Temat niniejszej pracy licencjackiej brzmi Czynniki determinujące proces readaptacji społecznej skazanych. Praca ma charakter poglądowy, nie wnosi żadnych nowych idei, ale jest przeglądem stanowisk specjalistów w dziedzinie resocjalizacji i readaptacji. Zatem celem mojej pracy licencjackiej jest omówienie zagadnienia readaptacji społecznej skazanych. W pierwszym rozdziale poświęciłam uwagę takim zagadnieniom, jak pojęcie resocjalizacji i readaptacji oraz prawnym aspektom zagadnienia readaptacji. W drugim rozdziale zawarłam przegląd organizacji rządowych oraz fundacji i stowarzyszeń pozarządowych zajmujących się tematyką socjalizacji, resocjalizacji i readaptacji. Rozdział trzeci traktuje o czynnikach determinujących proces readaptacji społecznej, z podziałem na wewnętrzne i zewnętrzne aspekty tych czynników. Jako autorkę pracy szczególnie interesowały mnie czynniki psychiczne, rodzinne i środowiskowe, a także te ściśle uzależnione od integracji społecznej. Mimo odwołań do międzynarodowej literatury poruszającej tematykę demoralizacji, pomocy byłym więźniom i readaptacji społecznej, skupiłam się na problematyce typowej dla realiów terytorium państwa polskiego. W przypadku fundacji, organizacji i stowarzyszeń wspierających byłych więźniów w procesie readaptacji poświęciłam uwagę tym, które funkcjonują w województwie dolnośląskim. Największymi trudnościami napotkanymi przeze mnie w trakcie przygotowywania pracy były ograniczone możliwości dostępu do fachowej literatury i samo zrozumienie problematyki readaptacji społecznej osób skazanych.

Niniejsza praca zawiera wiadomości na temat pojęcia resocjalizacji, która ma wprowadzić nas do oceny skuteczności resocjalizacji. Aby jednak dokonać tej oceny niezbędne jest zapoznanie się z zagadnieniami takimi jak, Zakład Karny, kara pozbawienia wolności, systemy resocjalizacji jak i znajomość personelu służby więziennej. Ciężko mówić o efektywności resocjalizacji. Wiele autorów twierdzi iż jeżeli istnienie jako taka resocjalizacja, to nie jest ona możliwa w murach zakładów karnych, gdyż godzi to w wolność natury człowieka. Ja osobiście nie zgadzam się do końca z tymi zdaniami, gdyż jeżeli zastosuje się odpowiednie środki i działania w procesie resocjalizacji można dokonać zmian w danej jednostce, ale trzeba być do tego także odpowiednio przygotowanym teoretycznie i praktycznie, posiadać pewne cechy osobowości, które pomogą w nawiązaniu kontaktu z danym beneficjentem. Istotna w ocenie resocjalizacji jest rola wychowawcy i pracowników penitencjarnych. W niniejszej pracy, znajdują się dane na temat efektywności resocjalizacji z książek jak i z własnych badań przeprowadzonych metodą wywiadu w Zakładzie Karnym nr 1 we Wrocławiu, podczas odbywania praktyk studenckich, odpowiedzi na pytania na temat czym jest resocjalizacja, jakie działania są realizowane na terenie jednostki oraz programy i ogólna ocena samego procesu resocjalizacji, zostały uzyskane przez funkcjonariuszy zakładu i skazanych. By mogła zaistnieć całkowita resocjalizacja, potrzeba do tego odpowiednich kwalifikacji oraz środków pieniężnych i przy tym większego zainteresowania ze stron społecznych. Patrząc wstecz na proces resocjalizacji, można zauważyć zmiany, które dążą ku lepszemu procesowi przemiany. Kiedyś praca traktowana była jako środek niosący zmęczenie, utratę zdrowia a nawet śmierć, dzisiaj jej zadaniem jest pomoc w odkładaniu pieniędzy na wyjście na wolność jak i spłaceniu długów i środków alimentacyjnych, powstają coraz to nowsze programy, które pozwalają choć przez chwile poczuć się ponownie człowiekiem, kładzie się nacisk na wykształcenie pracowników, próbuje podejmować współpracę z innymi instytucjami, by móc sprostać celom i zasadą resocjalizacji. Jednakże jak już wcześniej wspomniałam jeszcze daleka droga przed nami, gdyż i tu niestety występują korupcję i inne problemy, które nie pozwalają w pełni rozwinąć się działaniom resocjalizacyjnym. Trzeba głęboko wierzyć i starać się by móc dokonać pozytywnej zmiany w osobie, która zbłądziła i nie potrafi żyć według norm i zasad panujących w społeczeństwie, bo jeśli sami nie będziemy się starać i przygotowywać do procesy resocjalizacji, to na pewno jej skuteczność będzie malała, a nie na tym polega rola tejże nauki.

Tematem pracy jest animaloterapia jako forma wspomagania pracy z dziećmi. Całość skupia w sobie wiedzę teoretyczną z zaledwie namiastką praktyki tego typu terapii. Praca jest projektem edukacyjnym ze względu na zawartą w niej teorię. Animaloterapia nie jest powszechną formą terapii, jednak osiągane wyniki i bardzo ciekawa forma pracy, sprawiają że warto bliżej poznać całą idee tego zagadnienia. Jak sama nazwa wskazuję jest to terapia przy udziale zwierząt, gdzie w przeprowadzeniu zajęć biorą udział różne gatunki jak i rasy w zależność od wskazanej diagnozy. Animaloterapia polega na kontakcie ze zwierzętami, które wcześniej są do tego specjalnie szkolone i przyuczane. Od nazw zwierząt przyjęto nazewnictwo poszczególnych form animaloterapii: dogoterapia, felinoterapia, hipoterapia, delfinoterapia. Warto także zaznaczyć, że w animaloterapii, oprócz wymienionych, wykorzystywane są także inne gatunki zwierząt, a także ptaki i ryby. Praca demonstruje możliwości jakie niesie za sobą tego typu form pracy, jej zalety i niezwykłe właściwości. Zwierzęta sprzyjają rozwojowi emocjonalnemu i społecznemu. Dzieci wchodzą w swoiste relacje ze zwierzętami, traktują je jako bliskie stworzenia przywiązują się do nich. Uczą się, też troski o inną istotę i odpowiedzialności za nią. Dowiadują się, że i ona ma swoje potrzeby, które należy zaspokoić. Dzięki temu mogą wyzbywać się egoizmu, tego, że najpierw trzeba zwierzakowi dać jeść lub wyjść z nim na spacer a dopiero potem się bawić. To sprzyja wykształcaniu poczucia obowiązku. Widząc, ze zwierzę odczuwa ból, choruje, mogą zrozumieć, że podobnie jest z ludźmi. To może być przydatne w kształtowaniu się w dziecku wrażliwości, współczucia, empatii. Badania wykazują również, że większość domowych pupili działa na dzieci relaksacyjnie , przy nich czują się bardziej bezpiecznie, dodają im one otuchy, nie czują się samotne. W kolejnym rozdziale postaram się przybliżyć definicje animaloterapii, opisać wybrane przeze mnie metody działania z poszczególnymi zwierzętami, oraz ich charakterystykę, metody pracy i ich rezultaty. Przybliżę historie rozwoju zooterapii na świecie i w Polsce. Przedstawię plany zajęć z wybranymi zwierzętami. Ze względu na edukacyjny charakter mojej pracy, skupię się przede wszystkim na określonych zajęciach, którym przyświeca konkretne działanie i cele. Rozdział pierwszy jest zapoznaniem się z podstawowymi osiągnięciami rozwojowymi na etapie dziecka w wieku wczesnoszkolnym, gdzie wyróżniony został rozwój fizyczny, poznawczy, społeczny, moralny, oraz emocjonalny. Rozdział drugi jest rozwinięciem tematu animaloterapii, gdzie przedstawiona jest historia tego typu terapii, kto jest prekursorem animaloterapii, oraz kto wprowadził to pojęcie. Następnie tekst skupia się na działaniach, które są przeprowadzanie przy udziale zwierząt. interwencja z udziałem zwierząt Animal Assisted Activity (AAA) – aktywność z udziałem zwierząt. Animal Assisted Therapy (AAT) – terapia z udziałem zwierząt. Animal Assisted

Wiele rodzin zmaga się z trudnościami podczas wspomagania terapii swojego niepełnosprawnego dziecka. Jest to trudny czas i wymaga często wielu poświęceń ze strony każdego członka rodziny. Dostosowanie się do trudnej sytuacji wymaga przeorganizowania dotychczasowego życia i często wiąże się ze zmianą postaw wychowawczych stosowanych do tej pory. Postawy te mają wpływ na przebieg procesu rehabilitacji dziecka z niepełnosprawnością i przyjęcie odpowiedniej metody wychowawczej może sprawić, że proces ten będzie przebiegał sprawniej i wpłynie to na jego skuteczność. Dlatego też postanowiłam skupić się na tym, jak znaleźć ,,złoty środek”, czyli realistyczny i konstruktywny stosunek do możliwości usprawniania rehabilitacji dziecka. W mojej pracy skupiłam się na przedstawieniu postaw wychowawczych, mających wpływ na jakość przebiegu procesu rehabilitacyjnego dziecka z niepełnosprawnością. W pierwszym rozdziale omówię funkcje rodziny jako podstawowego środowiska wychowawczego, wybrane postawy rodzicielskie, rolę rodziców jako terapeutów, oraz istotę autyzmu. Drugi rozdział poświęcę metodologii badań, zawierając w nim ich przedmiot i cel, oraz wyjaśnię terminologię używaną przeze mnie w pracy. Określę również problem główny i problemy szczegółowe, postawię hipotezę, następnie scharakteryzuję metodę oraz technikę i narzędzie, które posłużą mi do sprawdzenia słuszności tej hipotezy. Następnie w rozdziale trzecim zajmę się przedstawieniem i analizą wyników przeprowadzonych przeze mnie badań.