Niniejsza praca podejmuje tematykę wspólnoty religijnej. Celem badań było poznanie i przedstawienie miejsca oraz roli wspólnoty religijnej w życiu młodego człowieka. Badania w formie wywiadów otwartych zostały przeprowadzone wśród przedstawicieli wrocławskiej wspólnoty Laboratorium Wiary, która ma swoje spotkania w salezjańskiej parafii pw. Chrystusa Króla. Za metodę badawczą przyjęto monografię pedagogiczną. Część badawczą pracy poprzedzają teoretyczne rozważania na temat wychowania religijnego, ludzkich potrzeb, wspólnot i ruchów kościelnych oraz duchowości salezjańskiej. Dzięki temu stała się możliwa zarówno analiza czynników, które decydują o poszukiwaniu wspólnoty religijnej, jak i tych, które świadczą o roli wspólnoty w życiu młodego człowieka.

Niniejsza praca zawiera wynik prowadzonych badań dotyczących studiów medycznych i początków pracy trójki wrocławskich lekarzy. Zawarty jest w niej również opis statusu i pozycji lekarza w społeczeństwie, wraz z przedstawieniem zmian jakie na przestrzeni lat z niej zachodziły. Opisane zostały również dokonania naukowe wielkich polskich lekarzy, których praca przyczyniła się do znacznego postępu medycyny. Dopełnieniem pracy stał się aktualny spis uczelni medycznych w Polsce, wraz z określeniem zasad i warunków jakie na nich obowiązują.

Praca poświęcona jest zagadnieniu afazji. W sposób szczególny traktuje o roli logopedy w terapii osób z afazją. Teoretyczna część pracy ma na celu przybliżenie podjętej tematyki, a część badawcza- odpowiedzenie na postawiony problem badawczy główny oraz problemy szczegółowe. Osoby badane, będące zarówno naukowcami, jak i praktykami na co dzień zajmują się m.in. terapią osób z zaburzeniami afatycznymi. Ich wieloletnia praca, zarówno naukowa, jak i zawodowa stanowi uwiarygodnienie dla części badawczej, będącej wynikiem analizy przeprowadzonych wywiadów.

Głównym celem mojej pracy jest poznanie i opis (przedstawienie) życia codziennego dziecka żydowskiego w czasie zagłady. W tym celu sformułowałam problem badawczy: jaki obraz codzienności dziecka żydowskiego w okresie Holocaustu przedstawia literatura pamiętnikarska? Pracę podzieliłam na cztery rozdziały. Pierwszy stanowi teoretyczny aspekt pracy, omawiam w nim, podstawowe dla pojęcia Drugi rozdział podzieliłam na 4 podrozdziały. W każdym przedstawiam ważne dla wybranego tematu, najważniejsze zagadnienia: historię polskich Żydów, szkolnictwo żydowskie w okresie międzywojennym, funkcjonowanie, miejsce i rolę Żydów w życiu społeczno- politycznym i kulturalnym II Rzeczpospolitej oraz straty poniesione przez Żydów w takcie II wojny światowej. W kolejnym rozdziale (III) przystąpiłam do omówienia obranej metody, a następnie w rozdziale IV dokonałam analizy literatury, tj. dzienników oraz pamiętników. Opisywałam życie dziewczynek przed wojną i wojnę w ich relacji. Ostatecznie przedstawiłam wnioski z przeprowadzonych badań.

Niniejsza praca magisterska przedstawia aktorską oraz społeczną działalność Arkadiusza Bazaka - osoby posiadającej bardzo duży ubytek słuchu, należącej do społeczności osób Głuchych. Osoby Głuche, w tym także niedosłyszące, stanowią w Polsce mniejszość językowo - kulturową, która posiada własną historię, kulturę oraz swoisty sposób komunikacji. Łączą ich wspólne doświadczenia oraz walka z dyskryminacją. W pracy poruszone zostały kwestie dotyczące rodzajów i przyczyn uszkodzeń słuchu oraz aktywizacji, edukacji i sytuacji społeczno - zawodowej osób niesłyszących.

Podjęcie analizy tematu pomocy dorosłym osobom z dysleksją wydało się istotne, gdyż kwestia ta jest podejmowana w Polsce od niedawna. W obecnych czasach, umiejętność pisania i czytania jest konieczna, aby radzić sobie w życiu. Umiejętność radzenia sobie z wszechobecnym natłokiem informacji wymaga od osób z dysleksją efektywnego posługiwania się zdolnościami zaburzonymi. Specyficzne zaburzenia czytania i pisania są badane od wielu lat, jednak dokładne zdefiniowanie ich nastręcza wielu trudności. Dysleksja jest zaburzeniem heterogenicznym. Ten brak jednoznaczności wpływa na percepcję społeczną i budzi wiele kontrowersji. Dysleksja jest problemem przez całe życie, nie wyrasta się z niej. Doświadczenia osób z dysleksją z wieku szkolnego wpływają na ich dalsze życie. Symptomy zmieniają się wraz z wiekiem. Dorośli, inaczej niż dzieci, radzą sobie z trudnościami wynikającymi z dysleksji. W Polsce takie osoby, po ukończeniu szkoły średniej, nie są objęte instytucjonalną pomocą. Także sytuacja prawna takich osób nie jest uregulowana w żaden sposób. Pomimo to, u dorosłych zaburzenie to nie jest tak dostrzegalne, jak u dzieci. To sugeruje, że stosują oni wiele technik kompensacji. Obecnie, bardzo pomocne w radzeniu sobie z dysleksją mogą być podręczne urządzenia elektroniczne, takie jak: smartfony, tablety oraz czytniki książek elektronicznych. Istnieje wiele programów, które mogą znacznie poprawić funkcjonowanie dorosłej osoby z dysleksją. Godną uwagi jest aplikacja do zarządzania czasem Nozbe, która spełnia wiele wymagań osób z dysleksją, już od samej instrukcji korzystania. W szybko rozwijającym się świecie, efektywne uczenie się i gotowość do rozwoju są bardzo ważne. Poznanie swojego stylu uczenia się przez osoby z dysleksją znacznie ułatwi im te zadania. Aktualnie w Polsce istnieje jeden poradnik skierowany do dorosłych osób z dysleksją. Zawiera szereg wskazówek dotyczących radzenia sobie w różnych sytuacjach. Coraz większa świadomość dysleksji w Polskim społeczeństwie stwarza konieczność rozwoju poradnictwa skierowanego do dorosłych z tym problemem. W pracy został opisany przebieg autorskiego warsztatu na temat skutecznego pomagania osobom dorosłym z dysleksją, skierowany do studentów i absolwentów kierunków pedagogicznych i psychologicznych.

Tematyka pracy magisterskiej dotyczy autyzmu. Szczególną uwagę zwrócono na role i zadania, stojące przed rodzinami i terapeutą autystycznego dziecka. Omówiono genezę zaburzenia i najskuteczniejsze metody rehabilitacji. Zwrócono uwagę na problemy niepełnosprawnych i ich opiekunów oraz pomoc oferowaną przez państwo.

Celem pracy było zbadanie oraz przedstawienie obrazu osoby niepełnosprawnej funkcjonującego u dzieci w wieku przedszkolnym uczęszczających do placówki integracyjnej. W pracy opisałam różne rodzaje oraz przyczyny niepełnosprawności. Scharakteryzowałam model szkolnictwa otwartego i ukazałam najważniejsze aspekty dotyczące edukacji włączającej i integracyjnej. Omówiłam znaczenie, jakie pełni stereotyp w procesie socjalizacji człowieka. Przedstawiłam działalność przedszkola integracyjnego „Słoneczko” w Świdnicy. Zwróciłam uwagę na stan wiedzy dzieci na temat inności i niepełnosprawności oraz zaprezentowałam opinie pedagogów dotyczące interakcji zachodzących między rówieśnikami pełnosprawnymi i posiadającymi deficyty rozwojowe.

Tematem pracy jest rola harcerstwa w życiu młodych dziewcząt z małego miasta. ZHP to organizacja, która nie tylko uczy, ale i wychowuje. Obok szkoły i domu rodzinnego spełnia ważne funkcje. Dzięki niej wiele nastolatek rozwija swoją osobowość, nawiązuje nowe znajomości oraz angażuje się w pracę na rzecz drugiego człowieka. Badania przeprowadzone w tej pracy ukazały, iż mimo upływu lat, harcerstwo jest atrakcyjną formą organizacji wolnego czasu, szczególnie w małym mieście.

Praca porusza problematykę miejsca i roli dziadków we współczesnych wiejskich rodzinach wielopokoleniowych. Składa się z czterech rozdziałów. Rozdział I omawia teoretyczne aspekty pracy. Rozdział II zawiera wprowadzenie w problematykę badawczą, poruszane są w nim takie problemy jak: przemiany w strukturze i funkcjonowaniu polskich rodzin, psychologiczne i biologiczne aspekty starości, jakość życia seniorów w Polsce oraz postrzeganie starości na przestrzeni wieków. Rozdział III to omówienie metodologii i organizacji badań. Rozdział IV zawiera analizę wyników badań. Przeprowadzone badania dostarczyły cennych refleksji nad sytuacją seniorów w kontekście rodzin wielopokoleniowych, pozwoliły na wyprowadzenie wniosków dotyczących funkcjonowania osób starszych we współczesnym świecie, codziennego życia w domach wielopokoleniowych, wpływu dziadków na zachowanie ciągłości pokoleniowej w rodzinie i ich autorytetu.

Praca dotyczy losów zawodowych i osobistych absolwentek ognisk wychowawczych. W badaniu wzięły udział trzy byłe wychowanki placówek, które opowiedziały o swoim życiu przed i w trakcie współpracy z placówką oraz po jej opuszczeniu. W pracy przedstawiony został również sposób funkcjonowania ognisk oraz wizerunki ich pracowników. Uwagę poświęca się rodzinie i problemom, z jakimi mierzy się współcześnie, a także organizacji różnego rodzaju instytucji, pomagającej jej prawidłowo wypełniać swoje obowiązki wobec podopiecznych.

W niniejszej pracy ukazana zostaje problematyka wsparcia rodzin wychowujących dziecko z niepełnosprawnością oferowane przesz szkoły i przedszkola ogólnodostępne. Część teoretyczną rozpoczyna rozdział poświęcony ujęciu niepełnosprawności w literaturze przedmiotu, a tym samym zostają przedstawione zagadnienie niepełnosprawności, jej przyczyny, rodzaje oraz sytuacja rodziny wychowującej dziecko z niepełnosprawnością. Rozdział drugi ukazuje sytuacje dziecka z niepełnosprawnością w otoczeniu szkoły i przedszkola. Przedstawiona zostaje tematyka roli rodziny w przygotowaniu dziecka z niepełnosprawnością do edukacji, współpraca placówki edukacyjnej z rodziną dziecka, kwestia realizacji obowiązku szkolnego przez dziecko z niepełnosprawnością oraz pomoc psychopedagogiczna dla dziecka i jego rodziny. Trzeci rozdział poświęcony został metodologii badań własnych. Rozdział czwarty jest swoistą kontynuacją poprzedniego rozdziału poprzez analizę wyniku badań przeprowadzonych wśród rodzin wychowujących co najmniej jedno dziecko z niepełnosprawnością różnego typu.

Tematem pracy jest profilaktyka i promocja zdrowego odżywiania w środowisku szkolnym. Jest to zagadnienie marginalizowane w środowisku naukowców z dziedziny pedagogiki. Odzwierciedla to brak wiedzy na temat znaczenia prawidłowego odżywiania w życiu codziennym i wypływu jaki ono ma na nasze zdrowie. Podjęcie tego tematu miało na celu zwrócenie uwagi na rosnący w społeczeństwie problem skutków niewłaściwego odżywiania. Chciałam również zwrócić uwagę na na fakt, jak trudno jest zmienić nawyki i zachowania żywieniowe, które często przechodzą w rodzinie z pokolenia na pokolenie. Moim celem było również wykazanie ogromnej roli jaką pełni w edukacji żywieniowej szkoła i w jak małym stopniu wykorzystuje ona swoje możliwości. Przeprowadzone badania własne pozwoliły odpowiedzieć na pytanie, jakie są efekty profilaktyki i promocji prawidłowego odżywiania prowadzonych we wrocławskich szkołach podstawowych.

Tematem mojej pracy są doświadczenia ojców samotnie wychowujących dzieci. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy rodziny. Rozdział ten podzieliłam na sześć podrozdziałów: ewolucja środowiska rodzinnego, rola rodziny w życiu dziecka, struktura i funkcje rodziny, przyczyny rozbicia rodziny, rodzaje rodzin niepełnych i skutki wychowania się w rodzinie niepełnej. Drugi rozdział poświęcony jest samotnemu ojcostwu. Rozdział ten również podzieliłam na sześć podrozdziałów: rola ojca w życiu dziecka, przyczyny samotnego ojcostwa, modele ojcostwa, postawy rodzicielskie ojców, problemy ojców samotnie wychowujących dzieci i problemy ich dzieci. Trzeci rozdział dotyczy metodologii badań własnych, w którym opisałam cel moich badań - poznanie doświadczeń samotnych ojców; przedmiot badań - samotne ojcostwo; problemy badawcze: główny - Jakie doświadczenia mają ojcowie samotnie wychowujący dzieci? Oraz szczegółowe - 1. Jakie są przyczyny samotnego ojcostwa? 2. Jakie problemy wskazują badani ojcowie samotnie wychowujący dzieci? 3. Jakie emocje wyrażają badani jako towarzyszące samotnemu ojcostwu? 4. Jakie są problemy dzieci wychowywanych przez samotnych ojców – w opinii badanych ojców? 5. Jakie są konsekwencje wychowania się w rodzinie niepełnej – zdaniem badanych? 6. Jaką pomoc otrzymali badani, a jakiej oczekiwali i nie otrzymali?; strategie badań- fenomenologia; metodę badawczą – wywiad narracyjny i dobór próby badawczej - czterech ojców samotnie wychowujących dzieci. Czwarty rozdział dotyczy analizy i interpretacji wywiadów. Rozdział ten podzieliłam na sześć podrozdziałów: przyczyny samotnego ojcostwa badanych, problemy ojców samotnie wychowujących dzieci, emocje towarzyszące samotnemu ojcostwu, problemy dzieci i konsekwencje wychowywania się w rodzinie niepełnej, otrzymana i oczekiwana pomoc i podsumowanie analizy.

Celem mojej pracy magisterskiej było ukazanie sześciolatka jako ucznia rozpoczynającego edukację wczesnoszkolną. Pogłębiając temat związany z rozwojem dziecka podjęłam próbę analizy jego predyspozycji do uczenia się takich jak dojrzałość fizyczna, umysłowa i emocjonalna, aby dowiedzieć się jak wygląda nowy pierwszoklasista i jakie wyzwania stawia mu szkoła. Wybierając temat pracy postanowiłam spróbować osadzić sześciolatka w ramach obowiązku szkolnego przyglądając się jego adaptacji. Pragnąc dokładnie opisać sylwetkę dziecka stojącego na skraju edukacji swoje rozważania na podstawie literatury zaczęłam od pojęcia rozwoju, prezentując różne koncepcje jak i dokładny przebieg postępów w dojrzewaniu dziecka do szóstego roku życia. Następnie swoją uwagę skierowałam na pojęcie gotowości szkolnej definiując ją i wyznaczając jej komponenty. Rozdział trzeci jest merytorycznym zapleczem moich badań, który pozwolił mi na dobranie odpowiedniej metody jak i techniki badań pedagogicznych. Punktem wyjścia do próby zbadania adaptacji dziecka 6 – letniego do szkoły podstawowej jest określenie problemu badawczego. Moim problemem badawczym, jest pytanie: Jak przebiega proces adaptacji dziecka 6 letniego do szkoły? Odpowiednią metodą jest jakościowe studium przypadku. Moimi technikami, które pozwolą mi na przeprowadzenie badań pedagogicznych jest obserwacja etnograficzna, wywiad problemowy i analiza dokumentów. Terenem moich badań pedagogicznych są dwa miasta na Dolnym Śląsku. Pierwsza szkoła położona jest w Piechowicach. Natomiast druga placówka mieści się we Wrocławiu. Odwołując się do literatury moją próbą badawczą są dzieci w wieku 6 lat, a także ich nauczyciele. Moje wizyty w klasach 6 latków odbywały się w różnych godzinach aktywności. Towarzyszyłam im na zajęciach, a także w czasie trwania przerw. Klasy, które miałam okazję obserwować, podczas całego dnia aktywności to 1 b i 1c. Pierwszy oddział – 1b liczy 19 sześciolatków, przydzielonych do klasy według miesiąca urodzenia. Są to dzieci z drugiej połowy roku. Nauczycielka 1 b pani Katarzyna to pedagog z 5 letnim stażem pracy. Drugą obserwowaną grupą była klasa 1 c składająca się z 15 sześciolatków i 8 siedmiolatków.

Praca ukazuje przygotowanie nauczycieli do pracy z klasami integracyjnymi w gimnazjum oraz sytuacje uczniów z niepełnosprawnościami uczęszczających do tych klas. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale znajdują się zagadnienia związane z problematyką niepełnosprawności, jej definiowanie i klasyfikacja. Również przedstawione są prawa osób z niepełnosprawnościami oraz scharakteryzowane zostały potrzeby i możliwości uczniów z wybranymi niepełnosprawnościami. Drugi rozdział został przeznaczony na omówienie wszystkich elementów wpływających na integrację klasową i rozwiązań organizacyjnych kształcenia tych uczniów. W pracy przedstawiono rolę nauczyciela w procesie tworzenia integracji i wartość jego przygotowania w organizowaniu procesu nauczania i budowaniu relacji między nauczycielem a uczniem. W opisie funkcjonowania uczniów z niepełnosprawnościami można zauważyć jak skomplikowany jest proces osiągania pełnej integracji szkolnej. W trzecim rozdziale przedstawiłam cele, założenia i sposób przeprowadzenia własnych badań skupiających się na tematyce przygotowania się nauczycieli do pracy z klasą integracyjną oraz ukazaniu sytuacji szkolnej uczniów z niepełnosprawnościami w gimnazjum. Rozdział czwarty zawiera analizę i interpretację badań przeprowadzonych wśród nauczycieli i uczniów klas integracyjnych w dwóch gimnazjach.

Współcześnie osoby z niepełnosprawnością stanowią znaczny odsetek całej populacji. Przez lata były spychane na margines społeczeństwa. Ich sytuacja przez ostatnie lata zasadniczo się zmieniła, w szczególności osoby z dysfunkcjami coraz częściej korzystają ze swoich praw i dążą do samodzielności. Niemniej jednak wciąż zauważalny jest brak zrozumienia względem osób z dysfunkcjami, a stosowanie chociażby pejoratywnych sformułowań określających niepełnosprawność, ciągle krzywdzi niewinnych. Na przestrzeni wieków rozwijały się różne postawy społeczeństwa wobec osób z niepełnosprawnością. W historii często traktowano niepełnosprawność, jako zjawisko, które może zniszczyć idealny świat ludzi „normalnych”. Nic dziwnego, że osoby z niepełnosprawnością były i są prawie nieobecne we współczesnej kulturze, w tym w mediach. Niepełnosprawność nadal jest otoczona aurą tajemniczości, która wywołuje w ludziach lęk przed tym, co nieznane i inne. Najczęściej skutkuje to dystansowaniem się społeczeństwa do osób z niepełnosprawnością. Osoby z dysfunkcją rzadko można dostrzec w mediach masowych. Jeżeli już się w nich pojawiają to zazwyczaj występują w programach i artykułach poświęconych stricte niepełnosprawności. Niezmiennie brakuje informacji o osobach z dysfunkcjami w programach o innej tematyce. Moja praca dotyczy sposobów prezentowania wizerunku osób z niepełnosprawnością w środkach masowego przekazu. Pomimo, iż współcześnie propaguje się ideę integracji i równości, osoby te są najczęściej przedstawiane w stereotypowy sposób. W 2012 roku ratyfikowano w Polsce Konwencję ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. W związku z powyższym dokumentem Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji zwróciła się do wszystkich nadawców telewizyjnych o rozpowszechnianie pozytywnego wizerunku osób z dysfunkcjami w mediach. Przedstawianie obrazu osób z niepełnosprawnością w normalnych codziennych sytuacjach oraz jako osoby odnoszące sukcesy w życiu rodzinnym i zawodowym ma przed wszystkim podnieść świadomość społeczeństwa i zerwać z krzywdzącymi stereotypami. Praca magisterska składa się z trzech części. W części teoretycznej składającej się z dwóch rozdziałów zaprezentowane zostały zagadnienia związane z niepełnosprawnością. W pierwszym rozdziale przedstawiłam istotę i przyczyny niepełnosprawności, paradygmaty niepełnosprawności ze wskazaniem na współcześnie dominujące, wybrane rodzaje niepełnosprawności, które występują najczęściej oraz rys historyczny społecznych postaw wobec osób z niepełnosprawnością. W drugim rozdziale zajęłam się wizerunkiem osób z dysfunkcjami w mediach począwszy od opisania roli mediów we współczesnym świecie kładąc nacisk na ich funkcję manipulacyjną. Kolejnym elementem była analiza ustawodawstwa dotyczącego kreowania wizerunku osób z niepełnosprawnością z zaakcentowaniem wartości zagwarantowanych w różnych dokumentach tj. równość szans, sprawiedliwość i wolność. Na zakończenie części teoretycznej zaprezentowałam przegląd badań nad kreowaniem obrazu osób z

Praca ma na celu określeniu roli nauczyciela w procesie wspierania dziecka z ryzkiem dysleksji. Problem ten został uznany za istotny, ponieważ ryzyko dysleksji dotyczy dzieci w wieku przedszkolnym, a jego pierwsze objawy można zauważyć już w wieku poniemowlęcym. Dlatego nauczyciel pełni w procesie wspierania dziecka bardzo ważną rolę, której poświęcono niniejsze badania. Praca ma charakter teoretyczno – badawczy i składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy wyjaśnia terminologię oraz rys historyczny pojęcia „dysleksja”. Zostały ukazane w nim różne koncepcje dysleksji wyjaśniające jej etiologię, klasyfikacje i typologie przedstawiające charakterystykę specyficznych trudności w uczeniu się oraz objawy tego zaburzenia. Wyjaśniono również terminologię pojęcia „ryzyko dysleksji”, uwzględniając objawy oraz wskazując na konieczność wczesnego rozpoznania i wsparcia dziecka zmagającego się z tym problemem. W rozdziale drugim została przedstawiona rola nauczyciela w ujęciu historycznym. Następnie scharakteryzowano klasyfikacje kompetencji nauczycielskich oraz zadania (funkcje) współczesnego nauczyciela. Dokonano szczegółowego opisu tytułowej roli nauczyciela, zawierającego wyjaśnienie czym jest rola społeczna i zawodowa, a także jakie role może pełnić nauczyciel we współczesnej rzeczywistości szkolnej. Został także scharakteryzowany nauczyciel w kontekście zadań i powinności względem dzieci z trudnościami edukacyjnymi. W rozdziale trzecim zostały ukazane założenia metodologiczne badań własnych, takie jak cel i przedmiot badań, problemy badawcze, strategia badań, metody, techniki i narzędzia badawcze. Na koniec dokonano opisu terenu badań oraz badanej populacji, jaką były nauczycielki wychowania przedszkolnego. Rozdział czwarty został poświęcony analizie i interpretacji badań w oparciu o wywiady przeprowadzone z nauczycielkami wychowania przedszkolnego. Skupiono się na czterech głównych obszarach, które składają się na rolę nauczyciela, takich jak kompetencje nauczycieli, ich zadania (funkcje), stosunek emocjonalny oraz współpraca z rodzicami. Dokonano podsumowania przeprowadzonych badań określając jakie role pełnią nauczyciele wobec dzieci ryzyka dysleksji. W zakończeniu pracy udzielono odpowiedzi na główne pytanie badawcze, a także umieszczono opracowany dla nauczycieli schemat ogólnej strategii postępowania wobec dzieci z grupy ryzyka dysleksji. Dodatkowo przedstawiono propozycje metod i form pracy z dzieckiem z ryzykiem dysleksji.

Praca, której tytuł brzmi: "Problemy doświadczane przez osoby z niepełnosprawnością intelektualną przekraczające próg dorosłości", porusza takie kwestie jak problemy młodych dorosłych z niepełnosprawnością lekką i umiarkowaną w świecie społecznym, środowisku szkolnym lub placówki. Dodatkowo porusza takie tematy jak próba podjęcia pracy zawodowej, relacje oparte na przyjaźni lub relacje intymne. Pierwsze dwa rozdziały przedstawiają sobą wiedzę teoretyczną, opartą o fachową literaturę. Znajdują się w nich informacje co do terminologii niepełnosprawności intelektualnej a także, na przykład: rys historyczny odnoszący się do terminu niepełnosprawność intelektualna. Zaś trzeci rozdział przedstawia sobą wiedzę metodologiczną, wyjaśniającą motywy podejmowania badań metodą jakościową, również przedstawiona została tam metodologia dotycząca badań pedagogicznych. Ostatni, czwarty rozdział pracy jest interpretacją własną wywiadów, których udzieliło dziesięciu podopiecznych z dwóch placówek, szkolnej oraz środowiskowej. Rozdział ten przybliża istotę problemów doświadczanych przez osoby z niepełnosprawnością intelektualną, pokazuje możliwe przyczyny powstawania ich oraz prezentuje rozwiązania, które przyczyniłyby się do zniwelowania tych problemów lub zapobiegania im.

Praca zawiera opis środowiska Sali Doświadczania Świata, jak i krótką charakterystykę stwardnienia rozsianego. Przedmiotem badań były doświadczenia osób chorych na stwardnienie rozsiane, wynikające z uczestnictwa w cyklu spotkań prowadzonych w środowisku polisensorycznym. Wyniki przeprowadzonego badania w działaniu wskazują na pozytywne efekty uczestnictwa dorosłych osób z SM w przeprowadzonych zajęciach. Najczęściej wskazywane korzyści to wyjątkowa relaksacja oraz odciążenie zmysłów, a także szczególne odprężenie, które jest szczególnie ważne dla omawianej grupy społecznej. Zrealizowany projekt według wiedzy autora był pierwszym tego typu programem, zatem stanowić może punkt odniesienia dla przyszłej praktyki pedagogicznej.

Niniejsza praca została poświęcona uczniom klas I-III przejawiającym specyficzne trudności w uczeniu się. Jej celem jest odpowiedź na pytanie: Jak realizowana jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna uczniom klas I-III szkół podstawowych przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się i ich rodzicom? Praca składa się z 4 rozdziałów. W pierwszym rozdziale przybliżyłam terminologię specyficznych trudności w uczeniu się zmieniającą się na przestrzeni lat, omówiłam charakterystyczne symptomy tytułowych trudności oraz wyjaśniłam ich przyczyny i typy według klasyfikacji wybranych badaczy. Drugi rozdział poświęciłam szeroko pojętemu wsparciu, opiece i pomocy psychologiczno-pedagogicznej z perspektywy polskiej polityki oświatowej, wyjaśniłam zasady organizacji tejże pomocy w szkołach. Następnie skupiłam się na przygotowaniu nauczycieli wspomagających uczniów z ryzyka dysleksji, a na końcu rozdziału przedstawiłam ciekawe metody i formy pracy z nimi. W rozdziale metodologicznym, poza założeniami teoretycznymi, przedstawiłam przedmiot i cele badań, problemy i odpowiadające im hipotezy oraz zmienne i wskaźniki. Pokazałam też, jaką metodę, technikę i narzędzie uznałam za najbardziej odpowiadające moim badaniom, a na końcu scharakteryzowałam teren swoich naukowych poczynań wraz z próbą reprezentatywną. Ostatni rozdział to analiza uzyskanych wyników oraz ich krótka interpretacja. Przeprowadzone badania ilościowe (kwestionariusz ankiety dla nauczycieli) dowiodły, że postawione hipotezy zostały potwierdzone w całości. Hipoteza główna: 1.Pomoc psychologiczno-pedagogiczna uczniom z ryzyka dysleksji udzielana jest zgodnie w wytycznymi rozporządzeń Ministerstwa Edukacji Narodowej. Hipotezy szczegółowe: 1.Według nauczycieli, ich działania podejmowane wobec uczniów z zaburzeniami w uczeniu się są skuteczne i wystarczające na tym etapie edukacji (kl. I-III). 2.Pomoc uczniom z dysleksją odbywa się w formie indywidualnej, grupowej, zbiorowej, zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, zajęć logopedycznych. 3.Nauczyciele stosują elementy metod pracy wskazanych do wsparcia uczniów przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się. 4.Uczniowie ze zdiagnozowaną dysleksją mogą korzystać z tablic interaktywnych, komputerów i tabletów. 5.Współpraca nauczycieli z rodzicami uczniów przejawiających specyficzne trudności w uczeniu się odbywa się w formie kontaktów indywidualnych, przekazywania zaleceń do pracy z dzieckiem w domu i udziału w lekcjach otwartych, natomiast pomoc, na którą mogą oni liczyć polega na dostarczaniu im fachowej literatury i materiałów do pracy z dzieckiem, warsztatach i kursach oraz wsparciu psychologicznym. W pracy znajduje się również bibliografia i aneks.

Wiek przedszkolny to okres wzmożonej aktywności i intensywnego rozwoju dziecka, który wyraża się silną potrzebą wrażeń, przeżyć, ciągłych doznań i poszukiwań. Przedszkola powinny znać i rozumieć potrzeby społeczne swoich wychowanków. Dzieci powinny być przygotowywane do radzenia sobie w przyszłości od najmłodszych lat. Stąd ważna staje się kwestia współpracy przedszkoli z instytucjami ze środowiska lokalnego. Celem niniejszej pracy było poznanie form realizacji współpracy przedszkoli z instytucjami ze środowiska lokalnego. Cel ten został zrealizowany poprzez badania etnograficzne. Wykorzystałam metodę obserwacji etnograficznej, wywiadu jakościowego i analizę dokumentów. Badania zostały przeprowadzone w dwóch środowiskach: w przedszkolu wiejskim i przedszkolu miejskim. Praca składa się z czterech rozdziałów: dwóch teoretycznych, metodologicznego i badawczego. Pierwszy i drugi rozdział mają charakter teoretyczny i opisowy. Pierwszy z nich przedstawia instytucję przedszkola na przestrzeni wieków. Wyjaśnia pojęcie przedszkola oraz ukazuje cele, funkcje i zadania przedszkola, Zawiera także charakterystykę nauczyciela wychowania przedszkolnego i wychowanków oraz programów wychowania przedszkolnego. Drugi rozdział przybliża bliżej pojęcie środowiska lokalnego oraz ukazuje jego zadania, cele i funkcje. Zawiera opis wybranych przeze mnie instytucji oraz ukazuje aspekt integracji dzieci z środowiskiem lokalnym. Zostało w nim wyjaśnione pojęcie współpracy oraz formy w jakich może ona przebiegać. Trzeci rozdział dotyczy metodologii badań własnych. Zostały w nim określone cele, problematyka badań oraz metody i techniki badawcze, jak i charakterystyka badanego środowiska. Problem główny pracy brzmiał : Jak przebiega współpraca przedszkoli z instytucjami ze środowiska lokalnego. Szczegółowe wyniki badań własnych ukazane są w rozdziale czwartym. Znalazła się w nim jakościowa analiza dokumentów przedszkoli dotyczących współpracy, wyniki z obserwacji i wywiadów. Przedstawione są w nim odpowiedzi na pytania badawcze: znaczenie, cele, treści, metody i formy współpracy wybranych placówek wychowania przedszkolnego. Zawiera także porównanie współpracy w dwóch środowiskach: wiejskim i miejskim.

W pierwszym rozdziale mojej pracy zajmę się definiowaniem pojęcia „małżeństwo”. Przedstawię rozumienie tego słowa z kilku perspektyw naukowych. Kolejnym krokiem będzie przedstawienie etapów rozwoju związków miłosnych i związków małżeńskich, z opisem tych poszczególnych etapów. Ostatni podrozdział będzie zawierał klasyfikację problemów małżeńskich, zaczerpniętych z m.in. poradników miłosnych. Opiszę również pokrótce czym jest poradnik i jaką rolę terapeutyczną może pełnić. Sięgnęłam po poradniki, ponieważ sądzę, iż wiele osób doświadczających problemów w swoich związkach na początku pomocy szuka w dostępnych źródłach – a są nimi zasoby internetowe, doświadczenia rodziny i przyjaciół oraz właśnie poradniki. Jako przyszła doradczyni chcę więc sprawdzić czego mogą się dowiedzieć moi potencjalni klienci z popularnych opracowań na temat związków miłosnych i rozwiązywania problemów komunikacyjnych w małżeństwie. W drugim rozdziale skupię się na komunikacji interpersonalnej. Opiszę, czym jest komunikacja oraz jaka jest jej rola w życiu każdego człowieka. Zajmę się także komunikacją małżeńską i jej specyfiką. Kolejnym punktem rozdziału drugiego będzie klasyfikacja barier i trudności komunikacyjnych a także przedstawienie kilku technik, pomagających w rozwiązaniu problemów komunikacyjnych. Ostatni rozdział mojej pracy będzie opisem projektu autorskiego warsztatu szkoleniowego, pod tytułem „Rozwiązywanie problemów komunikacyjnych w związkach uczuciowych. Warsztat dla par”. Natomiast w pierwszej części tego rozdziału zajmę się teorią związaną ze szkoleniami, umiejętnościami trenerskimi oraz przedstawię opis cyklu uczenia się dorosłych Davida Kolba.

Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz spisu literatury wykorzystanej w pracy. W I rozdziale znajduje się opis rozwoju umysłowego (w szczególności myślenia matematycznego i towarzyszących mu procesów) oraz kształtowania pojęć matematycznych i uwarunkowań tych procesów. W drugim podrozdziale opisane są założenia edukacji matematycznej na pierwszym etapie kształcenia, cele edukacji matematycznej, jej treści poruszane w klasach I-III, wykorzystywane środki dydaktyczne i wybrane strategie pracy nauczycieli. Następnie przedstawione są założenia teorii konstruktywistycznej ze szczególnym uwzględnieniem opartej na nich organizacji zajęć edukacji matematycznej. Rozdział II to prezentacja projektu działań edukacyjnych. W pierwszej jego części opisane są założenia, procedury osiągania celów, szczególnie metoda czynnościowa. Znajdują się tam także informacje o celach oraz o strategiach wykorzystywanych do ich osiągnięcia. Do tego rozdziału dołączone są 4 scenariusze dotyczące rozwijania myślenia matematycznego. W ostatnim podrozdziale opisany jest kontekst przeprowadzonych działań edukacyjnych. Znajdują się tam informacje dotyczące placówki oraz zespołu klasowego, w którym realizowany był projekt. Ostatni rozdział dotyczy ewaluacji w działalności nauczyciela. Wiedza teoretyczna opisana na początku rozdziału znajduje swoje odzwierciedlenie w praktyce w drugiej jego części, gdzie opisane są spostrzeżenia i uwagi dotyczące przeprowadzonych zajęć. Zakończeniem pracy jest podsumowanie działań składających się na jej tworzenie oraz zbiór wniosków dotyczących projektu działań edukacyjnych.

Praca dotyczy oswajania dzieci z wieku wczesnoszkolnym z problemem przemijania. Pierwszy rozdział obejmuje charakterystykę rozwoju poznawczego i emocjonalnego dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz wyjaśnienie terminu tanatopedagogika. Kolejny rozdział obejmuje opis projektu działań edukacyjnych. Trzeci rozdział składa się z teoretycznej części ewaluacji oraz autoewaluacji. Na pracę składa się równieź wstęp, zakończenie i bibliografia.

Problematyka pracy odnosi się do kształtowania motywacji dzieci do nauki poprzez wykorzystanie wybranych elementów oceniania kształtującego: pracy zespołowej, samooceny, oceny koleżeńskiej, informacji zwrotnej oraz pytań kluczowych. Praca składa się z trzech rozdziałów, wstępu, zakończenia, bibliografii i netografii. Opracowana została na podstawie literatury psychologicznej i pedagogicznej oraz przeprowadzonego projektu działań edukacyjnych "Bliżej kina i jego historii" w klasie III szkoły podstawowej. W oparciu o literaturę przedmiotu zostały scharakteryzowane: rozwój poznawczy i emocjonalny dziecka w wieku wczesnoszkolnym, zjawisko motywacji, cele i założenia oceniania kształtującego, metody i formy wykorzystane do realizacji projektu oraz ewaluacja pedagogiczna. O projektowym charakterze pracy świadczą zawarte w niej scenariusze zajęć dydaktycznych. Uwzględnione w nich procedury osiągania celów służą aktywizowaniu uczniów na zajęciach oraz stwarzają okazję do samodzielnego budowania wiedzy osobistej. Zawarta w pracy autoewaluacja podjętych działań edukacyjnych stanowi próbę potwierdzenia słuszności tezy, że ocenianie kształtujące sprzyja angażowaniu uczniów w procesie uczenia się.

Praca dyplomowa jest na temat kształtowania prawidłowych zachowań dzieci wobec zwierząt na zajęciach w grupie 5-latków. W pierwszym rozdziale zaprezentowałam na podstawie literatury teoretycznej edukację środowiskową, charakterystykę rozwoju dziecka w wieku pięciu lat oraz scharakteryzowałam budowanie postaw. W kolejnym rozdziale skupiłam się na zaprezentowaniu czym jest projekt edukacyjny oraz przygotowałam projekt działań edukacyjnych. Trzeci rozdział jest to teoretyczna cześć ewaluacji oraz autoewaluacja. Na pracę składa się również wstęp, zakończenie oraz bibliografia.

Problematyka mojej pracy odnosi się do rozwoju obszaru kreowania nowych zainteresowań dzieci w wieku przedszkolnym, w szczególności w muzyce i plastyce. Celem projektu edukacyjnego zawartego w pracy jest poszerzenie umiejętności plastycznych i muzycznych dzieci w wieku wczesnoszkolnym dzięki edukacji poprzez ruch. Połączenie metody D. Dziamskiej z ideą pedagogiki Marii Montessori pozwoliło mi na przeprowadzenie projektu edukacyjnego, który w pełni aktywizował moich podopiecznych. Zajęcia przeprowadzone z aktywnym udziałem dzieci pozwalają na stworzenie możliwości do polaryzacji uwagi, by one same mogły zapamiętać jak najwięcej ucząc się poprzez działanie. Rolą nauczyciela podczas trwania projektu edukacyjnego było wdrożenie montessoriańskiego hasła”Pomóż mi samemu to zrobić”, czyli kierowanie pracą dzieci tak, aby pomagać tylko wtedy gdy dziecko samo sygnalizuje potrzebę oraz jedynie nakierować na cel pracy. Efektem takiego zachowania nauczyciela jest wzbudzenie większej odpowiedzialności w stosunku do efektów pracy dzieci i niepowtarzalność pracy przedszkolaków. W przyszłych działaniach plastycznych i muzycznych dzieci mogą wykazać się większą śmiałością pracy nowymi metodami lub chcieć stworzyć własne, dzięki braku negowania wyników prac od strony nauczyciela. Jest to ważna część procesu dorastania, ponieważ kompetencja umiejętnego szukania niestandardowych rozwiązań jest cechą niezbędną w kolejnych etapach edukacji. Moja praca składa się z trzech rozdziałów, wstępu oraz zakończenia i spisu literatury wykorzystanej do pracy nad tematem. W rozdziale pierwszym scharakteryzowałam rozwój dziecka dzięki literaturze opartej na rozwiązaniach proponowanych przez Marię Montessori. Przedstawiłam również zarys rozwoju zainteresowań dzieci w wieku przedszkolnym. Następnie opracowałam rolę nauczyciela - wychowawcy w kształtowaniu zainteresowań podopiecznych. W drugim rozdziale zawierają się cele i założenia projektu działań edukacyjnych, które przeprowadziłam. Zawarte są tam również scenariusze, które wykorzystałam do realizacji projektu. Wykorzystałam w nich metody aktywizujące, metody edukacji poprzez ruch autorstwa D. Dziamskiej. Scenariusze są pisane w modelu kreatorskim, co pozwoliło na płynną realizację pożądanych celów oraz efektywną ewaluację ze strony dzieci, biorących udział w moim projekcie edukacyjnym. Wraz z grupą pięcio- i sześciolatków przeprowadziłam trzy zajęcia mające na celu rozwój ich kreatywności i zainteresowań. W rezultacie mieli oni możliwość sprawdzenia swoich umiejętności w plastycznym obszarze działań. Teoretyczne ujęcie ewaluacji w edukacji zawarte w rozdziale trzecim pozwala odnieść się do pojęcia ewaluacji pojmowanej ogólnie oraz w środowisku oświatowym. W ostatnim podrozdziale pracy przedstawiłam ewaluację własnych działań edukacyjnych w oparciu o zrealizowane projekty.