Głównym celem mojego projektu jest nauczenie dzieci racjonalnego korzystania z zasobów środowiska naturalnego, a także uwrażliwienie dzieci na rozumienie potrzeb człowieka i przyrody. Zainteresowałam się tym tematem, ponieważ dzisiejsze społeczeństwo zmaga się z wieloma problemami ekologicznymi, dlatego należy uświadamiać ludzi już od najmłodszych lat, że los przyrody jest w naszych rękach. Cykl zajęć jest skierowany do wychowanków świetlicy środowiskowej w wieku 6-12 lat. W rozdziale pierwszym poruszyłam problem edukacji ekologicznej. Wyjaśniłam podstawowe pojęcia z zakresu ekologii oraz wymieniłam cele edukacji proekologicznej. W rozdziale drugim dokonałam analizy rozwoju dzieci w wieku szkolnym. W rozdziale trzecim opisałam metody i formy pracy z dziećmi, którymi posługiwałam się podczas zajęć, a także zamieściłam scenariusze zajęć. Starałam się skutecznie łączyć teorię z praktyką. Większy nacisk stawiałam na działania praktyczne, aby dzieci mogły poprzez różnorodne ćwiczenia, zabawy i doświadczenia zdobywać wiedzę. W rozdziale czwartym znajduje się opis świetlicy środowiskowej „Bratnia dłoń” w Oleśnicy, w której przeprowadziłam projekt, a także opis grupy wychowanków, z którymi pracowałam. Następnie dokonałam analizy przeprowadzonych zajęć. Projekt składał się z czterech konspektów. Zajęcia zrealizowałam w kwietniu 2016 roku i odbywały się one raz w tygodniu. Założone przeze mnie cele zostały spełnione. Dzieci poznały potrzeby przyrody, a także sposoby dbania o nią. Zaprojektowany przeze mnie cykl projektu można również aplikować do placówek takich jak domy dziecka, świetlice szkół podstawowych, a także stosować w pracy podwórkowej z dziećmi.

Dlaczego zaszczepianie i kształtowanie postaw proekologicznych jest takie ważne? W tym wypadku nie chodzi tylko i wyłącznie o zdobycie wiedzy. Zajęcia tego typu mają na celu uświadomienie dzieciom, iż człowiek stanowi integralną część przyrody. Mają też pokazać, że każdy z nas ma swoje miejsce w świecie życia i warto o ten świat się troszczyć. Kształcenie w tym kierunku pokazuje również, że środowisko nie jest samowystarczalne, potrzebuje ludzkiej ręki, która będzie odpowiednio je kształtować. Jest ono bowiem naszym domem, miejscem, w którym żyjemy, które dostarcza nam doznań etycznych, ale też estetycznych.Ważne jest aby dziecko zrozumiało, że wszystko to co wokół – drzewa, woda, ptaki, trawy, powietrze – sprawiają, że nasze życie na Ziemi jest możliwe, że sprawiają, iż jego jakość jest lepsza. Nie można więc ich niszczyć, a podejmując decyzję iż robić tego nie będziemy, my sami stajemy się lepszymi ludźmi. Nasze wnętrza stają się bogatsze. Przyswajanie tego typu treści może być nieco kłopotliwa dla dzieci w wieku szkolnym młodszym, ze względu na stronę pojęciową, głównie z powodu jej różnorodności. Możemy spotkać się tu z pojęciami chemicznymi, fizycznymi, biologicznymi, geograficznymi, geologicznymi, jednak jak już wcześniej wspomniałam, nie sama wiedza elementarna jest tu kluczem sukcesu. Wszystkie te aktualnie trudne do zrozumienia pojęcia, zostaną wyjaśnione i uporządkowane na przestrzeni lat przy okazji innych, ścisłych przedmiotów szkolnych . Chcąc kształtować postawy proekologiczne warto będzie się więc skupić na rozwinięciu u dzieci wrażliwości na otaczający je świat, poczucia, że każdy element biosfery ma swoją wartość i należy mu się szacunek i opieka. Dzieci, dzięki swej swej ciekawości świata zwykle przejawiają ogromne chęci, cieszą się na poznawanie i odkrywanie kolejnych zagadnień, zwłaszcza tych, których mogą doświadczać w praktyce. Świetlice środowiskowe są miejscem, w których jest na to czas, a także zapotrzebowanie. Zdarza się, że spotykamy się tu z dziećmi, których rodzice nie przejawiają zainteresowania sferami tego typu, w takiej sytuacji mamy okazję wkroczyć my i sprawić, że choć kilku osobom z naszej docelowej grupy zajęcia te zapadną w pamięć, a przekazaną wiedzę i porady będą starały się one wdrażać w życie swoje i swojej rodziny. Dla uzyskania faktycznych efektów, dobrym pomysłem byłaby organizacja takich zajęć również dla opiekunów pociech uczęszczających do świetlicy. Jest to jednak temat na inną pracę. Pomysł na właśnie taki temat pracy zrodził się wraz z moimi osobistymi przemyśleniami odnośnie sytuacji i zagrożeń płynących ze zwykłych zaniedbań ludzkich. Według mojej opinii, rzecz tkwi nie tylko w wielkich zmianach, kolosalnych projektach na skalę światową. Myślę, że warto zacząć od prostych, codziennych czynności, takich, które towarzyszą nam każdego dnia i możemy wykonywać je w inny sposób by nie szkodzić sobie, innym, a przede wszystkim naturze. Jeśli zaczniemy wdrażać proekologiczne nawyki już w wieku wczesnym

Wychowanie ekologiczne powinno być istotnym aspektem w ludzkim życiu. W związku z tym tytuł owej pracy dyplomowej to ,,Kształtowanie postaw proekologicznych u dzieci w wieku późnego dzieciństwa’’. Nadrzędnymi jej celami było wymodelowanie wszelkich postaw proekologicznych, szacunku dla natury i ukształtowanie potrzeby ratowania środowiska wśród dzieci w wieku preadolescencyjnym. W głównej mierze praca ta ukazuje wszelkie walory ekologii i elementy z nią powiązane, tj. cele, sposoby, formy ochrony natury, przyczyny oraz skutki aktualnej sytuacji środowiska, ludzka świadomość ekologiczna, a także edukacja przyrodnicza wśród najmłodszych. Wszelkie informacje teoretyczne oraz praktyczne przekazane zostały w ciągu cyklu 7 zajęć, który odbył się w świetlicy szkolnej. Wybór padł właśnie na nią z tego względu, iż większość wychowanków spędza w niej dość dużą ilość czasu oraz jest to dla nich miejsce odpoczynku i zdobywania ciekawych doświadczeń. Owe spotkania miały na celu: zwiększenie wiedzy ekologicznej wśród podopiecznych świetlicy, ukształtowanie szacunku oraz odpowiedzialności za środowisko, uświadomienie uczniom sensu troszczenia się o naturę, poszerzenie wiadomości dzieci o alternatywnych sposobach zadbania o najbliższe otoczenie, ukazanie elementów zagrażających środowisku, zwiększenie wiedzy na temat różnic między obszarem naturalnym a przekształconym, ukształtowanie rozeznania wychowanków w kwestii istoty wody w ich życiu, a także jej roli dla Ziemi oraz poszerzenie wiadomości uczniów na temat segregacji odpadów i recyklingu. Podsumowując, wszelkie postawione cele zostały zrealizowane. Ukazaną teorię przekazano w praktycznej części mojej pracy dyplomowej.

Głównym celem niniejszej pracy było zwrócenie uwagi na ważny aspekt jakim jest kształtowanie postaw prospołecznych u dzieci w młodszym wieku szkolnym w szkole podstawowej. Praca składa się z dwóch części : pierwsza- teoretyczna ukazuje istotę kształtowania postaw prospołecznych wśród dzieci, określa konteksty definicyjne związane z wyżej przedstawionym problemem tj. postawy prospołeczne, empatia, altruizm. Praca odnosi się do najważniejszych etapów rozwoju dziecka w okresie 7-10 lat. Ponadto przedstawia specyfikę placówki w której został zrealizowany projekt, a także opisuje metody, techniki, które są istotne podczas pracy z wychowankami, eksponuje również techniki, które wykorzystane zostały w trakcie realizacji projektu. Druga część pracy składa się głównie z proponowanych konspektów zajęć, które pomogą w kształtowaniu postaw prospołecznych u dzieci wobec: rówieśników, osób starszych, zwierząt, osób niepełnosprawnych oraz osób o odmiennym pochodzeniu. W tej części pracy znajduje się także podsumowanie z przeprowadzonych zajęć o wyżej wymienionej tematyce.

Tematem mojej pracy było kształtowanie postaw prospołecznych wobec grupy rówieśniczej, w trakcie zajęć świetlicowych. Celem mojego projektu edukacyjnego było kształtowanie u dzieci postaw prospołecznych poprzez: ukazanie im korzyści wynikających z posiadania i bycia dla kogoś innego przyjacielem, uwrażliwienia ich na potrzeby drugiego człowieka, rozwijanie umiejętności dobrego słuchacza oraz postawy tolerancyjnej wobec drugiego człowieka. Do wyboru tego tematu skłoniło mnie to, iż uważam że w dzisiejszych czasach jest niezwykle ważną kwestią kształtowanie u młodych ludzi tego typu zachowań, gdyż tylko one pozwolą nam żyć w zgodzie ze samym sobą, oraz innymi ludźmi. W pierwszej części rozdziału pierwszego przedstawiłam problematykę procesu uspołeczniania dzieci w szkole i tu zajęłam się edukacją i wychowaniem ku tolerancji jako zadanie pedagogiczne, socjalizacją do grupy rówieśniczej ucznia, znaczeniem grupy rówieśniczej w pracy pedagogicznej i rozwoju społecznym, oraz wpływem nauczyciela na kształtowanie się postaw prospołecznych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W drugiej części rozdziału pierwszego przedstawiłam specyfikę rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym uwzględniając tutaj rozwój fizyczny,społeczny, osobowości i poznawczy. W pierwszej części rozdziału drugiego przedstawiłam metody i techniki, które zostały przeze mnie wykorzystane w trakcie realizowania projektu. Opisałam tutaj metody takie jak: zadaniowa, organizowanie działalności zespołowej,modelowania, zabawowa, oraz techniki takie jak: burza mózgów, drama, kontakty międzyludzkie, swobodna ekspresja plastyczna, kłębek a także graffiti. Natomiast w drugiej części tego rozdziału zamieściłam opracowane przeze mnie scenariusze zajęć z, których korzystałam realizując projekt. W ostatnim trzecim rozdziale opisałam swoje refleksje po zrealizowanym przeze mnie projekcie, przedstawiłam specyfikę placówkę w której realizowałam swój projekt. Na końcu pracy znajduje się zakończenie, które jest podsumowaniem czy założone przeze mnie na początku pracy założenia zostały zrealizowane. Uważam, że cel jaki postawiłam sobie na początku pracy został zrealizowany i w jakimś stopniu udało mi się wpłynąć na kształtowanie się postaw prospołecznych u dzieci z którymi miałam przyjemność pracować.

Projekt pedagogiczny dotyczy kształtowania postaw tolerancji i akceptacji w stosunku do osób niepełnosprawnych dla dzieci w młodszym wieku szkolnym. Celem pracy jest uwrażliwienie młodych ludzi na sytuację tych osób, wzbudzenie chęci do pomocy i współpracy z nimi, a także empatii. Konspekty pedagogiczne obejmują tematykę osób niepełnosprawnych ruchowo, intelektualnie oraz niewidomych i niesłyszących. Skupiają się one na doświadczaniu przez uczniów sytuacji, z którymi mogą spotkać się osoby niepełnosprawne, a także na ich wyjątkowości, umiejętnościach, marzeniach. Zajęcia przeznaczone są dla dzieci w młodszym wieku szkolnym, ponieważ jest to wieku, w którym zaczyna kształtować się światopogląd człowieka, doświadcza on nowych sytuacji, dlatego warto jest w tym czasie zwracać uwagę dzieci na osoby niepełnosprawne, a także dostarczyć im podstawowych informacji na ten temat, dzięki czemu będzie ono potrafiło w przyszłości prawidłowo zachować się w stosunku do osoby niepełnosprawnej, pomóc jej i umiejętnie wczuć się w sytuację, w której się ona znajduje. Celem tego projektu jest także wyeliminowanie postaw negatywnych poprzez modelowanie, czyli przedstawienie uczniom przykładów różnych osób, które pomimo swojej niepełnosprawności spełniają marzenia, pokazanie, że są one wrażliwe tak jak my i potrzebują naszej akceptacji. Projekt ten może być wykorzystany do pracy nie tylko w szkołach podstawowych ale także w świetlicach środowiskowych i innych placówkach opiekuńczo - wychowawczych, gdzie dzieci nie spotkały się jeszcze z tą tematyką lub nie są one wystarczająco z nią zapoznane. W projekcie podkreślona jest rola wychowawcy, prowadzącego zajęcia, jego postawa, to w jaki sposób opowiada on o osobach niepełnosprawnych. Dzieci podczas zajęć mają czas na wyrażenie swoich refleksji, uczuć i przemyśleń na temat przedstawionych filmów, przeprowadzonych ćwiczeń i doświadczeń, co jest bardzo ważnym elementem każdego spotkania. Zajęcia obejmują także przedstawienie dzieciom podstawowych informacji na temat niepełnosprawności. Są one poparte zdjęciami, filmami, czy ćwiczeniami, które pomogą im je utrwalić. Dzieci między innymi dowiadują się jak czytają osoby niewidome, jak porozumiewają się niesłyszący, o czym marzą osoby niepełnosprawne intelektualnie, jak funkcjonują osoby niepełnosprawne ruchowo. W dzisiejszym świecie bardzo ważne jest aby pedagodzy, wychowawcy i nauczyciele pokazywali swoim podopiecznym wartość drugiego człowieka i tym samym przygotowywali go do życia w społeczeństwie i prawidłowego w nim funkcjonowaniu, dlatego ćwiczenia zawarte w projekcie mają pokazywać dzieciom, że osoby niepełnosprawne nie są gorsze, lecz wyjątkowe.

Praca licencjacka porusza temat kształtowania postaw tolerancji wobec osób z niepełnosprawnością wśród uczniów klas 1 – 3 szkoły podstawowej. Jej celem jest opisanie zjawiska tolerancji oraz niepełnosprawności, przedstawienie scenariuszy zajęć, które pomogą przeprowadzić zajęcia mające na celu zwiększenie świadomości dzieci w tym temacie. Szczegółowo przeanalizowano rozwój grupy docelowej. Przedstawiono definicje tolerancji, niepełnosprawności oraz jej modele, uwzględniono najczęściej występujące choroby i deficyty rozwojowe. Scharakteryzowano szkołę jako placówkę oświatową oraz placówkę w której przeprowadzono zajęcia edukacyjne. Opisano również cele i metody wychowania oraz ich kwalifikacje, ponadto zawarto techniki oddziaływań wychowawczych. Praca zawiera również ewaluacje projektu dyplomowego oraz refleksję pedagogiczną.

Celem pracy jest kształtowanie postaw tolerancji osób z niepełnosprawnością u dzieci w wieku 8 - 10 lat w Zespole Szkolno - Przedszkolnym w Targoszynie. Praca składa się z dwóch części. Pierwsza część teoretyczna obejmuje charakterystykę oraz rozwój dzieci w późnym wieku szkolnym. Opisuje także główny problem jakim jest niepełnosprawność oraz jej rodzaje. W tej części poruszany jest także problem dyskryminacji osób niepełnosprawnych. Druga część to część projektowa. Zostały w niej przedstawione konspekty zajęć, które przeprowadzone były w Zespole Szkolno - Przedszkolnym w Targoszynie.

Praca licencjacka pt. „Kształtowanie postaw tolerancji wśród młodzieży wobec osób niepełnosprawnych w gimnazjum masowym” dotyczy spolegliwości oraz sposobu traktowania osób niepełnosprawnych przez młodzież w wieku gimnazjalnym. Rozdział pierwszy „Rozwój dziecka w okresie wczesnej adolescencji (między 13 – 15 rokiem życia)”, przedstawia wyjaśnienie terminu rozwój, tudzież zawiera informacje dotyczące rozwoju fizycznego, społecznego, moralnego jak i poznawczego młodzieży w okresie wczesnego dorastania. W rozdziale drugim „Tolerancja i niepełnosprawność w ujęciu teoretycznym” zawarta została definicja terminu niepełnosprawności jak i tolerancji. Wyjaśnieniu podjęta została również definicja postawy oraz przedstawiona została jej struktura. Poruszona została również problematyka integracji z jednostkami z niepełnosprawnością w systemie edukacji. Rozdział trzeci zatytułowany „Gimnazjum jako instytucja edukacyjna” zawiera prawne uwarunkowania funkcjonowania wyżej wymienionej placówki jak i porusza tematykę kompetencji zawodowych oraz zadań nauczyciela gimnazjum. Przedstawia również misję placówki gimnazjalnej, jej cele oraz zadania. Rozdział czwarty „Gimnazjum nr 23, im. Wandy Rutkiewicz we Wrocławiu” jest charakterystyką placówki, w której zrealizowany został projekt oddziaływań wychowawczych. Rozdział ten zawiera również dokumentację placówki. Charakterystyce została poddana także grupa docelowa w której przeprowadzone zostały zajęcia oraz kadra wyżej wymienionego gimnazjum. W rozdziale piątym „Metodyczne podstawy projektu własnego” znajduje się wyjaśnienie pojęcia metod wychowania, oraz przedstawione zostały metody i techniki zastosowane w projekcie pracy. Rozdział szósty „Projekt” zawiera wszystkie scenariusze zajęć, które zrealizowane zostały w Gimnazjum nr 23, we Wrocławiu oraz podsumowanie ich przebiegu. Główną inicjatywą podjęcia tematu było zintensyfikowanie zdolności do akceptacji i zrozumienia „inności” ludzi niewydolnych intelektualnie czy też fizycznie.

W pracy poruszony zostaje temat znaczenia tolerancji w procesie wychowania. Rozpoczyna się ona od przedstawienia istoty tolerancji jako wartości, której zaszczepianie dzieciom od najmłodszych lat jest szczególnie ważne dla ich późniejszego, prawidłowego rozwoju głównie na płaszczyźnie społecznej, oraz emocjonalnej. Przedstawione zostaje również jej szczególne znaczenie we współczesnej pedagogice, która musi odpowiadać szybko rozwijającemu się i przekształcającemu społeczeństwu. Opisane zostaje w jaki sposób wychowanie wychodzi na przeciw takim zjawiskom jak globalizacja, czy wielokulturowość. W kolejnych rozdziałach opisany jest rozwój fizyczny, społeczny, osobowościowy oraz poznawczy w okresie adolescencji. Dalej przedstawione zostają również konspekty przeprowadzonych zajęć, użyte podczas ich przebiegu metody i techniki pracy z grupą, oraz bazująca na nich refleksja pedagogiczna z uwzględnieniem mocnych i słabych stron projektu.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy kształtowania postaw akceptacji wobec osób z niepełnosprawnościami u dzieci w młodszym wieku szkolnym w świetlicy szkolnej. Praca składa się z pięciu rozdziałów, w tym jeden z nich opisuje zaproponowany projekt pedagogiczny. Pierwszy rozdział porusza tematykę rozwoju dziecka w okresie młodszego wieku szkolnego, z uwzględnieniem płaszczyzny fizycznej, emocjonalnej, społecznej, moralnej, poznawczej i osobowości. Rozdział drugi dotyczy postawy akceptacji wobec osób z niepełnosprawnością. Na początku omówiono następujące pojęcia: postawa, akceptacja, niepełnosprawność. Następnie poruszono kwestię determinantów odpowiedzialnych za kształtowanie postaw społecznych wobec osób z niepełnosprawnością. Na zakończenie rozdziału o problemie, omówiono sposoby kształtowania akceptacji u dzieci w młodszym wieku szkolnym. W rozdziale trzecim została omówiona instytucja jaką jest świetlica szkolna. Natomiast w rozdziale czwarty przedstawiono charakterystykę świetlicy szkolnej działającej w Zespole Szkolno-Przedszkolnym nr 7 we Wrocławiu, w której zrealizowano projekt pedagogiczny. W rozdziale piątym zaprezentowano w oparciu o konspekty cykl pięciu zajęć dotyczących kształtowania postawy akceptacji wobec osób z niepełnosprawnością u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Zakończenie pracy stanowi zapis refleksji z przeprowadzonego projektu.

Tematem mojej pracy było kształtowanie postawy odpowiedzialnego korzystania z Internetu wsród uczniów klas IV-VI. Scenariusze zajęć, które dołączyłam do niej pomogły mi przybliżyć ten problem wsród uczniów Szkoły Podstawowej i Przedszkola w Czechach, w której miałam przyjemność je zrealizować. Dzięki nim, dostarczyłąm wiedzy uczniom na temat zagrożeń wynikających z niewłaściwego korzystania z Internetu, uświadomiłam im, w jaki sposób powinni poprawnie korzystać z zasobu Internetu oraz nauczyłam ich w jaki sposób możemy pomóc osobie, która była ofiarą hejtu. Dzięki przeprowadzonym zajęciom uczniowie będą wiedzieć na czym polega zjawisko cyberprzemocy oraz będą rozumieć konsekwencje wynikające z kontaktów z nowopoznanymi osobami. Pracę podzieliłam na pięć rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisałam świat dzieci i młodzieży w wirtualnym świecie, skupiłam się tutaj na ogromnym wpływie mediów na życie codzienne dzieci oraz na podstawowych formach profilaktyki. Po przeczytaniu tego rozdziału czytelnik zostaje również zapoznany z badaniami dotyczącymi agresji elektronicznej oraz cyberbullyingu. Drugi rozdział to opis rozwoju dzieci w okresie wczesnego dorastania. Skupiłam się tutaj na opisie rozwoju fizycznego, społecznego i osobowościowego oraz poznawczego oraz na tym, jaki pływ na rozwój dzieci ma Internet. Kolejny rozdział to metody i techniki, wykorzystane przeze mnie podczas tworzenia scenariuszy zajęć. W rozdziale czwartym zamieściłam cztery scenariusze zajęć, które opracowałam. W ostatnim już rozdziale opisałam swoje refleksje po zrealizowanym już projekcie. Uważam, że w wyniku podjętych przeze mnie działań wzbogaciłam świadomość uczniów, iż decyzje podejmowane w świece wirtualnym mają wpływ na ich realne życie. Mam nadzieje, że uczniowie będą z głową korzystać z technologii informacyjnej. Pracę zamka spis cytowanych źródeł, w których zamieszczono ponad 30 pozycji piśmienniczych.

Problematyka pracy dotyczy kształtowania postawy odpowiedzialności w trzech wymiarach - mikrozasięgu, średnim zasięgu oraz makrozasięgu. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy rozpoznania problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Kolejny zawiera prezentację projektu własnych działań edukacyjnych, pod tytułem “Drzewo odpowiedzialności”. W trzecim rozdziale dokonałam ewaluacji realizowanego projektu. W kontekście pierwszego podrozdziału ważne jest uwzględnienie rozwoju społeczno - moralnego i emocjonalnego dziecka w młodszym wieku szkolnym. W drugim podrozdziale skupiłam uwagę na procesie komunikacji. Kształtowanie postaw zachodzi dzięki zrozumieniu i wykorzystaniu wiedzy na temat działania poszczególnych ogniw modelu komunikacyjnego. Szczególną uwagę zwróciłam na nadawcę, który pełni w procesie komunikowania znaczącą rolę. Przedstawiłam cechy, warunkujące jego sukcesywne działanie nakierunkowane na osiąganie zamierzonych celów. Kolejny podrozdział traktuje o odpowiedzialności jako wartości i postawie. Jej charakterystykę przeprowadziłam z punktu znaczenia dla pedagogiki. Opisałam znane koncepcje odpowiedzialności. Na bazie twierdzeń Kurta Tchorzevskiego doszłam do wniosku, że zastosowanie pracy w małych grupach sprzyja kształtowaniu postawy odpowiedzialności. Zdecydowałam, że wykorzystam ją jako podstawową strategię dydaktyczną stosowaną w praktyce szkolnej. Czwarty podrozdział zawiera zasady, metody i techniki sprzyjające kształtowaniu postawy odpowiedzialności u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Skupiłam się na wyjaśnieniu pojęć związanych z dyscypliną oraz przedstawiłam modele postępowania wykorzystujące jej różne aspekty. W rozdziale drugim opisuję cele i założenia projektu działań edukacyjnych oraz go prezentuję. Uwzględniłam także kontekst działań edukacyjnych. Moim nadrzędnym celem było kształtowanie postawy odpowiedzialności poprzez pracę w małych grupach oraz integrację wiedzy z zakresu trzech kategorii odpowiedzialności. W tym celu koncepcję zajęć zawarłam w czterech głównych scenariuszach. Uczniowie podejmują temat odpowiedzialności osobistej, potem grupowej, a na końcu globalnej. Projekt osadza się na założeniach pedagogiki humanistycznej. Wykorzystałam teorię Pedagogiki Postaci oraz konstruktywizmu. Założeniem projektu jest to, że integracja wiedzy uczniów skupia się wokół integracji problemów oraz kompetencji kluczowych. Rozwijanie kompetencji kluczowych odbywa się poprzez współpracę, zachęcanie do myślenia naukowego oraz doskonalenie umiejętności komunikowania się. Projekt został stworzony na bazie komunikacyjnego modelu zajęć. Wiodącą strategią jest praca w małych grupach, sprzyjająca kształtowaniu postawy odpowiedzialności. Skupiłam się na jej dokładnym przedstawieniu, włącznie z uwzględnieniem zasad pracy w grupie, kryteriów podziału, pełnionych przez członków funkcji, oraz roli nauczyciela facylitatora. Zajęcia mają charakter ogólny i przeznaczone są do prowadzenia w

Patriotyzm jest umiłowaniem Ojczyzny, poczuciem więzi ze swoim narodem oraz silnym przywiązaniem do swojego kraju, tradycji i kultury. Jest wartością często zaniedbaną w czasie wychowania. Sens kształcenia postawy patriotycznej tkwi we wzbudzeniu emocji podczas zajęć, aby móc dosadnie trafić zarówno do świadomości jak i do serca. Globalizacja, konsumpcjonizm i ciągła pogoń za hedonizmem gubi wiele cennych wartości, które powinny być fundamentem w życiu człowieka. Przypomnienie o wartościach narodowych można odnaleźć w utworach hip-hopowych. Te, które zostały wykorzystane w czasie realizacji projektu opisują postacie historyczne kierujące się w swoim życiu wartościami takimi jak: wierność, lojalność, braterstwo, czy przyjaźń. Kształtowanie postawy patriotycznej wiąże się z uświadomieniem młodzieży o tym, jak istotna jest pamięć oraz szacunek do ludzi i ich bohaterskich czynów. W blokowiskach rap jest najpopularniejszym rodzajem muzyki. Niestety, nie wszystkie utwory przedstawiają postawy godne naśladowania. Dodatkowo wielu słuchaczy nie do końca rozumie sens treści, który niejednokrotnie ma drugie dno. Warto zatem poszerzyć horyzonty młodych ludzi z pomocą tych wykonawców, których przekaz niesie za sobą wartości pozytywnie wpływające na młodzież.Temat patriotyzmu jest ponadczasowy, towarzyszy nam od najmłodszych lat. Temat patriotyzmu w obecnej chwili jest na topie. Promują go artyści uliczni za pomocą profesjonalnych obrazów graffiti, muzycy, a nawet kibice (chociaż w dość kontrowersyjny sposób). Tym samym pomoc w interpretacji oraz w zrozumieniu wielu treści zawierających wartości patriotyczne jest potrzebny, aby móc poznać i zrozumieć aspekty związane z historią naszego narodu oraz uniknąć nacjonalistycznego toku myślenia. Kształtowanie postawy patriotycznej pozwala odnaleźć swoją tożsamość, poczuć przynależność do społeczeństwa. Ponadto ciekawostki historyczne mogą wzbudzić zainteresowanie, pasję, stanowić alternatywę dla młodzieży z blokowiska, która swój czas bardzo często spędza pod blokiem, co stanowi krótką drogę do demoralizacji. Z praktycznego punktu widzenia zajęcia opierające się na muzyce hip-hopowej są mobilizacją do poszerzania swojej wiedzy historycznej, ciekawym doświadczeniem, które bez wątpienia odróżnia się od tradycyjnych form przekazywania wiedzy. Ponadto daje możliwość zmniejszenia dystansu społeczeństwa wobec tej subkultury, która w naszym kraju jest napiętnowana przez pozostałe kręgi kulturowe.Oprócz wychowania w duchu patriotycznym zajęcia takie dadzą młodym ludziom poczucie zrozumienia i satysfakcji; pozwolą uświadomić młodzieży, że ich styl bycia i zainteresowania są dla grona pedagogicznego istotne. Zajęcia przedstawione w projekcie mogą być wykorzystane zarówno w świetlicach środowiskowych jak i opiekuńczo-wychowawczych. Placówki o charakterze resocjalizacyjnym są również dobrym miejscem, aby urozmaicić czas młodych ludzi oraz zainteresować ich tematyką historyczną. Godziny wychowawcze w szkole gimnazjalnej s

Problematyka pracy dotyka najważniejszych kwestii, które są ściśle związane z patriotyzmem. W ciągle zmieniającym się świecie bardzo często ludzie nie mają czasu na zastanawianie się nad wieloma ważnymi kwestiami, na przykład wartościami, którymi powinien kierować się człowiek. Patriotyzm jest jedną z najważniejszych wartości i każdy powinien o nim pamiętać w czasie swojej egzystencji, w przeciwnym bowiem razie bardzo szybko można zgubić ducha narodowego, zapomnieć o swojej własnej tożsamości. W niniejszej pracy starałam się ukazać potrzebę wychowania patriotycznego młodego pokolenia. W XXI wieku formy patriotyzmu rozwijają się z ogromnym dynamizmem. Współczesność otwiera przed ludźmi coraz więcej możliwości, również na polu wychowania ściśle patriotycznego. Celem owej pracy jest przekazanie w sposób możliwie jak najbardziej przystępny i ciekawy wiedzy teoretycznej dotyczącej patriotyzmu, ale również uwrażliwienie na wartość, jaką jest patriotyzm, wpojenie zachowań patriotycznych, kształtowanie postawy patriotycznej, uwrażliwienie na potrzebę ciągłego budowania i dbania o dobro narodowe, a także uświadamianie młodzieży o potrzebie ciągłej pracy nad samym sobą, ponieważ owa praca również jest przejawem patriotyzmu. W swojej pracy przedstawiłam problem wychowania patriotycznego na etapie gimnazjum. Młodzież gimnazjalna przeżywa wiek dojrzewania. Uważam, że sprzyja on wychowaniu patriotycznemu, ponieważ młodzi ludzie mają większą niż dzieci na etapie szkoły podstawowej świadomość swoich działań na rzecz społeczeństwa. Jednocześnie mogą poddawać swoje zachowania i zasłyszane treści refleksjom, analizować je i wyciągać wnioski.

„Jeżeli chcesz, aby Twoje dzieci były inteligentne, czytaj im bajki. Jeżeli chcesz, aby były bardziej inteligentne, czytaj im więcej bajek.” ~ Albert Einstein Temat mojej pracy brzmi Kształtowanie postawy prospołecznej dzieci poprzez wykorzystanie treści wybranych bajek na przykładzie autorskiego projektu działań edukacyjnych w najstarszej grupie przedszkolnej. Bajki są niezwykle ważne w życiu każdego dziecka, gdyż wspomagają one w ogromnej mierze jego rozwój. Za ich pomocą wzrasta w nich wrażliwość emocjonalna, kreatywność, empatia oraz zaczynają kształtować swój charakter, wczuwając się w doświadczenia, które poznają z opisów przygód bohaterów ze świata fantastycznego. Bajki sprawiają, że dziecko zaczyna rozumieć samego siebie, otaczającą je rzeczywistość, własne uczucia i emocje oraz prawdy i zasady, które funkcjonują w społeczeństwie. W swojej pracy chciałabym pokazać ,że bajki są jednym z najważniejszych czynników wpływających na psychiczny i emocjonalny rozwój dziecka, gdyż zdobywa ono dzięki nim wiedzę, kształtuje siebie oraz zwiększa swój poziom empatii, wrażliwości, szacunku i zrozumienia w stosunku do drugiego człowieka. Praca licencjacka ma charakter projektowy. Przedstawione w niej zagadnienia opracowane zostały na podstawie wnikliwej analizy aktualnej literatury przedmiotu. Autorski projekt działań edukacyjnych pt. „Raz, dwa, trzy, ucz się z bajek również Ty!” składający się z trzech scenariuszy planowanych do przeprowadzenia w określonej kolejności, które stanowią pełną całość został zrealizowany w całości w trybie stacjonarnym podczas praktyki ciągłej w Przedszkolu Publicznym „Na Akacjowym Wzgórzu” w Łagiewnikach w terminie 15-24 marca 2021. Zajęcia przeprowadzone zostały zgodnie z obowiązującymi zasadami reżimu sanitarnego. Niniejsza praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii, netografii oraz aneksu. W pierwszym rozdziale pracy pt. „Problematyka badawcza w świetle literatury przedmiotu” przedstawiono informacje dotyczące sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym, kształtowania postawy prospołecznej człowieka, roli bajek w wychowaniu oraz roli nauczyciela we wspieraniu dziecka w wieku przedszkolnym. W drugim rozdziale pt. „Autorski projekt działań edukacyjnych” zaprezentowano informacje, które dotyczą teoretycznych podstaw projektu, jego kontekst realizacyjny, a także scenariusze zajęć edukacyjnych. Natomiast trzeci rozdział pt. "Ewaluacja projektu działań edukacyjnych” składa się z opisu teoretycznych ujęć procesu ewaluacji, sposobów jej przeprowadzania oraz autorefleksji.

Tematem mojej pracy jest „Kształtowanie postawy prozdrowotnej dzieci w wieku przedszkolnym na podstawie projektu działań edukacyjnych”. Do głównych celów projektu działań edukacyjnych zaliczam: kształtowanie u dzieci nawyków dbania zarówno o zdrowie własne, jak i innych ludzi, pomoc dzieciom w zrozumieniu czym jest zdrowie i jak należy o nie dbać oraz rozwijanie u dzieci umiejętności życiowych. Wybrałam ten temat, ponieważ uważam, że edukacja zdrowotna w obecnych czasach jest bardzo ważna i należy poświęcić jej wiele uwagi. Aby dała dobre efekty, trzeba zacząć edukować jak najwcześniej, dlatego skupiłam się na dzieciach w wieku przedszkolnym. To w tym czasie utrwalają się nawyki, które pozostają z dziećmi na całe życie. Utrwalenie dobrych lub złych nawyków decyduje o tym jaki styl życia będzie w przyszłości prowadzić nasz wychowanek. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszej części pierwszego rozdziału zajmuję się problematyką związaną z sylwetką rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym. Wskazuję na przemiany w obszarze fizycznym, emocjonalnym, poznawczym i społecznym zachodzące w tym okresie. W drugiej części pierwszego rozdziału skupiam się na edukacji zdrowotnej w ujęciu teoretycznym oraz edukacji zdrowotnej w przedszkolu. W drugim rozdziale opisuję cele i założenia projektu działań edukacyjnych, jak również dokonuję prezentacji projektu działań edukacyjnych „Każdy przedszkolak wie, jak dbać o zdrowie swe”. Działania podjęte w ramach projektu obejmują takie obszary edukacji zdrowotnej jak: zdrowe żywienie oraz zdrowy styl życia, bezpieczeństwo w życiu codziennym, higiena osobista oraz zdrowie psychospołeczne. W trzecim rozdziale, który dotyczy ewaluacji, opisuję kontekst sytuacyjny realizowanych działań, podejmuję rozważania nad znaczeniem ewaluacji w pracy nauczyciela i przeprowadzam autoewaluację. Dokonując ewaluacji własnej pracy dydaktycznej, przyjmuję postawę refleksyjnego praktyka, który podejmuje refleksję podczas działania, a także refleksję nad działaniem. Zakończenie jest podsumowaniem wszystkich trzech rozdziałów. W bibliografii znajdują się wszystkie pozycje literaturowe, z których korzystałam podczas pisania pracy. Na samym końcu znajduje się aneks, w którym są zawarte fotografie z przeprowadzonych zajęć w ramach projektu „Każdy przedszkolak wie, jak dbać o zdrowie swe”. Poprzez przygotowanie rozdziału teoretycznego miałam możliwość przyswojenia nowej wiedzy z zakresu psychologii rozwojowej i pedagogiki. Realizacja projektu edukacyjnego była dla mnie szansą na sprawdzenie siebie w roli przyszłego nauczyciela, sprawdzenia swoich umiejętności i poszerzenia kompetencji. Podjęta refleksja nad własnymi działaniami, nad ich wartością, a także nad własnym warsztatem pracy, pozwoliła mi na analizę i wyciągnięcie wniosków. Dzięki temu mogę wprowadzić zmiany w obszarach, które tego wymagają.

Celem pracy "Kształtowanie postawy świadomego odbioru przekazu medialnego u dzieci w wieku 7-12 lat" jest spotęgowanie świadomej edukacji medialnej wśród dzieci w wieku szkolnym, ukazanie pozytywnych aspektów i korzyści w formie krytycznego odbioru wiedzy i informacji, a także przeciwdziałanie destrukcyjnym skutkom, takim jak cyberprzemoc w wirtualnym świecie czy utrata własnej wartości. Odpowiedzialny odbiór jest niezbędny aby zapobiec alienacji i zagubieniu w sieci technologii informacyjnej. Praca składa się z dwóch części - teoretycznej i projektowej. W pierwszych rozdziałach w oparciu o literaturę przedstawiono rozwój dziecka w wieku szkolnym, zdefiniowane zostały pojęcia dotyczące mediów, a także ukazano przejawy i potencjalne skutki niewłaściwego użytkowania środków przekazu. Następnie zawarto ogólny opis placówki, w której zrealizowane zostały konspekty zajęć, przedstawione wraz z ewaluacją i wnioskami w drugiej części projektu.

Celem mojej pracy jest wsparcie wychowanków z Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży w kwestii tolerancji. Problem ten zainteresował mnie ponieważ obserwując zmiany współczesnego świata zauważyłam, że brak tej cechy jest dużym problemem w polskim społeczeństwie. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dzieci w środkowym wieku szkolnym, oraz dokonałam teoretycznej analizy z zakresu edukacji wielokulturowej. Szczególnie dokładnie przeanalizowałam działalność Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży Stowarzyszenie Pomocy „Iskierka”, wśród wychowanków zauważyłam deficytu w zakresie tolerancji, zaplanowałam projekt, który pozytywnie wpłynie na ich rozwój w tej dziedzinie. Zajęcia realizowałam od ósmego do dwudziestego maja, był to cykl pięciu warsztatów. Po przeprowadzonych zajęciach mogę stwierdzić, że mój cel został zrealizowany, a u wychowanków wzrósł poziom tolerancji. Cykl zajęć mogę polecić nie tylko wychowankom Centrum Rozwoju i Aktywności, ale wszystkim dzieciom, u których można zdiagnozować deficyty tolerancji lub zagrożenie takim deficytem.

Temat mojej pracy licencjackiej dotyczy problematyki edukacji wielokulturowej wśród uczniów w wieku wczesnoszkolnym. Treść projektu edukacyjnego osadzona jest w zakresie edukacji społecznej. Myślę, że jest to w chwili obecnej ważny i ciągle aktualny problem społeczny. Po roku 1998 wraz z dokonującymi się w Polsce zamianami transformacji społecznej jak również w związku z otwarciem granic i przystąpieniem naszego kraju do strefy Schengen wzrasta liczba osób o odmienności kulturowej. W szkołach uczą się dzieci imigrantów, uchodźców, czy pochodzące rodzin mieszanych. Każde dziecko w pewnym momencie spotyka „Innego”. Naturalną reakcją jest wówczas zdziwione, zaskoczenie, obserwacja i stawianie pytań. Widzi osoby wywodzące się z innych kultur, obszarów, narodowości, różniące się wyglądem, które prowadzą inny styl życia, mają odmienne poglądy na świat. Istotne jest, aby "Inny" nie był "Obcy" i odrzucony z powodu obaw przed jego odmiennością. Podstawa programowa kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół zakłada kształtowanie postawy obywatelskiej, poszanowania tradycji i kultury własnego narodu, ale także poszanowanie dla innych kultur i tradycji . W szkołach podejmuje się odpowiednie kroki, aby zapobiegać wszelkiej dyskryminacji. Ważne jest przygotowanie ucznia do kontaktu z odmiennością. Uczeń kończąc pierwszy etap nauki ma świadomość, że wszyscy ludzie są równi, mają równe prawa, bez względu na miejsce urodzenia, rasę, czy wyznawaną religię. Główny cel mojego projektu ukierunkowany jest na kształtowanie postawy tolerancji i otwartości wobec odmienności kulturowej wśród uczniów klasy trzeciej. Zajęcia na podstawie cyklu scenariuszy przeprowadziłam w ramach praktyki pedagogicznej w szkole podstawowej nr 89 we Wrocławiu. Zespół klasowy liczył początkowo dziesięć osób, w trakcie trwania projektu dołączyła jeszcze jedna osoba. Celem zajęć jest uwrażliwianie uczniów na problematykę wielokulturowości, zwracając uwagę na znaczenie wzajemnych kontaktów z osobami o odmienności kulturowej. Ponadto wzajemna tolerancji ma na celu przeciwdziałać zjawiskom takim jak dyskryminacja czy rasizm. Realizując zajęcia uwzględniam tematykę podobieństw i różnic ludzi na całym świecie; cechy charakterystyczne danej kultury, życia codziennego; poruszam kwestię zrozumienia, empatii, tolerancji. Moja praca ma charakter projektu edukacyjnego. Jej struktura wygląda następująco: wstęp, trzy rozdziały, w skład których wchodzą podrozdziały; oraz zakończenie. W pierwszym rozdziale dokonuję przeglądu problematyki na podstawie literatury z zakresu psychologii rozwojowej, pedagogiki ogólnej, edukacji wielokulturowej i międzykulturowej. Pierwszy podrozdział dotyczy analizy rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugi podrozdział zawiera opis rozwoju moralnego. Zwracam tu także uwagę na kształtowanie postaw tolerancji wśród uczniów. Ostania część pierwszego rozdziału dotyczy wielokulturowości w edukacji społecznej na pierwszym etapie

Głównym tematem poruszanym w pracy będzie kwestia kształtowania i wzmacniania postawy tolerancji wśród uczniów gimnazjum, poprzez którą należy rozumieć nie tylko zachowania charakteryzujące się przejawami akceptacji wobec innych uczestników rzeczywistości społecznej, ale również postawę akceptacji własnej osoby. W pracy został zaprezentowany cykl zajęć traktujących o tolerancji i samoakceptacji, których odbiorcami są uczniowie Gimnazjum w Pszennie. Zarys przeprowadzonych warsztatów ujętych w pracy został poprzedzony skrupulatną analizą szeregu aspektów rozwoju młodzieży w wieku gimnazjalnym, ukazaniem teoretycznych aspektów zagadnień związanych z tolerancją i kwestią kształtowania postaw, a także charakterystyką metod wykorzystanych w pracy z wychowankami, które stały się podstawą do stworzenia warsztatów o tematyce ujętej w tytule pracy. W pierwszej części pracy został zaprezentowany przekrój przemian rozwojowych przypadających na okres adolescencji, czyli na wiek potencjalnych uczestników zajęć. W rozdziale tym dokonana została ogólna analiza rozwoju wychowanków przypadająca na wiek trzynastu i czternastu lat począwszy od usytuowania wczesnej adolescencji w czasie, kończąc na różnych aspektach rozwoju adolescentów. Szczególna uwaga została poświęcona przemianom biologicznym dokonującym się w okresie pokwitania włączając w to przede wszystkim zmiany hormonalne, zmiany w wyglądzie oraz w funkcjonowaniu organizmu. Innym ważnym aspektem opisanym w tej części jest analiza rozwoju poznawczego przedstawiająca charakterystykę przemian, jakie zachodzą na gruncie procesów umysłowych. Kolejnymi ważnymi elementami są również analiza przemian emocjonalnych obejmująca ewolucje w sposobie przeżywania świata przez wychowanków, charakterystyka zmian przedstawiająca funkcjonowanie społeczne wychowanka, a także analiza przemian osobowości adolescentów związana przede wszystkim z kształtowaniem się samoświadomości i osiągnięciem osobistej tożsamości. Kolejna część pracy traktuje o problemie, czyli o szeroko rozumianej tolerancji. Obejmuje ona analizę zjawiska tolerancji począwszy od zdefiniowania powyższego pojęcia poprzez wyznaczenie jego granic, a kończąc na zestawieniu go z tak zwanym zachowaniem nietolerancyjnym lub pseudotolerancyjnym. Kolejnymi istotnymi elementami zawartymi w tej części jest rola, jaką pełni edukacja międzykulturowa i jakie ma ona znaczenie dla demokratycznych społeczeństw, a także analiza pojęcia samoakceptacji w ujęciu tolerancji własnej osoby, aż po proces kształtowania postaw, jako jednej z form oddziaływań pedagogicznych. W następnej części zawarta została charakterystyka warsztatu pracy wykorzystanego podczas realizacji zajęć z uczniami Gimnazjum w Pszennie. Rozdział ten pokrótce definiuje pojęcia metody dydaktycznej, wychowawczej oraz techniki wychowawczej uwzględniając ich klasyfikacje. Dokładnie opisuje on wszystkie metody i techniki wykorzystane przez osobę prowadzącą zajęcia w trakcie ich realizacji, a także prezentuje prze

W pracy podjęte zostało niezwykle aktualne w XXI wieku zagadnienie, jakim jest problem tolerancji i jej braku, w odniesieniu do życia w społeczeństwie o charakterze wielokulturowym. Praca rozpoczyna się wstępem, zawierającym osobiste doświadczenia związane z postawami uczniów względem różnorodności obejmującej różne płaszczyzny, takie jak: niepełnosprawność, odmienność religijna, kulturowa, status materialny, a także opisuje motywację skłaniającą do podjęcia tego tematu. Następnie przeprowadzona została analiza wybranych pozycji literatury dotyczącej sylwetki rozwoju psychofizycznego dziecka w grupie wiekowej, w której realizowany był projekt, omówienie roli nauczyciela oraz teoretyczne przedstawienie istoty tolerancji oraz wielokulturowości. W drugim rozdziale znajduje się autorski projekt, który został oparty na założeniu, że jednym z decydujących czynników, wpływających na kształtowanie się postawy tolerancji jest edukacja w tym kierunku, dlatego głównym jego celem, który stanowił podstawę tworzenia scenariuszy, było wprowadzenie dzieci w świat różnych kultur, zainteresowanie ich różnorodnością, której mogą doświadczać dzięki spotkaniom z ludźmi z innych krajów. Projekt obejmuje sześć zajęć, które poprzedza teoretyczne omówienie założeń projektu edukacyjnego. Do pracy dołączone są scenariusze zajęć wprowadzających i podsumowujących oraz zajęć dotyczących konkretnych grup etnicznych: ludności plemienia Padoung z Tajlandii, plemienia Maronów z Surinamu, ludu Bemba z Zambii oraz rodzimych Kaszubów. Po zaprezentowaniu założeń projektu, podjęta została analiza warunków ich realizacji, a także ewaluacja zajęć opartych na przedstawionych scenariuszach oraz zakończenie zawierające podsumowanie części teoretycznej i projektowej. Do pracy dołączona została bibliografia, netografia oraz aneksy.

Tematem mojej pracy jest kształtowanie postawy troski o własne zdrowie. Problematyka pracy odnosi się do obszaru edukacji zdrowotnej dzieci w wieku przedszkolnym. W tym czasie dziecko przechodzi ze środowiska rodzinnego w nowy, przedszkolny świat przygotowujący je do edukacji szkolnej. Okres wychowania przedszkolnego to jeden z najważniejszych etapów w życiu każdego dziecka, w którym następują duże zmiany w rozwoju fizycznym, psychicznym i emocjonalno-społecznym. Właśnie na tym etapie życia ważne jest przekazywanie wiedzy o tym, co jest korzystne lub szkodliwe dla zdrowia, oraz rozwijanie umiejętności, nawyków, które w efekcie końcowym pomogą skutecznie wykorzystywać nabytą wiedzę w przyszłości. Brak troski o zdrowie własne i innych osób prowadzi do chorób cywilizacyjnych dzieci w okresie wczesnego dzieciństwa. We współczesnym świecie coraz częściej słyszy się o zmniejszonej aktywności ruchowej dzieci przedszkolnych, siedzącym trybie życia, o niekorzystnych zachowaniach żywieniowe. W rezultacie zachowania te prowadzą do zwiększającego swoją częstotliwość problemu nadwagi i otyłości dziecka w okresie od 3 do 7 roku życia. Już w 1997 roku Światowa Organizacja Zdrowia oficjalnie ogłosiła otyłość ogólnoświatową epidemią obejmującą zarówno dzieci, jak i dorosłych, uznając ją za jedno z największych zagrożeń dla zdrowia ludzkość. Przeprowadzone badania wykazały, że już w grupie dzieci przedszkolnych nadwaga i otyłość występowała u dużej ilości dzieci, oraz, że problem ten ma tendencję wzrastającą1. Praca ta ma charakter projektowy. W jej skład wchodzą wstęp, trzy rozdziały (Problematyka pracy w literaturze przedmiotu, Projekt działań edukacyjnych „Czas na zdrowie”, Ewaluacja projektu działań edukacyjnych „Czas na zdrowie”), zakończenie oraz bibliografia. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu przybliżyłam problematykę pracy. Rozważania rozpoczęłam od przeanalizowania definicji rozwoju, a następnie podjęłam się scharakteryzowaniu rozwoju dziecka przedszkolnego w aspekcie fizycznym, psychicznym i emocjonalno-społecznym. W rozdziale pierwszym dokonałam przeglądu literatury, aby wyjaśnić pojęcie zdrowia, jego zróżnicowanie, różne ujęcia. Szczególną uwagę zwróciłam na modele zdrowia, cele i zadania edukacji zdrowotnej. W tym rozdziale opisuję zjawisko troski o zdrowie swoje i innych jako celu edukacji zdrowotnej. Na tym etapie opisałam metody nauczania, które pomagają osiągnąć założony cel, jakim jest przyswajanie wiedzy oraz nabycie umiejętności zdrowotnych. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych pt. „Czas na zdrowie”. Jego celem jest tworzenie sytuacji sprzyjających rozwojowi nawyków i zachowań prowadzących do samodzielności, dbania o swoje zdrowie, sprawność ruchową i bezpieczeństwo. W założeniach projektu odwołuję się do modelu komunikacyjnego, oraz teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi w okresie przedszkolnym. Do realizacji projektu edukacyjnego użyłam równ

Celem mojej pracy jest kształtowanie pozytywnej samooceny u dzieci w wieku wczesnoszkolnym, ukierunkowany na grupę wychowanków, uczęszczających do świetlicy szkolnej Szkoły Podstawowej nr 14 we Wrocławiu. Problematyką podejmowaną w pracy zainteresowałam się podczas odbywania praktyk studenckich, w trakcie których zaobserwowałam, że dzieci mają problem z wiarą w siebie i swoje możliwości. Wielu wychowanków niechętnie opowiadało o sobie, a zadania dotyczące walorów osobistych rodziły wiele trudności. W oparciu o dokonaną kwerendę powstał rozdział pierwszy, w którym dokonałam analizy rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Drugi rozdział opowiada o samoocenie oraz definiuje pojęcia z nią tożsame. Dodatkowo, opisałam w nim środowiskowe uwarunkowania rozwoju samooceny, deficyty rozwojowe wynikające z niskiej lub wysokiej samooceny oraz wskazałam możliwości wspomagania rozwoju poczucia własnej wartości. Trzeci rozdział opisuje szczegółowo świetlicę szkolną: genezę powstania, uwarunkowania prawne, cele, zadania, funkcje, metody, formy, organizację, wychowawców oraz wychowanków świetlicy szkolnej. Czwarty rozdział poświęciłam na rzetelny opis docelowej dla mojego projektu placówki, Szkoły Podstawowej nr 14 we Wrocławiu. Ostatni rozdział poświęciłam na opis projektu pedagogicznego uwzględniającego kolejno pięć scenariuszy. Pracę zakończyłam podsumowaniem w formie prognozy. Piąty rozdział to część, której poświęciłam najwięcej czasu, ze względu na potrzebę dobrania odpowiednich do poziomu rozwojowego dzieci metod oraz form. Uważam, że przygotowany przeze mnie projekt oparty jest na innowacyjnych formach pracy z dziećmi, które pozwolą im na zgłębienie świadomości o swoich walorach osobistych i pozytywnie wpłyną na kształtowanie ich samooceny.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „Kształtowanie pozytywnej samooceny wśród uczniów w Szkole Podstawowej w Tuszynie”. Zainteresowałam się tym zagadnieniem, ponieważ dostrzegłam w trakcie praktyk w tej szkole, że uczniowie często wypowiadają się negatywnie na swój temat. Młodzież nie wierzy w siebie co w przyszłości może utrudnić im osiągnięcie sukcesów edukacyjnych oraz zakłóci ich poczucie zadowolenia z siebie. Celem pracy jest pozytywne wzmocnienie opinii uczniów piątej klasy na swój temat. W pierwszym rozdziale została opisana faza rozwoju, którą przechodzą młodzi adolescenci. W wieku jedenastu, dwunastu lat wówczas zachodzą liczne zmiany w układzie hormonalnym, intensywnie przebiega proces dojrzewania płciowego. Uczniowie sami zauważają przemiany w swoim wyglądzie zewnętrznym. Kształtują się u nich nowe struktury poznawcze. Rozwijający się poziom operacji formalnych wzmacnia ich myślenie abstrakcyjne, wzmacnia rozumienie i konstruowanie hipotez. Młodzież wkracza w okres buntu. Wiele osób nie radzi sobie z procesami jakie zachodzą w ich młodych organizmach, a ich tożsamość także ulega przemianie. Adolescenci poszukują poczucia bezpieczeństwa a zarazem oczekują od rodziców coraz to większych przyzwoleń, możliwości eksplorowania świata. Chłopcy jak i dziewczęta koncentrują się na sobie, chcą wzmacniać związki rówieśnicze. W drugim rozdziale ukazałam w swojej pracy jak ważna jest adekwatna samoocena, ponieważ gdy wizja swojej osoby jest zaburzona wówczas o wiele trudniej uczniom jest zaakceptować wszelkie przemiany fizyczne, emocjonalne oraz poznawcze. Dopiero dzięki pozytywnemu postrzeganiu siebie można w pełni rozwijać potencjał. Opisuje to zagadnienie oraz funkcjonowanie osób z różnymi jej wartościami: niską jak i wysoką miarą. W dalszej części pracy zostało przedstawione zagadnienie samowychowania, ponieważ samoocena jest jedną ze składowych owego procesu. W XXI wieku dziecko jest postrzegane jako osoba wyjątkowa, a najważniejsze jest jego dobro. Stąd zwróciłam uwagę na to jak istotne jest wdrażanie do rozwoju osobistego, ponieważ zagadnienie to stało się jednym z wiodących haseł w edukacji. Założeniem opracowanych przeze mnie konspektów poza kształtowaniem pozytywnej samooceny jest nauka autorefleksji, doceniania wartości projektowania celów życiowych, wzbogacania marzeń. Podstawą pracy licencjackiej jest zaplanowanie i zrealizowanie cyklu zajęć z wychowankami. Ja skoncentrowałam się na klasie szkolnej. Tworząc scenariusze korzystałam z różnych metod i technik pracy z dziećmi opracowanych m. in. przez Mieczysława Łobockiego, Marię Molicką, Krystynę Rau oraz Ewę Ziętkiewicz. Każdą z wybranych metod i technik opisałam oraz ukazałam ich związek z tematem pracy. Skoncentrowałam się na aktywnych formach pracy. Stworzyłam takie ćwiczenia, w których uczniowie sami mogą dostrzec zalety pozytywnego wypowiadania się na temat bliskich im osób. Piątoklasiści docenią także siebie, gdy usłyszą szczere i miłe opinie na swój temat. W ostatnim r

Niniejsza praca nosi tytuł: Kształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych dzieci w wieku przedszkolnym. Bazując na literaturze przedmiotu została w niej podjęta problematyka zdrowia oraz zachowań, które sprzyjają jego zachowaniu. Ponadto poddane analizie zostały kwestie problemów z jedzeniem oraz zaburzeń odżywiania, występujących u dzieci w wieku przedszkolnym, a także ich rozwoju psychofizycznego. Na bazie rozważań obejmujących owe zagadnienia stworzony został projekt działań edukacyjnych, realizujący cele z zakresu edukacji zdrowotnej, ze szczególnym uwzględnieniem jej obszaru, dotyczącego edukacji żywieniowej. Nadrzędnym celem projektu jest kształcenie właściwych zachowań żywieniowych, które są jednym z czynników warunkujących utrzymanie zdrowia, a także propagowanie prozdrowotnych zachowań. Jest on skierowany do dzieci pięcioletnich. Praca zawiera także ewaluację, obejmującą jej teoretyczne ujęcie, warunki realizacji projektu oraz ocenę działań edukacyjnych.

Praca licencjacka, pod tytułem "Kształtowanie prawidłowych nawyków żywieniowych dzieci w wieku przedszkolnym", dotyka problemu otyłości wśród dzieci i młodzieży oraz zaniechania w toku edukacji kształtowania takowych nawyków i uświadamiania o potrzebie ich wdrażania. Praca składa się z trzech rozdziałów, bibliografii oraz aneksów. We wstępie zawiera się uzasadnienie wybrania tego właśnie tematu i zarys problemu związanego z prawidłowym odżywianiem. W pierwszym rozdziale omówiony jest rozwój dzieci w wieku przedszkolnym w następujących obszarach: fizycznym, umysłowym, społecznym i emocjonalnym. Następnie poruszone jest zagadnienie roli nauczyciela w edukacji dzieci, jak i w nauce prawidłowych nawyków odżywiania. Na koniec pierwszego rozdziału omówione zostało ujęcie definicyjne tematu pracy, zawierające wyjaśnienia najważniejszych terminów. Drugi rozdział pracy zawiera autorski projekt edukacyjny (założenia projektu oraz 7 scenariuszy zajęć przeprowadzonych w ramach praktyk). W trzecim rozdziale znaleźć można ewaluację własnych działań edukacyjnych, zawierającą przemyślenia i autorefleksje na temat przeprowadzonych zajęć. Pracę zamyka zakończenie, a w nim podsumowanie całej pracy z zaakcentowaniem najważniejszych kwestii.