Tematem niniejszej pracy jest zbadanie wpływu czynników środowiskowych i cech dziedzicznych na reakcję jednostki na stres zawodowy. Praca ma wykazać, że istnieją dziedziczne oraz nabyte predyspozycje odpornościowe na stres, co przekłada się na stres zawodowy. Na potrzeby pracy przeprowadzono analizę badań, które miały charakter porównawczy wobec różnych czynników, takich jak poziom stresu i obciążenia zawodowego wobec: ekstrawersji, ugodowości, sumienności, neurotyczności, otwartości, pozytywna koncepcja własnej osoby, samokontrola, a także asertywność. Grupa respondentów, którzy wzięli udział w badaniu były to osoby aktywne zawodowo, dzięki czemu możliwe było zbadanie natężenia stresu w pracy, indywidualnych odczuć czynników stresogennych, a także reakcji organizmu (podatność lub odporność) na stres w zależności od predyspozycji. Niniejsza praca miała za zadanie wykazać, że istnieją dziedziczne oraz nabyte predyspozycje odpornościowe na stres oraz że brak tych predyspozycji, zwiększa podatność podmiotu na stres zawodowy.

Praca poświęcona została różnicom pomiędzy osobami, które skutecznie rzuciły palenie oraz takimi, którym nie udało się zerwać z nałogiem mimo podjętych prób. W celu weryfikacji różnic przebadano 60 osób, w tym 29 kobiet i 31 mężczyzn. Badani wypełnili ankietę własną stworzoną na potrzeby niniejszej pracy, Kwestionariusz Orientacji Życiowej, Kwestionariusz Delta oraz wybrane skale z Kwestionariusza Temperamentu. W pracy tej skupiono się na wewnętrznych zasobach jednostki: poczuciu koherencji, umiejscowieniu kontroli oraz na składowych temperamentu jakimi są wytrzymałość i reaktywność emocjonalna. Analiza wyników badania pozwala stwierdzić iż, skuteczne rzucenie palenie warunkuje pokładanie wiary w sobie – wewnętrzne umiejscowienie kontroli oraz rozumienie otaczającego świata i posiadanie poczucia, że rzucenie palenia jest warte wkładanego w nie wysiłku – wysokie poczucie koherencji. Ważna jest również wytrzymałość w działaniu oraz niski poziom reagowania na bodźce.

Więzienie to najbardziej kontrowersyjna instytucja stworzona przez człowieka. We współczesnym świecie skazani są bardzo różnorodni pod względem społecznym, kulturowym i psychologicznym. Izolacja więzienna upadla człowieka zabierając mu najważniejsze przywileje. Warunki w więzieniach nie spełniają najmniejszych oczekiwań, by godnie odbyć karę. Podkultura więzienna ma ogromny wpływ na życie osadzonego, w zależności od tego jaką przyjmie pozycje, tak będzie traktowany przez innych współwięźniów. Każdy najmniejszy ruch jest obserwowany, a popełnienie błędu, bądź niestosowanie się do nieformalnego kodeksu postępowania może zaważyć nawet na życiu człowieka. Przemoc, agresja jest wszechobecnym zjawiskiem w warunkach więziennych jak i warunkach wolnościowych. Najczęściej agresja jest zwalczana agresją, skutkuje to zwiększeniem obszaru występowania tego negatywnego zjawiska. W więzieniach agresja jest stosowana nie tylko między więźniami, ale również jest praktykowana ze strony Służby Więziennej. Człowiek widząc takie rozwiązania problemu, nie umie zachować się inaczej i wychodząc na wolność szybko może popełnić przestępstwo i powrócić na drogę przestępczą, aż wreszcie zostaje ponownie skazany. Brak dobrych wzorców ze strony funkcjonariuszy więziennych, powoduje wzrost agresji wśród więźniów. Długość odbywania kary i niemożność zmiany istniejącej rzeczywistości wywołuje zachowania agresywne wśród osadzonych, którzy stosują ją na sobie w ramach zjawiska autoagresji, bądź na współwięźniach, a nawet wobec Służby Więziennej. Celem prezentowanej pracy jest określenie jak izolacja, długość kary, środowisko rodzinne i koleżeńskie, relacje z funkcjonariuszami więziennymi ma wpływ na powstawanie i rozwijanie się zjawiska agresji i przemocy. Dla celów poniższej pracy zostały napisane trzy rozdziały. Pierwszy rozdział zawiera teoretyczne podstawy pracy, wyjaśnienie terminów oddających istotę tematu pracy. Pokazuje jakie dyscypliny są blisko związane z pedagogiką penitencjarną. Prezentuje, jakie są następstwa izolacji więziennej. Obrazuje mechanizmy obronne działające pod wpływem izolacji, jak i odkrywa źródła konfliktów w zakładzie karnym. Ilustruje funkcje podkultury więziennej oraz wyraża więzienie jako instytucję wychowawczą. Drugi rozdział wyjaśnia metodologiczne podstawy badań własnych. Ilustruje przedmiot i cel badań, problem i hipotezy badawcze, metody, techniki i narzędzia badawcze, zmienne i ich wskaźniki oraz organizację, przebieg i teren badań. Trzeci rozdział to swoista analiza i interpretacja badań własnych. Zawiera w sobie charakterystykę grupy badawczej, analizę badań, podsumowanie i wnioski.

Przestępczość nieletnich jest aktualnie niezwykle istotnym problemem na całym świecie. Głównym problemem młodzieży stają się trudności w określeniu swojej tożsamości i znalezienie „sposobu na życie”, przejawem tego są coraz częściej spotykane akty agresji i przemocy, wzrastająca przestępczość nieletnich i ciągle rosnący poziom spożycia środków odurzających. Coraz większa liczba młodzieży znajduje się w obszarze zagrożenia patologią społeczną. Przyczyny wykolejenia społecznego nieletnich są różnorodne i skomplikowane, tak jak przejawy, postawy zachowań, a także motywacja podejmowania działań niezgodnych z prawem, zasadami moralnymi czy obyczajami. Najczęstsze zachowania problemowe występujące obecnie wśród młodzieży to młodzieży to: palenie tytoniu, regularne spożywanie alkoholu, spożywanie narkotyków, zażywanie leków psychoaktywnych, zaniedbywanie obowiązków szkolnych, wagary, zbyt szybką aktywność seksualną, czyny agresywne, używanie przemocy, kradzieże, czyny chuligańskie, wandalizm. Istotą działań zapobiegawczych jest przeciwdziałanie zagrożeniom, których pojawienie się lub spotęgowanie w przyszłości wydaje się wysoce możliwe. Potocznie sądzi się, że efektywna profilaktyka jest właściwym sposobem hamowania rozwoju bądź też ograniczania skali zjawisk postrzeganych, jako niekorzystne i dolegliwe społecznie, m. in. przestępczości nieletnich. Przeciwdziałanie polega na przedsięwzięciu środków ostrożności w obliczu spodziewanych zagrożeń.

W literaturze spotyka się główne trzy postawy wobec prawa : legalistyczną, konformistyczną, oraz oportunistyczną. Postawa legalizmu polega na respektowaniu prawa takiego jakim jest, uznając że postępowanie musi być ściśle zgodne z prawem, wszystkie relację między podmiotami oparte na obowiązkach i uprawnieniach. Cechą charakterystyczną jest akceptowanie wszystkiego co stanowi element prawa. Postawa konformizmu to dostosowanie się i sposobu zachowania do grupy odniesienia. Podporządkowanie się wartością, regułą, poglądom, bezkrytyczne przyjęcie norm, wręcz bezmyślne. Bardzo często ta postawa wynika z braku jakichkolwiek poglądów. Postawa oportunistyczna charakteryzuje się rezygnacją z zasad, osoba taka przejawia dużą ugodowość w stosunków do grup i jednostek w celu otrzymania korzyści. Oportunista nie ma stałych poglądów , wybiera to co w danej chwili jest dla niego korzystne, zapewnia wygodę i bezpieczeństwo. W przeprowadzonych badaniach sprawdzamy jak będzie zmieniać się postawa legalistyczna wobec prawa względem różnych zmiennych. Czy postawa legalistyczna wobec prawa będzie miała związek z resiliencją indywidualną, resiliencja rodzinna, pozytywna koncepcja siebie, samokontrola, kompetencje społeczne, więzią z matką, więzią z ojcem, religijnością, motywacją do nauki, skłonnością do dewiacji, sumienność, neurotyczność, otwartością, zuchwałością, bezdusznością, kontrolą rodzicielską, relacjami z nauczycielami, ekstrawersja, zaobserwowaniem, ugodowością, rozhamowaniem. Badania będą prowadzone metodą ilościową, poprzez kwestionariusz ankiety. Respondentami będą uczniowie szkół ponadgimnazjalnych.

W moich badaniach poszukiwałam odpowiedzi na pytanie o związki między autorytetem rodzica i nauczyciela a przystosowaniem społecznym uczniów. Jako negatywne wskaźniki przystosowania wykorzystałam cechy ciemnej triady osobowości (psychopatia, makiawelizm i narcyzm). Oczekiwałam, że nasilenie cech ciemnej triady będzie wyższe u uczniów z deficytami autorytetu. Analizy wariancji pozwoliły sprawdzić powyższe oczekiwanie. Badania wykazały, że oczekiwane związki między zmiennymi przeważnie są istotne statystycznie a ich charakter – z nielicznymi wyjątkami – zgodny z treścią hipotez. W populacji męskiej zależności okazały się silniejsze niż u kobiet (może to wynikać z silniejszego oddziaływania czynnika poszukiwania aprobaty społecznej u kobiet). Powiązanie deficytu autorytetu z ciemną triadą można interpretować w kategoriach przyczynowo-skutkowych. Z jednej strony, deficyt autorytetu może wynikać z nasilenia cech ciemnej triady, z drugiej strony – ciemna triada może kształtować się w wyniku zachowań rodziców utrudniających budowanie relacji z dzieckiem. Nie można poza tym wykluczyć, że zarówno ciemna triada jak i autorytety osobowe kształtują się równolegle pod wpływem innych czynników (tzw. korelacja pozorna).

Celem mojej pracy dyplomowej było wskazanie zależności między doświadczeniem alkoholowym młodzieży w liceach ogólnokształcących a ich planami edukacyjno – zawodowymi. Pierwszy i drugi rozdział mojej pracy poświęciłam na wszelkie zagadnienia teoretyczne dotyczące tematu oraz niezbędne do analizy badań. Trzeci rozdział mojej pracy poświęcony był założeniom metodologicznym. Wyodrębniłam problemy oraz hipotezy badawcze. Omówiłam wybraną przez siebie metodę badawczą. Kolejny rozdział poświęciłam analizie badań, szukając potwierdzeń moich hipotez. W wielu wypadkach moje założenia nie zostały odzwierciedlone w rzeczywistości. Dotyczy to m.in. znaczenia zgodności pracy z osobowością badanego, akceptowaniem pracy przez rodziców ucznia. Moje założenia potwierdziły się w kwestii zależności między doświadczeniem alkoholowym a istotnością pracy związanej z kierowaniem innymi oraz w kwestii zatrudnienia polegającego na pracy z ludźmi. W zakończeniu skupiłam się na podsumowaniu każdej hipotezy oraz znaczeniu przeprowadzonych badań.

Przemoc jest jednym z najbardziej niepożądanych i negatywnych zjawisk występujących w rodzinie, szczególnie jeśli ofiarą jest dziecko. W mojej pracy skupiam się na nakreśleniu jak dużym problemem jest stosowanie przemocy w rodzinie wobec dziecka oraz jakie skutki psychospołeczne u ofiary w życiu dorosłym są konsekwencjami tego działania. W pracy weryfikowano związki między doświadczeniem przemocy, a rozwojem psychospołecznym. W niniejszej pracy badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego. Narzędziem badawczym, przy pomocy, którego zadane zostały pytania badawcze jest własnego autorstwa ankieta. Pośród 100 uczestników ankiety, którymi bylo 50 osób niedoświadczających przemocy w domu w dzieciństwie, oraz 50 osób krzywdzonych w ten sposób w okresie dzieciństwa. Wykonano 100 udanych prób. Porównanie wyników dwóch grup badawczych pozwoliło poprawnie zweryfikować większość hipotez postawionych w pracy, m.in. to, że osoby doświadczające przemocy w okresie dzieciństwa ze strony rodziców są skłonniejsze w dorosłym życiu przejawiać cechy pesymistyczne swojej osobowości, nie są zadowolone ze swojego życia osobistego, częściej niż osoby wychowujące się w domach niepatologicznych są samotne oraz podczas dyskusji przyjmują pozycję biernego słuchacza nie włączając się w rozmowę. Doświadczenie przemocy wpływa negatywnie na wiele obszarów funkcjonowania w życiu społecznym ofiary. Zjawisko to jednak z biegiem czasu nie pomniejsza swych rozmiarów.

Celem pracy licencjackiej było sprawdzenie czy istnieje związek narcyzmu i samooceny z zachowaniami problemowymi. Metodą badawczą był sondaż z wykorzystaniem testów i ankiety jako techniki badawczej. Weryfikacja hipotez została przeprowadzona na podstawie analizy tabel dwudzielnych z wykorzystaniem testu chi-kwadrat. Respondentami byli studenci. Liczebność próby wynosiła 219. Hipoteza nie uzyskała potwierdzenia, ponieważ zaobserwowane różnice między porównywanymi grupami są nieistotne statystycznie.

Występowanie uzależnień od substancji psychoaktywnych jest ważnym problemem. Im wcześniej jednostka rozpoczyna używanie narkotyków, tym prawdopodobniejsze jest wejście w nałóg. Wśród możliwych uwarunkowań sięgania młodzieży po środki psychoaktywne, wyróżnia się problemy między dziećmi i rodzicami. Mając to na względzie chciałam sprawdzić jaka występuje zależność między doświadczanymi postawami rodzicielskimi a eksperymentowaniem przez młodzież z substancjami psychoaktywnymi. Badania przeprowadziłam na zbiorze stu uczniów szkoły zawodowej oraz liceum ogólnokształcącego. Badania wykazały, iż ryzyko używania narkotyków przez młodzież, jest powiązane z doświadczanymi postawami rodzicielskimi. Najistotniejszymi postawami przejawianymi przez ojców wobec swoich dzieci, okazała się postawa wysoce niekonsekwentna, wysoce wymagająca, nieakceptująca oraz nieochraniająca. Wpływają one znacząco na ryzyko sięgania młodzieży po narkotyki. Niższe prawdopodobieństwo używania substancji psychoaktywnych przez młodzież, zanotowałam w przypadku przejawiania przez ich ojców, postaw związanych z brakiem respektowania autonomii. W przypadku matek, istotnymi okazały się postawy wysoce niekonsekwentne, nieochraniające oraz nieakceptujące. Mniejszym znaczeniem odznaczało się natomiast w przypadku kobiet, przejawianie postawy wymagającej. Zaś postawa respektująca autonomię, okazała się statystycznie nieistotna. Nie ma ona zatem związku z eksperymentowaniem z narkotykami przez młodzież. Wyniki tych badań pokazują, że młodzież jest skłonna sięgać po narkotyki, kiedy ma ojców stosujących na zmianę skrajne style wychowawcze, w zależności od nastroju. Również istotne jest stawianie zbyt wysokich wymagań, surowe traktowanie oraz wtłaczanie we własne ramy. Wagę ma też odrzucenie dziecka, nieokazywanie mu zainteresowania i niepochwalanie jego zdania. Niepożądane efekty przynosi ponadto traktowanie potomków jako dojrzalszych niż są w rzeczywistości, pozwalanie na radzenie sobie samemu ze wszystkimi sprawami. Mniejsze zaś znaczenie ma pogwałcanie praw jednostki, ograniczanie samodzielności oraz nieelastyczność w działaniach. Postawy matek w mniejszym wymiarze warunkują używanie narkotyków wśród ich dzieci. Głównymi zachowaniami, które mogą podwyższać ryzyko, jest tak, jak u ojców, niekonsekwencja. Równie istotne jest pozwalanie dziecku na decydowanie o sobie, nieingerowanie w jego życie. Ponadto prawdopodobieństwo zwiększa przejawianie braku akceptacji, zainteresowania. Mniej zagrażającymi zachowaniem, jest stawianie wymagań, okazywanie niezadowolenia z osiągnieć dziecka oraz tworzenie atmosfery surowości. Co zaskakujące, młodzież nie oczekuje od matki postawy respektującej ich autonomii, ani żeby nie stawiały ograniczeń. Kształtuje to obraz, w którym ojcowie mogą znacznie bardziej swoim zachowaniem ukształtować zachowania niepożądane, jak branie narkotyków.

Celem mojej pracy było sprawdzenie zależności ideologii wychowawczych: emancypacyjnej, adaptacyjnej i demokratyczno-wspólnotowej od poziomu makiawelizmu oraz sprawdzenie związku tych ideologii z cechami socjodemograficznymi (wiek, liczba posiadanych dzieci, miejsce zamieszkania osób badanych, wykształcenie rodziców). W części teoretycznej przedstawiłam definicję makiawelizmu oraz powiązania osobowości makiawelicznej z płcią. Makiawelizm opisałam wg Christie. Przytoczyłam również klasyfikacje ideologii wychowania wg Kohlberga, Śliwerskiego jak również Daviesa. Badania zaplanowałam jako sondaż. Wzięło w nim udział 110 osób. Hipotezy były weryfikowane przy użyciu analizy wariacji. Badania pozwoliły stwierdzić, że makiawelicy prezentują mniej demokratyczne przekonania na temat wychowania niż osoby o niskim poziomie makiawelizmu. Ideologie emancypacyjna i adaptacyjna nie wykazały natomiast istotnego związku z makiawelizmem. Cechy socjodemograficzne ujawniły istotne związki przede wszystkim z ideologią demokratyczną.

W niniejszej pracy starałam się ukazać pojęcia jakimi są substancje psychoaktywne. Opisałam jak różne rodzaje używek stosowanych przez młodych ludzi na nich wpływa, a także dlaczego rozpoczynają swoją przygodę ze środkami które są bardzo uzależniające. Grupą do której sie odniosłam to studenci wrocławskich uczelni, różniący się między sobą kierunkiem uczelni na której studiują. Wszystkie osoby badane były zróżnicowane pod względem wieku, płci, kierunku uczelni na który uczęszcza, a także wielu innych zmiennych, które pomogą w mojej pracy wyodrębnić zależne między sobą. Badania ukazały odpowiedzi na postawione wcześniej pytania. W poniższej pracy dokonałam dogłębnego opisu pojęć takich jak: używka, uzależnienie, alkohol, narkotyki itp. Postarałam się też po części opisać dość nowe zjawisko jakie występuje u młodych ludzi, jakimi są dopalacze. Czym są , jak szkodzą i do jakich odbiorców najczęściej trafiają. A także czy niektóre charaktery mogą mieć wpływ na częstsze sięganie po dopalacze. Ostatnim ważnym aspektem mojej pracy było zapoznanie się z tematem jakim jest nikotyna i wszechobecne papierosy. Starałam się przedstawić najważniejsze terminy związane z tym zagadnieniem, a także opisać na czym polega uzależnienie i jaki ma wpływ na środowisko w którym żyjemy.

Celem niniejszej pracy dyplomowej było zbadanie, jakie jest rozpowszechnienie zachowań problemowych oraz czynników chroniących i czynników ryzyka tkwiących w poszczególnych uwarunkowaniach, u licealistów ze szkoły w Jelczu – Laskowicach i we Wrocławiu. W części teoretycznej pracy zawarłam podstawowe zagadnienia związane z zachowaniami problemowymi, takie jak: definicja, charakterystyka, funkcje, modele teoretyczne i uwarunkowania tych zachowań. Teorią, na której bazowałam, była teoria zachowań problemowych Richarda i Schirley Jessorów. Następnie w części empirycznej zaprezentowałam analizę wyników badań oraz wnioski. Badania miały charakter diagnostyczny. Na podstawie, zebranych danych, można stwierdzić, że częściej zachowania problemowe występowały u licealistów z Jelcza – Laskowic, niż u uczniów wrocławskich. Więcej czynników chroniących posiada młodzież ze szkoły we Wrocławiu. Rozmieszczenie czynników ryzyka było bardziej zróżnicowane. Problematyka występowania wśród młodzieży zachowań problemowych skłania do dalszego zgłębiania tego tematu.

Temat mojej pracy to „Ciemna triada a postawy rodzicielskie”. W pracy tej zbadałam związek zaburzeń osobowości człowieka z przejawianymi postawami rodzicielskimi. Badając grupę osób chciałam sprawdzić czy osobowość respondenta ma związek z jego przekonaniami na temat właściwego sposobu wychowania dzieci. Badanymi była grupa 129 osób, badani to młodzi dorośli, w tym 65 kobiet oraz 64 mężczyzn. Skupiłam się głównie na pięciu cechach osobowości powiązanych z ciemną triadą – bezduszności, zuchwałości i rozhamowaniu – te cechy pochodzą od osobowości psychopatycznej, oraz bezpośrednio narcyzm oraz makiawelizm. W badaniach analizowane postawy rozróżniane były na podstawie dwóch charakterystyk – stopnia respektowania autonomii dziecka oraz chłodnej bądź ciepłej postawy rodzicielskiej. Metodą zastosowaną w badaniach był sondaż diagnostyczny w formie ankiety. Przeprowadzone badania pozwoliły na wskazanie kilku zależności pomiędzy cechami z ciemnej triady a postawą chłodną oraz brakiem poszanowania dla autonomii dziecka, co pozwala określić, że osoby o takich cechach są skłonne do stosowania nieprawidłowych wzorców.

Niniejsza praca ma na celu przedstawienie okoliczności, jakie muszą zaistnieć aby człowiek podjął decyzję o emigracji zarobkowej. W obszarze największego zainteresowania autora znalazły się takie uwarunkowania emigracji jak: sytuacja materialna, doświadczenia emigracyjne otoczenia jednostki, uprzednie doświadczenia emigracyjne, kontrola behawioralna w zakresie migracji zarobkowej, prototyp emigranta w odniesieniu do emigracji zarobkowej, subiektywna norma w zakresie emigracji zarobkowej, postawa w relacji do emigracji, zdolność do pozytywnej adaptacji (resilience), orientacja tranzytywna, orientacja moratoryjna. Część teoretyczna pracy została opracowana na podstawie literatury przedmiotu, przytoczone zostały różne definicje migracji, koncepcje różnych autorów z których najważniejsza to skonstruowana przez Gibbonsa i wsp. (1998) teoria o nazwie konstrukt prototyp / skłonności. W oparciu o tę teorię został stworzony model przedstawiający wpływ rozmaitych czynników na intencje i zachowania dotyczących emigracji zarobkowych. Wyniki otrzymane w drodze badań empirycznych wskazują, że subiektywne normy i postawy oraz przekonania dotyczące emigracji zarobkowej młodych Polaków oddziałują w znaczący sposób na ich intencje. Natomiast intencja wraz z kontrolą behawioralną okazują się mieć duży wpływ na zachowanie jednostki, czyli podjęcie decyzji związanej z wyjazdem za granicę.

Bezdomność to jeden z najcięższych przejawów niedostosowania społecznego. Jest niejako nośnikiem wszelkiego rodzaju patologii, będącym zarówno ich skutkiem, jak również przyczyną. Problematyka readaptacji społecznej bezdomnych należy do tematów trudnych i złożonych, gdyż determinuje ją wiele czynników, tak zewnętrznych, jak i osobowościowych. Przeszkody w uzyskaniu danych statystycznych dotyczących byłych bezdomnych spowodowane są m. in. niechęcią tej grupy do ujawniania swojej przeszłości. Podstawę rozważań na temat readaptacji społecznej bezdomnych stanowił materiał badawczy uzyskany podczas przeprowadzania wywiadów. W pracy licencjackiej autor zaprezentował wyniki badań osób, które wyszły z bezdomności. W odniesieniu do samych możliwości readaptacji społecznej potwierdziła się teza, że każdy przypadek należy rozpatrywać w osobnych kategoriach, ponieważ zjawisko to jest na tyle skomplikowane i zależne od tak wielu różnorodnych czynników, iż niemożliwym jest ustalenie form pomocy i terapii działających na każdą osobę i w każdych okolicznościach.

Tematyką mojej pracy jest pośrednia autodestruktywność wśród młodzieży oraz jej wybrane uwarunkowania w świetle własnych badań. Przede wszystkim chciałem skupić się na relacji pomiędzy autodestruktywnością, a cechami osobowości w modelu wielkiej piątki, psychopatii jak i resilienci.. Praca rozpoczyna się od zaprezentowania pojęcia autodestruktywności. W tym podrozdziale przedstawiono definicję oraz charakterystyczne cechy dla zachowania autodestruktywnego. Ta część pracy stanowić będzie merytoryczną podbudowę dla późniejszych rozważań. Następnie poruszona została problematyka autodestruktywności bezpośredniej. W kolejnym podrozdziale omówiono syndrom anomii rodzinnej. Stanowiło to swoisty wstęp do rozważań dotyczących autodestruktywności pośredniej. Kolejny podrozdział dotyczył intencjonalności zachowań autodestruktywnych. Następnie spróbowano przedstawić klasy zachowań pośredniej autodestruktywności. W kolejnej części przedstawiono podłoże teoretyczne dotyczące zjawiska pośredniej autodestruktywności. Po tej teoretycznej podbudowie dotyczącej omawianej problematyki następuje część empiryczna oparta na badaniach własnych. W niniejszej pracy wykorzystano metodę analizy literatury przedmiotu w zakresie poruszanej tematyki, a także metodę ankiety. Poprzez swoje badania próbowałem odpowiedzieć na pytania dotyczące związku pomiędzy wykazywaniem zachowań z zakresu pośredniej autodestruktywności a cechami osobowości. W związku z przyjętymi problemami badawczymi sformułowałem hipotezy, które po przez wykonane badania mogłem uznać za słuszne lub nie. Zjawiskiem, które zostało zbadane poprzez przeprowadzone przeze mnie badania była tendencja osób z wysokim i niskim poziomem pośredniej autodestruktywności do wykazywania określonych zachowań. Dzięki temu można bowiem poznać, jakie zachowania mogą towarzyszyć wysokiemu, a jakie niskiemu poziomowi pośredniej autodestruktywności Praca którą napisałem została skonstruowana w taki sposób, aby łączyć w sobie zarówno teoretyczny, jak i praktyczny aspekt tego zagadnienia i w ten sposób ukazać je w możliwie jak najszerszej perspektywie

Przedstawiona w niniejszej pracy problematyka dotyczyła zagadnienia rodzinnych uwarunkowań antysocjalności. Materiał teoretyczny opracowałam na podstawie dostępnej literatury naukowej, zdając sobie jednak sprawę, iż przedstawione przeze mnie zagadnienia nie obejmują wszystkich aspektów badanego problemu. W rozdziale pierwszym opisałam pokrótce teorie wyjaśniające genezę zaburzeń osobowości oraz odniosłam je do tematu mojej pracy. Dalsza część pracy zawierała 16 sformułowanych przeze mnie hipotez, które zostały zweryfikowane za pomocą techniki statystycznej. Dotyczyły one zależności pomiędzy więzią z rodzicem, a nasileniem cech charakteru takich jak: rozhamowanie, bezduszność oraz zuchwałość. Ostatnią częścią mojej pracy były wnioski i zakończenie.

W części teoretycznej zostały przedstawione takie zjawiska społeczne jak: antysocjalne zaburzenia osobowości oraz przemoc. Zdefiniowane zostało również pojęcie postawy. W części metodologicznej zostały sformułowane pytania, dotyczące zależności pomiędzy postawą charakteryzującą się akceptacją przemocy a wybranymi cechami antysocjalnych zaburzeń osobowości. Do zweryfikowania hipotez postawionych w pracy wykorzystano technikę statystyczną, jednoczynnikową analizę wariancji. Analiza dwunastu zmiennych niezależnych przyniosła jedenaście istotnych statystycznie zależności, a jedną bliską istotności statystycznej. Istotne zależności stwierdzono w odniesieniu do: ogólnego wskaźnika psychopatii, rozhamowania, zuchwałości, bezduszności, skłonności do dewiacji, usprawiedliwiania przemocy, komunikowania o przemocy, postawy legalistycznej, ekstrawersji, ugodowości oraz sumienności. Wynik bliski istotności statystycznej osiągnęła neurotyczność.

Przedmiotem pracy jest problematyka związana z zagadnieniem uwarunkowania postaw młodzieży wobec przemocy w środowisku szkolnym. Jej celem jest wyjaśnienie, w jaki sposób wskazane przeze mnie czynniki rzutują na postawę młodzieży wobec przemocy. Praca składa się z 3 rozdziałów. W pierwszym rozdziale pracy przedstawiony jest teoretyczny opis zjawiska przemocy oraz szeroka analiza pojęcia postawy, które dokonane zostały przy pomocy fachowej literatury. W drugiej części opisana zostanie metodologia badań, czyli problemy i hipotezy przyjęte w pracy, metoda zastosowana w badaniach, krótki opis grupy badawczej, zmienne zależne, które będę wyjaśniać oraz zmienne niezależne i ich wskaźniki. Interesowało mnie w jaki sposób zmienne takie jak: więź z matką, więź z ojcem, więź z nauczycielami, motywacja do nauki, zaabsorbowanie, postawa legalistyczna, religijność oraz kontrola rodzicielska wpływają na poziom aprobaty uczniów wobec przemocy. Badania wykonano na populacji 499 uczniów szkół ponadgimnazjalnych metodą sondażu diagnostycznego. Trzecia część pracy będzie dotyczyć analizy wyników badań, zaprezentowane będzie podsumowanie i wnioski, jakie zostały wyciągnięte z przeprowadzonych badań.

W dzisiejszych czasach dorastające osoby stają przed wieloma problemami z którymi muszą się zmierzyć. Poszukują one swojego miejsca w społeczeństwie oraz sposobu na życie, więc nierzadko łączą się w grupy zwane subkulturami. Moja praca dotyczy jednej z tych specyficznych zbiorowości a mianowicie subkultury hip-hopu. Szczególną uwagę zwróciłam na wartości wyznawane przez osoby identyfikujące się z tą subkulturą. W mojej pracy sprawdziłam czy wartości osób deklarujących przynależność do tej grupy różnią się od osób nie utożsamiających się z hip-hopem. W niniejszej pracy przedstawiłam przyczyny przynależności do podkultur oraz scharakteryzowałam subkulturę hip-hopu. Przedstawiłam również dwie teorie – Erika Eriksona oraz Jamesa Marcii dotyczące kształtowania się tożsamości, ponieważ dotyczą one komponowania własnego systemu wartości. Badania zostały przeprowadzone wśród 52 osób. Metodą zastosowaną w moich badaniach był sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem techniki ankietowej i testów psychologicznych. Ze względu na eksploracyjną charakterystykę badania zrezygnowałam z formułowania hipotez szczegółowych w poszczególnych analizach statystycznych. Zmienną niezależną w mojej pracy jest identyfikacja z subkulturą hip-hop. Zmienną zależną jest zdolność pozytywnej adaptacji mierzona skalą RESIL-17 autorstwa promotora mojej pracy. Orientacja moratoryjna i tranzytywna sprawdzona jest kwestionariuszem Brzezińskiej i współautorów. Kryzys w wartościowaniu badany był za pomocą kwestionariusza Piotra Olesia, natomiast wartości Schelerowskie są mierzone za pomocą skal szacunkowych sporządzonych przez promotora mojej pracy Piotra Kwiatkowskiego, narzędzie to bazuje na skali wartości Schelerowskich opracowanych przez Brzozowskiego. Wszystkie zmienne przedstawione w pracy okazały się nieistotne. Na końcu pracy przedstawiam przypuszczenia i wnioski dotyczące uzyskanych wyników.

Temat mojej pracy to „ Zachowania dewiacyjne młodzieży w świetle wybranych czynników rodzinnych”. Jest to praca badawcza, która zawiera w sobie trzy rozdziały. Rozdział pierwszy to część teoretyczna, w której zawarłam podstawowe definicje oraz teorie opisujące genezę zachowań dewiacyjnych a mianowicie teorię Mertona, Sutherlanda i Hirschiego. Drugi rozdział pracy to metodologia własnych badań zawierająca uzasadnienie stanowiska metodologicznego oraz problemy badawcze i hipotezy a także zmienne i wskaźniki. Badania zostały przeprowadzone na grupie respondentów w granicy wiekowej mieszczącej się w przedziale szkół ponadgimnazjalnych. Ankieta za pomocą, której przeprowadziłam badania to sondaż diagnostyczny, którym ogółem zostało zbadanych 424 respondentów. W trzecim rozdziale znajdują się wyniki badań zamieszczone w tabelach ustosunkowane osobno do kobiet i mężczyzn a także wyniki ogółu przebadanej populacji oraz analiza uzyskanych wyników z przeprowadzonych badań. Moja praca miała na celu przedstawienie czynników rodzinnych, które maja znaczący wpływ na zachowanie młodzieży. Czynniki te to wieź z rodzicami, kontrola rodzicielska oraz resiliens rodziny. Z przedstawionych wyników badań można stwierdzić, że pozytywne relacje w rodzinie oraz przedstawione powyżej czynniki mają istotny wpływ na zachowanie młodzieży, co znalazło potwierdzenie w przedstawionych przeze mnie tezach.