Znajomość języków obcych w dzisiejszych czasach jest niezmiernie ważnym elementem pojawiającym się i mającym zastosowanie w każdej dziedzinie życia. Kształtowanie nawyków językowych oraz późniejsze ich wykorzystanie staje się podstawą komunikacji międzyludzkiej, pomaga między innymi w nawiązywaniu międzynarodowych znajomości, kreowaniu własnej ścieżki zawodowej. Wspomaga również funkcjonowanie autonomicznej strony jednostki. Wspiera samorozwój, szczególnie na tle edukacyjnym. Wraz z rozwojem systemu oświaty oraz rozwojem społeczeństwa jako ogółu, język obcy oraz jego wartość także podlegała ciągłym zmianom. Dlatego też celem przedstawionej pracy badawczej, jak na to wskazuje jej tytuł, było zbadanie oraz uzyskanie informacji na temat aksjologicznych aspektów języków obcych w procesie edukacyjnym zarówno uczniów szkół licealnych, jak i zawodowych. Jest to zjawisko niezwykle obiecujące, mające w sobie potencjał, który warto poddać szerszym badaniom w zakresie aksjologicznym właśnie.

Temat niniejszej pracy magisterskiej „Opieka nad zwierzętami, jako czynnik stymulujący osiąganie celów wychowawczych”, nie jest przypadkowy. Wybierając powyższy temat, warto potwierdzić przekonanie, iż zwierzęta domowe odgrywają istotną rolę w życiu człowieka. Najczęściej pełnią funkcję naszych przyjaciół, często wręcz włączane są do grona członków rodziny. Obok dostarczania codziennych przeżyć emocjonalnych oddziałują również zdrowotnie; miedzy innymi pomagają nam usuwać lub przynajmniej tonować dolegliwości sprawiając, że u człowieka wydzielają się endorfiny. Stanowią dziś podstawę wielu form terapii, wspierają osoby niepełnosprawne, dostarczają wielu pozytywnych emocji - w szczególności dzieciom. Niniejsza praca ma na celu uświadomienie odbiorcom, że zwierzę jest istotą zasługującą na miłość, opiekę, troskę i szacunek ze strony człowieka. Zwierzęta kochają bezwarunkowo swoich opiekunów i akceptują ich takimi jakimi są. Ze strony osób przyjaźnie ustosunkowanych do świata zwierząt coraz częściej słychać zdecydowane protesty wobec zjawisk krzywdzenia żywych istot pozbawionych możliwości własnej obrony. Praca zawiera trzy zasadnicze części zalecane przez metodologię badań. Pierwsza z nich obejmuje podstawy teoretyczne podjętej problematyki: pojęcie celów wychowania oraz rodzajów i sposobów ich osiągania. Dalsze rozważania dotyczą zwierząt domowych, jako sprzymierzeńców w osiąganiu celów wychowawczych wskazują na znaczenie kontaktu człowieka ze zwierzętami w toku najpopularniejszych terapii z udziałem zwierząt oraz korzyści jakie one wytwarzają. W omawianej części teoretycznej ujęta jest również geneza i rozwój terapii z udziałem zwierząt. Druga część pracy obejmuje metodologiczne podstawy badań zawierając cel i przedmiot badań, problematykę badawczą, metody, techniki i narzędzia badawcze a także organizację i przebieg badań. Stanowią one podstawę przyjętej procedury badań własnych. Ostatnia część prezentuje uzyskane rezultaty badawcze czyli: stosunek badanych d zwierzętami z uwzględnieniem funkcjonowania dzieci, które utrzymują i nie utrzymują te kontakty. Istotnym zagadnieniem jest wykazanie sposobów na podniesienie walorów wychowawczych w toku codziennej opieki nad zwierzętami ze strony dzieci. Pracę wieńczą podsumowanie, wnioski i sugestie pedagogiczne wskazujące na czynniki optymalizujące osiąganie celów wychowawczych wśród dzieci w trakcie ich opieki nad zwierzętami. Pozostaję w nadziei, iż powyższa praca w jakimś stopniu może przekonać rodziców do bardziej przemyślanego obdarowywania swoich dzieci zwierzątkami i wzmacniania odpowiedzialności dzieci w trakcie samodzielnej opieki nad powierzonymi zwierzętami.

Głównym celem pracy jest przeprowadzenie rozważań o tym w jaki sposób studenci resocjalizacji postrzegają osadzonych w Zakładach Karnych. Podstawowym zadaniem studiów resocjalizacyjnych jest przygotowanie studentów do pracy ze skazanymi. Terapia by była skuteczna musi być prowadzona w sposób rzetelny i wolny od jakichkolwiek osobistych uprzedzeń ze strony terapeuty. Stąd też autorka pracy za istotne uznała przyjrzenie się zjawisku jakim jest podejście osób, które swą przyszłość zawodową wiążą z pracą w wymiarze sprawiedliwości, a w szczególności jednostkach penitencjarnych. Praca została podzielona na część teoretyczną oraz część badawczą. W części teoretycznej za wstęp posłużyło studium ewolucji kary. Autorka przyjrzała się aspektowi prawnemu w kontekście historycznym, chociażby kształtowaniu się podstawowych dla prawa karnego instytucji i zasad takich jak nullum crimen, nulla poena sine lege czy rozwojowi praw człowieka – od zakazu stosowania tortur po dbałość o humanitarne i godne warunki wykonywania kary. Następnie ukazana została charakterystyka osób pozbawionych wolności zarówno pod kątem demograficznym czy społecznym jak i pod kątem rodzajów popełnianych przestępstw i orzekanych za nie kar. W dalszej części pracy autorka wskazała na zjawisko stygmatyzacji osób pozbawionych wolności, rozważając przy okazji genezę zjawiska, jego przebieg oraz potencjalne skutki, jakie niesie ono za sobą dla osadzonych, a także ewentualnych sposobów radzenia sobie z tym zjawiskiem. Rozdział drugi poświęcony został charakterystyce studentów resocjalizacji. Zbadana została motywacja przyświecająca ludziom, którzy postanowili wybrać właśnie ten, a nie inny kierunek studiów, motywy chęci ich rozwoju w tym zakresie, a także czynniki wpływające na wybór przyszłej ścieżki zawodowej. Ze względu na niezwykłą wartość jaką jest terapeutyczna praca nad osadzonymi ważnym jest, aby studenci kształceni byli w sposób kompleksowy i interdyscyplinarny. Praca ukazuje w jaki sposób studenci nabywają wiedzę, z jakich zakresów i dziedzin, a także formułuje postulaty dotyczące zmian w systemie nauczania tak, aby jakość kształcenia była jeszcze wyższa. Część teoretyczną zamyka refleksja na temat rozeznania studentów resocjalizacji na temat osób pozbawionych wolności. Wskazano przy tym na największe zagrożenia płynące z braku doświadczenia praktycznego, a także gdzie tkwi największy potencjał rozwoju tej dziedziny nauki i tego jak podchodzą do tematu sami studenci. Druga część pracy ma charakter badawczo – praktyczny. W rozdziale trzecim autorka omówiła metodologię przeprowadzonych przez nią badań, mających charakter ankiety, która przedstawiona została 150 studentom resocjalizacji. Dużą część pracy stanowią zagadnienia teorii badań, w tym tego, czym jest badanie, czym jest jego cel w zależności od dziedziny nauki, w której formułowane jest pytanie czy wreszcie podział problemów badawczych. Autorka przytacza tu bogatą literaturę przedmiotową wskazując na złożoność i niejednoznacznoś

Niniejszą pracę poświęciłam pedagogicznej analizie reklam emitowanych w kanale dziecięcym TVP ABC. Spoty reklamowe, które tam się pojawiały nie dotyczyły tylko i wyłącznie, tak jak pierwotnie przypuszczałam, produktów skierowanych do dzieci. Obok prezentowanych zabawek, czy też produktów spożywczych pojawiały się w głównej mierze usługi bankowe, turystyczne, a nawet leki na zgagę. Zainteresowanie moje wzbudził świat przedstawiony w reklamie, jej bohaterowie oraz relacje pomiędzy nimi. Analiza spotów emitowanych w mass media to temat szeroko traktowany w literaturze, mimo to, ze względu na ciągły rozwój technik cyfrowych oraz coraz większe doświadczenie twórców kampanii reklamowych, wciąż żywy i ciekawy.

Praca podejmuje problem wsparcia procesu uczenia się i nauczania na przykładzie tutoringu. Tutoring jest zagadnieniem, które dopiero zaczyna być podejmowane przez badaczy. Głównym celem pracy było prześledzenie obecności tutoringu, jako formy wspierania procesu uczenia się na gruncie wrocławskiego szkolnictwa. Podstawowymi kwestiami istotnymi dla podjętego problemu były: historia kontaktu tutorów z tutoringiem, rozpoznanie motywacji tutorów, kompetencji osób uczących się oraz efekty pracy tutorskiej. Pobocznymi problemami badawczymi stały się okoliczności i powody podjęcia przez nauczyciela roli tutora, przygotowanie zawodowe nauczyciela do roli tutora, dostrzegane przez nauczyciela korzyści i trudności z tutoringu oraz efekty pracy tutorskiej. Moje badania oparłam na kilku pogłębionych analizach przypadków charakteryzujących tutoring. Metodę tutoringu pokazałam, jako fenomen opisany w kilku przykładach osób tutorów. Moimi rozmówcami było sześciu nauczycieli jednego z wrocławskich gimnazjów pracujących wedle tutoringu. Przeprowadzone przeze mnie badania dostarczyły interesujących danych na temat tutoringu. Założenie mojej pracy było następujące: tutoring obecny we wrocławskich szkołach gimnazjalnych jest dowodem to, że jest on formą wsparcia procesu uczenia się i nauczania. Teza ta znalazła potwierdzenie w badaniach. Pokazały one też, że tutoring, jako innowacyjna metoda pozwala w masowej szkole na zwrócenie uwagi na indywidualne uczone osoby, dostosowanie ścieżki rozwoju do jego sytuacji, służy dla rozwoju zainteresowań, uzdolnień i dobrych stron.

Głównym przedmiotem zainteresowań niniejszej pracy jest adaptacja studentów zagranicznych do studiów w Uniwersytecie Wrocławskim. Wybrany temat jest aktualny w czasach olbrzymiej mobilności. Opisałam w swojej pracy studia za granicą oraz adaptację do nowego społeczeństwa, języka, kultury, nowych wymagań uczelni, a także odnalezienie się w środowisku z tymi czynnikami. Badania w mojej pracy, których dokonałam polegały na przeprowadzeniu wywiadu z osobami z zagranicy, które doświadczyły przebieg procesu adaptacji.

Praca, której tytuł brzmi: "Rodzinne i przedszkolne uwarunkowania wspierania rozwoju dziecka z zespołem Downa" porusza kwestie takie jak wspieranie rozwoju dziecka z owym zespołem i jego funkcjonowanie w środowisku rodzinnym i przedszkolnym. Pierwsze trzy rozdziały opisują zespół Downa jako zakłócenie rozwoju dziecka, rodzinę i przedszkole jako środowisko wychowawcze oraz przedszkole jako środowisko wspierające rozwój dziecka z zespołem Downa. Kolejny rozdział to rozdział metodologiczny, w którym przedstawiłam swoją wiedzę metodologiczną, wyjaśniającą cele badawcze, problemy badawcze, ilościowe i jakościowe strategie poznania naukowego, metody, techniki i narzędzia badań oraz opis przypadku, który badałam. W ostatnim, piątym rozdziale, przedstawiłam moją wiedzę na temat rozwoju i funkcjonowania dziecka z zespołem Downa w rodzinie i przedszkolu. Rozdział ten jest interpretacją własną wywiadów przeprowadzonych z rodzicami badanego dziecka oraz przedszkolem, do którego uczęszcza. Przybliża on wiedzę na temat wspierania rozwoju dziecka z zespołem Downa oraz jego funkcjonowaniem w środowisku rodzinnym i przedszkolnym.

Praca magisterska poświęcona jest wykorzystywaniu dramy w edukacji wczesnoszkolnej. Opisanych jest szereg korzyści, które niesie drama, nie tylko kształcąc umiejętności społeczne oraz wiarę w możliwości każdego dziecka, ale wpływając na harmonijny rozwój całej osobowości. Praca została podzielona na pięć rozdziałów. Pierwsze trzy rozdziały mają charakter teoretyczny. Czwarty rozdział jest skoncentrowany na metodologii badań, natomiast pracę zamyka rozdział empiryczny. W poszczególnych częściach pracy można odnaleźć cele, metody edukacji wczesnoszkolnej. Następnie opisane są prawidłowości rozwoju psychospołecznego dziecka w młodszym wieku szkolnym i w końcu szeroko podjęty jest wątek dramy w edukacji wczesnoszkolnej. W zakończeniu pracy magisterskiej można odnaleźć podsumowanie, zarówno pierwszego, jak również drugiego przypadku, które badane były za pomocą obserwacji oraz wywiadu.

Niniejsza praca magisterska zatytułowana jest „Praca domowa uczniów wieku wczesnoszkolnym w opinii rodziców”. Składa się ona z trzech głównych części: części teoretycznej, metodologicznej oraz empirycznej. Część teoretyczna zawiera trzy rozdziały, w których starałam się przybliżyć najistotniejszych zagadnienia związane z etapem kształcenia jakim jest edukacja wczesnoszkolna. Zawarłam w nim również najistotniejsze metody i formy dydaktyczno–wychowawcze charakterystyczne dla tego początkowego etapu kształcenia oraz jak ważna jest gotowość szkolna dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Dodatkowo opisałam rolę nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej oraz jego relacje z uczniami i ich rodzicami. Przedstawiłam także cele i funkcje pracy domowej, rodzaje i sposoby jej różnicowania. Wskazałam też jak kontrolować i oceniać pracę domową oraz jakie jest jej znaczenie w tym charakterystycznym okresie kształcenia jakim jest edukacja wczesnoszkolna. Praca ponadto, złożona jest również z drugiej części skupionej na przedstawieniu metodologicznych podstaw badań, których przedmiotem są opinie rodziców dotyczące prac domowych uczniów w wieku wczesnoszkolnym. W części tej skupiłam się na ustaleniu celu badawczego, którym było poznanie różnych opinii rodziców na temat prac domowych zadawanych ich dzieciom, jak również na sformułowaniu odpowiednich pytań badawczych. Starałam się także dobrać odpowiednią metodę (metodę badań sondażowych) i technikę badawczą (ankietę rozdawaną), a także narzędzie (kwestionariusz ankiety) i podejście badawcze – podejście ilościowe. Trzecia część omawianej pracy magisterskiej to część empiryczna poświęcona analizie przeprowadzonych badań. W części tej przedstawiłam opinie rodziców na temat kształtowania przez pracę domową umiejętności ich dzieci na podstawie badań własnych. Pozwoliły mi one wysnuć odpowiednie wnioski na temat opinii rodziców dotyczących prac domowych ich dzieci.

Moja praca magisterska nosi tytuł "Praca wychowawcza animatorów dziecięcych Ruchu Światło-Życie". Opisuję w niej ogólne spojrzenie na wychowanie ujmując różne definicje tego pojęcia, a następnie odnoszę się do chrześcijańskiej pedagogiki personalno-egzystencjalnej, jako jednego ze współczesnych nurtów wychowania. W dalszej części pracy prezentuję różne aspekty rozwoju dziecięcego, ważne dla procesu wychowania. Nawiązuję do budowania relacji z dzieckiem, przedstawiając podstawowe modele znane w literaturze. Ważnym aspektem jest również rozwój socjalizacji oraz znaczenie grupy rówieśniczej w okresie późnego dzieciństwa i początków adolescencji. To wszystko jest konieczne, by dogłębnie ukazać elementy składające się na proces wychowania. Nie należy pomijać także strony psychologicznej, dlatego w swojej pracy poświęciłam temu zagadnieniu jeden podrozdział. Przedstawiłam psychologiczne aspekty rozwoju dziecka, takie jak rozwój poznawczy, moralny i emocjonalny, odpowiedni dla danej grupy wiekowej. Następnie szczegółowo ukazuję metodę wychowawczą należącą do pedagogiki chrześcijańskiej - metodę Ruchu Światło-Życie księdza Franciszka Blachnickiego. Znajduje się tam ogólna charakterystyka tego ruchu i jego początki, istota wychowania zawarta w koncepcji księdza Franciszka, ideał wychowawczy, elementy metody wychowawczej w grupach dziecięcych, jak również konkretny program wychowawczy oraz warunki do jego realizacji. Przeprowadzone badania dotyczyły pracy wychowawczej wybranych animatorów pracujących metodą Ruchu Światło-Życie z dziećmi na wyjazdach wakacyjnych, jak również w ciągu całego roku. Znajdują się więc w niej opisy indywidualnych przypadków. Każda z wybranych osób jest inna, ma inny staż animatorski, inny zawód, inne zainteresowania i osobowość. Dzięki temu mogłam uzyskać różnorodne odpowiedzi i przyjrzeć się temu zagadnieniu jeszcze dokładniej. Efektem mojej pracy jest więc pogłębiona analiza funkcjonowania wybranych wychowawców w grupach dziecięcych Ruchu Światło-Życie.

Niniejsza praca dyplomowa dostarcza informacji o sytuacji współczesnych ojców w odniesieniu do wypełniania przez nich funkcji rodziny. Rodzina jako grupa społeczna przypisuje jej członkom wypełnianie określonych ról społecznych oraz wynikających z nich zadań. Rodzina wypełnia min. funkcję biologiczno-opiekuńczą, kulturalno-towarzyską, ekonomiczną, wychowawczą. Z racji przemian jakie dotknęły współczesną rodzinę, a tym samym jej funkcje, mówi się o kryzysie rodziny, macierzyństwa i ojcostwa. Odejście od przyjętych ról społecznych matki i ojca sprawiło, iż stali się oni wielofunkcyjni, mogą zastępować siebie nawzajem w opiece nad dzieckiem. Współcześni ojcowie w niewielkim stopniu mogą czerpać z doświadczeń wyniesionych od własnych ojców ze względu na przełom czasowy, ogromne zmiany społeczeństwa oraz inną rzeczywistość, w której przyszło im wychowywać własne dzieci. Opieka nad niemowlakiem musi zostać dostosowana do potrzeb rozwojowych dziecka, dlatego należy zwrócić uwagę na charakterystykę rozwoju dziecka w wieku niemowlęcym. Badania nad doświadczaniem roli ojca dziecka w wieku niemowlęcym obejmują wywiady z ojcami, którzy udzielili obszernych wypowiedzi na temat wypełniania przez nich określonych funkcji rodziny w stosunku do partnerek w czasie ciąży i dzieci w wieku niemowlęcym.

Swoją pracę rozpoczęłam od ukazania sylwetki rozwojowej dziecka w wieku pięciu lat. Opisując poszczególne sfery rozwoju odnosiłam się do wybranej przeze mnie literatury naukowej. W drugim rozdziale opisałam podstawowe pojęcia dotyczące mediów oraz wskazałam jakie możliwości i zagrożenia niosą one za sobą. W podrozdziale o roli nauczyciela wymieniłam najważniejsze zadania, które obecnie powinien realizować pedagog. Zanim przystąpiłam do tworzenia scenariuszy zajęć musiałam przybliżyć sobie założenia autorskiego projektu edukacyjnego na podstawie wybranej literatury naukowej. Moim celem przy tworzeniu scenariuszy było wykorzystanie mediów jako pomocy edukacyjnych. Przebieg przeprowadzonych zajęć szczegółowo opisałam w rozdziale o ewaluacji oraz dokonałam autoewaluacji mojego projektu.

...

W swojej pracy licencjackiej wybrałam temat nauczania czynnościowego matematyki u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W pierwszym rozdziale opisałam dziecko. Pierwszy podrozdział dotyczył zachowania dziecka, jakie reakcje są dla niego odpowiednie w danym wieku, a także jak najlepiej przyswaja sobie dane umiejętności i wiedzę. W drugim podrozdziale opisałam na czym polega czynnościowe nauczanie, co jest w nim najważniejsze i na czym należałoby się skupić. Najwięcej informacji jest tam o wykorzystaniu elementów metody dramy w nauczaniu, ponieważ, według mnie, jest to jedna z najlepszych metod do nauczania dzieci w tym wieku. Jest to moje subiektywne zdanie, po przeczytaniu sporej ilości publikacji więc widać to w całej mojej pracy. W następnym podrozdziale opisałam nauczyciela, jak powinien się zachowywać i jaki powinien być aby najlepiej wejść w role i nauczać dzieci metodami opisanymi we wcześniejszym podrozdziale. Drugi rozdział mojej pracy, to autorski projekt edukacyjny. Najpierw wyjaśniłam jakie są cele i założenia mojego projektu, a potem napisałam co zamierzam zrobić w nim. W trzecim rozdziale napisałam wyjaśnienie terminu ewaluacja i wykonałam swoją własną po przeprowadzeniu projektu. w klasie trzeciej.

Problematyka mojej pracy dotyczy wykorzystania gier i zabaw logopedycznych w poprawnym kształtowaniu mowy u dzieci w wieku przedszkolnym. Moja praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. Podczas pisania pracy wykorzystałam fachową literaturę z zakresu psychologii rozwojowej człowieka, pedagogiki przedszkolnej oraz logopedii.

Praca składa się z trzech głównych części. W pierwszym rozdziale pracy poruszam problematykę pracy w oparciu o dostępną literaturę. Opisuję w tej części sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku wczesnoszkolnym na podstawie rozwoju poznawczego, społecznego, moralnego oraz samodzielności. W drugim podrozdziale przedstawiam definicję twórczości oraz opisuję o ćwiczeniach plastycznych i wychowaniu estetycznym. Ostatnim punktem w tym rozdziale jest rola nauczyciela, jakie są jego zadania oraz jakie pełni obowiązki wobec twórczości dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Drugi rozdział jest to autorski projekt działań edukacyjnych. Składa się on z pięciu scenariuszy zajęć, których celem jest wzbudzanie i rozwijanie twórczości plastycznej dziecka. Ostatnim rozdziałem pracy jest ewaluacja. Przedstawiam w nim czym jest, jaki jest jej cel, co udało się zrobić lub nie w przeprowadzonym projekcie edukacyjnym.

Praca jest poświęcona zagadnieniu wielokulturowości. Rozwinięte został ten termin oraz jego rozumienie. Została przede wszystkim przedstawiona rola szkoły i nauczycieli w kształtowaniu i rozwijaniu rozumienia wielokulturowości u dzieci we wczesnym wieku szkolnym. Celem pracy jest kształtowanie rozumienia tego zjawiska oraz propagowanie wśród dzieci tolerancyjnej postawy wobec ludzi odmiennych kulturowo.

Tematem pracy jest kształtowanie i rozwijanie kompetencji czytelniczych dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym zawarłam problematykę pracy w świetle literatury przedmiotu. Opisałam sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku wczesnoszkolnym, głównie skupiłam się na sześcio- i siedmiolatkach, gdyż była to moja grupa docelowa. Następnie wyjaśniłam czym jest czytanie, jak przebiega proces nauki tej umiejętności. Przedstawiłam także jak wielką rolę w kształtowaniu i rozwijaniu kompetencji czytelniczych odgrywają formy pracy z tekstem, odpowiedni dobór książek, organizacja zajęć. Ostatnim punktem rozdziału jest rola nauczyciela w edukacji wczesnoszkolnej. Opisałam jakie powinien posiadać kompetencje, a także jaką rolę spełnia w kształtowaniu i rozwijaniu kompetencji czytelniczych dzieci. W drugim rozdziale wyjaśniłam czym jest projekt edukacyjny. Przedstawiłam swój projekt, który składa się z 5 zajęć, stworzonych w oparciu o schemat scenariusza zajęć wg J. Dembskiej i in. W trzecim rozdziale ukazałam czym jest ewaluacja. Następnie opisałam przeprowadzone zajęcia i dokonałam ich ewaluacji. Napisałam także jakie napotkałam trudności podczas przeprowadzania zajęć i czy udało mi się osiągnąć zamierzone cele.

Tematem mojej pracy licencjackiej są kary i nagrody ujęte w kategoriach metod oddziaływania wychowawczego nauczyciela. Zagadnienia te są umiejscowione w nurcie psychologii behawioralnej,która postrzega człowieka jako istotę zewnątrzsterowną, nieustannie kontrolowaną i ulegającą wpływom środowiska. Praca składa się ze wstępu, zakończenia oraz trzech rozdziałów merytorycznych. We wstępie określono jakie motywy zadecydowały o podjęciu problematyki kar i nagród, umiejscowiono ją w odpowiedniej dziedzinie nauki, nakreślono ogólny zarys sytuacji problemowej , wyznaczono przewidywane cele oraz opisano z jakiej literatury korzystano podczas jej pisania. Rozdział pierwszy poświęcony został opisaniu sylwetki psychofizycznej dziecka w młodszym wieku szkolnym, wyjaśnieniu istoty procesu edukacyjnego, zagadnienia kary i nagrody jako metod oddziaływania wychowawczego nauczyciela, a także roli nauczyciela stosującego metodę nagradzania i karania w praktyce szkolnej. Rozdział drugi dotyczy autorskiego projektu działań edukacyjnych. Przedstawione w nim zostały cele ogólne przedsięwzięcia, zamieszczone szczegółowe scenariusze opisujące przebieg poszczególnych zajęć, metody i formy pracy, a także potrzebne środki dydaktyczne. Rozdział trzeci stanowi ewaluację autorskiego projektu edukacyjnego. Uwzględniona w nim została teoretyczna strona ewaluacji, czym jest, jakie są jej strategie i metody. Ponadto można w nim odnaleźć specyfikę placówki i grupy w której przeprowadzano projekt oraz autoewaluację.

Kształtowanie oraz rozwijanie wyobraźni u dziecka jest istotne, szczególnie w wieku wczesnoszkolnym. Dzięki niej uczeń usprawnia swoje procesy myślowe, wpływając na własną twórczość. Ważne są, przy tym, podejmowane działania przez nauczyciela. Od niego zależy klimat przeprowadzanych zajęć oraz przybieranie odpowiedniej postawy przez uczniów. Scenariusze zajęć, autorskiego projektu edukacyjnego, zostały przeprowadzone z wykorzystaniem elementów Metody Dobrego Startu, aktywnego działania oraz Porannego Kręgu. Ostatni, trzeci, rozdział przedstawia ewaluację. Zawiera ona opis oraz samoocenę przeprowadzonych działań. Całość zamyka zakończenie, w którym uiszczona została refleksja, dotycząca całokształtu pracy.

Praca licencjacka podejmuje temat jedynaków w kontaktach z rówieśnikami. Skupia się ona na dzieciach trzyletnich. W pierwszym rozdziale opisany jest rozwój dzieci trzyletnich, następnie kontakty jedynaków z równieśnikami oraz rola nauczyciela w kontaktach z dziećmi. W drugim rozdziale opisany jest program Kreator, z którego korzystałam, aby stworzyć swoje scenariusze a następnie są one przedstawione. Na sam koniec dokonana jest autoewaluacja oraz ewaluacja scenariuszy oraz podsumowanie, czyli co udało mi się dostrzec podczas praktyk oraz co zrobiłam z dziećmi. W aneksach dodane są również zdjęcia, które zostały wykonane podczas realizowania projektów.

Praca dyplomowa (licencjacka) dotyczy tematyki edukacji muzycznej, jako sposobu wsparcia wszechstronnego rozwoju dzieci 5-cio letnich. Składa się ona z trzech rozdziałów: I. Problematyka pracy w świetle literatury przedmiotu, II. Autorski projekt działań edukacyjnych, III. Ewaluacja autorskiego projektu edukacyjnego. W pierwszym rozdziale została opisana sylwetka psychofizyczna dziecka w wieku przedszkolnym, ze szczególnym uwzględnieniem 5-cio latka. Później przedstawiona została edukacja muzyczna jako sposób wsparcia wszechstronnego rozwoju dzieci 5-cio letnich oraz rola nauczyciela we wspieraniu tego rozwoju poprzez muzykę. W kolejnym rozdziale przedstawiono pojęcie projektu edukacyjnego oraz jego rodzaje. Rozdział drugi zawiera autorską propozycję działań edukacyjnych, przeznaczoną dla dzieci w wieku 5-ciu lat. Na projekt składa się pięć scenariuszy zajęć z edukacji muzycznej, które obejmują sferę fizyczną, intelektualną, emocjonalną oraz społeczną dziecka. W projekcie zostały zawarte elementy metody Doroty Dziamskiej, Emila Jaques'a-Dalcroze'a, Lidii Bajkowskiej, Ruchu Twórczego Carla Orffa oraz dobrego startu Marty Bogdanowicz. Scenariusze zajęć obejmują wybrane obszary zawarte w Podstawie Programowej Wychowania Przedszkolnego dla Przedszkoli oraz Innych Form Wychowania Przedszkolnego z dnia 30 maja 2014 r. Rozdział trzeci składa się z autoewaluacji, wyżej wymienionego projektu edukacyjnego, a także opisu samej ewaluacji, jako narzędzia nadzoru pedagogicznego. Na końcu pracy dyplomowej zostały załączone aneksy, w których zawarte są miedzy innymi materiały do autorskiego projektu edukacyjnego, na przykład: teksty piosenek, nuty, kolorowanka, czy spis utworów muzycznych wykorzystanych w scenariuszach.

W niniejszej pracy licencjackiej podejmowany jest problem nieśmiałości u uczniów w I klasie szkolnej. W pierwszym rozdziale opisywane są: zmiany zachodzące w sferze psychicznej i fizycznej u dzieci sześcioletnich, "obraz" dziecka nieśmiałego, który generuje konieczność podjęcia wszelkich starań, by przezwyciężyć nieśmiałość lub ją zminimalizować oraz metody, techniki i wskazówki dla nauczycieli i rodziców, zalecane w terapii dzieci nieśmiałych. Przedstawiona została również rola nauczyciela podczas wspierania dzieci nieśmiałych oraz cechy wychowawcy stymulującego rozwój. W rozdziale drugim zaprezentowany został autorki projekt działań edukacyjnych, dotyczący wspierania dzieci nieśmiałych w klasie I. Zawarte są w nim cele, scenariusze zajęć i metody pracy. Rozdział trzeci zawiera przegląd teoretycznych stanowisk, dotyczących terminu "ewaluacja", opis kontekstu sytuacyjnego, dotyczącego realizacji autorskiego projektu, realizację zajęć oraz autoewaluację. W ostatnim rozdziale znajdują się również wskazówki przydatne dla realizatorów projektu oraz załączniki do scenariuszy.

Indywidualizacja w pracy z dziećmi na etapie kształcenia zintegrowanego jest koniecznością, co wynika z zapisu w Podstawie Programowej. Dla każdego nauczyciela powinna ona być priorytetem, ponieważ tylko dzięki takiemu podejściu uczeń staje się podmiotem w procesie kształcenia i wychowania. Dostrzega się jego mocne strony i słabości, rozpoznaje typy sensoryczne, style myślenia, preferencje. Dobiera odpowiednie cele, treści, formy, metody i środki pracy. Wszystko po to, by nauczać i uczyć się jak najlepiej. By rozwijać pasje, realizować marzenia, czuć się spełnionym. Ta praca ma na celu pokazanie, iż pomimo wielu trudności (głównie organizacyjnych) indywidualizacja jest możliwa i konieczna - szczególnie w klasie I, od której zależy całe życie dziecka. Niezmiernie ważna jest tu postawa nauczyciela, wspierającego swoich wychowanków w ich indywidualnym rozwoju, rezygnującego z klasycznych metod podających na rzecz aktywizujących. Nauczyciela, który rozumie, że każde dziecko jest zdolne i potrzebuje innych zadań i warunków ich realizacji.

Rola muzyki w resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie W pracy tej podjęto próbę zwiększenia stanu wiedzy na temat roli muzyki w procesie resocjalizacji młodzieży niedostosowanej społecznie. Poruszone w niej tematy i zagadnienia to m.in. wychowawcza rola sztuki, uwarunkowania niedostosowania społecznego dzieci i młodzieży czy muzyka w procesie wychowania resocjalizującego. Praca została podzielona na trzy rozdziały: teoretyczny, metodologiczny i poświęcony analizie wyników badań własnych. Badania zostały przeprowadzone metodą kwestionariusza ankiety, a miejscem ich przeprowadzenia były dwa ośrodki dla młodzieży niedostosowanej społecznie we Wrocławiu: Młodzieżowy Ośrodek Socjoterapii nr. 2 oraz Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy im. Wojtka Bellona. Na podstawie zgromadzonych danych dokonano analizy wyników podzieloną na cztery podrozdziały: formy aktywności badanych w czasie wolnym, zainteresowania muzyczne badanych, znaczenie muzyki w relacjach rówieśniczych oraz walory aktywności muzycznej w opinii badanych. Na podstawie wyników poczynione zostały starania, aby cel główny oraz hipotezy badawcze zostały potwierdzone.

Celem niniejszej pracy jest ustalenie postaw i zaangażowania ojca w wykorzystanie czasu wolnego. Autor chce zweryfikować, jakie zachowania podejmują dzieci podczas spędzania czasu wolnego, jakie zajęcia były inspirowane przez ojca w dzieciństwie i czy mają przełożenie na obecną aktywność poza szkolną. Praca składa się z trzech części. Część pierwsza definiuje pojęcie rodziny, określa pozycję ojca w rodzinie oraz wyjaśnia, jakie znaczenie ma ojciec w wychowaniu dziecka. Dodatkowo, wytłumaczona została definicja czasu wolnego z uwzględnieniem jego podziału na funkcje, które szczegółowo zostały opisane. Ponadto, umieszczono również zagadnienia wyjaśniające wychowawcze aspekty czasu wolnego. Drugi rozdział opisuje założenia metodologiczne badań, uwzględnia główny problem badawczy, problemy szczegółowe i postawione hipotezy. Trzeci rozdział poświęcony jest na analizę wyników badań, które zostały przeprowadzone wśród 100 uczniów różnych klas z Gimnazjum nr 39 we Wrocławiu. Sformułowany główny problem pracy własnej:, Jaki jest udział ojca w organizacji czasu wolnego dziecka. Problemy szczegółowe uwzględniają relację dzieci z ojcem, postawy ojca względem aktywności dziecka w czasie wolnym, zajęcia rekreacyjne, jakie były podejmowane prze uczniów, którym inicjatorem był ojciec oraz formy wypoczynku rodzinnego preferowane przez gimnazjalistów. Wybraną metodą badawczą w pracy własnej był sondaż diagnostyczny, a techniką badawczą ankieta. Pytania miały charakter anonimowy, dzięki czemu gimnazjaliści odpowiadali rzetelnie i szczerze. Uzyskane wyniki zostały opracowane z uwzględnieniem podziału badanych na dwie grupy: na uczniów posiadających rodzeństwo oraz uczniów niemających rodzeństwa, oraz pod względem płci. Z badań wynika, że uczniowie utrzymują dobre relacje ze swoją rodziną, mogą liczyć na jej pomoc i wsparcie. Badania dowodzą, że wśród większości ankietowanych ojciec był obecny w procesie wychowania oraz przejawiał duże zaangażowanie w życie dziecka. Większość gimnazjalistów wskazała, że ojcowie przejawiali aktywną postawę do czasu wolnego, wspierali dziecko w poznawaniu nowych rzeczy oraz mobilizowali do rozwoju. Duże znaczenie w spędzaniu czasu wolnego odgrywała zabawa, poprzez nią uczniowie kształtowali nowe umiejętności i rozwijali zainteresowania. Najczęstszymi czynnościami, które zostały przekazane uczniom przez ojca to jazda na rowerze, gra w piłkę, pływanie. Najczęstszym sposobem spędzania czasu wolnego z ojcem jest realizowanie hobby czy uprawianie sportu. Uczniowie chętnie spędzają czas z rodziną poprzez wspólne wycieczki rowerowe, oglądanie telewizji, spacery czy rodzinne wyjścia do kina. Warto wspomnieć, że gimnazjaliści z entuzjazmem jeżdżą na wyjazdy rodzinne, których często są pomysłodawcami.