Praca rozpoczyna się od zdefiniowania pojęcia macierzyństwa oraz ukazania różnych ujęć i podejść do tematu. Następnie poruszony jest problem kryzysów, trudnych chwil czy zwątpień, które przeżywają matki na różnym etapie poczynając od ciąży kończąc na wyprowadzce dziecka. Pierwszy rozdział kończy się omówieniem społecznych oczekiwań względem kobiety, matki oraz refleksją nad stereotypem Matki Polki,przedstawienie krótkiego zarysu historycznego oraz zdefiniowaniem pojęcia. Rozdział drugi ukazuje definicje oraz różne podejścia do pracy zawodowej. Następnie przechodzę do przedstawienia pracy jako wartości w życiu człowieka. Po czym omawiane zostaje miejsce kobiet w karierze zawodowej, czym różni się ich podejście do pracy zawodowej od mężczyzn oraz czym wyróżniają się w zarządzaniu. Przedstawione i omówione zostają tradycyjne oraz nowoczesne modele kariery zawodowej kobiet, natomiast na zakończenie drugiego rozdziału poruszam problemy oraz wszelkiego rodzaju bariery z którymi muszą zmagać się kobiety w karierze zawodowej, najczęściej uwarunkowane są one stereotypami. W trzecim rozdziale przedstawiam warsztat, który został przygotowany dla kobiet pragnących wrócić bądź rozpocząć prace zawodową po urodzeniu dziecka. Dokładnie opisuje przebieg i cel każdej z sesji. Przedstawiam użyte przez siebie metody oraz techniki. Warsztat został zaprojektowany według stylu uczenia się zaproponowanego przez Dawida Kolba.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej są dobre praktyki w budowaniu związku małżeńskiego. Praca podzielona jest na część teoretyczną, na którą składają się trzy pierwsze rozdziały, a także praktyczną, zawartą w rozdziale czwartym. Celem pracy było przybliżenie instytucji małżeństwa oraz sposobów na to, by było ono szczęśliwe i satysfakcjonujące. Przedstawiono w niej definicje, ujęcia oraz różne wymiary tejże instytucji. Skupiono się na kwestiach prawnych oraz tych związanych z konkretnym wyznaniem – w tym wypadku katolicyzmem. Omówiono podstawowe funkcje oraz potrzeby ujawniające się wraz z zawarciem związku małżeńskiego, a także kolejne jego etapy i poziomy. Nie zabrakło również zestawień statystycznych z najważniejszymi danymi oraz informacjami. W dalszej części pracy autorka przedstawiła i przeanalizowała fundamenty budujące związek małżeński. Ukazała również owocny wpływ okresu narzeczeństwa na dalszą przyszłość małżonków, a także cechy, którymi powinno charakteryzować się trwanie w narzeczeństwie. Ponadto przedmiotem dociekań były tytułowe dobre praktyki, czyli pozytywne zachowania oraz postawy wpływające na poziom zadowolenia i szczęścia w życiu małżonków (np. efektywna komunikacja interpersonalna). Uzasadniono ich pozytywne znaczenie dla związku. Kolejnym aspektem rozważań były konflikty oraz ukazanie, że są one nieodłącznym elementem życia małżeńskiego. Ważną częścią pracy było scharakteryzowanie współczesnych problemów i wyzwań dla osób żyjących w sformalizowanym związku. Z racji tego, że małżonkowie nierzadko nie wiedzą jak sobie z nimi radzić, przedstawiono także pomocne sposoby oraz strategie pokonywania sytuacji trudnych i problematycznych. Skupiono się również na wprowadzeniu teorii do charakterystyki szkoleń oraz cyklu uczenia się wg Davida Kolba. Ukazano istniejące rodzaje szkoleń oraz pokrótce je opisano. Kolejnym aspektem było zwrócenie uwagi na cechy dobrego trenera oraz jego istotną rolę, którą odgrywa podczas warsztatów. W części projektowej, czyli praktycznej, przedstawiono szkolenie pt. „Dobre praktyki w budowaniu związku małżeńskiego”, składające się z czterech sesji warsztatowych. Warsztat zawarł w swojej treści wyżej opisywane kwestie, jak np. pokazywanie małżonkom strategii radzenia sobie z problemami czy technik dobrej komunikacji. Łączy się on z przedstawianą wcześniej teorią problematyki małżeńskiej.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest rozwój i funkcjonowanie dziecka w rodzinie niepełnej. W pracy zostały przedstawione czynniki oraz aspekty składające się na funkcjonowanie rodzin monoparentalnych, co pozwoliło na znalezienie odpowiedzi na postawione pytanie – jaki wpływ na rozwój i funkcjonowanie małoletniego ma rodzina niepełna. Praca rozpoczyna się wprowadzeniem we wskazaną tematykę, poprzez zaprezentowanie ujęcia definicyjnego rodziny. Następnie zostaje omówiona struktura, wygląd oraz rola rodziny na przestrzeni kilku epok, ukazując tym samym proces zmian i przeobrażeń tej grupy pod wpływem czynników kulturowych, politycznych i społecznych. W pierwszej części pracy dokonano również klasyfikacji rodzin, przedstawiając kilka typologii pochodzących z dziedziny pedagogiki jak i psychologii. Zajęto się także ujęciem rodziny jako grupy społecznej i ukazaniem pełnionych przez nią funkcji wewnętrznych jak i jej oddziaływaniem wobec środowiska zewnętrznego. Na zakończenie pierwszego rozdziału zostały zaprezentowane i opisane współczesne formy życia małżeńsko-rodzinnego, które w zestawieniu z tradycyjnymi, pozwalają na zauważenie zmian, jakim ulega obecnie rodzina. Drugi rozdział pracy rozpoczęto od scharakteryzowania pojęcia rodziny niepełnej oraz przedstawienia jej struktury za pomocą różnych klasyfikacji. W dalszej kolejności, omówiono zagadnienie samotnego rodzicielstwa, rozróżniając samotne macierzyństwo i jego różne oblicza, a także samotne ojcostwo. W tej części pracy licencjackiej, zajęto się również rozwodem i jego konsekwencjami, które mają wpływ na dziecko, doświadczające rozbicia rodziny. W celu szerszego ukazania skutków tego wydarzenia, przedstawiono pojęcie dorosłych dzieci rozwiedzionych rodziców oraz badania, pokazujące sytuację osób, które w dzieciństwie doświadczyły rozpadu rodziny. Na zakończenie, omówiono zagadnienie komunikacji oraz jej roli w życiu rodzin niepełnych. Trzeci rozdział niniejszej pracy, składa się z dwóch części. Pierwsza z nich ma charakter teoretyczny i przedstawia podstawy metodyki projektowania warsztatu. Została dokonana w niej charakterystyka szkolenia i jego rodzajów, a także roli trenera. Zaprezentowano na czym polega model Davida Kolba, wykorzystywany w projektowaniu warsztatu oraz przybliżono metody i techniki w nim zawarte. Druga część, praktyczna to przedstawienie autorskiego warsztatu pt. „Skuteczna komunikacja – elementem wsparcia rozwoju dziecka” oraz zaprezentowanie zawartych w nim sesji. Zaprojektowany warsztat został skierowany do rodziców, samotnie wychowujących dzieci. Jego celem jest wspomaganie rozwoju dziecka w rodzinie niepełnej poprzez wzmocnienie kompetencji komunikacyjnych.

W mojej pracy część teoretyczna poświęcona jest macierzyństwu oraz karierze zawodowej kobiet. Starałam się zdefiniować macierzyństwo, pokazałam jego oblicze w czterech ujęciach, sprawdziłam jakimi typami matek stają się kobiety, które przyjmują tą rolę oraz, jakie inne role są dla nich znaczące. Skupiłam się również na obliczach współczesnego macierzyństwa i problemach, jakie ze sobą niesie. Jeśli chodzi o karierę zawodową kobiet, starałam się ukazać jej trajektorie, a także znaleźć problemy, które czekają na kobiety aktywne zawodowo. Interesowała mnie również historia rozwoju kobiet w tym obszarze - od Starożytnej Grecji, aż do dzisiaj. Ostatni rozdział mojej pracy ma charakter praktyczny. Stworzyłam projekt warsztatów, jako formę pracy z matkami wracającymi po urlopie macierzyńskim/wychowawczym do pracy.

Niniejsza praca porusza problematykę prezentowanych w środkach masowego przekazu wizerunków seksualności osób dorosłych. Mass media w dzisiejszym świecie stanowią stały element codzienności jednostki. Współtworzą rzeczywistość społeczną i w znacznym stopniu oddziałują na światopogląd jednostek. Mogą również wpływać na ich przyszłe wybory, bądź wytwarzać w nich różnorodne postawy i zachowania. Współcześnie, dostarczają również odbiorcom wartościowych treści z zakresu edukacji seksualnej, przez co mogą być analizowane pod kątem edukacji nieformalnej. Celem pracy jest ukazanie kreowanych przez media wizerunków seksualności osób dorosłych w oparciu o reklamy komercyjne. W pracy wyróżniono trzy rozdziały. W pierwszym rozdziale skupiono się na teoretycznym podejściu do tematyki seksualności. Opierając się głównie na podstawach teoretycznych Michaela Foucaulta przedstawiono jej historię oraz kilka propozycji jej definiowania. Następnie, skoncentrowano się na opisie formalnej i nieformalnej edukacji seksualnej w Polsce. Drugi rozdział pracy porusza problematykę kultury popularnej, gdzie wyróżniono jej definicję, podział na kulturę „niską” i „wysoką” oraz zwrócono uwagę na jej edukacyjny potencjał. Oprócz tego, zawarto również informacje dotyczące środków masowego przekazu - ich rodzajów, cech i roli w życiu człowieka. W dalszej części pracy skoncentrowano się na reklamie komercyjnej, gdzie również wyjaśniono jej definicję, przedstawiono funkcje oraz ukazano jej społeczne oddziaływanie na jednostki. Ostatni rozdział pracy poświęcony został jakościowej analizie treści reklam komercyjnych z perspektywy czterech obszarów analizy: płci, wieku, orientacji seksualnej i wizerunku zewnętrznego. Przeprowadzona analiza ma na celu ukazać, w jaki sposób przedstawiane są wizerunki seksualności osób dorosłych w reklamach komercyjnych. Podczas analizy podjęto również próbę odpowiedzi na pytanie: czy i w jaki sposób reklamy komercyjne edukują swych odbiorców w temacie seksualności.

Praca składa się z 3 rozdziałów. Całość ma charakter teoretyczno-analityczny. Przedstawi-łam w niej ujęcia definicji dorosłości, edukacji i edukacji dorosłych oraz ukazałam, na pod-stawie literatury i z perspektywy bezpośrednich uczestników, systemy edukacji dorosłych na poziomie szkolnictwa wyższego w wybranych krajach europejskich. Pierwszy rozdział został poświęcony teoretycznym rozważaniom wokół dorosłości i edukacji. Przedstawia różne ujęcia tych zagadnień, na podstawie literatury przedmiotu, a także zawiera próbę własnego rozumienia każdego z nich oraz ustosunkowanie się do stanowisk przytoczonych autorów. Drugi rozdział ukazuje systemy formalnej edukacji dorosłych na poziomie szkolnictwa wyższego w Polsce, Szwecji i Hiszpanii, na podstawie dostępnej literatury. Zawiera również mój autorski komentarz oraz ustosunkowanie się do wypowiedzi i opinii autorów, w zakresie każdego aspektu studiowania w wybranych krajach. Rozdział trzeci, napisany na bazie wpisów na blogi, ukazuje systemy studiów z perspektywy studentów, którzy bezpośrednio w nich uczestniczyli. Zawiera odpowiedzi na trzy problemy badawcze. Ukazuje podobieństwa i różnice analizowanych aspektów, w porównaniu do in-formacji zawartych w drugim rozdziale. Analiza ma charakter krytyczno-refleksyjny i zawiera autorskie komentarze dotyczące podjętej problematyk.

Kultura popularna to w dzisiejszym świecie nieodzowny element życia człowieka. Współtworzy bowiem rzeczywistość ludzką, porusza tematy dotyczące życia ludzkiego, w tym szczególną uwagę poświęca codzienności. W pracy podejmuję tematykę dotyczącą właśnie tej części kultury, a także dorosłości oraz edukacji dorosłych. Moim celem jest ukazanie obrazu dorosłości przedstawionego w animowanym serialu BoJack Horseman. Praca skupia się na fazach rozwojowych tego okresu życia człowieka oraz zadaniach przypisanych tymże fazom. Podążając dalej rozpatruję edukacyjny potencjał serialu oraz sposób w jaki może on oddziaływać na widzów. Ukazuje on bowiem często obrazy, z którymi widzowie mogą się utożsamiać, odbija ludzkie problemy i marzenia. Praca zawiera trzy rozdziały: dwa teoretyczne oraz jeden badawczy. Pierwszy rozdział został poświęcony tematyce serialu jako wytworu kultury popularnej, jego historii oraz edukacyjnego potencjału. Drugi rozdział opisuje dorosłość- jej definicję, charakteryzując ten okres jako edukacyjny w życiu człowieka. Zawiera również charakterystykę faz, na które dzieli się dorosłość oraz zadań rozwojowych przypisanych tym fazom. Podejmuje również temat nowej fazy jaką jest wschodząca dorosłość ukazując ją jako okres bycia pomiędzy adolescencją, a wczesną dorosłością. Trzeci rozdział został poświęcony jakościowej analizie tytułowego serialu. Obszary, których dotyczy analiza to wschodząca dorosłość, związki intymne w okresie dorosłości oraz zadania rozwojowe średniej dorosłości. Analiza dokonana w tym rozdziale ma na celu odpowiedź na pytanie o obraz dorosłości jaki kreowany jest w serialu oraz jego edukacyjny potencjał.

Niniejszy tekst poświęcony jest temu jak niezwykle istotna jest świadomość rodzicielstwa oraz właściwe przygotowanie do pełnienia roli rodzica — ojca, a w szczególności dobie kryzysu męskości i ojcostwa. Rodzina to podstawowa jednostka społeczna a jej historia rozpoczyna się wraz z początkiem pierwszych społeczeństw ludzkich. Przez wieki jej znaczenie jak i znaczenie rodzicielstwa oraz ról w rodzinie zmieniały się jednak w czasach najnowszych — ponowoczesności zmiany ten stały się nad wyraz dynamiczne. Wpłynęło to na rozwinięcie się kryzysu męskości, która w dobie emancypacji stała się zagubiona. W odpowiedzi na to zagubienie rozwinęła się manosfera oraz zapoczątkowany został cykl ojcowskiej zdrady. Jedynym zauważalnym rozwiązaniem obecnej sytuacji staje się świadome ojcostwo — rodzicielstwo wsparte poprzez odpowiednią edukację. Niestety w dzisiejszych czasach nie mamy właściwego systemu edukacji do rodzicielstwa, który nie podlegałby wpływom politycznym. Stąd też tak istotne jest nakreślanie i tworzenie nowych inicjatyw oraz warsztatów.

Niniejsza praca porusza zagadnienie wczesnej dorosłości w perspektywie wielopokoleniowej. Celem pracy było ukazanie przemian i różności doświadczeń w obszarze przeżywania tego okresu przez przedstawicieli różnych generacji. Rozdział pierwszy oscyluje wokół teoretycznych rozważań nad okresem dorosłości, z uwzględnieniem przypisanych jej zadań rozwojowych oraz coraz częściej występującego zjawiska odraczania dorosłości. W tej części poruszam również kwestie związane z różnymi ujęciami tego okresu, a więc problematykę dorosłości subiektywnej i obiektywnej. W dalszej części pracy poruszone zostaje pojęcie pokolenia oraz międzypokoleniowej współpracy. Część drugiego rozdziału poświęcona jest również uwarunkowaniom historyczno – społecznym danych pokoleń, ukazujących różność okoliczności przeżywania wczesnej dorosłości przez dane generacje. Praca przestawia także autorski projekt warsztatów międzypokoleniowych opartych na koncepcji biograficzności. Oprócz opisu celu i działań, poruszone zostają kwestie związane z możliwością realizacji tego warsztatu w przestrzeni andragogicznej.

Celem pracy jest skupienie się na omówieniu etapu wczesnej dorosłości oraz przedstawieniu współczesnych przeobrażeń, które mają wpływ, na analizowany w pracy, okres życia człowieka. Coraz bardziej bowiem, uwidaczniają się zmiany w sposobach, a także czasie wkraczania w dorosłość, przez młodych ludzi, które niesie ze sobą od kilku dekad era ponowoczesności. Trzy rozdziały, z których składa się praca, dotykając najważniejszych sfer i zadań, kulturowo i społecznie przypisanych do zrealizowania na etapie wczesnej dorosłości, stanowią próbę pogłębionej analizy przyczyn wspomnianych zmian oraz objaśnienia aktualnych tendencji. W rozdziale pierwszym, ukazano wpływ przemian społeczno-politycznych na postrzeganie wczesnej dorosłości oraz różnice postępujące na przestrzeni lat, w metodach wkraczania i realizowania zadań, przypisanych młodym dorosłym. Dokonano także dokładnej charakterystyki tego okresu życia. W rozdziale drugim, przybliżono oddziaływanie okresu dzieciństwa i dorastania, na poziom jakości i szczęścia dorosłego życia jednostek. Omówiono także obecne przemiany, podstawowej komórki społecznej, jaką jest rodzina. Przedstawiono aktualne statystyki, związane z liczbą oraz wiekiem zawarcia małżeństwa, przez współczesnych młodych dorosłych. W rozdziale trzecim, skupiono się na ukazaniu, jednej z najbardziej istotnych sfer dorosłego życia, jaką jest praca zawodowa. Opisano związek warunków współczesnego rynku pracy, z procesem podejmowania zatrudnienia i tym samym usamodzielnienia się młodych dorosłych, a także ich dobrostanu psychicznego oraz poczucia sprawczości i życiowej zaradności. Na końcu rozdziału, zaprezentowano statystki, ukazujące sytuację młodych dorosłych, na rynku pracy. Praca została oparta na kompleksowej analizie literatury przedmiotu, takiej jak książki, artykuły, jak również dane statystyczne oraz artykuły internetowe. Ich szeroka dostępność i zawarte w nich bogate, wielopłaszczyznowe ujęcie tematu etapu wczesnej dorosłości, umożliwiło usystematyzowanie i przedstawienie wiedzy, dotyczącej omawianego etapu życia człowieka oraz sformułowanie aktualnych tendencji i wniosków.

Niniejsza praca dotyczy rozważań nad starością i funkcjonowaniem osób starszy, ale przede wszystkim to analiza pojęcia wykluczenia społecznego w odniesieniu do konkretnej grupy społecznej. Czytelnik będzie mógł zapoznać się z różnymi definicjami i teoriami starości, czy wykluczenia. Na końcu opisany został projekt edukacyjny będący w przyszłości szansą na poszerzenie horyzontów uczestników i walkę z mechanizmami stereotypizacji i marginalizacją osób starszych.

Rynek pracy stawia przed kobietami wiele wyzwań. Podjęłam się opisania w swojej pracy licencjackiej, która nosi tytuł " Problemy kobiet aktywnych zawodowo ". Z czego wybrałam kilka tematów z tym związanych. Cała praca podzielona jest na 3 rozdziały. Dwa teoretyczne zaś ostatni, to wywiad swobodny przeprowadzony z trzeba pokoleniami kobiet. W mojej pracy dyplomowej pokazałam rys historyczny zdobywania wykształcenia przez kobiety, opisałam prawa kobiet, podjęłam się tematyki dyskryminacji ze względu na płeć i panujących stereotypów, próbowałam wyjaśnić zjawisko "szklanego sufitu". Postanowiłam opisać nurt feministyczny oraz współczesną postawę kobiety. Pokazałam dylematy związane z karierą zawodową a spełnianiem się jako kobieta, matka.

Celem niniejszej pracy licencjackiej było wyjaśnienie i omówienie fenomenu macierzyństwa, ale także zwrócenie uwagi na macierzyństwo nieletnich matek. Praca składa się z trzech głównych części. Pierwszą częścią jest wstęp i wprowadzenie w temat. W pierwszym rozdziale poruszam problematykę i wyjaśniam pojęcie macierzyństwa. Przedstawiam również kim jest matka, jakie pełni role i jakie ma obowiązki. Zajęłam się również wyjaśnieniem kim jest nieletnia matka. W drugim rozdziale skupiłam się na scharakteryzowaniu pojęcia dorosłość. Opisałam etapy rozwojowe od adolescencji do dorosłości, wyjaśniłam jak wygląda dorosłość i z jakimi problemami mierzy się człowiek dorosły. W trzecim rozdziale zaprezentowałam blogi. W szczególności swoją uwagę zwróciłam na blogi nieletnich matek, gdzie uwzględniłam opis ich życia, ale również ich podejście do nowej sytuacji.

Praca licencjacka pt. "Relacje Ojca z synem w rodzinie wielopokoleniowej" opisuje w sposób teoretyczny i praktyczny wszelkie zagadnienia związane z budowaniem wzajemnych relacji: wychowanie, tradycja, odpowiedzialność. Wskazuje na rolę kultury wpływającej w sposób bezpośredni i pośredni na kształtowanie postaw i zachowań jednostki w społeczeństwie. Jest swego rodzaju wywodem uzewnętrzniającym dotychczasowe spostrzeżenia autora, kontemplując rzeczywistości środowiskowe w jakiej znajduję się rodzina. Opisuje również rolę dziadka wpływającego na wychowanie wnuka i postrzeganie przez syna. Praca odwołuje się do systematycznego budowania relacji i kwestii doświadczenia życiowego, odgrywającego kluczową rolę w wychowaniu. Podsumowanie pracy zawiera wywiad przeprowadzony z dwiema osobami, żyjącym w rodzinie wielopokoleniowej, przez co umożliwia porównanie przez czytelnika wiedzy teoretycznej z praktyczną.

Mój artykuł szczegółowo zbadał temat relacji między rzeczywistymi obrazami mężczyzn i kobiet, ich rodziny i relacji interpersonalnych, a przedstawieniem tych obrazów w reklamach. A także jak te reklamy mogą wpływać na postrzeganie modelu rodziny.

Poniższa praca "Trajektorie zawodowe kobiet w kontekście zadań rozwojowych dorosłych" porusza problematykę związaną z kobietami, macierzyństwem, a także z aktywnością zawodową matek. Przedstawiam postrzeganie kobiet i ról społecznych przez nie pełnionych przez społeczeństwo. Próbuje wyjaśnić wartość macierzyństwa, jego cele i funkcje w życiu kobiet. Staram się także przedstawić problemy, z którymi borykają się kobiety. Zajmując się obszarem aktywności zawodowej wymienione zostały cechy i zalety pracy kobiet w firmie. Wyszczególniłam także zjawiska i problemy, które mają miejsce w organizacjach zatrudniających kobiety. W swojej pracy podaje także przykłady silnych żeńskich postaci, które miały duży wpływ na ukształtowanie się obecnego świata. Ponadto staram się wyjaśnić wpływ stereotypowego myślenia na kobiecy obraz. W ostatnim rozdziale przy zastosowaniu wywiadu swobodnego zapytałam badane o ich zdanie na temat macierzyństwa, w jaki sposób sobie radzą w łączeniu roli matki z pracą zawodową, a także jakie bariery i trudności je spotkały w pracy. Zebrane informacje skłoniły mnie nad refleksją omawianych obszarów, którą zawarłam w tekście. W pracy można znaleźć także feministyczny wątek, który wyjaśnia historię zdobycia praw i niezależności przez kobiety. Podjęty krytyką zostaje system patriarchatu i męskiej dominacji panujących przez długi czas w społeczeństwie oraz ich krzywdzące skutki.

W głównej mierze praca licencjacka opiera się na przedstawieniu obrazu seksualności dorosłych ludzi na przestrzeni różnych pokoleń. Podejście do seksualności zmieniało się wraz z różnymi wiekami a stosunek społeczeństwa wykazywał inne stanowiska i opinie. W ukazanych częściach pracy przedstawienie zjawiska indywidualnej seksualności jest historyczno- kulturową oceną pewnych ludzkich zachowań oraz próbą uwidocznienia nowych, naukowych założeń. Ponadto kluczowym celem pracy jest przedstawienie edukacji seksualnej z punktu widzenia andragogicznego potencjału, która ułatwi fachową pracę dydaktyczną z owego zakresu. Ostatnim potwierdzeniem, że postrzegany obraz seksualności oraz wiedza na ten temat diametralnie zmieniła się wraz z rozwojem nauki jest wywiad, przeprowadzony na trzech kobietach, których okres dorosłości przypadał na różny okres społeczno- ekonomiczny w Polsce.

Praca licencjacka na temat "Przemoc w rodzinie" zawiera trzy główne rozdziały, w których kolejno opisano: definicje i ujęcia rodziny oraz problemy współczesnych rodzin, następnie definicje i ujęcia przemocy, przyczyny skutki i rodzaje przemocy w rodzinie oraz czynniki mające wpływ na zwiększenie i zmniejszenie przemocy w rodzinie, dalej rodzaje pomocy wobec osób doświadczających przemocy, formy pomocy dla osób doświadczonych przemocą a także instytucje wspierające osoby zagrożone przemocą. W pracy opisano funkcje, jakie pełni rodzina, jakie znaczenie odgrywa w życiu jednostki. Skupiono się również na tym jak duży wpływ na przemoc ma alkohol i choroba alkoholowa oraz inne uzależnienia, a także inne problemy, z którymi zmagają się współczesne rodziny (rozwód, separacja, choroba członka rodziny). Zdefiniowano pojęcia: "przemoc" oraz "agresja", oraz wyodrębniono rodzaje przemocy: fizyczna, psychiczna, ekonomiczna, seksualna, zaniedbanie. Przeanalizowano związki, w których występuje przemoc i skupiono się na cyklu przemocy w związku, który obejmuje trzy fazy, które dokładnie scharakteryzowano. Ostatni rozdział pracy dotyczy tego jak pomagać osobom, które są ofiarami przemocy, kto pomaga tym osobom.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci w świetlicy szkolnej w kwestii ich samodzielności. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ pracuję z zuchami, gdzie dużą rolę przywiązuje się do samodzielności i rozwija się ją poprzez zdobywanie przez dzieci sprawności. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu samodzielności, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej przy Zespole Szkół w Zawoni. Ponieważ wychowankowie wykazali deficyty w zakresie samodzielności, zaplanowałam projekt ukierunkowany na ich kompensację. Opierając się głównie na działaniu osobistym przykładem, instrukcji, metodzie zadaniowej i sprawnościach zuchowych – zajęcia zrealizowałam na przełomie kwietnia i maja 2017 roku, podczas praktyk w świetlicy. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u dzieci zauważalny jest postęp w zakresie samodzielnego pakowania się, przygotowywania się do szkoły oraz orientacji w terenie. Problemy sprawiły niektórym dzieciom: nauka wiązania butów czy niektóre elementy udzielania pierwszej pomocy. Jednakże założone cele zostały w większości zrealizowane. Warto zwrócić uwagę na dalszą pracę nad samodzielnością dzieci przez pracowników świetlicy w Zawoni. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicach szkolnych, ale także w placówkach socjalizacyjnych i środowiskowych w celu wzmocnienia samodzielności dzieci.

Celem mojej pracy było wzmocnienie poczucia własnej wartości u dzieci ze świetlicy środowiskowej. Zainteresowałam się tym problemem, pracując z podopiecznymi programu AKADEMIA PRZYSZŁOŚCI, gdzie zdecydowana większość dzieci pochodzi ze środowisk niewydolnych wychowawczo, o niskim statusie materialnym. Spotykają się z licznymi zaniedbaniami oraz nieprawidłową realizacją potrzeb: szacunku, poczucia ważności, czy bezpieczeństwa. Z tego powodu samoocena tych dzieci jest obniżona, utrwalają w sobie myśl o byciu niewystarczająco dobrym, z ograniczonymi możliwościami rozwoju. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 10 – 12 lat, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu poczucia własnej wartości i samooceny wskazując zarówno na deficyty, jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy środowiskowej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy środowiskowej „Bratnia Dłoń” w Oleśnicy. Ponieważ u podopiecznych tejże placówki można było zaobserwować zachowania świadczące o niskim poczuciu własnej wartości, zarówno agresywne, deprecjonujące własną osobę, jak i wycofujące oraz silną potrzebę poddawania swoich aktywności opinii rówieśników lub wychowawców. Zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Oparłam się głównie na metodzie projektowania doświadczeń, która zakłada czynne uczestnictwo w procesie dochodzenia do wiedzy oraz kształtowania się refleksji. Ponadto wykorzystywałam metodę perswazji, rozmów kierowanych, opowiadania, a przede wszystkim zabaw i ćwiczeń ruchowych. Zajęcia zrealizowałam na przełomie maja i czerwca 2015 roku, spotykając się z dziećmi dwa razy w tygodniu, w czasie ich pobytu w świetlicy środowiskowej. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła motywacja do podejmowania aktywności fizycznych, a także realizacji wyznaczonych na zajęciach wyzwań. Dzieci podczas spotkań były zaangażowane, chętnie wypowiadały swoje zdanie oraz wydobywały trafne refleksje, co może świadczyć o rozumieniu poruszanych zagadnień. U uczestników dało się zauważyć stopniowe zacieśnianie więzi oraz większą otwartość na grupę. Zrealizowane zajęcia podniosły ich poczucie kompetencji, sprawczości, a także wzmocniły obraz własnej osoby. W toku zajęć pojawiły się problemy organizacyjno- techniczne, złożone ćwiczenia ruchowe wymagały wsparcia ze strony dodatkowych opiekunów, trening płotkarski powinien być realizowany na wolnym powietrzu lub sali gimnastycznej. Spotkanie trzecie sprawiło najwięcej trudności, dzieciom nie podobało się zadanie z piłkami lekarskimi oraz nie rozumiały sensu ćwiczenia. Wskazane problemy spowodowały rozluźnienie w grupie i czasowe odejście od głównego celu zajęć. Podsumowując mogę stwierdzić, że projekt spełnił moje oczekiwania. Zrealizowane zostały założone cele, mimo, że w wielu momentach zajęcia rozmijały się z moimi wyobrażeniami o nich. Mogę polecić taki cykl spotkań do realizacji w placówkach opiek

Temat, który został poruszony w niniejszej pracy, dotyczy problemu stosunkowo nowego i coraz powszechniejszego. Internet i komputer posiada w tym momencie prawie każdy. Jednak wiedza na temat bezpieczeństwa w sieci nie jest wystarczająco rozpowszechniana. Zagrożeń w sieci jest wiele, dlatego tak ważne jest, by je znać i umieć się przed nimi bronić. Podobnie ze zjawiskiem cyberprzemocy. Pojawia się coraz częściej, nagłaśniane jest przez media, jednak nadal nie jest wystarczająco wyjaśniane. Ludzie, a w szczególności dzieci i młodzież, mają słabą wiedzę dotyczącą tego problemu, jak się przed nim chronić, jakie mogą być jego konsekwencje, gdzie sięgać po pomoc. Celem pracy jest rozwijanie kompetencji bezpiecznego korzystania z komputera i Internetu oraz odpowiedniego reagowania na zjawisko cyberprzemocy. Dostarczenie odpowiedniej wiedzy na temat zagrożeń Internetu oraz sposobów chronienia się przed nimi, zasad panujących w cyberprzestrzeni, zalet i wad korzystania z sieci, a także rozwinięcie odpowiednich kompetencji bezpiecznego poruszania się w niej. Ponadto również uzmysłowienie, czym jest cyberprzemoc, jak się przed nią chronić, jakie mogą być jej konsekwencje, a także jak należy ją zwalczać. Dodatkowo zminimalizowanie ryzyka uzależnienia od komputera i gier komputerowych, a także uświadomienie zalet przeniesienia świata tych gier do świata rzeczywistego i rozwijanie zainteresowań wychowanków poprzez dzielenie się ich pasjami za pomocą video blogów. Pierwszy rozdział porusza tematykę dotyczącą rozwoju młodzieży w okresie gimnazjalnym, czyli w etapie dojrzewania (wiek 13-15 lat). Drugi rozdział poświęcony jest problemowi bezpieczeństwa w Internecie i zjawisku cyberprzemocy (definicje, typologie, podziały). Trzeci rozdział opisuje placówkę, jaką jest świetlica środowiskowa. Opisane są zadania, cele, funkcje, metody i formy pracy, organizacja pracy, specyfika wychowawców i wychowanków tego typu placówek. Ostatni rozdział skupia się na konkretnym miejscu, w którym przeprowadzony został projekt. Jest to Świetlica Środowiskowa „Tęcza”. Wychowankowie objęci projektem w mniejszym lub większym stopniu mieli problemy ze zjawiskiem cyberprzemocy, a także ich wiedza dotycząca bezpieczeństwa w Internecie okazała się nikła. Wychowawców w placówce była niewystarczająca ilość, nie byli w stanie sprostać każdemu wyzwaniu, dlatego pojawiła się zasadność prowadzenia projektu właśnie w tym miejscu. Zaplanowałam cykl zajęć obejmujący wszystkie założone przeze mnie cele. Zrealizowałam go na początku czerwca. Każde zajęcia trwały około 60 minut. Pierwsze dostarczały młodzieży wiedzy o Internecie w formie wykładu, kolejno przećwiczenia zagadnień przez tworzenie plakatów do odpowiednich poleceń. Drugie zajęcia były kontynuacją pierwszych. Miały odmienną formę, lecz dotyczyły tego samego zagadnienia, w celu jego utrwalenia i udoskonalenia kompetencji. Były w formie podchodów, w których zadania sprawdzały wiedzę o bezpieczeństwie w sieci. Trzecie spotkanie dotyczyło zj

Celem mojej pracy było wykorzystanie zajęć artystycznych w profilaktyce zachowań agresywnych dzieci w wieku 10-13 lat z placówek socjalizacyjnych. Zainteresowałam się tym zagadnieniem, gdyż z teorii i praktyki wiem, że w placówkach tego typu poziom złości wśród podopiecznych jest wysoki. Wynika to m.in. z ich trudnych sytuacji życiowych i spowodowanych tym innych problemów. Ponadto, przed podjęciem studiów pedagogicznych, przez rok studiowałam na historii sztuki na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie zainteresowałam się tematem arteterapii. Aby rzetelnie przystąpić do projektowania zajęć w ramach końcowego projektu, przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 10-13 lat – rozpoczynając od rozwoju fizycznego, poprzez umysłowy, emocjonalny, moralny, kończąc na procesach kształtowania się tożsamości. Przeanalizowałam także literaturę zajmującą się problemem agresji skupiając się przede wszystkim na jej przyczynach i rodzajach. Zwróciłam także uwagę na możliwości jej przeciwdziałania (m.in. idea katharsis oraz działania twórcze z elementami arteterapii). Zaznajomiłam się z teoretyczną i praktyczną stroną funkcjonowania placówek socjalizacyjnych. Na docelowe miejsce przeprowadzenia cyklu zajęć wybrałam SIEMACHA Spot 24/7 we Wrocławiu przy ul. Chopina 9A, gdzie odbyłam również praktyki pedagogiczne. Dzięki temu poznałam wychowanków, z którymi chciałam zrealizować zajęcia. Przekonałam się osobiście, że mają wysoki poziom złości i frustracji. Uzupełniłam swoją wiedzę rozmawiając z panią psycholog Katarzyną Mazur oraz wychowawcami, którzy potwierdzili obecność problemu zachowań agresywnych u podopiecznych. Przy konceptualizacji zajęć opierałam się głównie na metodach zadaniowych i ekspresyjnych, uzupełnionych o wzmacnianie pozytywne. Dominującą formą były zajęcia artystyczne. Projekt zrealizowałam w pierwszych dwóch tygodniach czerwca, w ramach zajęć dodatkowych. Podsumowując mogę stwierdzić, że podopieczni SIEMACHA Spot 24/7 nauczyli się, że agresja jest czymś normalnym, jednak trzeba ją kontrolować. Dowiedzieli się również, że można oczyszczać się ze złości i negatywnych emocji poprzez działania twórcze i sztukę. Przeprowadzone zajęcia były dla nich okazją, aby zastanowić się nad tym, co rzeczywiście nad denerwuje i wyprowadza z równowagi, a co rozczarowuje i smuci. Takie rozeznanie zwiększa samoświadomość i może przyczynić się do obniżenia poziomu złości, a w konsekwencji zmniejszenia ilości zachowań agresywnych. Założone przeze mnie cele zostały zrealizowane. Nie wszystko wyszło idealnie tak, jak zaplanowałam (problemy techniczne), jednak obyło się bez większych trudności. Momentami grupa nie chciała współpracować, jednak dało się zachęcić jądo działania i skończenia ćwiczeń. Mogę polecić swój projekt do realizowania w placówkach socjalizacyjnych. Uważam, że sprawdziłby się również w świetlicach środowiskowych i ogniskach wychowawczych.