Człowiek, jako jedyny gatunek na Ziemi, wypracował specyficzny kod porozumiewawczy: język. Bez komunikacji nie byłby w stanie funkcjonować w dzisiejszym świecie. Kontakt z drugą osobą jest mu potrzebny we wszelkich sytuacjach codziennego życia. Zdarza się, że tę komunikację coś zaburza, utrudnia. Komplikacje mogą wynikać z czynników środowiskowych, takich jak duży hałas. Często jednak bywa, iż czynnikami ograniczającymi kontakty międzyludzkie są pewne uwarunkowania wewnętrzne, indywidualne. Do takich czynników należą zaburzenia mowy. Jednym z nich jest jąkanie, zwane także niepłynnością mowy. Jąkające się osoby powszechnie uważane są za niepewne siebie, ciche, skryte i nieśmiałe. Stereotypy, z jakimi na co dzień się spotykają, potęgują ich poczucie zagubienia w środowisku, w którym funkcjonują. Nowe kontakty podejmują niechętnie. Wolą słuchać, aniżeli mówić. Obserwując liczne problemy osób jąkających się, postanowiono podjąć pewne działania w celu poprawy ich niełatwej sytuacji. W niniejszej pracy dokonano analizy kluczowych pojęć, tj. „jąkanie” i „osoba publiczna”. Następnie, trzymając się metodologicznego reżimu, zaplanowano i przeprowadzono badania z trzema osobami, mającymi trudności komunikacyjne w sytuacjach ekspozycji społecznej. Na podstawie badań, sformułowano adekwatne wnioski. Ich sednem są sposoby radzenia sobie z jąkaniem osób, biorących aktywny udział w życiu publicznym, gdzie komunikacja interpersonalna ma kluczowe znaczenie.

Niniejsza praca ukazuje jak ważną rolę w stymulowaniu rozwoju dziecka pełni mama, babcia i teściowa. Problematyka ta jest istotna dla wychowania oraz rozwoju dziecka, ponieważ rodzina jest jego pierwotnym środowiskiem wychowawczym i ma duży wpływ na rozwój małego dziecka. W rozdziale pierwszym, przedstawiony został rozwój psychofizyczny małego dziecka, rozwój dziecka z uwzględnieniem etapów zdobywania sprawności motorycznej, procesów poznawczych oraz dziecięcej emocjonalności. Analizie poddany został również rozwój społeczny małego dziecka oraz uwarunkowania stymulacji rozwoju małego dziecka. Drugi rozdział poświęcony został rodzinnym uwarunkowaniom funkcjonowania dziecka, ze szczególnym uwzględnieniem istoty i struktury rodziny współczesnej. Przedstawione zostały także modele funkcjonowania rodziny oraz relacje w rodzinie wielopokoleniowej. Wskazano na uwarunkowania socjalizacji dziecka w rodzinie i co istotne postawy rodzicielskie oraz style wychowania. Na koniec pracy zostały zaprezentowane efekty badawczej eksploracji. Na podstawie dokonanej analiz zebranego materiału empirycznego sformułowane zostały wnioski, określające zakres przedmiotu badań.

Przedmiotem niniejszej pracy jest klimat społeczny domu pomocy społecznej w procesie radzenia sobie z osamotnieniem przez osoby starsze. Wpisuje się on w szerszy kontekst funkcjonowania osób starszych we współczesnym, starzejącym się demograficznie polskim społeczeństwie oraz organizacji systemu wsparcia i opieki nad seniorami. W skład owego systemu wchodzi m. in. dom Pomocy Społecznej jako placówka całodobowego pobytu, oferująca usługi bytowe, opiekuńcze, wspomagające i edukacyjne. Celem pracy było zbadanie związku pomiędzy klimatem społecznym domu pomocy społecznej a radzeniem sobie z samotnością i osamotnieniem osób starszych, opracowanie modelu relacji elementów klimatu społecznego DPS, orientującego się na przeciwdziałanie samotności i poczuciu osamotnienia oraz ustalenie dyrektywy warunkujących optymalne kształtowanie klimatu społecznego placówki skutkującego ograniczeniami bądź całkowitą eliminacją samotności oraz poczucia osamotnienia mieszkańców placówki. W pracy zbadano instytucjonalny wymiar funkcjonowania mieszkańców domu pomocy społecznej, zjawisko samotności i osamotnienia w placówce, klimat społeczny domu pomocy społecznej w percepcji mieszkańców domu i personelu oraz określono przesłanki radzenia sobie z osamotnieniem przez osoby starsze w warunkach badanej placówki ze szczególnym uwzględnieniem jej klimatu społecznego. Metodą badawczą zastosowaną podczas badania był wywiad skoncentrowany na problemie. Na podstawie analizy materiału badawczego został sformułowany główny wniosek: klimat społeczny domu pomocy społecznej w sposób umiarkowany sprzyja w radzeniu sobie z poczuciem osamotnienia przez osoby starsze, mieszkańców owej placówki.

Celem pracy było rozpoznanie potrzeb edukacyjnych aktywnych zawodowo ludzi dorosłych. W części teoretycznej omówiona została sytuacja człowieka dorosłego wobec wyzwań współczesności oraz w jaki sposób edukacja zawodowa dorosłych może się realizować w kontekście całożyciowego uczenia się. Po zidentyfikowaniu istoty edukacji dorosłych i jej rodzajów, a także opisie obszarów w jakich potrzeby edukacyjne mogą być zaspokajane scharakteryzowano również nowoczesne formy doskonalenia zawodowego dorosłych. W pracy wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego i narzędzie w postaci kwestionariusza ankiety. Dokonano analizy wyników badań własnych w odniesieniu do aktywności zawodowej badanych, a także potrzeb edukacyjnych ludzi dorosłych oraz sposobów ich zaspokajania. Na ich podstawie sformułowane zostały wnioski, adekwatne do przyjętych założeń badawczych, które zaprezentowano w ostatniej części pracy.

Praca dyplomowa porusza problematykę stygmatyzacji rówieśniczej dzieci żołnierzy na misjach. Temat stygmatyzacji wśród społeczności, w której znaczącą część stanowią żołnierze, jest bardzo ważna zarówno pod względem teorii, jak i oczywiście praktyki pedagogicznej. Współcześnie coraz częściej słyszy się o stygmatyzacji rówieśniczej, która została przebadana pod kątem dzieci otyłych, niepełnosprawnych czy upośledzonych. Poniższa praca natomiast skupia się przede wszystkim na stygmatyzacji rówieśniczej, które doświadczyły dzieci, których ojcowie przebywali na misjach zagranicznych z tytułu wykonywania pracy zawodowego żołnierza. Badania, przeprowadzone na potrzeby pracy pokazują, że stygmatyzacja ta ma miejsce pomimo, że społeczność, w której prowadzone były badania to w większości ludzie wykonujący zawód żołnierza. Pierwszy rozdział niniejszej pracy dotyczy dynamiki funkcjonowania rodziny z nieobecnym ojcem. Należy dobrze zrozumieć fenomen rodziny i jej funkcjonowanie. Pojęcie rodziny choć dla niektórych może wydawać się banalne niesie za sobą szereg obowiązków, które rodzic powinien względem dziecka zrealizować, aby mogło ono w prawidłowy sposób się rozwijać i osiągnąć dorosłość. W rozdziale tym również opisano funkcje rodziny oraz role rodzicielskie. Które obecne są w każdej rodzinie, choć nie zawsze tak samo realizowane. Zróżnicowanie wynika z wielości podziałów w literaturze. Zwrócono również uwagę na funkcjonowanie rodziny z nieobecnym ojcem. Nieobecność ta wynika z charakteru pracy ojca. Szczegółowo został opisany zawód żołnierza, jego obowiązki i możliwości samorozwoju. Zaznajomienie się z zawodem żołnierza umożliwi lepsze zrozumienie tematu i wywnioskowanie, że jest to zawód z ryzykiem. Bowiem oprócz bezpośredniego narażenia na zdrowie, również narażone są relacje rodzinne żołnierza, który decyduje się bądź otrzymuje rozkaz na wyjazd zagraniczny na misję. Kolejny rozdział poświecony został specyfice stygmatyzacji w relacjach rówieśniczych. Zostały w nim poruszone najważniejsze dla tego pojęcia zagadnienia. Wychodząc od samego pojęcia stygmatyzacji, które jest obszernym pojęciem i niesie za sobą wiele konsekwencji, zwrócono również uwagę na rodzaje stygmatów. Korzystając z literatury szczegółowo je opisano i wyciągnięto wnioski. Rozdział ten zawiera również wiele istotnych zagadnień dotyczących dziecięcej stygmatyzacji, jej uwarunkowania oraz konsekwencji. Został również poruszony temat radzenia sobie ze stygmatyzacją rówieśniczą. Temat ten jest bardzo obszerny, dlatego posiłkując się literaturą przedmiotu został opisany szczegółowo, aby należycie zrozumieć temat i odpowiednio zrealizować badania. Rozdział trzeci poświęcony został metodologii. W rozdziale tym określono przedmiot badań, ich cele oraz metodę w postaci wywiadu otwartego pogłębionego. Wybór podejścia jakościowego wymusił zrezygnowanie ze stawiania hipotez, bowiem od samego początku założono, że owa stygmatyzacja rówieśnicza istnieje. Badania i ich analiza własn

Powrót kobiety, matki do aktywności zawodowej, po okresie wykorzystania przysługujących jej urlopów jest związany z podjęciem decyzji o dalszej opiece nad dzieckiem. W niektórych wypadkach rodzice decydują się na zatrudnienie osoby na stanowisko niani. Jeśli jednak nie mają możliwości zatrudnienia opiekunki na czas swojego pobytu w pracy dziecko może być objęte formą opieki instytucjonalnej. Polskie Prawo Oświatowe wspierając powrót kobiet do aktywności zawodowej umożliwia zapisanie dziecka już od 2, 5 roku życia do przedszkola państwowego lub prywatnego. Wybór placówki często uwarunkowany jest poziomem statusu materialnego rodziny oraz lokalizacją przedszkola od miejsca zamieszkania. Pierwsze dni pobytu w przedszkolu to przełomowy moment w życiu dziecka. Staje ono po raz pierwszy w sytuacji przeżywania problemu związanego z adaptacją w nowej nieznanej mu grupie. Jest do także czas, niejednokrotnie pierwszej tak długiej rozłąki z matką, która sprawowała opiekę nad swoich dzieckiem i była dla niego bezpieczną przystanią. Okres adaptacji nie jest łatwy dla dziecka. Jednak, co w sytuacji rozpoczęcia edukacji przedszkolnej czują matki? Które pielęgnowały swoje dzieci? Sprawowały nad nimi opiekę od momentu poczęcia? Które bezgranicznie oddały się wychowaniu swojego dziecka? Powyższe pytania stały się moim udziałem, kiedy to sama stanęłam przed podjęciem decyzji o zapisaniu dziecka do przedszkola. Miałam wiele obaw i pytań bez odpowiedzi. Osobiste doświadczenia skłoniły mnie do podjęcia tematyki obaw matek wobec opieki instytucjonalnej sprawowanej nad dziećmi. Przeprowadzona przeze mnie analiza literatury przedmiotu wskazała, że żaden z badaczy nie podejmował dotąd pogłębionych badan empirycznych dotyczących bezpośrednio zagadnienia obaw wśród matek. Przedmiotem moich badań stały się, więc obawy matek wobec opieki instytucjonalnej sprawowanej nad ich dziećmi. Celem tej pracy jest próba znalezienia odpowiedzi na pytanie dotyczące tego: jakie są obawy matek wobec opieki instytucjonalnej sprawowanej nad ich dziećmi? Niniejsza praca składa się z IV rozdziałów. Pierwszy z nich traktować będzie o społeczno kulturowej konceptualizacji macierzyństwa. Wstępem do rozdziału uczynię opis zmian zachodzących w kobietach oraz postrzeganiu macierzyństwa na przestrzeni wieków, aż do współczesności. Paragraf pierwszy zawierał będzie istotę macierzyństwa w literaturze przedmiotu z perspektywy religijnej, filozoficznej oraz psychologicznej. Zmiany kulturowe uwarunkowujące macierzyństwo na przestrzeni dziejów dokładnie prezentowane będą w paragrafie drugim. Następny punkt rozdziału pierwszego dotyczyć będzie pełnienia roli matki. Opiszę w nim wieloetapowość procesu podjęcia tej roli jak również atrybuty z nią związane. Paragraf czwarty, zostanie poświęcony uwarunkowaniom dojrzewania do macierzyństwa w jego trzech wymiarach: biologicznym, psychologicznym i społecznym. Ostatni, piąty punkt zademonstruje specyfikę współczesnego macierzyństwa

Migracja zarobkowa jest w dzisiejszych czasach bardzo powszechnym zjawiskiem. Zainteresowane są nim media, działacze społeczni, którzy podejmują próby zrozumienia i pomocy migrantom oraz ich rodzinom. Migracja jest też tematem wielu debat politycznych. Ludzie, którzy migrują zarobkowo, wyjeżdżają do krajów lepiej rozwiniętych ekonomicznie, by poprawić swoje i swoich bliskich warunki materialne, a także zdobyć nowe doświadczenia, które mają w przyszłości ułatwić zdobycie nowej pracy. Migranci zarobkowi pozostawiają w kraju swoich małżonków, dzieci oraz dalszych krewnych. Wyjazdy te są bardzo często obarczone utratą więzi rodzinnych, destabilizacją życia rodzinnego, społecznego i psychicznego. W pracy zbadałam relacje rówieśnicze dzieci migrantów zarobkowych w środowisku szkolnym. W pierwszym rozdziale opisałam rodzinę jako podstawową grupę społeczną, jej funkcje i znaczenie w życiu dziecka. W kolejnym podrozdziale przedstawiłam czynniki, które destabilizują funkcjonowanie rodziny oraz psychiczne konsekwencje dziecka żyjącego w rodzinie migracyjnej. Drugi rozdział mojej pracy traktuje o dziecku migrantów zarobkowych. Opisałam w nim społeczno – kulturowy kontekst imigracji oraz adaptację migrantów do odmienności kulturowej. W trzecim podrozdziale przedstawiłam funkcjonowanie dziecka migrantów zarobkowych w środowisku szkolnym, jak również istotę relacji społecznych, szkolnych, oraz jak funkcjonuje uczeń odmienny kulturowo w środowisku szkolnym. Trzeci rozdział pracy to metodologiczne podstawy badań własnych, w którym opisałam przedmiot i problematykę badań, a także procedurę badawczą. Ostatni czwarty rozdział to relacje rówieśnicze dzieci migrantów zarobkowych w świetle badań własnych.W czwartym podrozdziale opisałam specyfiką środowiska rodzinnego dzieci migrantów zarobkowych, konsekwencjami migracji zarobkowej dla dzieci i ich rodzin. Na podstawie przeprowadzonych badań opisałam, jak przebiegają relacje rówieśnicze dzieci migrantów zarobkowych, a także zbadałam i opisałam jakiego wsparcia potrzebują.

Uzależnienie od gier komputerowych we współczesnym świecie, jest coraz częściej spotykanym zjawiskiem. Przeniesienie w świat wirtualny podstawowych czynności jakimi są m. in.: zakupy, praca, kontakty towarzyskie czy rozrywka sprawia, że zarówno świat wirtualny jak i realny mieszają się ze sobą. Granica pomiędzy nimi może stać się niezauważalna. Ważność powyższego tematu argumentować można przede wszystkim faktem, iż uzależnienie od gier komputerowych jest zjawiskiem nowym, nie zbadanym w sposób wyczerpujący przez naukowców, pedagogów, socjologów czy psychologów. Problem nie dotyczy tylko jednostki uzależnionej, ale również jej najbliższych – rodziny. Temat powyższej pracy został podjęty również ze względu na fakt, iż starsi ludzie bardzo często nie pojmują „fenomenu” gier komputerowych, nie wiedzą jak sobie z tym problemem poradzić. Biorąc pod uwagę powyższe, w pierwszym rozdziale mojej pracy magisterskiej omówiłam specyfikę uzależnienia od gier komputerowych. Znajdujące się w nim informacje, dotyczą przede wszystkim istoty i rodzajów gier komputerowych. Ważnym aspektem w odniesieniu do całej pracy jest ustalenie walorów gier komputerowych, ponieważ mimo ryzyka uzależnienia od tego typu rozrywki, gry komputerowe mogą przynieść wiele korzyści zarówno w rozwoju młodego człowieka, jak i życiu człowieka dorosłego. Gry komputerowe sprzyjają tworzeniu się różnego rodzaju grup społecznych, co nadaje im subkulturowy charakter, który również opisałam w pierwszym rozdziale pracy magisterskiej. Uzależnienie od gier komputerowych nie jest generowane w jednym, konkretnym momencie w życiu człowieka – jest procesem, którego etapy przedstawiłam w czwartym paragrafie pierwszego rozdziału. Na koniec pierwszego rozdziału podjęłam tematykę konsekwencji uzależniania się od gier komputerowych. Drugi rozdział pracy dotyczy rodziny, a w szczególności specyfiki funkcjonalności owego środowiska. Ważnym aspektem jest jej istota, jak również funkcje, które pełni. Uzależnienie od gier komputerowych, bowiem generuje zachowania mające znaczenie w poszczególnych funkcjach, jakie spełnia środowisko rodzinne. Rodzina współczesna różni się od rodziny tradycyjnej, wielopokoleniowej. Ciekawym zagadnieniem jest to, w jaki sposób uzależnienie od gier komputerowych oddziałowuje na strukturę rodziny współczesnej. W analizie powyższego zjawiska istotnym jest zrozumienie systemowego ujęcia rodziny, który został omówiony w trzecim paragrafie drugiego rozdziału. Różnego rodzaju uzależnienia, a w tym uzależnienie od gier komputerowych członka rodziny warunkuje dysfunkcjonalność owego środowiska w znacznym stopniu, co zdaje się niezmiernie ważnym punktem w analizie rodziny jako podstawowego środowiska w życiu człowieka. W celu rzetelnego i profesjonalnego przeprowadzenia badań na potrzeby pracy magisterskiej, trzeci rozdział dotyczy metodologicznych podstaw badań własnych. W rozdziale tym przedstawiłam przedmiot i problematykę badań własnych, jak również procedurę przeprowadzonych badań

Przedmiotem niniejszej pracy magisterskiej sąwartości konceptualizujące wychowanie w rodzinach miejskich i wiejskich. Analizie poddanych było szereg czynników mających wpływ na aksjologię wychowania w rodzinie. Dotyczyły one wartości znaczących dla rodziców oraz wychowania w rodzinie. Badając wychowanie w rodzinie pod uwagę wzięty został wizerunek osobowości dziecka, zakres wychowawczych zobowiązań rodziców wobec dziecka, cele socjalizacji dziecka w rodzinie, metody rodzicielskich oddziaływań wychowawczych, postawy rodzicielskie (pozytywne i negatywne) oraz style wychowania. Z kolei biorąc pod uwagę wartości znaczące dla rodziców określone zostały rodzaje wartości znaczących dla badanych respondentów, wartości realizowane w procesie socjalizacji dziecka w środowisku rodzinnym oraz wartości oczekiwane jako cele wychowania dziecka.

Dzieci z dysleksją należą do grupy uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Oznacza to, iż nie są one w stanie podołać wymaganiom powszechnie obowiązującego programu edukacyjnego, w związku z czym potrzebują szeroko zakrojonej pomocy. Zakres wsparcia dla uczniów z dysleksją w placówkach edukacyjnych powinien dotyczyć dostosowania programu nauczania i wychowania, stosowania metod odpowiednich do ich indywidualnych potrzeb i możliwości. Co więcej, uczniowie ci powinni być nauczani przez specjalistyczną kadrę nauczycieli w sprzyjających warunkach bazowych, uwzględniających odpowiednie rozwiązania organizacyjne. M. Bogdanowicz stwierdza jednak, iż dotychczasowa wiedza na temat dysleksji dziecięcej i potrzeb uczniów z niej wynikających, wciąż nie mają odpowiedniego przełożenia na organizację polskiego systemu szkolnictwa masowego. Pomimo istniejących zapisów prawnych, zobowiązujących owe placówki do zapewnienia pomocy dzieciom dyslektycznym, organizacja owych założeń wciąż postawia wiele do życzenia W związku z niekorzystną sytuacją, mającą miejsce w szkołach publicznych, możliwość zaspokajania potrzeb edukacyjnych gwarantują uczniom z dysleksją jedynie szkoły terapeutyczne. Prowadzona w nich edukacja terapeutyczna zakłada wyrównanie szans edukacyjnych uczniów z dysleksją, do tego stopnia, by mogli oni osiągnąć powodzenia w szkołach ogólnodostępnych. Kluczowe jest to, iż uczniowie dyslektyczni realizują obowiązek szkolny w placówce terapeutycznej tylko przez określony czas, a następnie muszą wrócić do szkół masowych. Dlatego też, w ramach niniejszego zagadnienia, istotnym jest zgłębienie kwestii funkcjonowania szkolnego absolwentów szkół terapeutycznych w publicznych placówkach edukacyjnych. Jest zagadnienie, które nie zostało dotychczas zaprezentowane w literaturze przedmiotu. Mimo, iż J. Jastrząb obszernie przedstawia tematykę realizacji edukacji terapeutycznej w Toruńskiej Szkole Terapeutycznej oraz wykazuje jej pozytywny wpływ na uczniów dyslektycznych, nie konfrontuje skuteczności oddziaływań, stosowanych w niniejszej placówce, z późniejszymi ich efektami, które przejawiają się w ramach funkcjonowania szkolnego uczniów z dysleksją, na dalszych etapach kształcenia w szkołach publicznych. Brak owych informacji jest niekorzystny, gdyż ogranicza możliwości pomocy owym dzieciom. Rozpoznanie w tym zakresie może mieć wpływ zarówno na zwiększenie efektywności działań realizowanych w szkołach terapeutycznych, jak również skłonić szkoły publiczne do zwrócenia uwagi na trudności absolwentów placówek terapeutycznych, obecnie ich uczniów.. W związku z powyższym przedmiotem podjętych przez mnie badań uczyniłam kompetencje ucznia dyslektycznego, realizującego obowiązek szkolny w szkole publicznej i terapeutycznej oraz zorientowałam się ku rozpoznaniu tego, w jakim zakresie owe kompetencje warunkują jego funkcjonowanie w edukacyjnej placówce masowej. Mając na uwadze powyższe, strukturę pracy tworzą kluczowe dla podjętej problematyki zagadnienia. W

Tematem mojej pracy są postawy rodziców wobec aktywności seksualnej ich nastoletnich dzieci. Dzięki badaniom, które przeprowadziłam mogłam nie tylko poznać stosunek przejawiany przez rodziców wobec aktywności seksualnej ich dzieci, ale także opracować cenne wskazówki w zakresie zobowiązań rodziców w związku z aktywnością seksualną ich potomków. Aktywność seksualna nastolatków wciąż się obniża, dodatkowo jest ona często bardzo ryzykowna. Bardzo silne oddziaływanie mają mass media, szczególnie Internet, które ukazują dzieciom wartości niezgodne z zasadami moralnymi, religijnymi czy społecznymi. Dodatkowo grupa rówieśnicza, która bardzo często przekazuje niezgodne z prawdą informacje, a na których nastolatkowie często bazują, ponosząc później tego konsekwencje. Jak się okazuje również rodzice mają silne oddziaływanie na swoje dzieci i to oni głównie mogą przyczynić się do prawidłowego kształtowania u swoich dzieci tożsamości seksualnej. W swojej pracy w celu osiągnięcia zamierzonych celów i odpowiedzi na problem badawczy, posłużyłam się metodą sondażu diagnostycznego, gdyż dzięki niej można poznać zjawiska społeczne. Techniką, którą wybrałam była ankieta, dzięki której można poznać opinie, fakty, czy cechy zbiorowości. Na podstawie opracowanego kwestionariusza uzyskałam cenne informacje, a mianowicie większość rodziców nie akceptuje aktywności seksualnej swoich nastoletnich dzieci. Choć doskonale wiedzą, że ich zainteresowanie seksem jest bardzo duże, i dostrzegają konieczność w uświadamianiu nastolatków w zakresie seksualności człowieka, uważają, że dzieci są na tą aktywność przede wszystkich za młode i niedojrzałe. Wartościowa okazała się informacja, iż większość rodziców rozmawia z dziećmi na tematy związane z tą sferą życia i jest to dla nich relacja łatwa. Okazuje się, że w zależności od wieku i płci dziecka, postawy rodziców różnią się. Choć rodziców, którzy zezwalają na inicjację seksualną swoich dzieci jest niewiele, chętniej udzielają ją chłopcom, którzy mają mniej więcej 16,17 lat. Akceptacja wobec aktywności dziewcząt jest o wiele mniejsza, i również dotyczy dziewcząt uczęszczających do ostatnich klas gimnazjum.

W rozdziale pierwszym omówiona została kwestia postępu technologicznego, przemian cywilizacyjnych, a także scharakteryzowane zostało, współcześnie wiodące prym, społeczeństwo informacyjne oraz jego atrybuty, rola i miejsce człowieka w owej przestrzeni, a także znaczenie informacji i sposobów jej przekazywania. Rozdział ten został również poświęcony nowym mediom, ich funkcji w procesie komunikacji społecznej oraz pojawiających się zagrożeń i ich destrukcyjnych skutków. Rozdział drugi został poświęcony rozpoznaniu zjawiska cyberbullyingu. W pierwszej kolejności omówiona została istota agresji elektronicznej na podstawie literatury przedmiotu. Dokonano prezentacji różnych stanowisk dotyczących powyższego zagadnienia oraz próby ujednolicenia pojęcia. Podjęta została również tematyka dotycząca genezy oraz typów bullyingu. Przedstawione zostały fazy badań prowadzonych nad tym zjawiskiem. Omówieniu poddano także klasyfikację różnych rodzajów agresji elektronicznej ze zwróceniem szczególnej uwagi na cyberbullying, istotę i mechanizmy jego działania, przejawy i uwarunkowania. Stworzony został również profil sprawcy i ofiary tego zjawiska w świetle dotychczasowych badań. W rozdziale trzecim opracowane zostały metodologiczne podstawy badań własnych, gdzie przedstawiono zagadnienia dotyczące znaczenia poznania naukowego, etapy projektowania procesu badawczego oraz rodzaje badań. Wyszczególniono także przedmiot oraz problematykę badań własnych. Zadeklarowane zostało podejście badawcze wraz z procedurą badawczą. Dokonano również prezentacji osób, które wyraziły zgodę na wzięcie udziału w badaniach. Rozdział czwarty oparty został o badania własne, w których szczególne miejsce poświęcono specyfice osobowościowej sprawców i ofiar cyberbullyingu, a także jego przejawom i uwarunkowaniom. W niniejszym opracowaniu zawarto także sposoby radzenia sobie ofiar z cyberbullyingiem w kontekście doświadczanych jego konsekwencji. Praca została podsumowania zebranymi wnioskami z badań własnych.

Humanizacja współczesnego życia, przejawia się w różnych sferach. Dotyczy to również odbywania kary pozbawienia wolności. Szczególną role przypisać należy systemowi kar i nagród, które sprzyjać winny dokonywaniu refleksji po stronie osadzonego związanych z przyczyna popełnionego przestępstwa i jednocześnie kształtować określone umiejętności czy tez kompetencje radzenia sobie w warunkach wolnościowych po odbyciu kary pozbawienia wolności. Mając na uwadze powyższe, przedmiotem refleksji w rozdziale pierwszym uczyniono karę pozbawienia wolności w jej penitencjarnych i resocjalizacyjnych odniesieniach, ze szczególnym uwzględnieniem istot i funkcji kary, warunków odbywania kary pozbawienia wolności, adaptacji skazanego do wspomnianych warunków, a także specyfiki oddziaływań zorientowanych na osadzonych. W rozdziale drugim omówiono indywidualizacje kary pozbawienia wolności z uwzględnieniem aktów prawnych zarówno europejskich jak i polskich oraz indywidualizacje oddziaływań resocjalizacyjnych jak i penitencjarnych stosowanych w zakładach karnych, a także stymulacyjne walory kar i nagród w procesie resocjalizacji penitencjarnej. Trzeci rozdział dotyczy części metodologicznej. W rozdziale tym przybliżono pojęcie metodologii, wyjaśniono, czym są przedmiot i cele badań oraz scharakteryzowano problem badawczy. Uwzględniono również metody, techniki i narzędzia badawcze oraz omówiona została populacja badawcza. Ostatni, czwarty rozdział zawiera analizę przeprowadzonych badań dotyczących systemu kar i nagród w opinii osadzonych przebywających w Zakładzie Karnym nr 1 we Wrocławiu. Percepcji specyfiki indywidualizacji odbywania kary pozbawienia wolności przez badanych osadzonych oraz stymulacyjnego charakteru kar i nagród w procesie resocjalizacji penitencjarnej. Prace kończą wnioski wynikające z przeprowadzonych na użytek niniejszej pracy badań własnych.

Tematem mojej pracy jest: ,,Skuteczność mediacji rodzinnej jako metody rozwiązywania konfliktów rozwodowych w opinii mediatorów”. Życie w obecnych czasach, niesie konieczność uporania się z wieloma problemami. Stworzenie warunków do prawidłowego funkcjonowania rodziny tj. : zaspokojenie potrzeb,warunków do rozwoju, jest coraz trudniejsze. Statystyki wskazują, że coraz częściej dochodzi do rozstań i rozwodów. Poprzez rozwód małżonków cierpi każdy członek rodziny. Aby pozytywnie zażegnać konflikt, odnaleźć dogodne rozwiązanie, istotne może być skorzystanie z pomocy osoby bezstronnej - mediatora. Mediacja może pomóc w pełniejszym zrozumieniu sporu, zasadniczych kwestii. Współcześnie mediacja postrzegana jest, jako metoda skuteczna w dochodzeniu do obopólnego porozumienia. Myślę, iż warto szerzej przyjrzeć się danemu zagadnieniu, rozważając jej uwarunkowania, aby stwierdzić, które świadczą o jej skuteczności. Celem pracy było określenie uwarunkowań skutecznej mediacji rodzinnej w rozwiązywaniu konfliktów rozwodowych. Starałam się wskazać uwarunkowania mediacji,określić wymiary konfliktów rozwodowych podatnych na mediację i zakres koniecznego wsparcia małżonków, zapobiegający wystąpieniu konfliktów. Zagadnienie tytułowe przedstawiłam w czterech rozdziałach. W 1 określiłam specyfikę sytuacji rozwodowej w jej uwarunkowaniach,dynamikę więzi wewnątrzrodzinnych,konsekwencję doświadczania przez dziecko rozwodu rodziców.W 2rozdziale przedstawiłam genezę, istotę konfliktów w rodzinie, uwarunkowania radzenia sobie w sytuacjach konfliktowych. Wskazałam na genezę, istotę, zakres i proces mediacji rodzinnych, techniki mediacyjne, przesłanki skutecznej mediacji i zjawisko etycznego wymiaru mediacji. W 3 rozdziale omówiłam metodologiczne podstawy badań własnych: przedmiot, problematykę, zmienne,wskaźniki, metody i techniki oraz charakterystykę populacji badawczej. 4rozdział poświęcony został badaniu mediacji rodzinnej w procesie rozwiązywania konfliktów rozwodowych.Wyniki ankiet przeprowadzonych z mediatorami miały określić specyfikę konfliktów rozwodowych w rodzinie, konsekwencje, zakres, przebieg mediacji w jej uwarunkowaniach, aby stwierdzić skuteczność mediacji w rozwiazywaniu konfliktów.Przedmiotem uczyniłam skuteczność mediacji rodzinnej w konfliktach rozwodowych, natomiast problemem czynności badawczych pytanie: Jakie są uwarunkowania skutecznej mediacji rodzinnej jako metody rozwiązywania konfliktów rozwodowych w opinii mediatorów? Aby osiągnąć cel badania użyłam metodę sondażu diagnostycznego. W dotarciu do grupy mediatorów pomocne było posłużenie się techniką ankiety oraz wykorzystanie narzędzia:kwestionariusza ankiety.Dzięki przeprowadzonym badaniom stwierdziłam, że mediacja jest skuteczną formą rozwiązywania konfliktów. Mediatorzy w wypowiedziach potwierdzali jej skuteczność w rozwiązywaniu konfliktu rozwodowego. Po przeprowadzonych badaniach wysuwa się wniosek, iż najważniejszymi uwarunkowaniami decydującymi o powodzeniu mediacji są : pozytywna motyw

Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwsza część przedmiotem analiz czyni zespół nadpobudliwości psychoruchowej - jego przyczyny, objawy, typy. Scharakteryzowałam rozwój przedszkolaka z symptomami ADHD oraz podałam metody wspomagania rozwoju dziecka z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej. Drugi rozdział poświęcony został nauczycielowi wychowania przedszkolnego, jego zadaniom, powinnościom oraz kompetencjom. Wskazałam na różne rodzaje nauczycielskich kompetencji oraz ukazałam ich istotę. Opisałam również sposoby radzenia sobie z objawami nadpobudliwości psychoruchowej. Trzeci rozdział to metodologiczne podstawy badań własnych. Na początku sformułowałam przedmiot badań i pytanie badawcze. Następnie opisałam cele i obszary badań. Czwarty rozdział poświęcony został kompetencjom badanych nauczycieli w zakresie edukacji przedszkolaka z objawami ADHD. Opisane zostały kompetencje pedagogiczne badanych nauczycieli. Następnie przytoczyłam wyniki badań własnych odnośnie symptomatologii objawów z zakresu ADHD oraz ich terapii w percepcji badanych nauczycieli. Przedostatni paragraf dotyczy radzenia sobie przez badanych nauczycieli z objawami z zakresu ADHD u dzieci. Na koniec rozdziału zamieściłam charakterystykę doświadczanych przez badanych nauczycieli trudności w edukacji przedszkolaków z objawami z zakresu ADHD oraz oczekiwane przez nich wsparcie.

Tematem pracy magisterskiej są walory edukacyjne funkcjonowania dziecka w grupie przedszkolnej zróżnicowanej wiekowo. Praca składa się z 4 rozdziałów. W rozdziale pierwszym, opisany został rozwój dziecka przedszkolnego według literatury przedmiotu, cele oraz zadania edukacji przedszkolnej, stosowane w przedszkolach metody oraz formy pracy, a także konieczne kompetencje, które powinno posiadać dziecko kończące edukację przedszkolną. W rozdziale drugim wyjaśniony został przebieg socjalizacji dziecka w wieku przedszkolnym, typologie grup społecznych, zachodzące w nich relacje oraz pełnione przez nie funkcje. Rozdział trzeci składa się z określenia przedmiotu badań własnych jakim było określenie jakie są walory funkcjonowania dziecka w grupie przedszkolnej zróżnicowanej wiekowo, celów oraz obszarów penetracji badawczej. Opisana została także specyfika wybranego podejścia badawczego, czyli podejścia jakościowego, oraz zastosowanych metod jakimi są obserwacja uczestnicząca oraz otwarty wywiad pogłębiony. Rozdział czwarty składa się z opisu oraz analizy przeprowadzonych badań, które pozwoliły stworzyć opis walorów edukacyjnych funkcjonowania dziecka w grupie przedszkolnej zróżnicowanej wiekowo, określenie atrybutów tejże grupy sprzyjających rozwojowi poznawczemu, społecznemu i emocjonalnemu przedszkolaka oraz opracowanie wskazówek dla edukacji przedszkolaków, z wykorzystaniem grupy zróżnicowanej wiekowo.

Praca określa postawy nauczycieli wobec roszczeniowych rodziców przedszkolaków oraz wskazuje przyczyny i skutki a także sposoby radzenia sobie z problemami, w tym emocjami i zachowaniami. Składa się z czterech części. Pierwsza i druga, są częściami teoretycznymi poruszającymi zagadnienia rodzicielskich roszczeń i postaw nauczycieli przedszkola w świetle literatury przedmiotu. Trzecia część stanowi metodologiczne podstawy badań własnych a czwarta prezentuje badania oraz ich wyniki.

Tematem mojej pracy są walory wykorzystania technologii informacyjnych w edukacji zintegrowanej. Wyodrębnione w niej zostały cztery rozdziały. W rozdziale pierwszym, podzielonym na 3 podrozdziały, na podstawie analizy literatury przedmiotu opisuję istotę i założenia edukacji zintegrowanej, a także przedstawiam koncepcje pedagogiczne, które przyczyniły się do rozwoju i rozpowszechnienia edukacji zintegrowanej. Przedstawiam specyfikę procesu nauczania-uczenia się w edukacji zintegrowanej, a także prezentuję podmioty tego procesu, nauczyciela i ucznia, wraz z ich charakterystyką, predyspozycjami i kompetencjami. W rozdziale drugim przedstawiam społeczeństwo informacyjne, w szczególności opisuję specyfikę technologii informacyjnych, które wywarły tak duży wpływ na zmiany społeczne. Wyjaśniam też możliwości wykorzystania technologii informacyjnych w edukacji dla społeczeństwa informacyjnego. Szczególną uwagę zwracam na edukację zinstytucjonalizowaną, w tym edukację początkową w szkole. W rozdziale trzecim wyodrębniam przedmiot badań własnych, cele, problem badawczy oraz obszary badawczej eksploracji. Wyjaśniam również specyfikę wybranej orientacji badawczej oraz metod badawczych. W rozdziale czwartym dokonuję opisu i analizy przeprowadzonych badań, dotyczących rodzajów technologii informacyjnych wykorzystywanych w procesie nauczania-uczenia się, obszarów i zakresów wykorzystania technologii informacyjnych w procesie nauczania-uczenia się, kompetencji nauczycieli i uczniów koniecznych do efektywnego wykorzystania technologii informacyjnych w edukacji zintegrowanej, walorów edukacyjnych i problemów wynikających ze stosowania technologii informacyjnych w edukacji zintegrowanej oraz oczekiwanego zakresu wsparcia w procesie wykorzystania technologii informacyjnych w edukacji zintegrowanej. Pracę kończą wnioski opracowane na podstawie zgromadzonego materiału empirycznego i jego analiza.

Praca magisterska dotyczy zagadnień z zakresu zespołu Downa. Odności się w szczególności do społecznego funkcjonowania niepełnosprawnego dziecka w środowisku szkolnym. Podjęta tematyka jest bardzo ważna, ponieważ dotyczy wielu osób zmagających się z ograniczeniami w codziennym życiu. Dzieci z zespołem Downa, mimo iż są przyjazne i towarzyskie, to doświadczają przykrych sytuacji ze strony rówieśników. Ma to niemały wpływ na ich funkcjonowanie w społeczeństwie. Funkcjonując w środowisku szkolnym, dzieci te mają wiele okazji do przyswajania zachowań i uczenia się zasad społecznych. Równocześnie generują one przeszkody, które stoją na drodze do optymalnego rozwoju społecznego. Literatura przedmiotu przedstawia częściowe informacje w tym zakresie, które skupiają się w szczególności na jakości komunikacji osób z zespołem Downa lub dotyczą one dorosłych osób z zespołem Downa. Nadal brakuje opracowań, które dotyczą funkcjonowania dzieci z zespoełm Downa w środowisku szkolnym, gdzie od najmłodszych lat mają okazję do uczenia się zachowań społecznych. Motywem do napisania pracy była chęć poszerzenia wiedzy autora w dziedzinie uspołeczniania dziecka z zespołem Downa. Podejmowana problematyka i chęć zgłębiania wiedzy w tym kierunku oparta została o publikacje autorów takich jak: J. J. Błeszczyński, B. Cytowska, B. Winczura, E. Zasępa oraz A. Sobolewska. Praca magisterska składa sie z trzech części: teoretycznej, metodologicznej oraz empirycznej. Rozdział pierwszy zgłębia problematykę psychospołecznego kontekstu zespołu Downa. Zawarta jest więc istota i geneza zespołu Downa, speyfika rozwojowa dziecka z zespołem Downa oraz sytuacja dziecka z trisomią 21 w środowisku społecznym. Drugi rozdział odnosi się do integracji w edukacji wczesnoszkolnej i zawiera treści dotyczące celów edukacji wczesnoszkonej, specyfiki nauczania-uczenia się, współczesnej koncepcji integracji, a także dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych i społecznego doświadczania dzieci w klasach integracyjnych. Rozdział trzeci przedstawia metodologiczne założenia badań, a więc charakterystykę podejścia jakościowego w badaniach, określony został też przedmiot badań, pytanie badawcze, cel poznawczy, teoretyczny i praktyczny oraz obszary eksploracji badawczej. Ponadto przedstawiono procedurę badawczą. Rozdział czwarty odnosi sie do opisu i analizy prowadzonych wywiadów z osobami badanymi, ale też analizy dokumentów. Rozdział ten opisuje specyfikę zespołu Downa badanego ucznia, jego osiągnięcia szkolne, informacje dotyczące społecznego funkcjonowania badanego dziecka, wsparcie w procesie jego uspołecznienia oraz wnioski z prowadzonych badań. W ostatniej części zawarte zostało zakończenie oraz bibliografia.

Osiąganie przez dziecko gotowości szkolnej jest długotrwałym procesem związanym z jego rozwojem neuromotorycznym oraz dojrzałością układu nerwowego. Niewygaszone odruchy pierwotne mogą powodować nieprawidłowe przetwarzanie informacji, które mogą być przyczyną trudności w uczeniu się dziecka. W mojej pracy skoncentrowałam się na ukazaniu problemu niedojrzałości neuromotorycznej dziecka przedszkolnego spowodowaną niewygaszonymi odruchami pierwotnymi. Opisałam również sposób diagnozowania niewygaszonych odruchów pierwotnych oraz ich terapię. Eksperyment jaki przeprowadziłam ukazuje jaki wpływ na uzyskanie dojrzałości szkolnej mają przetrwałe odruchy pierwotne.

Przedmiotem mojej pracy było określenie specyficznych trudności dziecka przedszkolnego, czynników je warunkujących oraz określenie działań edukacyjnych, których celem jest wspomaganie dzieci przeżywających trudności w relacjach z rówieśnikami.