Coach to „człowiek, który pyta” . Trafnie postawione pytanie potrafi być przełomem w sesji cochaingowej, sprawić, że klient rozważy swoje przekonania i priorytety oraz postawione cele z zupełnie innej perspektywy, często takiej, o której dotychczas w ogóle nie brał pod uwagę. Mimo ogromnej popularności, jaką coaching cieszy się w Polsce wiele osób, w tym ja, obserwuje tę fascynację z dużym zainteresowaniem i niepokojem zarazem szczególnie dziś w dobie Internetu. Nieograniczona możliwość korzystania z nowych technologii, a przede wszystkim łatwy dostęp do Internetu, sprawia, że każdy może stać się ekspertem w każdej dziedzinie i śmiało głosić swoje tezy niekoniecznie poparte wiedzą naukową. Coaching to niewątpliwie narzędzie, które użyte w odpowiedni sposób może przyczynić się do wielu dobrych rzeczy, jednak gdy owe narzędzie znajdzie się w „niepowołanych rękach” może spowodować sporo szkód. W mojej pracy chcę przybliżyć istotę coachingu, pokazać czym coaching jest, rozpoczynając od jego historii. Przytaczam więc definicje oraz główne założenia coachingu, zajmuję się także istotnym zagadnieniem, jakim jest stawianie trafnych pytań podczas sesji coachingowej oraz rozważam kwestię ciszy, jakże ważną w rozmowie z drugą osobą. W rozdziale I omawiam też zagadnienia związane z etyką w pracy coacha oraz z autocoachingiem. W drugim rozdziale pracy skupiam się przede wszystkim na popularności coachingu i na czynnikach, jakie wpłynęły na wzrost zainteresowania tym zjawiskiem oraz przedstawiam szkoły i podejścia szkoleniowe oferujące wiedzę na temat coachingu, pozwalające zdobyć certyfikat umożliwiający podjęcie pracy w zawodzie coacha. W szczególności interesuje mnie zjawisko „rozpowszechniania się” idei coachingu wśród osób, które nie posiadają odpowiednich dyplomów, ale z racji swojej profesji czy zajmowanego stanowiska podejmują rolę coacha. W moim projekcie badawczym chciałam sprawdzić jak tę rolę pełnią menadżerowie, a więc ludzie, którym powierzono stanowisko kierownicze i rolę przywódcy w zespole oraz odpowiedzialność za grupę osób oraz kierowanie nim.

Tematem pracy jest funkcjonowanie dziecka jąkającego się w wieku 6 – 12 lat w środowisku szkolnym, rodzinnym i rówieśniczym w opiniach rodziców i logopedów. Praca składa się z pięciu rozdziałów oraz wniosków końcowych i zakończenia. Rozdział pierwszy, drugi i trzeci stanowią część teoretyczną pracy, w których na podstawie literatury przedmiotu została zawarta wiedza na temat zaburzenia mowy, jakim jest jąkanie; funkcjonowania dziecka jąkającego się w poszczególnych środowiskach oraz terapii specjalistycznej skierowanej do dzieci w przedziale wiekowym od 6 do 12 lat. W rozdziale pierwszym zawarto pojęcie i klasyfikację wad wymowy, definicję jąkania oraz jego przyczyny. Ponadto w niniejszym rozdziale omówiono etapy procesu diagnostycznego jąkania oraz przybliżono metody, jakie stosuje się w tejże diagnozie. Rozdział drugi stanowi omówienie sposobów funkcjonowania dziecka z zaburzeniem tempa i płynności mowy zarówno w środowisku szkolnym, rówieśniczym, jak i rodzinnym. W rozdziale trzecim poruszono kwestię terapii jąkania podejmowanej względem dzieci w wieku od 6 do 12 lat. W niniejszym rozdziale omówiono etapy i zakres terapii specjalistycznej, pośrednie i bezpośrednie metody terapeutyczne oraz przybliżono możliwe efekty terapii. Rozdział czwarty stanowi omówienie metodologii badań własnych. Pierwsza część niniejszego rozdziału dotyczy podejścia badawczego i paradygmatu badań. W dalszej części niniejszego rozdziały omówiono cel i przedmiot prowadzonych badań. W trzecim podrozdziale rozdziału czwartego wyszczególniono problemy badawcze. Niniejszy rozdział poświęcony jest również metodom, technikom oraz narzędziom badawczym wykorzystanym na potrzeby niniejszych badań. W dalszej części niniejszego rozdziału omówiono przebieg badań i ich organizację oraz przedstawiono charakterystykę badanej grupy. W ostatnim podrozdziale skupiono się na etyce badań własnych, omówieniu zasad, jakie powinny być przestrzegane przez osoby przeprowadzające badania naukowe. Piąty, ostatni rozdział obejmuje analizę i interpretację wyników badań, bowiem na potrzeby pracy przeprowadzono badania jakościowe, którego grupę badawczą stanowili rodzice dzieci jąkających się oraz logopedzi. Następnie przedstawiono wnioski, wynikające z przeprowadzonych badań, a także zakończenie. Całość pracy zamykają: bibliografia, spis tabel i wykresów oraz aneks.

W mojej pracy skupiłem się na zdefiniowaniu orientacji seksualnej i homoseksualnej. Opisałem możliwe uwarunkowania homoseksualizmu. Drugi rozdział traktuje o stereotypach i uprzedzeniach wobec osób homoseksualnych. Skupiłem się również na pojęciu homofobii, problemach, z którymi mogą zmagać się osoby homoseksualne, a także na metodach pomocy. W drugim rozdziale znajduje się również opis pracy doradcy, który może zmagać się z uprzedzeniami. Rozdział trzeci to opis autorskiego warsztatu, którego celem jest uświadomienie studentom pedagogiki stereotypów i uprzedzeń wobec osób homoseksualnych. W tym rozdziale znajduje się także opis Cyklu Kolba oraz umiejętności trenerskich.

Tematem mojej pracy była „przełamana kariera” absolwentów szkół wyższych w realiach obecnego rynku pracy. Określone przeze mnie zjawisko „przełamanej kariery” odnosi się do absolwentów, którzy po ukończeniu danego kierunku pracują w zawodzie innym niż wyuczony. Słowo „przełamana” wiąże się dla mnie z przełomem, zmianą, która może mieć zarówno charakter pozytywny, jak i negatywny. Taki przełom w życiu młodego człowieka może stanowić podjęcie pracy zawodowej, co stanowi jedno z najtrudniejszych zadań rozwojowych okresu wczesnej dorosłości. Realizację tego zadania w znaczący sposób utrudnia współczesny rynek pracy, charakteryzujący się dużą zmiennością, dynamiką oraz silną konkurencją. Przesyt rynku pracy absolwentami niektórych kierunków, brak ofert oraz bezrobocie wśród absolwentów szkół wyższych, skłaniają młode osoby do podjęcia innej pracy, niezgodnej z posiadanym wykształceniem. Bazując na literaturze przedmiotu wśród przyczyn tej sytuacji wyróżniłam m.in. specyfikę współczesnego rynku pracy, pewne niedostosowanie oferty edukacji wyższej do obecnych realiów, a także charakter kariery osób wkraczających na rynek. Celem głównym mojej pracy było poznanie opinii absolwentów studiów wyższych na temat własnej kariery zawodowej, niespójnej z posiadanym wykształceniem, czyli zjawiska określonego przeze mnie jako „przełamana kariera”. Pytanie główne, jakie sobie postawiłam brzmiało: Jakie są opinie absolwentów na temat własnej kariery nierealizowanej w wyuczonym zawodzie? W uzyskaniu odpowiedzi na to pytanie, pomogły mi wyznaczone przeze mnie cele szczegółowe, które podzieliłam na dwie grupy pytań. Pierwsza zawierała pytania dotyczące opinii badanych na temat kontekstu funkcjonowania absolwentów szkół wyższych na rynku pracy w odniesieniu do zjawiska „przełamanej kariery”, druga grupa zawierała pytania dotyczące bezpośrednio indywidualnej sytuacji zawodowej Badanych, charakteryzujące „przełamaną karierę” absolwentów. W realizacji założonego przeze mnie celu pomogło mi wykorzystanie techniki wywiadu swobodnego ukierunkowanego, przyjętej za K. Koneckim. Wybór tej techniki umożliwił mi wcześniejsze przygotowanie wzorów pytań, które zadałam w trakcie trwania wywiadów. W moich badaniach przeprowadziłam dziewięć rozmów z absolwentami różnych kierunków, którzy obecnie pracują w zawodzie innym niż wyuczony. Podczas prowadzenia wywiadów wykorzystałam zapis przy pomocy dyktafonu, na co Rozmówcy wyrazili zgodę. Przeprowadzone przeze mnie badania były dla mnie bardzo interesujące i wartościowe. Możliwość porozmawiania z osobami, których kariera wygląda inaczej niż zakładały, była dla mnie osobiście bardzo ciekawym doświadczeniem i pozwoliła na wyciągnięcie ważnych wniosków. Dzięki przeprowadzonym wywiadom zauważyłam, że współcześnie kariera zawodowa może przyjmować różne kierunki. Niekoniecznie musi łączyć się z wyuczonym zawodem, aby stanowić źródło satysfakcji i spełnienia. Istotna jest otwartość oraz gotowość na zmiany, wynikające nie tylko z sytuacji n

W mojej pracy poruszam temat dyskryminacji osób o orientacji homoseksualnej. Mimo tego, że orientacja psychoseksualna jest tylko jedną z cech osobowości człowieka, środowiska gejowskie i lesbijskie postrzegane są najczęściej jedynie pod względem własnej seksualności. Geje i lesbijki, którzy doświadczają w swoim życiu wielu przykrych sytuacji z powodu swojej „inności”, nie wiedzą często gdzie mogą szukać pomocy i wsparcia. Z powodu nietolerancji panującej w naszym społeczeństwie obawiają się ujawniania swoich skłonności do osób tej samej płci, dlatego przeżywają problemy w samotności, mając również nadzieję, że ich homoseksualizm jest przejściowy oraz, że w końcu nadejdzie moment, że „staną się” heteroseksualni. W pierwszym rozdziale swojej pracy przedstawiłem ogólny zarys zjawiska homoseksualizmu. Skupiłem się na przedstawieniu podstawowych informacji na temat kształtowania się orientacji homoseksualnej. Wyjaśniłem pojęcie seksualności człowieka, orientacji seksualnej oraz wyodrębniłem najczęściej spotykane stereotypy, homoseksualizmu. Wspomniałem również o dyskryminacji oraz homofobii, jednak te pojęcia dokładnie zostały rozwinięte w rozdziale drugim. Natomiast w rozdziale drugim dokładnie przedstawiłem zjawisko homofobii. Przedstawiłem rady dla gejów i lesbijek oraz ich rodziców, którzy decydują się na pierwszą rozmowę, która jest bardzo trudna dla każdej ze stron. Następnie przedstawiłem stosunek społeczeństwa do osób z odmienną orientacją psychoseksualną. Wyjaśniłem również przyczyny homofobii oraz przedstawiłem formy dyskryminacji osób homoseksualnych. W trzecim rozdziale poruszałem najważniejsze aspekty poradnictwa. M.in. w oparciu o książkę Alicji Kargulowej - „O teorii i praktyce poradnictwa” - wyjaśniłem czym jest poradnictwo oraz przedstawiłem podmiot poradnictwa - czyli klienta oraz doradcę oraz przedmiot działania poradniczego, czyli problem, z którym przychodzi radzący się. Wspomniałem również o cechach skutecznych doradców oraz o doradcach, którzy nadal stosują metody i praktyki doradcze mające na celu „wyleczenie” z homoseksualizmu. W tym rozdziale głównie korzystałem z literatury psychologiczno-pedagogicznej, która w dokładny sposób pozwoliła mi pogłębić wiedzę na temat doradców i klientów w relacji poradniczej. Bycie doradcą, terapeutą, pedagogiem to trudny zawód. Laicy, którzy w życiu codziennym nie mają do czynienia z pomaganiem, nie zdają sobie sprawy, że jest to proces długotrwały i oprócz cierpliwości oraz osobistych predyspozycji niezbędna jest wiedza oraz znajomość metod i sposobów, dzięki którym pomoc będzie efektywniejsza i trwalsza. Terapeuci powinni być świadomi, że do pracy z gejami i lesbijkami nie wystarczy tylko ogólna wiedza dotycząca poradnictwa, ale także ważne jest ich nastawienie do odmiennej orientacji psychoseksualnej. Jeśli podejmują się pracy z gejem bądź lesbijką powinni przed rozpoczęciem współpracy pogłębić wiedzę na temat środowisk homoseksualnych – ich zainteresowań, miejsc spotkań, etc.

Celem pracy było przeanalizowanie jaką wartość ma czas wolny i aktywność pozaszkolna dla rozwoju poznawczego, emocjonalnego i społecznego dziecka. Zagadnienie to zostało rozpatrzone w stosunku do dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym. Pierwsza część pracy związana jest z zagadnieniami dotyczącymi czasu wolnego. Przedstawione są tutaj różne definicje, funkcje i składowe elementy tego zjawiska. Przeanalizowana została także historia postrzegania czasu wolnego, począwszy od prehistorii do czasów współczesnych. Oprócz tego zostały opisane najpopularniejsze formy spędzania czasu wolnego przez współczesnych ludzi, a także takie, które stanowią zagrożenia. Druga część pracy rozpoczęła się od opisu rozwoju poznawczego, emocjonalnego i społecznego u dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Ten opis stanowił wprowadzenie do kolejnych tematów, które polegały na analizie popularnych u dzieci form spędzania czasu wolnego, przez pryzmat ich wartości dla rozwoju. W związku z tym zostały opisane kształcące funkcje dziecięcych zabaw oraz gier na podstawie popularnych gier towarzyskich. Ponadto, pod względem kształtowania dziecięcej osobowości, zostały opisane m.in takie aktywności jak czytelnictwo czy też oglądanie telewizji. Ostatnia część jest opisem autorskiego warsztatu dla przyszłych rodziców, który został przeprowadzony 3 maja 2016 roku w miejscowości Długie koło Sanoka. Cała praca jest skumulowaniem najważniejszych zagadnień dotyczących wartości czasu wolnego dla rozwoju dziecka.

Temat pracy brzmi: Bajka czytana jako stymulator rozwoju wyobraźni plastycznej u dzieci w wieku przedszkolnym. W niniejszej pracy dyplomowej rozwinięto temat bajki czytanej jako stymulatora rozwoju wyobraźni plastycznej. Inspiracją do napisania pracy był udział w II Konferencji dla dyrektorów i nauczycieli wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej "Po drugiej stronie lustra - czyli z bajką inaczej", organizowanej w ramach ogólnopolskiej akcji "Cała Polska czyta dzieciom" w Katowicach. Również codzienna praktyka zawodowa z najmłodszymi skłoniła do poszerzenia wiedzy w wymienionych wyżej obszarach. W pracy zastosowano metody badań, takie jak analiza dokumentów oraz studium indywidualnych przypadków. Poprzez organizację badań własnych podjęto próbę odpowiedzenia na pytania badawcze zadane w pracy.

Celem niniejszej pracy dyplomowej było poznanie emocji oraz sposobu zarządzania nimi przez samotnych ojców. Wykorzystując literaturę przedmiotu opisałam najważniejsze moim zdaniem elementy związane z samotnym wychowaniem dziecka, np.: role rodzicielskie, ich rozwój i przemianę, problematykę samotnego rodzicielstwa w odniesieniu do opieki nad dzieckiem w świetle praca, dyskryminację ojców i ich problemy z którymi spotykają się w życiu codziennym. W swojej pracy staram się przybliżyć pojęcie emocji i uczuć. Opisuje zjawisko zarządzania emocjami. Bez akcentowania na różnice płciowe opisuje sposoby radzenia sobie z sytuacjami trudnymi. Praca ma charakter empiryczny. Sposoby zarządzania emocjami opisywane były zarówno w odniesieniu do rozpadu relacji z małżonką oraz do sytuacji codziennych. Aby znaleźć odpowiedź na pytanie badawcze zastosowałam metodę indywidualnych przypadków, a materiały do analiz gromadziłam przy pomocy wywiadów narracyjnych. Z przeprowadzonej analizy wynika, że mężczyźni nie chcą mówić o swoich emocjach. Moja grupa badawcza to pięciu samotnych ojców.

Rodzina ujmowana jest jako pierwotne i najważniejsze środowisko rozwoju, wychowania i życia. Środowisko rodzinne jest więc wspólnotą, w której zachodzą wzajemne interakcje i oddziaływania pomiędzy wszystkimi członkami rodziny. Rodzina jest niezastąpionym środowiskiem człowieka, w którym zaczyna się jego biografia i kształtuje osobowość. Rodzina wywiera więc wpływ na całe późniejsze życie jednostki; wprowadza dziecko w świat społeczny, przygotowuje je do samodzielnego życia przekazując wzory zachowań, normy i wartości. Dobrze funkcjonująca rodzina sprzyja prawidłowemu rozwojowi oraz poczuciu bezpieczeństwa, natomiast nieprawidłowo wypełniająca swoje zadania i obowiązki, źle oddziałuje na dziecko. Mające obecnie miejsce przeobrażenia społeczne oraz kulturowe w znacznym stopniu wpływają na funkcjonowanie współczesnej rodziny. W środowisku rodzinnym pojawiają się liczne problemy i trudności, które zaburzają prawidłowe funkcjonowanie całego systemu rodzinnego. Współczesne rodziny doświadczają kryzysów o różnym podłożu. Coraz częściej w rodzinach mają miejsce wydarzenia, które pozostawiają po sobie nieprzewidziane w skutkach ślady. Praca ta ma więc na celu ukazanie ważnych problemów z zakresu funkcjonowania współczesnej rodziny. Patologiczne zachowania, zaburzone więzi emocjonalne, przyjmowanie niewłaściwych postaw rodzicielskich oraz negatywna atmosfera rodzinna wpływają w znacznym stopniu na problemy i trudności, z jakimi borykają się dzieci. Wszystkie te czynniki mają destrukcyjny wpływ na funkcjonowanie jednostki w życiu społecznym. Rodzina wychowująca dziecko w niesprzyjających warunkach i otoczeniu, negatywnie oddziałuje na jego rozwój. Wszelkie nieporozumienia, kłótnie, niestabilność emocjonalna, zachowania agresywne i stosowanie przemocy w rodzinie skutkują skłonnością do antyspołecznych zachowań jednostki. Powtarzalność i nasilanie się tego typu sytuacji może doprowadzić do zaburzeń w sferze osobowości dziecka. Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów. Pracę rozpoczyna rozdział „Rodzina i jej wychowawcza rola w życiu dziecka”. Celem niniejszego rozdziału jest ukazanie kondycji, funkcjonowania oraz sytuacji współczesnych rodzin. Rozpoczynając rozważania na temat rodziny, dokonałam zestawienia jej tradycyjnego i współczesnego ujęcia. Umożliwiło mi to przejście do dalszych zagadnień związanych z wychowaniem w rodzinie oraz jej wpływem na postawy, zachowania i wybór drogi życiowej przez dziecko. Rodzina jest odpowiedzialna za rozwój młodego człowieka i dostarczenie mu odpowiednich bodźców do prawidłowego rozwoju. Jednakże nie zawsze tak jest, dlatego też zobrazowałam profil rodziny w kryzysie, by dostrzec negatywny wpływ środowiska rodzinnego na kształtowanie się osobowości dziecka. W drugim rozdziale „Instytucje wspierające funkcjonowanie rodziny” pokrótce opisuję instytucje udzielające pomoc rodzinie w trudnej dla niej sytuacji. W rozdziale tym opisane zostały przeze mnie placówki i pracujący w nic

Praca licencjacka pt. "Kształtowanie kompetencji medialnych młodzieży. Warsztat dla uczniów klas II liceum ogólnokształcącego" zajmuje się przede wszystkim wyjaśnianiem znaczenia pedagogiki medialnej we współczesnej edukacji i wychowaniu dzieci i młodzieży. Podejmuje problematykę wpływu środków masowego przekazu na współczesne młode pokolenie. Media są środowiskiem, w którym młodzi ludzie kształtują swoje postawy, zainteresowania, które wyznacza sposoby ich społecznej aktywności, a także, które tworzy ich tożsamość. Z tych powodów autorka utożsamia środowisko medialne ze środowiskiem wychowawczym, co oznacza z kolei, że media stanowią wciąż aktualny problem pedagogiczny, który wymaga szczególnego zainteresowania ze strony pedagogów. W dzisiejszym, mocno stechnologizowanym świecie nie wystarczy umieć obsługiwać komputer. Poruszanie się w świecie mediów wymaga od współczesnego człowieka także innych, szczególnych kompetencji, takich jak krytyczne myślenie, analiza i selekcja informacji oraz przekazów medialnych, umiejętność funkcjonowania w różnego rodzaju medialnych społecznościach czy tworzenie swoich własnych przekazów medialnych. W kontekście tych przemian współczesnego świata, autorka niniejszej pracy stara się udowodnić, jak ogromne znaczenie ma edukacja medialna przygotowująca dzieci i młodzież do życia w medialnej rzeczywistości. Staje się ona niemal tak ważna, jak nauka czytania i pisania, a jej brak, powoduje wśród młodych ludzi nawet wykluczenie społeczne. W niniejszej pracy zostają także omówione główne zagrożenia, których źródłem są właśnie media. Największe zagrożenie autorka upatruje w manipulacji, która pozbawia człowieka możliwości pełnego decydowania o sobie samym i o środowisku, w którym żyje. Dlatego też za najważniejszą kompetencją medialną uznaje umiejętność krytycznego myślenia, a największą siłę edukacji medialnej upatruje w możliwości uświadamiania zagrożeń wynikających z użytkowania mediów. Praca składa się z trzech rozdziałów: w pierwszym omówione zostają podstawowe pojęcia z zakresu mediów: komunikowanie masowe, czyli proces transmisji informacji od ośrodka medialnego do masowego odbiorcy oraz istota i natura „mass mediów” – tu: określenie czym są mass media i jakie są skutki ich oddziaływania. W drugim rozdziale zostaje opisany wpływ, jaki wywierają media na dzieci i młodzież oraz jakie to ma znaczenie z pedagogicznego punktu widzenia. Przedstawione zostają niektóre techniki manipulacyjne stosowane dość powszechnie w przekazach medialnych. Trzeci rozdział poświęcony jest autorskiemu warsztatowi edukacyjnemu, który stanowi przykład tego, w jaki sposób można realizować edukację medialną z młodzieżą w wieku licealnym. Niniejsza praca ma na celu nie tylko wyjaśnić znaczenie pedagogiki medialnej, ale także zwrócić uwagę pedagogów na powyższe zagadnienia, które w obliczu wciąż rozwijającej się technologii oraz wciąż wzrastającego znaczenia mediów, (zwłaszcza Internetu) wymaga z ich strony szczególnego zainteresowania.

Praca licencjacka nosi temat: "Pomoc przyszłym rodzicom adopcyjnym w redukowaniu obaw i w przygotowaniu się do skutecznego wchodzenia w rolę rodzicielską. Opis projektu autorskiego warsztatu". Składa się ona z trzech rozdziałów oraz aneksu. Pierwszy z nich przedstawia adopcję w świetle literatury przedmiotu. Obejmuje on ujęcie definicyjne adopcji oraz jej klasyfikację. Przedstawiona została także historia adopcji od starożytności do czasów nowożytnych. W pierwszym rozdziale został opisany również sam proces adopcyjny z uwzględnieniem wszystkich formalności, dokumentacji, zaangażowanych instytucji oraz procesu przygotowania kandydatów do roli rodzica adopcyjnego. Kolejny rozdział pracy nosi tytuł "Stawanie się rodzicem adopcyjnym w świetle literatury przedmiotu". Opisane w nim zostały różne motywy kierujące kandydatami na przysposabiających, przy podjęciu decyzji o podjęciu starań o adopcję. Dokonana została także charakterystyka rodziców adopcyjnych pod względem wieku, wykształcenia, miejsca zamieszkania, warunków materialnych i cech charakteru. W tym rozdziale ukazane zostały również oczekiwania rodziców dotyczące adopcji i dziecka. Ich wyobrażenia oraz wymagania. Trzy kolejne podrozdziały dotyczą trudności, które mogą być źródłem obaw dla rodziców adopcyjnych. Pierwszy z nich dotyczy trudności w nawiązaniu przywiązania a dwa kolejne koniecznych zmian jakie rodzice adopcyjni muszą wprowadzić w swoim życiu oraz obawy przed odejściem dziecka do rodziny biologicznej. Trzeci, a zarazem ostatni rozdział pracy dotyczy szkoleń jako sposobu pomagania. Zaczyna się on on przedstawienia definicji różnych rodzajów szkoleń. Kolejna część rozdziału jest poświęcona klasyfikacji grup szkoleniowych. Opisana jest również rola trenera w procesie grupowym z uwzględnieniem jego obowiązków oraz niezbędnych do dobrego wykonywania swojej pracy umiejętności i cech charakteru. W trzecim rozdziale został przybliżony Cykl Kolba. Opisane zostały jego cztery etapy. Ostatni podrozdział jest poświęcony opisowi projektu autorskiego szkolenia dla rodziców adopcyjnych. Obejmuje on tytuł szkolenia, jego cele oraz krótką charakterystykę uczestników. W aneksie pracy zaś znajduje się sam projekt tego szkolenia wraz z załącznikami.

Moja praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisałam inteligencję emocjonalną - definicyjne ujęcie inteligencji emocjonalnej oraz emocji. Opisałam genezę powstania koncepcji inteligencji emocjonalnej, a także wyszczególniłam jej rodzaje. Zarysowałam znaczenie emocji w życiu osobistym człowieka i powiązanie inteligencji emocjonalnej z płcią. Drugi rozdział poświęciłam na przybliżenie istoty zarządzania zasobami ludzkimi. Przedstawiłam dwa modele systemowe - Model Michigan i Model Harwardzki. W tym rozdziale można także znaleźć informacje dotyczące procesu pozyskiwania pracowników, ich rozwoju oraz procesu motywowania. Trzeci rozdział mojej pracy przedstawia metodologię badań własnych. Zawiera on perspektywę metodologiczną, określony przeze mnie przedmiot i cel badań, problemy badawcze, metodę i technikę badań. Tutaj scharakteryzowałam także swoją grupę badawczą i wspomniałam o etyce badań własnych. Ostatnia część mojej pracy dotyczy analizy przeprowadzonych przeze mnie badań na temat znaczenia inteligencji emocjonalnej w zarządzaniu zasobami ludzkimi w narracjach doradców personalnych i osób zarządzających zespołami pracowników.

W pracy poświęconej "Profilaktyce wypalenia zawodowego w poradnictwie zawodowym" w pierwszym rozdziale omówione zostały kluczowe cechy zjawiska, czyli jego przyczyny, objawy oraz fazy, a także to, kogo może dotknąć wypalenie zawodowe. Drugi rozdział poświęcony został konkretnie wypaleniu zawodowemu u doradców. Omówiona w nim została rola zawodowa doradcy, jego obowiązki, a także profilaktyka wypalenia zawodowego. Trzeci rozdział jest opisem autorskiego warsztatu, przygotowanego dla przyszłych doradców. W rozdziale tym skupiono się na opisie czterech sesji warsztatowych, a następnie wybranej sesji, która została przeprowadzona z udziałem uczestniczek, czyli przyszłych doradczyń.

W pierwszym rozdziale pracy przybliżyłam sytuację rodziców osób niepełnosprawnych intelektualnie, przedstawiłam również okresy przeobrażania się relacji między rodzicem a dzieckiem. Bardzo istotną kwestią poruszaną w tym rozdziale są również relacje pomiędzy niepełnosprawnym a zdrowym rodzeństwem. W rozdziale zostały również przedstawione formy wsparcia, którym obdarowują dziadkowie swoje niepełnosprawne wnuczęta. W rozdziale drugim zostały przedstawione definicje wykluczenie społecznego oraz niepełnosprawności intelektualnej. Rozdział trzeci w całości dotyczy warsztatu. Zostały w nim przedstawione definicje szkolenia, procesów uczenia się i nauczania dorosłych oraz koncepcja uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.