Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów – dwóch o charakterze teoretycznym, części metodologicznej oraz badań własnych. Pierwszy z nich przeznaczony jest na zdefiniowanie podstawowych pojęć z zakresu omawianej tematyki, takich jak: służba społeczna, opieka i pomoc społeczna oraz praca socjalna. Dodatkowo przedstawia dzieje wsparcia publicznego – od starożytnej filantropii do współczesnego systemu prawnego – koncentrując się na funkcjonowaniu pracy socjalnej w Polsce. Prezentuje także największe trudności dotyczące opisanego obszaru, do których zaliczają się aktualne wyzwania pomocy społecznej oraz obciążenie zawodowe zatrudnionych w niej pracowników socjalnych. Kolejny rozdział objaśnia pojęcie pieczy zastępczej oraz przedstawia jej zadania, formy i organizację w Polsce. W dalsza części prezentuje historię opieki nad dzieckiem porzuconym lub osieroconym na przestrzeni wieków, z uwzględnieniem zajmowanej przez nie pozycji w społeczeństwie. Ostatni z poruszonych wątków dotyczy natomiast wsparcia rodzin biologicznych w pokonaniu kryzysu i prawidłowym wypełnianiu funkcji opiekuńczo-wychowawczych. Metodologia przedstawia z kolei zastosowany w pracy typ, paradygmat i przedmiot badań. W części tej wyznaczone zostały również cele i problemy badawcze. Dodatkowo zawiera ona opis wykorzystanych metod, technik i narzędzi badawczych oraz ukazuje sposób doboru grupy badanych i procedurę organizacji badań. Ostatni rozdział stanowi własny projekt badawczy. Zawiera on prezentację przeprowadzonych wywiadów z uwzględnieniem okoliczności spotkań, charakterystyki pracowników socjalnych oraz używanego przez nich języka, opowieści o życiu zawodowym badanych, przebiegu dalszej rozmowy oraz pytań podsumowujących. Na zakończenie przedstawione zostały ogólne wnioski i refleksje z dokonanych badań.

Niniejsza praca, na temat pielęgnowania związku małżeńskiego, składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym z nich znajduje się analiza znaczenia małżeństwa i rodziny w życiu człowieka. Małżeństwo jest w nim rozpatrywane pod względem korzyści płynących z jego zawarcia, jak również wyzwań i obowiązków wynikających z podjęcia tak ważnej dla człowieka decyzji. Pierwszy rozdział prezentuje także definicyjne ujęcie związku małżeńskiego w literaturze przedmiotu. Małżeństwo przedstawiane jest w niej jako związek, wspólnota i instytucja. Podkreślany jest tam także jego społeczny charakter. W rozdziale tym zostały omówione także zadania i zasady funkcjonowania małżeństwa oraz role pełnione przez partnerów w małżeństwie. Na końcu pierwszego rozdziału zamieszczone są też czynniki pozytywnie i negatywnie wpływające na rozwój małżeństwa, z których wynikają spostrzeżenia na temat tego, co warunkuje udany i długotrwały związek, a co go niszczy i doprowadza do długotrwałego rozpadu. W odwołaniu do tematu niniejszej pracy, rozdział drugi poświęcony został pielęgnowaniu związku małżeńskiego. Z uwagi na postępujące wciąż procesy dezintegracji rodzin i ujętą w wielu publikacjach naukowych nietrwałość dzisiejszych małżeństw, podkreślenia wymaga jak ważne jest opanowanie sztuki pielęgnowania swojego związku, tak aby był on trwały i w pełni satysfakcjonujący. W rozdziale tym zamieszczone są informacje o ważności troszczenia się o własne małżeństwo i sposoby na jego pielęgnowanie, a także rozróżnienie pomiędzy poradnictwem, a terapią małżeńską - jako dodatkową formą wsparcia podczas kryzysów w związku. W podrozdziale dotyczącym terapii wyróżnione zostały główne, współczesne nurty, jakimi są: terapia psychodynamiczna, poznawczo-behawioralna i systemowa. W rozdziale tym opisano również poradnictwo małżeńskie. Rozdział trzeci jest teoretycznym opisem zasad tworzenia szkoleń i warsztatów, w którym wyróżnione zostały rodzaje szkoleń i ich specyfikę, a także podjęta została analiza stylów uczenia się oraz samej koncepcji uczenia się przez doświadczenie wg Davida Kolba. Na podstawie literatury przedmiotu usystematyzowany został również przebieg cyklu szkoleniowego oraz metody prowadzenia zajęć. Opis autorskiego warsztatu pt. „Razem przez życie - czyli o poprawnym tworzeniu relacji małżeńskich” ujęty został w rozdziale czwartym. Jest to mój pomysł na usprawnienie komunikacji między małżonkami i wzmocnienie łączących ich więzi małżeńskich. Warsztat ten ma za zadanie poprawić wzajemne stosunki i zbliżyć małżonków do siebie, a także nawiązać między nimi nić porozumienia, aby byli w stanie lepiej zrozumieć swoje potrzeby i stworzyć udany, długotrwały związek. Zastała w nim zamieszczona również charakterystyka poszczególnych sesji szkoleniowych, w których zostały wykorzystane między innymi następujące metody: ćwiczenia praktyczne, pogadanki, mini-wykłady, dyskusje, burze mózgów czy odgrywanie ról. Praca zakończona została wnioskami na temat małżeństwa. W zakońc

Tematem mojej pracy są pierwsze kroki w ojcostwie i nauka nowej roli życiowej. W pierwszym rozdziale części teoretycznej skupiam się na mężczyźnie, na tym jak kształtuje on swoją tożsamość i odkrywa własną męskość. Poruszam temat kryzysu męskości, który jest bardzo popularny w dzisiejszych czasach gdy młodzi chłopcy nie wiedzą jacy być powinni. Młodzi panowie upatrują swej męskości we własnym idealnym ciele, nad którym mają kontrolę. Wielu mężczyzn nie wie jak powinna wyglądać ich męskość i czują się oni bardzo zagubieni. Często przejmują wzory pokazywane im przez media lub czerpią z informacji jakie zdobędą w domu rodzinnym i najbliższym otoczeniu. Mężczyźni, którzy nie odkryli czym jest męskość, nie radzą sobie w życiu. Człowiek, który nie czuje się męski często rezygnuje z poważnych związków. W drugim rozdziale części teoretycznej poruszam temat ojcostwa tego jak jest ono definiowane, jakie są cechy, role, funkcje i modele ojców. Ukazane są tu zmiany jakie następują w mężczyźnie, kiedy zostaje ojcem. Uwidacznia się tutaj, że bycie tatą nie polega tylko na spłodzeniu dziecka. Kolejnym krokiem jest podjęcie decyzji, że chce być rodzicem dla swojego potomka w pełnym tego słowa znaczeniu. Ojcostwo jest pewnym procesem, nową rolą życiową dla mężczyzny. Młody człowiek musi w pełni się zaangażować, stać się odpowiedzialny, nie tylko za siebie, ale również za żonę i dzieci. Jego zadaniem jest dbanie o rodzinę zapewnienie jej bytu, bezpieczeństwa, opieki, poświęcanie się dla niej, a przede wszystkim stawianie jej na pierwszym miejscu. To mężczyzna ma przekazać dziecku wartości i przekonania, jego zadaniem jest wychowanie potomstwa, umożliwienie im edukacji i zapewnienie wszelkich potrzeb niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania. Dziś zmienia się model ojca. W dawnych czasach był on panem domu, posiadał władzę i należało go słuchać. Cechowała go surowość i brak uczuć. W Polsce tradycyjny model w dużej mierze polega na tym, że ojcowie uciekają w pracę, a domowe obowiązki i opiekę nad dzieckiem pozostawiają kobiecie. Współczesny mężczyzna na szczęście zmienia się, staje się bardziej uczuciowy, jednak jest dość zagubiony w dzisiejszym świecie. Był on wychowywany na silnego, niezależnego i posiadającego władzę, a dziś oczekuje się od niego okazywania emocji i bycia opiekuńczym. Obecnie pojawia się również model ojca, który przejmuje obowiązki matki, to on zostaje w domu z dzieckiem i się nim opiekuje. Mężczyzna jest dziecku potrzebny na co dzień, pomaga poznawać świat i daje bezpieczeństwo Dla córek ojciec jest pierwszym wzorem męskości i odgrywa ważną rolę w ich życiu, to jego zadaniem jest pokazywanie dziecku, że jest ono kochane i akceptowane. Tato powinien okazywać swej córce szacunek, traktować z godnością, pomagać jej pokonywać trudności i dawać wsparcie. Dla syna tato jest wzorem męskości do którego mały chłopiec będzie dążył. Pokazuje mu męski świat, jak można radzić sobie w trudnych warunkach, uczy go odkrywania własnej tożsamości. Dziś c

W swojej pracy opisuję jak wygląda pierwszy kontakt dziecka z nowymi technologiami informacyjnymi. Temat wydał mi się o tyle godny poświęcenia uwagi, że poruszamy się i żyjemy w społeczeństwie informacyjnym, gdzie „zalewa” nas fala różnych nowinek technicznych, których odbiorcami stają się automatycznie dzieci. Chciałam także przyjrzeć się jaki stosunek do mediów mają rodzice badanych przeze mnie dzieci. Wyniki swoich badań opieram o dane uzyskane z jednego z oleśnickich przedszkoli w oparciu o przeprowadzone przeze mnie ankiety na grupie rodziców przedszkolaków z trzech grup wiekowych. W pierwszym rozdziale opisuję kolejno badane przeze mnie technologie informacyjne. Oprócz samego opisu, czym jest dane medium, staram się także przybliżyć krótko historię jego powstania. Na samym początku przedstawiam czym są media i technologie informacyjne. Kolejno przechodzę do charakterystyki komputera, jego historii i opisu. Rozwijam także w tym miejscu temat gier komputerowych ze względu na to, że jest to główna aktywność dzieci w wieku przedszkolnym w kontakcie z komputerem. Następnie opisuję radio. Przedstawiam także jak wyglądały pierwsze prymitywne audycje radiowe i przechodzę do tych tworzonych współcześnie. W tym rozdziale także charakteryzuję telewizję po czym przechodzę do opisu telewizji cyfrowej i tego w jaki sposób telewizja dzięki temu przeszła swój renesans. Na końcu ostatnie medium, o którym wspominam, czyli Internet. W tym rozdziale charakteryzuję możliwości rozwojowe dziecka w wieku przedszkolnym. Nie sposób tutaj także nie wspomnieć o zjawisku społeczeństwa informacyjnego, w którym także i my żyjemy i do którego trzeba się coraz częściej dopasować, bo tego od nas wymaga społeczeństwo. W takim społeczeństwie dominuje przede wszystkim informacja. W drugim rozdziale mojej pracy charakteryzuję krótko paradygmat, w jakim będę się poruszać. Następnie przechodzę do charakterystyki strategii ilościowej. Określam co to są cele i jakie postawiłam sobie cele do zrealizowania podczas moich badań. Opisuję metody, techniki i narzędzia badawcze i przedstawiam to narzędzie, z którego korzystałam w czasie badań. W kolejnym kroku wyznaczam zmienne i wskaźniki i wyjaśniam dlaczego to właśnie dana grupa została przeze mnie wybrana do badań. W ostatnim rozdziale prezentuję wyniki swoich badań w formie wykresów, ich analizy i komentarzy do nich w odniesieniu do literatury, ale i do doświadczeń z przeprowadzonych badań.

W mojej pracy magisterskiej podejmuję temat leworęczności. Celem pracy jest sprawdzenie jak ludzie leworęczni radzą sobie ze swoją leworęcznością w życiu codziennym, instytucjach oświatowych i pracy. Praca zawiera dwa rozdziały teoretyczne, metodologię oraz analizę badań. W pierwszym rozdziale opisała medyczne znaczenie leworęczności i lateralizacji. Wyjaśniłam pojęcie i genezę obu tych zjawisk oraz jaka jest częstotliwość występowania leworęczności. Opisałam jak wygląda rozwój lateralizacji w trakcie życia dziecka oraz jej modele. W zakończeniu tego rozdziału opiszę jakie trudności mogą napotkać osoby leworęczne. W rozdziale drugim skupiłam się na stereotypach oraz jaka jest różnica pomiędzy piętnem, dyskryminacją oraz uprzedzeniem. Wyjaśniłam jak inne kultury i religie odnoszą się do zjawiska leworęczności. Przedstawiłam również jakie korzyści i zalety niesie ze sobą leworęczność oraz jej wady. Rozdział trzeci to metodologia badań. Opisałam w niej cele i problemy badawcze oraz scharakteryzowałam paradygmat, metody, techniki i narzędzia badawcze. W tym rozdziale tym opisałam również przebieg badań i charakterystykę osób badanych. Rozdział trzeci to analiza i interpretacja badań, które przeprowadziłam wśród osób leworęcznych. Zawiera on trzy podrozdziały. Pierwszy z nich pokazuje jak ludzie leworęczni doświadczają swoją leworęczność w życiu codziennym. Drugi podrozdział opisuje postawy innych ludzi wobec osób badanych, natomiast ostatni, trzeci podrozdział opisuje jakie emocje towarzyszą osobom leworęcznym w związku z ich leworęcznością. Ostatnia część pracy zawiera wnioski, bibliografię, załączniki ( w tym transkrypcję przeprowadzonych wywiadów).

Tematem niniejszej pracy są plany życiowe dorastającej młodzieży. Proces tworzenia planów i podejmowanie działań mających na celu ich realizację wśród młodzieży uczęszczającej do szkoły średniej, ma bardzo istotne znaczenie i prawdopodobnie będzie wywierało ono wpływ na całe przyszłe życie owych jednostek. Obserwowane tendencje wskazują na wybór jednej z dwóch dróg - dalsza edukacja i pogłębianie wiedzy oraz zdobywanie nowych kwalifikacji czy też podjęcie pracy zawodowej i próba usamodzielnienia się oraz rozpoczęcie już zupełnie dorosłego życia w społeczeństwie. W pierwszej części pracy przedstawione zostały teoretyczne podstawy, niezbędne do dobrego zrozumienia treści zawartych w całości pracy. Pierwszy rozdział traktuje o zagadnieniach związanych z pojęciem planu, celu, wartości, funkcji planu, motywacji wewnętrznej, w drugim opisałem charakterystykę okresu rozwojowego młodzieży, natomiast trzeci to krótki opis teorii wyjaśniających, Druga część pracy to podstawy metodologii badań, którą zastosowałem podczas ich przeprowadzania - czyli opis metod, technik i narzędzi badawczych. W badaniach posłużyłem się metodą sondażu diagnostycznego, natomiast narzędziem był kwestionariusz ankiety. W części tej zaprezentowałem problemy badawcze, które stały się podstawą do podjęcia próby opisania i wyjaśnienia ich w części trzeciej. Ponadto scharakteryzowałem krótko grupę badawczą, (którą tworzyli uczniowie technikum, w wieku od 17 do 19 lat) organizację, przebieg i teren badań. Trzecia część to analiza materiału zebranego podczas moich badań. W tej części pracy przedstawiłem proces odpowiadania na problemy badawcze. W sposób uporządkowany ująłem uzyskane dane i omówiłem je. W kolejnych rozdziałach tej części badałem jakie kategorie celów można wyróżnić na podstawie pojawiających się planów życiowych oraz skupiłem się na tym, jakie znaczenie dla respondentów mają plany edukacyjne. Ponadto za pomocą programu statystycznego starałem się dowieść jak postrzegana jest doniosłość, ugruntowanie w wartościach, trudność realizacji, doświadczane wsparcie najbliższych i poczucie osobistego sprawstwa w kontekście celów edukacyjnych. W ostatnim etapie analizy wyników badałem czy płeć, miejsce zamieszkania i samoocena w zakresie osiągnięć szkolnych jest czynnikiem różnicującym występowanie poszczególnych kategorii celów. Ostania, czwarta część, to podsumowanie całości pracy i moje osobiste wnioski na podstawie analizy badań, to jest - tendencja do przypisywania lepszych ocen planom edukacyjnym niż pozostałym, w na poszczególnych wymiarach z narzędzia badawczego, jak młodzież ogólnie ocenia plany edukacyjne na poszczególnych płaszczyznach - doniosłości, ugruntowania w wartościach, trudności realizacji, doświadczanego wsparcia bliskich osób i poczucia osobistego sprawstwa oraz to w jaki sposób różnią się plany uczniów, ze względu na płeć, miejsce zamieszkania i samoocenę z zakresu osiągnięć szkolnych oraz poczucia osobistego sprawstwa.

Głównym celem niniejszej pracy jest wykazanie terapeutycznych właściwości sztuk plastycznych wraz z ich praktycznym zastosowaniem w praktyce pedagogicznej. Pierwsza część pracy odnosi się do założeń teoretycznych terapii przez sztukę. Przedstawione i omówione zostały podstawowe pojęcia z zakresu plastykoterapii, procesu arteterapeutycznego, terapii pedagogicznej oraz ekspresji twórczej. W drugim rozdziale poddane zostały analizie właściwości terapeutyczne twórczości plastycznej z odniesieniem do poszczególnych faz rozwoju człowieka. Również ta część pracy szczegółowo eksponuje potencjał terapeutyczy sztuk wizualnych wykorzystywanych w praktyce edukacyjnej. Przedostania część tejże pracy, poświęcona jest wnikliwemu omówieniu zastosowania plastykoterapii w pracy terapeutycznej z zindywidualizowanymi grupami, takimi jak osobami z niepełnosprawnością intelektualną, głuchoniewidomymi, chorymi onkologicznie oraz jednostkami niedostosowanymi społecznie. Ostatnią część pracy stanowi autorska propozycja warsztatów dla pedagogów z zakresu możliwości wykorzystania plastyki w terapii. Zadaniem tego elementu pracy, jest zaprezentowanie szkolenia, które wyposażać będzie uczestników w praktyczne umiejętności wykorzystania elementów artererapii w działalności pedagogicznej. Całość zaprezentowanych treści ma za zadanie wykazanie potencjału tkwiącego w arteterapii jako elementu wspomagającego terapię pedagogiczną.

W mojej pracy został poruszony problem współczesnych relacji zachodzących pomiędzy ojcem, a synem, które są bardzo ważne w życiu dziecka, a także odgrywają kluczową rolę. To w jaki sposób odbywa się wspólne spędzanie czasu, wpływa na kształtowanie się osobowości dziecka, oraz efekt wychowania. Relacja ojciec- syn jest ważna dla każdego dziecka, a szczególnie na płaszczyźnie jego rozwoju. Synowie usiłują odwzorcowywać zachowania ojca, przez co nabierają właściwych postaw. Wizerunek ojca jest bardzo ważny, a rola jaką pełni w życiu rodziny i dziecka jest doceniania i szanowana przez chłopców. Ważne są również więzi pomiędzy synem, a ojcem, które stają się podstawą do prawidłowego rozwoju dziecka. Praca jest próbą odpowiedzi na wszelkie pytania problemowe, a całość pracy zawiera spoistą strukturę. Narzędziem, który zastosowałam w swoich badaniach jest wywiad, ponieważ daje cenny materiał poznawczy, jak i również mogłam rozpoznać towarzyszące emocje czy panującą atmosferę. Dodatkowo podczas wywiadów z chłopcami zostały przeprowadzone badania pilotażowe. Moim terenem badawczym była Szkoła Podstawowa nr 3 im. Mikołaja Kopernika w Ząbkowicach Śląskich. Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym znajdują się informacje dotyczące cech późnego dzieciństwa, czym się charakteryzuje, a także na jakie aspekty należy zwrócić uwagę w rozwoju dziecka w okresie wieku szkolnego. W dalszej części została przedstawiona rola ojców w dojrzewaniu społecznym, a także rodzaj zainteresowań. Ostania część tego rozdziału pokazuje jakie są najważniejsze czynniki wpływające na rozwój dziecka, a także zostało ukazane pojęcie kibic i pojęcie z nim związane czyli kibicowanie. Informacje zawarte w literaturze takich autorów jak J.Fronczak, J.Tokarski, J. Dudała, pomogły mi w dokładniejszym opisaniu jak i zrozumieniu definicji. Rozdział drugi to ukazane przede mnie metody, problemy badawcze na które będę starała się odpowiedzieć, oraz teren badań, który wybrałam do swojej pracy. Rozdział trzeci zawiera podsumowanie z badań w oparciu o pytania i wywiady przeprowadzone pośród chłopców w rożnym wieku. Na końcu pracy została również przedstawiona bibliografia.

Praca przedstawia zagadnienia dotyczące Płodowego Zespołu Alkoholowego. Składa się z trzech rozdziałów: teoretyczny, założenia metodologiczne, analiza badań własnych. W pierwszym rozdziale autor skupia się na teoretycznych aspektach FAS, diagnostycznych kryteriach medycznych, specyfice problemów dzieci z syndromem FAS oraz metodach pomocy tym dzieciom. W dalszej części pracy autor skupia się na części metodologicznej, uzasadnia swoje stanowisko badawcze, opisuje metody, problemy oraz osoby badane. W trzecim rozdziale przeprowadzona została analiza badań własnych. Badania zostały przeprowadzone na grupie studentów V roku pedagogiki ogólne na kierunku pedagogika opiekuńcza z terapią oraz wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej, studiujących stacjonarnie oraz niestacjonarnie. Autor szczegółowo podaje wyniki przeprowadzonych badań wraz dokładną analizą pozyskanych danych. Na zakończenie pracy podano wnioski wynikające z przeprowadzonych badań oraz propozycje dalszego poznawania zagadnienia.

Praca dotyczy pobudzania wrażliwości dzieci w wieku przedszkolnym poprzez zapoznawanie ich z zasadami opieki nad zwierzętami. Zasadniczą jej część stanowią konspekty do zajęć z wychowankami Zespołu Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych typu socjalizacyjnego prowadzonego przez Zgromadzenie Sióstr Służebniczek N.M.P. w Kłodzku w wieku od czwartego do szóstego roku życia. W warsztatach poruszane są tematy związane ze zwierzętami oraz prawidłowymi warunkami i opieką, jakie powinno się im zapewniać. Efektem zajęć ma być uwrażliwienie dzieci na świat przyrody, ale także kształtowanie empatycznego spojrzenia na drugiego człowieka. Praca zawiera również część teoretyczną, gdzie poruszane są zagadnienia dotyczące empatii jako istotnego składnika inteligencji emocjonalnej, a także wpływu posiadania zwierzątka na rozwój dziecka. Ponadto w pracy pojawia się dość szczegółowy opis metod i technik użytych w zajęciach oraz charakterystyka wieku rozwojowego jakim jest okres przedszkolny, ze szczególnym uwzględnieniem koncepcji Jeana Piegeta.

W pracy na początku opisano rozwój dziecka w poszczególnych obszarach w wieku szkolnym, aby ukazać, które części ulegną dalszemu rozwojowi podczas realizacji projektu. Następnie zostały poruszone kwestie związane z kreatywnością oraz wyobraźnią, ich rodzaje, dlaczego tak ważne jest, aby je poszerzać. A także jakie korzyści płyną z zajęć plastycznych oraz tanecznych, które mają ogromny wpływ na dane zagadnienia. W kolejnych rozdziałach uwzględniono również funkcjonowanie świetlicy szkolnej, jakie stosuje się tam metody i formy prac z dziećmi wraz z charakterystyką placówki, w której był realizowany projekt dyplomowy. Zostały też przybliżone kwestie dotyczące celów i metod wychowania oraz technik oddziaływań wychowawczych, które wykorzystano. Natomiast w ramach projektu przygotowano propozycję zajęć związanych z technikami plastycznymi oraz tańcem, które miały na celu pobudzać i rozwijać kreatywność dzieci w wieku szkolnym, wraz z uwzględnieniem jego przebiegu i efektów pracy.

Praca porusza tematykę rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Wyróżnione tu zostają umiejętności takie jak kreatywne myślenie, czy posługiwanie się wyobraźnią, jako niosących ze sobą pokłady olbrzymich możliwości rozwojowych. Muzyka natomiast stanowi narzędzie, które stymuluje odpowiednie obszary mózgu, wpływając na pożądane reakcje bodźcowe. Na podstawie wcześniejszego zapoznania się z metodologią pracy wychowawczej oraz formami funkcjonowania placówek opiekuńczo-wychowawczych, opisany został projekt edukacyjny, który umożliwił przeprowadzenie ciekawych zajęć. Na ich podstawie, mogły zostać opisane rezultaty wcześniejszych założeń.

Praca stanowi podsumowanie dotychczasowych ustaleń dotyczących autyzmu oraz próbę nowego spojrzenia na to zaburzenie. Część teoretyczna traktuje o historii badań, zagadnieniu nieprawidłowości w zakresie teorii umysłu w kontekście tego zaburzenia, roli pedagoga i logopedy w terapii, a także funkcjonowaniu osoby z autyzmem w rodzinie i w społeczeństwie. Badania odnoszą się głównie do sfery mentalnej i teorii umysłu osób autystycznych, wyjaśniając w tym kontekście zjawisko poczucia defektu. Charakterystyce uległ też sposób codziennego funkcjonowania, poziom samowiedzy i poczucia defektu u autystów oraz ocena i poglądy terapeutów dotyczące wyżej wymienionych sfer. Opisowi poddano również rozważania dotyczące przyszłości osób z syndromem autystycznym.

Populacja ludności na świecie liczy około 7 miliardów osób. Każda z nich różni się od siebie pod wieloma względami. Niestety niektórzy ludzie w dalszym ciągu nie potrafią zrozumieć bardzo prostej zasady: "inny nie znaczy gorszy", co sprawia, że odmienności stają się powodem tworzenia stereotypów i uprzedzeń oraz szerzącej się dyskryminacji. Jedną z takich grup, która wciąż nie jest w pełni akceptowana społecznie, są osoby o orientacji homoseksualnej. Celem mojej pracy jest opisanie, z perspektywy gejów i lesbijek, rzeczywistego obrazu ich funkcjonowania w społeczeństwie oraz odczuwanej przez nich dyskryminacji. Niniejsza praca składa się z 5 rozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Początkowo skupiłam się na opisie homoseksualizmu, powołując się na różnorodne teorie wielu naukowców oraz ich wyniki badań. Ponadto zaprezentowałam także przyczyny tej orientacji, na temat których od wielu lat trwa dyskusja. Kolejnym etapem mojej pracy było wyjaśnienie zjawiska „coming out” oraz opisanie rozwoju tożsamości homoseksualnej. Drugi rozdział mojej pracy dotyczy kulturowych i religijnych aspektów tej orientacji. Na początku przedstawiłam obraz homoseksualizmu w różnych kulturach świata (od starożytności po czasy współczesne), a następnie skupiłam się na prezentacji stanowisk głównych religii świata wobec tej orientacji. Trzeci rozdział poświęcony jest dyskryminacji gejów i lesbijek. Najpierw omówiłam sytuację społeczno-prawną homoseksualistów w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem zjawiska dyskryminacji. Następnie przedstawiłam mity na temat tej orientacji, które niestety w dalszym ciągu są obecne w społeczeństwie. Ostatni podrozdział stanowi opis proponowanych przeze mnie zmian, których wprowadzenie, mogłoby pozytywnie wpłynąć na jakość życia gejów i lesbijek. Czwarty i piąty rozdział mojej pracy dotyczą przeprowadzonych przeze mnie badań naukowych. W pierwszym z nich przedstawiłam ich metodologiczne podstawy – omówiłam przedmiot i cel badań, wyróżniłam problemy badawcze oraz wskazałam zastosowane przeze mnie metody, techniki oraz narzędzia badawcze. Ostatni rozdział zawiera: przebieg badań, charakterystykę osób badanych oraz analizę wywiadów. Współcześnie wiele mówi się na temat akceptacji różnorodności oraz równości praw każdego człowieka. Niestety bardzo często są to jedynie puste slogany, a rzeczywistość jest zupełnie inna. Sytuacja osób o orientacji homoseksualnej w Polsce wciąż jest bardzo trudna. Geje i lesbijki są dyskryminowani zarówno pod względem prawnym, jak i społecznym. Ponadto często doświadczają przemocy fizycznej, psychicznej oraz instytucjonalnej. Wiele z nich nie potrafi zaakceptować swojej orientacji homoseksualnej, co także negatywnie wpływa na jakość ich życia. W mojej pracy przedstawione są fragmenty rozmów z gejami i lesbijkami, którzy zwierzają się, jak naprawdę funkcjonują w społeczeństwie i co stanowi dla nich największą trudność.

Poczucie godności rodziców dziecka z niepełnosprawnością W niniejszej pracy głównym celem było sprawdzenie tego, jak kształtuje się poczucie godności rodziców dziecka z niepełnosprawnością. Temat ten jest ważny, ponieważ badając go skupiamy się na funkcjonowaniu rodziny, a nie tylko jednostki z niepełnosprawnością. Określa z jakimi problemami mierzą się współczesne rodziny takiego dziecka i jak to na nie wpływa. Praca została podzielona na trzy części. Pierwsza z nich ma charakter teoretyczny. Jej zadanie to zdefiniowanie pojęć związanych z tematem i celem pracy. Wyjaśnione w niej zostają, w ujęciu literatury, takie zagadnienia jak: niepełnosprawność, rodzina oraz godność, a także wynikające z tych pojęć problemy istotne dla pracy, takie jak sytuacja rodziny dziecka z niepełnosprawnością czy godność osób z niepełnosprawnością i ich rodzin. Druga część opisuje metodologię badań własnych. Zawiera cel badań, problemy badawcze oraz metody i techniki badań. Praca ma charakter jakościowy, osadzony w paradygmacie interpretatywnym. Wykorzystaną metodą jest wywiad pogłębiony. W tej części znajdują się informacje dotyczące sposobu, miejsca przeprowadzanych badań oraz opis osób wybranych do wywiadu. Ostatnia część pracy poświęcona jest interpretacji badań własnych. Zawarte są w niej opisy tego, jak kształtuje się poczucie godności rodziców w różnych sytuacjach związanych z posiadaniem dziecka z niepełnosprawnością. W tym miejscu zawarte są wnioski z wywiadów oraz osadzenie ich w badaniach innych autorów.

Praca podejmuje tematykę poczucia jakości życia u zdrowiejących alkoholików, należących do Wspólnoty AA. Zakłada, że członkostwo w ruchu AA jest pozytywnie skorelowane z poczuciem jakości życia. Zagadnienie "poczucia jakości życia" rozpatrywane jest w niniejszej pracy w trzech aspektach: stanu zdrowia, ogólnego samopoczucia fizycznego i psychicznego (emocjonalnego) a także rozwoju osobistego. Koncentruję się w pracy również na powiązaniach pomiędzy zaangażowaniem w realizację Programu Dwunastu Kroków AA a zwiększaniem się poczucia jakości życia osób uzależnionych od alkoholu. Dużo uwagi poświęcam na porównanie poczucia jakości życia sprzed trzeźwienia, jak i w trakcie procesu zdrowienia, w związku z czym praca zawiera analizę tzw. "piciorysów", uzyskanych z przeprowadzonych przeze mnie wywiadów autobiograficzno-narracyjnych. Osobami badanymi byli Anonimowi Alkoholicy z jednej z wrocławskich grup AA. Problematyka zawarta w niniejszej pracy jest osadzona głównie w koncepcjach personalistycznych (dużo miejsca zajmuje omówienie logoteorii, której twórcą jest Victor E. Frankl; w Polsce została ona rozpropagowana głównie za sprawą ks. Kazimierza Popielskiego). Dużo uwagi poświęcone jest teoriom, które są kluczowe dla zrozumienia mechanizmów uzależnienia, jak i procesów zmian dokonujących się u osoby uzależnionej w procesie zdrowienia (wymienić należy tutaj transteoretyczny model zmiany oraz teorię samokontroli); nowe spojrzenie na wspólnotę AA jako czynnika chroniącego osoby uzależnione oraz mogącą stać się źródłem otrzymywania wielu zasobów (co wiąże się ze zwiększeniem poczucia jakości życia) zapewniają: teoria czynników chroniących i czynników ryzyka Krzysztofa Andrzeja Wojcieszka, teoria zachowania zasobów Stevena E. Hobfolla, jak i model podejścia salutogenetycznego zaproponowany przez Aarona Antonovskiego. Dla lepszego zrozumienia specyfiki funkcjonowania ruchu AA została przytoczona jego krótka historia, a także założenia filozoficzne, na których wspólnota AA oparła swoją działalność. Warto zaznaczyć, że niniejsza praca podejmuje problematykę, która do tej pory nie została dokładnie przebadana w Polsce, a eksploracja tego tematu wymaga wnikliwych i rzetelnych badań. W pracy poruszam się więc po obszarach nie do końca poznanych i zbadanych, co stanowi niejako wyzwanie dla młodego badacza.

Praca zatytułowana jest „Poczucie odrzucenia dzieci z rodzin dysfunkcyjnych w młodszym wieku szkolnym”. Podzielona została na dwie części – teoretyczną i praktyczną. Celem głównym części teoretycznej jest przedstawienie problematyki odrzucenia wśród dzieci w wieku wczesnoszkolnym, pochodzących z rodzin dysfunkcyjnych. Część praktyczna opiera się na projekcie, stworzonym w formie konspektów zajęć, mających na celu zniwelowanie problemu odrzucenia wśród dzieci. Pierwszy rozdział traktuje o dzieciach we wczesnym wieku szkolnym, czyli od siódmego do dwunastego roku życia. Ukazuje etapy oraz przebieg rozwoju: psychicznego, fizycznego, umysłowego, motorycznego, płciowego oraz moralnego. Ogólna charakterystyka wieku daje podstawy do rozpoznawania różnic w zachowaniu dziecka odrzuconego i akceptowanego. W kolejnym rozdziale opisana jest problematyka odrzucenia w ujęciu teoretycznym. Zostały wyodrębnione aspekty, wiążące się z tym zjawiskiem - doświadczenia, skutki, reakcje emocjonalne, schematy zachowań oraz profilaktykę. Przedmiot pracy obejmuje również charakterystykę rodziny dysfunkcyjnej, a mianowicie jej definicję, rodzaje oraz wpływ, jaki wywiera na dzieci. W wyniku realizacji części projektowej założony został cel zapobiegania oraz niwelowania odrzucenia u dzieci wczesnoszkolnych. Scenariusze zostały stworzone pod kątem pedagogicznym, ukierunkowane na budowanie poczucia własnej wartości, współpracę w grupie, postawy wrażliwości i empatii uczestników. W ramach zajęć przeprowadzony został cykl pięciu spotkań. Grupą docelową były dzieci uczęszczające do Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży w wieku 8 – 10 lat. Do realizacji zajęć niezbędna była znajomość metod i technik wychowania oraz nauczania, którym poświęcono oddzielny rozdział. Opisane zostały założenia, użyteczność oraz uzasadnienie wyboru wykorzystanych metod. Część projektowa została podsumowana poprzez ewaluację. Zawiera ona obawy, które pojawiały się w trakcie tworzenia scenariuszy oraz obserwacje i spostrzeżenia po realizacji zajęć.

Poczucie podmiotowości stanowi jedno z najważniejszych pojęć, które funkcjonuje i jest poddawane analizie we współczesnej humanistyce. Wynika to z faktu, iż to właśnie owa świadomość własnego „Ja” albo owo poczucie w istotny sposób wpływa na podmiotową reprezentację jednostki ludzkiej, jak i konstytuuje jej podmiotowość oraz status podmiotu. Bycie podmiotem wynika z uświadomienia sobie przez jednostkę ludzką indywidualnej wolności, doznawania siebie, swojej niepowtarzalności, tożsamości, posługiwaniu się refleksją nad sobą i otaczającym światem, jak i celowej aktywności. Podmiot dąży do osiągnięcia wpływu na rzeczywistość zarówno zewnętrzną jak i wewnętrzną, w oparciu o własne standardy i wartości. Z kolei poczucie podmiotowości jest swoistym przeczuciem osoby o sprawowaniu kontroli poznawczej i sprawczej nad rzeczywistością, przeświadczeniem o świadomym wpływaniu na bieg zdarzeń zgodnie z własnymi intencjami oraz o własnej skuteczności. Celem pracy było zbadanie czynników, które zdaniem studentów, wpływały na poziom ich indywidualnego doświadczania poczucia podmiotowości oraz symptomów, które temu zjawisku towarzyszyły. W tym celu badane osoby korzystając ze specjalnie skonstruowanego narzędzia, którym był arkusz osi czasu, udzielały indywidualnych wywiadów o tym, czego doświadczyły podczas pięciu lat studiowania. Poruszane tematy dotyczyły wydarzeń, które wywarły znaczący wpływ na przebieg ich studiów, zmian zachodzących w ich życiu pod wpływem studiów oraz przebiegu relacji interpersonalnych, szczególnie tych z wykładowcami i innymi studentami. Badani określając swój podmiotowy status w opisywanych sytuacjach opowiadali, co powodowało, że w niektórych z nich doświadczali poczucia podmiotowość lub braku poczucia podmiotowości oraz oceniali poziom ich odczuwania.

Jako główny cel mojej pracy magisterskiej, przyjęłam wskazanie specyfiki poczucia samotności osób w wieku późnej starości oraz rozpoznanie możliwości wsparcia społecznego. Tematyka samotności seniorów stała się dla mnie ważna za sprawą pracy w stacji opieki nad osobami starszymi. Niniejsza praca składa się z trzech części. W pierwszej z nich dokonałam analizy teoretycznej zjawiska samotności oraz starości i starzenia się, a następnie opisałam na podstawie literatury przedmiotu zagadnienie samotności osób starszych i możliwości wsparcia społecznego. W drugiej części przedstawiłam metodologię badań własnych. Wybrałam podejście jakościowe i jako metodę badań przyjęłam otwarty wywiad pogłębiony, aby ukazać rozumienie pojęcia i doświadczanie samotności z perspektywy konkretnych osób badanych. Trzecią część stanowi analiza jakościowa zebranego w wywiadach materiału badawczego, której dokonałam w oparciu o literaturę przedmiotu oraz odwołania do uprzednio prowadzonych przez naukowców badań na tematy samotności i starzenia się. Przeprowadzone przeze mnie badania wykazały silną korelację poczucia samotności ze stanem zdrowia respondentów. Osoby będące w stanie opuszczać mieszkanie we własnym zakresie, mają możliwość korzystania z oferty instytucji wspierających seniorów w wyjściu z samotności, natomiast badani cierpiący na przewlekłe choroby, zwłaszcza w zakresie narządu ruchu, wzroku i słuchu, które uniemożliwiają im samodzielne wychodzenie z domu, są narażeni na zerwanie znacznej części więzi społecznych. Respondenci uważają najbliższą rodzinę za najbardziej efektywne źródło zaspokajania potrzeb społecznych, natomiast odczuwają trudności w nawiązywaniu relacji z młodymi osobami. Duże znaczenie mają dla nich także kontakty z sąsiadami. Natężenie poczucia samotności badanych, jest zależne również od skali straty, jakiej doświadczyli w związku z wejściem w wiek późnej starości. Osoby badane wypracowują pewne strategie radzenia sobie z samotnością, opierające się na budowaniu relacji z innymi ludźmi, z samym sobą, z Bogiem oraz przyrodą.