Celem niniejszej pracy licencjackiej jest wskazanie zależności pomiędzy motywacją pracowników, a efektywnością ich pracy. W pracy oprócz ekonomicznych form motywowania pracowników przedstawione są również pozaekonomiczne formy wpływania na motywację. Praca podzielona została na trzy rozdziały. Pierwszy rozdział mówi o tym, czy jest motywacja, przedstawia najważniejsze teorie motywacji oraz strategie czy systemy motywacji. Oprócz ekonomicznych form motywacji opisane są również inne sposoby na zmotywowanie pracowników. W kolejnym rozdziale skupiam się na pojęciu efektywności, głównie na tym jak można zmierzyć efektywność pracowników. Przedstawione zostały liczne mierniki, które służą do pomiaru efektywności pracowników. W ostatnim rozdziale natomiast opisane są szkolenia, które nie dosyć, że podnoszą kwalifikację pracowników, to również motywują ich do lepszego wykonywania swojej pracy. Szkolenia organizowane dla pracowników stanowią bardzo ważny element rozwoju firmy. Dzięki szkoleniom firma zyskuje dobrze wykwalifikowanego pracownika, z dużą motywacją do pracy, co skutkuje większą efektywnością wykonywanej pracy. Podsumowując uważam, że motywacja pracowników ma bardzo duży wpływ na efektywność ich pracy. Mam nadziej, że moją praca udowadnia to stwierdzenie.

Tematem pracy licencjackiej są: Kompetencje kluczowe wpraktyce profesjonalnego coacha. Praca składa się z 3 rozdziałów, które mają charakter teoretyczny Rozdział 1 porusza tematykę coachingu, w ogólnym ujęciu, co pozwala na wprowdzenie w tematykę pracy. Porusza kwestię genezy, a także funkcjonowania coachingu oraz elementy, które są istotne w trakcie trwania sesji coachingowych. Rozdział 2 skupia się na problemetyce kompetencji, które są ukazane w szerokim rozumieniu. Ukazuje sposób rozowju kompetencji, ich rodzaje, a także wpływ na efektywność pracy. Dzięki temu rozdział ten tworzy obraz tego, jak istotne są kompetencje dla rozowju człowieka. Rozdział 3 obejmuje kompetencje, które coach wykorzystuje w swojej pracy. Pokazuje, w jaki sposób kompetencje, a także osobowość coacha oddziałuje na efekty sesji coachingowej oraz jakie kroki wykonać, by zostać coachem, co sprawia, że powstaje idealny obraz coacha. Pomimo tego, iż nie ma zbyt wielu badań, dotyczących skuteczności coachingu, jest to ciekawa dziedzina, która z pewnością będzie ulegała, nieustannemu, rozwojowi. Pozwoli to ludziom na własne samodoskonalenie i zdobywanie upragnionych celów.

W pracy opisałam aspekty tutoringu w szkołach ponadgimnazjalnych. Praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym rozdziale opisuję genezę terminu tutoring, wyjaśniam czym jest metoda tutoringu oraz jakie są jego rodzaje. Opisuję również jego historyczne początki i poruszam kwestię humanizmu, który jest paradygmatem tutoringu. Omawiam również specyfikę zawodu tutora. W drugim rozdziale koncentruję się na tutoringu szkolnym, wyjaśniając czym on jest, na czym polega edukacja spersonalizowana oraz opisuję działanie tutoringu na przykładzie dwóch konkretnych szkół jakimi są: Społeczne Liceum Ogólnokształcące nr 2 w Warszawie oraz ALA Autorskie Liceum Artystyczne i Akademickie we Wrocławiu. Pod koniec rozdziału krótko omawiam metody kształcenia praktykowane obecnie w polskim szkolnictwie, które nie polegają na spersonalizowanej edukacji. W trzecim rozdziale przedstawiam jakie potrzeby młodego człowieka w okresie adolescencji może zapewnić tutoring. Zaczynam od wyjaśnienia psychologii rozwoju podczas tego okresu oraz wymienieniam potrzeby, jakie w tym czasie mają młodzi ludzie. Pod koniec zwracam uwagę na rolę tutoringu w działalności pozaszkolnej, czyli wpływaniu na rozwój człowieka. Następnie przedstawiam możliwości w tutoringu, które mogą pomóc przy pracy z osobami w okresie adolescencji. Wymieniam potrzeby, które może on zapewnić oraz wyjaśniam dlaczego tutoring może pozytywnie wpłynąć na nastolatka.

Problem mojej pracy licencjackiej dotyczył roli coachingu w podnoszenia kompetencji pracowniczych. Podczas pisania pracy opisałem główne zagadnienia związane z tematem takie jak: geneza coachingu, wyjaśniłem czym są kompetencje oraz dokonałem ich podziału na miękkie oraz twarde. Zająłem się również pokazaniem całej struktury procesu coachingowego. Swoją uwagę skupiłem również na relacji panującej podczas spotkań coacha z klientem i wyróżniłem zachowania sprzyjające pozytywnemu przebiegowi coachingu. W mojej pracy znajdują się również informacje na temat narzędzi coachignowych, opisałem działanie dwóch aby pokazać jak działają oraz jak mogą przyczynić się do rozwoju kompetencji wśród pracowników. Prace podsumowałem rezultatami jakie coaching może przynieść dla organizacji jak i samego pracownika na jego drodze zawodowej czy życiowej.

Celem pracy „Kontekst edukacyjny przetwarzania wiedzy jawnej i ukrytej" jest rozpoznanie edukacyjnych procesów zachodzących w organizacyjnym przetwarzaniu wiedzy. Problematyka pracy koncentruje się na procesach konwersji wiedzy jawnej i ukrytej opisanych przez Ikujiro Nonakę i Hirotaka Takeuchiego w modelu SECI. Model ten jest rozpatrywany głównie na gruncie zarządzania wiedzy. W niniejszej pracy została podjęta próba jego analizy z perspektywy andragogicznej. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale zostały przedstawione podstawowe pojęcia dotyczące wiedzy. Omówione zostały różne ujęcia wiedzy, z uwzględnieniem tradycji japońskiej i filozofii zachodniej jako szczególnie istotnych dla dalszego charakteryzowania wiedzy jawnej i ukrytej. Poczynione zostało również rozróżnienie między wiedzą oraz pojęciami takimi, jak informacja i mądrość. Rozdział pierwszy zawiera ujęcie definicyjne wiedzy jawnej i ukrytej, historię kształtowania się tych pojęć oraz ich charakterystykę. Drugi rozdział pracy stanowi szczegółowe omówienie procesu przetwarzania wiedzy w modelu SECI. Został w nim przedstawiony przebieg konwersji wiedzy wraz z dokładną charakterystyką każdego jej etapu. Analiza procesu przetwarzania wiedzy jawnej i ukrytej została poszerzona o ukazanie roli kontekstu powstawania wiedzy oraz relacji między podmiotami przetwarzania wiedzy. Ostatni rozdział zawiera analizę przetwarzania wiedzy z perspektywy andragogicznej. Koncertuje się na lokalizacji procesów uczenia się i nauczania w obrębie procesów scharakteryzowanych w rozdziale drugim. Została w nim zawarta również próba ukazania metod wsparcia konwersji wiedzy w oparciu o wybrane metody i formy działalności edukacyjnej. Uzupełnieniem analizy zlokalizowanych procesów edukacyjnych jest ich zestawienie z andragogicznymi teoriami uczenia się: uczeniem się przez doświadczenie Davida Kolba, uczeniem się egzystencjalnym Petera Jarvisa oraz uczeniem się transformatywnym Jacka Mezirowa.

Niniejsza praca stanowi próbę teoretycznego ujęcia zagadnienia edukacyjnych aspektów zarządzania czasem. Jej celem jest przedstawienie w sposób skondensowany, ale jednocześnie wyczerpujący, teoretycznych aspektów zarządzania czasem, podstawowych założeń edukacji dorosłych oraz zagadnienia szkoleń dla dorosłych. W pierwszym rozdziale, operując się na gruncie teorii andragogicznych oraz teorii zarządzania, opisuje teorie organizacji i zarządzania, proces zarządzania, na który składają się cztery elementy: planowanie i podejmowanie decyzji, organizowanie, przewodzenie, kontrolowanie oraz podstawy zarządzania czasem. Drugi rozdział koncentruje się wokół podstawowych założeń edukacji dorosłych, rozróżniając bliskie, ale niejednoznaczne koncepcje edukacji i uczenia się, zarysowując istotę edukacji dorosłych, w oparciu o wybrane koncepcje andragogicze. Ostatni rozdział opisuje zagadnienie szkoleń dla dorosłych – rozrysowując ich specyfikę. Następnym elementem pracy w tym rozdziale jest aplikacja wybranej teorii andragogicznej do uczenia się "zarządzania sobą w czasie". Zwieńczeniem rozprawy jest analiza szans i zagrożeń zarządzania czasem w kontekście edukacyjnym.

Savoir vivre jest elementem kompetencji komunikacyjnych, te zaś stanowią jeden z ważniejszych komponentów zasobów współczesnych przedsiębiorstw.Stosowanie zasad etykiety porządkuje, ustala i hierarchizuje relacje w firmie, pozwala na realizowanie czytelniejszych relacji między pracownikami. Zwiększa to efektywność działania przedsiębiorstwa, umożliwiając lepszy obrót informacjami i wiedzą. Wiedza, aby mogła stanowić kapitał, musi być w ruchu, a ruch zapewniają stosunki międzyludzkie. Bazowanie na o komunikacji typowej dla kultury pozwala jednostce na większą swobodę, gdyż jednostka ucząc się zasad poprawnego zachowania posiada szerszą wiedzę o możliwościach zachowań w bardzo wielu kontekstach, jest to zbiór zasad zwiększających zdolność adaptacyjną jednostki.

Tematem niniejszej pracy magisterskiej było doświadczenie szkolnej przemocy rówieśniczej w retrospektywnych relacjach młodych dorosłych osób. Celem pracy było poznanie perspektywy młodych dorosłych osób na takie aspekty doświadczonej przemocy rówieśniczej jak: charakter, czas wystąpienia, przyczyny, okoliczności, ustanie przemocy, radzenie sobie z sytuacją oraz odczuwanie skutków przemocy. W części teoretycznej przedstawiony został problem bullyingu jako specyficznego rodzaju agresji rówieśniczej. Opisana została tutaj dynamika bullyingu, przyczyny i role pełnione w przemocy rówieśniczej oraz skutki, jakie wg badaczy wiążą się z pełnieniem poszczególnych ról. Jeden z rozdziałów został poświęcony skutecznemu zapobieganiu przemocy oraz właściwej interwencji. Część praktyczna obejmowała badania, w których wzięło udział 15 osób w przedziale wiekowym 22-26 lat. Wszystkie z badanych osób w przeszłości były ofiarami bullyingu. Głównym problemem badawczym było zbadanie tego, czy przeszłe doświadczenia badanych osób z przemocą rówieśniczą wywarły negatywne skutki na ich obecne życie. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, a techniką wykorzystaną w nich był jawny wywiad częściowo ustrukturyzowany. Na podstawie przeprowadzonych badań wykazano, że większość badanych odczuwa obecnie negatywne skutki związane z przeszłym doświadczeniem przemocy rówieśniczej, są to: zaburzone postrzeganie własnej wartości, poczucie bycia gorszym od innych, fobia społeczna, depresja, problemy z zaufaniem, zaburzenia odżywiania, agresja, niechęć do ludzi. Badania pokazały również, że w ocenie badanych, szkoły nie radziły sobie z podejmowaniem skutecznej interwencji, bądź w ogóle jej nie podejmowały. W celu zapobiegania powyższym długoterminowym skutkom przemocy rówieśniczej, szkoły, rodzice oraz nauczyciele powinni zwiększyć swoją wiedzę w zakresie działań zapobiegających i zwalczających przemoc. Perspektywa uczniów na czynniki, które warunkują skuteczną oraz nieskuteczną profilaktykę oraz interwencję, może być kierunkiem kolejnych badań.

Celem niniejszej pracy magisterskiej jest poznanie opinii na temat doświadczeń oraz oczekiwań dotyczących relacji rodziców i nauczycieli w klasach I-III szkoły podstawowej a także próba charakterystyki oraz oceny ich aktualnego stanu z perspektywy rodziców. Punkt docelowy to również stworzenie listy praktycznych wskazówek dla pracy nauczycieli, dotyczących ich relacji z rodzicami. Przeprowadzone badania z wykorzystaniem wywiadu częściowo skategoryzowanego umożliwiły diagnozę aktualnego stanu kontaktów tych dwóch podmiotów szkolnych interakcji zarówno pod względem aspektów satysfakcjonujących jak i utrudniających, oczekiwań rodziców, aktualnego charakteru tych relacji oraz jego przyczyn. Praca składa się z sześciu rozdziałów, z których cztery to rozdziały teoretyczne wyjaśniające terminologię oraz podstawowe zagadnienia związane z prezentowanym tematem. Znajdują się w nich m.in. cele współdziałania rodziców i nauczycieli, formy ich komunikacji oraz poglądy współczesnych badaczy dotyczące prezentowanego zjawiska. Przedstawiona została także charakterystyka nauczania początkowego z uwzględnieniem roli i zdań nauczyciela oraz specyfika edukacji w czasie pandemii Covid-19. Piąty rozdział, będący metodologią badań własnych zawiera w sobie cel, problemy badawcze, metody i techniki użyte w trakcie przeprowadzania badań oraz ich organizację. Szósty rozdział to przedstawienie wyników badań, ich analiza oraz wnioski.

Niniejsza praca badawcza dotyczy znaczenia komunikacji alternatywnej i wspomagającej w nabywaniu kompetencji społeczno-komunikacyjnej u chłopca z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu znacznym. Przedstawiona została w nim niepełnosprawność intelektualna w świetle literatury przedmiotu, opisana została zależność między nabywaniem języka a zachowaniami społecznymi oraz wyjaśnione zostały metody komunikacji alternatywnej i wspomagającej w kontekście terapii osób z niepełnosprawnością intelektualną. Praca miała na celu zbadanie znaczenia AAC w nabywaniu umiejętności porozumiewania się oraz wygaszania zachowań niepożądanych u dziecka z diagnozą niepełnosprawności intelektualnej w stopniu znacznym. Badania wykazały zmniejszenie się liczby zachowań trudnych, a także rozwój umiejętności w sferach takich jak: przekaz informacji, budowanie wypowiedzi, funkcjonalne współgranie z rozmówcą, motywacja do komunikacji. W pracy zostało zaproponowane również dalsze postępowanie terapeutyczne mające ugruntowanie w literaturze przedmiotu.

Tytułem niniejszej pracy jest „Edukacja szkolna i rozwój sportowy – wyzwania, korzyści i oczekiwania. Perspektywa uczniów ze Szkół Mistrzostwa Sportowego w Zakopanem i Buczkowicach.” Jej celem było wskazanie między innymi czy trudnością jest łączenie kariery sportowej z edukacją szkolną, jakie są korzyści z uczęszczania do szkoły mistrzostwa sportowego, jakie były względem niej oczekiwania uczniów oraz jakie są ich plany na przyszłość. Odpowiedzi na problemy badawcze wskazane w pracy zostały zebrane za pomocą kwestionariusza ankiety oraz wywiadów. Kwestionariusz ankiety wypełniło 20 uczniów ze wspomnianych szkół, w tym 19 mężczyzn. Do wywiadów uzupełniających pracę zgłosiło się dwóch respondentów – kobieta i mężczyzna, z którymi zostały przeprowadzone rozmowy w formie zdalnej. Na podstawie zebranych wyników można wnioskować, że niezależnie od wieku, łączenie nauki w szkole oraz kariery sportowej jest dla zawodników wyzwaniem, a za najbardziej znaczącą trudność respondenci wskazywali zmęczenie fizyczne. Za korzyści wynikające z uczęszczania do szkoły mistrzostwa sportowego większość uczniów uznała możliwość codziennych treningów sportowych, dostosowany do nich plan lekcji oraz dostęp do obiektów sportowych. Ponadto większość respondentów uznała, że może liczyć na wsparcie kadry, która dodatkowo tworzy odpowiednią atmosferę do łączenia nauki z treningami. Na podstawie wyników badań można stwierdzić, że większość oczekiwań zawodników została spełniona, a w przyszłości planują bardziej skupić się na karierze sportowej, nie rezygnując jednak z kontynuacji nauki na uczelni wyższej. Wyniki przeprowadzonych badań mogą być podstawą do dalszego pogłębiania tematu oraz poszukiwania rozwiązania, które mogłyby pomóc zoptymalizować zarówno treningi uczniów, jaki i ich naukę.

Praca magisterska o charakterze empirycznym składa się z pięciu rozdziałów oraz dyskusji i wniosków z badań, Pierwsza część pracy podejmuje m.in. problematykę związaną z definiowaniem „sztuki”, rolą jaką pełni w życiu człowieka i jakie spełnia funkcje. Następnie wyjaśnione zostało pojęcie „wychowania” z uwzględnieniem na poszczególne kategorie, a także opisano wychowawczą funkcję sztuki. Przybliżony również został temat dotyczący wychowania estetycznego, podając różnice między wychowaniem artystycznym oraz wychowaniem przez sztukę i wychowaniem estetycznym. Przedstawione także zostały typy szkół artystycznych występujących w Polsce wraz z zasadami ich funkcjonowania. Druga część niniejszej pracy opisuje instytucje, która występuje w tytule pracy, czyli ogólnokształcącą szkołę baletową. Najpierw omówiona została historia baletu, skąd pochodzi i w jaki sposób dotarł do Polski, a także przedstawiciele, którzy mieli wpływ na jego rozwój. Kolejna część dotyczy specyfiki, selekcji oraz predyspozycji wymaganych od uczniów, którzy próbują dostać się do ogólnokształcących szkół baletowych, a także wychowanków uczących się już w szkole. Ostatnia część rozdziału drugiego przedstawia efekty i program kształcenia skupiając się tylko na przedmiotach zawodowych. Trzecia część pracy koncentruje się głównie na obciążeniach i czynnikach wzmacniających uczniów w procesie edukacji począwszy od stresu, jego definicji i ewolucji. Uwzględnione również kwestię stresu szkolnego, jego objawów i przyczyn a także sposobów radzenia sobie i możliwościach uzyskania pomocy. Ostatnia część to omówienie przeprowadzonych badań jakościowych na potrzeby niniejszej pracy oraz wnioski z nich wynikające. Badania zostały przeprowadzone za pomocą kwestionariusza wywiadu oraz kwestionariusza ankiety online na platformie Office 365. Wzięło w nich udział 29 uczniów ogólnokształcących szkół baletowych w Polsce. Celem badań podjętych w pracy była diagnoza obciążeń, z jakimi mają do czynienia uczniowie OSB, a także zidentyfikowanie czynników wzmacniających. Na podstawie przeprowadzonych badań otrzymano wachlarz różnorodnych opinii, pogłębiających wiedzę o perspektywie młodych ludzi na rzeczywistość współczesnej ogólnokształcącej szkoły baletowej.

Praca magisterska jest zatytułowana: „Pozaszkolne wspieranie w uczeniu się – potrzeby i satysfakcje uczestników Akademii Przyszłości”. Pierwsza część pracy podejmuje m.in. problematykę niepowodzeń szkolnych dzieci oraz kwestię instytucjonalnego wsparcia (np. stowarzyszeń, które zajmują się pomocą). W pracy opisana została również rola wolontariatu oraz wolontariuszy. Poruszona została kwestia wsparcia oraz jego wartości w dzisiejszym świecie oraz potrzeba wyrównywania szans edukacyjnych dzieci i młodzieży. Druga część niniejszej pracy opisuje instytucję, która pojawia się w tytule niniejszej pracy, czyli Akademię Przyszłości. Omówione zostają jej założenia, główny cel oraz misja tejże instytucji. Przedstawiony zostaje jej założyciel, czyli ks. Jacek Stryczek, szerzej zostaje poruszona kwestia głównej idei AP, czyli idea „mądrej pomocy”. Przytoczeni zostają również prekursorzy tejże idei, czyli m.in. Janusz Korczak. Kolejna ostatnia już część jest to omówienie przeprowadzonych badań jakościowych na potrzeby niniejszej pracy. Omówione, zanalizowane oraz zinterpretowane zostają wyniki oraz wnioski. Badania zostały przeprowadzone za pomocą wcześniej przygotowanego kwestionariusza wywiadu, z udziałem 18. Osobowej grupy badawczej, którą stanowili wolontariusze oraz dzieci biorące udział w programie Akademia Przyszłości. Celem badań podjętych w pracy jest zbadanie potrzeb oraz satysfakcji tychże uczestników programu Akademia Przyszłości. Według wyników, które udało się otrzymać na podstawie przeprowadzonych badań nie można jednoznacznie ustalić poziomu satysfakcji oraz potrzeb osób decydujących się dołączyć do programu AP. Poziom satysfakcji jest zależny od wielu indywidualnych czynników, dlatego też jest to kwestia bardzo indywidualna. Na podstawie przeprowadzonych badań otrzymano szeroki wachlarz różnorodnych odpowiedzi, które kreują szeroki obraz współczesnego wolontariatu, również w czasie pandemii koronawirusa.

Celem mojej pracy jest ukazanie, jak ważna jest rola ojca w wychowaniu córki. Temat ten jest niezwykle głęboki i problematyczny, ponieważ funkcja ojca w kształtowaniu wieloaspektowego rozwoju dziecka jest równie istotna jak rola matki. Jednak pomimo upływu lat, nadal jest nieco bagatelizowana. Pierwszy rozdział przedstawia definicje i rodzaje ojcostwa. Opisuje w nim także ewolucje roli ojca na przestrzeni wieków. Skupiam się także na ważnym aspekcie jakim jest kryzys ojcostwa. W drugim rozdziale analizuję postać ojca jako wychowawcy swojej córki. Staram sie określić jego rolę w kształtowaniu poszczególnych sfer jej życia. W trzecim rozdziale przybliżę poradnictwo dla ojców, którzy nie spełnili dobrze swoich obowiązków rodzicielskich i wychowawczych. Analizuję problematykę trudności, które mogą spotkać mężczyzn podczas sprawowania roli ojca a także przedstawiam formy pomocy dla ojców.

Niniejsza praca, na temat pielęgnowania związku małżeńskiego, składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym z nich znajduje się analiza znaczenia małżeństwa i rodziny w życiu człowieka. Małżeństwo jest w nim rozpatrywane pod względem korzyści płynących z jego zawarcia, jak również wyzwań i obowiązków wynikających z podjęcia tak ważnej dla człowieka decyzji. Pierwszy rozdział prezentuje także definicyjne ujęcie związku małżeńskiego w literaturze przedmiotu. Małżeństwo przedstawiane jest w niej jako związek, wspólnota i instytucja. Podkreślany jest tam także jego społeczny charakter. W rozdziale tym zostały omówione także zadania i zasady funkcjonowania małżeństwa oraz role pełnione przez partnerów w małżeństwie. Na końcu pierwszego rozdziału zamieszczone są też czynniki pozytywnie i negatywnie wpływające na rozwój małżeństwa, z których wynikają spostrzeżenia na temat tego, co warunkuje udany i długotrwały związek, a co go niszczy i doprowadza do długotrwałego rozpadu. W odwołaniu do tematu niniejszej pracy, rozdział drugi poświęcony został pielęgnowaniu związku małżeńskiego. Z uwagi na postępujące wciąż procesy dezintegracji rodzin i ujętą w wielu publikacjach naukowych nietrwałość dzisiejszych małżeństw, podkreślenia wymaga jak ważne jest opanowanie sztuki pielęgnowania swojego związku, tak aby był on trwały i w pełni satysfakcjonujący. W rozdziale tym zamieszczone są informacje o ważności troszczenia się o własne małżeństwo i sposoby na jego pielęgnowanie, a także rozróżnienie pomiędzy poradnictwem, a terapią małżeńską - jako dodatkową formą wsparcia podczas kryzysów w związku. W podrozdziale dotyczącym terapii wyróżnione zostały główne, współczesne nurty, jakimi są: terapia psychodynamiczna, poznawczo-behawioralna i systemowa. W rozdziale tym opisano również poradnictwo małżeńskie. Rozdział trzeci jest teoretycznym opisem zasad tworzenia szkoleń i warsztatów, w którym wyróżnione zostały rodzaje szkoleń i ich specyfikę, a także podjęta została analiza stylów uczenia się oraz samej koncepcji uczenia się przez doświadczenie wg Davida Kolba. Na podstawie literatury przedmiotu usystematyzowany został również przebieg cyklu szkoleniowego oraz metody prowadzenia zajęć. Opis autorskiego warsztatu pt. „Razem przez życie - czyli o poprawnym tworzeniu relacji małżeńskich” ujęty został w rozdziale czwartym. Jest to mój pomysł na usprawnienie komunikacji między małżonkami i wzmocnienie łączących ich więzi małżeńskich. Warsztat ten ma za zadanie poprawić wzajemne stosunki i zbliżyć małżonków do siebie, a także nawiązać między nimi nić porozumienia, aby byli w stanie lepiej zrozumieć swoje potrzeby i stworzyć udany, długotrwały związek. Zastała w nim zamieszczona również charakterystyka poszczególnych sesji szkoleniowych, w których zostały wykorzystane między innymi następujące metody: ćwiczenia praktyczne, pogadanki, mini-wykłady, dyskusje, burze mózgów czy odgrywanie ról. Praca zakończona została wnioskami na temat małżeństwa. W zakońc

Praca pt. „Zagrożenia płynące z gier komputerowych dla dzieci w wieku szkolnym”, przybliża zagadnienie negatywnego oddziaływania gier komputerowych na rozwój dziecka w wieku szkolnym. Rozdział pierwszy zaznajamia czytelnika ze zjawiskiem gry komputerowej. Przedstawia jej historię, analizuje klasyfikacje i definicje gry komputerowej występujące w literaturze przedmiotu. Następnie opisane są platformy sprzętowe, czyli rodzaje sprzętu, które umożliwiają korzystanie z gier komputerowych. Na końcu rozdziału pierwszego czytelnik zapozna się z charakterystyką i opisem istniejących gatunków gier komputerowych. Rozdział drugi poświęcony jest zagadnieniu rozwoju dziecka w wieku szkolnym. Począwszy od porównania definicji wieku szkolnego i ujęć różnych autorów, w tym rozdziale scharakteryzowany został rozwój psychiczny i fizyczny dziecka w wieku szkolnym a także wpływ jego jakości na dalsze życie dziecka. Kwestia dojrzałości szkolnej również zostaje poruszona w tym rozdziale. Rozdział trzeci w całości skupia się na oddziaływaniu gier komputerowych na całościowy sposób funkcjonowania dziecka, zarówno w środowisku rodzinnym, szkolnym jak i w grupach społecznych. Rozdział ten rozpoczyna się od próby wyjaśnienia fenomenu gry komputerowej. Poprzez opisanie jej własności, podejmuję próbę odpowiedzi na pytanie: dlaczego ta forma rozrywki staje się coraz popularniejsza wśród młodych użytkowników oraz co stanowi o jej atrakcyjności. Następnie zaprezentowana jest analiza różnorodnych zagrożeń wynikających z użytkowania gier komputerowych i ich znaczenie dla dzieci w wieku szkolnym. Przytaczając wyniki badań i eksperymentów, dotyczących zagadnienia przemocy i aktów agresji zawartych w grach komputerowych, naświetlone zostają potencjalne zagrożenia, wynikające z użytkowania tego typu gier. Użytkowanie gier komputerowych może powodować szereg zaburzeń psychicznych i fizycznych. Wpływ, na jakość kontaktów społecznych, samoocenę, sposób postrzegania norm i wartości społecznych a także poważne zaburzenia sfery emocjonalno – motywacyjnej, oraz szereg dolegliwości fizycznych, to tylko niektóre z potencjalnych zagrożeń dla młodego użytkownika. Nadmierne użytkowanie komputera i gier komputerowych może przyczyniać się do kształtowania osobowości anty społecznej, podnosić poziom agresywności i posługiwania się agresją w życiu codziennym. W obliczu silnych dowodów przemawiających za faktem, iż coraz więcej dzieci gra w gry wypełnione przemocą, zjawisko to wydaje się prawdziwie niepokojące dla rodziców i wychowawców. Znaczy to, że nieumiejętne używanie gier komputerowych może mieć fatalne w skutkach konsekwencje rozwojowe – a co za tym idzie niekorzystny wpływ na osiągnięcia i sukcesy dziecka oraz jego satysfakcję z życia w dorosłości. W ostatnim paragrafie tego rozdziału, omówione zostają gry dydaktyczne i ich aspekt edukacyjny. Te, jako pozytywne narzędzie w rękach nauczycieli, szkoleniowców i terapeutów, cieszą się dużym uznaniem i dowodzą, że gra komputerowa sama w so

W swojej pracy skupiłam się na poszukiwaniu skutecznych sposobów komunikacji w związku małżeńskim. Praca składa się z czterech rozdziałów i autorskiego projektu warsztatu załączonego jako aneks. Pierwszy rozdział poświęciłam na omówienie jakże szeroko opisywanego w literaturze związku małżeńskiego. Prócz przedstawionych definicji przedstawiłam znaczenie małżeństwa dla życia ludzi oraz oczekiwania kobiet i mężczyzn dotyczące życia w tej wyjątkowej diadzie. W tym rozdziale można znaleźć także charakterystykę poszczególnych osobowości wyróżnionych przez Hipokratesa oraz osobowości specyficznych, które w szczególności mogą przyczynić się do zaburzenia relacji, gdy razem stworzą związek małżeński. Przedstawiłam również szeroką klasyfikację typów małżeństw oraz stadia rozwoju związku małżeńskiego. Drugi rozdział poświęciłam procesowi komunikacji i znaczeniu porozumiewania się w relacjach społecznych. Rozdział zawiera też definicję komunikacji i opis poszczególnych elementów owego procesu. Nie mogło także zabraknąć informacji o komunikacji niewerbalnej, która jest nieodłącznym elementem komunikacji werbalnej oraz tym sposobem komunikacji, który może „wyrazić więcej niż słowa”. W trzecim rozdziale skupiłam się na komunikacji w relacji małżeńskiej. Prezentując istotę owego skutecznego sposobu komunikowania się poszerzyłam ten rozdział o fragment dotyczący wagi komunikacji uczuć oraz umiejętności aktywnego słuchania w diadzie małżeńskiej. W tym rozdziale znalazłam także miejsce na scharakteryzowanie barier i zakłóceń, które najczęściej rujnują relacje i komunikacje w związku małżeńskim oraz na pomoc skierowaną ku małżonkom. Z kolei ostatni rozdział jest rozdziałem opisującym teoretyczne podstawy tworzenia warsztatu oraz szkolenia. Opisałam w nim wszelkie elementy niezbędne w procesie projektowania warsztatów i szkoleń. Natomiast druga część rozdziału obejmuje opis autorskiego projektu warsztatu, który ma na celu uświadomienie parom narzeczonym wagi skutecznego procesu komunikowania się między sobą.

Tematem tej pracy jest kohabitacja, będąca alternatywą dla życia małżeńsko-rodzinnego. Kohabitacja w Polsce, ale także w innych krajach, kojarzy się z degeneracją rodziny. Wiedza Polaków na temat kohabitacji jest wciąż mocno ograniczona. Dla starszych pokoleń instytucją posiadającą największą rangę pozostaje małżeństwo. Falę sprzeciwu większości społeczeństwa wywołał projekt Sejmu dotyczący związków partnerskich. Wtedy to zjawisko kohabitacji, ale także homoseksualizmu zaczęło być szeroko komentowane w mediach. Ten stereotyp partnerów walczących o prawa wcześniej należących do małżeństwa, pozostał w myśleniu społeczeństwa, jeszcze bardziej utrudniając życie kohabitantom. Kohabitacja zaczęła być kojarzona z życiem celebrytów znudzonych małżeństwem i prokreacją oraz z niepotrzebną zmianą wcześniej sprawdzającego się modelu życia rodzinnego i małżeńskiego. Bardzo często obraz kohabitantów łączony jest z patologią, rozbitą rodziną czy więzieniem. Tymczasem, coraz więcej par decydujących się na pozostawanie w związku nieformalnym, posiada wysoki status majątkowy, czy wyższe wykształcenie. Kohabitacja nie jest już skutkiem bezowocnych starań o sformalizowania związku, staje się natomiast wyborem ideologicznym. Wiele młodych par postanawia „ sprawdzić” swój związek przed ślubem. Autorzy bardzo często zauważają także, że kohabitacja wypiera powoli okres narzeczeństwa. Bardzo często pary nie dokonują następnego kroku, wybierając pozornie wygodniejszą perpektywę pozostawania w związku kohabitacyjnym przez długie lata. Praca ta składa się z trzech rozdziałów przybliżających funkcjonowanie kohabitantów w społeczeństwie. Rozdział pierwszy zawiera definicje rodziny oraz małżeństwa. W tym rozdziale zawarte są także etapy przemian rodziny współczesnej. Ukazanie zmian zachodzących w budowie rodziny ewoluującej na przestrzeni lat, pozwala umiejscowić moment pojawienia się alternatyw dla rodziny i małżeństwa. Dalsza część rozdziału jest próbą scharakteryzowania najpopularniejszych alternatyw dla rodziny i małżeństwa. Rozdział drugi poświęcony jest kohabitacji w szerszym ujęciu definicyjnym. Dalsza jego część zawiera podział związków nieformalnych według poszczególnych kryteriów. Znajdują się tam motywy jakimi kierują się pary rezygnujące z małżeństwa na rzecz konkubinatu. W tym rozdziale można także znaleźć obraz zjawiska kohabitacji występującej w Polsce oraz sytuację kohabitantów na Świecie. W rozdziale trzecim zawarta została analiza porównawcza małżeństwa oraz kohabitacji. Jest to porównanie niezbędne dla określenia, jak bardzo atrakcyjna wydaje się parom forma związku będąca kohabitacją i czy w rzeczywistości konkubinat różni się pod wieloma względami od małżeństwa. W tymże rozdziale nie mogło zabraknąć także blasków i cieni związanych z wyborem kohabitacji. Opis plusów i minusów kohabitacji pozwala zauważyć, że pomimo pozornej swobody wyborów, która wpisana jest w związek niesformalizowany, partnerzy muszą zmierzyć się z wieloma przeciwnościami. Dalsza

Przemoc to zjawisko o charakterze globalnym. Przybiera rozmaite formy,które wraz z upływem czasu stają się coraz bardziej wyszukane. Bez względu na rodzaj tego zjawiska, każde zachowanie nacechowane agresją jest niezwykle krzywdzące dla ofiary. Spośród wielu rodzajów przemocy, najbardziej interesująca a zarazem niezwykle bolesna w skutkach jest przemoc emocjonalna. W przeciwieństwie do przemocy fizycznej nie pozostawia żadnych widocznych śladów, jest jednak równie niebezpieczna. Praca dotycząca pomocy kobietom - ofiarom przemocy psychicznej, składa się z czterech rozdziałów oraz warsztatu. Pierwszy rozdział dotyczy problematyki przemocy w świetle literatury przedmiotu. Znajduje się w nim ogólny opis zjawiska przemocy w kontekście społecznym, próba zdefiniowania, czym dokładnie jest przemoc oraz przeanalizowanie znaczenia tego pojęcia z punktu widzenia różnych dyscyplin naukowych. Rozdział ten zawiera także klasyfikację i przejawy zjawiska przemocy. Opisuje różne jego rodzaje, ich przyczyny oraz skutki jakie za sobą niesie. Ostatni element rozdziału stanowi krótka charakterystyka cyklu przemocy oraz błędnego koła przemocy. Drugi rozdział pracy opisuje zjawisko przemocy emocjonalnej wobec kobiet w bliskiej relacji interpersonalnej. Rozpoczyna się próbą zdefiniowania, czym jest bliska relacja interpersonalna, opisuje rodzaje związków, typy miłości oraz charakteryzuje czynniki, które wpływają na tworzenie się związków. Dalsza część rozdziału zawiera krótką charakterystykę oraz porównanie związku zdrowego i toksycznego. Opisuje fazy związku miłosnego, cechy, którymi powinna charakteryzować się satysfakcjonująca obu partnerów relacja, a także przejawy toksyczności w związku i charakterystykę zaburzonego partnera. Rozdział ten opisuje także etiologię zjawiska przemocy emocjonalnej, zawiera charakterystykę kliku jego najważniejszych przejawów oraz opis negatywnych skutków jakie niesie za sobą ten problem. Rozdział kończy się krótką charakterystyką sylwetki sprawcy i ofiary przemocy oraz wskazaniem przyczyn, dla których kobiety - ofiary przemocy emocjonalnej pozostają w toksycznej relacji z agresywnym partnerem. Trzeci rozdział pracy obejmuje problematykę pomocy kobietom- ofiarom przemocy psychicznej. Rozpoczyna się opisem podjęcia decyzji przez ofiarę o zakończeniu związku z toksycznym partnerem, krótką charakterystyką etapów składających się na ten proces oraz próbą uporania się z przeszłością i powrotem do równowagi. Dalsza część pracy opisuje główne założenia w pracy z kobietami, które doświadczyły zjawiska przemocy, zawiera charakterystykę i podstawowe cechy jakie powinna posiadać osoba pomagająca. W rozdziale trzecim jest również mowa o działaniach prewencyjnych, mających na celu zapobieganie występowaniu zjawiska przemocy oraz o różnych formach pomocy dla ofiar tego problemu świadczonych przez liczne instytucje (wsparcie edukacyjne, poradnictwo oraz dialog motywujący, mający na celu zachęcić ofiarę do podjęcia terapii). Rozdział ten zawiera takż

Aktualnie wiele mówi się o pladze autyzmu. Wynika to z faktu, iż coraz częściej się go diagnozuje u dzieci. Badania naukowe podają, iż zaburzenia ze spektrum autyzmu dotyczą 1 na 150 osób. Tak wysoka liczba zachorowań powoduje coraz częstsze przekazywanie wiedzy do społeczeństwa na temat tej choroby. Mimo iż coraz więcej mówi się o autystach i ich specyficznych zachowaniach, to bardzo rzadko porusza się temat rodziny dziecka autystycznego. A przecież osoba z autyzmem nie żyje sama, jest otoczona przez najbliższych i żyje w określonej społeczności lokalnej. Zaburzenie to ma ogromny wpływ na rodzinę i jej funkcjonowanie. Zgłębienie tej problematyki wydaje mi się być bardzo ciekawym doświadczeniem. W niniejszej pracy starałam się poruszyć wszystkie istotne kwestie dotyczące wsparcia rodziny z dzieckiem autystycznym. Podstawą rozważań było wyjaśnienie wszelkich kwestii dotyczących autyzmu, dlatego też w pierwszym rozdziale przedstawiłam rys historyczny tego zaburzenia. Dużo uwagi poświęciłam obecnemu sposobowi definiowania autyzmu powołując się między innymi na klasyfikację ICD-10 a także na Słownik pedagogiki specjalnej pod redakcją Małgorzaty Kupisiewcz. Aby móc szerzej poznać zaburzenia ze spektrum autyzmu, w krótkich opisach przedstawiłam autyzm atypowy, zespół Retta, zespół Aspergera, dziecięce zaburzenia dezintegracyjne oraz rozległe zaburzenia nie wyszczególnione w żaden inny sposób. Spory obszar pracy poświęciłam badaniom nad patomechanizmami autyzmu, które wciąż są nieznane, przedstawiłam najbardziej prawdopodobne obszary w mózgu mogące powodować to zaburzenia. Równie dokładnie starałam się opisać objawy autyzmu, które w skrócie można przedstawić w triadzie autystycznej – zaburzenia rozwoju społecznego, zaburzenia komunikowania się oraz stereotypowe wzorce zachowania i zainteresowań. W ostatniej części pierwszego rozdziału ukazałam twierdzenia obalające mity na temat autyzmu obecne w społeczeństwie. W następnych dwóch rozdziałach skupiłam się na rodzinie, w której jest dziecko z opisanym wcześniej autyzmem. Drugi rozdział napisałam w sposób analogiczny do chronologii wydarzeń w rodzinie, w której jest dziecko z zaburzeniem ze spektrum autyzmu. W pierwszej części przyjrzałam się procesowi diagnozowania autyzmu, z jakich metod się korzysta oraz dlaczego ten proces trwa tak długo. Następnie omówiłam etapy adaptowania się rodziców do diagnozy dziecka. Ostatnie dwa fragmenty drugiego rozdziału to kwestie problemów, jakie pojawiają się w tych rodzinach – syndrom wypalenia sił, stres, lęk, depresja a także problemy z przywiązaniem jakie zachodzi między dzieckiem a rodzicem. Nie można też zapomnieć o rodzeństwie osoby z autyzmem, tu także zachodzi wiele relacji mających wpływ na rozwój zarówno autysty jak i zdrowego rodzeństwa. Znając problemy, z jakimi mierzy się rodzina z dzieckiem autystycznym, w trzecim rozdziale skupiłam się na różnych form pomocy zarówno dziecku jak i rodzinie. W Polsce wciąż brakuje ośrodków dla autystów. Dlatego też ważnym

Temat mojej pracy licencjackiej brzmi: Pomoc dziecku w obliczu rozwodu rodziców na przykładzie autorskiego projektu warsztatu „Pomóż dziecku przetrwać Twój rozwód”. Rozpad małżeństwa jest jednym z najpoważniejszych i coraz częściej występujących problemów rodziny. Pomimo tego, że rozwody stają się w naszym kraju coraz bardziej powszechne, wielu rodziców nie wie jak zachować się w tej sytuacji. Nie potrafią wytłumaczyć dzieciom zachodzących zmian oraz nie radzą sobie z frustracją dzieci. Rozwody występują w każdym środowisku. Jest to zjawisko obecne zarówno w dużych miastach, jak i w małych miejscowościach czy wsiach, w bogatych i wykształconych rodzinach oraz wśród małżeństw z niższym wykształceniem. Na temat rozwodów piszą pedagodzy, psycholodzy i socjolodzy. Dostępna jest obfita literatura z zakresu tego zjawiska. Poza naukowymi książkami, na półkach księgarni czy biblioteki można znaleźć poradniki dla rozwodzących się rodziców. Temat ten często jest poruszany także w czasopismach, dotyczących wychowania dzieci oraz w artykułach publikowanych na stronach internetowych. Dowodzi to o ważności tego zagadnienia i zainteresowaniu społeczeństwa pomocą dla dzieci, których rodzice się rozwodzą. Pracę podzieliłam na pięć rozdziałów. W pierwszym skupię się na scharakteryzowaniu rodziny. Zacznę od przedstawienia, jak to pojęcie jest definiowane w literaturze przedmiotu. Następnie scharakteryzuję strukturę oraz funkcje tej grupy społecznej. W pierwszym rozdziale znalazłam miejsce także na ukazanie przemian, zachodzących w rodzinie od czasów dominacji tradycyjnej patriarchalnej rodziny po rodzinę funkcjonującą obecnie. W ostatnim podrozdziale scharakteryzowałam fenomen kryzysu rodziny. Drugi rozdział przedstawia zagadnienia teoretyczne, związane z rozwodem. Rozdział zaczynam od przedstawienia definicji rozwodu. Następnie prezentuję statystyki tego zjawiska. Później skupiam się na powodach, które skłaniają małżonków do podjęcia decyzji o rozstaniu. Na koniec prezentuję, jakie skutki niesie rozwód dla kobiety, mężczyzny, diady małżeńskiej, rodziny oraz dla całego społeczeństwa. W trzecim rozdziale skupiam się na rozpatrywaniu zjawiska rozwodu pod kątem dziecięcych problemów. Przedstawiam fazy, przez jakie dzieci przechodzą po rozwodzie rodziców oraz jakie reakcje wywołuje u nich wiadomość o rozpadzie rodziny. Następnie prezentuję skutki rozwodu rodziców na życie dzieci w zależności od ich wieku, płci i innych ważnych czynników. Ostatnim tematem w tym rozdziale, który zgłębiam jest ukazanie skutków rozwodu rodziców na dorosłe życie ich dzieci. Czwarty rozdział zawiera praktyczne wskazówki, dotyczące tego jak pomóc dziecku w sytuacji okołorozwodowej. Znalazły się tu rady, jak powiedzieć dzieciom o decyzji dotyczącej rozwodu. Poświęciłam też miejsce na rozważenie tego, jakie ustalenia rodzice powinni uczynić, aby wychowanie dzieci po rozpadzie rodziny było łatwiejsze. Dużo miejsca poświęcę temu, jakie działania powinni podejmować rodzice, aby z

Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział poświęcony jest ogólnemu zarysowi schizofrenii w świetle literatury przedmiotu. Opisuję w nim najważniejsze rzeczy o tejże chorobie, czyli przytaczam rozmaite definicje, dane dotyczące wieku, w którym pojawia się to zaburzenie psychotyczne oraz przedstawiam niejednoznaczną etiologię. Poruszam także wątek diagnozy schizofrenii, której dokonuje się na podstawie częstotliwości występowania danych objawów, które są zróżnicowane. Symptomy te także opisuję. Ponadto dokonuję charakterystyki pięciu typów schizofrenii, które znacznie się od siebie różnią. W pierwszym rozdziale więc dostarczam niezbędnych i podstawowych informacji na temat tej choroby psychicznej, z którymi należy się zapoznać, aby przejść do dalszej części pracy. Drugi rozdział dotyczy percepcji społecznej osób chorych na schizofrenię. Opisuję w nim moje osobiste obserwacje dotyczące postrzegania jednostek chorych przez społeczeństwo. Zwracam również uwagę na istniejące od wieków mity na temat schizofrenii oraz charakteryzuję zjawiska stygmatyzacji, piętnowania i dyskryminacji jednostek dotkniętych tym zaburzeniem. Przedstawiam także wnioski z badań, które dotyczyły wiedzy, jaką posiada społeczeństwo o schizofrenii. Omawiam również wnioski płynące z przeprowadzonych przez dziennikarzy wywiadów z osobami cierpiącymi na tę chorobę psychiczną. Poruszam też wątek przedstawiania schizofrenii w produkcjach filmowych, w celu zaznaczenia, w jaki sposób kreowanie jednostek cierpiących na to zaburzenie w mediach, wpływa na postawy społeczeństwa względem chorych. W ostatnim rozdziale opisuję rozmaite formy pomocy osobom chorym na schizofrenię. Opisuję tu różne formy leczenia tychże jednostek, czyli farmakoterapię (jako główną metodę leczenia), terapię indywidualną (w tym psychoterapię i terapię poznawczą) oraz terapię grupową. Zwracam także uwagę, iż nie tylko fachowcy są w stanie pomóc osobom cierpiącym na to zaburzenie. W związku z tym charakteryzuję istniejące terapie przeznaczone dla członków rodzin jednostek chorych na schizofrenię, aby zwrócić uwagę na to, iż bliscy osoby dotkniętej schizofrenią mogą również przyczynić się do pomocy swoim chorym krewnym. W rozdziale tym opisuję także terapię środowiskową, aby ukazać w jak sposób ogół społeczeństwa może pomóc jednostkom ze schizofrenią. Przybliżam tu zarówno formy wsparcia udzielane przez fachowców, jak i przez ludzi nie mających żadnego medycznego wykształcenia.

W mojej pracy przyjrzałam się zagadnieniu singlizmu. Podwaliną do rozważań na temat fenomenu singla była dla mnie rodzina tradycyjna. Jak się okazało literatura przedmiotu definiuje tradycyjną familię bardzo podobnie, zwykle jako „małżeństwo z dziećmi”. Kolejno przedmiotem mojego opisu były przemiany rodziny, prowadzące do powstania alternatywnych jej form przez co dziś już trudno zdefiniować co możemy nazywać „rodziną”. Jedną z tych alternatywnych form rodziny jest singiel budzący kontrowersje wśród badaczy, ponieważ trudno jest go „podpiąć” pod standardowy opis rodziny typu „rodzice i dzieci”. Tak jak inne nowoczesne inne alternatywne formy jak DINKs, związki partnerskie czy samotne matki z dziećmi często są w literaturze określane mianem rodziny, tak singla trudno do niej zakwalifikować. Rodzinę tworzymy z kimś, natomiast solista zwyczajnie nie ma z kim jej tworzyć. W drugim rozdziale skupiłam się już głównie na singlu. Nastąpiła próba opisu solisty z podziałem na różne kategorie definicji (np. definicje w których zawarty jest wiek singla, jego stan cywilny). Trzeci rozdział opisuje przyczyny i skutki pozostawania osobą samotną. Jeżeli chodzi o przyczyny to są one dosyć oczywiste i wiele z nich potrafiłabym przytoczyć bez sięgania po literaturę fachową ponieważ są one w większości przypadków bardzo podobne do siebie. Natomiast skutki moim zdaniem za każdym razem nieco inne i w mniejszym lub większym stopniu wpływają na życie singla. Ostatni wątek jaki podjęłam to kwestia pomocy singlom. W Polsce nie istnieją formy pomocy singlom w sensie formalnym, tj. poradnie dla singli, tak jak to ma miejsce w przypadku rodzin. Odnoszę wrażenie, że rynek pomocowy dla solistów prężniej rozwija się w Internecie. Na podstawie moich obserwacji mogę stwierdzić, że dostępne formy wsparcia dla singli to głównie portale randkowe, warsztaty, speed dating i poradniki. Oprócz tego moją uwagę zwróciła kwestia dyskryminacji singli po 50 r.ż. To właśnie dla nich jest mało ofert pomocowych podczas gdy osoby starsze i seniorzy często nie radzą sobie z samotnością, chyba nawet częściej niż soliści 20-letni, przed którymi „świat stoi otworem”. Rozważania kończę krótką refleksją o tym, czy singiel zagraża rodzinie tradycyjnej. Według mnie nie jest w stanie jej zagrozić ze względu na to, że wielu ludzi nadal wyznaje tradycyjne wartości i to rodzina jest dla nich ważnym i nieodwołalnym aspektem życia.

Różne oblicza samotnego macierzyństwa na przykładzie autorskiego projektu warsztatów „Trudy samotnego macierzyństwa, czyli jak samotne mamy radzą sobie z problemami”. W pracy przedstawione zostały różne oblicza jakie posiada samotne macierzyństwo, jego specyfika oraz to z czym wiąże się samotne wychowywanie dzieci. Przyczyny, dla których matki muszą wychowywać potomstwo bez pomocy partnera oraz kłopoty z jakimi muszą się w związku z tym borykać. Zwracam uwagę również na to, jak można pomóc samotnym matkom w trudzie samotnego wychowywania dzieci. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale można odnaleźć informacje dotyczące przemian rodziny współczesnej, gdzie opisane są zmiany jakie zaszły na przestrzeni lat w funkcjonowaniu i w strukturze rodziny. W tym rozdziale ukazane jest jak wyglądał rozwój rodziny i w jakim kierunku obecnie zmierza. Następnie przedstawione są różne definicje macierzyństwa, które można odnaleźć w literaturze przedmiotu, jak również istota i wymiary macierzyństwa. Na koniec przedstawiony jest portret współczesnej matki, oraz wskazane zostają szanse i zagrożenia jakie wynikają dla kobiety, która jest matką. Rozdział zatytułowany „Różne oblicza samotnego macierzyństwa”, to rozdział w którym znajduje się opis i analiza definicji samotnego macierzyństwa, rodzaje samotnego macierzyństwa, jego przyczyny. Skupiam się również na problemach z jakimi muszą radzić sobie samotne matki. Rozdział trzeci zawiera informacje na temat możliwości i form pomocy dla samotnych matek, a także opis instytucjonalnych form pomocy m.in. takich jak: świadczenia alimentacyjne, zasiłki lub renty rodzinne, Domy Samotnych Matek, ale także pozainstytucjonalne możliwości wsparcia dla samotnych mam, np. pomoc rodziny i przyjaciół, grupy wsparcia, poradniki, czy blogi internetowe. Ostatni rozdział zawiera teoretyczne podstawy tworzenia warsztatu oraz krótki opis projektu warsztatu, jego cele, wygląd poszczególnych sesji oraz przewidywania rezultatów, które powinny pojawić się po przeprowadzeniu warsztatów.