Tematem mojej pracy jest uczeń z nadpobudliwością psychoruchową oraz jego sposób funkcjonowania w grupie rówieśniczej. W pracy poruszam temat pochodzenia ADHD i podejmuje próbę odnalezienia przyczyn i związków między zaburzeniem, a współczesnym środowiskiem, dietą i innymi czynnikami zewnętrznymi, na które możemy mieć wpływ, oraz próbuję przytoczyć te, które w toku moich prób i działań okazały się najbardziej sprawcze, sposoby radzenia sobie z ADHD, zarówno ze strony nauczyciela czy rodzica, jak i dziecka nadpobudliwego. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział zawiera analizę teoretyczną zagadnienia wskazanego w temacie pracy. Znajdują się tam informacje na temat przyczyn, diagnostyki, oraz form terapii stosowanych wobec uczniów z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej. W drugim rozdziale zamieściłam projekt własnych działań edukacyjnych. Scenariusze dotyczą m. in. umiejętności planowania i rozporządzania czasem, rozwijania umiejętności współpracy w grupie, oraz budowania poczucia własnej wartości. Ostatni rozdział to ewaluacja moich działań w oparciu o teoretyczne jej założenia. Podsumowuję w nim efekty mojej pracy i sprawdzam w jakim stopniu moje założenia zostały osiągnięte.

W swojej pracy chciałabym pokazać działalność Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA, oddziału w Bogatyni i jego współpracę z nauczycielami Szkoły Podstawowej nr 1. Praca składa się z trzech części.W rozdziale pierwszym przedstawiona została geneza i rozwój Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA, czym jest pedagogika zabawy, jej założenia, pochodzenie i źródło. Omawiane są także informacje dotyczące oddziału Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA w Bogatyni - co było przyczyną jego powstania, działalność oraz projekty, współpracę z nauczycielami Publicznej Szkoły Podstawowej nr 1 - ich wspólne działania, zarówno te, które mają miejsce w placówce, jaki i te na terenie miasta i gminy Bogatynia. Na sam koniec opisuję teoretyczne podstawy pedagogiki cyrku oraz projekty organizowane przez szkołę i stowarzyszenie w myśl założeń tej pedagogiki.Rozdział drugi zawiera założenia metodologiczne własnych badań, przedmiot, cel, metody, techniki i narzędzia badawcze, wykorzystywane w procesie tworzenia mojej pracy. W rozdziale trzecim prezentuję wyniki oaz analizę badań, przeprowadzonych za pomocą kwestionariusza ankiety. Badania dotyczyły znajomości i wiedzy nauczycieli Publicznej Szkoły Podstawowej nr 1 im. Emilii Plater w Bogatyni odnoszącej się do działań Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów i Animatorów KLANZA w ich placówce edukacyjnej. Sprawdzam czy nauczyciele widzą korzyści z organizowanych działań w ramach współpracy oraz czy są usatysfakcjonowani tą współpracą. Pracę kończy podsumowanie uzyskanych wyników i próba sformułowania wniosków.

Streszczenie pracy magisterskiej pt. „Bariery w komunikacji studentów wrocławskich uczelni” Głównym celem pracy było poznanie preferencji komunikacyjnych studentów oraz zweryfikowanie barier, z jakimi spotykają się w środowisku akademickim. Praca składa się z części teoretycznej i empirycznej. Część teoretyczna zawiera przegląd przyczyn zakłóceń w przekazywaniu i odbiorze informacji. Zostały one wybrane przez autora na podstawie dostępnej literatury oraz własnych obserwacji i doświadczeń. W części empirycznej znajduje się sprawozdanie z przebiegu przeprowadzonych badań oraz wnikliwa analiza wyników. Metodą wykorzystaną do przeprowadzenia badań, był sondaż ankietowy. Celem badań było znalezienie odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób komunikują się studenci i jakie bariery towarzyszą temu komunikowaniu. Ukierunkowano je tak, aby zyskać podstawę do potwierdzenia lub odrzucenia przyjętych na początku hipotez. Głównymi założeniami wstępnymi było przyznanie komunikacji internetowej przewagi nad innymi kanałami porozumiewania się, a także ulokowanie sytuacji problematycznych w komunikacji zapośredniczonej.

Praca dyplomowa o charakterze badawczym dotyczy tematu aspiracji życiowych studentów Politechniki Wrocławskiej. Wybierając ten temat chciałam dowiedzieć się więcej o tym, do czego aspirują studenci Politechniki Wrocławskiej, jakie mają wartości, czym kierują się w życiu, kto jest dla nich najważniejszy oraz jaki schemat życia wyobrażają sobie badani przeze mnie studenci. Temat, który wybrałam, dotyczy aktualnej rzeczywistości, która pozwala stworzyć studentom obraz świata, w jakim pragnęliby żyć. Problematyka pracy, również dotyczy moich indywidualnych refleksji nad przyszłością do której aspiruję. Praca ma charakter badawczy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. Pierwszy rozdział dotyczy problematyki pracy w literaturze przedmiotu. W tym rozdziale zawarte są teoretyczne podstawy na temat rozwoju młodzieży studiującej. Znajdują się tam treści dotyczące podstaw psychologii rozwojowej związane z psychofizycznym rozwojem organizmu. W rozdziale pierwszym zawarłam również treści odnoszące się do świata ponowoczesności, który radykalnie zmienia myślenie młodych ludzi. Dawny świat wartości zastąpiony został przez respekt do relatywizmu, pluralizmu i często do hedonizmu, który może w skrajnych przypadkach budować postawy egoistyczne wobec otoczenia. W dwóch ostatnich podrozdziałach zawarłam definicje dotyczące aspiracji, opisałam jakie są ich uwarunkowania, poziomy oraz rodzaje. Drugi rozdział pracy poświęciłam metodologii badań własnych. Kolejno opisywałam najważniejsze terminy metodologiczne, na podstawie których tworzyłam swoje badania. Natomiast w trzecim rozdziale zamieściłam analizę badań własnych zamieszczając odpowiednie tabele oraz wykresy obrazujące badaną rzeczywistość młodzieży studiującej na Politechnice Wrocławskiej. Następnie zawarłam interpretację moich wyników badań odnosząc się do wcześniej zawartych w pracy problemów badawczych i stawianych hipotez. Odnosząc się do problemów badawczych oraz stawianych hipotez mogę stwierdzić, że studenci Politechniki Wrocławskiej posiadają aspiracje, które są na wysokim poziomie, a świadczy o tym przede wszystkim fakt wyboru uczelni wyższej, jako dalszej ścieżki edukacyjnej. Grupa badanych studentów posiada aspiracje osobiste związanie z własnym rozwojem osobistym. Ankietowani chcą się rozwijać, chcą zdobywać wykształcenie, które podwyższy ich kwalifikacje zawodowe i będzie prowadzić do profesjonalizmu. Studenci pragną satysfakcji z tego, do czego dążą. Rodzina jest dla nich ważną wartością jednak w najbliższej przyszłości nie planują zakładania własnej oraz posiadania dzieci. Taki właśnie schemat wyobraża sobie większość badanych studentów biorących udział w moich badaniach.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „Bajkoterapia we wspomaganiu rozwoju dziecka w wieku trzech lat”. Wybrałam takie zagadnienie ze względu na zainteresowanie biblioterapią, które wynikało z chęci sprawdzenia czy i w jaki sposób, oddziałuje ona na rozwój dziecka. Podjęłam się tego tematu, chcąc zweryfikować czy dedykowana dla dzieci w wieku od 4 lat bajkoterapia, znajdzie swoje zastosowanie także wśród najmłodszej grupy przedszkolnej. W pierwszym rozdziale skupiłam się na przedstawieniu teorii obejmującej zagadnienia dla mojej specjalności. Rozpoczęłam od opisania sylwetki dziecka trzyletniego w trzech sferach: fizyczno-ruchowej, emocjonalno-społecznej a także poznawczej. W oparciu o literaturę wyjaśniłam jak przebiega rozwój dziecka trzyletniego, co ono potrafi i jakie są dla niego charakterystyczne zachowania. Następnie przytoczyłam definicję biblioterapii i bajkoterapii, wykazałam różnice pomiędzy zwykłą bajką a bajką terapeutyczną a także dokonałam klasyfikacji na 3 rodzaje bajek terapeutycznych: relaksacyjną, psychoedukacyjną oraz psychoterapeutyczną, które krótko opisałam. Kolejno opisałam szczegółowo jakie znaczenie dla dziecka mają utwory literackie takie jak bajka czy baśń. Na końcu rozdziału przedstawiłam sylwetkę nauczyciela stymulującego rozwój, wyodrębniłam jego najważniejsze cechy a także wyjaśniłam cele, zadania oraz funkcje jakie powinien pełnić. W rozdziale drugim zaczęłam od teoretycznego wyjaśnienia czym jest projekt edukacyjny i w jaki sposób powinno się go konstruować a następnie dodałam założenia oraz cele mojego własnego projektu. Następnie umieściłam scenariusze bajkoterapeutyczne wsparte o zabawy integracyjne a także aktywności muzyczne i plastyczne. Przybliżyłam także warunki w jakich projekt był przeprowadzany czyli opisałam specyfikę placówki a także grup, z którymi pracowałam. Rozdział trzeci zaczęłam od wyjaśnienia pojęcia ewaluacja i jakie są jej teoretyczne założenia. Opisałam czym jest ewaluacja zewnętrzna, wewnętrzna a także autoewaluacja, w jaki sposób się je przeprowadza a także jakie posiadają cechy charakterystyczne. Na koniec dokonałam ewaluacji własnego projektu, wyodrębniając jakie założenia zostały spełnione a jakie nie, i co było powodem ich niespełnienia. Opisałam napotkane po drodze przeszkody oraz ogólne wnioski wynikające z przeprowadzania projektu w przedszkolu. Całą pracę rozpoczęłam od krótkiego wstępu a zakończyłam zakończeniem.

Gry komputerowe są ogólnodostępną rozrywką oferującą immersję do wirtualnego świata. Dzięki rozbudowanej audiowizualności oraz narracyjności umożliwiają transmisję przekazu, stworzonego przez twórców i producentów gry. Odbiorcami są zatem użytkownicy gier wideo. W pracy magisterskiej jako obiekt badawczy wybrano sposób komunikacji czytelników "CD-Action" w wybranych typach gier komputerowych. Wyniki badań pozyskiwano za pomocą internetowego kwestionariusza ankiety na terenie całej Polski. Łącznie zebrano 100 odpowiedzi od czytelników magazynu "CD-Action". Ankietowani odpowiadali na pytania związane ze sposobem komunikacji, stymulacji wybranych typów gier do rozmów oraz podejmowanych tematów z innymi graczami. Uzyskane odpowiedzi pozwoliły również na stworzenie obrazu statystycznego gracza a zarazem czytelnika czasopisma "CD-Action". Przeprowadzone badania miały na celu wykazanie, że wybrane typy gier komputerowych stymulują do konwersacji między graczami oraz określić rolę redaktorów magazynu. Wykazano, że w szczególności gry akcji są grami rozwijającymi umiejętności komunikacyjne. Po analizie wyników można stwierdzić, że gracze utrzymują kontakt poprzez komunikatory internetowe i zarazem wolą ograniczyć spotkania w rzeczywistości. Gry komputerowe pełnią zatem istotną rolę komunikacyjną pomiędzy użytkownikami, będąc podstawą do nawiązywania długofalowych przyjaźni, chociażby przez ekran monitora.

Tematem pracy są rodzaje metod stosowanych przez rodziców wobec dzieci w wieku przedszkolnym. Badania zostały przeprowadzone w Publicznym Przedszkolu nr 2 we Wrocławiu oraz w Integracyjnym Żłobku Niepublicznym „Małe Ludki” we Wrocławiu. Aby dokładnie przeanalizować postawione problemy w niniejszej pracy, posłużono się metodą sondażu diagnostycznego, a w jej ramach techniką ankiety skierowaną do rodziców dzieci w wieku przedszkolnym. Pierwszy rozdział omawia teoretyczny aspekt interesującego mnie problemu, a zatem podstawowe pojęcia związane z procesem wychowania dziecka w rodzinie. W rozdziale przedstawiono klasyfikacje metod wychowawczych, stylów wychowania i postaw rodzicielskich. Ukazano także rodzaje błędów wychowawczych popełnianych w wychowaniu. Drugi rozdział przedstawia metody badawcze wykorzystane w pracy, techniki, które zostały w niej wykorzystane oraz opis grupy i terenu, gdzie badania zostały przeprowadzone. Analizę i interpretację wyników badań własnych opisano w rozdziale trzecim. Skupiono się tu przede wszystkim na przeglądzie metod stosowanych przez rodziców wobec dzieci w wieku przedszkolnym oraz na skuteczności tych metod. Ponadto skoncentrowano się na sytuacji wychowawczej w domu rodzinnym, na kulturze pedagogicznej rodziców oraz na działalności przedszkola w zakresie pedagogizacji. Podsumowując, sposób zachowania rodziców wobec dziecka, powoduje u niego reakcję w postaci charakterystycznego zachowania. Metody wychowawcze wraz z postawami decydują więc o tym, czy rodzina w umiejętny sposób realizuje swoje zadania opiekuńczo-wychowawcze, czy zaspakaja fundamentalne potrzeby dziecka i czy adekwatnie kształtuje jego osobowość. Dlatego właśnie postawy rodzicielskie, jak i metody wychowawcze mają szczególną doniosłość w procesie wychowania. Toteż na wyróżnienie zasługuje fakt rozpowszechniania kultury pedagogicznej wśród rodziców.

Adaptacja społeczna skazanych po opuszczeniu zakładu karnego to praca magisterska, która przedstawia przebieg adaptacji skazanych. Głównym celem jest zbadanie jak wygląda proces ich adaptacji po wyjściu na wolność. Rozpatrywane są czynniki oraz bodźce zewnętrzne jakie wpływają na adaptację oraz jak byli więźniowie radzą sobie po opuszczeniu zakładu karnego. Omówione zostały aspekty pomocy penitencjarnej i postpenitencjarnej, jak i również działania w tym zakresie.

Niniejsza praca dotyczy wizji szkoły w oczach młodzieży gimnazjalnej. Pracę podzielono na trzy rozdziały; w rozdziale pierwszym opisano pojęcie i definicje wizji szkoły, obraz współczesnej szkoły i potrzebę jej zmiany, organizację szkoły, system oceniania, osobę nauczyciela, stosowane przez nauczycieli metody nauczania oraz indywidualizację w nauczaniu, jak również charakterystykę rozwojową uczniów szkoły gimnazjalnej. W rozdziale drugim sformułowano cel pracy, którym było zbadanie, poznanie i ukazanie wizji szkoły w oczach młodzieży gimnazjalnej. Jako metodę badawczą przyjęto metodę sondażu diagnostycznego, do której dobrano technikę ankiety oraz narzędzie badawcze, jakim jest kwestionariusz ankiety. Sprawozdaniem z realizacji celu jest rozdział trzeci, zawierający analizę i interpretację wyników badań. Opisano w nim zmiany, jakie wprowadziliby uczniowie w zakresie organizacji szkoły, programu nauczania, systemu oceniania, metod i środków nauczania oraz cechy dobrego nauczyciela w opinii młodzieży. Na podstawie analizy i interpretacji badań sformułowano wnioski, z których najważniejsze brzmią: większość zmian, jakie uczniowie wprowadziliby w szkole dotyczy treści nauczania, stosowanych przez nauczyciela metod, środków nauczania oraz podejścia nauczyciela do uczniów i nauczanego przedmiotu; uczniowie uważają, iż w szkole wymaga się od nich zbyt dużo w zakresie nauki, brakuje natomiast czasu na odpoczynek i rozrywkę; uczniowie aktywniej uczestniczyliby w procesie kształcenia, gdyby nauczyciele potrafili zainteresować ich nauczanym przedmiotem, okazywali im życzliwość, sprawiedliwie ich oceniali, byli bardziej kreatywni i otwarci na pomysły uczniów, młodzież chciałaby, aby nauczyciele organizowali zajęcia zgodne z zainteresowaniami uczniów, stosowali atrakcyjne pomoce naukowe, takie, jak gry, modele, a w ocenianiu uczniów uwzględniali nie tylko efekt pracy, lecz także chęci i wysiłek w nią włożony. Pracę zamyka bibliografia, w której zamieszczono 66 pozycji piśmienniczych.

Tematyką mojej pracy jest twórczość plastyczna dziecka w wieku przedszkolnym. Praca składa się z trzech rozdziałów, pierwszy z nich to rozdział teoretyczny. Zwróciłam w nim uwagę na specyficzne cechy rozwojowe dziecka w wieku przedszkolnym. Szczególnie istotne w tym rozdziale jest pojęcie twórczości, rozumianej jako wielostronna działalność dziecka, której owocem są nowe i oryginalne wytwory w dziedzinie poznania, sztuki i techniki. W tej części poruszyłam również kwestię ewolucji działalności plastycznej, zwracając szczególną uwagę na okres średniego dzieciństwa. Ostatnim podrozdziałem jest charakterystyka nauczyciela stymulującego rozwój dziecka, skupiłam się przede wszystkim na cechach, jakie powinien posiadać nauczyciel wychowania plastycznego. Drugi rozdział to teoretyczne ujęcie projektu edukacyjnego, rozumianego jako jednorazowe przedsięwzięcie o dużej złożoności, ograniczone czasowo, mające charakter interdyscyplinarny, przynoszące bardzo dobre efekty łączenia działań praktycznych i umysłowych. Następnie znajduje się w nim realizacja autorskiego projektu edukacyjnego, składającego się z pięciu scenariuszy zajęć własnych. Zajęcia opierają się na różnorodnych formach i technikach plastycznych, wspierających rozwijanie wrażliwości i wyobraźni plastycznej. Rozdział trzeci to teoretyczne przedstawienie pojęcia ewaluacji, jej kryteriów, etapów i rodzajów. Następnie ma miejsce ewaluacja własnych przeprowadzonych zajęć. Głównym wnioskiem, omówionym w zakończeniu pracy, jest to, że twórczość plastyczna sprzyja wrażliwości i wyobraźni plastycznej. Dziecko cechuje się bowiem niezwykłą kreatywnością, co sprzyja powstawaniu prac, z których same dziecko jest zadowolone. A co za tym idzie, wzrasta jego poczucie wartości. Praca zakończona jest bibliografią, netografią i licznymi aneksami, które obrazują między innymi efekty prac dzieci.

Moja praca magisterska składa się z trzech rozdziałów : teoretycznego, metodologicznego i empirycznego. W Pierwszym z nich skupiam się na ukazaniu podstawowych informacji dotyczących : autorytetu, modeli współczesnego nauczyciela, relacji pomiędzy rodzicami, nauczycielem i dzieckiem. Ponadto dokładnie opisuje cechy i kompetencje pedagoga zawarte w literaturze przedmiotu oraz jego funkcje, zadania i role. Rozdział drugi jest poświęcony metodologii badań. Przedstawiłam w nim definicje celu, przedmiotu, problemu, metody, techniki i narzędzia badawczego. Scharakteryzowałam strategie badań oraz paradygmaty według Malewskiego. W ostatnim rozdziale dokonuje analizy i interpretacji wywiadu z dziećmi oraz ich opiekunami, zwracając uwagę na problemy badawcze. Prezentuje wyniki badań dotyczące wychowawcy klasy III edukacji wczesnoszkolnej oraz przedstawiam wnioski.

Pisząc moją pracę chciałam dowiedzieć się ile współczesna młodzież, w zależności od miejsca zamieszkania, wie na temat wirusa HIV i AIDS. Znalazłam odpowiedzi na to by wiedzieć, jaki wpływ na edukacje dzieci ma wykształcenie ich rodziców, czy rodzaj rodziny. Uważam również, że bardzo ważne jest to jaki poziom wiedzy reprezentują osoby w poszczególnych miastach na temat metod zapobiegania ciąży oraz metod chroniących przed chorobami przenoszonymi drogą płciową lub zakażeniem wirusem HIV. W mojej pracy szczegółowo opisuje to czy współczesna młodzież gimnazjalna wie jakie rodzaje prezerwatyw należy używać, wraz z jakimi środkami. Ciekawiło mnie czy są w stanie oni przewidzieć sytuacje, w których istnieje możliwość zarażenia się wirusem HIV i od kogo mogą się zarazić. Pisząc swoją pracę zaczęłam się zastanawiać, czy osoby te, zdają sobie sprawę jakie cechy i zachowania przejawia zarażony. Przecież sama zdaję sobie sprawę z tego, że wirus może zostać nie rozpoznany nawet przez kilka – kilkanaście lat. Nie jest tajemnicą również, że młodzi ludzie nie mają ustabilizowanego życia seksualnego, są narażeni na wpływ rówieśników, potrafią ulec grupie nie zawsze przejmując dobre wzorce zachowań. Zważając na to uznałam, że interesujące byłoby również zbadanie tego czy znają uleczalne choroby przenoszone drogą płciową. Oczywiście nie zapomniałam zapytać o profilaktykę i wiedzę na temat dróg zarażenia się wirusem HIV. Na koniec dowiedziałam się od uczniów z jakich źródeł czerpią swoją wiedzę. Mam nadzieję, że moja praca wniesie nowe spojrzenie na szerzący się problem HIV/AIDS oraz zwróci uwagę na niedoskonałości naszego systemu edukacji.

W mojej pracy magisterskiej postanowiłam sprawdzić jakie motywy nakłaniają kobiety w różnym wieku do korzystania z usług doradców alternatywnych. W pierwszym rozdziale opisałam krótko czym jest poradnictwo. Następnie opisałam początki oraz rozwój wróżbiarstwa, w tym astrologii i numerologii. Dalej zdecydowałam się omówić definicje i rodzaje wróżbiarstwa. Skupiłam się jednak tylko na tych najpopularniejszych, czyli: wróżeniu z kart, wróżeniu z dłoni, horoskopach, numerologii oraz wróżeniu z marzeń sennych. Uważam, że są to rodzaje, po które ludzie sięgają najchętniej. W kolejnych podrozdziałach skoncentrowałam się na wróżbiarstwie w świecie współczesnym, czyli przede wszystkim skupiłam się na sylwetkach największych wróżbitów świata. Opisałam również motyw samospełniającej się przepowiedni, czyli fakt, że ludzkie nastawienie ma bardzo duży wpływ na to jak zostanie odebrana porada alternatywna. Następnie postanowiłam zastanowić się nad tym czy i dlaczego horoskopy i przepowiednie są uważane za trafne. Posłużyłam się tutaj kilkoma ciekawymi eksperymentami, które badały ten przypadek dużo wcześniej. Zastanawiający jest dla mnie również fakt czy wróżki i wróżbici posiadają nadprzyrodzone moce, czy też po prostu są świetnymi manipulatorami. W drugim rozdziale skoncentrowałam się na części metodologicznej. Omówiłam swój cel i przedmiot badań, nie zapominając o zdefiniowaniu ich. Napisałam również o problemie badawczym oraz ustaliłam swój, a do niego problemy szczegółowe. Na podstawie moich problemów badawczych wysnułam hipotezy. Następnie napisałam o metodzie sondażu diagnostycznego, o ankiecie oraz kwestionariuszu ankiety, który wykorzystałam w mojej pracy. Rozdział trzeci poświęcony został na analizę wyników badań. Omówiłam w nim pytania, które zawarłam w swojej ankiecie oraz odpowiedzi, jakie uzyskałam od respondentek. Na koniec napisałam wnioski, które wysunęłam po przeanalizowaniu wszystkich pytań. Napisałam dlaczego kobiety korzystają z usług doradców alternatywnych, w jakich momentach życia sięgają po te porady najczęściej. Opisałam również jakie efekty mogą przynieść dla kobiet porady alternatywne. Zastanawiałam się czy to dobrze, że korzystają one z usług doradców alternatywnych.

W swojej pracy magisterskiej postanowiłam podjąć temat dotyczący komunikacji interpersonalnej osadzonych z rodzinami. Swoje badania przeprowadziłam w Areszcie Śledczym w Prudniku. Jest to placówka penitencjarna, która dodatkowo posiada oddział Zakładu Karnego typu zamkniętego. Celem moich badań była charakterystyka kontaktów osób przebywających w warunkach izolacji społecznej. Przede wszystkim skupiłam się na rodzajach, formach oraz czynnikach komunikacji. W pierwszej części pracy zanalizowałam kwestię teoretyczną dotyczącą rodziny jako instytucji społecznej, komunikację interpersonalną, zwłaszcza jej specyfikę w rodzinach osób osadzonych oraz skupiłam się na systemie penitencjarnym w Polsce. Analiza została oparta na literaturze z działu pedagogiki resocjalizacyjnej i rodzinnej, prawa karnego oraz socjologii rodziny. Tematyka okazała się być interdyscyplinarna, stąd obszerny zakres literatury. Następnie przedstawiłam podstawę metodologiczną pracy. Do przeprowadzenia badań zastosowałam metodę ilościową, która okazała się być najbardziej dopasowana do właściwości terenu badań. Ostatnią część pracy poświęciłam na analizę badań własnych. Przed którymi założyłam, iż najbardziej popularną formą komunikacji osadzonych z rodziną jest korespondencja listowna. Następnie, że czynnikami decydującymi o podtrzymywaniu tych kontaktów jest chęć osadzonych oraz typ i rodzaj jednostki penitencjarnej. Hipotezą roboczą był także fakt, iż kontakt osadzonych z dziećmi pomaga im przetrwać ciężką sytuację życiową, w której aktualnie się znajdują. Założenia podczas badań potwierdziły się, co umocniło mnie w przekonaniu, z którym rozpoczęłam pisanie tejże pracy, że osoby najbliższe mają pozytywny wpływ na osadzonego w trakcie resocjalizacji w warunkach izolacji społecznej.

Tematyką pracy są formy aktywności muzycznej stosowane w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Wybrałam to zagadnienie ze względu na to, że muzyka jest moją pasją, a także jednym z kierunków mojej edukacji, dlatego też szczególnie fascynuje mnie obszar edukacji muzycznej. Uważam, że aktywność muzyczna pozwala dziecku na przeżywanie różnorodnych emocji, rozwija jego wrażliwość, a przede wszystkim dostarcza wiele radości, dlatego też odgrywa istotną rolę na tym etapie edukacji. Z perspektywy rozwoju zdolności muzycznych najmłodsze lata życia dziecka są najistotniejsze, dlatego też skoncentrowałam się na pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Praca składa się z trzech rozdziałów, z których pierwszy zawiera teoretyczną analizę zagadnienia. Skupiłam się w nim na opisie wszystkich pięciu form aktywności muzycznej i sposobów ich wykorzystania w pracy nauczyciela przedszkola oraz na przedstawieniu sylwetki rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku przedszkolnym z uwzględnieniem rozwoju zdolności muzycznych. Rozdział ten zawiera także analizę celów i zadań edukacji muzycznej oraz charakterystykę nauczyciela stymulującego rozwój dziecka. Drugi rozdział zawiera teoretyczne ujęcie projektu edukacyjnego w świetle literatury przedmiotu, a także autorski projekt działań edukacyjnych, na który składa się pięć scenariuszy zajęć przedszkolnych. W każdym ze scenariuszy kluczową rolę odgrywa jedna z form aktywności muzycznej. Rozdział ten zawiera ponadto opis warunków realizacji tego projektu, który uwzględnia krótkie przedstawienie placówki a także charakterystykę grupy przedszkolnej, w której miało to miejsce. Ostatni rozdział to teoretyczne ujęcie pojęcia ewaluacji, w którym skupiłam się głównie na ewaluacji w kontekście działalności edukacyjnej. Po analizie zagadnienia przystąpiłam do ewaluacji mojego projektu działań edukacyjnych, w której poddałam refleksji efektywność zajęć oraz stosunek zakładanych przeze mnie celów do tych, które zostały osiągnięte. Praca zawiera także zakończenie, w którym podkreślam znaczenie stosowania wszystkich form aktywności muzycznej w przedszkolu dla pełnego wykorzystania potencjału muzycznego tkwiącego w dzieciach. Po zakończeniu w pracy znajduje się także wykaz bibliografii i netografii oraz zestawienie aneksów, na które składają się materiały potrzebne do przeprowadzenia zajęć oraz fotografie przedstawiające ich realizację.

Zagadnieniem, które poruszam w mojej pracy jest wspomaganie rozwoju dziecka wczesnoszkolnego, mającego zaburzenia w sferze emocjonalnej. Wybrałam ten temat, dlatego że zaobserwowałam wzrost ilości osób mającej kłopot z wyrażaniem swoich uczuć. Według mnie problem wymaga szczególnej uwagi, ponieważ emocje towarzyszą nam przez całe życie, toteż prawidłowe ich okazywanie wpływa na jego jakość. W rozdziale pierwszym opisuję sylwetkę rozwoju psychofizycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym, uwzględniając rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny, społeczny oraz moralny. Biorę pod uwagę proces wchodzenia przez dziecko w nową dla niego rolę - ucznia. Analizuję również wybrany temat w oparciu o literaturę przedmiotu, zaznaczając także rolę nauczyciela i kompetencje, które są mu potrzebne we właściwym wspomaganiu rozwoju emocjonalnego wychowanka. Rozważam czynniki, które wpływają na ujawnianie określonych zachowań świadczących o problemach w kontrolowaniu emocji. Rozdział drugi zawiera teoretyczny opis przedsięwzięcia, jakim jest autorski projekt działań edukacyjnych oraz jego główne cele i założenia. W tej części pracy znajdują się scenariusze zajęć, które związane są z analizowanym przeze mnie zagadnieniem, a także opis warunków realizacji projektu. Ostatnim rozdziałem jest ewaluacja, rozumiana jako proces. Podrozdział pierwszy jest opracowaniem teoretycznym tego procesu, natomiast drugi przedstawia ewaluację przeprowadzonych przeze mnie zajęć, krótkie podsumowanie i kierunki w dalszej pracy pedagogicznej. Zakończenie nawiązuje do części teoretycznej i prowadzonych przeze mnie działań. Praca zawiera też aneksy, w których umieściłam zdjęcia materiałów i prac plastycznych wykonanych przez dzieci podczas zajęć.

Praca ta składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich opisuję podstawowe informacje z literatury dotyczące lekomanii i ogólnie uzależnienia, czynniki, które powodują nadużywanie substancji psychoaktywnych. Wymieniam i opisuję także najczęściej stosowane leki odurzające, a następnie odnoszę się do skutków lekozależności i sposobów jej leczenia. Drugi rozdział – metodologiczny opisuje przedmiot i cel badań, metody i narzędzia zastosowane w badaniach oraz problemy i hipotezy badawcze. W ostatnim rozdziale zostały opracowane wyniki badań własnych, które przeprowadzałam za pomocą ankiety wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych.

Praca składa się z trzech rozdziałów. Ma charakter badawczy. W pierwszym rozdziale pracy dokonano charakterystyki podstawowych zagadnień dotyczących młodych dorosłych, rodzeństwa oraz konfliktów interpersonalnych. Opisano zadania rozwojowe, które stoją na drodze młodych dorosłych, relacje, jakie występują pomiędzy rodzeństwem w tym okresie, a także podjęto próbę analizy konfliktów, jakie pojawiają się na ich drodze. Drugi rozdział dotyczy metodologii przeprowadzonych badań. Ukazany został przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze, a także wykorzystane metody, techniki i narzędzia badawcze. Trzeci rozdział jest analizą otrzymanych wyników badań w odniesieniu do postawionych wcześniej pytań badawczych i sformułowanych hipotez.

Tematyką pracy jest świat dziecka w wieku przedszkolnym i współczesne środki masowego przekazu, a także technologia i media. Interesującym faktem jest intensywne przyswajanie nowych technologii i wiedzy na jej temat przez najmłodszych. Nabyte kompetencje medialne przez dzieci, posiadane sprzęty elektroniczne, a także sposób i cel ich używania są głównym wątkiem tejże pracy. Przejawem zainteresowania tym tematem było zgłębienie literatury fachowej oraz poprzez drogę empiryczną, przeprowadzenie badań. Celem badań niniejszej pracy było zbadanie kompetencji medialnych dziecka w wieku przedszkolnym. Problemy badawcze zgłębiały temat wnikając jeszcze dokładniej w te zagadnienie. Miały na celu odpowiedzenie na to jakie przedmioty elektroniczne znajdują się w domu dziecka. Do jakich ma ono dostęp i z jakich może korzystać. Ile czasu poświęca na użytkowanie mediów i co jest przedmiotem zainteresowania dziecka spośród wszystkich dostępnych mu możliwości. Zbiór tych danych miał na celu wyprowadzenie wniosku odpowiadającego na przedmiot badań pracy. Badania zostały przeprowadzone w przedszkolu nr 35 we Wrocławiu, na grupie 14 dzieci w wieku od 6 do 7 lat. Część teoretyczna zawiera definicje kompetencji medialnych i czym są same media. Jak są klasyfikowane i jakie są ich rodzaje. W dalszej części omówiona została tematyka dotycząca miejsca mediów w świecie dziecka. Rozdział zakończony jest zagadnieniem dotyczącym manipulacji i oddziaływaniem na odbiorcę. Rozdział drugi prezentuje metodologiczne podstawy badań.

Rozwój społeczeństwa informacyjnego wiąże się z przesyceniem informacją, ale także z rozkwitem Internetu oraz sieci społecznościowych. Młodzi dorośli mają możliwość komunikowania się z osobą z drugiego końca świata bez potrzeby wychodzenia z domu, dostępu do literatury bez potrzeby odwiedzania biblioteki, a także nieograniczonej rozrywki za pomocą komputera czy telefonu. Poza wieloma korzyściami, jakie oferują, niosą za sobą również zagrożenia; wymaga to od użytkownika sporej dozy wrażliwości i rozwagi podczas udostępniania danych dotyczących jego osoby. Praca ma charakter badawczy. Jej celem jest odpowiedź na pytanie: Jaką rolę portale społecznościowe odgrywają w życiu studenta. Inspiracją do podjęcia takiej tematyki badań była obserwacja studentów w życiu codziennym – zwykle z telefonem komórkowym w ręku, aktywnie komentujących posty i publikujących zdjęcia za pośrednictwem Internetu.

Niniejsza praca odnosi się do internetu jako źródła budowania tożsamości. Opisane są w niej wybrane ujęcia tożsamości człowieka. Przywoływane teorie, definicje i spostrzeżenia dotyczą przestrzeni filozofii, psychologii, pedagogiki, antropologii i socjologii. Praca zawiera opis funkcjonowania internetu w przestrzeni codziennego życia oraz szans i zagrożeń, jakie wynikają z funkcjonowania jednostki w sieci. Rozdział III ukazuje przestrzenie występowania autoprezentacji człowieka oraz budowania sieciowego Ja. Ostatnia część pracy skupiona jest na analizie funkcjonowania internetowej tożsamości, na podstawie teorii przedstawionych w rozdziale I.

Praca licencjacka dotyczy znaczenia edukacji pozaformalnej w rozwoju zawodowym młodych dorosłych. Zawiera charakterystykę okresu wczesnej dorosłości z perspektywy biologicznej oraz społecznej, zadań rozwojowych występujących w czasie jego trwania oraz opis rozwoju zawodowego. Poddaje analizie trzy obszary edukacji dorosłych: edukację formalną, nieformalną oraz pozaformalną oraz szczegółowo opisuje przykłady form kształcenia z zakresu edukacji pozaformalnej tj. szkolenia, kursy czy warsztaty. Przedstawione są również podstawy prawne dotyczące działalności instytucji szkoleniowych, specyfikacje realizowanych przez nie szkoleń oraz opis cyklu treningowego wraz z dostępnymi formami, metodami oraz środkami szkoleniowymi. Przybliżona jest również postać trenera, jako podmiotu realizującego poszczególne działania z zakresu edukacji pozaformalnej. Praca zawiera analizę danych Głównego Urzędu Statystycznego z lat 2006 oraz 2011, opisujące stopień zaangażowania młodych dorosłych w podejmowanie różnych form edukacyjnych edukacji pozaformalnej, z podkreśleniem cech warunkujących większą partycypacje w tego typu działaniach, niż dorośli w innych przedziałach wiekowych. Przedstawione zostały dane ewaluacyjne po przebytych szkoleniach, które wskazują na bezpośredni wpływ edukacji pozaformalnej na rozwój zawodowy, jak i interpersonalny młodych dorosłych. Zawarte są także główne korzyści czerpane przez dorosłych, wynikające z partycypacji w tego typu działaniach edukacyjnych.

Moja praca licencjacka nosi tytuł „Używanie substancji psychoaktywnych przez młodzież w świetle wybranych czynników rodzinnych”. Ten temat zainteresował mnie ponieważ używanie substancji psychoaktywnych wśród młodzieży staje się coraz bardziej popularne. Oczywisty jest fakt, że sięganie po substancje psychoaktywne spowodowane może być ciekawością, presją rówieśników. Jednak nie cała populacja młodzieży sięga po substancje psychoaktywne. W pierwszej kolejności nasunęło mi się na myśl pytanie z czego wynika, że część młodzieży sięga po substancje psychoaktywne a część od nich stroni. Szukając odpowiedzi na to pytanie stwierdziłam, że rodzina jako grupa społeczna, w której odbywa się socjalizacja pierwotna, i która jest najważniejszą i najbliższą młodemu człowiekowi grupą społeczną może mieć duży wpływ na młodego człowiek oraz na to czy będzie on sięgał częściej lub rzadziej po substancje psychoaktywne. Dlatego też w mojej pracy badane są zależności pomiędzy wybranymi czynnikami rodzinnymi a używaniem substancji psychoaktywnych. Pierwszym badanym przeze mnie czynnikiem jest więź pomiędzy dzieckiem a rodzicami czyli jak bardzo dziecko przywiązane jest do swoich rodziców,czy lubi spędzać z nimi czas,czy rodzic jest dla młodego człowieka autorytetem i jak bardzo liczy się z jego zdaniem,czy czuje się akceptowane w swojej rodzinie. Kolejnym czynnikiem jest kontrola rodzicielska czyli świadomość jak i z kim dziecko spędza wolny czas, pilnowanie przestrzegania reguł panujących w domu. Ostatnim, trzecim badanym przez mnie czynnikiem jest resiliencja rodziny czyli zdolność rodziny do radzenia sobie w sytuacjach trudnych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich zawarte są wyjaśnienia podstawowych pojęć, które są istotne dla mojej pracy. Są wyjaśnione tam między innymi takie pojęcia jak substancje psychoaktywne, rodzina, wiek młodzieńczy. W pierwszym rozdziale są także zamieszczone teorie wyjaśniające interesujące mnie zjawisko. Została wymieniona koncepcja Reissa, Teoria Nye’a, teoria Hirshiego oraz teoria Streita. W drugim rozdziale zamieściłam część metodologiczną dotyczącą przeprowadzonych badań czyli podstawowe pojęcia dotyczące przeprowadzania badań oraz problemy badawcze na, które będę szukać odpowiedzi w toku przeprowadzanych badań oraz wysunięte są odpowiednie hipotezy czyli przypuszczalne odpowiedzi na interesujące mnie pytania. Trzecim rozdziale umieszczone są wyniki przeprowadzonych badań. W nim właśnie została przeprowadzona weryfikacja postawionych przeze mnie hipotez dotyczących zależności pomiędzy wybranymi przeze mnie czynnikami rodzinnymi a używaniem substancji psychoaktywnych przez młodzież. Analizowane badania były przeprowadzane wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych w wielu 15-20 lat. Większość postawionych przeze mnie hipotez potwierdziła się. Jednak z pewnymi wyjątkami. Wyniki badań biorące pod uwagę tylko populację dziewcząt dotyczące zależności pomiędzy więzią z rodzicami oraz resiliencją rodziny okazały się nie

W swojej pracy zajęłam się okolicznościami mającymi wpływ na podjęcie decyzji o zmodyfikowaniu własnego ciała. Interesują mnie powody, dla których ludzie to robią oraz jakie konsekwencje niesie za sobą ta decyzja. Wymienię formy modyfikacji opisując krótko ich historię i porównując z czasami współczesnymi. Przejrzane przeze mnie źródła i badania wskazują, że skłonności do zmiany ciała i chęci jego deformowania, czy przekształcania są zjawiskiem uniwersalnym. Ludzie eksperymentowali ze swoim ciałem od dawna próbując je udoskonalić, poprawić lub zmienić całkowicie. Chyba nie ma osoby na świecie, która nie miałaby żadnych zastrzeżeń, co do swojego wyglądu... Tak naprawdę nasze ciało naturalnie ulega różnym modyfikacjom od momentu jego powstania. Wraz z upływem czasu rośnie, rozwija się i nabiera kształtów, zmieniając się przez całe nasze życie. Bardzo duża część z nas w jakiś sposób modyfikuje swe ciała, malując je, ozdabiając, powiększając, czy pomniejszając. Wygląd wiele o człowieku mówi. Na jego podstawie możemy określić czyjąś płeć, wiek, status społeczny, wyznanie religijne, stan psychiczny. Człowiek od zawsze poszukiwał form ekspresji, wyrażania siebie, często traktując ciało jako płótno, nośnik symboli, poglądów, wewnętrznych treści… W swojej pracy zajmę się najbardziej popularnymi moim zdaniem modyfikacjami ciała takimi jak: tatuowanie, kolczykowanie, skaryfikacja oraz operacje plastyczne. Zachowania te coraz rzadziej postrzegane są jako temat tabu, czy świadectwo powiązań z zachowaniami przestępczymi. Jedno jest pewne, takie formy ekspresji będą zawsze miały zarówno zwolenników, jak i przeciwników. Niektóre z modyfikacji są czasochłonne, kosztowne i wiążą się z ryzykiem trwałej utraty zdrowia, a nawet śmierci. Każdy, kto decyduje się na taki krok musi zdawać sobie sprawę z możliwych konsekwencji. Czy to nie odstrasza? Są ludzie, którzy przez większość swojego życia poddają się tego typu zabiegom na ciele. Rzadko kończy się na jednym kolczyku, czy tatuażu. Chodzą pogłoski, że to „wciąga”, dlaczego? Powstaje coraz to więcej salonów, klinik i gabinetów, gdzie można trwale udekorować swą skórę, czy przekształcić ciało. Miejsca te zyskują coraz więcej klientów. Myślę, że ponownie nastąpiła idea kultu ciała. Ludzie w dzisiejszych czasach mocno skupiają się na wyglądzie identyfikując się ze swoim ciałem. Chcą być ładni, zadbani, wiecznie młodzi, inni. Dlaczego część ludzi mocno krytykuje odmienny wygląd? Czy to za sprawą stereotypów?

Praca ta jest próbą odpowiedzenia na pytania dotyczące motywów podejmowania nauki na studiach podyplomowych w średniej dorosłości, w oparciu o wyniki badań T. Aleksandra (2009), A. Majewskiej-Kafarowskiej (2011) oraz A. Bakoty (2012). Składa się ona ze wstępu, czterech rozdziałów oraz zakończenia. Pierwszy rozdział charakteryzuje średnią dorosłość, uwzględniając jej kryzysy i potencjał rozwojowy. Rozdział drugi przedstawia różne rodzaje teorii motywacji edukacyjnych m.in. M. Crowder i K. Pupynin, K. P. Cross, ale również twierdzenie V. H. Vroom'a oraz model stawania się dorosłym studentem B. Cocklin’a. Rozdział trzeci poświęcony jest charakterystyce studiów podyplomowych w oparciu o dane statystyczne Głównego Urzędu Statystycznego. Czwarty rozdział zawiera analizę konkretnych motywacji opartych na przykładach autentycznych wypowiedzi respondentek z artykuły A. Majewskiej – Kafarowskiej oraz z publikacji A. Bakoty. Zakończenie pracy składa się z obszernego podsumowania wszystkich powyższych rozdziałów oraz zebrania w jeden schemat wszystkich czynników zewnętrznych oraz wewnętrznych wpływających na motywację do podjęcia studiów podyplomowych ludzi dorosłych.

Tematem niniejszej pracy magisterskiej są osoby z niepełnosprawnością w kampaniach społecznych. Celem pracy jest ukazanie przedstawianego w kampaniach społecznych wizerunku osób z niepełnosprawnością. Problemy badawcze koncentrują się wokół czynników warunkujących dany wizerunek osoby z niepełnosprawnością, zmian owego wizerunku w zależności od rodzaju kampanii społecznej oraz tego jaki powinien być wizerunek osoby z niepełnosprawnością w kampaniach społecznych. W części teoretycznej pracy omówione zostały podstawowe pojęcia związane z tematyką niepełnosprawności i marketingiem społecznym. Ponadto scharakteryzowane zostały modele rozumienia niepełnosprawności, stosunek społeczeństwa do osób z niepełnosprawnością na przestrzeni wieków oraz przedstawiony na przykładzie kilku kampanii wizerunek osoby z niepełnosprawnością. Narzędziem badawczym wykorzystanym w pracy jest samodzielnie opracowany kwestionariusz ankiety. Analiza i interpretacja badań własnych pozwoliły na określenie następujących czynników warunkujących dany wizerunek osoby z niepełnosprawnością w kampanii społecznej: doświadczenie w kontaktach z osobami z niepełnosprawnością, stereotypy o niepełnosprawności, wiedza o niepełnosprawności, cechy przypisywane tej grupie osób oraz problemy osób z niepełnosprawnością poruszane przez kampanie społeczne. Wizerunek osoby z niepełnosprawnością zmienia się w zależności od rodzaju kampanii społecznej, co jest spowodowane przede wszystkim różnorodnością zadań kampanii społecznych. Odpowiednie przedstawianie osób z niepełnosprawnością w kampaniach społecznych jest istotne ze względu na ciągłe rosnące znaczenie i dostępność środków masowego przekazu oraz znaczenie jakie przypisuje się kampanią społecznych w zmienianiu postaw społeczeństwa wobec osób z niepełnosprawnością.

Czas wolny osób głuchoniewidomych jest tematem bardzo rzadko poruszanym. Niewielu ludzi zdaje sobie sprawę z istnienia osób o tego typu niepełnosprawności. Tym bardziej czas wolny takich osób wydaje się czymś zupełnie niewyobrażalnym. Większość społeczeństwa uważa, że osoby głuchoniewidome są zamknięte w czterech ścianach, bez pracy, zainteresowań, hobby. Nie wiedzą jednak jak bardzo się mylą. Głuchoniewidomi to bardzo otwarta grupa, chętna do współpracy i poznawania nowych ludzi. Czas wolny spędzają w taki sam sposób jak osoby pełnosprawne. Celem moje pracy jest ukazanie form spędzania czasu wolnego przez osoby głuchoniewidome z perspektywy wolontariusza Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym. Chciałabym przedstawić różne formy i sposoby spędzania czasu wolnego przez osoby głuchoniewidome oraz wpływ Towarzystwa Pomocy Głuchoniewidomym i wolontariuszy na organizację tego czasu. W pierwszej części pracy przedstawiam kim są osoby głuchoniewidome na podstawie literatury przedmiotu. Następnie ujmuję rolę czasu wolnego oraz wolontariatu. Ostatnia część poświęcona jest Towarzystwu Pomocy Głuchoniewidomym. W metodologii mojej pracy wyznaczyłam 3 problemy badawcze: 1. Jaki osoby głuchoniewidome spędzają czas wolny? 2. Jak Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym pomaga osobom głuchoniewidomym w organizacji czasu wolnego? 3. W jaki sposób wolontariusze organizują czas wolny osobom głuchoniewidomym? Posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków, jako techniki wybrałam wywiad i obserwację uczestniczącą, a narzędziem służącym zebraniu potrzebnych materiałów był kwestionariusz wywiadu. Część dotyczącą analizy materiałów badawczych podzieliłam na trzy rozdziały analogicznie do postawionych przeze mnie pytań badawczych. Osoba, o której miałam przyjemność pisać to głuchoniewidomy Stanisław. Urodził się jako dziecko z niedosłuchem, ale bez problemów ze wzrokiem. Dopiero w wieku 10 lat zaczął tracić wzrok i w wieku 13 lat był już zupełnie niewidomym chłopcem. Stanisław jest bardzo otwartą, sympatyczną i życzliwą osobą, pozytywnie nastawioną do świata. Od wielu lat jest członkiem TPG i chętnie korzysta ze wszystkich oferowanych przez to stowarzyszenie form pomocy i wsparcia. Uczestniczy w zajęciach i warsztatach arteterapeutycznych, wyjeżdża na turnusy rehabilitacyjne i obchodzi wszystkie święta organizowane w TPG. Na codzień mieszka w Leśnicy, gdzie również pracuje w firmie 3M. Jego ulubionym sposobem spędzania czasu wolnego jest gra na gitarze. Instrument zabiera ze sobą praktycznie wszędzie i uświetnia swą grą każdą imprezę. Stanisław bardzo chętnie współpracował z wolontariuszami. Gdy się poznaliśmy od razu wiedziałam, że będzie z nas zgrany duet. Nie tylko ze względu na wspólną pasję jaką jest muzyka. Współpraca z nim przez ponad półtora roku była czystą przyjemnością i wspaniałym doświadczeniem.

W literaturze spotyka się główne trzy postawy wobec prawa : legalistyczną, konformistyczną, oraz oportunistyczną. Postawa legalizmu polega na respektowaniu prawa takiego jakim jest, uznając że postępowanie musi być ściśle zgodne z prawem, wszystkie relację między podmiotami oparte na obowiązkach i uprawnieniach. Cechą charakterystyczną jest akceptowanie wszystkiego co stanowi element prawa. Postawa konformizmu to dostosowanie się i sposobu zachowania do grupy odniesienia. Podporządkowanie się wartością, regułą, poglądom, bezkrytyczne przyjęcie norm, wręcz bezmyślne. Bardzo często ta postawa wynika z braku jakichkolwiek poglądów. Postawa oportunistyczna charakteryzuje się rezygnacją z zasad, osoba taka przejawia dużą ugodowość w stosunków do grup i jednostek w celu otrzymania korzyści. Oportunista nie ma stałych poglądów , wybiera to co w danej chwili jest dla niego korzystne, zapewnia wygodę i bezpieczeństwo. W przeprowadzonych badaniach sprawdzamy jak będzie zmieniać się postawa legalistyczna wobec prawa względem różnych zmiennych. Czy postawa legalistyczna wobec prawa będzie miała związek z resiliencją indywidualną, resiliencja rodzinna, pozytywna koncepcja siebie, samokontrola, kompetencje społeczne, więzią z matką, więzią z ojcem, religijnością, motywacją do nauki, skłonnością do dewiacji, sumienność, neurotyczność, otwartością, zuchwałością, bezdusznością, kontrolą rodzicielską, relacjami z nauczycielami, ekstrawersja, zaobserwowaniem, ugodowością, rozhamowaniem. Badania będą prowadzone metodą ilościową, poprzez kwestionariusz ankiety. Respondentami będą uczniowie szkół ponadgimnazjalnych.

Tematem pracy licencjackiej są formy aktywizacji w późnej dorosłości. Jest to niezwykle istotne zagadnienie, które staje się coraz częstszym tematem w społeczeństwie. W pracy poruszana jest problematyka wykluczenia seniorów przez społeczeństwo. Opisana została również specyfika procesu starzenia się i jego różne ujęcia, tzn. aspekt biologiczny, psychiczny oraz społeczny. W kolejnej części pracy scharakteryzowane zostało pojęcie aktywizacji oraz wyróżniono inicjatywy, których zadaniem jest wspieranie aktywności seniorów. Wskazane zostały także różne formy aktywizacji osób starszych, m.in.: aktywność fizyczna, wolontariat, klub seniora, hobby. W końcowej części pracy opisana została aktywność seniorów, którą mogą podejmować w Uniwersytetach Trzeciego Wieku. Poruszone zostały kwestie takie jak: sylwetka słuchacza UTW, podejmowane formy aktywności w UTW czy rys historyczny, w jaki sposób powstawały Uniwersytety Trzeciego Wieku. Cała praca ma charakter teoretyczny.

Celem mojej pracy było poznanie postaw studentów wobec osób z niepełnosprawnością. Pomocne mi w tym było poznanie poziomu wiedzy studentów na temat niepełnosprawności, czynników jakie determinują ich postawę oraz opinii na temat funkcjonowania psychospołecznego wskazanej grupy osób. Pierwszy rozdział zawiera cześć teoretyczną z zakresu niepełnosprawności. W drugim rozdziale znajdują się rozważania teoretyczne na temat terminu postawa. Dodatkowo omówione w nim zostały czynniki kształtujące postawę oraz kategorie i klasyfikacje postaw społecznych wobec osób z niepełnosprawnością. Kolejny rozdział poświęcony jest założeniom metodologicznym przeprowadzonych przeze mnie badań. W czwartym rozdziale przedstawione zostały wyniki i analiza uzyskanych danych. Ostatni rozdział zawiera podsumowanie i wnioski z przeprowadzonych przeze mnie badań.