisane są w nim istota, geneza niepełnosprawności w literaturze przedmiotu, profil osobowości osób z niepełnosprawnością, osoba z niepełnosprawnością w przestrzeni społecznej, podstawowe środowiska funkcjonowania osób z niepełnosprawnością. Rozdział drugi dotyczy seksualności człowieka współczesnego w jej uwarunkowaniach. Rozdział ten zawiera istotę seksualności człowieka w literaturze przedmiotu, seksualność człowieka współczesnego w przestrzeni społeczno - kulturowej oraz specyfikę aktywności seksualnej człowieka. Rozdział metodologiczny składa się z dwóch podrozdziałów dotyczących przedmiotu i problematyki badań własnych oraz procedurę badawczą. Rozdział czwarty opisuje seksualność osób z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Opiera się on na analizie indywidualnego przypadku. W skład tego rozdziału wchodzą trzy podrozdziały opisujące: badanego niepełnosprawnego w środowisku rodzinnym, specyfikę seksualności badanego i radzenia sobie z nią, wsparcie badanego i jego rodziny w zakresie zaspokajania potrzeb seksualnych. Głównym przedmiotem badań pracy jest seksualność osób z niepełnosprawnością w przestrzeni społecznej. Jako cel poznawczy w pracy przyjęto: określenie specyfiki potrzeb seksualnych osób z niepełnosprawnością, za cel praktyczny : opracowanie wskazówek pedagogicznych dla rodziców osób z niepełnosprawnością, za cel teoretyczny : określenie sposobu radzenia sobie z potrzebami seksualnymi osób z niepełnosprawnością w środowisku rodzinnym.Głównym problemem badawczym jest pytanie : jak rodzice radzą sobie z potrzebami seksualnymi odczuwanymi przez ich niepełnosprawne dzieci? Metodami zastosowanymi w pracy badawczej był wywiad i analiza dokumentacji pedagogicznej i lekarskie.

Macierzyństwo jest jedną z najważniejszych ról społecznych w życiu kobiety. Przygotowanie do podjęcia tej trudnej roli rozpoczyna się już we wczesnym dzieciństwie. Macierzyństwo to coś znacznie więcej niż jedynie „bycie matką”, wydanie na świat potomstwa. Jest to zespół wszystkich cech właściwych matce, naturalnie wrodzone uzdolnienia, dziedziczna i niezmienna tendencja organizmu. Macierzyństwo rozpatrywane jest na wielu szczeblach: biologicznym – samo poczęcie dziecka, społeczno- pedagogicznym – wychowanie oraz wykształcenie potomstwa, filozoficzno- socjologicznym - przygotowanie do życia w społeczeństwie, wyrobienie zdrowych zachowań, umożliwienie podjęcia ról społecznych. Wraz z podjęciem tak trudnej i złożonej roli, jaką jest bycie matką, powstaje też zespół specyficznych oczekiwań, które obejmują, nie tylko rodzinę, partnerów, czy małżonków, ale również odnoszą się do instytucji państwowych i ogółu społeczeństwa. Oczekiwania te wynikają z nowych doświadczeń, jakie rodzą się w obliczu macierzyństwa i ewoluują wraz ze zmianami zachodzącymi w życiu młodej matki i jej dziecka. Warto je zatem uczynić przedmiotem eksploracji badawczej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy poświęcony jest analizie pojęcia „macierzyństwa” oraz jego roli w życiu młodej matki. W tej części opisana została istota samego pojęcia „macierzyństwa”, jego kulturowe i społeczne postrzeganie oraz rola, jaką pełni w życiu rodzica. Drugi rozdział odwołuje się do oczekiwań młodych matek w sytuacji narodzin dziecka. Rozdział obejmuje analizę procesu adaptacji do roli matki, macierzyńskie postrzegania dziecka oraz problematykę oczekiwań młodych rodziców wobec środowiska rodzinnego i społecznego w sytuacji narodzin dziecka. Trzeci rozdział dotyczy kwestii metodologicznych. W jego skład wchodzi przedmiot i problematyka badań własnych oraz opis procedury badawczej. W czwartym rozdziale, który obejmuje badania empiryczne opisałam sytuację rodzinną badanych matek, reakcje środowiska rodzinnego i społecznego na ciążę respondentek oraz związany z nimi stosunek do narodzonego dziecka. W dalszej części rozdziału zawarte są informacje na temat przesłanek zajścia w ciążę, doświadczenie przebiegu ciąży przez badane kobiety oraz opis sytuacji problemowych i związanych z nimi oczekiwań młodych matek w stosunku do rodzinny oraz ogółu społeczeństwa. Praca zakończona jest podsumowaniem wyników badań oraz sformułowaniem wniosków o charakterze praktycznym. Mam nadzieję, że przeprowadzone przeze mnie badania oraz uzyskane dane posłużą jako wskazówki dla młodych kobiet, oczekujących narodzin dziecka.

Przedmiotem pracy jest diagnoza i analiza obaw jakie dotykają osoby odbywające karę pozbawienia wolności. Odpowiedź na pytanie "Jakie są obawy osób pozbawionych wolności?" pozwoli na zweryfikowanie dotychczasowych form resocjalizacji i dostosowaniu ich do potrzeb osób przebywających w jednostkach penitencjarnych.

Tematem moje pracy magisterskiej była analiza ogólnopolskiego programu Optymistyczne Przedszkole, którego autorami są Irena Dzierzgowska oraz Milera Nawrot w ocenie rodziców dzieci uczęszczających do przedszkola publicznego w Siechnicach. W swojej pracy opisałam specyfikę edukacji przedszkolnej na podstawie literatury przedmiotu. Istotne również było opisanie przedszkola jako instytucji edukacyjnej, przedstawienie jej statusu, opisanie celów oraz funkcji przedszkola. Ważne również było zamieszczenie potrzeb oraz kompetencji rozwojowych dziecka, a także przedstawienie zobowiązania nauczyciela przedszkola wobec dzieci. Następnie opisałam program jako alternatywę w edukacji przedszkolnej jego ideę, specyfikę oraz formy i metody pracy z dzieckiem. Istotnym elementem było zaprezentowanie organizacji i wyposażenia placówki. Głównymi założeniami programu Optymistyczne Przedszkole jest wspólny cel nauczycieli, rodziców oraz całego personelu aby wychować dzieci, w taki sposobów by przejawiały zachowania konstruktywne, były życzliwe dla innych, przyjazne dla otoczenia, chętnie pomagały innym. Ważne jest aby żyli zgodnie, były tolerancyjne, wrażliwe na krzywdę bliźniego, zaangażowane we wszystko to, co wzmacnia szczęcie każdego człowieka. Zgodnie z założeniami programu celem wychowania jest rozwijanie w dziecku optymizmu, poczucia własnej wartości, wykształcenia w dziecku radzenia sobie w różnych sytuacjach, a także istotne jest rozwijanie zainteresowań i talentów dziecka. Kolejną częścią jest metodologia badań własnych. Tutaj znalazł się przedmiot i problematyka moich badań. Opisałam zmienne badawcze i ich wskaźniki, a następnie przedstawiałam metody i techniki badawcze, których użyłam podczas przeprowadzenia badań. Na koniec scharakteryzowałam moją populację badawczą, którą byli rodzice dzieci uczęszczanych do placówki w wieku 3, 4 oraz 5 lat. Na koniec swojej pracy opisałam zebrane dane, przedstawiałam je w formie opisu i tabelek oraz przedstawiał wnioski do całości pracy.

Praca magisterska jest poświęcona procesowi kształtowania się tożsamości kulturowej, społecznej oraz narodowej. W pracy poruszam zagadnienie wychowania narodowego w polskich organizacjach młodzieżowych, a wiedzę z literatury przedmiotu poszerzam o badania własne, przeprowadzone w organizacji Młodzież Wszechpolska.

Przedmiotem pracy magisterskiej jest: Dziecko nieśmiałe w środowisku szkolnym. Praca zawiera cztery rozdziały: rozdział pierwszy i drugi obejmują część teoretyczną, a rozdział trzeci oraz czwarty przedstawiają część badawczą, w której znajdują się badania przeprowadzone wśród uczniów nieśmiałych w szkole podstawowej. Głównym problemem niniejszej pracy było, poznanie w jakim zakresie nieśmiałość warunkuje szkolne funkcjonowanie dziecka. Informacje te uzyskałam, dzięki metodzie indywidualnych przypadków, techniki – wywiadu z nauczycielami i samymi uczniami oraz obserwacji, której miałam możliwość dokonać. Praca zawiera następujące cele badawcze: poznawczy, którego zadaniem jest określenie specyfiki funkcjonowania dziecka nieśmiałego w roli ucznia; teoretyczny, odnoszący się do określenia sfer zaburzonego szkolnego funkcjonowania dziecka nieśmiałego oraz praktyczny, stanowi określenie zakresu koniecznego wsparcia dziecka nieśmiałego w środowisku szkolnym. Badania, które zostały przeprowadzone dowodzą, że w szkołach mamy do czynienia z uczniami nieśmiałymi, którzy mają problem z zawieraniem kontaktów z innymi, są niepewni własnych przekonań, czy też nie wierzą we własne możliwości. Na co dzień spotykają się z wieloma trudnościami w szkole, jednakże nie u wszystkich są one barierą, by osiągnąć sukces z danej dziedziny wiedzy. Młode pokolenie, w tych trudnych chwilach otrzymuje wsparcie od grona pedagogicznego, które stara się ułatwić szkolne funkcjonowanie dziecka nieśmiałego.

Przedmiotem niniejszej pracy jest stygmatyzacja rodzin przestępców w środowisku lokalnym. Praca ukazuje społeczny wizerunek zarówno byłego przestępcy, jak i jego rodziny, postaw środowiska lokalnego względem tych osób, wymiary środowiskowej stygmatyzacji oraz możliwość readaptacji społecznej byłych przestępców. Badania w celu uzyskania postawionego pytania badawczego oraz wyznaczonych celów były przeprowadzone na terenie miasta Wałbrzych, wśród 50 ankietowanych zamieszkujących cztery dzielnice tego miasta. Narzędziem badawczym, które pomogło dostarczyć danych odnośnie stygmatyzacji rodzin byłych przestępców, był kwestionariusz ankiety ułożony według wskaźników zmiennej zależnej oraz niezależnej.

Temat niniejszej pracy magisterskiej brzmi "Licealiści w sytuacji presji edukacyjnej". Praca ma charakter badawczy. Dążę w niej do wyjaśnienia, czym właściwie jest presja edukacyjna oraz jak radzi sobie z tą presją określona grupa, czyli uczniowie z X Liceum Ogólnokształcącego i ich rodzice. Praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy opisuje wymiary doświadczania adolescenta, okresy dorastania, tworzenie się tożsamości, buntu i kryzysu okresu dorastania. Rozdział drugi omawia edukację szkolną, aspiracje edukacyjne nastolatków, plany związane z przyszłością edukacyjną oraz zdefiniowana zostaje presja edukacyjna. Kolejnym rozdziałem jest metodologia, teoria badań oraz przedstawione zostają osoby badane. Ostatni rozdział jest opisem i analizą moich badań. Szczególnie interesujące w trakcie pisania mojej pracy okazały się czynniki psychiczne, rodzinne i środowiskowe, czyli głównie środowisko szkolne. Istotne były interakcje młodzieży z rówieśnikami, a konkretnie zmiana autorytetów z rodzica na kolegę. Trudności jakie napotkałam podczas pisania pracy to uboga literatura dotycząca presji edukacyjnej, a także niechęć niektórych rodziców do udziału w badaniu.

Praca magisterska pt. Wizerunek osoby starszej kreowany w reklamach, złożona jest ze wstępu, czterech rozdziałów, wniosków oraz bibliografii. We wstępie zawarte zostały m. in. motywy do podjęcia napisania pracy o tej tematyce oraz opisano stanowiska teoretyczne, do których odwołano się w tej pracy. W rozdziale pierwszym omówiono w sposób ogólny etap późnej dorosłości. Do głównych zagadnień, które opisuje ten rozdział, należą m.in.: teorie starzenia się, a w szczególności teoria, która w Polsce została opisana przez M. Malec, czyli teoria gerotranscendencji. Ważnym elementem rozdziału pierwszego jest scharakteryzowanie okresu późnej dorosłości, przybliżenie predykatorów starości oraz adaptacji do starości. Przytoczono tu stanowiska teoretyczne, które dotyczą m. in. stylów życia przyjmowanych przez osoby pozostające w okresie późnej dorosłości, postulaty opisane jako „recepta na starość”, które mają pomóc w pozytywnym przystosowaniu się do etapu późnej dorosłości. Następnie przedstawiono elementy, które mogą wpływać na społeczne postrzeganie starości. W kolejnej części rozdziału pierwszego opisano przestrzenie życia osób starszych. W końcowej części tego rozdziału przedstawiono sposoby traktowania osób starszych w społeczeństwie tradycyjnym i współczesnym oraz uwypuklono jak język oraz obraz przyczyniają się do kreowania wizerunku osób starszych. Drugi rozdział tej pracy opisuje zagadnienia dotyczące reklamy. Przytoczono tu skróconą historię reklamy, definicję pojęcia reklamy oraz jej cechy. W dalszej części tego rozdziału opisano ogólne determinanty skuteczności reklamy, które wymienił i scharakteryzował D. Doliński. Ważną częścią rozdziału drugiego są stanowiska teoretyczne dotyczące grup podziału reklam z udziałem osób starszych, które wyszczególnione zostały przez A. Pawlinę i A. Stefaniak- Hrycko. W rozdziale trzecim przedstawiono metodologiczne podstawy badań własnych. Przytoczono tu definicję metodologii nauk, terminu nauki oraz stanowiska teoretyczne dotyczące etapów procesu badawczego. Rozdział trzeci złożony jest z dwóch paragrafów dotyczących przedmiotu oraz problematyki badań własnych. W pierwszym sformułowano m. in. przedmiot oraz cele badań, pytanie badawcze. Drugi paragraf rozdziału trzeciego dotyczący m. in.: procedury badawczej, zawiera opis jakościowej strategii badawczej oraz zagadnienia szczegółowe, które stanowią przedmiot eksploracji badawczej. W rozdziale czwartym dokonano analizy reklam zakwalifikowanych do badań. We wnioskach z badań ustosunkowano się do postawionych w rozdziale trzecim celów badań oraz obszarów eksploracji badawczej. Pracę kończy wykaz wykorzystanych źródeł.

Czas adolescencji to niezwykle burzliwy i dynamiczny okres przemian. W tym czasie kształtują się jednostki, o których się mówi, że są przyszłością narodu, czy też świata. Chociażby dlatego warto zwrócić uwagę na propagowany wizerunek adolescentów we współczesnych polskich filmach. Praca zawiera, teoretyczne opracowanie atrybutów rozwojowych, opis kształtowania się tożsamości u nastolatków, specyfiki ich świata społecznego oraz współczesnych aktywności młodych ludzi. Ważną kwestię stanowią również filmy, które zyskują coraz większe znaczenie w odrębnie nauk pedagogicznych, socjologicznych czy też psychologicznych. Kinematografia jest często wybieranym medium rozrywkowym, poznawczym oraz terapeutycznym. Zajmuje istotne miejsce w przestrzeni publicznej i kulturze, która utraciła dwudzielny charakter na kulturę wysoką i niską. W pracy opisane są również, najpopularniejsze gatunki, którymi różnią się miedzy sobą filmy. Ponadto ważny jest także podrozdział, skoncentrowany na różnorodnych sposobach odbioru danego filmu. Jako, iż widz zazwyczaj podczas seansu filmowego jest aktywny, uruchomione zostają u niego różnorodne mechanizmy psychologiczne. Praca oparta jest o badania jakościowe, do których zastosowano metodę i technikę analizy treści. Dzięki temu, wybrane do analizy filmy: "Big love", "Bejbi blues", "Sala samobójców" oraz "Obietnica", zostały przeanalizowane w sposób holistyczny. Powyższe filmy, opracowane zostały pod kątem obszarów badawczych, do których należą: wyznaczniki wizerunku filmowego młodzieży, eksponowane predykatory tożsamości nastolatków oraz filmowa kreacja wizerunku adolescentów. We wnioskach zaś, sformułowane zostały tezy w odniesieniu do każdego obszaru eksploracji badawczej. Dały one podstawy do konceptualizacji założonych celów badawczych.