Praca dyplomowa podtytułem „Mass media jako czynnik stymulujący zachowania destruktywne młodzieży gimnazjalnej” przedstawia jaką rolę odgrywają mass media w kreowaniu wśród młodzieży gimnazjalnej destruktywnych zachowań. Cel badań niniejszej pracy zmierza przede wszystkim do teoretyczno-empirycznego potwierdzenia, że mass media mogą nieć destruktywny wpływ na młodzież gimnazjalną. Natomiast przedmiotem podjętych badań są zagadnienia dotyczące stymulacji destruktywnych zachowań młodzieży za pośrednictwem mass mediów. Problemem głównym pracy jest odpowiedzenie na pytanie w jakim zakresie mass media mogą stymulować zachowania destruktywne młodzieży gimnazjalnej? Problem główny został rozszerzony podproblemami, które pozwolą zbliżyć się do odpowiedzi na wiele kwestii związanych z pracą. Praca ma również na celu odnalezienie odpowiedzi na pytanie, które rodzaje mass mediów budzą wśród badanej młodzieży największe zainteresowanie? Jakie treści medialne najbardziej przykuwają uwagę badanej młodzieży? Jakie negatywne strony widzą badani gimnazjaliści w mass mediach? Jakie działania należałoby podjąć w celu zwiększenia konstruktywnej roli mass mediów? W celu osiągnięcia satysfakcjonujących rezultatów badawczych, zastosowana została metoda sondażu diagnostycznego, którą oparto techniką ankiety, która została oparta kwestionariuszem ankiety. Praca została podzielona na 4 rozdziały. Pierwszy rozdział teoretyczny przedstawia najważniejsze, teoretyczne zagadnienia, odnoszące się do rozwoju oraz charakterystyki młodzieży gimnazjalnej, przejawy destruktywnych zachowań młodzieży, a także egzogenne czynniki zachowań destruktywnych. W drugim rozdziale teoretycznym poruszono kwestie konstruktywnego oraz destruktywnego oddziaływania mass mediów, jak i również podatności młodzieży na destruktywne oddziaływania mass mediów. Trzeci rozdział wyjaśnia metodologiczne podstawy badań, które to były podwaliną dla badań właściwych. Ostatni rozdział przedstawia rezultaty badawcze i odpowiada na pytania odnoszące się do tematu pracy. Na końcu poruszone zostały wnioski, które wyjaśniają, jak wyniki badań odnoszą się do przemyśleń, a także ukazują spojrzenie na zaistniałą sytuację.

Mass media, nazywane inaczej środkami masowego przekazu, czy środkami masowego komunikowania o szerokim zasięgu, we współczesnym świecie spełniają ogromną rolę w życiu każdego człowieka. Pozwalają na szybki dostęp do wszelkiego rodzaju informacji, rozrywki, a nawet sztuki na wysokim poziomie: teatru, filmu, muzyki. Jednocześnie ze swoimi ogromnymi możliwościami, media niosą ze sobą wiele zagrożeń i cech negatywnych, które wpływają na osobowość odbiorcy, a najbardziej dzieci i młodzieży. Głównym celem pracy było sprawdzenie jak mass media, czyli telewizja, prasa, radio, Internet, wpływają na zaburzenia zachowania młodzieży szkolnej, w tym przypadku gimnazjalnej. Istotą pracy było przeanalizowanie roli środków masowego przekazu w socjalizacji dziecka, treści medialnych, budzących największe zainteresowanie wśród badanych, jak również tych, które szkodzą i niosą ze sobą negatywne skutki na zachowania gimnazjalistów. Ponadto, zamysłem było zbadanie ilości czasu poświęcanego na multimedia, pojawiającej się agresji oraz różnic występujących pomiędzy klasą pierwszą, drugą, a trzecią gimnazjum. Bardzo ważne było przeanalizowanie działań, jakie należałoby podjąć w celu zminimalizowania negatywnego wpływu mass mediów. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Trzy pierwsze rozdziały poświęcone są dla podstaw rozwoju młodzieży, zaburzeń młodzieży oraz oddziaływania mediów na młodzież. Część czwartą, metodologiczną stanowią założenia badawcze pracy, zmienne i wskaźniki, metody, techniki i narzędzia badawcze oraz populację, teren badań i ich organizację. W rozdziale piątym zebrano analizę danych z przeprowadzonych badań, jak również rozważania do poszczególnych problemów. W podsumowaniu zawarte są wnioski, oparte na podstawie uzyskanych badań. Ostatnia cześć pracy to spis tabel oraz rysunków, bibliografia i kwestionariusz ankiety, który posłużył przy zbieraniu danych empirycznych. Z zebranego w toku badań materiału i dokonanych analiz wynika, że spośród odpowiedzi trzech badanych klas najbardziej popularny okazał się Internet oraz telewizja. Czas poświęcany na środki medialne to przeważnie od 1 do 2 godzin oraz od 3 do 5 godzin w ciągu całego dnia. Największym zainteresowaniem cieszą się filmy i gry komputerowe oraz koncerty muzyczne i oferty handlowe. Istotną kwestią są treści medialne, które niosą ze sobą szkodliwe skutki na zachowanie młodzieży. Można sądzić, że w środowisku masowego przekazu, występuje wiele cech negatywnych i agresywnych, które prowadzą do naśladownictwa i przyswajania antyspołecznych wartości. Bardzo ważną kwestią było sprawdzenie, jakie działania należy podjąć w celu zminimalizowania szkodliwego wpływu na osobowość młodych ludzi. Wytypowane zostały przede wszystkim, ograniczenia brutalnych treści w TV, kontrola i cenzura prasy oraz blokada szkodliwych treści w Internecie. Podsumowując można powiedzieć, że dzięki mass mediom młodzież poznaje otaczający świat, a jedyne co trzeba zrobić to skupić się na pozytywnych walorach, jednocześni

Kobiety , które przeżywają przemoc w swoich domach realizują swoje role rodzicielskie w ryzykownym środowisku rodziny dysfunkcyjnej. Przemoc wobec kobiet stanowi ważny problem społeczny. Przedmiotem badań własnych stała się matka, w sytuacji doświadczania aktów przemocy w środowisku rodzinnym. Prezentowane w pracy teoretyczne opisy definiującą je jako osoby, które są poddane siłowej presji wywieranej przez mężczyzn i na tyle zmanipulowane, aby odczuwać emocjonalny chaos i zagubienie. Pytanie badawcze skupiało się na tym, jak matki radzą sobie w sytuacji doświadczania przemocy. Przeprowadzone wywiady z celowo dobranymi kobietami, umożliwiły zebranie materiału, który dał odpowiedź na nurtujące pytania. Kobiety doświadczające przemocy pochodzą z różnorodnych środowisk rodzinnych. Pozycja badanych matek jest zwykle niska, niezależnie od jej pochodzenia, statusu społecznego czy wykształcenia. Wszystkie badane rodziny rozpoczynały wspólne życie w sposób zwyczajny, przemoc pojawiała się dopiero w takim momencie związku, gdy mężczyzna upewnił się, co do swojej dominującej roli. Badane kobiety doświadczały szerokiego spektrum przemocy, a szczególnie często psychicznej i fizycznej; powszechne były zaniedbania, rzadziej w badaniu wystąpiła przemoc ekonomiczne i seksualna. Uwarunkowaniem wystąpienia przemocy ze strony męża w opisanych przypadkach były trudne historie ich rodzin, uzależnienia, bezradność życiowa czy impulsywność. Badane kobiety natomiast cechują się poczuciem bezradności, zależnością, lojalnością wobec sprawcy, a jednocześnie poczuciem winy za bieg zdarzeń w rodzinie. W konsekwencji doświadczania przemocy kobiety przeżywają cierpienie, stan chronicznego stresu, którego skutkiem są częste stany obniżonego nastroju, depresje, a także częstsze niż zwykle choroby somatyczne. Badane ofiary przemocy domowej raczej słabo sobie radziły, wszystkie przez pewien czas czuły się bezsilne, jednak po pewnym czasie orientowały się, że łatwiej dokonają zmian korzystając ze wsparcia innych. Istotnym impulsem dążenia do poprawienia sytuacji życiowej było dobro ich dzieci. Potrzebują często pomocy zewnętrznej i specjalistycznej.

Na problem przemocy w rodzinie można spojrzeć w czterech płaszczyznach – moralnej, prawnej, społecznej i psychologicznej. Moralna perspektywa przemocy domowej pokazuje, że jej dokonywanie jest złem moralnym, bowiem jest to krzywdzenie słabszego. Natomiast z punktu widzenia prawa przemoc domowa jest przestępstwem, określonym w kodeksach prawnych oraz odpowiednio karane. Perspektywa społeczna zaś to czynniki zawarte w postawach i obyczajach, mogących sprzyjać stosowaniu przemocy lub wręcz je usprawiedliwiać. W przeciwdziałanie przemocy domowej mogą angażować się różne znaczące siły społeczne, które poprzez swoje działania mogą wpływać na kontekst prawny zjawiska. Psychologiczny aspekt zjawiska przemocy domowej to cierpienie i bezradność ofiary. Zrozumienie przemocy pod kątem psychologicznym pomaga ofierze w wyzwoleniu się od przemocy, jak też w naprawianiu szkód przez nią poczynionych. Przeprowadzone przeze mnie badania pokazały, że aż tak atypowe sytuacje nie występowały w badanych rodzinach. Wcześniejsze doświadczenia powodowały – z jednej strony – próbę ochrony własnych dzieci przed zjawiskami, które dzisiaj nazwalibyśmy właśnie patologiami, z drugiej zaś liberalny styl wychowania w domach rodzinnych niektórych matek, nie zakłóca spokojnego rytmu wychowania własnych dzieci. Codzienne informacje pokazują, że przemoc w rodzinie wzrasta, jest coraz więcej przypadków znęcania się nad dziećmi, młodzi rodzice nie potrafią zająć się wychowaniem swoich dzieci, mimo iż w szkołach jest wprowadzony przedmiot „wychowanie do życia w rodzinie”.

Praca magisterska pod tytułem „Mądrość a optymizm sprawczy i esencjalny nauczycieli” zawiera opis badań przeprowadzonych na grupie 94 nauczycieli. Praca traktuje o mądrości w różnych ujęciach na przestrzeni wieków obierając za cel badań mądrość jako szeroko pojętą umiejętność radzenia sobie w życiu przez człowieka. Kolejną część stanowi przegląd literatury przedmiotu mówiącej o optymizmie, jego cechach charakterystycznych oraz korzystnym wpływie jego działania na organizm i życie ludzkie. Wyróżnione zostały dwa rodzaje optymizmu– sprawczy i esencjalny, których poziom mierzony za pomocą kwestionariusza ankiety stał się wskaźnikiem pomocnym przy weryfikacji założonych hipotez. Pierwsza z nich zakłada istnienie związku pomiędzy poziomem mądrości a poziomem sprawczego optymizmu osób badanych, a druga mówi o zależności między poziomem mądrości a poziomem optymizmu esencjalnego. Praca zakłada, że osoby o wyższym poziomie mądrości będą ujawniać wyższe wskaźniki optymizmu. Przeprowadzone badania potwierdzają drugą z hipotez– przyznają, że istnieje powiązanie między dwoma wskaźnikami, mądrością i optymizmem sprawczym, dające się uogólnić na populację generalną; natomiast nie przyznają słuszności hipotezie pierwszej.

Celem badań przedstawionych w pracy było uzyskanie odpowiedzi na pytanie o związek między poziomem mądrości a przekonaniami nauczycieli na temat błędu wychowawczego oraz skłonności do wychowawczego błądzenia. W pierwszym etapie badań zajęłam się sposobami definiowania błędów przez nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej. W drugim etapie porównałam sposoby definiowania błędów przez nauczycieli o wysokim i niskim poziomie mądrości. Podział na podgrupy mniej i bardziej mądrych nauczycieli wykonano na podstawie wyników testu psychologicznego. Wypowiedzi na temat mądrości analizowano pod względem treściowym, by porównać częstość występowania wyodrębnionych kategorii znaczeniowych. W ostatnim etapie badań – w nowej próbie – wykonałam porównanie częstości występowania skłonności do różnych rodzajów błędów wychowawczych między grupami nauczycieli różniących się poziomem mądrości. Badania wykazały, że im wyższy jest poziom mądrości, tym mniej prawdopodobne jest popełnianie błędów wychowawczych przez nauczycieli. Prawidłowość ta dotyczy różnych rodzajów błędów wychowawczych.

Praca magisterska pod tytułem „Mądrość a przekonania nauczycieli o własnych kompetencjach zawodowych nauczycieli” obejmuje opis badań, który został przeprowadzony na grupie 88 nauczycieli z różnych szkół. Praca ukazuje mądrość w odniesieniu do różnych definicji, ukazuje rodzaje inteligencji oraz zwraca uwagę na klasyfikacje kompetencji emocjonalnych. Dalsza część pracy stanowi przegląd literatury przedmiotu, która odnosi się do kompetencji zawodowych nauczycieli, jego obszarów oraz składowych, a także opisuje kategorie jakie powinien posiadać współczesny nauczyciel. Kompetencje zawodowe nauczycieli zostały zmierzone za pomocą kwestionariusza ankiety. Dzięki zastosowaniu wiele różnych wskaźników poczucia kompetencji takich jak: poziom wypalenia zawodowego nauczycieli, ocena przygotowania nauczycieli do wykonywania obecnej pracy oraz postrzeganie przez nich wpływów na własne osiągnięcia profesjonalne, były pomocne przy weryfikacji założonej hipotezy, która mówi, że w miarę wzrostu poziomu mądrości badanych osób wzrasta ich poczucie zawodowej kompetencji. Praca zakłada, że osoby o wyższym poziomie mądrości będą ujawniać wyższe wskaźniki kompetencji zawodowych nauczycieli. Przeprowadzone badania potwierdzają moją hipotezę - przyznają, że istnieje powiązanie między wskaźnikami, mądrością i kompetencjami zawodowymi nauczycieli, dające się uogólnić na populację generalną.

Współcześnie aktywnymi podmiotami w obszarze kultury popularnej są zarówno dorośli jak i dzieci. Telewizja jako specyficzna przestrzeń socjalizacyjna, obejmująca swym oddziaływaniem m.in. najmłodszych członków społeczeństwa odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu się ich postaw i charakterów. Niniejsza praca przybliża tematykę mediów jako specyficznej przestrzeni socjalizacji dzieci we współczesnej kulturze popularnej, na przykładzie analizy programów telewizyjnych z udziałem dzieci: "MasterChef Junior" oraz "Mali Giganci". Praca składa się z części teoretycznej obejmującej problematykę: szeroko rozumianej kultury popularnej; mediów jako specyficznej przestrzeni edukacyjnej i socjalizacyjnej; funkcjonowania dziecka na przestrzeni medialnej. Część metodologiczna obejmuje wszelkie założenia badawcze umotywowane stosowną literaturą. Część trzecia składa się z analizy badań własnych, obejmującej wszelkie wnioski z przeprowadzonych badań. Całość pracy dopełnia zakończenie oraz bibliografia.