Komunikacja odgrywa bardzo ważną role w życiu społecznym każdego człowieka. Umiejętność komunikowania się stanowi przejaw, jak i warunek życia społecznego. Na każdym etapie życia można zaobserwować u człowieka zmiany w sposobie komunikowania się z otoczeniem. Tematem mojej pracy jest „Komunikacja werbalna i pozawerbalna dzieci w wieku przedszkolnym w grupach rówieśniczych.” Moja praca podzielona jest na pięć rozdziałów. Pierwsze trzy, to rozdziały teoretyczne, kolejny to rozdział metodologiczny, a ostatni, to rozdział wynikowy. Rozdział pierwszy został zatytułowany: Właściwości rozwojowe dziecka w wieku przedszkolnym. Opisuje w nim między innymi charakterystyczne dla wieku przedszkolnego procesy rozwojowe. Skupiam się w nim na rozwoju fizycznym, psychicznym i emocjonalno- społecznym. Rozdział drugi nosi tytuł: Czynniki sprzyjające rozwojowi osobowości. Opisuje w nim pokrótce czym jest osobowość. Następnie wymieniam i opisuję czynniki odpowiedzialne za rozwój osobowości, koncentrując się głównie na środowisku rozwoju dziecka przedszkolnego. Podkreślam przy tym rolę rodziny, przedszkola oraz rówieśników w życiu dziecka. Rozdział trzeci został zatytułowany: Komunikacja i jej znaczenie dla dziecka. Skupiam się w nim na roli i znaczeniu komunikacji w życiu człowieka. Wymieniam także rodzaje komunikacji oraz omawiam typowe dla tego terminu pojęcia. Następnie wyjaśniam czym jest mowa i jakie jest jej znaczenie społeczne. Przedstawiam etapy rozwoju mowy, ze szczególnym uwzględnieniem wieku przedszkolnego. Rozdział czwarty został zatytułowany: Metodologia badań własnych. Prezentuje w nim problematykę badawczą, metodę, techniki i narzędzia badawcze, a także charakterystykę terenu badań. Dodatkowo przedstawiam swój plan badawczy oraz opisuję wykorzystaną przeze mnie technikę i narzędzie badawcze. Rozdział piąty jest rozdziałem wynikowym. Zawiera analizę materiału badawczego oraz kilka wniosków dotyczących przeprowadzonych przeze mnie badań. W zakończeniu znajduje się podsumowanie, które stanowi uogólnienie wcześniej wysuniętych wniosków. Wiek przedszkolny to okres doskonalenia się komunikacji - zwłaszcza werbalnej. Jest to także doskonały moment do odkrywania oraz zdobywania umiejętności w kontaktach społecznych z rówieśnikami. Relacje jakie dziecko nawiązuje w przedszkolu, wśród rówieśników, odgrywają bardzo istotną rolę w rozwoju jednostki. Umiejętności i doświadczenie jakie zdobędzie w kontaktach z drugim człowiekiem, będą rzutowały na jego dalsze relacje i kontakty społeczne.

Problematyka tej pracy dyplomowej oscyluje pomiędzy aspiracjami zawodowymi i edukacyjnymi studentów pedagogiki umieszczonymi w kontekście obecnej sytuacji na rynku pracy. Celem teoretycznym pracy było pogłębienie i uaktualnienie wiedzy na temat aspiracji studentów pedagogiki. Celem praktycznym wypracowanie strategii ułatwiającej wejście na rynek pracy. W celu uzyskania pełnej wiedzy na dany temat, przeanalizowana została dostępna literatura w zakresie aspiracji oraz dane statystyczny dotyczące sytuacji na dolnośląskim rynku pracy. W celu przeprowadzenia badań zaprojektowany został kwestionariusz ankiety, który był wypełniony przez stu studentów pedagogiki na różnym poziomie kształcenia. Problematyka aspiracji zawodowych i edukacyjnych mimo pozornie całościowego wyczerpania, wymaga ciągłego badania ponieważ równolegle z intensywnymi zmianami w otaczającej nas rzeczywistości zmieniają się również nasze oczekiwania i możliwości ich realizacji. Dane te dają możliwość efektywnego reagowania na wszelkie zmiany.

Niniejsza praca opisuje komunikację między dziećmi w dwóch przedszkolnych grupach integracyjnych. Komunikacja oparta na partnerstwie w dialogu rozpatrywana jest jako porozumiewanie się zarówno w aspekcie werbalnym jak i niewerbalnym, a także jako wchodzenie w relacje interpersonalne. Praca opisuje zależności pomiędzy kompetencją językową a komunikacyjną oraz ich wpływ na socjalizację dzieci. Proces komunikowania się odniesiony został do integracyjnych grup w przedszkolu. Analiza celów, form i metod pracy przedszkoli pokazała jak przebiega integracja dzieci w grupie oraz jak placówka wpływa na ich socjalizację. Praca ma charakter badawczy i została oparta na metodzie etnograficznej. Analiza badań własnych pokazała ograniczenia występujące w grupach oraz jakość procesu komunikacyjnego między dziećmi.

Niniejsza praca zawiera dwa rozdziały teoretyczne w których zawarte zostały informacje na temat tożsamości młodego człowieka w świecie ponowoczesnym, a także zaznaczono wartość możliwości wyrażania własnego „ja” przez młodzież szkolną. Pierwszy rozdział odnosi się do kreowanej przez młodego człowieka tożsamości i jej aspektów kulturalnych, a także możliwych źródeł rozwoju. Drugi rozdział dotyka aspektu buntu przeciw zasadom współczesnego świata oraz jego istotności dla samorozwoju młodej osoby. Rozdział trzeci jest rozdziałem metodologicznym. Praca napisana została w oparciu o podejście antypozytywistyczne w paradygmacie interpretatywnym. Badania zrealizowano dzięki metodzie wywiadów narracyjnych przeprowadzonych z kilkoma osobami należącymi do subkultur typowych dla współczesnego środowiska szkolnego, oraz analizie forów internetowych. Główne problemy badawcze brzmią następująco: Jakie znaczenie ma dla współczesnej młodzieży możliwość wyrażenia własnego ja w środowisku szkolnym? W jakiej mierze niekonwencjonalny sposób wyrażania siebie wynika z potrzeby buntu wobec obowiązujących norm kulturowych? Przeprowadzone badania wykazały, że bunt wciąż jest niezwykle istotnym aspektem rozwoju młodzieży. Tak było dawniej, tak jest i dziś – młodzież chcąc zaznaczyć swoje miejsce w społeczeństwie chętnie rzuca wyzwanie światu dorosłych i promowanym przez niego wartościom. Polska, która obecnie nie naciska na ujednolicenie stylu życia i pozwala na swobodę w dokonywaniu wyborów, także tych związanych z wyglądem, jest idealnym miejscem dla swobodnego rozwoju młodzieży. Młodzi ludzie chętnie uzewnętrzniają swoje „ja” poprzez charakterystyczny wygląd. Także w murach szkolnych czują się stosunkowo swobodnie, traktując ów budynek jako przestrzeń do buntowniczego wyrażania siebie. Bunt wciąż oznacza walkę ze światem dorosłych i z „typowością”. Młodzież chętnie buntuje się, ponieważ dzięki temu poznaje różne opcje osobistego rozwoju, ćwiczy siłę charakteru, a przede wszystkim – zaznacza swoje miejsce w społeczeństwie. Wyrażenie własnego „ja” to możliwość poznania osób o podobny światopoglądzie, a także sposób na nauczenie się życia w społeczeństwie w zgodzie z samym sobą, nawet jeśli wiąże się z pewnym stopniem stygmatyzacji. W społeczeństwie łatwo dostrzec jak wielką rolę odgrywa odwaga, gdyż obecnie nie tyle promuje się dostosowywanie się do grupy, co siłę indywidualnych jednostek.

W dzisiejszych czasach konsumpcjonizm zrewolucjonizował potrzeby człowieka, do tego stopnia, że największą wartością w życiu człowieka jest posiadanie jak największej ilości nowych towarów. Zakupoholizm jest bardzo silnym uzależnieniem, który często jest przyczyną utraty pracy, ogromnych długów, rozwodów, ale przede wszystkim sposobem radzenia sobie z trudnościami oraz rozładowaniem złych emocji. Praca stanowi próbę odpowiedzi na pytanie o rzeczywiste uwarunkowania zakupoholizmu w kontekście autoprezentacji. W pierwszym rozdziale została przedstawiona charakterystyka autoprezentacji, jej funkcje oraz taktyki autoprezentacji. Ukazano również aspekt autoprezentacji, oraz różnice zachowania w warunkach "publicznych" i "prywatnych". Drugi rozdział został poświęcony tematyce związanej z uwarunkowaniami związanymi z zakupoholizmem. Przedstawiona została istota, geneza, rodzaje zakupoholizmu oraz sylwetka zakupoholika i jego relacje w środowisku społecznym. Trzeci rozdział to metodologiczne podstawy badań własnych, w których wyjaśniono istotę procesu badawczego, ze zwróceniem uwagi na poszczególne jego etapy. Opisane zostały zasady decydujące o wyborze podejścia badawczego. Przedstawiony został przedmiot, cel badań, oraz problem badawczy, a także procedura badań. W czwartym rozdziale zostały zaprezentowane wyniki badań własnych w oparciu o trzy obszary eksploracji, które dotyczą: uwarunkowań zakupoholizmu wśród badanych, syndromu zakupoholika i jego konsekwencji oraz radzenie sobie z zakupoholizmem oraz zakres koniecznego wsparcia. We wnioskach udzielono odpowiedzi na pytanie badawcze: Jaka jest autoprezentacja zakupoholika?, oraz dokonano konceptaulizacji celów: teoretycznego, poznawczego oraz praktycznego w kontekście autoprezentacji zakupoholika.

W pracy zanalizowany został problem wprowadzania dzieci w świat sztuki w małej miejscowości. Zagadnienie dotyczy przedszkolaków. Badania przeprowadzone zostały w przedszkolu oraz w lokalnej instytucji kulturalnej. Praca ma formę badawczą. W jej skład wchodzi wstęp, 5 rozdziałów oraz zakończenie. W pierwszym rozdziale opisana została sylwetka dziecka w wieku przedszkolnym, jego możliwości. W kolejnym opracowano wieloznaczność pojęcia sztuki, a także niektórych jej dziedzin. Rozdział trzeci dotyczy przedszkola – organizacji, najważniejszych dokumentów. Przedostatnia część dotyczy metodologii – wybranych metod, technik, a także pytań badawczych, na które znajdziemy odpowiedź w ostatnim rozdziale. Wszystko zostało podsumowane we wnioskach. Celem pracy jest zobrazowanie rzeczywistej sytuacji wprowadzania dzieci w świat sztuki w warunkach wiejskich. W pracy przedstawione zostały formy, z których korzysta się w jednej z małych miejscowości. Dzięki wywiadom z dyrekcją przedszkola, Gminnego Ośrodka Kultury oraz nauczycielkami jak również obserwacjom i rysunkom dzieci, powstał obraz szans i zagrożeń dla upowszechniania sztuki wśród najmłodszych dzieci. Mieszkańcy małych miejscowości mają ograniczony dostęp do dóbr kultury, ponieważ wszelkie kina, teatry, muzea, galerie są umiejscowione w większych aglomeracjach. Jedyną możliwością jest dojazd do miast, jednak wiążę się on z wydatkiem na przejazd oraz wymaga poświęcenia większej ilości czasu. Bardzo często zdarza się, że edukacja kulturalna dzieci kończy się na okresie przedszkolnym lub szkolnym. Widoczny jest powrót i zachowanie niektórych tradycji związanych z okresem bożonarodzeniowym i wielkanocnym. Najmłodsi z chęcią angażują się w działania na rzecz lokalnej społeczności.

Temat mojej pracy brzmi: Współczesne zabawy dzieci przedszkolnych i ich stymulująca rola w rozwoju. Praca przedstawia obserwacje prowadzone na dzieciach przedszkolnych oraz wywiad z nauczycielką edukacji przedszkolnej. Celem poniższej pracy jest zbadanie roli współczesnych zabaw dzieci w wieku przedszkolnym w aspekcie stymulacji rozwoju. Oprócz tego, dowiedzenie się poprzez obserwację dzieci i wywiad z nauczycielami, jakie rodzaje zabaw preferowane są przez dzieci, jakie wartości mają zabawy kierowane i swobodne w stymulacji rozwoju dziecka. Chciałabym przez to dowieźć, że zabawy te odgrywają ogromną rolę w rozwoju dziecka, jest wiele preferowanych zabaw przez dzieci, które znacznie stymulują ich rozwój, zwłaszcza zabawy kierowane, a nie koniecznie swobodne. W pierwszym rozdziale zatytułowanym- Zabawa jako zjawisko w kulturze, ukazane zostają teorie zabawy, zabawa jako zjawisko społeczne oraz zabawa jako potrzeba człowieka. W drugim rozdziale, noszącym nazwę- Zabawa jako podstawowa forma aktywności dziecka, mowa jest o rodzajach zabaw i rozwojowym charakterze zabawy. W rozdziale trzecim- Metodologii, ukazany jest przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, jakie zostały założone przed badaniami. Odnaleźć można również informacje o metodach, technikach i narzędziach badawczych jakimi zostały przeprowadzone badania oraz kilka zdań o terenie i przebiegu badań. Czwarty rozdział to Analiza wyników badań własnych, gdzie znajduje się szczegółowa analiza wszystkich elementów. Praca ma charakter teoretyczno- badawczy. Pisząc pracę postawiłam hipotezę główną, która brzmi: Współczesne zabawy dzieci przedszkolnych odgrywają ogromną rolę w aspekcie stymulacji rozwoju. Hipoteza ta całkowicie się potwierdza, dzięki wnioskom wysuniętym podczas obserwacji i po przeprowadzeniu wywiadu z nauczycielką przedszkola. Zabawy prowadzone w przedszkolu, jak i te podejmowane przez dzieci z własnej inicjatywy znacząco sprzyjają rozwojowi różnorodnych sprawności dziecka. Hipoteza pierwsza mówiąca o tym, że jest wiele rodzajów zabaw preferowanych przez dzieci, które znacznie stymulują rozwój dziecka przedszkolnego także się potwierdziła. Dzięki obserwacji dzieci można zauważyć, że znają i lubią one wiele zabaw, które znacząco wpływają na jego rozwój zarówno te podejmowane przez nich samorzutnie, jak i organizowane przez nauczyciela. Następna hipoteza również potwierdziła się całkowicie, stwierdzając, że zabawy kierowane w znacznym stopniu wpływają na stymulację rozwoju dziecka. Wnioskuję to dzięki mojej obserwacji, jak i po rozmowie z nauczycielką, która zgodziła się z tym w 100%. Według kolejnej hipotezy, nie wszystkie zabawy spontaniczne mają ogromny wpływ na rozwój dziecka. Tego zdania jestem ja po obserwacji dzieci, tego zdania jest również nauczycielka przedszkola. Niektóre zabawy spontaniczne są zbyt niebezpieczne i mogą stanowić zagrożenie dla dziecka. Hipoteza ta również została potwierdzona. Reasumując, wszystkie moje hipotezy się p

Tematem mojej pracy magisterskiej, są relacje jedynaków z rówieśnikami w grupie przedszkolnej. Celem niniejszej pracy było określenie relacji jedynaków w grupie rówieśniczej. Terenem moich badań było Przedszkole nr 8 z Oddziałami Integracyjnymi, położone w małej miejscowości o nazwie Zgorzelec. Do badań wybrałam grupę dzieci 5-6-letnich. W całej grupie jest dziesięciu chłopców i osiem dziewczynek. Dzieci mających rodzeństwo jest dwanaście, a jedynaków jest sześciu. W szóstce jedynaków są dwie dziewczynki Aleksandra i Sylwia oraz czterech chłopców, Kamil, Błażej, Szymon i Paweł, wszystkie dzieci jedyne mają po 6 lat. Problemem głównym było sprawdzenie relacji jedynaków w grupie rówieśniczej. Aby dobrze przeprowadzić badania wybrałam również problemy szczegółowe. W problemach szczegółowych, chciałam sprawdzić, czy jedynacy potrafią dzielić się swoją własnością, częściej popadają w konflikty jak dzieci mające rodzeństwo i czy mają problem z izolacją w grupie. W niniejszych badaniach zastosowano metodę indywidualnych przypadków. Dzięki wybranym narzędziom i technikom badawczym jakim były wywiady i socjogram, mogłam sprawdzić jak kształtują się relacje między dziećmi mającymi rodzeństwo a jedynakami. Wywiady przeprowadziłam z rodzicami dzieci, dziećmi i ich wychowawcą grupy. Socjogram przeprowadziłam z dziećmi, w czerwcu 2015 roku jak i dla porównania w marcu 2016 roku. Z badań przeprowadzonych przeze mnie wynika, że nie można myśleć o jedynaku jak o stereotypie dziecka złośliwego, rozpieszczonego i egoistycznego. Każde dziecko jest inne i nie można myśleć o nich jednakowo. Duży wpływ na zachowanie jedynaka mają jego rodzice, którzy często nie widzą problemu w zachowaniu dziecka, bagatelizują je, a to oni przecież są wzorem dla ich dziecka.

Niniejsza praca dotyczy odbioru literatury przez dzieci 7-8 letnie. Głównym celem było zbadanie oraz ukazanie, w jaki sposób dzieci w młodszym wieku szkolnym dekodują treści zawarte w tekstach literackich, czy dostrzegają wartości, antywartości oraz sytuacje wychowawcze w nich zawarte. W części teoretycznej opisuję sylwetkę rozwoju dzieci 7 – 8 letnich, prawidłowości rozwojowe mające wpływ na recepcję treści kultury oraz możliwości indywidualne każdego dziecka. Dodatkowo wyjaśniam, czym jest literatura dziecięca, jakie są jej rodzaje oraz przedstawiam rolę przewodnika w odbiorze treści kultury. Wspominam również o sposobach wprowadzania dzieci w świat kultury, jak również roli jaką spełnia ten proces w rozwoju młodszego dziecka. Dalsza część pracy dotyczy kontekstu przeprowadzonych badań. Odwołuję się do teorii, jak również opisuję szkołę jako środowisko wychowawczo – edukacyjne uczniów. Jest to istotna część, ponieważ to właśnie w szkole podstawowej przeprowadziłam badania do pracy magisterskiej. W kolejnym rozdziale, dotyczącym zagadnień metodologicznych, skupiam się na wyjaśnieniu celu podjętych działań, dokonuję wyboru problemu badawczego, jak również pytań głównych i szczegółowych, które były podstawą do rozpoczęcia badań pedagogicznych. W tej części omawiam również metody i techniki, które wykorzystałam w czasie realizowania własnych badań. W ostatniej części odwołuję się do wartości, antywartości, wzorów oraz sytuacji wychowawczych zawartych w tekstach literackich. Wyjaśniam ich rolę w dziecięcym życiu oraz udzielam odpowiedzi na pytania badawcze. W formie podsumowania analizuję zebrane dane oraz dokonuję ich interpretacji. Jako potwierdzenie analizowanych danych umieszczam tabele, wykresy oraz rysunki dzieci z ich słownymi opisami. W zakończeniu, w formie podsumowania, zwracam uwagę na fakt, że uczniowie w młodszym wieku szkolnym bez problemu dostrzegają wartości i antywartości zawarte w tekstach literackich. Wyróżniają postaci pozytywne i negatywne, które są nośnikiem wartości. Nie mają kłopotów z dostrzeżeniem wzorów osobowościowych oraz sytuacji wychowawczych zawartych w omawianych utworach.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest to, jaką wartość wychowawczą zdaniem nauczycieli przedszkolnych i wczesnoszkolnych mają zabawy swobodne. Przeprowadzając badania własne chciałam sprawdzić, jak nauczyciele postrzegają zabawy swobodne, czy potrafią je zdefiniować, wskazać ich wartość dla rozwoju dzieci i wykorzystywać w pracy własnej. Moje badania przeprowadzałam poprzez przygotowanie ankiety dotyczącej zabaw swobodnych. Przygotowana przeze mnie ankieta zawierała 10 pytań, (w tym pytania otwarte i zamknięte). Ankiety zostały przeze mnie rozdane nauczycielom przedszkolnym i wczesnoszkolnym a następnie zebrane i zanalizowane. Na końcu opracowałam wyniki i opisałam wnioski, które wyciągnęłam na podstawie odpowiedzi nauczycieli. Poprzez moje badania doszłam do wniosku, iż nauczyciele przypisują zabawom swobodnym dużą wartość wychowawczą. Potrafią określić czym są zabawy swobodne i jakie dają korzyści dzieciom i nauczycielom. Nauczyciele uważają, że tego rodzaju zabawy mają dużą wartość dla rozwoju dzieci, stosują je i mają określoną opinię na temat tego, jak często dzieci powinny bawić się swobodnie. Poprzez przeprowadzone przeze mnie badania doszłam również do wniosku, że zbyt mało uwagi w kształceniu nauczycieli poświęca się zabawie swobodnej i jej wartości w rozwoju dzieci.

W dzisiejszych czasach znajomość języka obcego jest furtką otwierającą wiele możliwości w dorosłym życiu. Zachęcenie dzieci do nauki języka obcego jest nie łatwym zadaniem, jeśli nie posiada się znajomości zasad pedagogicznych, metod, technik,które uczynią, że ów proces nauczania i uczenia będzie atrakcyjny dla uczniów. Głównym celem badawczym niniejszej pracy jest poznanie opinii uczniów kl. IV - VI odnośnie najbardziej wartościowych form nauki języka niemieckiego. Cała praca składa się z części teoretycznej i empirycznej. Część teoretyczna odnosi się do procesu nauczania dzieci w wieku starszym, więc zawiera charakterystykę rozwoju dzieci w starszym wieku szkolnym, procesu kształcenia oraz specyfiki nauki i nauczania języka niemieckiego w szkole podstawowej. Druga część – empiryczna składa się z dwóch rozdziałów. Pierwszy dotyczy metodologii badań, a więc złożeń badawczych, opisanych metod, technik badawczych oraz charakterystyki terenu i grupy badawczej. Drugi natomiast odnosi się do oceny form pracy na lekcji języka w opinii uczniów klas IV, V i VI. Uwieńczeniem części empirycznej są wnioski, które generalizują wypowiedzi uczniów i uwidaczniają ich opinię. Z wniosków wynika, że najbardziej atrakcyjną formą pracy na lekcjach języka niemieckiego dla uczniów klas IV, V, i VI są formy aktywizujące. Za najlepszą metodę pracy uczniowie uznali gry dydaktyczne takie jak: "Koło fortuny”, „Wisielec” oraz „Zimno-ciepło". Ponadto z przeprowadzonej ankiety wynika, że proces nauki języka niemieckiego nie zależy od wieku uczniów, dlatego też proces nauki przebiega bardzo podobnie w klasie czwartej, piątej i szóstej. Różnice są niewielkie i wynikają z rosnących umiejętności i stopnia opanowania wiedzy. Z analizy poszczególnych odpowiedzi dotyczących ulubionych form pracy na lekcji wynika, że uczniowie klasy czwartej wolą rozmawiać na lekcji języka niemieckiego, klasy piątej rozwiązywać zadania zawarte w ćwiczeniach i podręczniku, a uczniowie klasy szóstej posiadają umiejętności na tyle rozwinięte, że czują się oni pewnie i chętnie rozmawiają w języku niemieckim, ale i rozwiązują zadania zawarte w podręczniku i ćwiczeniach. Ponadto, biorąc pod uwagę analizę metod wybranych przez poszczególne grupy respondentów, to można wywnioskować, że preferencje uczniów są bardzo podobne. Największy odsetek uczniów klasy czwartej i piątej uważa, że najlepszym sposobem, który pomaga w nauce słówek z języka niemieckiego jest śpiewanie piosenek. Równie cenną metodą zdaniem respondentów jest wcielanie się role. Uczniowie klasy szóstej właśnie te metodę uznali za najlepszą. Za najmniej pomocne w nauce słówek uznali natomiast recytację wierszy. Biorąc pod uwagę teksty, z których uczniowie uczą się najszybciej słówek, to w tej kwestii odpowiedzi respondentów wskazują na to, że uczniowie klasy czwartej wolą w pierwszym rzędzie uczyć się z piosenek i wierszy, następnie z dialogów czytanek, dialogów i komiksów. Uczniowie klasy piątej podobnie jak z klasy czwartej w pierwszym rzędzi

Streszczenie: Miejsce świetlicy środowiskowej w życiu gimnazjalistów. Praca, którą prezentuję dotyczy dzieci w wieku gimnazjalnym uczęszczających do placówek pozaszkolnych. W pracy chciałam ukazać szeroki wachlarz zadań, spoczywających w rękach pracowników tego typu placówek. Dowiadujemy się z niej, że ukształtowanie młodej osoby zależy głównie od środowiska rodzinnego, a kolejną ważną grupą jest grupa rówieśnicza dzieci, która w dużym stopniu przyczynia się do rozwoju społecznego uczniów. Z wniosków jakie osiągnęłam w pracy stwierdzam, że ogromny wpływ na rozwój osobowości dzieci, a zwłaszcza w wieku gimnazjalnym oprócz rodziny i grupy rówieśniczej ma środowisko lokalne, w którym dziecko wzrasta. W pracy badałam miejsce placówki opiekuńczej w życiu gimnazjalistów. Przeanalizowałam jaki wpływ na rozwój dzieci ma świetlica, jak kształtują się relacje między wychowankami, jak organizowane są zajęcia, jakimi metodami, kto korzysta z oferty zajęć i dlaczego. Wszystkie dzieci, które uczęszczały do świetlicy środowiskowej były uczestnikami dobrowolnymi. Są to dzieci wyłącznie z rodzin dysfunkcyjnych. Świetlica środowiskowa ma za zadanie przede wszystkim organizować ich czas wolny, jednakże każde z dzieci ma swój własny indywidualny powód korzystania z oferty tej placówki. W pracy szeroko przeanalizowałam motywacje i oczekiwania młodzieży uczęszczającej do placówki. . Z wielogodzinnych obserwacji jakie prowadziłam w świetlicy środowiskowej mogłam zebrać wystarczająco dużo danych, które pomogły mi sformułować wnioski. Z pracy dowiemy się jak funkcjonuje świetlica środowiskowa, jakie realizuje cele. Na chwilę obecna wiem, że osobie z zewnątrz i mało zaangażowanej emocjonalnie w życie dzieci trudniej byłoby prowadzić tam badania. Pewne cechy dzieci i zdarzenia nie zawsze mogłyby być łatwo dostrzeżone dla obserwatora z zewnątrz.

Zadaniem każdego rodzica, troszczącego się o dobro własnego dziecka, jest stale poznawać je od nowa, podążać za nim, być na bieżąco z tym, co dzieje się u niego na każdej płaszczyźnie, a szczególnie tej rozwojowej. Rosnący poziom wykształcenia rodziców, postęp najnowszych technologii, a także szerszy do nich dostęp, w dużym stopniu wpływają na rosnącą świadomość wychowawczą współczesnych rodziców. To wszystko, było dla mnie największą inspiracją do napisania pracy, której tytuł brzmi: „Znaczenie zabawy dziecka w okresie żłobkowym w przekonaniu rodziców”. Jest to praca badawcza, która skonstruowana jest z trzech rozdziałów, wstępu i zakończenia, bibliografii, a także aneksu w postaci kwestionariusza ankiety. Pierwszy z nich, zawiera teoretyczne rozważania, dotyczące rozwoju małego dziecka, pojęcia, jakim jest zabawa, rozważania na temat współczesnej rodziny w nawiązaniu do jej cech, zadań i funkcji, jakie pełni oraz powinna spełniać, a także krótkie przedstawienie instytucji opiekuńczo – wychowawczej, jaką jest żłobek. Tutaj odniosłam się do obecnie panujących standardów dotyczących wcześniej wspomnianej placówki, ponieważ aspekt historyczny nie był znaczący dla tematu mojej pracy. Skupiłam się w nim na opisaniu wszystkich elementów z perspektywy dziecka w wieku żłobkowym. Drugi rozdział, ma również charakter teoretyczny i dotyczy metodologicznych podstaw badań, które przeprowadzałam na potrzeby napisania niniejszej pracy. Omówiony jest w nim główny problem badawczy: „Jak zabawa oddziałuje na rozwój małego dziecka w przekonaniu jego rodziców?”. Jak również problemy szczegółowe. Zawarłam w nim także hipotezę badawczą oraz krótko opisałam metody i narzędzia badawcze. Przedstawiłam w nim także charakterystykę terenu, na którym przeprowadzałam badania oraz opisałam, w jaki sposób zorganizowałam wszystkie elementy, warunkujące przeprowadzenie rzetelnych badań. Na koniec dodałam niezmiernie ważny element, a mianowicie krótko scharakteryzowałam pojęcie etyki badacza w prowadzonych badaniach naukowych. Na rozdział trzeci, składają się wyniki przeprowadzonego przeze mnie badania, ujęte w trzech kontekstach, a mianowicie: rodzaje zajęć zabawowych z dzieckiem, towarzysze zabaw dziecka, dostrzegania sfery aktywności zabawowej dziecka w zabawie. Rozdział ten zakończyłam wnioskami, jakie pojawiły się po przeprowadzonych badaniach.

Joanna Tymkowska Streszczenie pracy magisterskiej Temat pracy magisterskiej: Przejawy aktywności dzieci w wieku wczesnoszkolnym podczas zajęć pozalekcyjnych W pierwszym rozdziale pracy badawczej została opisana sylwetka psychofizyczna dziecka w wieku wczesnoszkolnym. We wstępie zawarłam szczegółowy opis dotyczący przyczyn wybrania mojego tematu pracy. Jest to związane z moją obecną pracą zawodową, w której jestem nauczycielką edukacji wczesnoszkolnej i prowadzę warsztaty zajęć pozalekcyjnych z robotyki. W rozdziale dotyczącym sylwetki psychofizycznej dziecka wyróżniłam konkretne rodzaje: sylwetka fizyczna, poznawcza, emocjonalna oraz społeczno – moralna dziecka. Na podstawie literatury pedagogicznej dokonałam szerokiej charakterystyki poszczególnych sylwetek z uwzględnieniem wieku wczesnoszkolnego. W kolejnym rozdziale: Zajęcia pozalekcyjne w edukacji wczesnoszkolnej zostały opisane funkcje czasu wolnego dzieci. Wyróżniłam również cele zajęć pozalekcyjnych w oparciu o literaturę. Następnie opisałam wszelkie zasady oraz formy, które są istotne na zajęciach dodatkowych. W kolejnym podrozdziale wskazałam na to jak ważna jest rola nauczyciela prowadzącego koła zainteresowań dla dzieci w klasach 1 – 3. Rozdział metodologiczny rozpoczyna się od opisu środowiska badawczego, czyli szkół, w których zostało przeprowadzone badanie. Następnie wyróżniłam założenia badawcze mojej pracy oraz wskazałam na przedmiot i cele swoich badań. Wyłoniłam dzięki temu problemy oraz hipotezy badawcze, które wskazywały drogę dalszej procedury badawczej. Opisałam także z jakich metod, technik i narzędzi korzystałam podczas badania uczniów klas młodszych. W rozdziale: Analiza wyników badań własnych scharakteryzowałam grupę badaną poprzez szeroki opis środowiska. Następnie oddałam analizie ilościowej poszczególne zjawiska na podstawie przeprowadzonej w szkołach podstawowych ankiecie. Wyróżniłam liczbę osób biorących udział w kwestionariuszu, ile osób korzysta z poszczególnych zajęć pozalekcyjnych w placówkach. Wyłoniłam dzięki temu konkretne sfery aktywności uczniów (sfera estetyczna, naukowa, sportowa, inne). Skupiłam się również na umiejętnościach jakie nabyli uczniowie dzięki uczestnictwu w zajęciach dodatkowych. Porównałam przejawy aktywności uczniów w dwóch badanych placówkach. Wykorzystałam także metodę obserwacji na wybranych przez siebie zajęciach pozalekcyjnych. Na koniec napisałam wnioski z przeprowadzonych przeze mnie badań na temat przejawów aktywności uczniów klas młodszych. W pracy wyróżniłam również spis literatury w postaci bibliografii oraz dołączyłam załączniki.

Muzyka towarzyszy nam na każdym kroku , nieliczni wiedzą ,że wpływa silnie na psychikę człowieka. Najbardziej jednak muzyka wpływa na dzieci. Zwłaszcza w okresie przedszkolnym podczas, którego następuje wiele intensywnych zmian. Zajęcia umuzykalniające w przedszkolu dają ogromną możliwość do kształtowania wrażliwości estetycznej. Owa praca magisterska nosi tytuł : Formy edukacji muzycznej w przedszkolu w grupie dzieci czteroletnich. Głównym problemem badawczym jest pytanie :Jakie są formy edukacji muzycznej w grupie dzieci czteroletnich? Natomiast celem pracy jest zaprezentowanie różnych form zajęć umuzykalniających w Niepublicznym przedszkolu Tuptuś. Badając elementy procesu wychowania i edukacji w obszarze edukacji kulturalnej wykorzystane zostały techniki takie jak : obserwacja i wywiad. W niniejszej pracy znajdują się protokoły obserwacji zajęć logorytmicznych , rytmicznych , tanecznych oraz koncertu umuzykalniającego Filharmonii Dolnośląskiej . W celu poszerzenia zgromadzonych informacji zostały również przeprowadzone wywiady z nauczycielami , instruktorami , muzykami prowadzącymi zajęcia. Wszystkie zajęcia umuzykalniające opierają się na tych samych rodzajach zabaw , jednakże instruktorzy bądź nauczyciele mogą osiągać zupełnie inne cele. Mają możliwość niwelować stres, usprawniać mowę, zwiększać sprawność fizyczną, kształtować orientację w przestrzeni. Owe efekty są równoznaczne z zaangażowaniem nauczyciela i atmosferą w grupie.

Tematem mojej pracy jest organizacja i formy spędzania czasu wolnego przez dzieci w środowisku lokalnym. Przedstawiam w niej badania przeprowadzone na grupie dzieci w średnim wieku szkolnym. Celem poniższej pracy jest zbadanie sposobów organizowanie czasu wolnego przez uczniów szkoły podstawowej mieszczącej się na terenach wiejskich. Ponadto pragnę przedstawić formy spędzania czasu wolnego oferowane przez szkołę, rodzinę i środowisko lokalne. Chciałabym zbadać jak owe zajęcia kształtują rozwój młodego człowieka i jaki mają na niego wpływ. A także czy koła pozalekcyjne są atrakcyjne w oczach uczniów i zaspokajają ich głód wiedzy i zainteresowań. W pierwszym rozdziale zatytułowanym- Czas wolny dziecka w kulturze naszego społeczeństwa przedstawiona zostaje definicja wartości jak i czasu wolnego oraz znaczenie wypoczynku w kontekście indywidualnego rozwoju jednostki jak i w ujęciu medycznym. Ponadto zawarłam informacje dotyczące sfery społecznej, biologicznej jak i kulturowej dziecka. W drugim rozdziale noszącym nazwę- Rozwój dziecka, pragnęłam ukazać rozwój dziecka w średnim wieku szkolnym, etapy rozwoju oraz ogólną charakterystykę wieku szkolnego. W rozdziale trzecim- Metodologiczne postawy pracy, odszukać można przedmiot oraz cel badań, problemy i hipotezy badawcze, jakie zostały postawione przed badaniami. Występują także informacje o metodach, technikach i narzędziach badawczych za pomocą jakich zostały przeprowadzone badania, a także wskaźniki i zmienne. Rozdział ten uzupełniłam o opis środowiska badawczego i przebieg badań. Czwarty rozdział to- Analiza wyników badań własnych, gdzie znajduje się szczegółowy opis wyników moich badań. Ostatni, rozdział piąty zatytułowany – Analiza dokumentów, zawiera opis badanego przeze mnie rocznego planu pracy szkoły. Praca ma charakter teoretyczno- badawczy. W badaniu wzięło udział 66 uczniów, co stanowi 100 %. W Zespole Szkół w Pisarzowicach podjęłam próbę zbadania opinii uczniów na temat form i organizacji czasu wolnego. Badaniami objęłam grupę 38 dziewczynek i 28 chłopców z klas szkoły podstawowej. W pracy problemy główne przybrały postać następujących pytań: 1. Jakie formy spędzania czasu wolnego są do dyspozycji dzieci? 2. Jakie wartości są przekazywane dzieciom podczas spędzania czasu wolnego? W pracy problemy główne przybrały postać następujących pytań: 1. Jakie formy spędzania czasu wolnego są do dyspozycji dzieci? 2. Jakie wartości są przekazywane dzieciom podczas spędzania czasu wolnego? Pisząc pracę postawiłam hipotezę główną, która brzmi: : organizacja i formy spędzania czasu wolnego jest sposobem na poznanie świata i rozwijanie wszechstronnych zainteresowań dzieci. Pierwsza z hipotez porusza kwestie form spędzania czasu wolnego takich jak: działalność fizyczna, intelektualna, poszerzanie zainteresowań potwierdziła się. Uczniowie podczas swojego czasu wolnego wykonują wiele interesujących ich zajęć. Kolejna hipoteza odnosiła się do form spędzania czasu wolnego w do

Moja praca porusza temat czasu wolnego dziecka w młodszym wieku szkolnym. W pierwszym rozdziale pracy, w oparciu o literaturę pedagogiczną i psychologiczną przedstawiłam sylwetkę dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Rozdział drugi porusza tematykę czasu wolnego. W nim, również w oparciu o literaturę, wyjaśniłam definicję czasu wolnego oraz przedstawiłam jego formy . Rozdział trzeci ma charakter metodologiczny. Wyjaśniłam w nim pojęcia takie jak: metodologia badań, problem badawczy, przedmiot i cel badań. Ostatni rozdział poświęcony został analizie badań. Zawarte są w niej wyniki z przeprowadzonej wśród rodziców uczniów klas I, II i III. Przedstawię w nim również grupę badaną oraz scharakteryzuję teren badań.

Tematem mojej pracy są: dzieci z trudnościami mowy w grupie wczesnoszkolnej. Praca przedstawia badania przeprowadzone na uczniach, borykających się z różnymi zaburzeniami mowy w klasie I. Głównym celem jej powstania jest zbadanie postaw uczniów wobec danej grupy. A także zapoznanie się z funkcjonowaniem dzieci z zaburzeniami mowy w środowisku rówieśniczym oraz z jakimi problemami mogą spotkać się badane jednostki. Praca poparta jest literaturą oraz przeprowadzonymi badaniami. Pierwszy rozdział pracy poświęcony jest wyjaśnieniu znaczenia komunikacji w rozwoju dziecka. Zawiera: opis istoty komunikacji jako sposobu uspołecznienia oraz przedstawia jej kulturowe uwarunkowania w rozwoju dziecka. Drugi rozdział porusza problematykę trudności w komunikacji dzieci wieku wczesnoszkolnego. Zawarte są w nim definicje, dotyczące zaburzeń i wad wymowy. Wymienione zostają także przyczyny ich powstawania. Kolejno poruszona zostaje problematyka komunikacji u dzieci z niepełnosprawnościami. Trzeci rozdział dotyczy części metodologicznej, w której znajdują się wyjaśniające definicje i podstawowe wyznaczniki, dzięki którym powstała praca. Przedstawia jakimi metodami, technikami oraz narzędziami posłużyłam się w celu dogłębnego zbadania wyróżnionej grupy. Ostatni rozdział zawiera wyniki przeprowadzonych przeze mnie badań. W nim zawarte są informacje na temat funkcjonowania dzieci z trudnościami mowy w środowisku szkolnym, m.in.: jak wyglądają ich relacje w grupie, praca na zajęciach oraz czy narażone są na dokuczanie ze strony rówieśników i jakie przyjmują miejsce w strukturze klasy. Ponadto scharakteryzowani zostali uczniowie z przejawianymi trudnościami komunikacyjnymi oraz teren badań, w którym przeprowadzone zostały badania. Dzieci przejawiające trudności w komunikacji nie muszą być narażone na dokuczanie i odrzucenie przez swoich rówieśników. Wielką rolę w danym aspekcie odgrywają cechy osobowościowe danej jednostki oraz postawa jaką reprezentuje swoją osobą. Dzieci, które szybko nawiązują relację z innymi uczniami przyjmują bardzo wysoką pozycję w klasie i są bardzo lubiane przez swoich rówieśników. Jednak dzieci, które mają problemy z kontaktami społecznymi oraz przystosowaniem się do panujących reguł, są izolowane przez rówieśników. Podsumowując, dzieci z trudnościami w mowie nie są traktowane w sposób gorszy od reszty rówieśników. Przyjmowana pozycja w klasie zależna jest od innych czynników. W tym przypadku stwierdzenie, że zaburzenia w mowie utrudniają dzieciom nawiązywanie trwałych relacji byłoby nie słuszne.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest problem jedynactwa w rodzinie oraz kształtowanie relacji jedynaków w grupie rówieśniczej i społeczeństwie. Celem mojej pracy było określenie relacji rówieśniczych dzieci jedynych w wieku 4 i 5 lat. Teren moich badań to mała miejscowość Dzierżoniów, w którym znajduje się Przedszkole Publiczne nr 7. Grupa składa się z 10 dziewczynek oraz 5 chłopców. Dzieci posiadających rodzeństwo jest 8, a jedynaków 7. W siedmioosobowej grupie jedynaków jest pięć dziewczynek: Ala, Lea, Giorgia, Pola, Oliwia i dwóch chłopców Gustaw oraz Filip. Problem główny dotyczył tego jak przedstawiają się relacje rówieśnicze dzieci jedynych w wieku 4 i 5 lat. Wykorzystałam także do problemu głównego problemy szczegółowe, w których chciałam sprawdzić jak wyglądają relacje jedynaków z rówieśnikami, czy/ i jakie trudności napotykają w kontaktach z innymi. W moich badaniach wykorzystałam metodę indywidualnych przypadków. Metody i techniki jakie zastosowałam w niniejszej pracy: wywiady, obserwacje i socjogram pozwoliły mi na zbadanie jak się kształtują relacje między jedynakami oraz ich rówieśnikami. Wywiady przeprowadziłam z jedynakami,wychowawcami dzieci,rodzicami i dziećmi mającymi rodzeństwo. Socjogram przeprowadziłam w marcu 2016 roku oraz powtórzyłam go w kwietniu 2016 roku. Z moich badań wynika, że podejście stereotypowe do jedynaków jest nieadekwatne gdyż każde dziecko jest wychowywane w inny sposób przez swoich rodziców, który przekazują im inne wartości i zasady.Każde dziecko jest inne i może rozwijać się w inny sposób względem swoich rówieśników. Nie powinno się oceniać dzieci przez pryzmat utartych stereotypów .

Temat mojej pracy dyplomowej brzmi następująco: Zdrowie jako wartość w kulturze życia codziennego dzieci w średnim wieku szkolnym. Moja praca składa się z czterech głównych rozdziałów. W pierwszym rozdziale skupiłam swoją uwagę na zdrowiu w systemie wartości współczesnego człowieka. Rozdział ten podzieliłam na trzy podrozdziały, w których zajęłam się takimi zagadnieniami jak: Pojęcie wartości i osobistych systemów wartości człowieka; edukacja zdrowotna jako wartość w wychowaniu; wymiary codzienności życia dziecka. Drugi rozdział poświęciłam na charakterystykę rozwoju dzieci w średnim wieku szkolnym. Kolejny rozdział odnosi się do metodologii badań, w którym na podstawie literatury przedstawiłam różne metody badawcze, a także techniki i narzędzia badawcze. W tym rozdziale opisałam także teren, na którym przeprowadziłam badania do pracy. Czwarty rozdział ma charakter badawczy i jest poświęcony prezentacji i opracowaniu wyników kwestionariuszy ankiet. Do przeprowadzenia badań sporządziłam 50 jednobrzmiących kwestionariuszy ankiet przeznaczonych dla uczniów klas 6 szkoły podstawowej. Łącznie do analizy badań własnych posłużyło mi 39 ankiet. Wyniki przeprowadzonych badań zostały przeze mnie dokładnie przeanalizowane i przedstawione na wykresach. Uzyskane badania pozwoliły mi na sprawdzenie postawionych wcześniej przeze mnie hipotez. Pierwsza z nich brzmi następująco: Można przypuszczać, że w systemie wartości dziecka w średnim wieku szkolnym zdrowie osiąga wysokie miejsce. Hipoteza ta nie potwierdziła się. Z badań wynika, że dzieci w średnim wieku szkolnym za najwyższe wartości uznają przyjaźń, miłość i rodzinę. Zdrowie zajęło w przypadku chłopców trzecie miejsce, a w przypadku dziewczynek czwarte. Druga hipoteza badawcza odnosi się do wiedzy dzieci na temat zdrowia i brzmi ona następująco: Przypuszczalnie, dzieci w średnim wieku szkolnym posiadają wiedzę na temat zdrowia. Hipoteza ta potwierdziła się. Z badań wynika, że dzieci w średnim wieku szkolnym posiadają wiedzę na temat zdrowia i czerpią ją z różnych źródeł. Najczęściej to od rodziców dzieci dowiadują się najwięcej. Kolejne hipotezy odnoszą się do świadomości dzieci z konieczności dbania o własne zdrowie. Hipotezy te można sformułować w następujący sposób: Można przypuszczać, że dzieci w średnim wieku szkolnym małą świadomość konieczności dbania o higienę osobistą, o zdrowy sposób odżywiania się oraz o sprawność fizyczną. Hipotezy te również się potwierdziły. Z badań wynika, że ankietowani uczniowie dbają o swoje zdrowie poprzez odpowiednią higienę osobistą, prawidłowe odżywianie bogate w witaminy oraz aktywne spędzanie czasu wolnego – uprawianie różnego rodzaju sportów.

Rodzina to podstawowa grupa społeczna i pierwsze środowisko wychowawcze dla młodego człowieka. W rodzinie tworzą się pierwsze mocne i trwałe więzi, przywiązania, przyjaźnie. W mojej pracy omawiam relacje matek i ich 6-7 letnich córek. Na podstawie przeprowadzonych badań opisuję ich wspólne zajęcia i wzory jakie przekazuje matka swojej córce. Badania pokazały transmitowane wzorce, normy i wartości, ale też sposoby na spędzanie wolnego czasu z córką. W pierwszym rozdziale przedstawiam charakterystykę rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym gdzie odpowiadam na pytanie poprzez prace dzieci jakie znaczenie ma w kształtowaniu ich osobowości środowisko domowe, a szczególnie ich relacje z matkami. Drugi rozdział to obraz rodziny współczesnej, która została zdefiniowana przez takie pojęcia jak: bezżetność, bezdzietność, samorealizacja, kariera, kohabitacja, nietrwałość, hybrydowość, pluralizm, indywidualizacja i ponowoczesność. Czasy w jakich żyjemy sprawiają, że wśród ludzi pojawiają się wyżej wymienione wartości. Uniwersalizm rodziny tradycyjnej, wielopokoleniowej i życie rodzinno-małżeńskie to coraz rzadziej występujące zjawisko. Dalej przedstawiłam relacje w rodzinie i wzory przekazywane młodszemu pokoleniu. Następnie opisuję środowisko, w którym przeprowadzone zostały moje badania. Zwracam uwagę na to, że charakter środowiska, zasoby materialne i kultura odgrywają niebanalną rolę w tym, jak będą kształtowały się wspólne zajęcia i relacje matek i ich 6-7 letnich córek. Rozdział trzeci dotyczy zagadnień metodologicznych. W tym rozdziale opisuję teren i grupę badaną (6-7 letnie dziewczęta) oraz organizację i przebieg badań. Głównym celem moich badań było dowiedzieć się jakie wzorce zachowań oraz jakie wartości zdają się przekazywać matki swoim córkom, a także jakie wartości są odbierane przez córki. Ostatni rozdział ukazał obraz wspólnych zajęć matek i córek jako wyraz więzi naturalnych w środowisku domowym. Na koniec zaprezentowałam wnioski jakie przyniosły ze sobą rysunki dziewcząt. Przeprowadzone badania ukazały stan zmian społecznych i mentalnościowych dwudziestolecia XXI wieku.

Przedstawiona praca magisterska podejmuje problematykę pracy wolontariusza w rodzinach zastępczych zamieszkujących tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W niniejszej rozprawie przedstawiłem zarys funkcjonowania rodzin zastępczych, jako formy rodzinnej pieczy zastępczej. Działania podejmowane w tym zakresie mają na celu poprawienie sytuacji rodzinnej i rozwiązanie kryzysu, aby dobro dzieci w niej przebywającej nie było zagrożone. W badaniach zwróciłem uwagę na przyczyny umieszczenia dzieci w pieczy zastępczej, jak również trudności opiekuńczo-wychowawcze w nich występujące. Kwerenda zagadnienia wymagała od badacza analizy rodzajów i form wsparcia opiekunów zastępczych. Za cel niniejszych badań przyjąłem trudności, z jakimi zmagają się rodziny zastępcze oraz możliwości udzielenia im wsparcia poprzez pracę wolontariuszy. W konsekwencji przedmiotem badań stała się analiza problemów i trudności, z jakimi zmagają się na co dzień opiekunowie i dzieci w rodzinach zastępczych, a w dalszej kolejności wskazanie form wsparcia, jakiego oczekują opiekunowie zastępczy oraz dzieci od potencjalnych wolontariuszy. Postawiony w niniejszej pracy główny problem badawczy dotyczy określenia możliwości pomocy wolontariuszy w rodzinach zastępczych zamieszkujących tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W celu pozyskania materiału badawczego wykorzystałem metodę indywidualnego przypadku stosując techniki obserwacji i wywiadu. Na potrzeby niniejszych badań z pośród rodzin zastępczych wybrano pięć, sprawujących opiekę nad sześciorgiem małoletnich. Wszystkie rodziny zastępcze objęte badaniem zamieszkują tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W okresie prowadzonych badań analizie poddano rodzaje wsparcia, jakiego mogą świadczyć wolontariusze w pracy na rzecz dzieci umieszczonych w rodzinnych formach pieczy zastępczej. Udzielana pomoc odbywa się w zakresie edukacji, czasu wolnego, wsparcia emocjonalnego, zdrowia, usamodzielnienia oraz indywidualnych potrzeb dziecka. Celem podejmowanych działań jest możliwie szybkie wzmocnienie dziecka w procesie korekcyjno-kompensacyjnym.

Celem pracy którą prezentuję jest ukazanie roli jaką pełni piosenka i rymowanka w trakcie lekcji języka obcego dla dzieci w wieku przedszkolnym. Temat został zaprezentowany zarówno w świetle literatury jak i badań własnych. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale został przedstawiony rozwój dziecka, zarówno w sferze fizyczno- motorycznej, emocjonalnej jak i społecznej. Drugi rozdział stanowi metodyka języków obcych. Na wstępie zostały zaprezentowane teoretyczne założenia, w tym dokumenty prawne regulujące edukację językową w Polsce. Następnie zostały przedstawione teorie nabywania języka obcego we wczesnych latach. Trzeci rozdział poświęcony jest metodologii badań własnych. Zawiera on cele oraz przedmiot badań, oraz postawione problemy badawcze. W ostatnim rozdziale prezentuję badania własne oraz ich analizę. Informacje zebrane przy użyciu narzędzia obserwacji, jakie zostało zastosowane w pracy badawczej stanowiło podstawę do sformułowania odpowiedzi na postawione pytania. Z wyników przeprowadzonych badań wynika, iż funkcja jaką pełnią piosenki i rymowanki na zajęciach jest wieloraka. Na podstawie badań można stwierdzić, iż jest to atrakcyjna forma pracy z dziećmi, która spełnia funkcję zabawową, integrującą grupę, zaspokaja potrzebę ruchu i pozytywnie wpływa na samoocenę. Analizując umiejętności językowe jakie mogą zostać zintensyfikowane podczas zajęć z użyciem piosenek i rymowanek, badania potwierdzają teorie uwzględnione w rozdziale dotyczącym metodyki nauczania języka obcego. Ponadto z pracy dowiemy się, iż zarówno piosenka jak i rymowanka wpływa pozytywnie na wymowę oraz przyswojenie systemu językowego. Wartość kulturowa jaką można przypisać powyższym formom pracy jest również istotna i jest związana z wdrażaniem w świat wartości estetycznych poprzez muzykę, recytację, małe formy teatralne oraz kontaktu z kulturą krajów obcojęzycznych.

Temat pracy przedstawia kompetencje językowe dzieci w wieku wczesnoszkolnym w środowisku wiejskim. To one wywierają ogromny wpływ na jego dalszy rozwój i zakres działania w dorosłym życiu. Od tych kompetencji zależy, w jakim tempie uczeń będzie robił postępy oraz jaką perspektywę tworzy przed sobą. Poruszany temat jest istotny nie tylko z punktu widzenia ucznia na dalszym etapie edukacyjnego rozwoju, ale również w jego szerszym, społecznym funkcjonowaniu biorąc pod uwagę odmienności między tradycją, kulturą, a nawet językiem ludzi ze środowiska wiejskiego a mieszkańców miast. Często odwiedzając rodzinę, czy znajomych z mniejszych miejscowości, możemy usłyszeć, jak porozumiewają się w miejscowym slangu, czy obce im są neologizmy miejskie, które najczęściej związane są z branżą, w której ludzie pracują. Dziś coraz częściej formy neologizmów biurowych, czy korporacyjnych składają się na współczesny język. Rozdział pierwszy dotyczy wprowadzenia do tematyki rozwoju i kompetencji językowych dziecka. Między innymi wymienione zostają stadia rozwoju psychicznego młodego człowieka, okresy oraz podokresy, na jakie dzieli się życie każdego z nas. Wymienione zostają między innymi procesy poznawcze na etapie dorastania dziecka, a także w jaki sposób zarysowuje się rozwój społeczny każdego z nas. Następnie przedstawione zostają metodologiczne podstawy badań własnych. Uzupełnieniem tej części jest rozdział trzeci, w którym zanalizowane zostały wyniki własnych badań, natomiast dopełnieniem pracy są wnioski z tych badań. Praca umożliwia zapoznanie się z procesem uspołeczniania się dziecka w okresie wczesnej edukacji szkolnej. Przedstawia obraz kompetencji językowych dzieci. Ponadto pośrednio pozwala wnioskować o wpływie środowiska wiejskiego na rozwój językowych kompetencji u ucznia rozpoczynającego swój proces edukacyjny.

Temat: Sytuacje życiowe dzieci we współczesnej literaturze do nich kierowanej Literatura towarzyszy człowiekowi na każdym etapie jego życia. Istnieją obszerne działy literatury, dotyczące wielu kategorii, w których każdy znajdzie coś dla siebie. Wśród literatury wskazać możemy podręczniki, poradniki, książki przyrodnicze, naukowe oraz literaturę piękną. Książki odgrywają ogromną rolę w procesie wychowania młodego człowieka, który często poszukuje w nich odpowiedzi na nurtujące go pytania oraz wskazówek, jak należy postępować.Niniejsza praca składa się z trzech głównych rozdziałów, z których każdy podzielony jest na kilka podrozdziałów. Pierwszy przedstawia problematykę badań w oparciu o literaturę naukową. W pierwszym rozdziale znajdują się trzy podrozdziały, pierwsza część dotyczy pojęcia środowiska i przedstawiono w niej definicje badaczy, różnych dziedzin nauki. Część zawiera również opis środowiska, które posłużyło mi za teren badań, potrzebnych do napisania niniejszej pracy. Drugi podrozdział mówi o rozwoju dziecka, prezentuje etapy rozwoju oraz jego cele i zadania. Wskazuje również, w jakich dziedzinach rozwój ten jest najbardziej widoczny. Trzeci podrozdział poświęcony jest literaturze dla dzieci i uwzględnia pojęcie i cele owej literatury oraz naświetla jakie funkcje powinna spełniać.Drugi podrozdział przedstawia metodologiczne podstawy badań, w których skład wchodzi cel i przedmiot badań, problemy i pytania badawcze, a także metody, techniki i narzędzia wykorzystane do przeprowadzenia badań. W rozdziale trzecim zaprezentowane zostały przeprowadzone badania oraz ich wyniki. Ta część również zawiera wnioski wyciągnięte przeze mnie po wykonaniu analizy treści wybranych utwór literatury dla dzieci.

Praca jest próbą odpowiedzi na pytanie jakie jest znaczenie wychowawcze i kulturowe imprez dziecięcych w przedszkolu. Autorka na bazując na literaturze przedmiotu dotyczącej rozwoju dzieci, a także na badaniach własnych odpowiada na to pytanie. Przechodzimy zatem przez fazy rozwoju dziecka, następnie zapoznajemy się z dokumentami przedszkola i jego zadaniami - jako placówki oświatowo wychowawczej. Następnie przechodzimy do badań własnych autorki, by na koniec wyciągnąć wnioski dotyczące imprez dziecięcych w przedszkolu.

Praca ta poświęcona została rodzajom zabw, a mianowicie to ja starsze rodzeństwo wpływa na wybór zabaw przez rodzeństwo młodsze. Praca składa się z 5 rozdziałów i każdy rozdział podzielony jest jeszcze na pod rozdziały. Pierwszy rozdział pracy poświęcony został różnym aspektom do,zwoju dziecka w wieku przedszkolnym. W drugim rozdziale opisana jest rodzina, jaki występują typy rodzin oraz modelkę współczesnych rodzin. Trzeci rozdział opisuje zabawy i relacje jaki mają ze sobą rodzeństwa w trakcie zabaw. Czwarty rozdział skupia się na metodologii badań natomiast piatyb i ostatni rozdział to analiza badań i tego co udało się zaobserwować.

Tytułem mojej pacy jest „ Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska jako teren wspólnej rekreacji rodzinnej” . W mojej pracy badałam jak spędzają czas rodziny w Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska , jak zachowują się na jego terenie oraz z jakim zamiarem przyjeżdżają. Zakładałam , że zachowania rodzin będą się różniły oraz , że będą to badania ciekawe. W swojej pracy badałam rodziny , które przychodziły do Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska wraz z dziećmi w wieku od 5 do 14 lat. Badałam rodziny na terenie Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska za pomocą obserwacji oraz wywiadu. Celem moich badań było opisanie istniejącej rzeczywistości i poznanie sposobu spędzania czasu wolnego przez rodziny na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska . W mojej pracy postawiłam trzy problemy główne : W jakim zakresie rodzice organizują wypoczynek swoim dzieciom? Czy i w jaki sposób Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska stwarza możliwość realizacji różnych funkcje czasu wolnego? Czy dostrzegalne są więzi rodzinne na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska ? W pracy przedstawiłam jakie formy wypoczynku preferują rodziny , które przyjeżdżają do Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska . Rodziny na terenie Parku Miniatur Zabytków Dolnego Śląska przejawiają wiele indywidualnych zachowań ale wśród rodzin badanych są one powtarzalne. Park Miniatur Zabytków Dolnego Śląska daje możliwość realizacji różnych funkcji czasu wolnego. Jest możliwość odpoczynku , zabawy , edukacji, rekreacji .