Środowisko kibiców piłki nożnej to w ostatnich latach temat głośny i często poruszany przez media. Nie tyle w kontekście samego kibicowania podczas widowisk sportowych, ale również nieporozumień, jakie mają miejsce pomiędzy kibicami poszczególnych drużyn piłki nożnej, a co za tym idzie incydentów, awantur, a czasem nawet zamieszek. Badania i opracowania dotyczące środowiska kibiców, a także społecznego zjawiska kibicowania miały początek, kiedy chuligańskie wybryki stadionowe i poza stadionowe stały się na tyle powszechne, że w skrajnych przypadkach zagrażały nawet bezpieczeństwu publicznemu. Zachowania te wzbudzały zainteresowanie badaczy głównie ze względu na ich agresywną formę. Stąd też większość badań i opracowań, poświęconych jest głównie zjawisku stadionowego chuligaństwa. Skupiano się w nich przede wszystkim na istocie tego zjawiska, opisie czy usystematyzowaniu środowiska kibiców, bez głębszej próby zrozumienia, z czego wynikają poszczególne zachowania. Niniejsza praca magisterska poświęcona została wartościom znaczącym dla polskich kibiców piłki nożnej, ze wskazaniem wartości centralnych. Oraz ukazanie w jakim stopniu wartości uznawane przez polskich kibiców piłki nożnej, mają wpływ na porozumienie pomiędzy nimi.

Pierwszy rozdział dotyczy specyfiki rodziny współczesnej. Przedstawiam w nim cechy rodziny, wskazujące na podstawowe środowisko opiekuńczo - wychowawcze, dokonuję prezentacji modeli funkcjonowania rodziny współczesnej oraz dokonuję analizy zagrożeń funkcjonowania rodziny współczesnej w kontekście socjalizacji dziecka. Rozdział drugi opisuje dziecko osierocone w placówce socjalizacyjnej. Opisuję w nim psychospołeczne konsekwencje dziecięcego osierocenia, przedstawiam sylwetkę wychowanka placówki socjalizacyjnej, a także dokonuję analizy funkcjonowania placówki socjalizacyjnej w kontekście kompensacji potrzeb dziecka osieroconego.

Przedmiotem badań własnych uczyniłam walory rozwojowe zajęć pozaszkolnych nastolatków. Problematyka ta nie jest dogłębnie zbadana przez współczesnych pedagogów, a także nie jest szeroko omawiana w mediach. Uważam, że owa problematyka jest kluczowa dla rozwoju adolescentów. Młodzież posiada szeroką gamę zainteresowań, które chce pogłębiać uczestnicząc w zajęciach pozaszkolnych bądź poprzez samodzielną pracę. Warto podkreślać, zarówno w szkole, jak i w mediach, iż placówki edukacyjne dysponują bogatą ofertą zajęć pozaszkolnych, w których adolescenci mogą uczestniczyć, aby poszerzać swoje horyzonty i atrakcyjnie spędzać wolny czas. Rozdział pierwszy – Potencjał rozwojowy nastolatka, ma na celu określenie terminologii związanej z rozwojem, a także scharakteryzowanie specyfiki rozwoju nastolatków. Rozdział drugi – Aktywność pozaszkolna nastolatków w kontekście ich zainteresowań skupiłam się na opisaniu aktywności własnej adolescentów, która wpływa na proces autokreacji. Rozdział trzeci – Metodologiczne podstawy badań własnych jest fragmentem pracy, w którym przedstawiłam przedmiot i problematykę badań własnych. Rozdział czwarty Walory rozwojowe zajęć pozaszkolnych nastolatków – analiza wyników badań przeznaczony jest na analizę i interpretację badań w oparciu o kwestionariusz ankiety. Ostatnią częścią pracy są wnioski, które pozwoliły mi odpowiedzieć na pytanie badawcze, a także uszczegółowić cele, który postawiłam w pracy.

Praca magisterska dotyczy życia rodzinnego w rodzinach wielodzietnych. Początkowo chciałam się skupić na rodzinach współczesnych, lecz podczas poszukiwań rodzin, które zgodziłyby się wziąć udział w moich badaniach, dotarłam także do rodzin, które ten najpiękniejszy okres w życiu przeżywały w czasach PRL. W ten sposób, po przeprowadzeniu wywiadów, opracowując moje problemy szczegółowe, dokonałam porównania tego, jak było kiedyś, z tym jak jest obecnie. Aspekty życia rodzinnego, które brałam pod uwagę dotyczyły problemów w rodzinie wielodzietnej, relacji w niej panujących, konfliktów międzypokoleniowych, tradycji kultywowanych w rodzinie oraz relacji tych właśnie rodzin ze społeczeństwem. Analizę wyników badań poprzedza rozdział teoretyczny oraz metodologiczny pracy. Część teoretyczna zawiera zagadnienia dotyczące rodziny, jako podstawowej komórki społecznej, opis zjawiska wielodzietności - jego uwarunkowania i cechy charakterystyczne, jak również krótka charakterystyka życia rodzinnego. Część metodologiczna pracy poświęcona jest takim kwestiom, jak: cel i problem badawczy pracy, opis paradygmatów, krótkie streszczenie strategii ilościowych i jakościowych, z uwzględnieniem metod zbierania danych w badaniach jakościowych, ze szczególnym naciskiem na wywiad, jako przyjętą metodę badawczą.

Rodzina jest podstawową grupą społeczną, która przybiera różne funkcje, a jedną z jej podstawowych jest funkcja prokreacyjna. Moja praca dotyczy osób, które pragną założyć pełną rodzinę, lecz z przyczyn niepłodności ich droga do macierzyństwa i ojcostwa staje się bardziej skomplikowana. Swoimi przemyśleniami i zaistniałym w ich życiu problemie pary postanowiły podzielić się swoimi doświadczeniami z innymi osobami na blogu internetowym szukając wsparcia i ludzi z taką samą chorobą. Pisząc swoją pracę skupiłam się na rodzinie, która powinna składać się z pary oraz dziecka, w tym przypadku jeszcze nienarodzonego. Następnie opisałam proces leczenia niepłodności jakiego musiały doświadczyć pary bezdzietne oraz opisałam pewną alternatywę rodzicielstwa jaką jest adopcja. Kolejnym krokiem w mojej pracy był opis psychospołecznych następstw niepłodności, opisujący emocjonalne przeżycia partnerów pomiędzy sobą, a także otaczającym ich społeczeństwem. Wybrany przeze mnie materiał badawczy w postaci blogów internetowych doskonale ilustruje przeżycia osób z problemem niepłodności. Odpowiadając na pytania zadane w rozdziale metodologicznym, poprzez analizę wpisów kobiet, które nie mają możliwości zostać matkami w naturalny sposób, stworzyłam swój rozdział badawczy. Wybrałam ten temat pracy z powodu zainteresowania sytuacją osób bezdzietnych we współczesnym świecie. Podczas analizowania kilku blogów internetowych osób niepłodnych, najbardziej zaciekawiła mnie ich emocjonalna więź z jeszcze nienarodzonym potomkiem. Po dokonanej analizie mogę stwierdzić, że temat niepłodności opisany w literaturze, nie oddaje tego, co odczuwają i jak sprostają napotkanym problemom osoby niepłodne. Informacje udostępnione na blogach są źródłem wiedzy dla osób o podobnym problemie. Jest to słowo żywe, które przez cały czas zostaje aktualizowane.

Praca magisterska napisana jest w obrębie tematyki blogów rodziców posiadających dziecko z niepełnosprawnością intelektualną. Materiałem badawczym były blogi, czyli inaczej pamiętniki internetowe stworzone przez rodziców. Niniejsza praca składa się z trzech podstawowych części. Część teoretyczna zawiera treści dotyczące dziecka niepełnosprawnego intelektualnie w perspektywie pedagogicznej oraz jego funkcjonowania. Zatem pokrótce zaprezentowane zostały definicje, typy i stopnie niepełnosprawności intelektualnej oraz wytyczne dotyczące etiologii i diagnozy. W ujęciu teoretycznym podjętym zagadnieniem była też rodzina. Opisane zostały również jej definicje i typy. Ponadto zostało ujęte pojęcie rodziny jako grupy społecznej, a także specyfika funkcjonowania rodziny z dzieckiem z niepełnosprawnością oraz system jej wsparcia. Ostatnim elementem rozważań teoretycznych było pojęcie bloga. Zaprezentowane zostały definicje, typologia wraz z krótką charakterystyką oraz rys historyczny, powstanie blogów i ogólny przegląd tematyki. Część drugą zajmują podstawy metodologiczne pracy. Zawiera ona cel i problem badawczy, opis paradygmatów w badaniach edukacyjnych i strategii ilościowych oraz jakościowych. Kolejno opisane zostały metody zbierania danych oraz charakterystyka wybranej techniki. Trzecia część to analiza badań własnych. Po uprzednio dokonanych badaniach zostały przedstawione wyniki i wnioski z przeanalizowanych treści pod kątem problemów badawczych. Niniejsza praca zawiera także zebranie wszystkich wniosków i zakończenia, a całość została zamknięta przez zamieszczenie spisu bibliograficznego. Podjęta została tematyka niepełnosprawności intelektualnej ze względu na zainteresowania autora oraz wciąż rozwijany i nadal nie do końca zbadany zakres wspomnianej już niepełnosprawności. Rodzice jako najbliższe otoczenie dziecka stanowią najlepsze źródło informacji, dlatego ich blogi są tak rzetelnym materiałem badawczym. Autorzy blogów opisują szczegółowo życie codzienne rodziny z dzieckiem z niepełnosprawnością, podając w ten sposób odpowiedzi na postawione pytania szczegółowe, poddane następnie analizie.

Problematyka rozważań odnosi się do przestrzeni wolontariatu, którą bez wątpienia wypełnia edukacja nieformalna. Innymi słowy, podjęto tutaj próbę skorelowania wolontariatu z edukacją nieformalną ludzi dorosłych. Niektórzy mogą nie dostrzegać tej zależności, choć edukacyjny wymiar działań wolontariackich jest niezwykle ważny. To, ile wolontariusz może się nauczyć, często pozostaje nieuświadomione przez otoczenie, jak i jego samego. Co więcej, przed badaczem stoi nie lada wyzwanie, by tę całą „wiedzę wolontariacką” skategoryzować. Stąd też istotne było postawienie pytania: Jakie edukacyjne aspekty uczestnictwa w organizacjach pozarządowych wskazują dorośli wolontariusze? Na podstawie zastosowania metody badań jakościowych i wywiadów z wolontariuszami, przedstawiono różne wymiary edukacyjne wolontariatu. Wypowiedzi wolontariuszy pokazują, jak wiele człowiek dorosły może nauczyć się, angażując się w działania charytatywne. Wyniki badań tak naprawdę prezentują gros różnych aspektów edukacyjnych, nawiązując do trzech głównych wymiarów uczenia się: poznawczego, emocjonalnego i społecznego. Oprócz tego ujawniają się jeszcze inne wymiary, pokazując tym samym, że wolontariat sięga różnych poziomów edukacyjnych. Indywidulane biografie dowodzą, że obszar edukacji nieformalnej jest równie ważny, co edukacja formalna, o której pisze się zdecydowanie więcej.

Wiadomość o chorobie dziecka jest jedną z najgorszych informacji, jaką mogą otrzymać rodzice. Raptownie cały świat usuwa się im spod nóg. Dotychczasowe harmonijne, pełne spokoju i szczęścia życie zmienia się diametralnie. Praktycznie zawsze taka informacja jest ogromnym zaskoczeniem i jest dla nich jak wyrok. Rodzicom niezmiernie trudno jest się pogodzić z danym stanem rzeczy, pragną dla swoich dzieci polepszenia sytuacji, szczęścia i zdrowia, nie chcą ich skazywać na ciągłą chorobę, złe samopoczucie i jeżdżenie od jednego specjalisty do drugiego. Dlatego właśnie opiekunowie chorych dzieci są w stanie poświęcić wszystko, byleby tylko mieć nadzieje, że może być lepiej. Blog internetowy dla rodziców, którzy wychowują dzieci chore, pełni funkcję przede wszystkim pamiętnika. Matki dodają posty na dowolne tematy, ale większość dotyczy właśnie choroby dziecka. Rodzice często nie znajdują wsparcia w rzeczywistym świecie, dlatego właśnie zaczynają opisywać swoje życie i problemy w internecie. Tutaj znajdują wsparcie i pomoc od osób zupełnie nieznanych. Czasami od zwykłych czytelników, czasami od osób, które posiadają podobne problemy, jak one same. W niniejszej pracy w rozdziale teoretycznym zostały poruszone następujące tematy: jak postrzegane jest dziecko chore w perspektywie pedagogicznej; jak ogromny wpływ na dziecko ma rodzina – jako podstawowe środowisko rozwoju; jaką sytuację mają rodziny wychowujące dziecko chore przewlekle oraz jak działa system wsparcia społecznego udzielany rodzinie wychowującej dziecko chore przewlekle. Poruszony został również temat dotyczący najszybciej rozwijającego się fenomenu kultury współczesnej – jakim jest blog internetowy. Rozdział drugi dotyczy problematyki pracy w perspektywie metodologicznej, został wyznaczony tutaj centralny problem danej pracy, który brzmi: „w jaki sposób rodzice dzieci chorych przewlekle opisują swoje doświadczenia?”. Do problemu głównego zostało odpowiednio sformułowane pięć problemów szczegółowych. Natomiast w ostatnim rozdziale zamieszczone zostały odpowiedzi na wcześniej postawione problemy badawcze dotyczące danego zagadnienia.

Struktura pracy obejmuje trzy rozdziały. W części pierwszej jest zwrócenie uwagi na ujęcie kultury z perspektywy pedagogicznej oraz czym jest uczestnictwo kulturalne. W pierwszym podrozdziale zawarte są różne definicje kultury, aby zbliżyć jej ujęcie z różnych perspektyw, głównie nauk społecznych jak pedagogika, socjologia, antropologia, czyli określenie czym jest uczestnictwo w kulturze. W kolejnym podrozdziale jest przybliżone czym jest owe uczestnictwo w kulturze we współczesnym świecie, oraz jak jest rozumiane. Głównym obszarem przebijającym się w wymienionym podrozdziale są media i pojęcia pokrewne, zatem wszystko co można nazwać dylematami wokół tej kwestii. Pojawiają się również bardziej ,,przyziemne’’ bariery związane z uczestnictwem w kulturze. W kolejnym podrozdziale jest mowa o stylu życia jednostki, czyli przede wszystkim czym jest jak wpływa na aktywność kulturalną, oraz również pojawia się kwestia tożsamości. Natomiast drugą część pierwszego rozdziału poświęcona została tematyce młodzieży. Pierwszy podrozdział to charakterystyka młodzieży według kilku wybranych teorii odnoszących się konkretnych nauk jak psychologia, socjologia czy antropologia. W drugim podrozdziale przybliżona jest tematyka kultury młodzieżowej, a więc czym się charakteryzuję, z czym jest powiązana- subkultura młodzieżowa, kontrkultura, kontestacja oraz kultura popularna i powiązane z nią aspekty i również kultura artystyczna. Ostatni podrozdział tej części przybliża obszar problemów jakie dotykają współczesnej młodzieży. Natomiast trzecia końcowa część pierwszego rozdziału to opis małego miasta, pierwsza część skupia się na ogólnej charakterystyce tego typu miejscowości, druga na problemach, które dotykają ludność mieszkającą w niewielkich miastach, oraz w ostatniej wymienione są główne role społeczności lokalnej, czyli do czego się przyczyniają i w czym pomagają społeczności. Rozdział pierwszy kończy część poświęcona miastu Wołów. Drugi rozdział to zagadnienia związane z podstawami metodologicznymi pracy, a więc cel i problemy badawcze, następnie przybliżony został aspekt na temat paradygmatów w badaniach pedagogicznych: pozytywistyczny, interpretatywny, krytyczny oraz postmodernistyczny. Potem opisywane są kwestie strategii ilościowej i jakościowej, następnie zwrócenie uwagi na metodę badawczą- dlaczego jej wybór jest tak istotny oraz pod koniec rozdziału charakterystyka wybranych technik badawczych, w tym wywiadu, który został wykorzystany w niniejszej pracy. Ostatni rozdział to analiza wyników badań własnych. Analizie poddane zostały wywiady, które prowadzone były z młodzieżą szkół średnich z Wołowa. Zwrócono uwagę na sytuacje młodzieży niewielkiego miasta i ich uczestnictwa w kulturze,oraz jakie jest w tym odniesienie do części teoretycznej.

Przedstawiona praca magisterska dotyczy reklamy telewizyjnej, a dokładniej przedsatwienie jej w perspektywie pedagogiki krytycznej . Przedmiotem moich badań jest dokładne przedstawienie kobiety, mężczyzny oraz dziecka w spotach reklamowych. Przeprowadzone przeze mnie badania mają na celu sprawdzenie socjalizacyjnego „działania” reklamy jako fenomenu kultury popularnej. W części teoretycznej opisane zostało pojęcie kultury popularnej, historia reklamy oraz jej zmiany na przestrzeni lat. Przedstawione zostały również cele reklamy. Dokładnie przedstawiona została kobieta występująca w reklamie, mężczyzna jak i dziecko. W rozdział metodologicznym przedstawiony jest cel i problem badawczy, opis paradygmatów, strategie ilościowe oraz jakościowe jak również metody zbierania danych w badaniach jakościowych. Przedstawiona także została przyjęta metoda badawcza, a mianowicie metoda jakościowa, a dokładniej analiza treści, którą zajmują się badacze związani typowo z mediami. Rozdział trzeci został w całości poświęcony badaniom wizerunku kobiety, mężczyzny oraz dziecka w reklamach telewizyjnych.

Tematem niniejszej pracy są doświadczenia młodych ukraińskich imigrantów w świetle ich wypowiedzi. Omawianą przeze mnie problematykę uważam za istotną w dzisiejszych czasach. Dotychczas powstało mało literatury badającej powyższą problematykę. Migracje są zjawiskiem w ostatnim czasie dość powszechnym. Coraz więcej ludzi emigruje ze swojego kraju z różnych powodów. Ja w swojej pracy skupiłam się na analizie doświadczeń młodych osób, które zdecydowały się opuścić swój kraj ojczysty i wyjechać do Polski w poszukiwaniu nowego życia. Zajęłam się badaniem imigrantów ukraińskich, gdyż w Polsce żyje coraz więcej osób pochodzenia ukraińskiego. Na uczelniach, w autobusie bądź w miejscach publicznych coraz częściej można usłyszeć język ukraiński.

Głównym celem niniejszej pracy była próba znalezienia odpowiedzi na pytanie "Jak wspominana jest młodość przez współczesnych polskich pięćdziesięciolatków?". W tym celu przyjrzałam się wydarzeniom okresu PRL-u oczyma młodych obywateli Polski Ludowej, żyjących w małych miastach i dużych aglomeracjach miejskich. Dzięki podjęciu metody wywiadu narracyjnego, ośmiu reprezentantów pokolenia pięćdziesięciolatków, w swobodnej rozmowie podzieliło się ze mną wspomnieniami o wydarzeniach i emocjach towarzyszących ich młodości. Historie przez nich przytoczone, umożliwiły mi wyłonienie obrazu życia w komunistycznej Polsce w perspektywie codzienności społeczno-politycznej, spędzania czasu wolnego, relacji w grupach rówieśniczych i autorytetów wyznawanych w młodości przez pięćdziesięciolatków. Rozmówcy moi odnieśli się także krytycznie do przeobrażeń społeczno-gospodarczych, które nastąpiły po transformacji ustrojowej. W celu dogłębniejszego zrozumienia losów pokolenia współczesnych pięćdziesięciolatków, konieczne było analizowanie ich nierozłącznie z historią tamtego okresu, na tle której wydarzała się młodość pięćdziesięciolatków.

Z kulturą spotykamy się na co dzień w postaci sztuki użytkowej, murali czy net artu i właśnie dzięki tak szerokiemu wachlarzowi możliwości owe spotkania stają się niejako narzuconą formą aktywności, ale również odczuwaną koniecznością egzystencji człowieka. Z drugiej strony mamy tak zwaną kulturą przez wielkie „K”, z którą obcujemy znacznie rzadziej i która wydaje się być bardziej świadomym i celowym wyborem. Dla pedagogów powinien to być pewnego rodzaju impuls do refleksji nad tym, jaką rolę kultura odgrywa w życiu człowieka. W mojej pracy magisterskiej starałam się zgłębić tematykę kultury i sztuki oraz ich znaczenia w życiu człowieka. Skupiłam się przede wszystkim na zbadaniu, jakie są edukacyjne aspekty amatorskiego uprawiania sztuki w świetle wypowiedzi członków Zgorzeleckiej Orkiestry Mandolinistów.

W pierwszym rozdziale pracy przy wykorzystaniu literatury psychologiczno- pedagogicznej zostało opisane: czym jest agresja, jakie są jej formy i charakterystyczne dla nich zachowania agresywne. Ponadto wyszczególnione zostały przyczyny owych zachowań i w jaki sposób przeciwdziałać rozpowszechniającemu się zjawisku agresji. Drugi rozdział pracy dotyczy zachowań agresywnych uczniów wobec nauczycieli. Opisano tutaj zmiany, jakie zaszły w roli nauczyciela, przyczyny aktów przemocy i możliwości ich zapobiegania. Kolejny, trzeci rozdział pracy dotyczył założeń metodologicznych, w którym wymienia się następujące podrozdziały takie jak: cele i przedmiot badań, problematykę i hipotezy badawcze, jak i również dobór metod, technik i narzędzi badawczych. Ponadto opisana została organizacja i przebieg badań. W czwartym, zarazem ostatnim rozdziale niniejszej pracy została zawarta analiza badań własnych, których celem było zbadanie poziomu zjawiska agresji stosowanej przez uczniów klas wczesnoszkolnych wobec nauczycieli.

Niniejsza praca na temat: „Rola ojca w procesie wychowawczym dziecka” ma charakter badawczy. Głównym celem pracy było zbadanie roli ojca w procesie wychowawczym dziecka, aczkolwiek z celu głównego zostały wyodrębnione cele szczegółowe, takie jak: zbadanie stopnia zaangażowania ojca w wychowywanie dziecka, zbadanie wpływu ojca na funkcjonowanie społeczne dziecka oraz zbadanie stosunku ojca do podejmowania czynności wychowawczych. Praca składa się z czterech rozdziałów poprzedzonych wstępem. Trzy pierwsze rozdziały ukazują ujęcie czysto teoretyczne, z kolei rozdział czwarty stanowi analizę i interpretację przeprowadzonych badań. Rozdział pierwszy mieści w sobie głównie definicję ojca i ojcostwa, co więcej przedstawia funkcje i typologie rodziny, a ponadto ukazuje czym jest wychowanie w rodzinie. Natomiast rozdział drugi prezentuje potrzeby dziecka w różnych fazach jego rozwoju, gdzie szczegółowo nakreśla wiek wczesnoszkolny dziecka, okres dojrzewania, ale także zwraca uwagę na osobę ojca wśród potrzeb dziecka. Rozdział trzeci skupia w sobie założenia metodologiczne. Ujmuje cele, problemy badawcze, metody, techniki , narzędzia, teren badań i populację, a także organizację i przebieg badań. Ostatni rozdział obejmuje analizę i interpretację badań własnych, opartych na technice ankiety. Znaleźć w nim można wnioski, które mogą stanowić motywację dla ojców do poprawy wypełniania swojej roli rodzicielskiej.

Współczesne życie społeczne, obok niewątpliwych walorów niesie ze sobą zjawiska o destruktywnych skutkach. Jednym z najpoważniejszych problemów społecznych obejmujących swym zasięgiem niemal wszystkie kraje jest zjawisko alkoholizmu. Rodzice dotknięci chorobą alkoholową stwarzają poważne zagrożenie prawidłowego rozwoju własnych dzieci. Dramat alkoholizmu rodziców uderza mocno w sferę uczuć dziecka. Stwierdzono że, u tych dzieci częściej pojawiają się zaburzenia somatyczne (np. bóle: zębów, głowy, mdłości itp.). Jak potwierdzają badania większość dzieci z rodzin alkoholowych staje się uzależnionymi od alkoholu. Podjęty temat pracy „ Funkcjonowanie w środowisku szkolnym dzieci z rodzin alkoholowych”, wychodzi naprzeciw oczekiwaniom społecznym i jest wyzwaniem dla nauczycieli, wychowawców, lekarzy i specjalistów różnych dziedzin. Szczególna rola w tym zakresie przypada nauczycielom, którzy z własnych obserwacji i bezpośrednich kontaktów z uczniami o różnych uwarunkowaniach rodzinnych mają szerokie możliwości, zarówno diagnozowania jak i oddziaływań profilaktyczno-wychowawczych, wobec dzieci, pochodzących z rodzin alkoholowych. Zasygnalizowane zjawiska naświetlają istotę problemu alkoholowego w kontekście jego oddziaływania na dzieci z rodzin uzależnionych od alkoholu. Podjęte badania zostały skoncentrowane wokół istotnego obszaru rozwoju dzieci związanego ze środowiskiem szkolnym. Optymalne funkcjonowanie w szkole wymaga harmonijnej atmosfery w środowisku rodzinnym. Próżnia emocjonalna jaką wywołuje zjawisko alkoholizmu w rodzinie odbija się bardzo negatywnie na kondycji psychicznej i fizycznej dziecka. Większość rodziców pozostawia wychowywanie i kształcenie nauczycielom. W zdrowej rodzinie taki system pracy nad rozwojem dziecka, może okazać się wystarczający i przebiegać bez zaburzeń. Natomiast w rodzinie alkoholowej może generować rozległe zjawiska patologiczne. Główny problem badawczy niniejszej pracy ma na celu zilustrowanie funkcjonowania dzieci z rodzin alkoholowych w środowisku szkolnym. Praca zawiera trzy zasadnicze części w których najpierw zostało stworzone podłoże teoretyczne odzwierciedlające na podstawie współczesnej literatury współczesne rodziny alkoholowe. Ze wskazaniem na etiologię zjawiska i jego skutki. Część metodologiczna pracy prezentuje zastosowaną procedurę badawczą z podaniem z charakterystyką osób badanych oraz wykorzystanych metod, technik i narzędzi. Jako teren badań wybrana została Szkoła Podstawowa Nr 2 w Obornikach Śląskich. Analizą funkcjonowania dzieci z rodzin alkoholowych objęto uczniów tej szkoły. W toku procedury badawczej skoncentrowanej wokół badanych dzieci przeanalizowane zostały, osiągnięcia dydaktyczne, zachowanie oraz stosunki interpersonalne uczniów z rodzin alkoholowych. Można żywić nadzieje, że uzyskane wyniki badań przybliżą w środowisku pedagogicznemu oraz rodzicom zakres analizowanego, niepokojącego społecznie zjawiska i skłonią odpowiednie instytucje oraz społeczność lokalną do skuteczniejszego p

W pracy ukazana jest rzeczywistość funkcjonowania rodziny oraz wzajemne relacje jej członków w szczególności ojców i dorastających synów. Wiele miejsca poświęca się w niej trudnościom i kryzysom, na jaki ten układ społeczny jest współcześnie narażony. Rozprawy pedagogiczne skupiają się na poszukiwaniu rozwiązań najbardziej optymalnych dla lepszego funkcjonowania dzieci i młodzieży oraz ich rodziców. Praca ta ukazuje, że nadal jednak zbyt mało uwagi poświęca się teoretycznym studiom i badaniom nad wpływem ojca na młodego człowieka. Wciąż zbyt słabo brzmi głos mężczyzn, broniących swoich naturalnych praw do realizowania życiowej roli w wychowaniu dzieci. W literaturze przedmiotu za dużo uwagi poświęcone jest kryzysowi ojcostwa, za mało natomiast pozytywnemu motywowaniu ojców do realizowania się w swojej życiowej roli lub, jak niektórzy określają, „najważniejszej karierze mężczyzny”. Za Durkheimem należy poszukać odpowiedzi, jak w dzisiejszych czasach rodzina powinna dawać bezpieczeństwo swoim dzieciom, dbać o swoją integralność, żyć zgodnie z regułami i wartościami wspomagającymi poczucie równowagi i sensu życia u potomstwa. Gdzie podziały się zatroskane głosy pedagogów, wspierające rodzinę, jako układu rodziców obojga płci i ich dzieci? Dlaczego samotne rodzicielstwo matek, uznaje się za pewnego rodzaju normę, natomiast samotne ojcostwo uznawane jest, jako jednostkowe, wręcz heroiczne? W świetle powyższych pytań jawią się badania niniejszej pracy, traktujące pozycję ojca jako naturalną, godną poświęcenia czasu i uwagi, dla której warto poszukiwać pozytywne rozwiązania na spostrzeżone trudności. Warto odkrywać siłę ojcowskiego oddziaływania na młodego człowieka, szczególnie w wieku dojrzewania. Warto słuchać ojców, którzy z troską mówią o swoich trudnościach w komunikacji z młodym człowiekiem, często zbuntowanym, podważającym wszelkie autorytety, poszukującym swojego miejsca w świecie zasad i wartości. Dobrze jest poszukiwać sposobów wspierania ojców w usprawnianiu ich relacji z synami w okresie adolescencji. Należy też z całą mocą podkreślić, iż wyniki badań niniejszej pracy pokazują bardzo pozytywne trendy w funkcjonowaniu ojców. Zależy im na swoich dorastających synach, chcą być obecni w ich życiu, wspierać ich, mimo dzielących trudności i różnic. Najważniejsze jest to, że ojcowie nie poddają się, szukają sposobów usprawniania komunikacji z synami, szczerze mówią o swoich zasobach i problemach. Nie sposób przejść obok tego obojętnie, należy pogłębiać wiedzę na ten temat i wyciągać do ojców pomocną dłoń w postaci kompetentnie przygotowanych form szkoleniowych, broszur, ulotek. Niewątpliwie społecznie jest dostrzegalny kryzys rodziny w tym, kryzys ojcostwa, ale badania wskazują, że nie jest on determinujący i wszechobecny. Na zakończenie chcę powiedzieć, że jestem dumny z odwagi mężczyzn uczestniczących w badaniu; ich szczere odpowiedzi z nutą zatroskania i ogromnym poczuciem odpowiedzialności, utwierdzają mnie w przekonaniu, że

W dzisiejszym świecie współczesne rodziny znajdują się przed ogromnym wyzwaniem zmierzenia się z różnorodnymi problemami nie tylko życia codziennego ale również problemów społecznych. Dorastające dzieci nie otrzymują od swoich rodziców odpowiedniego wsparcia zarówno w nauce jak i kłopotach w życiu codziennym. Rodzice są zbyt zapracowani nie mogą spędzać czasu z dzieckiem lub po prostu są niewydolni wychowawczo. Dzieci pochodzące z takich rodzin potrzebują miejsca gdzie będą mogły w spokoju odrobić lekcje, rozwijać swoje zainteresowania i pasje, ale przede wszystkim otrzymają odpowiednią pomoc w trudnych sytuacjach. I właśnie takim miejscem są placówki wsparcia dziennego , takie jak świetlica środowiskowa. To właśnie temu zagadnieniu poświęcona jest ta praca.. Rozdział pierwszy to czysto teoretyczne przyjrzenie się temu zagadnieniu czym jest pojęcie świetlicy jej funkcjonowanie. Opisane są jej główne cele jak i również podstawowe działania. Przedstawione zostały odpowiednie metody oraz formy i środki jakimi można pracować w świetlicy wraz z podopiecznymi. Rozdział drugi przybliża wpływ jaki świetlica ma na rozwój i edukacje uczęszczających tam dzieci oraz młodzieży, świetlica zostanie ukazana jako instytucja pomagająca w kształtowaniu jednostki, która zapobiega jej społecznemu wykolejeniu oraz dewiacyjnym zrachowaniom. Rozdział trzeci obejmuje podstawy metodologiczne podjętych badań. A zatem problem główny oraz problemy szczegółowe. Opisany został obszar badań, oraz wykorzystane techniki i narzędzia badawcze. Rozdział czwarty to analiza przeprowadzonych badań. Przedstawia za pośrednictwem wykresów i tabelek otrzymane odpowiedzi ze strony respondentów, podjęte konkluzje. Można żywić nadzieję iż praca choć w pewnym stopniu ujawni jak ważna instytucją są świetlice środowiskowe i jak ważną rolę odgrywają w stymulowaniu pełnego rozwoju. Zarówno uzyskane rezultaty badawcze jak i sugestie teoretyczne ujęte w niniejszej pracy pozwalają wysunąć konstatację, iż podjęta problematyka w niniejszej pracy jest niezwykle ważna w eliminowaniu, zachowań patologicznych. Przemawia to za tworzeniem większej sieci świetlic środowiskowych jako placówek wsparcia dla dzieci i młodzieży.

Niepokojącym zjawiskiem ostatnich lat nagłaśnianym przez środki masowego przekazu jest zjawisko fonoholizmu. Zarówno dzieci, młodzież, jak i dorośli są narażeni na inne zagrożenia, które określa się mianem uzależnień od czynności lub mianem uzależnień behawioralnych. Należy pamiętać, że nadużywanie telefonu komórkowego stanowi poważny problem społeczny, który wymaga analiz teoretycznych oraz przedsięwzięć w zakresie przeciwdziałania zjawisku fonoholizmu. Ze względu na coraz większa skalę zjawiska oraz jego negatywne następstwa w pracy podjęto próbę zbadania i opisania problemu nadużywania telefonu komórkowego w środowisku szkolnym. Niniejsza praca składa się z trzech części: teoretycznej, metodologicznej oraz empirycznej. W rozdziale pierwszym części teoretycznej została zaprezentowana istota fonoholizmu. Pierwszy podrozdział zawiera definicje zjawiska fonoholizmu. Podrozdział drugi obejmuje etiologię i rodzaje uzależnień od telefonu komórkowego. W podrozdziale trzecim dokonano opisu skutków i profilaktyki fonoholizmu. Drugi rozdział części teoretycznej mówi o młodzieży gimnazjalnej. Pierwszy podrozdział w tej części opisuje gimnazjum w strukturze polskiej oświaty. Kolejny podrozdział to charakterystyka młodzieży gimnazjalnej. Ostatni podrozdział w części teoretycznej dokonuje opisu gimnazjalistów uzależnionych od telefonu komórkowego. Część druga została poświęcona metodologii badań własnych. W kolejnych podrozdziałach przedstawiono: przedmiot i cel badań, problemy oraz hipotezy badawcze, zmienne, wskaźniki, metody, techniki, narzędzia i teren badań, a także charakterystykę badanych osób. Szczególne znaczenie dla całej pracy ma część trzecia, która zawiera analizę wyników badań dotyczących zakresu występowania zjawiska fonoholizmu wśród młodzieży gimnazjalnej w Nowogrodźcu z uwzględnieniem płci badanych uczniów. W pracy zamieszczono również: podsumowanie wyników, spis cytowanej literatury oraz załączniki.

Praca dyplomowa podtytułem „Mass media jako czynnik stymulujący zachowania destruktywne młodzieży gimnazjalnej” przedstawia jaką rolę odgrywają mass media w kreowaniu wśród młodzieży gimnazjalnej destruktywnych zachowań. Cel badań niniejszej pracy zmierza przede wszystkim do teoretyczno-empirycznego potwierdzenia, że mass media mogą nieć destruktywny wpływ na młodzież gimnazjalną. Natomiast przedmiotem podjętych badań są zagadnienia dotyczące stymulacji destruktywnych zachowań młodzieży za pośrednictwem mass mediów. Problemem głównym pracy jest odpowiedzenie na pytanie w jakim zakresie mass media mogą stymulować zachowania destruktywne młodzieży gimnazjalnej? Problem główny został rozszerzony podproblemami, które pozwolą zbliżyć się do odpowiedzi na wiele kwestii związanych z pracą. Praca ma również na celu odnalezienie odpowiedzi na pytanie, które rodzaje mass mediów budzą wśród badanej młodzieży największe zainteresowanie? Jakie treści medialne najbardziej przykuwają uwagę badanej młodzieży? Jakie negatywne strony widzą badani gimnazjaliści w mass mediach? Jakie działania należałoby podjąć w celu zwiększenia konstruktywnej roli mass mediów? W celu osiągnięcia satysfakcjonujących rezultatów badawczych, zastosowana została metoda sondażu diagnostycznego, którą oparto techniką ankiety, która została oparta kwestionariuszem ankiety. Praca została podzielona na 4 rozdziały. Pierwszy rozdział teoretyczny przedstawia najważniejsze, teoretyczne zagadnienia, odnoszące się do rozwoju oraz charakterystyki młodzieży gimnazjalnej, przejawy destruktywnych zachowań młodzieży, a także egzogenne czynniki zachowań destruktywnych. W drugim rozdziale teoretycznym poruszono kwestie konstruktywnego oraz destruktywnego oddziaływania mass mediów, jak i również podatności młodzieży na destruktywne oddziaływania mass mediów. Trzeci rozdział wyjaśnia metodologiczne podstawy badań, które to były podwaliną dla badań właściwych. Ostatni rozdział przedstawia rezultaty badawcze i odpowiada na pytania odnoszące się do tematu pracy. Na końcu poruszone zostały wnioski, które wyjaśniają, jak wyniki badań odnoszą się do przemyśleń, a także ukazują spojrzenie na zaistniałą sytuację.

Pierwszy rozdział teoretyczny traktuje o zjawisku mobbingu. Opisane są formy, przejawy zjawiska mobbingu. Są też opisani sprawcy mobbingu, a także jego ofiary. Są też wyjaśnione pojęcia powiązane pośrednio lub bezpośrednio z mobbingiem. Opisane są uwarunkowania powstawania zjawiska mobbingu. W drugim rozdziale jest mowa o środowisku gimnazjalnym. W nim opisani są uczniowie gimnazjum, ich charakterystyka psychologiczna oaz specyfika gimnazjum. Opisane też są zjawiska przemocy w szkołach, agresja. Trzeci rozdział jest rozdziałem metodologicznym. W nim znajdują się opisane teoretyczne podstawy metodologiczne. Podany jest cel, przedmiot, problematyka badań. Opisana jest również organizacja badań oraz narzędzie wykorzystane do przeprowadzenia badań. Ostatni, czwarty rozdział ukazuje rezultaty badawcze, badań, które zostały przeprowadzone wśród uczniów w gimnazjum

Czas wolny jest to okres, który pozostaje do dyspozycji osoby po wypełnieniu swoich obowiązków oraz wykonaniu różnorodnych koniecznych czynności. Jest on ważnym i istotnym aspektem w życiu człowieka. Można go spędzać na wiele różnych sposobów, według swoich zainteresowań, preferencji i upodobań. Jednakże niektóre formy spędzania czasu wolnego mogą być uzależnione od różnych czynników. Niniejsza praca porusza tematykę socjoekonomicznych determinantów spędzania czasu wolnego przez młodzież w wieku gimnazjalnym. Cele pracy zmierzają do teoretyczno-empirycznego potwierdzenia, iż rodzaje aktywności, które podejmuje młodzież gimnazjalna w czasie wolnym są determinowane przez zróżnicowany poziom socjoekonomiczny rodziców badanych uczniów. Praca składa się z pięciu rozdziałów. W pierwszym rozdziale zostały zawarte informacje na temat tego jak wygląda gimnazjum w systemie kształcenia szkolnego a także znajduje się w nim charakterystyka młodzieży będącej w wieku gimnazjalnym. Drugi rozdział poświęcony został na rozpatrzenie pod różnymi kątami definicji terminu „czas wolny” jak i również przedstawiona została ewolucja spędzania wolnego czasu przez młodzież szkolną. W trzecim rozdziale niniejszej pracy poruszony został temat zróżnicowania socjoekonomicznego środowisk rodzinnych a także opisana została problematyka potrzeb ekonomicznych rodzin oraz możliwości ich zaspokajania. Kolejny rozdział dotyczy metodologicznych podstaw badań. Zostały w nim rozpatrzone pod kątem tematu tejże pracy oraz zawarte i opisane metodologiczne części a wśród nich: cele i przedmiot badań, problematyka badawcza, hipotezy badawcze, zmienne i wskaźniki, metody, techniki, narzędzia a także teren badań i populacja. Ostatni, piąty, rozdział zawiera opis rezultatów przeprowadzonych badań. W pierwszym jego podrozdziale przedstawiony został czas wolny młodzieży mieszkającej w mieście oraz na wsi. Kolejny podrozdział zawiera analizę aktywności młodzieży w czasie wolnym zdeterminowanych poziomem wykształcenia ich rodziców. Następnie opisane zostały formy spędzania wolnego czasu gimnazjalistów uzależnione pracą zarobkową ich rodziców. W badaniach podjęto również aspekt tego czy na rodzaje podejmowanych aktywności uczniów wpływa status materialny ich rodziców. Zostały także opisane działania, które należałoby podjąć w celu zrównoważonego korzystania z wolnego czasu oraz alternatywy jego spędzania. Następnie w pracy został umieszczony spis rysunków obrazujących wyniki badań jak i również bibliografia, w której zawarte zostały wszystkie pozycje z literatury wykorzystane do napisania niniejszej pracy. Na końcu znajdują się aneksy zawierające kwestionariusz ankiety jak i również tabelę z zestawieniem surowych wyników badań.

Niniejsza praca pt. ,,Model opiekunki do dziecka preferowany przez rodziców” jest próbą wykazania dobrych i złych stron opiekunek do dzieci, a zarazem ukazania współczesnego modelu opiekunki do dziecka preferowanego przez rodziców na terenie Polski. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy opieki nad dzieckiem. Zawiera takie aspekty jak potrzeby opiekuńcze dziecka, opiekę i wychowanie rodzicielskie oraz wspieranie rodziców w funkcjach opiekuńczo- wychowawczych. Drugi zaś poświęcony jest opiekunkom do dzieci. Służy on ogólnej charakterystyce opiekunek. Opisuje blaski i cienie współczesnych opiekunek, ale i także wciąż zmieniające się oczekiwania wobec opiekunek ze strony rodziców. Trzeci rozdział to metodologiczne podstawy badań. Ostatnim rozdziałem są rezultaty badawcze, które ukazują wyniki przeprowadzonych badań. Cele badań niniejszej pracy zmierzają przede wszystkim do teoretyczno-empirycznego potwierdzenia modelu opiekunki do dziecka preferowanego przez rodziców. Przedmiotem podjętych badań jest odkrycie preferowanego przez rodziców modelu opiekunki do dziecka z uwzględnieniem zarówno pozytywnych jak i negatywnych czynników kształtujących realistyczny wizerunek opiekunek do dzieci. Podjęte badania dla potrzeb niniejszej pracy koncentrują się wokół następującego problemu głównego: Jaki model opiekunki do dziecka preferują badani rodzice z uwzględnieniem różnic determinowanych następującymi zmiennymi: płeć badanych rodziców, wiek, miejsce zamieszkania (miasto-wieś)? Do tak sformułowanego problemu głównego nasuwają się następujące problemy szczegółowe: Jaka część badanych rodziców zatrudnia opiekunki do swoich dzieci? Jakie czynniki determinują pozytywną percepcję opiekunki w opinii badanych rodziców? Jakimi motywami kierują się rodzice zatrudniający opiekunki do dzieci? Jakie niepokoje wyrażają rodzice wobec opiekunek do dzieci? W jaki sposób opiekunki postrzegają rodziców korzystających z opieki nad swoim dzieckiem? Jakie działania należałoby podjąć w celu preferowania przez badanych rodziców realistycznego wizerunku opiekunki do dziecka? W pracy posłużono się metodą sondażu diagnostycznego, która została oparta na technice ankiety, technice wywiadu oraz technice obserwacji. Nawiązanie do części teoretycznej jak i uzyskane rezultaty badawcze potwierdzają, iż współczesny model opiekunki do dziecka jest ważnym społecznie i interesującym badawczo zagadnieniem. Model opiekunki do dziecka jest bezpośrednio związany z wciąż rosnącymi wymaganiami rodziców wobec opiekunek, które często wybiegają poza ich realne możliwości.

Praca dotyczy jednego z bardziej niepokojących zjawisk wśród uczniów szkoły podstawowej - zachowania agresywne. Zawiera teoretyczne oraz empiryczne treści obejmujące istotę agresji i etiologii tego zjawiska, także uwarunkowania uczniów prezentujących zachowania agresywne. W odniesieniu do środowiska szkolnego w pracy ujęta jest charakterystyka sprawców i ofiar agresji. Na podstawie przeprowadzonych badań opartych na metodzie sondażu diagnostycznego w starszych klasach szkoły podstawowej uzyskane zostały wyniki ukazujące nasilenie zachowań agresywnych oraz ich przyczyny wśród uczniów jednej z wybranych wrocławskich szkół podstawowych. Wyprowadzone z badań konstatacje posłużyły do wskazania na kierunki działań profilaktycznych zmierzających do eliminowania oraz tonowania zachowań agresywnych wśród uczniów szkoły podstawowej.

Streszczenie pracy magisterskiej pt. Relacje w rodzinie a funkcjonowanie szkolne uczniów kończących szkołę podstawową. Cele niniejszej pracy zmierzają przede wszystkim do teoretyczno-empirycznego potwierdzenia, że istnieją dzieci o zaburzonych relacjach z rodzicami, a ich funkcjonowanie w szkole może być mniej korzystne. Wśród szczegółowych celów badawczych uwzględnione zostały aspekty diagnostyczne, dotyczące osiągnięć szkolnych, zachowań, stosunków interpersonalnych pomiędzy nauczycielami a uczniami o zróżnicowanych relacjach w rodzinie. Podjęte badania zmierzają ponadto do wskazania na kierunki poprawy funkcjonowania szkolnego dzieci o zaburzonych relacjach z rodzicami. Praca składa się z czterech części. W pierwszej z nich przedstawione są podstawowe informacje dotyczące pojęć, procesów, układów i typologii relacji. Wymienione są relacje poprawne i zaburzone w środowisku rodzinnym, jak również jakie są przyczyny powstawania zaburzonych relacji w rodzinie. Rozdział drugi w całości poświęcony jest funkcjonowaniu uczniów w szkole. Wymienione są zadania dydaktyczno-wychowawcze szkoły, jak również jej funkcje kształcące, przekazujące różne wartości, normy. W rozdziale tym opisane są prawa i obowiązki ucznia w szkole. Relacje, jakie występują pomiędzy uczniami oraz kierunki oddziaływań korygujących zaburzone relacje w szkole. W rozdziale trzecim zawarte są metodologiczne podstawy badań własnych. W pracy została zastosowana metoda sondażu diagnostycznego, oparta na technice ankiety oraz wywiadu. Pośród wykorzystanych narzędzi, znalazły się kwestionariusz ankiety, skierowany do uczniów szkoły podstawowej, a także kwestionariusz wywiadu, który został przeprowadzony z nauczycielami badanej szkoły. Rozdział czwarty to rezultaty badań oraz przykłady działań optymalizujących funkcjonowanie szkolne uczniów o zaburzeniach z rodzicami. Przedstawione są tutaj osiągnięcia szkolne uczniów; interakcje między uczniami o zaburzonych relacjach z rodzicami; stosunki interpersonalne pomiędzy nauczycielami a uczniami oraz zachowania uczniów o zaburzonych relacjach ze swoimi rodzicami. W rozdziale tym, możemy dowiedzieć się, jak powinna wyglądać wspólna praca nauczycieli, wychowawców, pedagogów oraz określenie celów i zadań szkoły. Istotnym aspektem jest też współpraca szkoły z rodzicami, bowiem zdrowe relacje to czynnik, który ma znaczenie dla funkcjonowania młodego człowieka w szkole. W niniejszej pracy potwierdziły się postawione cele i hipotezy, że istnieją dzieci o zaburzonych relacjach z rodzicami. Osiągnięcia szkolne tych uczniów są dużo niższe od pozostałych rówieśników. Stosunki interpersonalne pomiędzy tymi uczniami a nauczycielami, jak również zachowanie uczniów o słabych relacjach z rodzicami, prezentuje się mniej korzystnie w porównaniu do pozostałych rówieśników, co ma istotne znaczenie w ich funkcjonowaniu szkolnym.

To, że wiedza w powszechnym przekonaniu jest wysoko uznaną i szlachetną wartością, nie jest sprawą przypadku. Wiadomo bowiem, że człowiek w swoim rozwoju wyprzedził inne zwierzęta właśnie poprzez nieustające dążenie do wiedzy oraz umiejętność jej gromadzenia a także weryfikowania i systematyzowania. Wiedza jest następstwem nauki, która jest właśnie usystematyzowaną i zweryfikowaną wiedzą. To dzięki wiedzy człowiek inspirowany swoimi pragnieniami ma możliwość kształtowania świata, w którym egzystuje na miarę posiadanych środków. Trzeba jednocześnie podkreślić, że wiedza daje człowiekowi prócz zdolność efektywnego działania także poczucie bezpieczeństwa. Człowiek czuje się pewnie, gdy ma wiedzę o otaczającym go świecie, o zachodzących w nim procesach i istniejących zjawiskach. Wszędzie zaś tam gdzie występuje brak wiedzy o środowisku społecznym czy też naturalnym, w którym przebywa człowiek odczuwa on lęk przed tym, co jest mu obce. Kształcenie i szkolenie zawodowe więźniów stanowi najważniejszy i być może jedyny rzeczywisty środek oddziaływania resocjalizacyjnego, którego stosowanie rozpowszechniło się w jednostkach penitencjarnych już od XVII wieku. W czasach, gdy aktualnie występują trudności z zapewnieniem skazanym pracy nabiera ono szczególnego znaczenia. Poprzez stworzenie w zakładach karnych warunków do nauki umożliwiono więźniom wykorzystanie okresu pozbawienia wolności do uzupełnienia braków wykształcenia czy też zdobycie kwalifikacji zawodowych. Dzięki temu osoby opuszczające zakład karny mają większe możliwości adaptacji społecznej. Kształcenie można zatem potraktować, jako element profilaktyki w dążeniu do zapobiegania powrotowi do społeczeństwa. Szkoły przywięzienne nie tylko kształcą i uczą zawodu, ale również pomagają skazanym w rozwoju intelektualnym, rozbudzają zainteresowania, usiłują wyrabiać pozytywne cechy osobowości. Mimo to, że podatność dorosłych uczniów na oddziaływanie wychowawcze jest znacznie mniejsza niż dzieci, to jednak w szkole tej możliwe jest dokonanie przekształcenia przyzwyczajeń, poglądów, zasad postępowania czy ideałów. Niniejsza opracowanie stanowi próbę określenia roli, jaką pełni szkoła, a w zasadzie prowadzenie w niej nauczania, w procesie resocjalizacji skazanych. Praca ta składa się z trzech rozdziałów, teoretycznego, metodologicznego oraz empirycznego. Pierwszy rozdział składa się z części poświęconej współczesnej resocjalizacji, przedstawia jej współczesne koncepcje, kierunki przemian i rozwoju oraz związane z tym szanse i zagrożenia. Opisuje również najważniejsze oddziaływania penitencjarne stosowane współcześnie w jednostkach penitencjarnych. Rozdział ten przedstawia, jego genezę szkolnictwa przywięziennego, a także zasady prowadzenia nauczania w szkołach dla osób pozbawionych wolności. W rozdziale drugim zaprezentowano cele oraz przedmiot badań, określono problem badawczy. Opisano tu techniki i narzędzia badawcze. Część ostatnia pracy to charakterystyka struktury Centrum Ksz

Niedostosowanie społeczne jest głównym czynnikiem, który ma wpływ na wychowanków kierowanych do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii. Niedostosowanie społeczne u dzieci i młodzieży przejawia się przez różnego rodzaju dewiacje. Literatura przedmiotu, dotycząca niedostosowania społecznego jak również dewiacji jest bardzo obszerna. W niniejszej pracy wykorzystano dużo książek, dzięki którym niedostosowanie społeczne oraz dewiacje, przejawiane przez dzieci i młodzież przedstawiono w sposób jasny i przejrzysty. Etiologia dewiacji podzielona jest na dwie grupy. Pierwszą z nich, to dewiacje egzogenne – modyfikatory rozwoju, czyli wszystkie te czynniki związane z dorastaniem jednostki, jej środowiskiem naturalnym i środowiskiem kulturowym oraz ich bezpośredniego wpływu na jednostkę, Drugą grupą są dewiacje endogenne, czyli genetyczne, przekazywane przez rodziców naturalnych i mogących mieć swój początek już w chwili zapłodnienia. Celem niniejszej pracy było przedstawienie etiologii dewiacji wychowanków kierowanych do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii. Za analizy akt wychowanków starano się odpowiedzieć na pytanie jakie czynniki endogenne i egzogenne mają wpływ na młodzież kierowaną do wyżej wymienionego ośrodka. Problematykę badawczą, która została postawiona w tej pracy, starano się ukazać w sposób wyczerpujący. Etiologia dewiacji wychowanków kierowanych do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii została przedstawiona w sposób dokładny i sumienny i w sposób czytelny przedstawia czynniki endogenne i egzogenne, mające wpływ na dzieci i młodzież kierowanych do MOS. Badania wykazały, że dewiacje przejawiane przez wychowanków MOS w Oławie nie są pojedyncze. Zazwyczaj towarzyszą im inne dewiacje, które poniekąd mogą mieć wpływ na te poprzednie. Jak wynika z badań, najwięcej dewiacji u wychowanków pojawia się w sferze egzogennej. Uwarunkowane mogą one być złymi wzorcami w środowisku rodzinnym, lokalnym, ale również mogą one mieć swój grunt w genach. Czynniki endogenne nie występują tak często u badanych wychowanków jak czynniki egzogenne, natomiast poniekąd mają one wpływ na dewiacje egzogenne, które przejawia badana młodzież. Etiologia dewiacji wychowanków kierowanych do Młodzieżowego Ośrodka Socjoterapii ugruntowana jest w szerokim spectrum czynników, które mają wpływ na negatywne zachowanie wychowanków oraz na ich niedostosowanie społeczne. Pomoc środowiska rodzinnego, społecznego, szkolnego jest więc niezbędne, aby wychowankowie czuli, że są w stanie przezwyciężyć i wypracować w sobie takie cechy człowieka, który jest wart jest tej pomocy i wie, że nie pozostanie sam ze sobą, ale również wie, że nie zostanie odrzucony od społeczeństwa i w przyszłości będzie mógł funkcjonować i żyć w społeczeństwie z pełnymi prawami i prawidłowymi wartościami moralnymi.

Niniejsza praca zatytułowana „Adopcja dzieci przez pary homoseksualne w opinii osób świeckich i duchownych” ma charakter badawczy. Głównym zamierzeniem pracy było zbadanie stanowiska przedstawicieli duchowieństwa oraz ludzi świeckich wobec zagadnienia adoptowania dzieci przez osoby będące w związkach homoseksualnych. Szczegółowe cele niniejszej pracy obejmowały zbadanie stosunku osób świeckich i duchownych wobec adopcji, zbadanie sposobu rozumienia homoseksualizmu przez przedstawicieli tych dwóch stanów oraz zbadanie poziomu tolerowania przez nich osób homoseksualnych. Praca składa się z czterech rozdziałów poprzedzonych wstępem. Trzy początkowe części ukazują teoretyczne ujęcie, natomiast czwarty rozdział obejmuje przedstawienie rezultatów badawczych oraz analizę i interpretację wyników badań. Pierwszy rozdział teoretyczny przedstawia definicję adopcji, historyczny zarys ewoluowania tego zagadnienia oraz aspekty prawne z nim związane. W drugim rozdziale natomiast zaprezentowana została definicja homoseksualizmu, opis zmian, jakie zaszły w postrzeganiu homoseksualistów na przestrzeni czasu oraz przedstawiony został stosunek przedstawicieli Kościoła do problemu homoseksualizmu. Trzecia część niniejszej pracy obejmuje metodologiczne założenia badań własnych. Przedstawia on cele, problemy, metody, techniki , narzędzia, zmienne, wskaźniki, teren badań i populację, jak również organizację i przebieg badań. Czwarty rozdział natomiast prezentuje wyniki przeprowadzonych badań, które zostały pozyskane od respondentów poprzez wykorzystanie techniki ankiety. Część ta prezentuje także konkluzje sformułowane na podstawie rezultatów badawczych.