Niniejsza praca ma charakter badawczy. Składa się ze wstępu, pięciu rozdziałów oraz zakończenia. Pierwsze trzy rozdziały są teoretycznym rozpoznaniem problematyki w literaturze przedmiotu. W rozdziałach tych poruszyłam kluczowe kwestie tematu mojej pracy. W pierwszym rozdziale zajęłam się tematem stresu w zawodzie nauczyciela. Kluczowymi pojęciami były dla mnie: „nauczyciel”, „kompetencje nauczycielskie”, „stres” i „obciążenia zawodowe”. Rozdział drugi został poświęcony tematyce wypalenia zawodowego. Zwróciłam w nim uwagę na sposoby definiowania syndromu wypalenia, na jego objawy oraz przebieg. W tym rozdziale nie mogłam pominąć również kwestii pomiaru wypalenia zawodowego oraz jego profilaktyki. W ostatnim rozdziale teoretycznym skoncentrowałam się na specyfice pracy z dziećmi z niepełnosprawnością intelektualną. Ważnym pojęciem była dla mnie „niepełnosprawność intelektualna”. Zwróciłam w nim również uwagę na cele, założenia oraz formy integracji przedszkolnej. W rozdziale czwartym zawarłam metodologiczne podstawy pracy. Zostały w nim określone: przedmiot i cel badań, pytania badawcze, strategie badawcze, paradygmat, metody i techniki badawcze oraz organizacja badań. Rozdział piąty stanowi analizę wyników badań własnych. W rozdziale tym zaprezentowałam wnioski z przeprowadzonych badań, jak również podsumowanie pracy

Rodzina jest środowiskiem wychowawczym, która ma największy wpływ na rozwój człowieka. System wartości oraz sposób zachowania się dziecka w danej sytuacji zależy przede wszystkim od środowiska, w którym jest wychowywana. Tym środowiskiem jest właśnie rodzina. Ważnymi osobami w rodzinie są rodzice, którzy pełnią funkcję wychowawczą i opiekuńczą względem dzieci. Jednocześnie rodzice dbają o rozwój emocjonalny i fizyczny dziecka. Ważnym zadaniem rodziców jest również nauczenie dzieci wzorców postępowania, a także rozwijanie ich wiedzy na temat otaczającego ich świata. Jednak nadchodzi taki czas, kiedy dzieci dorastają i usamodzielniają się. Podejmują decyzję o wyprowadzeniu się z domu, rozpoczęciu życia na własny rachunek. Dla rodziców jest to bardzo trudny okres w życiu. To doświadczenie wydaje się tak istotne w życiu, że postanowiłam na tym zagadnieniu skupić się w mojej pracy licencjackiej. Jej temat - „Syndrom pustego gniazda a relacje z dorosłymi dziećmi. Projekt warsztatu przygotowującego rodziców do odchodzenia dzieci z domu rodzinnego” – pozwolił mi na zgłębienie tego tematu i zaproponowanie pomocy dla rodziców. Niestety literatura na ten temat jest dość skromna. Nie ma też poradników dla rodziców, które byłyby pomocne w radzeniu sobie w trudnym dla nich okresie, a uważam, że jest to bardzo potrzebne. Rodzice nie mają wystarczających informacji związanych z budowaniem odpowiednich relacji ze swoimi dziećmi. Nie wiedzą, jak zachować się w sytuacji wyprowadzenia dziecka z domu, ponieważ chcą zachować z nimi poprawne stosunki oraz nie zniszczyć łączących ich więzi. Moja praca składa się z części teoretycznej i metodycznej. W pierwszym rozdziale pt. „Dorosłe dziecko w rodzinie” przedstawiam definicje rodziny według różnych autorów, modele rodziny, a także funkcje pełnione przez rodzinę. Opisuję także etapy rozwojowe, przez które przechodzi dziecko w ciągu swojego życia. W drugim rozdziale pt. „ Syndrom pustego gniazda a relacje małżeńskie” skupiam uwagę na przedstawieniu szerokiego pojęcia, jakim jest syndrom pustego gniazda, zmiany, jakie zachodzą pomiędzy małżonkami po opuszczeniu domu rodzinnego przez dorosłe dziecko, a dodatkowo omawiam, jakie wsparcie mogą uzyskać rodzice, którzy przechodzą kryzys spowodowany przez syndrom pustego gniazda. W rozdziale trzecim pt. „Projekt warsztatów : sposoby radzenia sobie ze zmianą spowodowaną syndromem pustego gniazda” przedstawiam podstawy metodyki projektowania działań warsztatowych oraz omawiam zaprojektowany przeze mnie warsztat pt. „ Sposoby radzenia sobie ze zmianą, spowodowaną syndromem pustego gniazda.” Definiuję takie pojęcia, jak: szkolenie, trening, warsztat; opisuję rodzaje szkoleń, a także charakteryzuję koncepcję Davida Kolba, według której projektowałam poszczególne sesję warsztatu oraz opisałam użyte przeze mnie metody nauczania. Głównym celem warsztatu jest zaznajomienie rodziców dorosłych dzieci, czym jest syndrom pustego gniazda oraz w jaki sposób można poradzić sobie ze zmianą

Celem pracy było zbadanie czy rozsławiany syndrom DDA, który mówi, o tym, że alkoholizm rodzica jest przyczyną niepowodzeń ich dzieci w życiu dorosłym może być jedynie tylko błędnym usprawiedliwieniem i najprostszą wymówką dla osób, które wychowały się z alkoholizującym się rodzicem? Pragnę udowodnić, że syndrom DDA nie jest chorobą, która wymagałaby natychmiastowego leczenia. Z racji tego, że omawiany syndrom staje się coraz bardziej rozpowszechniony, bez problemu miałam dostęp do wielu artykułów autorstwa zarówno zwolenników, ale też przeciwników tego zjawiska. W pracy przedstawiłam najważniejsze informację na temat Dorosłych Dzieci Alkoholików oraz pokazałam dowody na to, że nie można ujednolicać problemów osób wychowujących się w rodzinach alkoholowych. Najważniejszą częścią mojej pracy były jednak badania. Przy pomocy kwestionariusza ankiety starałam się uzyskać informację na temat nurtujących mnie pytań dotyczących omawianego zjawiska. Wnioski przedstawiłam i zilustrowałam na wykresach.

Napisana przeze mnie praca magisterska, przede wszystkim mówi o tatuażach stricte więziennych, których symbole pojawiają się także u ludzi spoza podkultury. Została zbadana świadomość osób, którzy decydują się na wykonanie na swoim ciele symbolów kojarzonych z zakładem karnym. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy podrozdział rozdziału teoretycznego przedstawia rys historyczny tatuażu na przestrzeni wieków. Opisałam tę sztukę, zachowując podział na epoki. Oprócz omówienia prób definiowania zjawiska, w tym podrozdziale przytoczone zostały za literaturą przedmiotu historie, które dają świadectwo na to, że tatuaż towarzyszy dziejom człowieka od ich początków. Drugi podrozdział opisuje funkcje, rodzaje oraz znaczenie symboli więziennych tatuaży. Swoje rozważania poparłam także fotografiami wzorów podkulturowych i opisałam je. W trzecim podrozdziale skupiłam się na opisie zjawiska tatuażu z punktu widzenia psychiatrów, psychologów i seksuologów, z czego jasno wynika, że trwałe ozdabianie swojego ciała jest przez nich postrzegane przeważnie negatywnie. Wspomniałam także o stereotypach związanych z tatuowaniem ciała. Kolejny podrozdział skupia się na opisie podkultury więziennej, czyli drugiego życia skazanych. Jest to niewątpliwie istotny podrozdział, bo to właśnie z podkulturą łączone jest zjawisko tatuowania. Na podstawie literatury przedmiotu opisałam wszelkie jej cechy oraz zasady, skupiając się przede wszystkim na hierarchicznym podziale. Rozdział drugi poświęcony jest w całości zagadnieniom teoretycznym dotyczącym konstruowaniu badań i metodologii badań własnych. W rozdziale tym zostały określone cele pracy, problematyka badań oraz metoda, jaką posłużyłam się w swoich badaniach. Problem badawczy, jakim zajmuje się w swojej pracy, to przenikanie symboliki tatuażów więziennych do kultury ogólnej. Można zatem pytać, na ile przejęciu figury np. „cynkówki” przez osoby niezwiązane z podkulturą więzienną towarzyszy świadomość zapożyczenia i jej znaczenia? Analizę przeprowadzonych przeze mnie badań zamieściłam w ostatnim, czyli trzecim rozdziale mojej pracy magisterskiej.

Tematem mojej pracy są swobodne zabawy jako podstawa budowania relacji rówieśniczych dziecka w wieku przedszkolnym. Praca składa się z wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia. Pierwszy rozdział przedstawia problematykę pracy w świetle literatury przedmiotu. W pierwszym podrozdziale opisałam sylwetkę dziecka w wieku przedszkolnym. W drugim podrozdziale omówiłam znaczenie zabawy dla dzieci w tmyże okresie ich życia. W trzecim podrozdziale scharakteryzowałam postać nauczyciela i jego znaczenie w edukacji przedszkolnej. Rozdział drugi przedstawia mój autorski program edukacyjny, zatytułowany ,,Kto czyta, ten żyje dwa razy’’. Celem mojego projektu jest: • rozbudzanie w dzieciach zainteresowania książkami. ma się to odbywać przez zabawy muzyczne, plastyczne i literacko – teatralne; • wdrażanie do umiejętności korzystania z książek; • zaprezentowanie już posiadanych umiejętności oraz nabywanie nowych, które ściśle wiążą się z realizacją projektu; • stwarzanie atmosfery życzliwości i serdeczności; • integrowanie grupy oraz przyspieszenie procesu adaptacyjnego poprzez wspólną zabawę i pracę z książkami. W moim projekcie zawarłam pięć scenariuszy. W rozdziale drugim wyjaśniłam czym jest projekt edukacyjny oraz omówiłam swój projekt. Wskazałam, do jakiej grupy projekt został skierowany, w jakiej placówce był zrealizowany, ile trwał i dlaczego był związany z książkami. W rozdziale trzecim wyjaśniłam pojęcie ewaluacji, wskazałam jaki cel ma ewaluacja i po co się ją przeprowadza, scharakteryzowałam również osobę przeprowadzającą ewaluację czyli ewaluatora. W zakończeniu mojej pracy, zwróciłam uwagę na to, jak istotny wpływ ma zabawa na młodego człowieka oraz czego uczy się dziecko podczas zabawy.

We współczesnym świecie osiągnięcie sukcesu przez kobiety jest trudne, ze względu na uwarunkowania kulturowe, tworzące wiele przeszkód, które z kolei sprawiają, że nie wszystkie stanowiska są jednakowo dostępne dla kobiet i mężczyzn. Jest wiele barier, które potwierdzają niepowodzenie w dziedzinie „kobieta-praca-sukces”, żeby im podołać, w pracy dyplomowej został zaprojektowany warsztat, dotyczący wzmacniania kompetencji umożliwiających kobietom osiągnięcie sukcesu na rynku pracy. Celem pracy licencjackiej jest z jednej strony analiza możliwości i ograniczeń kobiet na rynku pracy, z drugiej natomiast zaprojektowanie działań edukacyjnych umożliwiających kobietom przełamywanie barier na drodze do osiągnięcia sukcesu, poprzez wzmacnianie ich kompetencji takich jak: budowanie otwartości i pewności siebie oraz zastosowanie treningu asertywności. Praca dyplomowa zatytułowana: „Sukces kobiet na rynku pracy - projekt warsztatu aktywizacji zawodowej” składa się z trzech rozdziałów oraz projektu warsztatu skierowanego do kobiet, chcących wzmacniać swoje kompetencje zawodowe i umożliwiające im osiągnięcie sukcesu na rynku pracy. Pierwszy rozdział zatytułowany „ Sukces kobiety na rynku pracy” dotyczy zjawiska jakim jest sukces. Począwszy od jego zdefiniowania, rozróżnienia na sukces życiowy i zawodowy, kolejne podrozdziały skupiają się na opisie pojęć pokrewnych mu towarzyszących oraz przedstawieniu recepty na jego osiągnięcie. Następne podrozdziały opisują wątek psychologii pozytywnej, która w swojej koncepcji wspomina o dobrym życiu, którego osiągnięcie jest sukcesem i daje szczęście. Pojawia się również wątek dotyczący poradnictwa zawodowego oraz poradnictwa kariery. Rozdział drugi jest zatytułowany „Kobieta na rynku pracy”. Kobiety tak samo jak mężczyźni, pragną spokojnego, udanego życia a przede wszystkim stabilności materialnej. Rozdział drugi opisuje kobiecość, dotyczy on możliwości i ograniczeń kobiet, stereotypów związanych z płcią oraz połączenia życia rodzinnego z życiem zawodowym i osiągnięcie sukcesu. Zostały w nim również opisane modele kobiecości. Rozdział trzeci zatytułowany „Wykorzystanie warsztatu jako formy pomocy, służącej wzmacnianiu kompetencji umożliwiających kobietom sukces na rynku pracy” zawiera metodykę prowadzenia warsztatu, opis cyklu Kolba, który pozwala uczyć się poprzez doświadczenie, metody używane do przeprowadzenia warsztatu oraz szczegółowy opis każdej z sesji. Ćwiczenia warsztatowe pozwolą kobietom odkryć i wykorzystać swoje talenty oraz trenować umiejętności komunikacyjne i negocjacyjne, które mogą okazać się pomocne w biznesie.

Praca pt.: „Subkultura kibiców jako przestrzeń socjalizacji - w świetle wypowiedzi fanów piłki siatkowej”, to próba odpowiedzi na znaczące pytanie: w jaki sposób subkultura kibiców tworzy przestrzeń socjalizacji? Celem pracy było poznanie opinii fanów piłki siatkowej na temat funkcjonowania subkultury kibiców oraz uzyskanie wiedzy o tym, jakie mechanizmy socjalizacji mogą w niej występować. Tematyka, jaką poruszyłam, wiąże się z moim wieloletnim zainteresowaniem piłką siatkową oraz zauważeniem niedostatku badań związanych z kibicami piłki siatkowej, a także spojrzeniem na fanów piłki siatkowej przez pryzmat innych grup kibiców. Praca ta złożona jest z trzech rozdziałów. Pierwsza część to rozdział zawierający teoretyczne podstawy pracy. Omówiona jest tu istota socjalizacji, subkultur w perspektywie pedagogicznej oraz kibicowanie jako forma subkultury. Drugi rozdział jest częścią metodologiczną. Zaprezentowany w niej jest cel i problem badawczy pracy, paradygmaty w badaniach edukacyjnych oraz ilościowe i jakościowe strategie w badaniach pedagogicznych. Przedstawione są też metody stosowane w badaniach jakościowych i ta, która została wybrana do przeprowadzenia badań w mojej pracy – wywiad swobodny. W rozdziale ostatnim, czyli badawczym, znajduje się analiza przeprowadzonych badań oraz wypowiedzi respondentów. W części tej znajdują się również odpowiedzi na postawione problemy szczegółowe pracy oraz główny problem badawczy. Badania zostały przeprowadzone w paradygmacie interpretatywnym przy wykorzystaniu metody badawczej, jaką jest wywiad swobodny. Po analizie badań można stwierdzić, że subkultura kibiców tworzy przestrzeń socjalizacji dzięki temu, że występują w niej różne mechanizmy socjalizacji, a przekaz socjalizacyjny zachodzi zarówno dzięki interakcjom międzyludzkim, zwyczajom i aktywności twórczej członków grupy oraz ich postępowaniu.

Temat pracy brzmi: „Subkliniczna psychopatia a skłonność do zachowań narkotykowych”. Pierwszą częścią pracy jest część teoretyczną, a w niej omówienie terminów psychopatii i osobowości antyspołecznej. Wyróżnione zostały także kolejne etapy kształtowania się osobowości psychopatycznej. Tę część rozdziału teoretycznego rozpoczęłam od nadpobudliwości ruchowej z deficytem uwagi, przez zaburzenia opozycyjno – buntownicze i zaburzenia kontroli zachowania, aż do ukształtowania osobowości o cechach psychopatii. Dalej znajduje się podrozdział poświęcony cechom oraz diagnozowaniu psychopatii. Została także wykonana analiza porównawcza obu zaburzeń – psychopatii i osobowości antyspołecznej z wymienieniem rodzajów psychopatii. Rozdział teoretyczny zakończyłam wymienieniem i omówieniem czynników, które przyczyniają się do wykształcenia cech osobowości psychopatycznej. W kolejnym rozdziale znajdują się treści poświęcone metodologii badań. Umieściłam tam podstawowe pojęcia związane z tą dziedziną, jako wsparcie teoretyczne każdego etapu wykonanych badań. Wymienione i opisane zostały problemy badawcze, hipotezy, zmienne i wskaźniki dotyczące mojego tematu pracy. W następnym rozdziale przedstawione zostały wyniki badań, a także ich wnikliwa analiza. Jest tam zbiór 20 tabel z opisem każdej z nich, oznaczeniem istotności statystycznej oraz objaśnieniem wyników w stosunku do hipotez. Jako podsumowanie pojawił się rozdział zawierający wnioski. Jest on odwołaniem zarówno do wyników badań, ale także i rozdziału metodologicznego. Znajdują się w nim wysnute przeze mnie wnioski i przemyślenia związane z tematem pracy, wynikami badań, a także grupą badanych.

Nie można zmusić ziarna do rozwoju i kiełkowania, można jedynie stworzyć warunki pozwalające na to, aby ziarno rozwinęło wszystkie tkwiące w nim możliwości. C. Roger Temat pracy brzmi Stymulowanie umiejętności grafomotorycznych dzieci czteroletnich poprzez wykorzystanie wybranych technik plastycznych na przykładzie autorskiego projektu edukacyjnego działań edukacyjnych w grupie przedszkolnej Zanim dziecko zacznie pisać, musi zdobyć naprawdę wiele umiejętności. Ważna jest koordynacja całego ciała, precyzja ruchów oraz koordynacja wzrokowo-ruchowa. Warto zatem poświecić uwagę analizie tego zagadnienia, ze szczególnym akcentem stawianym na proces stymulowania umiejętności grafomotorycznych dziecka, zwłaszcza w wieku przedszkolnym. Ćwiczenia manualne oraz graficzne, ułatwią dziecku w przyszłości proces nauki pisania. Zmniejszą także ryzyko dysleksji. Praca licencjacka ma charakter projektowy. Przedstawione w niej zagadnienia opracowane zostały na podstawie wnikliwej analizie aktualnej literatury przedmiotu. Autorski projekt działań edukacyjnych pt. „Malu, malu, pisu, pisu już w przedszkolu uczę się” składający się z trzech planowanych do przeprowadzenia w określonej kolejności, które stanowią pewną całość. Zrealizowany został w całości w trybie stacjonarnym w Publicznym Przedszkolu Wrocławskie Skauty III we Wrocławiu w terminie od 17.03.2021 r. do 19.03.2021 r. Przeprowadzenie zajęć odbyło się zgodnie z zasadami reżimu sanitarnego. Opracowanie zawiera wstęp, trzy rozdziały, zakończenie, bibliografię oraz netografię. W rozdziale pierwszym „Problematyka badawcza w świetle literatury przedmiotu” dokonano opisu sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym, umiejętności grafomotorycznych dzieci w wieku przedszkolnym tego, jakie znaczenie ma wychowanie plastyczne w rozwijaniu umiejętności grafomotorycznych dziecka, a także rola nauczyciela we wspieraniu rozwoju w edukacji przedszkolnej. W rozdziale drugim, zatytułowanym „Autorski projekt działań edukacyjnych” przedstawiono informacje dotyczące teoretycznych rozważań na temat projektu edukacyjnego, kontekstu i warunków realizacji projektu własnych działań oraz opisu własnych działań edukacyjnych. Rozdział trzeci „Ewaluacja projektu działań edukacyjnych” zawiera informacje dotyczące teoretycznego ujęcia procesu ewaluacji, jego etapów oraz metod zbierania informacji a także opisu działań ewaluacyjnych wykorzystanych w scenariuszach dydaktycznych autorskiego projektu edukacyjnego. W tym rozdziale znajduje się również autoewaluacja związana z doświadczeniami i wnioskami na temat pracy i działań związanych z tworzeniem autorskiego projektu. Pracę zamyka zakończenie, stanowiące podsumowanie jej całości oraz spis źródeł naukowych, wykorzystywanych podczas pisania pracy i zawartych kolejno w bibliografii, netografii oraz aktach prawnych. W aneksie zamieszczono karty pracy oraz dokumentację fotografic

Temat niniejszej pracy brzmi „Stymulowanie rozwoju psychospołecznego dzieci w wieku przedszkolnym poprzez wybrane rodzaje zabaw muzycznych na przykładzie autorskiego projektu działań edukacyjnych w grupie trzylatków”. Praca ta łączy ze sobą obszar edukacji przedszkolnej oraz edukacji muzycznej. Dogłębna analiza tego zagadnienia jest istotna zarówno z punktu widzenia przyszłego nauczyciela jak i każdego człowieka, ponieważ każda osoba w ciągu swojego życia uczy się, a także ma w różnym stopniu i zakresie kontakt z muzyką – jako odbiorca lub wykonawca. Wpływ muzyki na człowieka badany jest od dawna przez specjalistów z bardzo wielu dyscyplin naukowych, takich jak przykładowo pedagogika czy psychologia. Wyniki tych badań jasno wskazują, że muzyka oddziałuje na rozwój i życie człowieka w praktycznie wszystkich jego aspektach. Nie można także pominąć terapeutycznego wpływu muzyki, przez co wykorzystywana jest ona również do pomagania osobom z różnego rodzaju dysfunkcjami, zaburzeniami i problemami. Niniejsza praca ma charakter projektowy, a wszystkie przedstawione w niej zagadnienia zostały opracowane na podstawie wnikliwej analizy literatury z zakresu pedagogiki, psychologii, socjologii i edukacji muzycznej, a także podparte działaniami praktycznymi. Na potrzeby tej pracy przeprowadzony został także autorski projekt działań edukacyjnych, pt. „W krainie muzyki”. Projekt ten składał się z trzech scenariuszy zajęć stanowiących pełną całość i zrealizowany został w sposób stacjonarny w grupie 3-latków. Przeprowadzenie zajęć odbyło się zgodnie z zasadami reżimu sanitarnego.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest "Stymulowanie rozwoju przedszkolaka w zamożnej rodzinie.” W pracy zastanawiam się nad tym czy w dzisiejszych czasach rodzina potrafi sprostać wymaganiom w obszarze stymulacji rozwoju dziecka. Gdyż współcześnie, zapewnienie prawidłowego rozwoju dziecka - to jedno z ważniejszych zadań każdej rodziny, w tym również rodzin zamożnych. Zdobywam tu również potwierdzenie, co do faktu, że rodzina jest pierwszym środowiskiem, w którym dziecko powinno nabywać podstawowych umiejętności, zdobywać wiadomości oraz kompetencje, właściwe danemu etapowi rozwoju. To rodzice spełniają w rodzinie swoje odpowiednie role, prezentują różne postawy i aspiracje. Piszę również o cechach charakteryzujących wiek przedszkolny, czyli: rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny i społeczny. Z racji mojego doświadczenia zawodowego przedstawiam własne spostrzeżenia odnośnie rosnących oczekiwań rodziców względem własnych dzieci, zwłaszcza w rodzinach zamożnych. Gdyż daje sie, bowiem zaobserwować zjawisko nadmiernej stymulacji dziecka adekwatnie do rodzicielskich oczekiwań. Dlatego też przedmiotem badań własnych uczyniłam określenie specyfiki stymulacji rozwoju dziecka w rodzinach zamożnych. W podsumowaniu przedstawiłam teoretyczne rozważania oraz wyniki badań na temat stymulowania rozwoju przedszkolaka w zamożnej rodzinie. W końcowych wnioskach stwierdzam, iż dziecko, jako jednostka ciekawa świata, ekspansywna poznawczo i twórczo powinna być właściwie prowadzona-stymulowana w obszarach rozwoju fizycznego, poznawczego, emocjonalnego i społecznego. Podkreślam również, że nadmierna stymulacja dziecka w wieku przedszkolnym przez rodziców, może spowodować niepożądane konsekwencje. Ponieważ prawidłowe podejście zamożnych rodziców do przedszkolaka niewątpliwie przyczynia się do prawidłowego wszechstronnego rozwoju, co w przyszłości odzwierciedli jego miejsce w społeczności, w której przyjdzie mu żyć.

“…mówiłem nie do dzieci, a z dziećmi, mówiłem nie o tym, czym chcę, aby były, ale czym one chcą i mogą być.” Janusz Korczak Tematem mojej pracy jest Stymulowanie rozwoju mowy dzieci poprzez zastosowanie wybranych elementów logorytmiki na przykładzie autorskiego projektu działań edukacyjnych w najstarszej grupie przedszkolnej. Mieści się on w obszarze edukacji polonistycznej oraz odnosi się do edukacji logopedycznej. Logorytmika jest metodą korekcji mowy, opartą na rytmie muzycznym wraz z zastosowaniem słowa, które jest włączone jako akompaniament (zaprogramowany albo improwizowany) w rytmicznie zestrojony przez muzykę ruch całego ciała. Zadaniem ćwiczeń logorytmicznych, które są prowadzone z dziećmi w przypadkach zaburzeń mowy jest przede wszystkim kształcenie sprawności ruchowej i słuchowej, a głównie koordynacji ruchowej, ruchowo-wzrokowej, ruchowo-słuchowej i wrażliwości percepcyjnej. Praca licencjacka ma charakter projektowy. Przedstawione w niej zagadnienia opracowane zostały na podstawie wnikliwej analizy aktualnej literatury przedmiotu. Autorski projekt działań edukacyjnych pt. Ruch i muzyka zabawą dla języka, składający się z trzech scenariuszy planowanych do przeprowadzenia w określonej kolejności, które stanowią pewną całość zrealizowany został w całości w trybie stacjonarnym w Punkcie Przedszkolnym “Chaberek” w terminie od 26.04.2021 do 28.04.2021. Przeprowadzenie zajęć odbyło się zgodnie z zasadami reżimu sanitarnego. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz aneksu. W pierwszym rozdziale pracy pt. “Problematyka badawcza w świetle literatury przedmiotu” przedstawiono charakterystykę etapu rozwojowego dziecka w wieku przedszkolnym, specyfikę rozwoju mowy dziecka, założenia teoretyczne dotyczące logorytmiki oraz rolę nauczyciela przedszkola, który ma za zadanie wspierać rozwój dziecka. W drugim rozdziale pt. “Autorski projekt działań edukacyjnych pt. Ruch i muzyka zabawą dla języka” zaprezentowano informacje dotyczące teoretycznych rozważań na temat projektu edukacyjnego, kontekstu oraz warunków jego realizacji, a także scenariusze zajęć edukacyjnych. Natomiast trzeci rozdział pt. “Ewaluacja projektu działań edukacyjnych” stanowi prezentację teoretycznych ujęć procesu ewaluacji, sposobów przeprowadzania ewaluacji oraz autorefleksję.

Okres adolescencji jest to czas, kiedy dochodzi do wielu zmian w zakresie rozwoju emocjonalnym u młodego człowieka. Młodzież odczuwa wówczas wiele emocji, co spowodowane jest zmianami biologicznymi i hormonalnymi. Labilność emocjonalna charakterystyczna dla tego okresu oznacza łatwe przechodzenie do stanów skrajnych emocjonalnie i nie ułatwia funkcjonowanie w życiu adolescenta. Praca nosi tytuł: „Stymulowanie rozwoju emocjonalnego u młodzieży w Ośrodku Socjoterapii” i można w niej znaleźć wskazania oparte na literaturze naukowej, które przedstawiają negatywny wpływ nieprawidłowego rozwoju emocjonalnego u młodzieży. Wszelkie zakłócenia w życiu rówieśniczym i rodzinnym wpływają na rozwój jednostki. Smutek, złość, gniew, odrzucenie i niechęć są tylko częścią spośród regularnie odczuwanych emocji podczas okresu dorastania. Mogą one wywoływać agresje fizyczną i słowną, brak samoakceptacji, zakłócenia w funkcjonowaniu w społeczeństwie, samookaleczanie, nieprzestrzeganie ogólnie przyjętych norm i zasad. Celem pracy jest udowodnienie, jak bardzo ważną rolę odgrywa odpowiednie stymulowanie rozwoju w okresie dorastania. Pierwsza część pracy to rozdział poświęcony wyjaśnieniu problematyki wzmożonej emocjonalności wśród młodzieży w nawiązaniu do czynników patogennych. Opisane są w niej zaburzenia emocjonalne, które mogą wpływać na nieodpowiednie zachowanie, błędne myślenie, depresyjność, opóźnienia w rozwoju społecznym i dojrzałości. Ta część poświęcona jest również wychowawczej funkcji rodziny w kształtowaniu się emocjonalności dziecka oraz przestępczości młodzieży w odniesieniu do relacji społecznych. Drugi rozdział skupia się na analizie rozwojowej, a w szczególności rozwoju emocjonalnym, który powiązany jest z rozwojem społecznym, fizycznym, umysłowym, moralnym i światopoglądu. Różnorodność przeżywanych stanów emocjonalnych często jest niezrozumiała dla młodzieży oraz może stanowić dla nich zagrożenie w momencie nawarstwiania różnych emocji. Trzecia część zawiera opis metod i technik kształcenia, które wykorzystywane są w stworzonych i przeprowadzonych zajęciach oraz zestaw scenariuszy. Pogadanka, metoda przypadków, giełda pomysłów metoda ekspresyjna oraz zabawa to metody, które są opisane w tej części w celu wyjaśnienia na czym polegają i po co zostały zastosowane. Techniki, czyli sposoby oddziaływań wychowawczych, które zostały zawarte w scenariuszach to: technika wymiany opinii, techniki dramy, techniki wsobnej ekspresji plastycznej. Ostatni rozdział składa się z opisu placówki, czyli Ośrodka Socjoterapii i analizy przeprowadzonych zajęć oraz wniosków na temat ich sensu. Każde zajęcia zostały opisane dokładnie z wyróżnieniem zajęć najbardziej istotnych. Na końcu tej części znajduję się podsumowanie przeprowadzonych zajęć z dołączeniem oceny uczestników. Analiza literatury oraz przeprowadzone zajęcia z klasą VII w Ośrodku Socjoterapii udowadniają, jak bardzo ważnym tematem są emocje wśród młodzieży oraz odpowiednie stymulowanie rozwojem emocj

Głównym tematem podjętym w pracy jest emocjonalność dziecka. Emocje to jedna z najważniejszych sfer każdego człowieka. Prawidłowy rozwój emocjonalny jest niezbędny dla przyszłego funkcjonowania. Dzięki niemu można uniknąć wielu problemów, a zwłaszcza zaburzeń psychicznych. Jedną z możliwości pobudzania rozwoju emocjonalnego jest aktywność plastyczna. Jest ona doskonałym rozwiązaniem zarówno dla dzieci nadpobudliwych, jak i dla nieśmiałych. Dzieci mające problem z nadmiernym pobudzeniem emocjonalnym mogą wyciszyć się i zrelaksować, natomiast dzieci wycofane zaktywizować. W pracy zrealizowano projekt, którego misją było stymulowanie rozwoju emocjonalnego. Cykl zajęć został przeprowadzony w świetlicy szkolnej w Szkole Podstawowej nr 118 im. Pułkownika Pilota Bolesława Orlińskiego we Wrocławiu. Dzieci, z którymi przeprowadzane były zajęcia to uczniowie pierwszej klasy. Na każdych zajęciach dzieci miały do wykonania określoną pracę plastyczną, zgodną z omawianym tematem. Zrealizowane zostały takie cele jak wzmacnianie poczucia własnej wartości, rozwijanie umiejętności wyrażania emocji oraz kształtowanie umiejętności współpracy.