Praca przedstawia temat wykorzystywania elementów muzykoterapii w pracy z dzieckiem z mózgowym porażeniem dziecięcym. Są w niej opisane najważniejsze informacje na temat definicji, etiologii i typów mózgowego porażenia dziecięcego. Jest również mowa o tym jak dzieci z tym zaburzeniem funkcjonują w sferze emocjonalno-społecznej. W drugim rozdziale opisany jest termin muzykoterapii. Zostały wymienione i wyjaśnione właściwości i funkcji muzyki na przestrzeni wieków oraz to jak ona oddziałuje na człowieka. W trzecim rozdziale przedstawiona została osoba, z którą zostały przeprowadzone zajęcia projektowe, które również zostały opisane. Na końcu zapisane są refleksje na temat wykonanych zajęć z elementami muzykoterapii z dzieckiem z mózgowym porażeniem dziecięcym.

Praca pod tytułem "Integracja społeczna osób z mózgowym porażeniem dziecięcym poprzez zajęcia we wspólnocie „Muminki”". We wstępie uzasadniono wybór tematu oraz tej niepełnosprawności jako przedmiotu obserwacji. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich jest o mózgowym porażeniu dziecięcym. Przedstawione są tam główne definicje mózgowego porażenia dziecięcego, różne klasyfikacje, przyczyny, kryteria według których podejmuje się diagnozę, psychofizyczne skutki oraz specyficzne problemy z którymi zmagają się osoby z mózgowym porażeniem dziecięcym. Drugi rozdział poświęcony jest integracji społecznej osób z niepełnosprawnością. Zawiera on charakterystykę integracji społecznej, czyli jej definicje, rodzaje i formy. Następnie cele integracji oraz charakterystykę barier utrudniających integrację. W ostatnim podrozdziale opisane są różnego rodzaju zachowania i postawy względem osób z niepełnosprawnością. Trzeci rozdział opisuje proces integracji, jaki zachodzi podczas obozu wspólnoty „Muminki”. Na początku opisana jest ta wspólnota, jej krótka historia i specyfika działań. Następnie przedstawiona jest charakterystyka trzech osób z mózgowym porażeniem dziecięcym- Adama, Joli i Konrada, którzy należą do tej wspólnoty. Dalej opisane są zajęcia i reakcje tych osób podczas zajęć. Na samym końcu przedstawione są refleksje z przeprowadzonych zajęć. Po ostatnim rozdziale jest krótkie zakończenie z refleksjami dotyczącymi wyjazdu, gdzie zauważyłam, że w naturalnych warunkach integracja zachodzi samoczynnie, jednak musi wystąpić ważny czynnik, którym jest pozytywne nastawienie osób pełnosprawnych do osób z niepełnosprawnością. Nie musimy specjalnie się przygotowywać, by zaistniał proces integracji, wystarczy tylko nasza dobra wola.

Praca poświęcona została różnicom pomiędzy osobami, które skutecznie rzuciły palenie oraz takimi, którym nie udało się zerwać z nałogiem mimo podjętych prób. W celu weryfikacji różnic przebadano 60 osób, w tym 29 kobiet i 31 mężczyzn. Badani wypełnili ankietę własną stworzoną na potrzeby niniejszej pracy, Kwestionariusz Orientacji Życiowej, Kwestionariusz Delta oraz wybrane skale z Kwestionariusza Temperamentu. W pracy tej skupiono się na wewnętrznych zasobach jednostki: poczuciu koherencji, umiejscowieniu kontroli oraz na składowych temperamentu jakimi są wytrzymałość i reaktywność emocjonalna. Analiza wyników badania pozwala stwierdzić iż, skuteczne rzucenie palenie warunkuje pokładanie wiary w sobie – wewnętrzne umiejscowienie kontroli oraz rozumienie otaczającego świata i posiadanie poczucia, że rzucenie palenia jest warte wkładanego w nie wysiłku – wysokie poczucie koherencji. Ważna jest również wytrzymałość w działaniu oraz niski poziom reagowania na bodźce.

Więzienie to najbardziej kontrowersyjna instytucja stworzona przez człowieka. We współczesnym świecie skazani są bardzo różnorodni pod względem społecznym, kulturowym i psychologicznym. Izolacja więzienna upadla człowieka zabierając mu najważniejsze przywileje. Warunki w więzieniach nie spełniają najmniejszych oczekiwań, by godnie odbyć karę. Podkultura więzienna ma ogromny wpływ na życie osadzonego, w zależności od tego jaką przyjmie pozycje, tak będzie traktowany przez innych współwięźniów. Każdy najmniejszy ruch jest obserwowany, a popełnienie błędu, bądź niestosowanie się do nieformalnego kodeksu postępowania może zaważyć nawet na życiu człowieka. Przemoc, agresja jest wszechobecnym zjawiskiem w warunkach więziennych jak i warunkach wolnościowych. Najczęściej agresja jest zwalczana agresją, skutkuje to zwiększeniem obszaru występowania tego negatywnego zjawiska. W więzieniach agresja jest stosowana nie tylko między więźniami, ale również jest praktykowana ze strony Służby Więziennej. Człowiek widząc takie rozwiązania problemu, nie umie zachować się inaczej i wychodząc na wolność szybko może popełnić przestępstwo i powrócić na drogę przestępczą, aż wreszcie zostaje ponownie skazany. Brak dobrych wzorców ze strony funkcjonariuszy więziennych, powoduje wzrost agresji wśród więźniów. Długość odbywania kary i niemożność zmiany istniejącej rzeczywistości wywołuje zachowania agresywne wśród osadzonych, którzy stosują ją na sobie w ramach zjawiska autoagresji, bądź na współwięźniach, a nawet wobec Służby Więziennej. Celem prezentowanej pracy jest określenie jak izolacja, długość kary, środowisko rodzinne i koleżeńskie, relacje z funkcjonariuszami więziennymi ma wpływ na powstawanie i rozwijanie się zjawiska agresji i przemocy. Dla celów poniższej pracy zostały napisane trzy rozdziały. Pierwszy rozdział zawiera teoretyczne podstawy pracy, wyjaśnienie terminów oddających istotę tematu pracy. Pokazuje jakie dyscypliny są blisko związane z pedagogiką penitencjarną. Prezentuje, jakie są następstwa izolacji więziennej. Obrazuje mechanizmy obronne działające pod wpływem izolacji, jak i odkrywa źródła konfliktów w zakładzie karnym. Ilustruje funkcje podkultury więziennej oraz wyraża więzienie jako instytucję wychowawczą. Drugi rozdział wyjaśnia metodologiczne podstawy badań własnych. Ilustruje przedmiot i cel badań, problem i hipotezy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze, zmienne i ich wskaźniki oraz organizację, przebieg i teren badań. Trzeci rozdział to swoista analiza i interpretacja badań własnych. Zawiera w sobie charakterystykę grupy badawczej, analizę badań, podsumowanie i wnioski.

Praca poświęcona jest stosunkowo nowemu zjawisku jakim jest agresja w Internecie. Można w niej znaleźć wyjaśnienie pojęcia Internet oraz krótki jego opis. W pracy znajdują się także klasyfikacja agresji, definicję pojęcia oraz profilaktyka problemu. Na kolejnych stronach możemy czytać o głównym zagadnieniu pracy, czyli cyberprzemocy. Odnajdujemy wyjaśnienie tego zagadnienia, klasyfikację problemu, skutki jakie mogą występować w zetknięciu z problemem oraz propozycję profilaktyki. W pracy także opisana jest grupa nazwana młodymi dorosłymi. Następny rozdział poświęcony został metodologii, mianowicie opisuje metodę prowadzonych badań pedagogicznych na potrzeby niniejszej pracy. Ostatni rozdział jest omówieniem przeprowadzonych wywiadów. Znajdujemy nim analizę i interpretację zgromadzonych danych. Zakończenie zawiera wnioski oraz podsumowanie pracy.

W pracy przedstawione są sposoby komunikacji osób z niepełnosprawnością słuchową. W pierwszym rozdziale opisane jest dziecko z ubytkiem słuchu, jego rozwój poznawczy, fizyczny i psychiczny. Przedstawione są różne klasyfikacje uszkodzeń słuchu oraz szeroko rozumiana definicja tych uszkodzeń. W rozdziale drugim wyjaśniony jest termin komunikacji oraz komunikacji alternatywnej. Opisany jest także wpływ tej niepełnosprawności na komunikację dziecka z wadą słuchu. Omówione są różne, bardziej i mniej znane metody komunikacji osób niesłyszących z szerszym zarysem metody migowej. Trzeci rozdział przedstawia przeprowadzone zajęcia w Dolnośląskim Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym Nr 12 dla Niesłyszących i Słabosłyszących we Wrocławiu oraz wnioski z tych zajęć.

Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy z nich poświęcony jest autyzmowi - definicje, etiologia, problemy diagnostyczne i terapeutyczne. Drugi zabawie, przedstawiam w nim m.in. typy i klasyfikację zabaw, a także przybliżam znaczenie zabawy w różnych fazach rozwoju człowieka. Natomiast trzeci rozdział jest poświęcony mojej pracy projektowej, w której przeprowadziłam zabawy z sześcioletnim Piotrem.

Celem pracy było zbadanie czy rozsławiany syndrom DDA, który mówi, o tym, że alkoholizm rodzica jest przyczyną niepowodzeń ich dzieci w życiu dorosłym może być jedynie tylko błędnym usprawiedliwieniem i najprostszą wymówką dla osób, które wychowały się z alkoholizującym się rodzicem? Pragnę udowodnić, że syndrom DDA nie jest chorobą, która wymagałaby natychmiastowego leczenia. Z racji tego, że omawiany syndrom staje się coraz bardziej rozpowszechniony, bez problemu miałam dostęp do wielu artykułów autorstwa zarówno zwolenników, ale też przeciwników tego zjawiska. W pracy przedstawiłam najważniejsze informację na temat Dorosłych Dzieci Alkoholików oraz pokazałam dowody na to, że nie można ujednolicać problemów osób wychowujących się w rodzinach alkoholowych. Najważniejszą częścią mojej pracy były jednak badania. Przy pomocy kwestionariusza ankiety starałam się uzyskać informację na temat nurtujących mnie pytań dotyczących omawianego zjawiska. Wnioski przedstawiłam i zilustrowałam na wykresach.