Niniejsza praca magisterska poświęcona jest zbadaniu roli ojca w rodzinie z dzieckiem niepełnosprawnym intelektualnie. Część teoretyczna pracy nawiązuje do zagadnień rodziny oraz ojcostwa dziecka z niepełnosprawnością intelektualną. Pierwszy rozdział odnosi się do rodziny w badaniach pedagogicznych, systemowego ujęcia rodziny, rodziny jako środowiska wychowawczego oraz przemian współczesnej rodziny. Rozdział drugi z kolei zawiera zagadnienia, tj. istota współczesnego rodzicielstwa, rodzicielstwo wobec niepełnosprawności intelektualnej dziecka, ojcostwo w rodzinie współczesnej oraz wypełnianie obowiązków ojcowskich w rodzinie z dzieckiem niepełnosprawnym intelektualnie. Prezentowana praca zawiera również rozdział metodologiczny, w którym ujęto aspekt przygotowania badań własnych. Badania zostały przeprowadzone na 78 rodzicach dzieci z niepełnosprawnością intelektualną za pomocą ankiety.

W społeczeństwach na całym świecie rodziny wielokulturowe, tak zwane rodziny mieszane, są coraz częstszym zjawiskiem. Ludzi nie dziwi fakt, że osoby odmienne pod względem religijnym, tradycyjnym, zwyczajowym łączą się w pary, zawierają związki małżeńskie, decydują się na dzieci i wychowywanie ich w otoczeniu tworzącym kulturowy kalejdoskop. Małżeństwa wielokulturowe zasługują na odrobinę większe zainteresowanie ze strony badaczy, niż byli oni skłonni im do tej pory okazać. Literatura skąpi informacji dotyczących tematu tego typu rodzin. Zgłębiono obszar wiedzy odnośnie rodziny oraz ten związany z wielokulturowością. A co z rodzinami wielokulturowymi? Jak one funkcjonują na co dzień? W literaturze nie znalazłam pozycji, która odnosiłaby się ściśle do zjawiska wielokulturowości w rodzinie. W swojej pracy nacisk nałożyłam na opis roli ojca w tego typu rodzinie. Celem moich badań była próba dowiedzenia się, jakie strategie radzenia sobie z wielokulturowością są stosowane, bądź też zostały wypracowane, przez ojców posiadających rodziny stanowiące kalejdoskop kultur. Nurtowało mnie, jak ci mężczyźni spełniają się w roli ojca w momencie, gdy kultura, w której się wychowali, okazała się nie mieć racji bytu, wykluczała się z kulturą ich żon. Zdecydowałam się na badania jakościowe, ponieważ uznałam, że mogę dowiedzieć się więcej i zgłębić temat podchodząc do problemu badawczego w ten właśnie sposób. Zastosowałam dwie techniki: wywiad narracyjny oraz genogram, który stanowi jedynie dodatek do narracji prowadzonej przez badanych mężczyzn. Do uczestnictwa w badaniach zaprosiłam ojców z rodzin chińsko-polskiej, hindusko-polskiej, grecko-polskiej oraz ojca z rodziny polskiej, która zaadoptowała chłopca urodzonego w Wietnamie, który mieszkał w tamtejszym domu dziecka przez pierwsze lata swojego życia. Pracę badawczą podzieliłam na cztery rozdziały. Dwa pierwsze zawierają wiedzę teoretyczną, którą zaczerpnęłam z literatury i która pomogła mi przygotować się do zmierzenia się z tematem ojcostwa oraz wielokulturowości. Przedstawiłam w nim kluczowe wiadomości związane z kwestią ojcostwa: kim jest ojciec, czym jest ojcostwo, jaka jest rola ojca, jego miejsce we współczesnej rodzinie. Rozdział drugi odnosi się stricte do zjawiska wielokulturowości w rodzinie. Poruszyłam temat małżeństw mieszanych i tak zwanego zderzenia kultur, które ma miejsce w ich przypadku, proces budowania tożsamości dziecka i nabywania przez nie kultury w rodzinie wielokulturowej. Krótko scharakteryzowałam również ojców, ich zadania i role pełnione przez nich w rodzinach: chińskiej, hinduskiej, greckiej oraz wietnamskiej. W trzecim rozdziale opisałam metodologię – umieściłam w nim informacje dotyczące paradygmatu jakościowego, przedstawiłam przedmiot badań, problem badawczy, cel badań, opisałam próbę badawczą, wykorzystane przeze mnie metody i techniki, a także rys organizacji zaplanowanych badań. Rozdział czwarty jest poświęcony analizie przeprowadzonych badań. Poszczególne podrozdziały odnoszą

Celem niniejszej pracy jest zbadanie roli ojca w rodzinie dziecka z niepełnosprawnością. Część teoretyczna poświęcona jest omówieniu podstawowych zagadnień dotyczących wychowania, rodziny jako środowisku pełnienia roli ojca, niepełnosprawności jako przedmiotu pedagogiki specjalnej oraz dziecku z niepełnosprawnością w rodzinie. Populację badawczą stanowili ojcowie dzieci z niepełnosprawnością. W swojej pracy posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków. Przeprowadzając badania posłużyłam się własnymi dyspozycjami do wywiadu. Jak wykazują badania, większość ojców realizuje funkcje w rodzinie.

Niniejsza praca na temat: „Rola ojca w procesie wychowawczym dziecka” ma charakter badawczy. Głównym celem pracy było zbadanie roli ojca w procesie wychowawczym dziecka, aczkolwiek z celu głównego zostały wyodrębnione cele szczegółowe, takie jak: zbadanie stopnia zaangażowania ojca w wychowywanie dziecka, zbadanie wpływu ojca na funkcjonowanie społeczne dziecka oraz zbadanie stosunku ojca do podejmowania czynności wychowawczych. Praca składa się z czterech rozdziałów poprzedzonych wstępem. Trzy pierwsze rozdziały ukazują ujęcie czysto teoretyczne, z kolei rozdział czwarty stanowi analizę i interpretację przeprowadzonych badań. Rozdział pierwszy mieści w sobie głównie definicję ojca i ojcostwa, co więcej przedstawia funkcje i typologie rodziny, a ponadto ukazuje czym jest wychowanie w rodzinie. Natomiast rozdział drugi prezentuje potrzeby dziecka w różnych fazach jego rozwoju, gdzie szczegółowo nakreśla wiek wczesnoszkolny dziecka, okres dojrzewania, ale także zwraca uwagę na osobę ojca wśród potrzeb dziecka. Rozdział trzeci skupia w sobie założenia metodologiczne. Ujmuje cele, problemy badawcze, metody, techniki , narzędzia, teren badań i populację, a także organizację i przebieg badań. Ostatni rozdział obejmuje analizę i interpretację badań własnych, opartych na technice ankiety. Znaleźć w nim można wnioski, które mogą stanowić motywację dla ojców do poprawy wypełniania swojej roli rodzicielskiej.

W pracy dyplomowej chciałam zwrócić szczególną uwagę na rolę ojca w procesie wychowawczym córki w obrębie trzech typów relacji: ambiwalentnej, negatywnej i pozytywnej. Literatura naukowa w większym stopniu skupia się na relacji panującej między córką, a matką. Jednak coraz więcej badaczy są zainteresowani właśnie problematyką ojcowską, ma to związek ze zmianami społecznymi, gospodarczymi i kulturowymi współczesnej rodziny. W części teoretycznej pracy przedstawiona została rodzina jako jedna z podstawowych grup społecznych oraz założenia dotyczące roli ojca w procesie wychowawczym córki. Część empiryczna skupia się na związku relacji ambiwalentnej, negatywnej i pozytywnej z postawami, cechami charakteru i zachowaniem ojca w relacji z córką. Badania wykazały, że rola ojca w życiu córki jest szczególnie ważna. Obecność ojca wpływa na odpowiedni rozwój córki, kształtując jej stosunek do świata oraz uczy ją odpowiednich ról społecznych. Utrudniona relacja z ojcem, może mieć odzwierciedlenie w braku zaufania córki do płci przeciwnej. Trudnościami jakie spotkały mnie w pisaniu pracy były związane z dotarciem do odpowiedniej grupy ankietowanych kobiet, które będą chciały odpowiedzieć na pytania dotyczące czasami zaburzonego kontaktu z ojcem.

Tematem niniejszej pracy jest rola ojca w procesie wychowania dziecka w wieku przedszkolnym. Niezbędna jest rola ojca, w każdym okresie życia dziecka. Obecność ojca, pomaga w kształtowaniu się osobowości dziecka. Ojciec także przyczynia się do rozwoju zachowań związanych z własną płcią. Ojciec staje się autorytetem i wzorem do naśladowania. Część teoretyczna została podzielona na dwie części. W pierwszej części zaprezentowane zostały definicje, funkcje, zadania oraz miłość ojcowska. Natomiast druga część opiera się na procesie wychowania dziecka. Znajdują się tam rozwój dziecka w okresie przedszkolnym, oddziaływania wychowawcze rodziców, a także styl i postawy wychowawcze. Głównym celem pracy jest zbadanie roli ojca w procesie wychowania dziecka przedszkolnego. W części metodologicznej znajdują się takie zagadnienia jak, przedmiot i cel badań, problem badawczy oraz metoda i technika badawcza. W poniższej pracy posłużono się metodą biograficzną oraz techniką wywiadu narracyjnego. W ostatnim, czwartym rozdziale zaprezentowano wyniki przeprowadzonych badań. Ojciec jest bardzo istotną, aczkolwiek często pomijaną osobą, która odgrywa nadrzędną rolę w rozwoju dziecka. Ojciec ma bardzo duży wpływ na swoje dziecko, w każdy okresie jego życia. Posiadanie rozważnego ojca, jest dla każdego dziecka drogocennym skarbem na całe życie.

W pracy pt. : Rola ojca - doświadczenia pokoleń na podstawie wywiadów z trzema pokoleniami ojców starałam się dowieść zmian i podobieństw pełnienia roli ojca. Próba badawcza była dobrana celowo i różnorodnie ze względu na wiek i doświadczenie ojców. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy teorii ojcostwa i zawiera takie podrozdziały jak: Wielowymiarowość pojęcia ojcostwo ( gdzie przedstawione są różne definicje ojcostwa), Nowy model ojca ( zmieniający się model na przełomie dziejów), Wzór ojca ( cechy wzorowego ojca), Rola i wpływ na wychowanie dzieci ( analiza wpływu na dzieci przez ojca), Kryzys ojcostwa ( trudności i pułapki pełnienia roli ojca). Drugi podrozdział dotyczy metodologii pracy. Trzeci podrozdział jest przedstawieniem badań i wniosków. Metoda, jaką posługiwałam się w swoich badaniach pozwoliła odnotować wiele słów a był to wywiad swobodny - nagrywanie i pisanie odręczne odpowiedzi Badanych. Początkowo Badanych miało być sześciu, lecz czwórka Respondentów okazała się wystarczającym i interesujących materiałem do porównania pokoleń. Ostatni podrozdział jest podsumowaniem i porównaniem trzech pokoleń ojców. Dodatkowo dokonuje próby odpowiedzi na pytania badawcze na podstawie udzielonych odpowiedzi przez Badanych

Obecnie nowe media stanowią ważny element w życiu człowieka. Mają za zadanie dostarczyć rozrywkę, ułatwić zdobywanie wiedzy, pomagać w życiu codziennym, poprzez załatwianie spraw urzędowych, bądź robieniu zakupów online. Niewątpliwie w ostatnich czasach Internet stał się także miejscem pracy, nauki. Większość sfer życia musiała zostać przeniesiona do sieci z powodu pandemii covid-19. Warto się jednak zastanowić, czy życie społeczne, kontakty interpersonalne można z powodzeniem utrzymywać w świecie online. Niewątpliwie media społecznościowe, dostępne komunikatory, sprzyjają rozmowom, dzieleniem się swoimi przemyśleniami z innymi osobami. Dostępne sprzęty elektroniczne umożliwiają komunikowanie się z innymi i łączenie z siecią w większości miejsc. Socjalizacja jednostki może napotkać wiele problemów w momencie, gdy zostaną przyjęte i utrwalone złe wzorce. Osoby z trudnościami w rozumieniu przyjętych norm i zasad, mogą mieć także problem z krytycyzmem wobec treści udostępnianych za pośrednictwem nowych mediów. Dlatego celem niniejszej pracy jest rozpoznanie roli jaką pełnią nowe media w socjalizacji osób z niepełnosprawnością intelektualną. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym, części teoretycznej opisana jest charakterystyka osób z niepełnosprawnością intelektualną, a także ich socjalizacja i udział w nowych mediach. W rozdziale drugim przedstawiona jest metodologia badań. Określony został przedmiot badań, cel, problematyka badań oraz metody, techniki i narzędzia, które zostały wykorzystane podczas zbierania danych, a także krótkie przedstawienie terenu i grupy badawczej. W ostatniej części znajdują się studia przypadków osób z niepełnosprawnością intelektualną. Rozwój i funkcjonowanie tych osób uzupełnione jest o dane dotyczące korzystania z nowych mediów. Następnie przedstawiona jest analiza wyników badań i ich interpretacja. Ukazane są sposoby wykorzystywania czasu przez osoby z niepełnosprawnością intelektualną w Internecie oraz jakie są tego korzyści, zagrożenia. Znajduje się także odpowiedź na pytanie, czy nowe media sprzyjają socjalizacji osób z niepełnosprawnością intelektualną. Praca zawiera także spis treści, wstęp, zakończenie, bibliografię, źródła internetowe i aneks.

Celem napisania tej pracy jest zbadanie i przedstawienie roli nauki języków martwych w rozwoju osobistym człowieka. Autorka na podstawie uzyskanych danych pokazuje, jak studenci i absolwenci studiów klasycznych postrzegają swój rozwój osobisty, w ich opinii spowodowany znajomością języków antycznych i starożytnej kultury.

Niniejsza praca poświęcona jest roli nauczyciela wspomagającego, a więc funkcji, która jest stosunkowo nowa w szkole. Celem pracy było odkrycie rzeczywistej roli, jaką pełnią nauczyciele wspomagający w placówkach oświatowych. Do jego osiągnięcia wykorzystano wywiad narracyjny wzorowany na wywiadzie biograficznym Dana McAdams’a, który przeprowadzono z trzema nauczycielkami. Struktura prezentowanej pracy obejmuje sześć rozdziałów. Pierwszy z nich przedstawia kształtowanie się zawodu nauczyciela na przestrzeni wieków. W rozdziale tym powołano się na literaturę dotyczącą historii wychowania. Drugi rozdział traktuje o nauczycielu pracującym z dzieckiem niepełnosprawnym. Przedstawiony tu został rys historyczny pedagogiki specjalnej ze szczególnym uwzględnieniem postaci Marii Grzegorzewskiej, która nakreśliła dzisiejszą sylwetkę pedagoga specjalnego oraz zaproponowała istotne metody pracy z osobami z niepełnosprawnością. Pierwsza część rozdziału dotyczy także ogólnego formowania się zawodu, jakim jest pedagog specjalny. Jego drugi podrozdział dotyczy nauczyciela wspomagającego, a szczególnie warunków zatrudniania go oraz zakresu jego obowiązków, które wynikają z ustaw i literatury. Rozdział trzeci zawiera definicje niepełnosprawności, jej klasyfikacje oraz krótką charakterystykę. Druga część tego rozdziału stanowi o systemie edukacji – integracyjnym i włączającym na gruncie szkolnictwa polskiego. Rozdział czwarty przedstawia założenia metodologiczne badań własnych. włączającym na gruncie szkolnictwa polskiego. Rozdział czwarty przedstawia założenia metodologiczne badań własnych. Piąty natomiast zawiera analizę wypowiedzi osób badanych. W ostatnim rozdziale zostały zaprezentowane wyniki badań własnych oraz wnioski.

Praca ma na celu określeniu roli nauczyciela w procesie wspierania dziecka z ryzkiem dysleksji. Problem ten został uznany za istotny, ponieważ ryzyko dysleksji dotyczy dzieci w wieku przedszkolnym, a jego pierwsze objawy można zauważyć już w wieku poniemowlęcym. Dlatego nauczyciel pełni w procesie wspierania dziecka bardzo ważną rolę, której poświęcono niniejsze badania. Praca ma charakter teoretyczno – badawczy i składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy wyjaśnia terminologię oraz rys historyczny pojęcia „dysleksja”. Zostały ukazane w nim różne koncepcje dysleksji wyjaśniające jej etiologię, klasyfikacje i typologie przedstawiające charakterystykę specyficznych trudności w uczeniu się oraz objawy tego zaburzenia. Wyjaśniono również terminologię pojęcia „ryzyko dysleksji”, uwzględniając objawy oraz wskazując na konieczność wczesnego rozpoznania i wsparcia dziecka zmagającego się z tym problemem. W rozdziale drugim została przedstawiona rola nauczyciela w ujęciu historycznym. Następnie scharakteryzowano klasyfikacje kompetencji nauczycielskich oraz zadania (funkcje) współczesnego nauczyciela. Dokonano szczegółowego opisu tytułowej roli nauczyciela, zawierającego wyjaśnienie czym jest rola społeczna i zawodowa, a także jakie role może pełnić nauczyciel we współczesnej rzeczywistości szkolnej. Został także scharakteryzowany nauczyciel w kontekście zadań i powinności względem dzieci z trudnościami edukacyjnymi. W rozdziale trzecim zostały ukazane założenia metodologiczne badań własnych, takie jak cel i przedmiot badań, problemy badawcze, strategia badań, metody, techniki i narzędzia badawcze. Na koniec dokonano opisu terenu badań oraz badanej populacji, jaką były nauczycielki wychowania przedszkolnego. Rozdział czwarty został poświęcony analizie i interpretacji badań w oparciu o wywiady przeprowadzone z nauczycielkami wychowania przedszkolnego. Skupiono się na czterech głównych obszarach, które składają się na rolę nauczyciela, takich jak kompetencje nauczycieli, ich zadania (funkcje), stosunek emocjonalny oraz współpraca z rodzicami. Dokonano podsumowania przeprowadzonych badań określając jakie role pełnią nauczyciele wobec dzieci ryzyka dysleksji. W zakończeniu pracy udzielono odpowiedzi na główne pytanie badawcze, a także umieszczono opracowany dla nauczycieli schemat ogólnej strategii postępowania wobec dzieci z grupy ryzyka dysleksji. Dodatkowo przedstawiono propozycje metod i form pracy z dzieckiem z ryzykiem dysleksji.

Praca dotyczy istotnych aspektów kształtowania osobowości uczniów przez nauczycieli młodszych klas szkolnych. W tym kontekście dokonano przeglądu modeli teoretycznych dotyczących rozwoju osobowości, przeprowadzono badania oparte o metody jakościowe a także sformułowano wnioski.

Tematem mojej pracy jest rola nauczyciela przedszkola w rozwijaniu twórczości plastycznej dziecka. Celem niniejszej pracy jest identyfikacja istoty roli nauczyciela wychowania przedszkolnego w rozwijaniu twórczej aktywności w zakresie plastyki u dzieci. Problematyka niniejszej pracy lokuje się w obszarze pedeutologii, która podejmuje zagadnienia odnoszące się do zawodu nauczyciela oraz jednej z subdyscyplin pedagogiki, jaką jest pedagogika twórczości, w zakresie rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Praca ma charakter teoretyczno-badawczy. Jest złożona ze wstępu, czterech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. W pierwszym rozdziale, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżyłam problematykę pracy w aspekcie teoretycznym, odnoszącym się do rozwoju twórczości plastycznej dziecka w wieku przedszkolnym. Rozdział ten objaśnia istotną dla niniejszej pracy terminologię oraz obrazuje rys historyczny terminu „twórczość plastyczna”. Ukazałam tam analizę koncepcji wychowania plastycznego w przedszkolu w kontekście wychowania przez sztukę. W tej części pracy przedstawiłam również charakterystykę rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym we wszystkich jego aspektach wraz ze zwróceniem szczególnej uwagi na znaczenie twórczości plastycznej dla poszczególnych obszarów rozwoju. Dokonałam także przeglądu teorii oraz klasyfikacji odnoszących się do rozwoju twórczości plastycznej, uwzględniając i przytaczając właściwości i prawidłowości każdej z faz. W końcowej części rozdziału pierwszego skoncentrowałam się natomiast na scharakteryzowaniu twórczości plastycznej dziecka w wieku przedszkolnym wraz z opisaniem jej cech. Rozdział drugi niniejszej pracy w teoretyczny sposób ukazuje zawód nauczyciela wychowania przedszkolnego w kontekście procesu rozwoju dziecięcej twórczości plastycznej w świetle literatury przedmiotu. W tej części pracy scharakteryzowałam cele, funkcje oraz zadania wychowawcy przedszkola. Następnie wyjaśniłam pojęcie roli społecznej i zawodowej, a także poruszyłam i opisałam kwestię ról pełnionych przez współczesnego nauczyciela przedszkola. W tym rozdziale zostały przedstawione cechy osobowościowe nauczyciela wychowania przedszkolnego oraz ukazane obecne w literaturze stanowiska teoretyków i badaczy zajmujących się klasyfikacjami kompetencji nauczycielskich. Dokonałam również szczegółowego opisu tytułowej roli nauczyciela, zawierając w nim charakterystykę zawodu nauczyciela wychowania przedszkolnego w kontekście własnych kompetencji, zadań i powinności względem rozwoju twórczości plastycznej dzieci w wieku przedszkolnym oraz podejmowanymi przez niego oddziaływaniami w stymulowaniu twórczej aktywności dziecka w zakresie plastyki. Rozdział trzeci został poświęcony przedstawieniu metodologicznych założeń badań własnych. Zaprezentowałam tam cel i przedmiot badań, główny problem badawczy oraz szczegółowe problemy badawcze, paradygmat badań, strategię badawczą, a także wybraną metodę, technikę i narzędzie badawcze. Na końcu ukazałam opis procedury ba

Niniejsza praca magisterska to próba zmierzenia się z problemem wpływu środowiska na gotowość do czytania u dzieci. Pierwszy rozdział w całości poświęcony jest zagadnieniu motywacji, która odgrywa kluczową rolę w całym procesie nauczania i nie tylko, oraz jak na motywację do nauki wpływa środowisko. Drugi rozdział dotyczy całego procesu czytania, zaczynając od samej istoty tego procesu i jak się on wiążę z rozwojem mowy. Dalej można znaleźć opis przebiegu tego procesu, poprzez wyjaśnienie trzech jego kluczowych etapów. Ukazane są również trudności, które mogą pojawiać się w trakcie nabywania umiejętności czytania i próba udowodnienia ogromnej roli nauczyciela w organizowaniu procesu nauki czytania przez klasyfikację pomocną w wyborze odpowiednich metod nauki czytania. Cały rozdział kończy się wyjaśnieniem terminu gotowości do czytania, czym tak naprawdę jest, co na nią wpływa i z czego się składa. Trzeci rozdział to próba pokazania badań od metodologicznej strony wraz ze wszystkimi założeniami, problemami i hipotezami. Ostatni przedstawia już to, co najważniejsze, czyli wyniki i wnioski badań na podstawie ankiet przeprowadzonych wśród rodziców, głównie mam.

Niniejsza praca zawiera problematykę stosowania nagród i kar u dzieci w wieku przedszkolnym. Metodą zastosowaną w badaniu jest sondaż, techniką wywiad, a narzędziem badawczym kwestionariusz ankiety. Przedmiotem mojej pracy były nagrody i kary stosowane w wychowaniu dzieci w wieku przedszkolnym, natomiast celem było poznanie roli nagród i kar w wychowaniu dziecka przedszkolnego. Przeprowadzone badania utwierdzają w przekonaniu, że stosowanie metody nagradzania i karania ma pozytywny wpływ na wychowanie i późniejszy rozwój dzieci. Metoda nagradzania jest metodą częściej wybieraną przez opiekunów, cieszy się ona bardzo dużym powodzeniem i skutecznością. Poprzez przeprowadzone badania dowiadujemy się jakie nagrody i kary są stosowane w procesie wychowania, jaka jest ich rola i która z tych metod jest skuteczniejsza. Badania zostały przeprowadzone w Publicznym Przedszkolu „Akademia Pana Kleksa” we Wrocławiu, rodzice, opiekunowie i wychowawcy chętnie udzielili odpowiedzi na zadane im pytania.

W pracy została ukazana rola muzyki w rozwijaniu wrażliwości emocjonalnej dzieci w klasie pierwszej. Temat, który poruszam jest dla mnie ważny, ponieważ muzyka jest w moim życiu od zawsze, jest moją pasją, którą chcę wykorzystać do mojej przyszłej pracy z dziećmi. Ta forma sztuki ma bardzo szerokie zastosowanie, ukazują to powstałe na przestrzeni lat najróżniejsze metody. Dzięki muzyce następuje usprawnianie wielu procesów oraz ogólny rozwój jednostki, poprzez kontakt z nią kształcimy swój estetyczny sposób poznawania świata, rozwijamy pamięć, uwagę i spostrzegawczość. Rozdział pierwszy składa się z trzech podrozdziałów w pierwszym, została opisana sylwetka rozwojowa dziecka w wieku 6/7 lat. Analizując wszystkie obszary rozwoju dziecka w młodszym wieku szkolnym przedstawiłam następujące obszary: fizyczny, sferę poznawczą, osobowość, sferę emocjonalną oraz społeczną. Skupiłam się przede wszystkim na początkowym okresie, kiedy dziecko rozpoczyna nowy etap w swoim życiu, wstępując do klasy pierwszej. Drugi podrozdział opisuje rolę muzyki w drugi opisuje rolę muzyki w rozwoju wrażliwości emocjonalnej dzieci w klasie pierwszej. Wybierając dane zagadnienie kierowałam się przede wszystkim pasją oraz jak wielką wartością jest dla mnie muzyka, dzięki niej stałam się dobrym człowiekiem, z wieloma pasjami oraz nie bojącym się nowych wyzwań. Chciałabym ukazać, jak duży wpływ wywiera muzyka na dzieci i jak duże znaczenie ma w rozwoju ich emocjonalności. Aby móc rozwinąć podjęty temat w mojej pracy zgłębiłam pojęcie sztuki, wyjaśniłam czym jest przeżycie estetyczne muzyki, wrażliwość emocjonalna, kształtowanie emocjonalności oraz przedstawiłam formy aktywności muzycznej takie jak: słuchanie muzyki, śpiew, gra na instrumentach, taniec i ruch, plastyczne wytwory dziecięce, które są niezbędne do przeprowadzenia zajęć umuzykalniających. W trzecim podrozdziale przedstawiam rolę nauczyciela w rozwoju wrażliwości emocjonalnej dzieci. Ważnym aspektem poruszonym w tym rozdziale były cechy osobowościowe, które powinien posiadać nauczyciel. Osoba, która podejmuje decyzję o podjęciu zawodu nauczyciela musi liczyć się z tym, że na swojej drodze może spotkać wiele przeciwności i trudnych sytuacji, które bez posiadania odpowiednich cecho osobowościowych i kompetencji mogą stać się przeszkodą nie do pokonania. Rozdział drugi poświeciłam metodzie projektów oraz autorskiemu projektowi działań edukacyjnych pt.: „Muzyka łączy ludzi”. Przedstawiona przeze mnie propozycja opiera się na metodzie projektów, którą omówiłam w drugim rozdziale. Celem projektu jest rozbudzanie potrzeb kontaktu ze sztuką (muzyką), uczenie się zgodnej, efektywnej współpracy dzięki doskonaleniu umiejętności komunikowania się i uczenia się odpowiedzialności za siebie i za klasę, kształtowanie umiejętności dobrej organizacji pracy w grupie oraz pracy indywidualnej, kształtowanie umiejętności gry na instrumentach perkusyjnych oraz rozwijanie wrażliwości emocjonalnej. Rozdział trzeci poświęciłam mery

Rola muzyki w resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie W pracy tej podjęto próbę zwiększenia stanu wiedzy na temat roli muzyki w procesie resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie. Poruszone w niej tematy i zagadnienia to m.in. wychowawcza rola sztuki, uwarunkowania niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży czy muzyka w procesie wychowania resocjalizującego. Praca została podzielona na trzy rozdziały: teoretyczny, metodologiczny i poświęcony analizie wyników badań własnych. Badania zostały przeprowadzone metodą kwestionariusza ankiety, a miejscem ich przeprowadzenia były dwa ośrodki dla młodzieży niedostosowanej społecznie we Wrocławiu: Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii nr. 2 oraz Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy im. Wojtka Bellona. Na podstawie zgromadzonych danych dokonano analizy wyników podzieloną na cztery podrozdziały: formy aktywności badanych w czasie wolnym, zainteresowania muzyczne badanych, znaczenie muzyki w relacjach rówieśniczych oraz walory aktywności muzycznej w opinii badanych. Na podstawie wyników poczynione zostały starania, aby cel główny oraz hipotezy badawcze zostały potwierdzone.

Celem mojej pracy było wskazanie na wspierającą rolę Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych w funkcjonowaniu niedostosowanych jednostek. Podczas studiów często spotykałem się z opinią, że resocjalizacja nie istnieje. Podczas analizy otrzymanych wyników udowodniłem innym a siebie utwierdziłem w przekonaniu, że resocjalizacja istnieje i nawet odciska piętno w życiu tych, którzy tego potrzebują. Praca dyplomowa jest świadectwem tego, że mimo trudności i niepowodzeń nieletnich, jakie doświadczają już na początku swojej drogi życiowej, ktoś wyciąga w ich kierunku pomocną dłoń z wiarą na lepsze jutro. W części teoretycznej skoncentrowałem się na walorach socjalizacji, wychowania, niedostosowania i resocjalizacji. W opisie podkreśliłem niejednokrotnie ogromną wagę tych etapów, które w analogiczny sposób układają się na osi czasu. Opisane zostało przeze mnie zjawisko socjalizacji, które niepełne lub burzliwe, trwające bez wsparcia wychowania, może skutkować niedostosowaniem i w ostateczności konieczną resocjalizacją. W pracy zawarłem problemy wychowawcze placówek resocjalizacyjnych dla nieletnich, narzędzia stosowane w ośrodku typu MOW do przeciwdziałania tym problemom. W badaniu wzięło udział łącznie 98 wychowanków Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych. Na tę liczbę złożyło się 58 chłopców oraz 40 dziewcząt. Założyłem, że wiek respondentów nie przekracza 18 roku życia. Większość hipotez potwierdziło się w badaniu. Badani wychowankowie Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych w większości poddają się procesowi resocjalizacji. Z badań wynika, że specjaliści ośrodków typu MOW odpowiednio zarządzają procesem ponownego przywrócenia w ramy działalności społecznej. Duży procent wychowanków nabyło w ośrodku konkretne umiejętności praktyczne. Większość wychowanków ma pozytywną opinię o Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych jako placówce resocjalizacyjnej. Większość wychowanków przyzwyczaiła się po jakimś czasie do panujących reguł w ośrodku, co jest zadowalające z pedagogicznego punktu widzenia. Świadczy to o nabyciu podstawowych umiejętności społecznych. 43% badanych wychowanków potrafiło rozwinąć w sobie pasję podczas pracy w ośrodku. Uważam, że taki wynik może cieszyć. Z przeprowadzonego badania wynika, że Młodzieżowe Ośrodki Wychowawcze pozwalają wychowankom poczuć się akceptowanym, szanowanym, oraz zapewniają bezpieczeństwo swoim wychowankom. 63,3% wszystkich respondentów odpowiedziało, że podczas pobytu w grupie w ośrodku wychowawczym czują się akceptowani. 40 badanych wychowanków (około 41% wszystkich badanych) odpowiedziało, że w grupie w ośrodku resocjalizacji czują się szanowani. Następnym problemem szczegółowym było to, czy praca w ośrodkach wychowawczych wywołuje pożądane zmiany w pracy wychowanka nad samym sobą. Spodziewałem się, że praca w ośrodkach typu MOW wywołuje pożądane zmiany w pracy wychowanka nad nim samym. Hipoteza potwierdziła się w badaniu i ma odzwierciedlenie w rzeczywistości. Postępy o jakich mowa, to na przykład zastępowanie agresji, pro