Tematem niniejszej pracy są plany życiowe dorastającej młodzieży. Proces tworzenia planów i podejmowanie działań mających na celu ich realizację wśród młodzieży uczęszczającej do szkoły średniej, ma bardzo istotne znaczenie i prawdopodobnie będzie wywierało ono wpływ na całe przyszłe życie owych jednostek. Obserwowane tendencje wskazują na wybór jednej z dwóch dróg - dalsza edukacja i pogłębianie wiedzy oraz zdobywanie nowych kwalifikacji czy też podjęcie pracy zawodowej i próba usamodzielnienia się oraz rozpoczęcie już zupełnie dorosłego życia w społeczeństwie. W pierwszej części pracy przedstawione zostały teoretyczne podstawy, niezbędne do dobrego zrozumienia treści zawartych w całości pracy. Pierwszy rozdział traktuje o zagadnieniach związanych z pojęciem planu, celu, wartości, funkcji planu, motywacji wewnętrznej, w drugim opisałem charakterystykę okresu rozwojowego młodzieży, natomiast trzeci to krótki opis teorii wyjaśniających, Druga część pracy to podstawy metodologii badań, którą zastosowałem podczas ich przeprowadzania - czyli opis metod, technik i narzędzi badawczych. W badaniach posłużyłem się metodą sondażu diagnostycznego, natomiast narzędziem był kwestionariusz ankiety. W części tej zaprezentowałem problemy badawcze, które stały się podstawą do podjęcia próby opisania i wyjaśnienia ich w części trzeciej. Ponadto scharakteryzowałem krótko grupę badawczą, (którą tworzyli uczniowie technikum, w wieku od 17 do 19 lat) organizację, przebieg i teren badań. Trzecia część to analiza materiału zebranego podczas moich badań. W tej części pracy przedstawiłem proces odpowiadania na problemy badawcze. W sposób uporządkowany ująłem uzyskane dane i omówiłem je. W kolejnych rozdziałach tej części badałem jakie kategorie celów można wyróżnić na podstawie pojawiających się planów życiowych oraz skupiłem się na tym, jakie znaczenie dla respondentów mają plany edukacyjne. Ponadto za pomocą programu statystycznego starałem się dowieść jak postrzegana jest doniosłość, ugruntowanie w wartościach, trudność realizacji, doświadczane wsparcie najbliższych i poczucie osobistego sprawstwa w kontekście celów edukacyjnych. W ostatnim etapie analizy wyników badałem czy płeć, miejsce zamieszkania i samoocena w zakresie osiągnięć szkolnych jest czynnikiem różnicującym występowanie poszczególnych kategorii celów. Ostania, czwarta część, to podsumowanie całości pracy i moje osobiste wnioski na podstawie analizy badań, to jest - tendencja do przypisywania lepszych ocen planom edukacyjnym niż pozostałym, w na poszczególnych wymiarach z narzędzia badawczego, jak młodzież ogólnie ocenia plany edukacyjne na poszczególnych płaszczyznach - doniosłości, ugruntowania w wartościach, trudności realizacji, doświadczanego wsparcia bliskich osób i poczucia osobistego sprawstwa oraz to w jaki sposób różnią się plany uczniów, ze względu na płeć, miejsce zamieszkania i samoocenę z zakresu osiągnięć szkolnych oraz poczucia osobistego sprawstwa.

Celem pracy było sprawdzenie, czy cechy psychopatyczne mają związek z postawami rodzicielskimi młodych osób dorosłych. W części teoretycznej przedstawiłam postawy rodzicielskie wedlług Kannera, Fritz-Simonsa, Roe, Schaefera, Plopy Ziemskiej. Psychopatię opisałam według koncepcji Kępińskiego, Pospiszyla, Cleckley'a, MacCordów oraz Hare'a oraz według triarchicznej koncepcji psychopatii. Badania sondażowe z wykorzystanie testów psychologicznych przeprowadzono wśród 93 studentów politechniki wrocławskiej. Weryfikacja hipotez wymagała użycia analizy wariancji. Badania pozwoliły zaobserwować znaczące powiązania postaw rodzicielskich z niektórymi cechami psychopatii – rozhamowaniem, makiawelizmem i bezdusznością. Okazało się, że rozhamowaniu towarzyszy dawanie większej swobody oraz niska koncentracja na dziecku, makiawelizmowi dystans wobec dziecka. A bezduszności towarzysz niska koncentracja na dziecku.

Praca przedstawia zagadnienia dotyczące Płodowego Zespołu Alkoholowego. Składa się z trzech rozdziałów: teoretyczny, założenia metodologiczne, analiza badań własnych. W pierwszym rozdziale autor skupia się na teoretycznych aspektach FAS, diagnostycznych kryteriach medycznych, specyfice problemów dzieci z syndromem FAS oraz metodach pomocy tym dzieciom. W dalszej części pracy autor skupia się na części metodologicznej, uzasadnia swoje stanowisko badawcze, opisuje metody, problemy oraz osoby badane. W trzecim rozdziale przeprowadzona została analiza badań własnych. Badania zostały przeprowadzone na grupie studentów V roku pedagogiki ogólne na kierunku pedagogika opiekuńcza z terapią oraz wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej, studiujących stacjonarnie oraz niestacjonarnie. Autor szczegółowo podaje wyniki przeprowadzonych badań wraz dokładną analizą pozyskanych danych. Na zakończenie pracy podano wnioski wynikające z przeprowadzonych badań oraz propozycje dalszego poznawania zagadnienia.

Niniejsza praca dotyczy stanowiska młodzieży na temat zjawiska, które w dzisiejszych czasach staje się coraz bardziej powszechne, mianowicie emigracja zarobkowa. Celem pracy było poznanie czynników odpowiedzialnych za ukształtowanie pozytywnej bądź negatywnej postawy, a także wyrażanej skłonności do wyjazdu przez młodzież do pracy zarobkowej za granicę. W części teoretycznej pracy przedstawiona została terminologia związana ze zjawiskiem migracji, której rozwinięciem jest kompleksowe wyjaśnienie terminu emigracji zarobkowej jako problemu interdyscyplinarnego. Szczegółowo została również przedstawiona definicja postawy wzbogacona o objaśnienie działania systemu postawy i komponenty. Część teoretyczna została zakończona teoriami wyjaśniającymi, mianowicie, teoria planowego zachowania Ajzena i teoria prototyp/skłonności Gibbonsa i wsp. W części metodologicznej przedstawione problemy szczegółowe zostały kompleksowo przeanalizowane w oparciu o samodzielnie przeprowadzone badania. Narzędziem badawczym zastosowanym w pracy był kwestionariusz ankiety. Kwestionariusz został przeznaczony dla uczniów klas ponadgimnazjalnych w celu poznania ich stanowiska oraz czynników wpływających na ich postawę wobec emigracji zarobkowej. Całość pracy została podsumowana wnioskami z przeprowadzonych badań oraz bibliografią , a także aneksem w postaci kwestionariusza ankiety.

Celem niniejszej pracy było poznanie nasilenia postaw rodzicielskich matek w rodzinach prawidłowych oraz w rodzinach objętych nadzorem kuratora sądowego. Skupiłam się na postawie matki, która jest najważniejszą osobą w życiu dziecka. Badania wykazały, że w rodzinach prawidłowych dzieci w większym stopniu doświadczają postaw pozytywnie oddziałujących na ich osobowość, czyli postawy akceptacji i autonomii, a w rodzinach objętych nadzorem dzieci w większym stopniu doświadczają postaw negatywnych, czyli postawy niekonsekwencji, nadmiernego chronienia oraz nadmiernego wymagania. Tego rodzaju postawy stanowią czynniki utrudniające proces rozwoju i wychowania. W związku z powyższym, konieczna jest naprawa lub kompensacja wyżej wymienionych dysfunkcji.

Pierwszy rozdział traktuje o specyfice funkcjonowania domów dziecka, opisuje zadania placówki i portret wychowanka. W II rozdziale wyjaśnione zostało pojęcie sieroctwa i jego rodzaje. Kolejny rozdział opisuje stopnie rozwoju dziecka w odniesieniu do procesu wychowania. Rozdział IV jest najobszerniejszy, to główna problematyka pracy. Wymieniono w tym rozdziale i opisano najbardziej powszechne problemy, które dotyczą wychowanków w domu dziecka. Wyszczególnione są problemy natury emocjonalnej, związane z przyjęciem dziecka do placówki, kłopoty w szkole i zachowania z widocznym odchyleniem od normy. Ostatni rozdział uwzględnia predyspozycje osobowościowe wychowawcy i zadania jakie ma do wykonania wobec wychowanka. Znajomość problemów mieszkańców Domu Dziecka jest niezbędna do osiągnięcia sukcesu wychowawczego.

Praca licencjacka „Ośrodek Socjoterapii jako środowisko wychowawcze” składa się ze wstępu i czterech rozdziałów, które mają podrozdziały. We wstępie opisuję czym jest przebywanie w Ośrodku Socjoterapii, jakie daje możliwości podopiecznym oraz również przez popełnionych przez nich błędach i szansie na zrozumienie swoich czynów. Jednak to Ośrodek Socjoterapii w Kłodzku jest głównym celem moich dalszych rozdziałów. Pierwszy rozdział teoretyczny, w którym zawarte i wyjaśnione są słowa kluczowe, takie jak np. resocjalizacja lub niedostosowanie społeczne. Rozdział ten też zawiera informacje dotyczące twórcy pedagogiki resocjalizacyjnej, co to jest pedagogika i czym się zajmuje. W rozdziale tym wymienione są także główne zadania oraz cele resocjalizacji. Są tam też informacje o dyscyplinach naukowych powiązanych z resocjalizacją, mianowicie psychologia i socjologia, a także metody resocjalizacyjne, które są stosowane wobec podopiecznych ośrodka socjoterapii. Literatura tego rozdziału jest autorstwa L. Pytki oraz B. Urbana, którzy są doświadczonymi praktykami i teoretykami w temacie pedagogiki resocjalizacyjnej. Rozdział drugi pracy to charakterystyka i założenia różnego rodzaju placówek socjoterapeutycznych. Jednak znaczna część informacji traktuje bezpośrednio o Ośrodku Socjoterapii w Kłodzku. Ogólne informacje na temat ośrodka zasięgnięte są z publicznej strony internetowej. Jednak najistotniejsze są informacje dotyczące funkcjonowania placówki na podstawie własnych obserwacji podczas wizyty w placówce. Rozdział informuje również o funkcjonowaniu ośrodka, jego celu, kadry dydaktycznej, kompetencji pracowników oraz charakteryzuje młodzież w nim przebywającą. Można też znaleźć tam informacje na temat wieku podopiecznych, problemów z jakimi się borykają, ich przeszłości oraz planów na przyszłość. Rozdział drugi informuje o metodach resocjalizacji stosowanych w ośrodku w odniesieniu do tych najbardziej znanych i skutecznych. Rozdział trzeci dotyczy określenia przedmiotu i celu badań od którego zależy dalszy ciąg postępowania i rozumowania. W tym rozdziale mowa jest także o problemach i metodach badawczych. Można również znaleźć informacje dotyczące technik i narzędzi badawczych. W tym celu w rozdziale znajdują się tabele, które obrazują w klarowny i czytelny sposób schematy i możliwości. Dzięki tym informacjom można określić niezbędne elementy, które w pracy teoretyczno-badawczej muszą się pojawić. W rozdziale tym znajdują się informacje na temat badanej populacji. Rozdział czwarty to charakterystyka osób badanych oraz znajduje się w nim analiza wszystkich ankiet i dokładne ich omówienie. Rozdział czwarty zawiera też zakończenie, bibliografię, netografię oraz inne dokumenty niezbędne do napisania pracy licencjackiej.

Praca składa się z siedmiu rozdziałów. W pierwszych czterech zawarte są rozważania teoretyczne i terminologia. Piąty opisuje podstawy metodologiczne. Ostatnie rozdziały przedstawiają rezultaty i wnioski. Przeprowadziłem badania ankietowe w liceach ogólnokształcących oraz technikach. Łącznie grupa badawcza liczyła 395 osób, z których 49 osób wykazywało dużą lub średnią gotowość do sięgania po dopalacze. Skupiłem się na badaniu zależności pomiędzy gotowością do używania dopalaczy a środowiskiem rodzinnym. Opisywanymi zmiennymi były więź z matką, więź z ojcem, więź z obojgiem rodziców, kontrola rodzicielska, resiliencja rodziny, jakość wychowania w rodzinie, relacje z nauczycielami, oraz podatność na wpływ. Wyniki badań potwierdziły wszystkie postawione przeze mnie hipotezy. Brak więzi z rodzicami, zła atmosfera w rodzinie, brak poczucia wsparcia z jej strony oraz negatywna subiektywna ocena jej funkcjonowania wpływa na zwiększenie gotowości do używania dopalaczy przez badaną młodzież. Osoby o niskim poziomie gotowości odczuwają dużą więź ze swoimi rodzicami. Ich wzajemne relacje, jak i umiejętność rodziny do wspólnego radzenia sobie z problemami jej członków są wysokie. Wyniki pokazały również, że osoby odczuwające kontrolę rodziców są mniej skłonne do używania nowych środków odurzających. Dobre relacje z nauczycielami podobnie jak z rodzicami występują w grupie nie używającej dopalaczy. Podatność na wpływ jest za to bardziej widoczna u osób mających kontakt z dopalaczami.

Tematem mojej pracy dyplomowej jest zdolność do pozytywnej adaptacji wychowanków Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii. Kwestionariusz ankiety dr. Piotra Kwiatkowskiego umożliwił mi prowadzenie badań nad dwiema grupami nastolatków. Pierwszą grupę stanowili wychowankowie Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii. Drugą grupą byli uczniowie masowego gimnazjum, którzy stanowili grupę podobną pod kątem płci, wieku, miejsca zamieszkania (miasto/wieś). Każda grupa adolescentów liczyła 57. ankietowanych. Wyniki badań potwierdziły tezy. Uzyskałam również odpowiedź na problem badawczy. Analiza odpowiedzi wskazała, iż wychowankowie placówki opiekuńczo-wychowawczej przejawiają mniejszą zdolność do pozytywnej adaptacji. W mojej pracy zostało opisanych dwadzieścia zmiennych, które w istotnym stopniu wpływają na pozytywną adaptację jednostek. Trzy z nich: samoocena, stosunek do prawa, stosunek do religii wskazały na podobieństwo obu grup. Pozostałe aspekty w znacznym stopniu je różnicowały. Wyjaśnienie otrzymanych wyników zostało zinterpretowane na podstawie pięciu koncepcji. Każda z teorii, pomimo koncentracji na różnych obszarach rozwoju człowieka, szczególny nacisk kładzie na rolę środowiska pierwotnego w kształtowaniu się zdolności społecznych. Badania wykazały, iż średnia wartość adaptacyjnej zdolności systemu rodziny w grupie wychowanków placówki opiekuńczo-wychowawczej jest znacznie niższa niż wśród uczniów szkoły masowej. Pomimo niesprzyjających warunków rodzinnych, istotną rolę w życiu młodego człowieka może odgrywać np. wychowawca szkolny. Młodzież poszukuje autorytetu, który na tym etapie życia jest istotnym elementem w rozwoju psychospołecznym. Wyniki przeprowadzonych przeze mnie badań, wskazują zmienne, które kształtują zdolności do pozytywnej adaptacji. Przedstawione różnice pomiędzy grupami ankietowanych weryfikują obszary, nad którymi warto się skupić pracując z młodzieżą przebywającą w placówkach opiekuńczo-wychowawczych.

Streszczenie pracy dyplomowej Tematem niniejszej racy jest antysocjlaność w zachowaniu młodzieży, w świetle wybranych czynników etiologicznych. Praca została podzielona na dwie części: studialną oraz badawczą. Celem owej pracy jest dokładne zdefiniowanie oraz zrozumienie zależności między poziomami antysocjalności a wybranymi czynnikami do których należą więzi społeczne, postawy wobec prawa czy religii oraz pewne cechy zachowania. W części studialnej, poprzedzającej badania, znajduje się opis oraz charakterystyka antysocjalnośći. Analizie w części teoretycznej zostały poddane czynniki etiologiczne oraz teorie z zakresu psychologii i pedagogiki, pomagające wyjaśnić przyczyny zaburzenia i motywację młodzieży ponadgimnazjalnej do zachowań antysocjalnych. W części teoretycznej zawarłam omówienie najistotniejszych, związanych z pojęciem zaburzenia antysocjalnego zagadnień, takich jak przyczyny zaburzenia, cechy predysponujące oraz wpływ środowiska. Pod koniec części pierwszej odnoszę antysocjalność do triarchicznej koncepcji psychopatii oraz wyjaśniam związek między łączącymi te dwa pojęcia cechami takimi jak: zuchwałość, bezduszność i rozhamowanie. Część druga badawcza, zawiera w sobie opis i definicje pojęć metodologicznych, a następnie analizę wyników przeprowadzonych badań własnych. Badania dotyczyły porównania poziomu antysocjalności wśród młodzieży ponadgimnazjalnej z dziewięcioma zmiennymi odnoszącymi się do cech zachowań mającymi wpływ na postawę antysocjalną. Do owych zmiennych należą: więzi z matką, więzi z ojcem, więzi z nauczycielem, motywacja do nauki, postawa wobec prawa, religijność oraz trzy cechy uwzględnione w triarchicznej koncepcji psychopatii, tj.: zuchwałość, bezduszność i rozhamowanie. Osoby badane zostały zróżnicowane pod względem płci. Do realizacji tych badań posłużyła mi metoda ilościowa. Określoną populację badałam za pomocą sondażu diagnostycznego a wyniki uzyskałam poprzez przeprowadzenie arkusza ankiety. Otrzymane wyniki badań zostały dokładnie przeanalizowane w rozdziale trzecim. Każda ze zmiennych odnosząca się do antysocjalności została zwarta w osobnej tabeli a pod nią umieściłam analizę i wnioski. Z przeprowadzonych badań wynika, iż poziom więzi społecznych oraz każda z wcześniej wymienionych cech mają wpływ na poziom antysocjalności. Pod koniec pracy znajduje się podsumowanie z dokładnym opisem wniosków i rezultatów z przeprowadzonych badań.

Spotkania i rozmowy z młodymi ludźmi, szukającymi pomocy w placówkach resocjalizacyjnych, stały się powodem mojego zainteresowania postawami, jakie prezentuje młodzież wobec zażywania narkotyków. Praca stanowi przegląd oferty środków psychoaktywnych wraz z ich opisem i przeglądem badań traktujących o doświadczeniach związanych z zażywaniem narkotyków i postaw jakie wykazywała młodzież na przestrzeni lat. W pracy zawarto przegląd czynników etiologicznych zjawiska narkomani i okazyjnego zażywania narkotyków oraz przytoczono teorie wyjaśniające sięganie przez młodzież po środki psychoaktywne. Część teoretyczna wprowadza w tematykę jaką podjąłem w swoich badaniach, a te skupiają się na wskazaniu korelatów występujących pomiędzy wybranymi czynnikami etiologicznymi a postawą (aprobatą) młodzieży wobec zażywania narkotyków.

Praca dotyczy związku stylów wychowania stosowanych przez rodziców z ich wpływem na zachowania problemowe przejawiane przez młodzież. Przeprowadzone w tym celu badania miały charakter ilościowy, należało ustalić czy wymiary wychowania takie jak: powierzchowność komunikacji, budowanie relacji oraz dyrektywność rodziców ma wpływ na wystąpienie u młodzieży zachowań problemowych. Do zebrania niezbędnych danych posłużyła ankieta, którą wypełnili uczniowie gimnazjum, 100 osób wypełniło treść odnoszącą się do osoby matki oraz 97 spośród nich uzupełniło część dotyczącą ojca. Uzyskane dane pozwoliły na stwierdzenie, iż na postępowanie dziecka większy wpływ ma matka niż ojciec. Prawidłowość ta ujawniła się w przypadku: palenia papierosów, palenia marihuany oraz używania innych narkotyków przez młodzież. Na ukazanie się tych zachowań ma wpływ styl wychowania jaki reprezentuje matka. W przypadku osoby ojca nie wykryto żadnych prawidłowości, co oznacza że nie można potwierdzić wpływu postawy rodzicielskiej ojca na zachowania problemowe dziecka.

Zagadnienie recydywy należy do najtrudniejszych wątków jeżeli chodzi o nauki penitencjarne. Jest to w dalszym ciągu aktualny oraz dyskusyjny temat, który mnie bardzo zainteresował. Recydywa to powrót do przestępstwa, czyli popełnienie ponownego bądź wielokrotnego przestępstwa przez jednostkę uprzednio karaną. Istnieją trzy rodzaje recydywy: kryminologiczna, penitencjarna, jurydyczna. Do głównymi przyczyn ponownych przestępstw są problemy finansowe, uzależnienie od alkoholu czy środków odurzających bądź brak pracy. Resocjalizacja w więzieniu nazywa się resocjalizacją penitencjarną, która polega przede wszystkim na eliminacji tych niekorzystnych, antyspołecznych czy aspołecznych postaw skazanego. Jest ona bardzo trudnym procesem, ponieważ obejmuje jednostki, które są bardzo zdemoralizowane, a także wrogo nastawione na świat. Resocjalizacja odbywa się w warunkach izolacji, która negatywnie wpływa na readaptację społeczną skazanego, pogłębia zjawisko prizonizacji. Skazany powinien być świadomy, że głównie od niego zależy czy resocjalizacja będzie skuteczna oraz w jakim stopniu Więzienie uczestniczy w przeciwdziałaniu recydywie. Kary wieloletnie nie wpływają skuteczniej na przeciwdziałanie recydywy niż kary krótsze. Aby zapobiec recydywie stosowane są funkcja odstraszająca, odwetowa, eliminacyjna, poprawcza. Czynnikiem przeciwdziałającym recydywie jest nasilenie represji wobec jednostek stale dokonujących przestępstw. Czynnikami, które mogą zwiększyć efektywność oddziaływań jest przede wszystkim możliwość podjęcia pracy oraz nauki, utrzymywanie kontaktów z rodziną. Efektywne oddziaływania wobec recydywistów powinny eliminować niekorzystne czynniki, które uniemożliwiają prawidłową readaptację społeczną. Niestety readaptacja społeczna jest jednym z słabszych elementów systemu resocjalizacyjnego. Ogromny wpływ na zerwanie z karierą recydywistyczną bądź pogłębianie jej ma środowisko zewnętrzne jak i wewnętrzne.