W obecnych czasach zjawisko bezrobocia dotyka coraz więcej ludzi. Pozostawieni bez pracy bezrobotni, muszą się zmierzyć z otaczającą rzeczywistością. Szczególnie trudna sytuacja dotyczy osób po pięćdziesiątym roku życia. W momencie utraty pracy muszą się oni liczyć z ogromnym trudem jej ponownego znalezienia. Poszukując pracy przegrywają oni z osobami młodymi. Mimo posiadanego doświadczenia nie spełniają oni wielu innych wymagań. Oferty pracy nie są dostosowane do ich potrzeb, związanych z wiekiem. Często muszą się oni zmierzyć z dyskryminacją i stereotypami dotyczącymi tej grupy wiekowej. Bezrobotni, mieszkający w małych miasteczkach lub na terenach wiejskich mają utrudniony dostęp do zatrudnienia. Bezrobocie występujące w powiecie wieluńskim ma w dużej mierze charakter sezonowy, dlatego wzrasta ono w miesiącach jesiennych oraz zimowych.

Tematem mojej pracy jest zjawisko radzenia sobie młodzieży z problemami życiowymi, problemy te często wynikają z sytuacji w której znalazła się młodzież oraz związane są z systemem funkcjonowania ich rodzin. Dzieci, które wchodzą w okres dojrzewania i podejmowania samodzielnych decyzji, muszą wyznaczyć sobie pewnego rodzaju hierarchie wartości, właśnie wtedy zaczynają tworzyć własne cele i priorytety dla nich ważne. W większości przypadków pomocą przy tworzeniu swojej własnej ścieżki życia jest rodzinna. To właśnie ona ukierunkowuje nas i przekazuje nam swoje doświadczenie, w tym ważnym okresie naszego życia. W mojej pracy szczególną uwagę poświęciłam zbadaniu wpływu systemu rodzinnego na funkcjonowanie dziecka oraz jego zaradność życiową. Zwróciłam uwagę na problemy występujące w systemach rodzinnych oraz ujęłam teorie wpływające na rodzinę. Największym oparciem dla mojej pracy był model kołowy Olsona, dzięki któremu wyjaśniłam rodzaje rodzin oraz ich struktury. Ważnym aspektem w mojej pracy są także koszty psychologiczne i pojęcie reziliencja, które bardzo dokładnie wyjaśniłam w początkowej części mojej pracy. Po wyjaśnieniu najważniejszych pojęć oraz zagadnień związanych z moją pracą, omówiłam metodologię potrzebną do części badawczej, wyjaśniłam pojęcia zmiennych niezależnych i zależnych aby dokładnie omówić tematykę mojej pracy. Kolejnym etapem w pracy jest część badawcza. W części badawczej wprowadziłam tabele dotyczące zmiennych oraz ich wyjaśnienia, które pomogły mi zbadać wpływ rodziny na zaradność dziecka oraz podsumowałam całą prace omawiając wyniki badań.

Niniejsza praca dotyczy procesu diagnozy i terapii autyzmu. W pierwszym rozdziale przedstawione zostały teorie dotyczące etiologii tego zaburzenia rozpoczynając od najbardziej popularnych teorii psychologicznych i psychoanalitycznych. Następnie przedstawiono te teorie, które na pierwszym miejscu stawiają przyczyny biologiczne takie jak: warunki ciąży i porodu, przyczyny genetyczne, czynniki neurologiczne i biochemiczne. W kolejnym rozdziale zajęto się rozpoznaniem autyzmu. Rozpoczęto od historycznego zarysu badań nad autyzmem oraz teorii dotyczących tego zaburzenia. Odniesiono się tutaj do badań Leo Kannera oraz triady autystycznej Lorny Wing i Judith Gould. Następnie omówiono zaburzenie autystyczne w kontekście innych całościowych zaburzeń rozwoju, które także zostały po krótce omówione. Są to: zaburzenie Retta, zespół Aspergera, inne dziecięce zaburzenia dezintegracyjne oraz zaburzenie hiperkinetyczne z towarzyszącym upośledzeniem umysłowym i ruchami stereotypowymi oraz inne głębokie zaburzenia rozwoju. Następnie przedstawiona została charakterystyka autyzmu w zakresie najbardziej charakterystycznych i zarazem najważniejszych objawów, którymi są: specyficzne interakcje społeczne, zaburzenia komunikacji, deficyt teorii umysłu oraz zaburzenie centralnej koherencji w autyzmie, zaburzenie procesów integracji sensorycznej. Omówiony został także zróżnicowany poziom intelektualny osób autystycznych. W kolejnej części pracy przedstawiono narzędzia diagnostyczne: kryteria diagnostyczne ICD-10, narzędzie M-CHAT-R, Skala Oceny Autyzmu Dziecięcego CARS, Profil Psychoedukacyjny PEP-R, a w zakresie terapii: terapia behawioralna oraz metoda integracji sensorycznej. Następnie omówiono metodologię podjętych badań, ich cel, problemy badawcze i metody badań. Ostatnią część pracy stanowi omówienie badania rozpoczynające się od analizy procesu diagnostycznego, a kończące na przedstawieniu terapii pacjenta na podstawie prowadzonej w placówce dokumentacji oraz wywiadu z psychologiem. Ta część pracy obejmuje analizę diagnozy, wywiadu z rodzicem pacjenta, dokumentacji dotyczącej pacjenta i wszystkich przeprowadzonych badań diagnostycznych opierających się na omówionych w rozdziale teoretycznym narzędziach. Terapia omówiona została na podstawie programu rewalidacji indywidualnej sporządzonej dla pacjenta oraz przykładowych kart pracy i procedur osiągania celów.

Tematem mojej pracy jest ,,Rola coachingu w zarządzaniu czasem.Praca jest próbą ustalenia i dostrzeżenia powiązań ,koneksji między tymi dwoma obszarami.Pierwszy rozdział przybliża tematykę coachingu (ujęcie definicyjne,etapy,proces ,wybrany model).W drugim rozdziale przedstawione zostały główne pojęcia w tematyce efektywnego zarządzania czasem,techniki planowania czasu oraz omówienie złodziei czasu.Trzeci rozdział mojej pracy to przede wszystkim opis narzędzi coachingowych i przykład wykorzystania ich w obrębie gospodarowania czasem oraz charakterystyka dwóch autorskich narzędzi coachingowych.Coaching to świadome modelowanie przyszłości ,tego samego dopatruję się w zarządzaniu czasem.

„Techniki teatralne w doradztwie zawodowym i edukacyjnym dla młodych dorosłych” to praca dyplomowa oparta na zrealizowanym przez autorkę projekcie edukacyjnym. Formuła pracy reprezentuje praktyczne podejście do teatru i pedagogiki. Autorka wskazuje na edukacyjny i społeczny potencjał teatru. Teatr jawi się tu jako jedno z podstawowych narzędzi wyrażania emocji, wizualizacji pragnień i realizacji marzeń. Celem wprowadzenia do procesu doradczego technik teatralnych, które angażują ciało oraz analityczną i kreatywną sferę myślenia, jest uatrakcyjnienie samego procesu i zwiększenie zainteresowania młodych ludzi własnymi predyspozycjami. W toku pracy zaprezentowane zostały autorskie scenariusze, które mogą wspomóc proces doradztwa zawodowego i edukacyjnego dla młodych dorosłych przede wszystkim na poziomie edukacji licealnej. Jednak sam projekt i poszczególne scenariusze mogą być adaptowane również na potrzeby innych grup wiekowych. Warsztaty zostały zrealizowane w wymiarze 4 spotkań 90- minutowych, (łączny czas wszystkich spotkań to 6 godzin) rozłożonych na okres dwóch tygodni. Każde ze spotkań jest opatrzone dokumentacją fotograficzną.

Celem niniejszej pracy dyplomowej było przedstawienie edukacyjnych aspektów konwersji wiedzy. Aby dojść do konkretnych wniosków zaczęłam od pojęcia wiedzy w czystej postaci, kategoryzując definicje, następnie porównałam wiedzę jawną z ukrytą.Chcąc przekształcić wiedzę jawną w ukrytą i odwrotnie, należy korzystać z konkretnych metod i technik, które wpisują się w zarządzanie wiedzą. W swojej pracy przedstawiłam co wspomaga lub co jest barierą w tworzeniu wiedzy. Doszłam do wniosku, że ludzie nie są świadomi jaką potęga jest wiedza, a tym bardziej nie wiedzą jak tą wiedzą się dzielić lub ją przekształcać. Najważniejszym spostrzeżeniem jest to, że 3 sektor, w tym stowarzyszenia studenckie, nie potrafią zarządzać wiedzą, a jeżeli zarządzają to zazwyczaj nieświadomie. Dlatego warto wzbogacić program szkoleń także o zarządzanie oraz zajęcia warsztatowe, dotyczące konwersji wiedzy ukrytej.

W pracy magisterskiej pt.: „Charakter zabawek i ich wartości rozwojowe w przekonaniach nauczycielek” głównym poruszanym zagadnieniem jest rola zabawki we wspieraniu rozwoju dzieci. To wokół tego tematu były skupione badania oraz na podstawie sondażu diagnostycznego zostały wysunięte wnioski. W poniższym streszczeniu przedstawiony zostanie zarys owej pracy. Praca ta miała na celu rozeznanie się we współczesnych zabawkach, oraz dokonanie diagnozy oddziaływania na rozwój i wyobraźnię podopiecznego. Ponadto, został zbadany wpływ zabawek na pracę nauczyciela oraz zakres influencji. To właśnie nauczyciele wychowania przedszkolnego posiadają największą wiedzę na omawiany temat. Przebywają bowiem z dziećmi kilka godzin każdego dnia. Kształcą się, by wspierać działania dziecka oraz posiadają odpowiednie kompetencje, aby zapewnić podopiecznemu właściwy rozwój. Badania zostały oparte na grupie dzieci w wieku 4-6 lat, ponieważ w tym okresie podopieczni są bardzo otwarci na czynności i wiedzę, jaką chcemy im przekazać. Rozwój wychowanka w wieku 4-6 lat jest bardzo istotny. Maluch buduje swoje poglądy i poznaje otaczający go świat. Zabawa to okres wnikliwego zdobywania wiedzy, odkrywania świata oraz twórczej działalności. Ponadto, jest to czas odpoczynku, relaksu dla umysłu po trudach mozolnej edukacji. Zabawa spełnia zatem różne funkcje. W niniejszej pracy główny problem badawczy brzmi: Jak charakter zabawek tworzy możliwości rozwojowe? Aby odpowiedzieć na to pytanie, konieczna jest analiza wyników uzyskanych z kwestionariuszy ankiet wypełnionych przez nauczycieli. W części metodologicznej zostały usystematyzowane problemy szczegółowe, które pomogły dogłębnie zanalizować postawiony problem. Metoda, która pozwoliła na uzyskanie wyników z kwestionariusza ankiety, to sondaż diagnostyczny, opisany w sposób szczegółowy w trzecim rozdziale pracy. Badana grupa została podzielona ze względu na staż pracy. Część respondentek była studentkami instytutu pedagogiki we Wrocławiu, a pozostałe, nauczycielkami w przedszkolu, z dłuższym niż rok stażem. Przeprowadzone badania pozwoliły wysunąć wnioski, opisane poniżej. Nauczyciele świadomie dobierają zabawki w przedszkolu, aby umożliwić podopiecznemu rozwój wszystkich sfer. Maskotki pobudzają do działania, pomagają wyciszać w odpowiednich momentach, rozśmieszać, a także zmuszać dziecko do myślenia. Poprzez niektóre zabawki podopieczni uczą się podstawowych czynności, na przykład wiązania buta, posługiwania się narzędziami plastikowymi, a nawet w przypadku dziewczynek, umiejętności oraz zadbania o koleżanki i ugoszczenia ich w swoim domku na herbacie. Ponadto, następne obserwacje prowadzą do wniosku, że wraz z wiekiem zabawy dziecka zmieniają swój charakter. Ruchy manipulacyjne przekształcają się w bardziej skomplikowane czynności ruchowe i zabawy konstrukcyjne. Rola nauczyciela podczas zabaw ma być dyskretna i ostrożna, ma polegać na współdziałaniu z dzieckiem, ale musi być on

Zabawa jest formą aktywności, pojawiająca się na każdym etapie życia. Najwyraźniej uwidacznia się w pierwszych okresach rozwojowych i maleje stopniowo wraz z pojawianiem się nauki. Pomimo ogólnie panującego przekonania o trywialności zabaw, są one niezwykle istotnym i zarazem niezbędnym elementem wszechstronnego rozwoju. W przyjemny dla jednostki sposób umożliwiają doskonalenie wielu umiejętności, przygotowują do pełnienia przyszłych ról społecznych, pozwalają na uwolnienie się od wewnętrznych napięć czy odkrywanie swoich zdolności. Każda część niniejszej pracy została skonstruowana w taki sposób, aby ostatecznie poznać opinię rodziców dzieci w wieku przedszkolnym ze środowiska wiejskiego na temat wartości zabaw. Pierwszy rozdział szczegółowo odzwierciedla charakter zabaw. Wymienione i opisane zostają rodzaje oraz funkcje zabaw dziecięcych, obejmujące wszechstronny rozwój dzieci, które wskazują na spełnianie wielu potrzeb jednostek. Kolejny rozdział traktuje o rodzinie, jako o środowisku opiekuńczo-wychowawczym, ponieważ wiek przedszkolny jest etapem rozwoju, gdzie największą rolę odgrywa to pierwotne środowisko wychowawcze. Przedstawione zostają transformacje współczesnych rodzin oraz ich funkcje, decydujące o rzeczywistym funkcjonowaniu rodziny. Badania zostały przeprowadzone w paradygmacie jakościowym, ponieważ pozwalają na całościowe spojrzenie na dany temat bez konstruowania wcześniejszych hipotez. Postawiony cel badań dotyczył poznania opinii rodziców dzieci ze środowiska wiejskiego na temat wartości zabaw. Przedstawione w pracy analizy wywiadów stanowią potwierdzenie zrealizowania uprzednio postawionego celu badań. Wyniki przeprowadzonych badań wskazują na wartościująca opinię rodziców względem zabaw dziecięcych oraz pozwalają na wyłonienie trzech głównych obszarów dostrzeganych walorów: zabawy jako tworzenia szansy społecznego rozwoju, zabawy jako czynności rozładowującej napięcie oraz zabawy jako tworzenie szansy wszechstronnego rozwoju.

Zabawka jest specyficznym elementem dziecięcej codzienności. Jej funkcje świadczą o pełnieniu przez nią roli przygotowania korzystającego z niej dziecka do przyszłego funkcjonowania jako osoby dorosłej, bowiem towarzyszy mu ona w doskonaleniu każdego z elementów ulegających rozwojowi. Chęć dowiedzenia się ze strony rodzica, czym dziecko się bawi, jak daną rzeczy wykorzystuje i jakie pozostawia to w nim ślady, dowodzi, iż troszczy się on o jego rozwój i tym samym o jakość przyszłego funkcjonowania. Obserwacje społecznej rzeczywistości wskazują na istnienie rodziców, którzy nie tylko wykazują zainteresowanie zabawkami, z których korzysta dziecko podczas swej aktywności zabawowej, ale także własnoręcznie tworzą je dla swoich dzieci, poświęcając temu zajęciu czas i uwagę. Celem badań jest przyjrzenie się motywom kierujących ich ku temu przedsięwzięciu, gdyż istniejąca literatura nie porusza tego zagadnienia. Aby móc przyjrzeć się powodom, dla których rodzice tworzą zabawki dla swoich dzieci, należy rozpatrzeć ich związek z poziomem właściwej im kultury pedagogicznej. Przedmiot badań stanowi wizerunek rodzica tworzącego zabawki dla swoich dzieci, zaś ich celem jest zrozumienie osób badanych i stworzenie ich jednostkowych portretów wraz z uwzględnieniem kontekstu ich funkcjonowania. Metodą, którą posłużono się, aby zrealizować założenia badań jest studium przypadku, zaś wybraną technikę stanowi wywiad. Skonstruowane w celu zebrania materiału do analizy narzędzie to przewodnik wywiadu, który koncentruje się wokół trzech komponentów kultury pedagogicznej, sprawdzając wiedzę rodziców na temat rozwoju dziecka, ich przekonania determinujące wybór celu i metod wychowania oraz świadomość pełnionej przez nich roli wobec dziecka, a także emocje istniejące w relacji z dzieckiem i motywy determinujące działania podejmowane wobec niego, a także sposoby korzystania z rodzicielskich kompetencji. Rezultatem badania są jednostkowe portrety przebadanych rodziców, jednak wynik przeprowadzonych wywiadów wykazał pewne tendencje w funkcjonowaniu tychże osób. Wszystkich przebadanych rodziców łączy wysoki poziom kultury pedagogicznej, przejawiający się w posiadanej przez nich wiedzy na temat prawidłowości rozwojowych dziecka, uczuciach obecnych w relacji z nim oraz wykorzystywaniu swych kompetencji w procesie tworzenia dla niego zabawek indywidualnie dostosowanych do potrzeb, możliwości i zainteresowań.

Praca licencjacka pt." Aktywność seniorów w społecznościach lokalnych" podejmuje problematykę związaną z wiekiem senioralnym. Omówione w pracy zostały aspekty towarzyszące życiu seniorów. Przedstawione zostały prawidłowości procesu uczenia się ludzi starych, ich funkcjonowanie w środowisku, determinanty, które motywują ich do podjęcia aktywności. Na końcu w pracy zaproponowany został projekt którego celem jest zaktywizowanie oraz zintegrowanie seniorów z Gminy Mycielin.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest wychowanie we współczesnej młodej rodzinie w małym mieście. Część teoretyczna pracy została poświęcona przedstawieniu funkcjonowania rodziny, sposobów wychowania oraz postaw i stylów wychowania jakie występują w literaturze. Problem badawczy mojej pracy brzmi „Jak młodzi rodzice rozumieją swoją rolę wychowawczą”. Poszukując odpowiedzi na przedstawiony problem badawczy, chciałam uzyskać informację na pytania: jak młodzi rodzice definiują rodzinę? Kto i w jaki sposób wpływa na wychowanie? W jaki sposób miejsce zamieszkania wpływa na wychowywanie dzieci, a także jakimi postawami charakteryzują się młodzi rodzice. Do uzyskania odpowiedzi na te pytania wykorzystałam metodę indywidualnego przypadku z wykorzystaniem techniki wywiadu swobodnego oraz obserwacji niejawnej, która miała funkcję weryfikującą. Badania zostały przeprowadzone w Obornikach Śląskich wśród siedmiu rodzin pełnych z przynajmniej jednym dzieckiem. Wykazały one, że rodzina współcześnie definiowana jest jako grupa najbliższych wspierających się osób, które są powiązane więzami krwi. Na kształt wychowania wpływają przede wszystkim rodzice, jednak zaznacza jest także rola najbliższej rodziny, rówieśników, instytucji oraz nauczycieli. Rodzice zdają sobie sprawę z odpowiedzialności jaka na nich spoczywa za wychowanie dzieci. Style i postawy wychowawcze uległy zmianie na przestrzeni czasu. Wiele młodych rodziców traktuje swoje dzieci jak partnerów. Nie kierują się jednym stylem, czy postawą wychowawczą. Ich postawy się mieszają i wzajemnie uzupełniają. W wychowaniu ma także znaczenie miejsce zamieszkania. Małe miasto jest miejscem bezpieczniejszym, ponieważ jest mniejsza anonimowość. Jednak duże miasto oferuje więcej form edukacyjnych. Jak można wnioskować po przeprowadzonych badaniach wiele jest czynników, które wpływają na proces wychowania dziecka.

Przedmiotem pracy jest określenie w jaki sposób nauczyciel komunikuje się z dzieckiem w wieku przedszkolnym. Omówiono w niej szczegółowo problematykę procesu komunikacyjnego. Zaprezentowano w niej także wszelkie kwestie dotyczące funkcji oraz stylów komunikacji. Opisano również formy komunikacji jakimi są formy werbalne i niewerbalne, które istotnie wpływają na proces . Zawarto w pracy również wnikliwy opis sylwetki psychofizycznej dziecka na etapie wieku przedszkolnego. Skupiono się również na roli nauczyciela w życiu dziecka oraz omówiono kluczowe aspekty komunikacji w relacji nauczyciel - dziecko. Opisano również 8 obserwacji, w których uwzględniono wszelkie aspekty składające się na akt komunikacyjny. Uwagę poświęcono także wnikliwej interpretacji zapisanych obserwacji.

Zabawy w tym zabawy tematyczne stanowią podstawową aktywność dzieci w wieku przedszkolnym. Jest to główna aktywność podejmowana przez dzieci w tym wieku. Istotnie wpływa ona na wszechstronny rozwój każdego dziecka. Uczy ona norm i prawideł oraz zasad prawidłowego funkcjonowania w społeczności. Każdy krąg środowiskowy równie niezmiernie istotnie oddziałuje na rozwój każdego dziecka. Pierwszym kręgiem, z którym styka się dziecko w swoim życiu jest środowisko rodzinne. Dzieci bacznie obserwują swoich rodziców i codzienność życia rodzinnego, co w ich zabawach znajduje swoje odzwierciedlenie. Chętnie przedstawiają w nich relacje zachodzące między rodzicami oraz rodzicami a dziećmi. Ukazują także bezbłędnie obowiązki osób dorosłych, które równie chętnie podejmują w swych zabawach. Dzieci w swych zabawach przedstawiają także emocje, które w zależności od tematu zabawy i toczących się w niej wydarzeń, są różnorodne. Pokazują w nich gniew, troskę, miłość, smutek, strach, radość oraz pracowitość czy zaangażowanie. Dziecięca wyobraźnia i fantazja pozwala tworzyć własną rzeczywistość jednocześnie zachowując przy tym świadomość miejsca i czasu oraz swojej tożsamości. Środowisko lokalne również silnie oddziałuje na dzieci w wieku przedszkolnym i podejmowane przez nich zabawy tematyczne. Owe środowisko wpływa istotnie na proces ich socjalizacji. Zdobywane w nim doświadczenia i przeżycia przekładają się na podejmowane zabawy. Obecnie dostępne w dużym stopniu media także odgrywają znaczącą rolę w podejmowanych przez dzieci zabawach tematycznych. Różnorodne bajki, filmy, programy telewizyjne wzbudzają wśród dzieci duże emocje co pokazują podejmowane zabawy. Celem pracy jest poznanie współczesnych zabaw tematycznych dzieci w wieku przedszkolnym w świetle teorii i własnych badań empirycznych. Metodą, którą posłużono się w tej pracy była metoda indywidualnych przypadków. Natomiast wykorzystaną w niej techniką była technika obserwacji, która została zastosowana przy pomocy skonstruowanego na potrzeby pracy narzędzia badawczego, którym był arkusz obserwacji. Zaobserwowane zabawy tematyczne dzieci w wieku przedszkolnym prezentują obszary życia społecznego, które odnoszą się do współczesnych realiów i problemów życia społecznego, wymagań stawianym dorosłym osobom przez życie i obejmowanym przez nich role, a także podejmowanych zawodów oraz trendów panujących wśród małych dzieci.

Problemem, rozpatrywanym w pracy były zabawy tematyczne,jako obraz społecznych doświadczeń dzieci. Punktem moich zainteresowań było to, czy wciąż zmieniająca się rzeczywistość ma wpływ na to, jak podejmują oni ten rodzaj aktywności. W wieku przedszkolnym, zabawa jest niezwykle ważną działalnością dziecka. Przede wszystkim uczy, ale i pozwala oderwać się od rzeczywistości, przenieść niekiedy w zupełnie inny, wymyślony przez niego świat. Zabawy tematyczne, jako jeden z rodzajów zabaw, w szczególności wpływają na wszechstronny rozwój dziecka. Uczą ich dostosowania się do panujących stosunków międzyludzkich, a co ważniejsze do podjęcia przyszłych ról społecznych. Rozwijają w nich również niezwykle ważne cechy charakteru takie jak: cierpliwość, otwartość, kreatywność oraz wytrwałość. Dzieci w zabawach tematycznych odtwarzają sytuacje z życia codziennego, wszystko to co przykuło ich uwagę. Nie są one jednak dokładanym przeniesieniem tego, co zaobserwowali. Jest to jedynie ich osobisty odbiór, wzbogacony o dziecięcą wyobraźnię oraz to jak sami rozumieją daną sytuację. Sposób prowadzenia zabawy, daje osobie dorosłej, doskonały obraz dziecka. Jego uczuć, emocji, a przede wszystkim zasobu wiedzy jaką się już odznacza.Badania prowadzone w toku niniejszej pracy, pozwoliły mi na wyłonienie kręgów społecznych, z których dzieci czerpią najczęściej wiedzę, wykorzystywaną następnie w zabawach tematycznych.

W dzisiejszych czasach pełnym sprzecznych wartości, szerzącego się konsumpcjonizmu, egoizmu, pogoni za dobrami materialnymi dość popularnym zjawiskiem wśród młodzieży stają się zachowania przejawiające się poprzez agresję, konflikty z prawem, zażywanie substancji psychoaktywnych, ucieczki z domu czy przedwczesne podejmowanie współżycia seksualnego. Są to tylko nieliczne przykłady tak zwanych zachowań o charakterze dewiacyjnym. W mojej pracy tłumaczę je teorią zachowań problemowych autorstwa Państwa Jessorów, która jawi się jako multidyscyplinarne podejście do tego zjawiska. W mojej pracy próbuję poprzez teoretyczne rozważania i badania empiryczne określić, czy istnieje korelacja pomiędzy zachowaniami problemowymi młodzieży a ich mechanizmami samokontroli. W celu wyjaśnienia pojęcia samokontroli czy jej deficytów, nad którymi najwięcej uwagi poświęcam, wykorzystuję wiele różnych teorii czy koncepcji takich jak koncepcji kierowania uwagi, teorię wyczerpywania się ego. W moich rozważaniach na temat samokontroli oraz zachowań problemowych nie sposób pominąć osobowość. Zdolność do kontrolowania swoich emocji czy reakcji odnosi się przecież do indywidualnych cech jednostki wynikających z jej struktury osobowości. McCrea i Costa najlepiej ujmują ją w swoim modelu „Wielkiej piątki”. Rozważania teoretyczne podparłam badaniami, w których dokonuję sprawdzenia czy deficyt samokontroli ma istotny związek z angażowaniem się młodzieży w tego typu zachowania. W moich badaniach istotnie wyłoniły się pewne czynniki takie jak samokontrola, skłonność do dewiacji, sumienność i rozhamowanie, które to tworzą integralny trzon samokontroli służący do diagnozy jej poziomu. Analiza wyników wykazała, że istnieje współzależność pomiędzy zaburzonym poziomem samokontroli a przejawianiem zachowań problemowych przez młodzież ponadgimnazjalną. I tak na przykład osoby, u których samokontrola funkcjonuje prawidłowo rzadziej zażywają marihuanę czy posługują się agresja werbalna w stosunku do nauczycieli. Statystyka pokazała, iż płeć jest istotną cechą różnicującą. Badania były nastawione na wyłonienie gotowości do przejawiania takich zachowań jak także uprzednich doświadczeń.

Tematem mojej pracy oraz tym na czym się w niej skupiam, są motywy podejmowania aktywności edukacyjnej przez młodych dorosłych. Początkowo, w pierwszym rozdziale zawarłam rozważania teoretyczne na temat motywacji oraz jej źródeł. Następnie starałam się przedstawić powiązanie między teorią związaną z motywacją a aktywnością edukacyjną. Wspomniałam między innymi o humanistycznej teorii Maslowa, teorii instynktów czy popędów. Oprócz tego przedstawiłam dwie teorie andragogiczne Mary Crowder i Kate Pupynin oraz Patrycji Cross, gdzie w obu przypadkach starałam się zwrócić uwagę na zasadniczy wpływ wcześniejszego doświadczenia człowieka, powiązanego z edukacją. W ostatnim rozdziale skupiłam się na ukazaniu specyfiki okresu wczesnej dorosłości oraz poruszyłam kwestię osobowości (wielka piątka) w powiązaniu z aktywnością edukacyjną. Pisałam również o potrzebach i celach młodych dorosłych, które mogą być zaspokojone dzięki edukacji.

Tematyką mojej pracy licencjackiej jest zagadnienie motywowania pracowników w organizacji zorientowanej na wiedzę. Praca ta jest próbą teoretycznej analizy między innymi takich zagadnień jak: społeczeństwo wiedzy, społeczeństwo informacyjne czy pracownicy wiedzy. Staram się w niej również skupić na analizie takich zagadnień jak: organizacje zorientowane na wiedzę, mechanizmy motywacyjne czy też sposoby motywowania pracowników do efektywniejszej pracy. W pracy tej staram się potwierdzić tezę, iż jednym z najważniejszych zasobów sprawnie funkcjonującej organizacji czy przedsiębiorstwa są wykwalifikowani, odpowiednio zmotywowani pracownicy, czyli jednym słowem - zasoby ludzkie. Praca zmotywowanego pracownika przynosi bowiem korzyści nie tylko danej jednostce, ale również samemu przedsiębiorstwu, w którym ten pracownik funkcjonuje. Grupa odpowiednio wyspecjalizowanych pracowników może podnieść bowiem nie tylko jakość pracy, ale również znaczenie danej marki na rynku danej branży. Pracownicy wiedzy jako nowa grupa specjalistów oprócz oczywistych korzyści materialnych, finansowych, powinni być zatem motywowani przez swojego pracodawcę również w sposób szczególny - niematerialny, umożliwiający osobiste korzyści, jak rozwój jego kwalifikacji czy kompetencji.

Tematem mojej pracy jest radzenie sobie ze stresem szkolnym przez licealistów i jego wybrane uwarunkowania. Podczas pisania mojej pracy, badałam młodzież, wchodzącą w trudny okres jakim jest dojrzewanie., a co za tym idzie huśtawek nastroju i zmian hormonalnych. Przy pomocy dobranej literatury, starałam się określić jakie są uwarunkowania poszczególnych zachowań młodzieży w sytuacjach stresogennych.W celu precyzyjnego wyjaśnienia i dogłębnego opracowania tematu mojej pracy, posłużyłam się wieloma pojęciami i definicjami, dotyczącymi uwarunkowań jakie mają znaczący wpływ na zachowania młodzieży,podczas sytuacji, które ją stresują. Opierałam się na definicjach wielu autorów z dziedziny psychologii, pedagogiki, medycyny, psychiatrii, które pomogły mi zbadać uwarunkowania tych zachowań. Jednym z bardzo istotnych pojęć, które starałam się dogłębnie wyjaśnić w mojej pracy było pojęcie stresu, widziane z perspektywy różnych autorów. Następną rzeczą w mojej pracy jaką uznałam za stosowne wykonać, po wyjaśnieniu czym jest pojęcie stresu, było określenie tego jakie są czynniki warunkujące określone zachowania, podczas sytuacji stresogennych.Kolejną istotną rzeczą jaką poruszyłam podczas pisania mojej pracy była teoria homeostazy. Jest ona ważną teorią, ponieważ to od niej zależy równowaga i stałość jednostki. Między innymi na tej teorii opierałam się, pisząc moją pracę. Ważną rzeczą jaką uznałam za stosowne poruszyć, podczas pisania mojej pracy była teoria sytuacji trudnych Tomaszewskiego, ponieważ przy pomocy udało mi się zobrazować i wyjaśnić rozbieżność reakcji wśród młodzieży na sytuacje stresujące. Pisząc swoja pracę opierałam się, jak wcześniej wspomniałam na wielu teoriach, np. na istocie wsparcia społecznego jednostki i jego uwarunkowaniach w przezwyciężaniu stresu, tym jakie są więzi rodzinne danej jednostki, poruszyłam również pojęcie resiliencji i wiele innych teorii, które opisane są w mojej pracy. Po omówieniu najważniejszych zagadnień w mojej pracy, poruszyłam metodologię, która potrzebna mi była do części badawczej. Opisałam w niej zmienne zależne oraz zmienne niezależne. Kolejną rzeczą w mojej pracy była część badawcza, w której wprowadziłam przy pomocy tabelek wyniki moich badań, czyli zmienne, omówiłam je, co pomogło mi dokładniej zobrazować jakie są uwarunkowania młodzieży na konkretne zachowania w danych sytuacjach trudnych. Na końcu podsumowałam moją pracę, omawiając wyniki i wyciągając z nich wnioski.

Rozważania na temat wsparcia młodzieży, ludzi młodych, wkraczających w dorosłość co do ich decyzji związanych z wyborem ścieżki edukacyjnej i zawodowej. Praca przybliża profil młodego człowieka. Jakie są jego aspiracje i czym się charakteryzują, do czego dążą, jakie stawiają sobie cele w życiu, jak młodzi ludzie sami siebie postrzegają i jak postrzegają ich inni. W pracy przyjrzeć się można również jak wygląda edukacja, szczególnie na uczelnich wyższych, dlaczego młodzież wybiera kontynuowanie nauki czy też rezygnuje z niej i decyduje się na pracę zawodową. Będziemy mogli również przybliżyć sobie obszar doradztwa zawodowego. Ostatni rozdział to propozycja projektu wsparcia młodzieży , kiedy kończą szkołę średnią i często nie wiedzą jaką ścieżką powinni podążyć.

Celem danej pracy licencjackiej jest chęć przedstawienia, w jaki sposób fukcjonują międzynarodowe instytucje edukacyjne. Ten pomysł powstał po osobistych doświadczeniach działań w jednej z takich organizacji i poznaniem tematu od strony praktycznej (poprzez samodzielną działalnośc wewnątrz organizacji) i teoretycznej, badając literaturę oraz statuty organizacji, które stanowiły podstawę spostrzeżeń autorki i jej opinii. W pracy zostaną omówione systemy i metody zarządzania w organizacjach międzynarodowych, struktura, władza, historia pojawienia się danych instytucji, dokładny opis ich właściwości w zależności od instytucji, ich działalność w przeszłości i czasach obecnych, finansowanie danego organizmu prawnego i możliwościach, które organizacje zapewniają. Zagadnienia zostały uporządkowane w naturalnym ciągu od ogólnych do bardziej szczegółowych. Jako przykłady zostały wybrane instytucje znajdujące się na dosyć różnych poziomach: UNESCO i AIESEC. Obie organizacje są skupione na działalności edukacyjnej, co przejawia się w różny sposób. Jako instytucje, wybrane organizacje są umieszczone w prestiżowej randze, posiadają bogatą historię i wciąż się rozwijają. Pewne definicje, obecne w pracy, mogą w użyciu codziennym wyglądać dość nieprecyzyjnie, ale wraz z opisem, stopień ogólności pojęć zanika. W jednym z rozdziałów mowa pójdzie o tworzeniu organizacji. I chociaż struktury UNESCO i AIESEC są zupełnie różne, to nie powinno przeszkadzać dostrzeganiu pewnych regularności w kreacji międzynarodowych instytucji edukacyjnych. Struktura pierwszej jest o wiele bardziej złożona, ale AIESEC jest organizacją niemniej uniwersalną - co będzie dawało się dostrzec. W ostatnim rozdziale zamieszczone zostały interesujące fakty na temat UNESCO i AIESEC. Plan przedstawienia obu organizacji nieco się różni, co ma związek z podstawowymi różnicami danych instytucji. Stowarzyszenia realizują bardzo różne projekty, w UNESCO ma to miejsce na skali międzynarodowej, w tym dotyczącej polityki. AIESEC natomiast realizuje działania, które są swoją drogą bardziej bezpośrednie, oparte o wymianę międzynarodową i nastawione na oddolne inicjatywy. Praca oparta została głównie o doświadczenia autorki z pracy w jednej z dużych jednostek edukacyjnych. Charakter innych wykorzystywanych źrodeł jest monograficzno naukowy i prawny, opiera się o ustawy, statuty organizacji i literaturę przedmiotu. Wiele informacji wyszukano również w internecie. Celem praktycznym pracy jest również ukazanie, iż jest to sektor perspektywiczny – w efekcie czego możliwe będzie sformułowanie wniosków i prezentacja stanowiska autorki co do podjętych zagadnień. Po zapoznaniu się omawianą pracą dyplomową, oczekuje się, iż absolutnie uzasadnionym i konstruktywnym będzie stwierdzenie, że międzynarodowym instytucjom edukacyjnym nie można odmówić pełnienia ważnej, czynnej roli edukacyjnej w społeczeństwie.

Moją pracę licencjacką zatytułowałam „Aktywność edukacyjna wśród seniorów”. Poruszyłam w niej bardzo istotny oraz aktualny temat, ponieważ wiadomą jest iż Polskie społeczeństwo się starzeje i większość naszego społeczeństwa stanowią właśnie osoby starsze. Dlatego też, uważam że powinniśmy jak najwięcej dowiedzieć się na temat ludzi starszych, ich nawyków, postaw, cech charakterystycznych. Osoby starsze są określane przez nas poprzez różne pojęcia, a są to między innymi emeryt, rencista, senior, starzec, wiek staczy także określany jest na wiele sposobów, a mianowicie jesień życia, trzeci wiek, wiek emerytalny. Seniorów można podzielić na dwie grupy. Pierwsza grupa to osoby, które starają się nadążyć za współczesnością, za nowymi technologiami. Drugą grupę stanowią osoby, które nie są przystosowane do współczesności, są w tyle, bardzo często wycofujące się z życia społecznego. Sądzę, że właśnie ze względu na osoby które przejawiają postawy obronne i wrogie, priorytetem dla społeczeństwa powinno być pobudzanie oraz utrzymywanie seniorów w ciągłej aktywności, a także kontakcie ze społeczeństwem. W pierwszym rozdziale pracy zdefiniowany został proces starości, wymienione zostały płaszczyzny na których zachodzi, a mianowicie społecznej, ekonomicznej, psychicznej, biologicznej. Wyróżniłam również style życia, czyli sposoby w jakie zachowują się ludzie starsi, a także etapy starości ze względu na wiek biologiczny, psychiczny, społeczny, demograficzny, ekonomiczny i socjalny. Poruszyłam również dwie bardzo ważne kwestie odnoszące się do seniorów, pierwszą z nich są stereotypy oraz postawy otoczenia wobec osób starszych, a drugą jest wykluczenie społeczne seniorów. Drugi rozdział pracy przedstawia pojęcie oraz przejawy poczucia jakości życia seniorów, opisane zostały między innymi czynniki warunkujące poziom jakości życia. Kolejny bardzo ważny aspekt drugiego rozdziału to potrzeby edukacyjne osób starszych, po którym nasuwa się wniosek iż ludzie starsi, którzy posiadają wykształcenie wyższe wyróżniają się większym zainteresowaniem edukacją podczas emerytury. Najważniejsze kwestie zostały poruszone w rozdziale trzecim, a mianowicie rola Uniwersytetów Trzeciego Wieku w życiu osób starszych, a także inne instytucje zajmujące się wsparciem seniorów. W tym rozdziale opisałam również różnorodne formy pomocy ludziom starym, a jest to między innymi Polski Czerwony Krzyż, Kluby Seniora, grupy samopomocowe oraz terapie zajęciowe. Bardzo ważnym faktem jest to, że placówki wspierające seniorów cieszą się coraz większą popularnością. Zauważyć można również, że coraz więcej takich placówek otwieranych jest w małych miejscowościach i wsiach, a dzięki nim zapobiega się wykluczeniu oraz marginalizacji osób starszych. Rozdział trzeci przedstawia również historię powstania UTW, jego priorytetowe cele, a także funkcje. Moja praca ukazuje jak ważna jest integracja młodego pokolenia ze starszym, seniorzy nie powinni się odizolowywać, a starać podążać za współczesnością. Dzię

Konflikty w społeczeństwie a co za tym idzie również w organizacjach stanowią nieodłączną część interakcji międzyludzkich. Przez wiele stuleci problem ten traktowany był jako czynnik dysfunkcyjny, zagrażający sprawnemu prosperowaniu firmy. Obecnie coraz częściej mówi się o pozytywnych aspektach, jakie może przynieść sprawne zarządzanie konfliktem w organizacji. Posługując się analizą literatury, chciałbym w niniejszej pracy pokazać, jakie edukacyjne korzyści mogą wynieść dorośli zaangażowani w rozwiązanie danego konfliktu na przestrzeni organizacyjnej, przy wykorzystaniu teorii andragogicznych oraz znajomości teorii z zakresu konfliktu i interakcji w zespołach.

Niewłaściwe postępowanie uczniów szkół ponadgimnazjalnych ujawnia się poprzez spożywanie środków niedozwolonych – substancji psychoaktywnych. Kłopotliwe zjawisko wymaga natychmiastowej, dogłębnej diagnozy. Konieczna jest również interwencja. Substancje psychoaktywne działają na percepcję każdego człowieka. Długość, intensywność oddziaływania na jednostkę jest zależna od sposobu oraz ilości zażywania środków. Najbardziej rozpoznawalne substancje, jakie zażywają uczniowie nazywane są soft drugs, czyi narkotyki miękkie (marihuana, przetwory konopii indyjskich, tj. haszysz, olej haszyszowy). Analizowane zjawisko określane jest jako jeden z najtrudniejszych problemów w społeczeństwie, dlatego że uczniowie mają bardzo nieuodpornioną wrażliwość psychiczną. Główny problem wychowanków stał się interdyscyplinarny. Zjawisko weryfikowane zostało na podstawie wybranych teorii, wyjaśnionych pojęć oraz przeprowadzonych badań. Przedstawiona została analiza badań nad uczniami szkół ponadgimnazjalnych, która koreluje się z wybranymi zjawiskami.