Inspiracją do powstania pracy o takiej problematyce była ogólnopolska akcja „Cała Polska Czyta Dzieciom”, zachęcająca osoby bliskie dziecku (mama, tata, a niedawno i nauczyciel), by już od najmłodszych lat przybliżały mu świat dziecięcej literatury. To już na tym etapie rozwoju zaczynają kształtować się różne pasje, warto więc zaszczepić w dziecku zamiłowanie do czytelnictwa, które w późniejszym czasie z pewnością zaowocuje np. w procesie edukacji. Osoby, którym książka jest bardzo bliska czerpią z niej wiedzę, ale też szybko wyłapią które pozycje są warte przeczytania, wnoszą w życie coś nowego. Osoby z pasją czytelniczą mają również ogromny szacunek dla książek, co przekłada się na każdą sferę życiową. Założeniem autorskiego projektu było wskazanie na możliwość połączenia przyjemnego z pożytecznym, zabawy z nauką. Pokazanie, że treści realizowane zgodnie z podstawą programową dla przedszkoli, opracowaną przez Ministerstwo Edukacji Narodowej, można bazować właśnie na literaturze. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera opis sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym, istotę literatury w procesie rozwojowym dziecka, zdefiniowane pojęcie literatury dziecięcej. Przybliżone zostało pojęcie biblioterapii oraz załączono bajkę własnego autorstwa na potwierdzenie, że każdy może być jej twórcą. Ostatnim podrozdziałem tego rozdziału jest przedstawienie nauczyciela stymulującego rozwój dziecka przedszkolnego, zwrócenie uwagi m.in. na funkcje jakie pełni oraz cechy osobowościowe jakie powinien posiadać. Drugi rozdział to autorski projekt działań edukacyjnych oparty na 5. scenariuszach oraz przedstawione warunki realizacji projektu. Natomiast trzeci, ostatni to ewaluacja, próba podsumowania zarówno całego projektu, jak i poszczególnych zajęć.

W swojej pracy poruszam tematykę kształtowania i rozwijania wyobraźni dziecka w wieku przedszkolnym poprzez wykorzystanie literatury dziecięcej. Praca, która ma charakter projektowy składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i aneksów. Podczas opracowywania części teoretycznej pracy odwoływałam się do literatury, głównie z zakresu pedagogiki i psychologii. Skupiłam się na rozwoju dziecka w różnych sferach jego życia, na wyjaśnieniu pojęcia literatura dziecięca i wpływie jej na wyobraźnię oraz na pracy nauczyciela jako znaczącego dorosłego, który wprowadza dziecko w świat literatury. Następnie przygotowałam projekt działań edukacyjnych, który przeznaczony jest do przeprowadzenia w najstarszej grupie przedszkolnej. Sam projekt opierał się na pięciu scenariuszach. Zrealizowałam go z dziećmi podczas praktyki dyplomowej. Ważnym punktem projektu była jego ewaluacja. Najpierw skupiłam się na części teoretycznej ewaluacji. Następnie zebrałam materiały i przeszłam do właściwego procesu, w którym dokonałam analizy pod kątem założonych celów.

Tematem niniejszej pracy: jest Literatura dziecięca sposobem wspomagania rozwoju społecznego dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Projekt edukacyjny zawarty w pracy, zrealizowany jest w drugiej klasie szkoły podstawowej. W rozdziale pierwszym opisuję sylwetkę psychofizyczną dziecka, rozważam problematykę literatury dziecięcej jako sposobu wspomagania rozwoju społecznego dzieci oraz rozważam temat nauczyciela wspomagającego dziecko w wieku wczesnoszkolnym. W podrozdziale pierwszym, opisującym sylwetkę psychofizyczną skupiam się na rozwoju fizycznym, poznawczym, umiejętnościach motorycznych, rozwoju procesów psychicznych dziecka, rozwoju osobowości, oraz na rozwoju społecznym dziecka. Rozważając na temat sylwetki psychofizycznej dziecka opisuję również gotowość szkolną dziecka. W podrozdziale drugim opisuję jak wykorzystanie literatury dziecięcej może wspomóc dziecko w rozwoju społecznym. Opisuję to, jaki powinien być tekst przeznaczony dla dzieci a także przedstawiam znaczenie literatury dla dzieci. W podrozdziale trzecim rozważam na temat nauczyciela wspomagającego dziecko w wieku wczesnoszkolnym. W rozdziale drugim skupiam się na projekcie edukacyjnym. Opisuję czym jest projekt edukacyjny, jakie są jego cele. Opisuję również mój autorski projekt edukacyjny i przedstawiam przygotowane scenariusze zajęć. W podrozdziale pierwszym analizując literaturę przedmiotu, przywołuję definicję projektu edukacyjnego, przedstawiam ogólne cele projektów edukacyjnych, oraz wyróżniam rodzaje projektów. W tym podrozdziale opisuję również strukturę tworzenia projektów edukacyjnych. W podrozdziale drugim skupiam się na moim autorskim projekcie edukacyjnym, którego celem jest rozwijanie kompetencji społecznych i obywatelskich dzieci w klasie drugiej. Następnie przestawiam przygotowane przeze mnie scenariusze zajęć. Temat pierwszych zajęć to: Życie w przyjaźni, celem przeprowadzenia tej lekcji jest uświadomienie uczniów z tym, jak ważna w życiu jest przyjaźń. Temat drugich zajęć to: Tolerancyjni wśród innych, celem tej lekcji jest zapoznanie dzieci z pojęciem tolerancji i uświadomienie jak tolerancja wpływa na stosunki międzyludzkie. Temat trzecich zajęć to: Ludzie dookoła nas. Poznajemy sąsiadów naszego kraju. Podczas tej lekcji uczniowie za zadanie mają zapoznać się z krajami sąsiadującymi z Polską, a zarazem uświadomić sobie, że zgoda i życie w przyjaźni ważne jest także na większą skalę, czyli życie w zgodzie z krajami sąsiadującymi z Polską. Temat czwartych zajęć to: Nasza Ojczyzna - nasz dom. Celem tej lekcji jest kształtowanie w uczniach poczucia przynależności do swojej ojczyzny. Temat piątych zajęć to: Nasi sąsiedzi i nasza gościnność, których celem jest zapoznanie dzieci z terminem gościnności i tym jak powinno się żyć ze swoimi sąsiadami W rozdziale trzecim dokonuję ewaluacji autorskiego projektu edukacyjnego. Na początku definiuję pojęcie ewaluacji. Dokonuję opisu grupy w której przeprowadziłam projekt, opisuję przebieg zajęć oraz dokonuję ewa

Niniejsza praca zatytułowana jest: „Literatura popularna jako przestrzeń edukacyjna w świetle wypowiedzi dorosłych czytelników”. Celem tej pracy było uzyskanie odpowiedzi na pytanie: jakie edukacyjne aspekty literatury popularnej wskazują młodzi dorośli? Praca składa się z trzech rozdziałów: w pierwszym podjęłam próbę wyjaśnienia i ujednolicenia terminologii. Rozróżniłam kulturę masową od popularnej oraz ujednoliciłam termin. Następnie ukazałam potencjał literatury już na etapie socjalizacji pierwotnej po wtórną. Przedstawiłam przestrzeń kształcenia na poziomie edukacji formalnej, pozaformalnej i nieformalnej. Skupiłam się docelowo na nieformalnej, która bezpośrednio dotyczy dorosłych czytelników objętych badaniami. W drugim rozdziale dokonałam określenia celu i przedmiotu badań, ustaliłam problem badawczy oraz trzy obszary, które umożliwiły mi uzyskanie odpowiedzi na interesujące mnie zagadnienie. Dokonałam krótkiego wprowadzenia w paradygmaty, jakie występują w badaniach edukacyjnych z uwzględnieniem tego, na którym oparłam swoją pracę (paradygmat interpretatywny w perspektywie humanistycznej). Przedstawiłam strategie ilościowe i jakościowe w badaniach pedagogicznych z uwzględnieniem mocnych i słabych stron obu. W swojej pracy posługiwałam się badaniami jakościowymi. Dlatego też, opisałam metody zbierania danych strategią jakościową, skupiając się na wywiadzie swobodnym pogłębionym, za pomocą, którego prowadziłam badania. W rozdziale trzecim dokonałam przedstawienia próby badawczej, a także analizy zgromadzonego materiału. Swoimi badaniami objęłam młodych dorosłych w przedziale wiekowym 25 – 40 lat. Respondenci, których objęłam badaniami, są to młodzi dorośli, czytelnicy literatury popularnej, dobrowolnie sięgający po dzieła kultury. Na podstawie wyników badań dowiedziałam się, jakie walory dostrzegają, czego się uczą młodzi dorośli oraz czym się kierują podczas doboru literatury popularnej. Po przeprowadzeniu badań, dokonałam ich analizy, która umożliwiła mi zestawienie dotychczasowych założeń (na podstawie teoretycznego rozdziału) z danymi uzyskanymi w toku wywiadów.

Jak wiadomo, od kilku lat świeża gałąź rozwijającej się ciągle nauki i praktyki logopedycznej zaczęła obejmować swym zasięgiem przestrzenie szkolne. Coraz więcej szkół dziś korzysta, a zarazem oferuje swoim podopiecznym usługi logopedyczne. Moja praca dotyka właśnie tego obszaru- działalności logopedy szkolnego. Przedstawię cele jakie spełniać ma jego rola w tym ściśle określonym środowisku. Scharakteryzuję i usystematyzuję zasady, które porządkują oraz kierują jego działaniami, czyli organizują jego pracę. Wreszcie- dotrę do oceny efektywności jego działań, wywnioskowanej na podstawie opinii wszystkich liczących się w tej sprawie podmiotów. Biorąc pod uwagę wszelkie czynniki, ograniczenia i możliwości jakimi dysponuje taka osoba zmierzam do określenia, czy zajęcia logopedyczne są potrzebne w szkole.

Praca magisterska podejmuje temat logorytmiki jako metody terapii logopedycznej. Zajęcia logorytmiczne, które opierają się na połączeniu ruchu i muzyki, prowadzone są często nie tylko w przedszkolach, ale także w placówkach zajmujących się terapią dzieci z różnymi zaburzeniami. Znaczne uszkodzenie słuchu sprzężone jest z trudnościami w komunikowaniu się za pomocą słów. Praca składa się z czterech rozdziałów, w których skład wchodzą poszczególne podrozdziały. Rozdział I zawiera teoretyczne aspekty pracy, w którym zostały wyjaśnione podstawowe pojęcia związane z podejmowanym przeze mnie zagadnieniem oraz dokonana jest krytyczna analiza literatury przedmiotu. Kolejny rozdział II jest wprowadzeniem w problematykę badawczą. Przedstawiona w nim została historia edukacji osób głuchych oraz klasyfikacja upośledzenia słuchu w ujęciu tradycyjnym i współczesnym oraz problemy osób z zaburzoną mową w codziennym funkcjonowaniu. Scharakteryzowano w nim także cele i techniki logorytmiki oraz omówiono rolę muzyki w terapii na przestrzeni dziejów. Rozdział III poświęcony jest metodologii i organizacji badań własnych. Został określony przedmiot oraz cel badań, sformułowano problem główny i problemy szczegółowe. Przedstawiono także metody i techniki służące do zebrania materiału badawczego. Rozdział IV pracy powstał w oparciu o badania własne oraz ich analizę. Przedstawiona w nim została monografia ORaToRa, charakterystyka osób badanych, techniki logorytmiki stosowane w placówce oraz wywiady z terapeutami i rodzicami dzieci. Cel:Celem moich badań było poznanie i przedstawienie opinii terapeutów i rodziców dzieci uczęszczających na zajęcia w ORaToRze, na temat metody logorytmiki. Zostały one przeprowadzone w ośrodku zajmującym się terapią dzieci z zaburzeniami słuchu. Wyniki: Analiza materiału badawczego pozwoliła odpowiedzieć na sformułowany problem główny i problemy szczegółowe. Wnioski: Logrytmika to metoda pomocnicza, a porównywanie skuteczności tej metody pomiędzy dziećmi byłoby niewłaściwe, gdyż każdy z tych maluchów różni się od siebie stopniem zaburzenia słuchu oraz dodatkowymi mikrouszkodzeniami. Metoda ta może być stosowana w przypadku też wielu innych zaburzeń m.in. w rehabilitacji afatyków, osób z porażeniem mózgowym, z rysem autyzmu czy zespołem Downa.

W pracy zawarty jest opis logoteorii a także opartej na niej logoterapii, wraz z metodami oraz możliwościami zastosowania jej. Część pracy odnosi się do poradnictwa, opisuje je, objaśnia poszczególne koncepcje i skupia się na poradnictwie dialogowym oraz jego odmianach. Kolejna część charakteryzuje grupę młodych dorosłych, w tym skupia się na "emerging adulthood", opisuje jej cechy oraz możliwe problemy. Trzeci rozdział pracy zawiera teorię dotyczącą organizowania szkoleń, w tym opis metod użytych w autorskim projekcie, który jest opisany w ostatniej części. W aneksie zawarty jest projekt szkolenia oraz załączniki z treścią wykorzystaną w warsztacie.

Niniejsza praca dotyczy znaczenia poszukiwania sensu życia przez młodych dorosłych oraz wyjaśnia jaką rolę może odegrać logoterapia Viktora Frankla w tych poszukiwaniach. Logoterapia jest jedną z trzech wiedeńskich szkół psychoterapii (obok freudowskiej psychoanalizy i adlerowskiej psychologii indywidualnej). Jej koncepcja człowieka oparta jest na prawach ontologii dymensjonalnej, które rozpatrują człowieka w odniesieniu do różnych wymiarów jego egzystencji. Logoterapię wykorzystuje się w terapii nerwic, ale także w pracy z osobami zdrowymi, które z różnych powodów zatraciły sens życia i z tego tytułu odczuwają egzystencjalną pustkę. W pracy staram się przedstawić możliwości wykorzystania logoterapii w ramach poradnictwa dla młodych ludzi znajdujących się w okresie tzw. Wczesnej dorosłości. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Logoterapia jako pomoc w poszukiwaniu sensu życia omawiam podstawowe założenia logoterapii, prawa na których się opiera, stosowane przez logoterapeutów metody pracy oraz sposoby wykorzystania jej w poradnictwie. W drugim rozdziale pt. Sens życia jako kategoria kluczowa dla młodych dorosłych przybliżam specyfikę okresu wschodzącej dorosłości oraz wyjaśniam dlaczego osoby na tym etapie życia mogą potrzebować pomocy logoterapeutycznej. Trzeci rozdział pt. Wykorzystanie logoterapii w praktyce – projekt warsztatów dla młodych dorosłych wyjaśnia zagadnienia dotyczące projektowania warsztatów, cyklu Kolba i prezentuje stworzony przeze mnie warsztat. Adresatami części warsztatowej są właśnie młodzi dorośli - osoby w wieku 18-25 lat, którzy trwają niejako w zawieszeniu – nie czują się jeszcze dorosłymi i nie uważają siebie za nastolatków. Logoterapia jest dla nich szczególnie pomocna w związku z zachwianiem ich hierarchii wartości i brakiem umiejętności jasnego wyznaczania celów. Część warsztatowa skupia się na przekazaniu młodym dorosłym metod pozwalających na przepracowanie własnych wartości, celów i lęków związanych z codziennym życiem a przez to odnalezienie jego sensu. Chciałabym działać z wykorzystaniem części rozwiązań zaproponowanych przez Frankla i kontynuatorów oraz propagatorów jego badań. Warsztaty dotyczące sensu życia mają pokazać młodzieży, że nie są sami ze swoimi rozważaniami, że istnieją rozwiązania dla ich problemów oraz przekazać im tak niezbędną w dzisiejszych czasach dawkę pewności siebie i świadomości, że nasze życie dokądś zmierza.

Tematyka łemkowska fascynowała badaczy, ze względu na wytworzoną przez wieki kulturę, a także przez deportacje, której Łemkowie doświadczyli. Dla mnie temat jest bardzo bliski, ponieważ jestem Łemkinią. Dzięki zaznajomieniu się z literaturą, mogłam bliżej zapoznać się z historią Łemków, co też opisałam w pierwszym rozdziale mojej pracy. Znalazły się tam też opisane teorie pochodzenia Łemków i zarys historyczny. Ponadto skupiłam się także na języku i religii oraz na ubiorze, który wyróżnia Łemków spośród innych społeczności. W drugim rozdziale opisałam metodologię badań własnych, która posłużyła mi w odpowiednim przygotowaniu się do czynnego prowadzenia moich badań. W tym zakresie cenne okazały się prace Mieczysława Łobockiego, Tadeusza Pilcha i Alberta Maszke. W trzecim rozdziale skupiłam się na poznaniu historii mojej rodziny, rodziny Niemasz. Dzięki przeprowadzeniu rozmów z członkami mojej rodziny dowiedziałam się wielu interesujących faktów, które zapisałam. Sięgnęłam także do rodzinnego albumu i do dokumentów, które były znaczące w historii mojej rodziny. Losy ludności łemkowskiej opisałam w rozdziale czwartym, gdzie skupiłam się na akcjach przesiedleńczych, a przede wszystkim na pamiętnej dla wszystkich Łemków „Akcji Wisła”. W trakcie prowadzenia badań mogłam porozmawiać z osobami, które przeżyły Akcję Wisła, to umocniło mnie w przekonaniu, że były to tragiczne czasy dla Łemków. Ogromny ból i tęsknota za utraconą ojczyzną "wylewały" się w trakcie przeprowadzanych rozmów. Na koniec, skupiłam sie na obrazie współczesnych Łemków, którzy dbają o swoją kulturę. Są świadomi swojego dziedzictwa i historii. Opisałam działalność kulturalną Łemków, a także przeprowadziłam wywiad z młodym Łemkiem, aby poznać jego zdanie na temat kultywowania tradycji i integracji we współczesnym środowisku. Łemkowie to bez wątpienia grupa, nad którą warto się dłużej zatrzymać. Posiadanie własnego języka, religii, historii, ubioru czy folkloru to niewątpliwie rzeczy, które czynią ją unikatową społecznością, co starałam się ukazać w mojej pracy. Jej uzupełnieniem są zdjęcia, które pomogą zobrazować wcześniej wspomniane kwestie. Ale przede wszystkim starałam się dowiedzieć się jak najwięcej o historii mojej rodziny i zapisać to, aby nie uległo to zatarciu. Być może posłuży to przyszłym pokoleniom.

Praca dotyczy losów zawodowych i osobistych absolwentek ognisk wychowawczych. W badaniu wzięły udział trzy byłe wychowanki placówek, które opowiedziały o swoim życiu przed i w trakcie współpracy z placówką oraz po jej opuszczeniu. W pracy przedstawiony został również sposób funkcjonowania ognisk oraz wizerunki ich pracowników. Uwagę poświęca się rodzinie i problemom, z jakimi mierzy się współcześnie, a także organizacji różnego rodzaju instytucji, pomagającej jej prawidłowo wypełniać swoje obowiązki wobec podopiecznych.

Praca magisterska pt. „Łączenie roli zawodowej i macierzyńskiej w opinii młodych matek” przedstawia trudności, które występują podczas prób spajania tych dwóch zasadniczo różnych obszarów – macierzyństwa i pracy zawodowej. Temat dysertacji zrodził się podczas obserwacji młodych kobiet, które pomimo przeszkód starały się łączyć rolę matki i pracownicy. Postanowiłam wtedy odnaleźć odpowiedź na nurtujące mnie pytanie – „Co w opiniach młodych matek stanowi problem łączenia obowiązków macierzyńskich i zawodowych?”. Praca składa się z trzech części: rozdziału teoretycznego, metodologicznego oraz analizy badań empirycznych. W rozdziale teoretycznym ukazałam obszar macierzyństwa i pracy zawodowej przez pryzmat literatury naukowej. Na początku omówiłam pierwszy z nich, czyli macierzyństwo. Skupiłam się na istocie macierzyństwa, kontekście historycznym, instynkcie macierzyńskim oraz nieprzystosowaniu kobiet do macierzyństwa. Nierozerwalnie z rolą matki związany jest aspekt rodziny, dlatego nie omieszkałam pominąć kwestii systemowego i socjologicznego ujęcia rodziny oraz macierzyństwa, zmian rozwojowych komunikacji w podsystemie rodzicielskim, teorii przywiązania oraz współczesnego ujęcia rodziny. Następnie przeszłam do teoretycznych dociekań drugiego aspektu, czyli pracy zawodowej. Skupiłam się tutaj na omówieniu definicji motywu pracy, motywach pracy zawodowej matek, pracy zawodowej w kontekście faz cyklu życia rodziny oraz obszarach stanowiących spoiwo tych zagadnień, czyli problemach łączenia roli matki i pracownicy. W celu przeprowadzenia badań za kryterium przyjęłam wyjaśnienia idiograficzne, a preferowanym przeze mnie schematem było studium przypadku. Metodą badawczą był wywiad, natomiast techniką wywiad pogłębiony. Dobór takich metod i technik pomógł mi w indywidualny sposób podejść do każdej z moich respondentek, a w konsekwencji przeprowadzić bogate treściowo i zróżnicowane wywiady. Po wyodrębnieniu trudności podczas łączenia roli macierzyńskiej i zawodowej, które wskazuje teoria oraz uporządkowaniu metodologii, przeszłam do analizy badań empirycznych. Muszę zaznaczyć, że jestem bardzo usatysfakcjonowana z otrzymanych wyników. Część z opisywanych w literaturze naukowej problemów powieliła się z opiniami matek m.in.: problemy finansowe, trudności z opieką nad dzieckiem, dyskomfort towarzyszący powrotowi do pracy czy trudności w sformułowaniu podziału obowiązków. Co ciekawe literatura wyróżnia aspekty, które w ogóle nie były poruszane przez moje respondentki jak np. dyskryminacja czy nierówności płciowe. W opiniach młodych matek pojawiła się za to kwestia, której nie odnalazłam w przeanalizowanej przeze mnie literaturze – karmienie piersią. Ta kwestia różni się od pozostałych, ponieważ jako nieliczna przypisywana jest do aspektu biologicznego macierzyństwa, niemniej jest bardzo istotna w przypadku chęci podjęcia pracy. Przeprowadzone przeze mnie badania pozwoliły na zaktualizowanie dotychczasowych informacji na temat łączen

W rozdziale pierwszym zostaną przedstawione założenia teoretyczne. W tym celu sięgnę do stanowisk charakterystycznych dla pedagogiki rodziny, poruszę kwestie stereotypów płci, a także zwrócę uwagę na różnice i podobieństwa pomiędzy macierzyństwem a ojcostwem. W tym miejscu poruszę również kwestię powrotu matek na rynek pracy dawniej, a dziś. Swoje tezy uzasadnię w świetle badań przeprowadzanych w pierwszych latach XXI wieku. Na początku swojej pracy chciałabym również pokazać, w jaki sposób zmieniało się nastawienie społeczeństwa do aktywności kobiet, do pełnienia przez nie nowych ról oraz funkcji. W dalszej części pracy przedstawię wyniki badań własnych. Skoncentruję się na postawionych problemach badawczych oraz będę starała się odpowiedzieć na pytanie, jak kobiety postrzegają swoją aktywność zawodową. Niniejsza praca będzie zgromadzeniem badań opinii publicznej, centrum społecznego, a także samodzielnie przeprowadzonych wywiadów, ponieważ temat pracy w dalszym ciągu zaciekawia i jest poruszany.

Kobieta odgrywa w swoim życiu wiele ról. Są to przede wszystkim rola żony oraz matki. Wiele kobiet pełni jeszcze jedną, bardzo istotną, a jednocześnie trudną do pogodzenia- rolę pracownika. Łączenie tych ról jest niezwykle trudne i wymaga od kobiety nie lada zdolności oraz organizacji. Zagadnienie, które jest tematem mojej pracy to łączenie macierzyństwa z aktywnością zawodową kobiety. Pierwszy rozdział pracy przedstawia teoretyczne ujęcie zagadnienia rodziny. W swoich dalszych rozważaniach zaprezentuję podejście do zagadnienia rodzicielstwa, ze szczególnym uwzględnieniem roli matki. Następnie wskażę na sposób łączenia macierzyństwa z aktywnością zawodową kobiet na przestrzeni lat. Rozdział ten zakończyłam wskazując na motywy, jakimi kierują się kobiety podejmujące pracę po urodzeniu dziecka. Rozdział drugi przedstawia metodologię badań własnych. Opisane w nim są cele, problemy, metody, techniki oraz narzędzia badawcze, które były wykorzystane podczas badań. Trzecie rozdział poświęcony jest wynikom, jakie otrzymałam podczas wywiadów. Osoby badane zostały wybrane pod kątem struktury rodziny oraz ilości dzieci. Przedstawione zostały cztery matki: z rodziny pełnej- z jednym i dwójką dzieci oraz matki samotne- z jednym i dwójką dzieci.

Celem niniejszej pracy badawczej jest poznanie i przedstawienie oddziaływania macierzyństwa na aktywność zawodową młodych kobiet. Praca składa się części teoretycznej i empirycznej. Cześć teoretyczna zawiera wyjaśnienie podstawowych pojęć, wprowadzenie w problematykę badawczą oraz metodologię i organizację badań własnych. W części empirycznej scharakteryzowałam badane kobiety, ich partnerów oraz domy rodzinne z których pochodzą, ukazałam satysfakcję kobiet z pracy zawodowej, opisałam pomoc najbliższej rodziny w wychowywaniu dziecka oraz macierzyńskie plany badanych kobiet.