Niniejsza praca stanowi próbę odpowiedzi na pytanie: w jaki sposób muzyka rockowa staje się przestrzenią kreowania świata? Przedstawione zostały w niej również podstawowe pojęcia związane z muzyką popularną oraz kulturą masową, a także funkcje, które pełni muzyka popularna we współczesnym świecie. Ponadto praca została wzbogacona o badania dotyczące oddziaływania muzyki rockowej na jej odbiorców. W pierwszym rozdziale poruszony został problem niestabilności definicyjnej muzyki popularnej, spowodowanej jej przeobrażeniami zaistniałymi na przestrzeni wieków. Dalej znajdują się rozważania teoretyków takich jak Pierre Bourdieu, William Chappel, czy Thedor Adorno, na temat wartościowania muzyki, a także specyfiki samej muzyki uznawanej za popularną. Muzyka popularna zostaje przedstawiona jako zjawisko, które wyrosło na tle kultury masowej, uznawanej za kulturę niską, pozbawioną kontekstów historycznych, czy społecznych. Stąd też sama muzyka popularna, która jest jej wytworem uważana jest za wystandaryzowaną, wykorzystującą modę i tematykę kontrowersyjną, aby przyciągnąć słuchaczy. Jednak pomimo tego, iż muzyka popularna staje się współcześnie obiektem ostrej krytyki, w szczególności wśród środowisk naukowych, pełni ona wiele funkcji. W rozdziale pierwszym opisana została jej funkcja komunikacyjna, integracyjna, ekskluzywna, perswazyjna, estetyczna, a także fatyczna. Drugi rozdział koncentruje się wokół konkretnego stylu wpisującego się w muzykę popularną, a mianowicie na muzyce rokowej. Pokazuje on w jaki sposób muzyka rockowa powstała oraz przeobraziła się w symbol buntu i obyczajowej rewolucji. W dalszej części znalazły się interpretacje tekstów muzyki rockowej oraz ich analiza pod względem przekazywanych wartości. Część tekstów powstała w czasach burzliwego komunizmu i odzwierciedlają one piekło tamtych czasów, ale też pokazują w jaki sposób rockowi artyści starali się wspierać ludność w walce o wolny kraj. Drugi rozdział prezentuje również teorię społecznego uczenia się jednego z najwybitniejszych polskich psychologów – Alberta Bandury. Stanowi refleksję nad tym, czy muzyka rockowa jest na tyle silnym zjawiskiem, aby mogła wpływać na zachowania i działania człowieka. W rozdziale trzecim przedstawiono teoretyczne podstawy własnych działań diagnostycznych. Pojawiły się w nim kluczowe pojęcia związane z diagnozą oraz samymi metodami i technikami diagnostycznymi. Przede wszystkim jednak w trzecim rozdziale wyjaśniony został cel napisania niniejszej pracy oraz postawiono pytania badawcze, które były motywem przeprowadzonych badań. Czwarty rozdział zawiera opisy przeprowadzonych przeze mnie wywiadów oraz ich analizę i interpretację. Jest również refleksją nad całym postępowaniem badawczym oraz moją rolą badacza.

Tematem mojej pracy jest muzyka, która jest sposobem wspomagania rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Podjęłam się tego tematu, ponieważ jest to dziedzina wiedzy, która bardzo mnie interesuje, wzbudza we mnie pozytywne emocje i skłania do poszukiwania nowej wiedzy i umiejętności. Gdy byłam małym dzieckiem uwielbiałam słuchać muzyki, bawić się muzycznymi zabawkami, szukać dźwięków w codziennym życiu. Jednak prawdziwy kontakt z muzyką nawiązałam wtedy, kiedy rozpoczęłam naukę w szkole muzycznej. Sześć lat temu zaczęłam uczyć się gry na akordeonie. Początkowo nie byłam do tego przekonana, jednak z każdymi kolejnymi zajęciami, wdrażaniem się w teorię muzyczną i literaturę muzyczną, zauważałam u siebie coraz większe zainteresowanie i zaangażowanie. Pasja, przygotowanie i chęć przekazywania wiedzy wielu pedagogów w szkole muzycznej sprawiały, że bardzo szybko się tym zainteresowałam i poczułam, że muzyka jest dziedziną, w której chcę się rozwijać. Poza lekcjami z akordeonu i zajęciami teoretycznymi uczęszczałam również na chór, gdzie mogłam kształtować swój głos i poczucie muzykalności. Z kolei na dodatkowych lekcjach fortepianu uczyłam się czytać nuty, poznawałam nowe pozycje z literatury muzycznej, nabywałam nowych umiejętności związanych z poczuciem rytmicznym i melodycznym. Uczestnicząc w szkolnych koncertach i konkursach akordeonowych nauczyłam się przezwyciężać stres i czerpać przyjemność. Uświadomiłam sobie, że muzyka ma ogromną siłę. Zrozumiałam, że przekazując komuś swoją muzykę i dźwięki można wywoływać w słuchaczach przeróżne emocje. Ważne jest to, aby nie wygrywać tylko pustych dźwięków, ale wkładać w to własną ekspresję i interpretację. Świadomość tego prowadzi do nabycia dojrzałości, która jest ważnym elementem w pracy muzyka. Dzięki temu spotkałam się z pozytywnym odbiorem publiczności i dużym zrozumieniem. Po koncercie przychodziły do mnie osoby, które dziękowały mi za występ, utwierdzając mnie w przekonaniu, że muzyka, którą przekazuję ludziom jest dla nich darem i chwilą, której nie można zastąpić niczym innym. Jest to uczucie, które buduje i daje siły do jeszcze większej pracy i poświęcenia. Reakcje słuchaczy jak również zdobywane umiejętności, dobre wyniki, pochwały mojej nauczycielki dawały mi satysfakcję i motywację do dalszych wysiłków i trudów. Opierając się na swoim przykładzie, chciałabym w pracy z dziećmi również skupić się na muzyce, ponieważ sama doświadczyłam, że w tej dziedzinie można bardzo się rozwinąć. Dla dzieci w przedszkolu jest to jedynie zabawa, jednak przynosi ona ze sobą wiele pozytywnych skutków. Muzyka bowiem jest dużą odskocznią od rzeczywistości, pozwala się relaksować, ogromnie działa na wyobraźnię i wzbudza w słuchaczach przeróżne emocje. Można ją interpretować na wiele sposobów. Dźwięki i melodie uwrażliwiają na piękno otaczającego świata. Bawiąc się muzyką, dzieci mogą rozwijać swoją muzykalność, poczucie rytmu, poszerzać swoją wiedzę i co najważniejsze - dzieci mogą czerpać z tego przyjemność,

Praca zawiera w sobie rozważania i analizę opinii muzykoterapeutów i uczestników ich zajęć na temat muzykoterapii jako metody dydaktycznej w edukacji szkolnej i pozaszkolnej. Liczne wyniki badań na przestrzeni lat potwierdzają dobroczynny wpływ muzyki na rozwój ogólny człowieka, a zwłaszcza rozwój mowy. Za pomocą dźwięków można zmieniać stan psychiczny oraz fizyczny każdego z nas. Udowodnione zostało także, iż osoby uprawiające muzykę lepiej się rozwijają, łatwiej się uczą, czy przyswajają informacje. Niestety, we współczesnym świecie, prymitywniejsze, mniej wymagające od słuchacza formy muzyki często przyćmiewają te bardziej wartościowe. Z kolei kultura (w tym: muzyka) stała się towarem, po który można po prostu sięgnąć, bez głębszych refleksji. W tym miejscu rozpoczyna się duże zadanie edukacji. Nie możemy zatrzymać procesu globalizowania się kultury, lecz możemy zadbać o głębsze, bardziej uważne przeżywanie swojego życia w kontakcie z muzyką, ze sztuką. Muzyka bez społeczeństwa nie mogłaby istnieć, trudno też wyobrazić sobie społeczeństwo bez muzyki. Można więc powiedzieć, że działa tu mechanizm zwrotny i w pewnym sensie tworzymy „całość”. Niestety, coraz częściej spotykać się można z „muzycznym regresem” Polaków, przejawiającym się bardzo dużą popularnością piosenek disco polo w polskim społeczeństwie. Większość z nas posiada określone preferencje muzyczne. Nie wszyscy zdają sobie jednak sprawę z tego, iż muzyka służy nie tylko rozrywce, ale także ogólnemu rozwojowi psychicznemu oraz fizycznemu człowieka. W mojej pracy postaram się wyjaśnić, jak istotnym elementem naszego życia jest muzyka oraz jak można ją wykorzystać w pracy pedagogicznej. W pierwszym rozdziale definiuję pojęcie muzyki i przedstawiam muzykę jako źródło rozwoju człowieka i sposoby jej upowszechniania, omawiam kompetencje i preferencje muzyczne, pojęcie muzyki w ujęciu fizjologicznym. Objaśniam także kwestię gustów muzycznych i współczesnych tendencji w muzyce. Prezentuję tu również definicję arteterapii i muzykoterapii, a także omawiam muzykoterapię jako rodzaj arteterapii oraz wybrane gatunki muzyczne stosowane w muzykoterapii. Oprócz tego opisuję także muzykoterapię w edukacji pozaformalnej, na tle innych metod dydaktycznych. W drugim rozdziale opisuję metodologię badań własnych. W trzecim rozdziale zaś zaprezentuję analizę wyników przeprowadzonych badań, które sformułowałam w oparciu o zebrane opinie muzykoterapeutów oraz uczestników zajęć muzykoterapeutycznych na temat muzykoterapii.

Muzykoterapia, jako jedna z dziedzin arteterapii, w ostatnich latach cieszy się rosnąca popularnością i znajduje uznanie u wielu specjalistów pracujących z dziećmi, na rożnych etapach edukacji. Jest to naturalna i nieinwazyjna metoda terapeutyczna, która dzięki niewerbalnemu oddziaływaniu muzyki jest również bardzo skuteczna w procesie wychowania i terapii dzieci w okresie przedszkolnym Głównym celem niniejszej pracy jest ukazanie wpływu muzykoterapii na rozwój dzieci objawiających wybrane rodzaje zaburzeń. Główny nacisk został położony na określenie oddziaływania zajęć z wykorzystaniem muzyki na dzieci nieśmiałe, jąkające się oraz dzieci z nadpobudliwością psychoruchową. Niniejsza praca składa się z dwóch części. Pierwsza cześć pracy jest częścią teoretyczną, w której ukazana został problematyka rozwoju dzieci w wieku w przedszkolnym, z jednoczesnym wskazaniem zaburzeń rozwojowych występujących w tym okresie. Szczególny nacisk położony został na zdefiniowanie niektórych rodzajów zaburzeń emocjonalnych takich jak nieśmiałość, nadpobudliwość psychoruchowa oraz mającym często swoje przyczyny w sytuacjach o podłożu emocjonalnym zaburzeniu mowy, jakim jest jąkanie. W dalszej części opisana została problematyka terapii powołanych wyżej zaburzeń, ze szczególnym uwzględnieniem arteterapii jako metody leczenia przez sztukę. Z uwagi na temat pracy największy nacisk położony został na przybliżenie muzykoterapii jako jednego z rodzajów arteterapii, która w sposób wielofunkcyjny i systematyczny wykorzystuje muzykę w procesie terapeutycznym. Druga, badawcza część pracy poświęcona została określeniu wpływu muzykoterapii na dzieci z wybranymi rodzajami zaburzeń tj.: nieśmiałością, nadpobudliwością psychoruchową, jąkaniem. W wybranej grupie przedszkolnej w przedszkolu integracyjnym, do której uczęszczają dzieci objawiające ww. zaburzenia przeprowadzono szereg zajęć z muzykoterapii, w toku których obserwowano zachowanie dzieci z ww. zaburzeniami. Analiza wyników przeprowadzonych obserwacji wykazała, pomimo ograniczonej przeprowadzonych liczby zajęć muzykoterapeutycznych, zasadniczo pozytywny wpływ muzykoterapii na zachowanie dzieci z wskazanymi wyżej zaburzeniami.

Tematem mojej pracy była nagość jako temat tabu w narracjach rodziców. Problematyka pracy mieściła się w obszarze nauk o rodzinie, w poradnictwie rodzinnym. Czytając literaturę przedmiotu podjęłam się refleksji i badaniom, by rozpoznać, które wątki powinnam wykorzystać podczas opracowywania badań. W trakcie tych rozważań wyłonił mi się główny problem badawczy, który brzmi: Jakie podejście mają rodzice do nagości? Następnie określiłam problemy szczegółowe. Pierwszym problem badawczy miał sprawdzić jakie rodzaje tabu występują w Polskich rodzinach. Z wypowiedzi respondentów wynika, że rodziny te przyjmują permisywną (przyzwalającą) koncepcję postępowania. Nagość jest uważana, za rzecz zwykłą, a granice wyznaczone są poza obrębem najbliższej rodziny. Tabu związane jest w tym przypadku wyłącznie z ochroną prywatności i odrębności wszystkich osób w rodzinie. Pomimo wybrania tej koncepcji zauważa się w poszczególnych rodzinach istnienie tabu międzypokoleniowego, szczególnie z rodzinami pochodzenia rodziców. W niektórych sytuacjach występuje również tabu językowe, szczególnie w tych, w których rodzice nie potrafią wyjaśnić swoim dzieciom jakiegoś zjawiska, lub odpowiedzieć na zadane pytanie, a także podczas nazywania narządów płciowych „ptaszkiem” czy „cipką”. Najczęściej występuje jednak tabu odrębnej płci. Szczególnie w czasie okresu dojrzewania respondenci opowiadają o zaprzestaniu wspólnego korzystania z łazienki z dzieckiem odmiennej płci. Drugi problem badawczy dotyczy postrzegania nagości w domach pochodzenia badanych. W jednym z domów rodzinnych respondentów można było zauważyć rygorystyczną koncepcję wychowania. W dwóch pozostałych rodziny pochodzenia bliższe były koncepcji permisywnej. W wypowiedziach respondentów słyszy się zarówno o zakazie nagości, jak i swobodzie, oraz braku wstydu. Kolejny problem badawczy dotyczy postrzegania nagości poprzez rodziców obecnie. Częściowo respondenci przejęli sposób postępowania od swoich rodzin pochodzenia. W niektórych domach kryją się przed dzieckiem odmiennej płci, w innych dzieci traktują na równi. Ostatni problem badawczy ma odpowiedzieć na pytanie w jakich sytuacjach nagość jest akceptowana przez rodziców. Nagość w rodzinach respondentów tolerowana jest tylko w najbliższej rodzinie, niedopuszczalna jest poza domem. Związana jest głównie z korzystaniem z łazienki, lub przebieraniu się. Rodzice raczej niechętnie pozwalali chodzić dzieciom nago przy obcych ludziach lub w miejscach publicznych. Uważają, że nagość poza miejscem zamieszkania nie jest naturalna. W czasie planowania i przygotowywania się do przeprowadzenia badań najwięcej problemów sprawiło mi znalezienie rodziców, którzy zgodziliby się udzielić mi wywiadu. Podczas wstępnej rozmowy respondenci chętnie zgadzali się na rozmowę, dopóki nie dowiadywali się jaki będzie jej temat. W pierwszej fazie badań miałam dziesięć chętnych par, niestety ostatecznie w badaniach wzięły udział jedynie trzy małżeństwa. Jednoznacznie można prz

W niniejszej pracy została zbadana problematyka nagród i kar stosowanych w dwóch szkołach podstawowych. Zastosowano analizę zapisów statutowych tych placówek a dopełnieniem całości była ankieta skierowaną do uczniów powyższych szkół. Można zauważyć, że takie połączenie jest niezwykle ważne, a przy tym bardzo ciekawe. Statut szkolny powinien odzwierciedlać to, jak dana szkoła funkcjonuje, a więc czy zapisane w nim kary i nagrody są stosowane. Warto również wiedzieć jakie wzmocnienia dana szkoła stosuje najczęściej oraz to, jak uczniowie – jako odbiorcy statutu te regulacje odbierają. Praca składa się ze wstępu i zakończenia oraz czterech rozdziałów merytorycznych – dwóch teoretycznych, metodologicznego oraz empirycznego. Dorobek literatury fachowej, źródeł internetowych oraz aktów prawnych pozwala na szeroką analizę problemu. Pierwszy rozdział zawiera przedstawienie polskiego systemu edukacyjnego, a w tym wyjaśnienia podstawowych pojęć, takich jak wychowanie, edukacja i uczenie się. Przedstawiona tam również została charakterystyka poszczególnych szkół, ich zadania oraz cele. Ujęty w rozdziale pierwszym opis dokumentu, jakim jest statut szkolny pozwala na zapoznanie się z tym aktem regulacyjnym oraz tym, jak go postrzegają uczniowie. Rozdział drugi składa się z charakterystyki nagród i kar – wyjaśnienia czym są, jakie mają cele oraz jakimi zasadami warto się kierować stosując metodę nagradzania i karania wychowawczego. Przywołane również zostały tam wzmocnienia pozytywne i negatywne, które towarzyszą wspomnianej metodzie. Metodologiczne podstawy badań własnych zostały przedstawione w rozdziale trzecim. Wyjaśnione zostały w nim definicje przedmiotu i celu badań, problemów badawczych, metod, technik oraz narzędzi. Przy tym wymienione zostały problemy badawcze, które ukierunkowane są na temat niniejszej pracy i pozwalają na przeprowadzenie badań. Rozdział empiryczny jest niezwykle istotnym i ciekawym elementem całości, ponieważ ujęte tam zostały wyniki badań. W części pierwszej zbadana została problematyka nagród i kar dwóch bolesławieckich szkół podstawowych – jednej publicznej a drugiej prywatnej. Drugim elementem badań było skierowanie ankiety do uczniów szkół, których statuty zostały poddane wcześniejszej analizie. Było to pewnego rodzaju połączenie w jedną całość, ponieważ dzięki odpowiedziom wychowanków placówek można było zobaczyć, czy statut jest jedynie prawem pisanym i istnieje tylko formalnie, na papierze, czy jednak jego postanowienia są również stosowane w praktyce. Stosowane nagród i kar w środowisku szkolnym stanowi ważny element w kształtowaniu się osobowości dziecka, ponieważ kiedy nie stosuje się ich w sposób prawidłowy, można negatywnie wpłynąć na rozwój swoich podopiecznych. Odnosząc się do przeprowadzonych w pracy badań – zarówno Prywatna Szkoła Podstawowa Oxpress w Bolesławcu jak i Publiczna Szkoła Podstawowa nr 4 im. Jana Matejki w Bolesławcu stosują w wychowaniu swoich uczniów oddziaływanie wychowawcze j

Niniejsza praca magisterska składa się z trzech części: teoretycznej, metodologicznej i empirycznej. W pierwszej z nich omówiona została problematyka wychowania i metody wychowawcze, ze szczególnym uwzględnieniem metody nagradzania i karania. Pojęcie nagrody i kary zostało przedstawione zarówno z punktu widzenia psychologów jak i pedagogów. Przybliżona została klasyfikacja nagród i kar, jak również warunki ich skuteczności. Ponadto przedstawiono różne ujęcia nagradzania i karania, w tym: pedagogiki autorytarnej, antyautorytarnej oraz antypedagogiki. W części teoretycznej opisana została także rodzina jako środowisko opiekuńczo-wychowawcze wraz z charakterystyką poszczególnych stylów wychowawczych i postaw rodzicielskich oraz ich znaczeniem w wychowaniu dziecka. Pokrótce scharakteryzowane zostało także wychowanie przedszkolne. W pracy przedstawiono również sylwetkę rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym. Kolejna, metodologiczna część zawiera opis założeń metodologicznych pracy. Należy do nich między innymi cel badań, jakim było poznanie opinii matek dzieci w wieku przedszkolnym na temat nagradzania i karania wychowawczego. W części tej przedstawione zostały również: problemy badawcze, strategie, metody, techniki oraz narzędzia. W ostatniej, empirycznej części pracy zaprezentowana została analiza przeprowadzonych wywiadów. Przedstawiono w niej opinie czterech matek na temat nagradzania i karania wychowawczego.

Tematem niniejszej pracy jest system nagród i kar dyscyplinarnych stosowanych w zakładach karnych w Polsce. Celem poznawczym pracy było poznanie zasad stosowania nagród i kar dyscyplinarnych w zakładach karnych i ich znaczenia w przebiegu resocjalizacji. Natomiast celem utylitarnym było ustalenie realnych możliwości stosowania nagród i kar w praktyce penitencjarnej. W pierwszym rozdziale pracy dokonany został przeglądu literatury przedmiotu. Przeprowadzono rozważania terminologiczne, ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień związanych ze stosowaniem systemu nagród i kar w procesie oddziaływań penitencjarnych. Ujęte zostały informacje dotyczące m.in. tego jaki jest katalog nagród i kar dyscyplinarnych w kodeksie karnym wykonawczym, zasady resocjalizacji oraz ujęcie resocjalizacji w koncepcji behawioralnej. Rozdział drugi poświęcony został metodologicznym podstawom badań pedagogicznych. Przedstawione zostały sformułowane przedmiot badań, problemy badawcze oraz cele. Zostały również opisane techniki, za pomocą których przeprowadzono badania, to jest wywiad oraz obserwacja. Wywiady przeprowadzono z wychowawcami zakładów karnych, natomiast obserwacja prowadzona była podczas posiedzenia sądu penitencjarnego. Kolejny rozdział zawiera wyniki przeprowadzonych badań oraz próbę ich weryfikacji zgodnie z postawionymi pytaniami problemowymi. Uzyskane wyniki pozwoliły na zrealizowanie moich celów, którymi m.in. było poznanie jakie występują kary i nagrody, za co skazany otrzymują zarówno kary i nagrody oraz które z nich są najbardziej popularne wśród wychowawców. W ostatnim rozdziale zaprezentowano wnioski z przeprowadzonych badań, odzwierciedlenie metody nagród i kar dyscyplinarnych w literaturze przedmiotu oraz realizacji ich wykonanie w praktyce penitencjarnej. Uzyskane wyniki wskazują, że stosowanie metody nagród i kar dyscyplinarnych jest istotne w procesie resocjalizacji oraz stanowią jedną z najlepszych metod resocjalizacyjnych Temat tej pracy jest nie tylko bardzo interesujący, ale i ważny. Osoby znajdujące się w izolacji więziennej potrzebują bodźców do poprawy swojego zachowania. Takimi są właśnie nagrody i kary dyscyplinarne. Zbadanie tej problematyki jest trudne ze względu na teren badań, niemniej jednak warte swojej uwagi, przede wszystkim z racji możliwości jej wykorzystania podczas zabiegów resocjalizacyjnych w zakładach karnych.

Celem niniejszej pracy jest sprawdzenie związku zachodzącego między narcyzmem, jako cechą osobowości a akceptacją ideologii edukacyjnych w populacji studentów. Praca składa się ze 3 rozdziałów. Pierwszy z nich stanowi omówienie problemu badawczego w świetle literatury. W części tej podjęłam próbę przedstawiania istoty dwóch kluczowych zagadnień pracy: narcyzmu oraz wychowania. W rozdziale poruszony jest także temat ideologii edukacyjnych, występujących w trzech wymiarach: emancypacyjnym, adaptacyjnym oraz demokratyczno – wspólnotowym. Część druga dotyczy objaśnienia zagadnień metodologicznych, a także uzasadnia paradygmat, w jakim praca jest utrzymana. Rozdział trzeci natomiast, zawiera analizę uzyskanych wyników. Zestawienie bibliograficzne posłużyło mi do postawiania hipotez. Założyłam w nich istnienie związku między narcyzmem a wspomnianymi wcześniej ideologiami. Założenia okazały się być jednak błędne, gdyż oczekiwane korelacje nie zaszły.

Celem niniejszej pracy jest wykazanie zależności pomiędzy poziomem narcyzmu uczniów szkół ponad gimnazjalnych a uznaniem autorytetu rodziców oraz nauczycieli. W części teoretycznej pracy zawarte są wszystkie pojęcia, zagadnienia dotyczące narcyzmu oraz autorytetu, które pozwalają na zapoznanie się z przedmiotem badań. Na początku opisałam czym jest osobowość, aby lepiej zrozumieć mechanizmy działające u osób, które posiadają osobowość narcystyczną. Oparłam się na teorii powstawania narcyzmu według Z.Freuda, M.Klein, H. Kohuta oraz zapoznałam się klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10 oraz klasyfikacją zaburzeń DSM-IV. Nawiązałam również do mitu o Narcyzie w celach porównawczych, aby zauważyć różnice pomiędzy potocznym rozumieniem narcyzmu a naukową interpretacją tej osobowości. Drugim przedmiotem moich badań był autorytet a dokładnie sposób postrzegania rodziców oraz nauczycieli w kategorii autorytetu. W części teoretycznej opisuję ważną rolę i postawę rodzicielską oraz wychowawcy w procesie wychowania i tym samym budowania autorytetu. W moich badaniach wzięło udział 99 uczniów. Przebadałam 49 dziewcząt i 55 chłopców.

Moja praca magisterska została podzielona na cztery rozdziały. W rozdziale I zdefiniowałam i sklasyfikowałam pojęcie narkomanii, jej fazy, wybrane rodzaje narkotyków, przyczyny i następstwa zażywania narkotyków. Rozdział II zawiera opis i charakterystykę Stowarzyszenia Monar, lidera i społeczności terapeutycznej. W rozdziale III przedstawiłam metodologię badań. Rozdział IV zawiera analizę i interpretację wyników przeprowadzonych przeze mnie badań, w Monarze w Milejowicach. Każdy podrozdział zatytułowany jest jako problem badawczy. Opisałam refleksje, spostrzeżenia osób badanych, które dotyczyły ich stanu zdrowia, relacji w rodzinie, przyczyn ich uzależnienia. Zapytałam badanych także o ich plany na przyszłość i marzenia. Uzyskane informacje zawarłam w tym rozdziale.