wyszukiwanie/filtrowanie
| Lp. | Temat pracy | Promotor | Program studiów |
|---|---|---|---|
| 241. | Taniec jako wspomaganie edukacji artystycznej w wychowaniu wczesnoszkolnym | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Tematem pracy jest "Taniec jako wspomaganie edukacji artystycznej w wychowaniu wczesnoszkolnym. w pierwszym rozdziale pracy zawarte są informacje na temat rozwoju dzieci w młodszym wieku szkolnym, w kolejnym rozdziale zawarte są informację dotyczące tańców wykorzystanych w projekcie oraz informacje dotyczące rytmiki oraz wpływu tańca na działanie sfery emocjonalnej, motorycznej, poznawczej człowieka.w trzecim rozdziale opisana została szkoła podstawowa, zadania szkoły, funkcje szkoły.W czwartym rozdziale opisana została placówka Szkoła podstawowa im. Marii Konopnickiej nr 1 w Wołczynie. Piaty rozdział skupia się na metodycznych podstawach projektu. część II pracy to projekt zawierający konspekty opraz opis przeprowadzonych zadań.
|
|||
| 242. | Koszty psychologiczne a wybrane zachowania dewiacyjne wśród młodzieży ponadgimnazjalnej | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Przedmiotem mojej pracy zatytułowanej "Koszty psychologiczne a wybrane zachowania dewiacyjne wśród młodzieży ponadgimnazjalnej" jest zbadanie czy istnieje zależność między poziomem ponoszonych przez młodzież kosztów psychologicznych a występowaniem wśród niej zachowań dewiacyjnych bądź gotowością do ich wykazywania. W pierwszej części opisałam na podstawie literatury naukowej zagadnienia służące lepszemu zrozumieniu mojej pracy, a zatem czym są zachowania dewiacyjne, koszty psychologiczne, a także na czym polega teoria anomii Mertona i ogólna teoria napięcia Agnew. Metodą przeprowadzonych przeze mnie badań był sondaż wykonany na próbie 434 osób. Związki pomiędzy zmiennymi zostały zweryfikowane za pomocą analizy wariancji. Badania wykazały, iż osoby doświadczające wysokiego poziomu kosztów psychologicznych częściej znęcają się nad innymi, sięgają po marihuanę, a także wykazują gotowość do stosowania przemocy w odpowiedzi na prowokację, znęcania się nad innymi, używania marihuany i innych narkotyków oraz dopalaczy.
|
|||
| 243. | „Teratogen jako determinant rozwoju dziecka w okresie prenatalnym i postnatalnym na przykładzie autorskiego szkolenia : Teratogen zagrożeniem dla prawidłowego rozwoju dziecka. Czy możemy ich uniknąć? ” | dr Katarzyna Kokot | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Pierwszy rozdział pracy rozpoczyna się od przedstawienie podstawowych definicji związanych z tematem takich jak na przykład ciąża, cykl rozrodczy, geny, teratogenny czy wady rodzone oraz opisany został proces zapłodnienia. Ważną częścią tej częścią tego podrozdziału są również okresy jakie składają się na okres ciąży. W dalszej części pracy następuje scharakteryzowanie poszczególnych początkowo tygodni, a później miesięcy przebiegu ciąży, jak również przedstawione są uwarunkowania prawidłowego jej rozwoju z wyszczególnieniem w których okresach, poszczególne narządy są najbardziej narażone na wystąpienie wad wrodzonych.
W drugim rozdziale ukazana została klasyfikacja teratogenów, czyli ich podział na grupy. Następnie przedstawiony został cały szereg teratogenów, w jaki sposób oddziałują na płód, jakie wady wrodzone powodują. Po dość wąskim ujęciu, przeszłam do bardziej szczegółowych treści dotyczących kilku z wybranych, według mnie jednych z najpopularniejszych substancji mogących szkodliwie oddziaływać na płód.
Trzeci rozdział jest wstępem do szkolenia które zakończy całą pracę. Zostały tu opisane podstawowe informacje dotyczące szkoleń, dlaczego są tak popularne, jakie są ich rodzaje oraz jakie są ich poszczególne etapy. W dalszej części opisany został cykl uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba, jak również metody jakie mogą być pomocne podczas przeprowadzania szkolenia.
Ostatni rozdział przedstawia już samo szkolenie przeznaczone w szczególności dla kobiet planujących zajść w pierwszą ciążę. Opisane w nim zostały wszystkie cele i założenia projektu po czy przedstawiony został opis poszczególnych sesji szkoleniowych.
Ostatnią częścią pracy jest aneks w którym zawarta została tabela zawierającą poszczególne etapy szkolenia oraz załączniki. Tabela pokazuje przebieg szkolenia, jakie materiały są potrzebne do jego przeprowadzenia oraz jakich metod użyć. Na końcu umieszczone załączniki wraz z ankietą, umożliwiającą ocenę szkolenia przez uczestników, dzięki czemu możliwe będzie ulepszenie jego słabych stron i wprowadzenie odpowiednich zmian.
|
|||
| 244. | Kreowanie postaw prozdrowotnych poprzez aktywność fizyczną dzieci w wieku 6-8 lat w świetlicy szkolnej | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Głównym celem mojej pracy jest kreowanie postaw prozdrowotnych poprzez aktywność fizyczną u dzieci w wieku 6-8 lat. W pierwszym rozdziale pracy prześledziłam specyfikę rozwoju dzieci w wieku 6-8 lat. Opisałam zmiany w rozwoju społecznym, poznawczym, moralnym oraz w rozwoju fizycznym, który ma największe znaczenie dla tematu mojej pracy. Drugi rozdział mówi o zdrowiu, jako kapitale wychowanków, a także o aktywności fizycznej, która jest nieodzownym elementem życia człowieka. W rozdziale trzecim znajduje się opis świetlicy szkolnej, podstawy prawne jej funkcjonowania, funkcje i zadania, metody i formy, a także wyposażenie oraz kadra świetlicy. W rozdziale czwartym opisałam konkretną placówkę, w której przeprowadziłam cykl zajęć, który ma na celu wykreowanie w dzieciach postaw prozdrowotnych. Zwróciłam uwagę na zasoby placówki, jej specyfikę. Rozdział piąty opisuje metodyczne podstawy projektu. Opisane są w nim metody i techniki oddziaływań wychowawczych, które pomogą w realizacji zamierzonego celu. Projekt odpowie na potrzeby danej placówki, a także dzieci do niej uczęszczających.
|
|||
| 245. | Rozwijanie twórczości poprzez arteterapię u dzieci z niepełnosprawnością w zespole szkól specjalnych | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Celem niniejszej pracy było stworzenie i realizacja zajęć wychowawczych i dydaktycznych dotyczących rozwoju twórczości poprzez arteterapię u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w ZSS. Praca nad tym obszarem u dzieci z niepełnosprawnością pozwala na rozbudzenie ich kreatywności, wzmożenie pewności siebie, poznanie własnej osoby i ogólnie rzecz biorąc wpływa pozytywnie na rozwój emocjonalny, społeczny i intelektualny. Jako grupę odbiorców wybrałam wychowanków internatu ZSS im. Marii Grzegorzewskiej w Legnicy, ponieważ poznałam te dzieci już wcześniej i zauważyłam u nich deficyt na tle twórczości własnej.
Analizując fazy rozwoju psychologicznego dzieci z niepełnosprawnością, doszłam do konkluzji, iż poszczególne ich szczeble są mocno zaniżone. Dzieci mają problemy na poziomie intelektualnym, emocjonalnym i społecznym. Fizycznie są raczej sprawne i na tym samym etapie co dzieci w normie. W pracy wzięłam pod uwagę przede wszystkim sferę duchową, umysłową i społeczną.
Wybrałam arteterapię jako czynnik odgrywający główną rolę w przedsięwzięciu, ponieważ ma ona bardzo szeroki zakres możliwości. Wśród wielu definicji, można wyróżnić arteterapię względnie postrzeganą jako terapię przez sztukę, lub jako konkretne techniki, np. taniec, hodowla roślin, plastyka, muzyka, teatr, obcowanie z lasem i morzem oraz zabawa.
Rozkwit pedagogiki specjalnej w Polsce miał największy zasięg pod koniec XIX wieku podczas zaborów. Powstały wtedy pierwsze szkoły specjalne. Obecnie istnieje wiele wyspecjalizowanych placówek działających dla dzieci z niepełnosprawnością. Wychowawcy są wykształceni w kierunku oligofrenopedagogiki, oraz posiadają kursy terapeutyczne pomagające w pracy z takimi dziećmi. Internat Zespołu Szkół Specjalnych daje możliwość wypełniania obowiązku szkolnego w pełnym wymiarze. Wychowankowie oprócz zajęć elementarnych, typowo dydaktycznych, uczą się tu również kompetencji społecznych oraz samoobsługowych. Taki typ szkolnictwa daje możliwość wielostronnego rozwoju dziecka. Ośrodek w Legnicy powstał w połowie XX wieku i rozwijał się na przestrzeni lat, aż do teraz. W tym momencie Zespół Szkół Specjalnych posiada 2 szkoły podstawowe, 2 gimnazja, zasadniczą szkołę zawodową, internat oraz ośrodek rehabilitacyjno-wychowawczy.
W internacie przebywają dzieci od poniedziałku do piątku, dla niektórych to ich dom, bo swojego nie mają, lub nie znają, a na weekendy trafiają do domu dziecka w Golance Dolnej. Wychowankowie posiadają niepełnosprawność w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym i głębokim. Z moich obserwacji dochodzę do wniosku, iż dla niektórych z nich znacznie większym obciążeniem niż niepełnosprawność, jest zachwianie emocjonalne, patologiczni rodzice lub ich brak. Toteż postanowiłam, że sposób pracy, które zastosuję w scenariuszach zajęć, ma być atrakcyjny dla dzieci, dać im odreagować napięcie, poczuć się bezpiecznie i pozwolić im poznać własną wartość. Głównie zastosowałam metody zadaniowe.
Projekt zawiera 5 przykładowych konspektów za
|
|||
| 246. | Wybrane uwarunkowania postaw studentów wobec piractwa komputerowego | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Temat pracy licencjackiej: „Wybrane uwarunkowania postaw studentów wobec piractwa komputerowego”.
Celem pracy jest przedstawienie wybranych uwarunkowań postaw studentów wobec piractwa komputerowego, a także zaprojektowanie i przeprowadzenie badania za pomocą kwestionariusza ankiety. Ankieta pozwoli uzyskać odpowiedzi na pytania: co kieruję studentów do łamania prawa, jakie są ich cechy osobowościowe i jakie mają przekonania oraz jakie uwarunkowania wpływają na piractwo komputerowe.
Praca przedstawia wybrane uwarunkowania postaw studentów wobec piractwa komputerowego. Praca składa się z czterech rozdziałów poprzedzonych wstępem i podsumowanych w zakończeniu. W rozdziale pierwszym przedstawiona została istota piractwa komputerowego. Zostały w nim wyjaśnione podstawowe pojęcia dotyczące poruszanego zagadnienia, a także opisane zostały rodzaje piractwa. Przedstawiono również w nim tematykę praw autorskich i instytucji które zajmują się ich ochroną. W rozdziale drugim opisano teorie wyjaśniające zagadnienie, postawy studentów wobec poruszanej tematyki, a także scharakteryzowano i przedstawiono ciemną triadę osobowości. W rozdziale trzecim przedstawiono metody i techniki badań, w pracy przeprowadzono badania za pomocą narzędzia jakim jest kwestionariusz ankiety. Rozdział czwarty to analiza wyników badań oraz przedstawienie wniosków i podsumowanie całej pracy. Obszarem który mnie zainteresował było piractwo komputerowe, które rozwija się w niesamowitym tempie, jest to tematyka która jest obecnie na czasie, ponieważ rozwój technologiczny jest bardzo istotny w życiu każdego człowieka, wpływa on na jakość życia. Przeprowadzenie badań ankietą pozwoliło uzyskać informację o wybranych uwarunkowaniach postaw studentów wobec piractwa komputerowego. Praca została oparta na literaturze przedmiotu, licznych artykułach i wiedzy własnej.
|
|||
| 247. | Kompensowanie zaburzeń dysleksyjnych poprzez gry i zabawy wśród uczniów klas IV-VI szkoły podstawowej | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Tematem pracy licencjackiej jest „ Kompensowanie zaburzeń dysleksyjnych poprzez gry i zabawy wśród uczniów klas IV-VI szkoły podstawowej.”
W pierwszym rozdziale opisuję rozwoje dziecka. W rozwoju poznawczym opisywany jest ważny okres w życiu dziecka, ponieważ na tym etapie zaczyna się nauka i dziecko przyjmuje nową rolę – ucznia.
W rozwoju moralnym dzieci zaczynają uświadamiać sobie, że istnieją reguły i zasady, które są z góry narzucone przez społeczeństwo i należy ich przestrzegać. Zaczynają tworzyć sobie hierarchię wartości, które przejmują od rodziców a także od znajomych.
Jeśli chodzi o rozwój fizyczny, jest to wiek w którym zaczyna się wiele zmian w ciele dziecka, ale także w umyśle. Dzieci nabywają myślenia abstrakcyjnego oraz umiejętności refleksji. W tym czasie przezywają także tzw. okres buntu. Oczywiście nie każdy reaguje tak samo. Dla innych okres „ kryzysu tożsamości” może przebiec niezauważalnie.
Jeśli chodzi o rozwój społeczny zmiany dotyczą wartości wewnętrznych jednostki.
Dziecko zaczyna dostrzegać uczucia drugiej osoby. Ważna staje się dla nich pozycja w grupie, czują potrzebę akceptacji ze strony innych.
Ostatni rozwój dotyczy emocji, dzieci na etapie średniego dzieciństwa mają największą zdolność do wyrażania emocji. Dzieci w tym wieku już zdają sobie sprawę z istnienia reguł i stosują się do nich, wiedzą jak się zachować w danej chwili i zapanować nad emocjami.
Drugi rozdział dotyczy definicji i różnych rodzajów dysleksji.
Uważa się, że dysleksja jest dziedziczna i jest ona wynikiem pewnych zakłóceń procesów umysłowych. Można wyróżnić różne źródła dysleksji: kłopoty z czytaniem, pisaniem, matematyką, koncentracją oraz ortografią. Każde z tych czynników sprawia uczniom trudności w nauce. Należy uzbroić się w cierpliwość i poświęcić takiemu dziecku więcej czasu, ponieważ, jest mu trudniej zrozumieć pewne informację, niż „ normalnym” dzieciom. Dziecko dyslektyczne powinno współpracować z terapeutą, nauczycielem oraz rodzicem. Ćwiczenia powinny być kreatywne i twórcze, aby nie zniechęciły się do nauki.
Rozdział trzeci dotyczy edukacji w szkole podstawowej. Zawarte są w nim najważniejsze pojęcia oraz cele, zadania i funkcje szkoły. Wyróżnia się cztery główne funkcje: dydaktyczną, wychowawczą, opiekuńczą oraz środowiskową.
Pierwsza z nich dotyczy kompletu zasad organizacyjnych nauczania i uczenia się. Funkcja opiekuńczo-wychowawcza ma za zadanie zaspokajanie codziennych potrzeb ucznia oraz rozwijanie wszechstronnego rozwoju ich osobowości. Najważniejszym środowiskiem wychowawczym jest rodzina, dlatego istotna jest także funkcja środowiskowa. Rodzice powinni współpracować ze szkołą, aby pomóc dziecku w edukacji.
Rozdział czwarty dotyczy konkretnej szkoły: Szkoła Podstawowa im. Orła Białego nr 20 we Wrocławiu. Realizuje ona cele i zadania określone w ustawie o systemie oświaty, przestrzega regulaminów i wymaga tego samego od uczniów i rodziców.
Kolejny rozdział dotyczy metod i technik stosowanych p
|
|||
| 248. | Promocja technik relaksacyjnych jako przedziwdziałanie problemom adaptacyjnym dzieci klas "zerowych" | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Rozpoczęcie edukacji w oddziale zerowym to ważne wydarzenie w życiu każdego dziecka oraz jego rodziny.Klasy zerowe są oddziałami przedszkolnymi ale coraz częściej znajdują się one w budynkach szkolnych co ma pomóc dzieciom oswoić się z miejscem, nauczycielami i zmianą trybu z samej zabawy na naukę połączoną z zabawą. Dobry początek w klasie zerowej może więc oznaczać, że dziecko w przyszłości będzie sobie lepiej radzić podczas edukacji szkolnej, łatwiej przejdzie przez napotkane trudności i niepowodzenia oraz nabierze szacunku do siebie i swoich obowiązków.Rozpoczęcie edukacji przedszkolnej w oddziale zerowym jest ważnym wydarzeniem w życiu dziecka i rozpoczyna w nim nowy etap. Dla wielu dzieci oznacza on pierwsze rozstania z rodzicami i osobami bliskimi, kontakty i interakcje z rówieśnikami oraz nieznanymi im osobami dorosłymi, dla innych oznacza zmianę znanej grupy przedszkolnej oraz pań przedszkolanek na zupełnie nowe, nieznane im osoby. Obie sytuacje mogą być powodem przeżywania przez dziecko silnych negatywnych emocji. Dzieci w wieku pięciu lat są jeszcze silnie emocjonalnie uzależnione od rodziców lub opiekunów i nie bardzo potrafią sobie poradzić bez ich pomocy. W oddziale zerowym dziecko nie jest pozostawione samo sobie, bo może liczyć na pomoc nauczyciela a czasami również na pomoc drugiego nauczyciela wspomagającego jednak problem tu stanowi jeszcze słaba komunikacja słowna dziecka. Pięciolatek może nie potrafić dobrze komunikować się słownie, a złe zrozumienie go przez nauczyciela będzie kolejną trudną sytuacją dla dziecka. Kolejnym powodem stresu dla dziecka może być to, że i sala oddziału zerowego, zabawki w niej, stoły, meble są inne niż w domu lub w przedszkolu. Wielkość szkoły może przytłoczyć, jej topografia, ilość innych uczniów w szkole, jej kolory, kształty pomieszczeń to wszystko może być powodem stresu. Dziecko odbiera wszystko co go otacza poprzez zmysły a one podpowiadają mu, że otoczenie nie jest znane i dziecko nie poczuje się w nim bezpiecznie. Przestrzeń go otaczająca nie jest oswojona co czyni ją niebezpieczną i wzbudza to lęk. Z powodu tak wielu trudności dzieci rozpoczynające edukację w oddziale zerowym często mają problemy z adaptacją w nowym środowisku. Te trudności można nazwać stresem adaptacyjnym, który może przejawiać się poprzez odmowę przez dziecko chodzenia do zerówki, płaczem przy rozstaniach z rodzicami, agresją lub biernością, apatią i brakiem zainteresowania kontaktem z rówieśnikami. Problemom adaptacyjnym mogą również towarzyszyć objawy somatyczne takie jak wymioty, biegunka, bóle głowy oraz brzucha, problemy ze snem. Niektóre dzieci zaczynają często chorować, może również nastąpić regres objawiający się moczeniem nocnym lub problemami z mówieniem, jąkanie i obgryzanie paznokci również jest charakterystyczne przy zaburzeniach adaptacyjnych. Te wszystkie niepokojące sygnały dają rodzicom i nauczycielom znać, że z dzieckiem dzieje się coś złego, z czym sobie ono nie radzi a poprzez wszystkie trudne zac
|
|||
| 249. | Wspomaganie gotowości szkolnej sześciolatków w pierwszej klasie szkoły podstawowej | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Praca została poświęcona zagadnieniom związanym z gotowością szkolną dziecka sześcioletniego rozpoczynającego naukę w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Przedstawiono ogólny rozwój sześciolatka oraz poziomy, jakie powinien osiągnąć, aby być gotowym do rozpoczęcia edukacji. Skupiono się na głównym zagadnieniu, czyli osiąganiu dojrzałości szkolnej. Wykazano jakie kompetencje i sprawności powinny zostać opanowane, a także z jakimi problemami można się spotkać podczas jej zdobywania. Wyróżniono diagnozy, które badają poziom gotowości szkolnej oraz pomagają określić, które obszary wiedzy i umiejętności należy ćwiczyć. Scharakteryzowano cele, zadania, funkcje, dokumentację oraz kadrę szkoły podstawowej oraz wszelkie ustawy i rozporządzenia z nimi związane. Skupiono się na Szkole Podstawowej nr 76 we Wrocławiu, w której została zrealizowana część projektowa. Celem zajęć przeprowadzonych z sześcioletnimi uczniami pierwszej klasy było ćwiczenie niezbędnych do osiągnięcia gotowości szkolnej kompetencji takich jak: koncentracja, zapamiętywanie oraz logiczne i kreatywne myślenie. Zrealizowano pięć zajęć, które spełniły swoje zadanie. Były oparte na zadaniach grupowych, indywidualnych i rywalizacji. Uczniowie chętnie współpracowali, a wykonywane przez nich zadania wykazały, jakie obszary ich wiedzy i umiejętności należy w dalszej edukacji ćwiczyć i poprawiać.
|
|||
| 250. | Używanie substancji psychoaktywnych przez młodzież w świetle wybranych czynników rodzinnych | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Moja praca licencjacka nosi tytuł „Używanie substancji psychoaktywnych przez młodzież w świetle wybranych czynników rodzinnych”. Ten temat zainteresował mnie ponieważ używanie substancji psychoaktywnych wśród młodzieży staje się coraz bardziej popularne. Oczywisty jest fakt, że sięganie po substancje psychoaktywne spowodowane może być ciekawością, presją rówieśników. Jednak nie cała populacja młodzieży sięga po substancje psychoaktywne. W pierwszej kolejności nasunęło mi się na myśl pytanie z czego wynika, że część młodzieży sięga po substancje psychoaktywne a część od nich stroni. Szukając odpowiedzi na to pytanie stwierdziłam, że rodzina jako grupa społeczna, w której odbywa się socjalizacja pierwotna, i która jest najważniejszą i najbliższą młodemu człowiekowi grupą społeczną może mieć duży wpływ na młodego człowiek oraz na to czy będzie on sięgał częściej lub rzadziej po substancje psychoaktywne. Dlatego też w mojej pracy badane są zależności pomiędzy wybranymi czynnikami rodzinnymi a używaniem substancji psychoaktywnych. Pierwszym badanym przeze mnie czynnikiem jest więź pomiędzy dzieckiem a rodzicami czyli jak bardzo dziecko przywiązane jest do swoich rodziców,czy lubi spędzać z nimi czas,czy rodzic jest dla młodego człowieka autorytetem i jak bardzo liczy się z jego zdaniem,czy czuje się akceptowane w swojej rodzinie. Kolejnym czynnikiem jest kontrola rodzicielska czyli świadomość jak i z kim dziecko spędza wolny czas, pilnowanie przestrzegania reguł panujących w domu. Ostatnim, trzecim badanym przez mnie czynnikiem jest resiliencja rodziny czyli zdolność rodziny do radzenia sobie w sytuacjach trudnych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich zawarte są wyjaśnienia podstawowych pojęć, które są istotne dla mojej pracy. Są wyjaśnione tam między innymi takie pojęcia jak substancje psychoaktywne, rodzina, wiek młodzieńczy. W pierwszym rozdziale są także zamieszczone teorie wyjaśniające interesujące mnie zjawisko. Została wymieniona koncepcja Reissa, Teoria Nye’a, teoria Hirshiego oraz teoria Streita. W drugim rozdziale zamieściłam część metodologiczną dotyczącą przeprowadzonych badań czyli podstawowe pojęcia dotyczące przeprowadzania badań oraz problemy badawcze na, które będę szukać odpowiedzi w toku przeprowadzanych badań oraz wysunięte są odpowiednie hipotezy czyli przypuszczalne odpowiedzi na interesujące mnie pytania. Trzecim rozdziale umieszczone są wyniki przeprowadzonych badań. W nim właśnie została przeprowadzona weryfikacja postawionych przeze mnie hipotez dotyczących zależności pomiędzy wybranymi przeze mnie czynnikami rodzinnymi a używaniem substancji psychoaktywnych przez młodzież. Analizowane badania były przeprowadzane wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych w wielu 15-20 lat. Większość postawionych przeze mnie hipotez potwierdziła się. Jednak z pewnymi wyjątkami. Wyniki badań biorące pod uwagę tylko populację dziewcząt dotyczące zależności pomiędzy więzią z rodzicami oraz resiliencją rodziny okazały się nie
|
|||
| 251. | Rozwijanie kompetencji interpersonalnych pokolenia "kciukowców" wieku gimnazjalnego | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Moja praca licencjacka dotyczy rozwijania kompetencji interpersonalnych wśród gimnazjum. Podjęłam ten temat ponieważ coraz częściej zauważalny jest brak rozmowy twarzą w twarz między młodymi osobami. Do komunikacji posługują się przeważnie telefonami komórkowymi czy służą im do tego wszelakie media społecznościowe. Uważam, że jest to ogromny problem naszej cywilizacji. Nastolatkowie rozmawiając ze sobą twarzą w twarz czują się w pewien sposób nieswojo i niekomfortowo, ponieważ boją się, że jakiekolwiek ich kłamstwo może być zauważone przez rozmówce poprzez mimikę twarzy czy gesty. W poszczególnych rozdziałach pracy przedstawiona jest definicja pokolenia nastolatków, którzy nazwani zostali „kciukowcami”, a także opisane są konsekwencje jakie wynikają z braku kontaktów międzyludzkich. Zajęcia, które przeprowadziłam w ramach pracy uważam, że były interesujące, ponieważ uczniowie bardzo chętnie brali w nich udział i wdawali się w dyskusję. Rozmowa zwłaszcza w społeczności klasowej jest, bardzo ważna, ponieważ w ten sposób dowiadujemy się o nowo poznanych osobach ciekawych rzeczy, które są prawdziwe, a nie zaczerpnięte z serwisu społecznościowego.
|
|||
| 252. | Kreowanie ról społecznych u dzieci 6-9 letnich z rodzin o zaburzonej strukturze w szkole podstawowej nr 1 im.Henryka Sienkiewicza w Zielonej Górze | dr hab. Arkadiusz Urbanek | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Celem niniejszej pracy jest analiza rodzin o zaburzonej strukturze, czyli takiej która nie spełnia przypisanych jej ról społecznych związanych z wychowaniem oraz edukacją dzieci.
W dzisiejszych czasach występuje wiele zagrożeń, które w sposób nieunikniony wpływają na strukturę rodziny i jej funkcjonowanie w społeczeństwie. Ciągłe konflikty, pogoń za pieniędzmi oraz karierą, sprawiają że rodzina się rozpada.
Niepełna struktura rodziny wpływa niekorzystnie na edukację oraz rozwój dziecka. Poprzez rozpad rodziny zaburzają się jej funkcje m.in opiekuńcza, socjalizacyjna, wychowawcza, a nawet kulturowa. Dziecko nagle widząc zmiany zachodzące w jego wspaniałej, pełnej miłości rodzinie zaczyna odczuwać niepokój, lęk, a także nie chęć do otaczającego go świata.
Dużą rolę socjalizacyjną w rozwoju dziecka pełni również szkoła. To ona poprzez różnego rodzaju zajęcia,czy programy profilaktyczne pomaga dziecku zrozumieć otaczający go świat.
W moim projekcie pedagogicznym staram się przedstawić problemy współczesnej rodziny jakie w coraz większym stopniu dotykają społeczeństwo oraz w jaki sposób można próbować ten problem chociaż w jakimś stopniu zmniejszyć.
|
|||
| 253. | Makiawelizm a przystosowanie człowieka | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Celem niniejszej pracy jest sprawdzenie jakie są różnice w przystosowaniu między osobami o skłonnościach makiawelistycznych z osobami bez takich skłonności. W pracy poruszane są wiec takie zagadnienia jak przystosowanie, socjalizacja, makiawelizm, a także pokrewne jego zachowania, czyli psychopatia i narcyzm. Na potrzeby niniejszej pracy przeprowadziłem badania metodą sondażu diagnostycznego, a narzędziem, który zastosowałem był kwestionariusz ankiety. Dzięki analizie rezultatów udało się potwierdzić lub zaprzeczyć postawione wcześniej hipotezy.
|
|||
| 254. | Program metadonowy w leczeniu uzależnienia | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Program metadonowy- zwycięstwo czy porażka w leczeniu uzależnienia od opiatów?
|
|||
| 255. | Profilaktyka zaburzeń odżywiania poprzez naukę zdrowych nawyków żywieniowych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Moja praca odnosi się do tematu profilaktyki zaburzeń odżywiania poprzez naukę zdrowych nawyków żywieniowych u dzieci wczesnoszkolnych. Opisuje etapy rozwoju dziecka wraz, z którymi stopniowo mogą pojawiać się już pierwsze symptomy chorób żywieniowych. Głównymi chorobami, na których się skupiłam jest anoreksja i bulimia. Profilaktyka ma za zadanie działać zapobiegawczo we wczesnym stadium ryzyka jak i na jego początku. Część projektową przeprowadziłam w klasie 1 szkoły podstawowej gdyż tam najłatwiej jest zaobserwować przyzwyczajenia, które już dzieci posiadają. Zajęcia miały na celu poznać ich dotychczasową wiedzę w zakresie profilaktyki problemów odżywiania oraz przypomnieć/ nauczyć zdrowych nawyków. Spotkania opieraly się na burzy mózgów, nagrodach, pracy grupowej oraz indywidualnej. Dzieci z zapałem wykonywały zadania i dzieliły się pomysłami. Poznały zalecenia prozdrowotne oraz negatywne skutki złego odżywiania. Uważam, że tematyka tego typu jest niezwykle istotna ponieważ jedzenie jest nieodłączną częścią ludzkiej egzystencji. Kiedy pojawiają się złe nawyki może przerodzić się to w różnego typu choroby na co jako ludzie żyjący w XXI wieku jesteśmy coraz bardziej narażeni. Ważne jest też aby rodzice zdawali sobie sprawę z takiego ryzyka i dawały dzieciom dobry przykład. Szkoła, w której miałam możliwość przeprowadzenia zajęć bez wątpienia rozumie ten problem i angażuje się w działania zapobiegawcze.
|
|||
| 256. | Kształtowanie kompetencji interpersonalnych u pierwszoklasistów w Szkole Podstawowej nr 1 w Wołczynie | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Tematem mojej pracy licencjackiej jest"Kształtowanie kompetencji interpersonalnych u pierwszoklasistów w Szkole Podstawowej nr 1 w Wołczynie". Zagadnienie poruszające istotny społeczny proces komunikacji i adaptacji dziecka do nowego środowiska. W całym tym procesie najważniejsze jest dobro dziecka i jego potrzeby. Rozpoczynając naukę szkolną uczeń powinien nabywać określone kompetencje społeczne, które umożliwiają mu funkcjonowanie w nowym środowisku jakim jest szkoła. Celem mojej pracy jest kształtowanie u ucznia tych społecznych kompetencji oraz rozwijanie potencjału dziecka w toku ich nabywania. W rozdziale I opisane zostały określone rozwoje, charakterystyczne dla młodszego wieku szkolnego:6-12 r.ż., rozpoczynając od rozwoju psychicznego dziecka i zmian w nim występujących, zarówno w jego psychice jak i zachowaniu. Nowe środowisko stawia nowe wymagania, zadania, z którymi dziecko musi sobie poradzić, modyfikując swoje zachowanie, w celu poprawnej adaptacji. Niemniej jednak okres ten jest dość trudnym i emocjonalnym czasem dla dziecka. W rozdziale I omówiony został także rozwój poznawczy, w tym między innymi koncepcje J.Piageta.Istotnym i szeroko zdefiniowanym z racji tematu pracy jest rozwój społeczny, a w jego obrębie także omówiony został rozwój osobowości oraz rozwój zdolności komunikacyjnych. Prawidłowy rozwój społeczny warunkuje funkcjonowanie w grupie, poprawne relacje z rówieśnikami, sposoby komunikowania się oraz stwarza możliwości przyjmowania określonych ról społecznych. W środowisku szkolnym, w grupie dziecko nabywa umiejętności kształtowania wspólnych zainteresowań,celów, a także doświadcza poczucia przynależności oraz tożsamości. Osobowość dziecka i jej rozwój pozwala na kształtowanie świadomości siebie, własnych działań i zachowań, w tym również na kontrolowanie emocji, dzięki swojej aktywności. Rozdział II to wyjaśnienie definicji kompetencji interpersonalnych oraz ich rola w społecznym rozwoju dziecka. To dzięki tym kompetencjom dziecko opanowuje umiejętności nawiązywania kontaktu społecznego oraz skutecznej komunikacji. Wykształca się także dojrzałość szkolna, czyli umiejętność w nabywaniu wiedzy i działaniu w różnych sytuacjach w skutek pozytywnej adaptacji do środowiska. Rozdział II zawiera także opis inteligencji interpersonalnej według D.Golemana. Wyróżnia on rodzaje spostrzegania emocji, które są częścią tej inteligencji, która pozwala na kierowanie własnym rozwojem oraz życiem. Wspomniana została również psychospołeczna koncepcja wychowania H.S. Sullivana, której główną tezą było to iż osobowość człowieka kształtują zarówno czynniki biologiczne jak i społeczne. W rozdziale II przytoczone są także niektóre badania kompetencji społecznych dzieci. III rozdział dotyczy szkoły podstawowej, jej definicji oraz prawnej podstawy jej funkcjonowania, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30.V. 2014r. "w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typac
|
|||
| 257. | Pornografia jako przejaw zjawiska kryzysu męskości.Warsztaty uświadamiające dla młodych mężczyzn. | dr hab. Edyta Zierkiewicz prof. UWr | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Rozdział I pracy zatytułowany „Tożsamość mężczyzny i geneza kryzysu męskości” poświęcam wyjaśnieniu specyfiki kryzysu męskości. W pierwszym kroku charakteryzuję dwie obowiązujące w kulturze zachodniej wizje męskości – zależy mi na ukazaniu różnić między nimi oraz zawróceniu uwagi na to, jak przyjęta koncepcja płci wpływa na jej realizację. Następnie porządkuję i opisuję wydarzenia, które bezpośrednio przyczyniły się do powstania kryzysu męskości. Staram się również nakreślić reakcję mężczyzn na zachodzące zmiany.
W rozdziale II „Pornografia jako wybrane zagrożenie dla konstrukcji męskości u współczesnych mężczyzn” opisuję zagrożenia związane z korzystaniem z materiałów pornograficznych. Podkreślam niejednoznaczność istniejących definicji pornografii i związanych z tym następstw. Zwracam uwagę na odmienne opinie badaczy odnośnie szkodliwości treści pornograficznych. Jednak przede wszystkim przedstawiam ryzyko związane z kontaktem chłopców i młodych mężczyzn z materiałami tego typu.
Rozdział III „Szkolenie jako forma edukacji” składa się ze wstępu teoretycznego, będącego wprowadzeniem do autorskiego warsztatu „Kryzys męskości – co oznaczają współczesne zmiany zachodzące w modelu męskości i jak radzić sobie z potencjalnymi zagrożeniami tego zjawiska?”. W części pierwszej wyjaśniam popularność szkoleń i przedstawiam je jako formę edukacji skuteczną przede wszystkim w pracy z dorosłymi. Charakteryzuję również Cykl Kolba, czyli wykorzystany przeze mnie model projektowania i prowadzenia warsztatu. W części drugiej referuję przebieg przeprowadzonego szkolenia.
|
|||
| 258. | Wspieranie młodzieży z autyzmem w codziennym funkcjonowaniu za pomocą zajęć rewalidacyjnych | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Tematem mojej pracy jest Wspieranie młodzieży z autyzmem w codziennym funkcjonowaniu za pomocą zajęć rewalidacyjnych. W pracy skupiam się na młodzieży w wieku dorastania. W pierwszym rozdziale opisuje rozwój nastolatka, skupiam się na najważniejszych i najbardziej istotnych etapach. Następnie przechodzę do problemu, jakim jest autyzm. Przybliżam pojęcie,oraz co charakteryzuje zaburzenie.
W rozdziale poruszam problem, najistotniejszy czyli komunikacje. Opisuje, co sprawia największy problem w nawiązywaniu relacji międzyludzkich. Prezentuje również mocne strony takie jak : uzdolnienia i predyspozycje osób z autyzmem.
W kolejnym rozdziale opisuje placówkę(stowarzyszanie)przedstawiam w jaki sposób prosperuje stowarzyszenie.
Następnie wypisuje metody i techniki, jakie zastosuje w części projektowej.Prace kończę podsumowaniem na temat odczuć i refleksji ze zrealizowanych zajęć.
|
|||
| 259. | „Komunikacja w rodzinie na przykładzie autorskiego projektu warsztatu: Jak rozmawiać w rodzinie, by się rozumieć i skutecznie komunikować?” | dr Katarzyna Kokot | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Niniejsza praca skupia się na tematyce komunikacji w rodzinie. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział jest poświęcony tematyce komunikacji. Rozdział ten dokładnie opisuje co to jest komunikacja, jakie są formy jej wyrażania i w jakim celu ludzie się komunikują. Drugi rozdział skupia się w całości na rodzinie. Omawiana jest w nim definicja rodziny jak i problemów jakie się pojawiają w jej obrębie. Rozdział trzeci skupia się na komunikacji i rodzinie. Natomiast rozdział czwarty to własny projekt szkolenia dotyczącego skutecznego porozumiewania się w rodzinie.
|
|||
| 260. | „Dorosłe Dzieci Alkoholików – następstwa alkoholizmu rodziców na przykładzie autorskiego projektu warsztatu : Syndrom DDA – jak z tym żyć?” | dr Katarzyna Kokot | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Każdego dnia w naszym kraju rodzą się dzieci, lecz nie każde z nich ma szanse na szczęśliwe dzieciństwo. Nie każde z nich jest wychowywane na dobrego człowieka, wspierane, kochane, uczone jak żyć, jak radzić sobie z problemami i emocjami. Są dzieci, które wychowują się w rodzinach dysfunkcyjnych, gdzie rodzice są uzależnieni od alkoholu. Okres ten wpływa znacząco na ich życie dorosłe.
Obserwując rzeczywistość, ludzi z mojego otoczenia odnoszę wrażenie, że syndrom DDA nie jest w pełni rozumiany, a wiedza na ten temat jest dość uboga. Skłoniło mnie to do podjęcia tego tematu w swojej pracy licencjackiej.
W pierwszym rozdziale opiszę jak powinna wyglądać rodzina funkcyjna, jakie mieć cechy, aby dziecko w niej wychowujące się było szczęśliwe. Rozdział ten będzie zawierał również wyjaśnienie czym jest rodzina dysfunkcyjna i jakie wyróżniamy typy uzależnienia od alkoholu. Zwrócę też uwagę na to jak wygląda życie dziecka w rodzinie alkoholowej.W drugiej części poruszę temat syndromu DDA. Opiszę samoocenę Dorosłych Dzieci Alkoholików, ich relacje ze społeczeństwem jak również problemy z jakimi muszą zmierzyć się tworząc bliższe związki.
W trzecim rozdziale zostaną przedstawione formy pomocy dla Dorosłych Dzieci Alkoholików z jakich mogą skorzystać w Polsce.Opiszę formy samopomocowe jak również różne rodzaje terapii. Zwrócę szczególną uwagę na Program Dwunastu Kroków. Czwarty rozdział zawiera wiedzę teoretyczną na temat prowadzenia szkoleń, uwzględniając cykl Kolba. Ostatnia część mojej pracy zawiera zaprojektowany przeze mnie warsztat: ,, DDA- jak z tym żyć?".
|
|||
| 261. | Rozwijanie umiejętności uczenia się,poprzez zabawę u dzieci w wieku przedszkolnym w niepublicznym przedszkolu Tęczowa Dolina | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Zabawa jest podstawową formą działalności dziecka, towarzyszy mu od początku życia. W momencie zabawy dzieci są odprężone radosne i potrafią przyswoić więcej informacji. W Okresie przedszkolnym podstawowym zadaniem dzieci staje się uczenie, nie powoduje to wyeliminowania zabawy z ich życia natomiast na tym poziomie rozwojowym powinny być wprowadzone zabawy dydaktyczne i tematyczne. Zabawy i gry wzmacniają mechanizm myślenia a także spostrzegawczość. dzięki temu później łatwiej zapamiętują reguły ortograficzne, matematyczne i nie maja problemu z przyswajaniem nowych wiadomości. Zabawa zaspokaja potrzeby rozwojowe zwłaszcza na podłożu psychicznym. Zabawy dydaktyczne ukierunkowane są na osiągnięcie konkretnego celu, tj. rozwoju procesów poznawczych, dziecko w sytuacji zadaniowej pobudza swoja ciekawość, rozwija aktywność umysłową, koncentruje uwagę i panuje nad emocjami. Zabawa powinna zajmować centralne miejsce w wychowaniu przedszkolaka, jest ona jedną z jego podstawowych potrzeb. nie można wychowywać aktywnego, samodzielnego, inteligentnego dziecka nie dając mu możliwości bawienia się, czyli poznawania świata w przyjemy dla niego sposób rozwijania umiejętności uczenia się poprzez pobudzanie różnych bodźców.
|
|||
| 262. | Kreowanie kompetencji społecznych poprzez gry i zabawy wśród dzieci w młodszym wieku w świetlicy szkolnej | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Tematem pracy jest kreowanie kompetencji społecznych poprzez gry i zabawy. Poruszono zagadnienia takie jak kompetencje społeczne, omówiono dlaczego gry i zabawy są ważne w młodszym wieku szkolnym. W części teoretycznej zostały przedstawione rożne aspekty kreowania umiejętności społecznych poprzez gry i zabawy. Założeniem pracy jest udowodnienie jak znaczący wpływ na rozwój, zwłaszcza ten społeczny mają gry i zabawy. W pierwszym rozdziale zostały przedstawione różne aspekty rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Pierwszy podpunkt nawiązuje do rozwoju społecznego. Kolejny podrozdział to poruszenie aspektu moralnego wśród dzieci w młodszym wieku szkolnym. Tu nawiązano do spostrzeżeń Kohlberga. .W punkcie o rozwoju poznawczym zauważono cechy charakterystyczne dla dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zmiany w pamięci, postęp w układzie nerwowym, poznawanie celowości rzeczy. Poruszono pogląd Jeana Piageta o operacjach konkretnych. W pracy omówiono też rozwój fizyczny dziecka- sprawność ruchową i możliwości manualne u dziecka siedmioletniego. W drugim rozdziale zatytułowanym „Problematyka” przybliżone zostało pojęcie zabawy, od czego wywodzi się ten termin oraz nawiązano do tego, że obecnie zabawa w edukacji odgrywa bardzo ważną rolę. Z rozdziału można się dowiedzieć jak zabawę postrzega ośmiolatek. Rodzaje zabaw zostały opisane w kolejnym podrozdziale. Nawiązano do zabaw które ułatwiają wejść w grupę, ale także takie które pozwalają dziecku się zrelaksować. Opisano dramę w której są odgrywane scenki jako pewien typ zabaw, ale nie pominięto także gry w role gdzie dziecko naśladuje określoną postać. Wymieniono zabawy zespołowe, tematyczne które wpływają na kreowanie kompetencji społecznych, poszerzają wyobraźnię, kształtują techniki manipulacyjne. Kolejny podrozdział dotyczy kompetencji społecznych a podrozdział zatytułowany „ Fenomen nauki poprzez zabawę” nawiązuje do tego jak ważne dla osiągnięcia celów edukacyjnych jest dobre przeprowadzenie zabawy, która pozwala ten cel osiągnąć. Dalej jest opis świetlicy szkolnej, w której zostały przeprowadzone zajęcia. Opisano czym zajmuje się ta instytucja oraz dalej poruszono podstawy prawne placówki, później jest temat związany ze świetlicą znajdująca się w Starych Bogaczowicach przy Zespole Szkół. Tu skupiono się na przedstawieniu konkretnych dokumentów znajdujących się w tej placówce oraz przedstawiono zadania i cele tej świetlicy. Scharakteryzowano uczniów szkoły. Został tez przytoczony regulamin świetlicy. Piąty rozdział został poświęcony podstawą metodyki pracy projektowej. Omówiono struktury i cele procesu poznawczego, nawiązano do koncepcji Antoniny Guryckiej, która opisała schemat procesu. Skupiono się na celach dostosowanych do całej pracy i kreowania kompetencji społecznych. Wyróżniono cel kreatywny, który ma ukształtować, stworzyć w dzieciach postawy społeczne, aby dziecko mogło nabyć szereg kompetencji, które są niezbędne w młodszym wieku szkolnym, ale przedstawiony jest też cel optymalizujący aby
|
|||
| 263. | Kształtowanie postaw tolerancji wsród młodzieży wobec osób niepełnosprawnych w gimnazjum masowym | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Praca licencjacka pt. „Kształtowanie postaw tolerancji wśród młodzieży wobec osób niepełnosprawnych w gimnazjum masowym” dotyczy spolegliwości oraz sposobu traktowania osób niepełnosprawnych przez młodzież w wieku gimnazjalnym.
Rozdział pierwszy „Rozwój dziecka w okresie wczesnej adolescencji (między 13 – 15 rokiem życia)”, przedstawia wyjaśnienie terminu rozwój, tudzież zawiera informacje dotyczące rozwoju fizycznego, społecznego, moralnego jak i poznawczego młodzieży
w okresie wczesnego dorastania.
W rozdziale drugim „Tolerancja i niepełnosprawność w ujęciu teoretycznym” zawarta została definicja terminu niepełnosprawności jak i tolerancji. Wyjaśnieniu podjęta została również definicja postawy oraz przedstawiona została jej struktura. Poruszona została również problematyka integracji z jednostkami z niepełnosprawnością w systemie edukacji.
Rozdział trzeci zatytułowany „Gimnazjum jako instytucja edukacyjna” zawiera prawne uwarunkowania funkcjonowania wyżej wymienionej placówki jak i porusza tematykę kompetencji zawodowych oraz zadań nauczyciela gimnazjum. Przedstawia również misję placówki gimnazjalnej, jej cele oraz zadania.
Rozdział czwarty „Gimnazjum nr 23, im. Wandy Rutkiewicz we Wrocławiu”
jest charakterystyką placówki, w której zrealizowany został projekt oddziaływań wychowawczych. Rozdział ten zawiera również dokumentację placówki. Charakterystyce została poddana także grupa docelowa w której przeprowadzone zostały zajęcia oraz kadra wyżej wymienionego gimnazjum.
W rozdziale piątym „Metodyczne podstawy projektu własnego” znajduje
się wyjaśnienie pojęcia metod wychowania, oraz przedstawione zostały metody i techniki zastosowane w projekcie pracy.
Rozdział szósty „Projekt” zawiera wszystkie scenariusze zajęć, które zrealizowane zostały w Gimnazjum nr 23, we Wrocławiu oraz podsumowanie ich przebiegu.
Główną inicjatywą podjęcia tematu było zintensyfikowanie zdolności do akceptacji
i zrozumienia „inności” ludzi niewydolnych intelektualnie czy też fizycznie.
|
|||
| 264. | Promocja aktywnego wypoczynku dzieci w młodszym wieku szkolnym na terenach wiejskich | dr Justyna Pilarska | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Praca licencjacka porusza temat promocji aktywnego wypoczynku dzieci w młodszym wieku szkolnym na terenach wiejskich. Składa się ona z części teoretycznej i projektowej. Część teoretyczna zawiera pięć rozdziałów, natomiast szósty rozdział to projekt.
Pierwszy rozdział części teoretycznej omawia rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym (rozwój fizyczny i motoryczny, rozwój poznawczy, społeczny, emocjonalny i moralny). Drugi rozdział dotyczy problemu, poruszonego w tytule pracy, a mianowicie aktywnego wypoczyneku w czasie wolnym, gdzie w czterech podrozdziałach omawiam pojęcie czasu wolnego, rolę czasu wolnego w życiu człowieka, a w szczególności dziecka, formy spędzania czasu wolnego przez dzieci, środowisko życia człowieka (miasto/wieś) a formy spędzania czasu wolnego, a także czynniki wpływające na wybór form spędzania czasu wolnego przez dzieci. Trzeci i czwarty rozdział poświęcony jest specyfice placówki, którą wybrałam jako miejsce realizacji projektu. W trzecim rozdziale w sposób ogólny opisuję specyfikę i sposób funkcjonowania świetlicy szkolnej, natomiast kolejny rozdział poświęcony jest już konkretnej świetlicy szkolnej (świetlica szkolna w Zespole Szkół im. Bronisława Malinowskiego w Bystrzycy), dla której został napisany projekt. Piąty rozdział jest metodycznym omówieniem części projektowej. Na część projektową, którą zawiera rozdział szósty składa się pięć konspektów zajeć, które zostały napisane by realizować cel wychowawczy zawarty w pracy. I tak kolejno konspekty zostały zatytułowane: „Czym jest nuda?”, „Majowy krajobraz”, „Teatrzyk kukiełkowy: Czerwony Kapturek”, „Gra planszowa: Wycieczka do ZOO”, „Ruch to zdrowie”. Praca opatrzona jest wstępem i podsumowaniem.
Treści, które zawiera praca poparte są literaturą, która została starannie wybrana, by jak najpełniej omówić problem aktywnego wypoczynku w czasie wolnym dzieci w młodszym wieku szkolnym.
|
|||
| 265. | Propagowanie życia wolnego od używek u młodzieży w wieku gimnazjalnym | dr Małgorzata Prokosz | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 266. | Kształtowanie kompetencji bezpiecznego korzystania z Internetu u uczniów klas 4-6 szkoły podstawowej. | dr Małgorzata Prokosz | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci z klas 4-6 szkoły podstawowej, w świetlicy szkolnej, w kwestii kształtowania kompetencji bezpiecznego korzystania z Internetu. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ z Internetu zaczynają korzystać coraz młodsze dzieci. Są one najmniej odporne na niebezpieczeństwa, a większość z nich, jest całkowicie nieświadoma zagrożeń.
W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku szkolnym. Dokonałam analizy podstawowych pojęć dotyczących Internetu, jako nowego medium, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane
z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej, w Publicznej Szkole Podstawowej w Świętej Katarzynie im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego Prymasa Tysiąclecia. Ponieważ wychowankowie świetlicy mieli stanowczo za mało zajęć i zbyt małą wiedzę dotyczącą bezpieczeństwa w Internecie, zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich rozwój. Zajęcia zrealizowałam w maju 2018 roku, opierając się głównie na metodach zadaniowych, pracując w małych zespołach lub z całą grupą.
Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła wiedza na temat zagrożeń, jakie mogą spotkać w Internecie oraz na temat zasad dobrego zachowania się w sieci. Założone cele zostały zrealizowane, a zaplanowane zajęcia, nie sprawiły wychowankom problemów. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicy szkolnej lub w świetlicy środowiskowej.
|
|||
| 267. | Wspomaganie umiejętności współdziałania w grupie dzieci w wieku szkolnym w świetlicy środowiskowej. | dr Małgorzata Prokosz | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Kształtowanie umiejętności współdziałania jest niezwykle ważne ze względu na fakt, iż człowiek jest jednostką społeczną i ważne jest by umiał on współpracować, działać z innymi członkami zbiorowości. Z tego względu warto jest od najmłodszych lat pracować nad rozwojem tej umiejętności by ułatwić jednostce funkcjonowanie w obecnej chwili jak i na dalszych etapach życia. Szczególnie istotne są takie działania realizowane w placówkach środowiskowych. W świetlicy środowiskowej Miś we Wrocławiu zauważyłam wiele deficytów. W celu ich kompensacji zaplanowałam cykl zajęć składający się z pięciu spotkań, podczas których były podejmowane tematy mające na celu wspomaganie umiejętności współdziałania. Po przez realizację zajęć dotyczących: integracji dzieci w grupie, kształtowania kompetencji społecznych i poczucia bezpieczeństwa w grupie, poprawie umiejętności komunikacji w grupie, radzeniu sobie w sytuacji wystąpienia konfliktu oraz doskonaleniu umiejętności współdziałania w grupie chciałam zrealizować założenia mojego projektu oddziaływań wychowawczych. Cele zostały w większości osiągnięte, lecz nie obyło się bez trudności. Sądzę, iż projekt oddziaływań wychowawczych przyniósł poprawę w obrębie poprawy umiejętności współdziałania w grupie, lecz by osiągnąć pełnowymiarowy sukces w tym obszarze należałoby poświecić realizacji tego założenia więcej czasu.
|
|||
| 268. | Wzmacnianie prawidłowej wymowy poprzez gry i zabawy logopedyczne u dzieci w młodszym wieku szkolnym w świetlicy środowiskowej | dr Małgorzata Prokosz | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci z świetlicy środowiskowej w zakresie wzmocnienia prawidłowości mowy. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ dzieci mają trudności z prawidłową wymową, przez co ich wypowiedzi są nie zrozumiałe.
W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu prawidłowego rozwoju mowy dziecka wskazując zarówno na zaburzenia jak i możliwości wspierania nieprawidłowości mowy. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy środowiskowej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy środowiskowej ,, Bratnia Dłoń’’. Ponieważ wychowankowie wykazywali zaburzenia oraz nieprawidłowości w zakresie wymowy zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na polepszenie, jakości wypowiedzi. Opierając się głównie na metodach wzmacniających prawidłową wymowę, zajęcia zrealizowałam w maju w roku 2018 na zajęciach dodatkowych, raz oraz dwa razy w tygodniu po 45 minut.
Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków: polepszyła się wymowa głoski ,,r’ oraz głosek szumiących i syczących, usprawnione zostały także narządy artykulacyjne oraz zmniejszyły się trudności w dostosowaniu odpowiedniego tempa oraz rytmu mowy. Problemy sprawiły zajęcia, na których dwójka wychowanków odmówiła uczestnictwa w zabawie ,, szumiąca rybka’’. Dużym utrudnieniem był również fakt, że podczas trwania zajęć wychowankowie byli proszenie na podwieczorek. Jednakże generalnie założone przeze mnie cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicy szkolnej z grupą dzieci w wieku od 7 do 10 lat.
|
|||
| 269. | Rozwijanie umiejętności racjonalnego korzystania z Internetu przez dzieci w wieku szkolnym w świetlicy szkolnej | dr Małgorzata Prokosz | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 270. | Kształtowanie zachowań asertywnych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy środowiskowej | dr Małgorzata Prokosz | Pedagogika, zaoczne I stopnia |
|
Niniejsza praca poświęcona jest w całości kształtowaniu zachowań asertywnych u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy środowiskowej Tobiaszki. Szeroka gama zajęć oferowana przez placówkę, ukierunkowana jest przede wszystkim na rozwój sfery artystycznej oraz kultury fizycznej podopiecznych. Wyraźne braki można dostrzec w działaniach ukierunkowanych na relacje międzyludzkie, w tym asertywność, stanowiącą centralną umiejętność wśród tak zwanych umiejętności społecznych. Potencjalne ryzyko związane z negatywnymi konsekwencjami wynikającymi z deficytu tej umiejętności, stały się punktem wyjścia do przeprowadzenia cyklu pięciu, sekwencyjnych zajęć dydaktyczno-wychowawczych.
W pierwszym rozdziale dokonano szczegółowej charakterystyki rozwoju przeciętnego dziecka, w przedziale wiekowym od 7 do 10-12 roku życia, uwzględniając zarówno sferę fizyczną, poznawczą, społeczną, emocjonalną jak i moralną jednostki. Zagadnienie asertywności, szczegółowa klasyfikacja, potencjalne korzyści i bariery na drodze do asertywnego myślenia oraz możliwości kształtowania zachowań asertywnych zostały ujęte w rozdziale drugim. W kolejnym rozdziale zebrano natomiast informacje dotyczące placówki wsparcia dziennego, jaką jest świetlica środowiskowa, uwzględniając genezę powstania, prawne uwarunkowania funkcjonowania, podstawowe cele, zadania, funkcje, metody, formy pracy oraz wymagania stawiane zarówno podopiecznym jak i kadrze pracowników. W rozdziale czwartym, będącym swoistym odwzorowaniem poprzedniego, dokonano szczegółowej analizy docelowej placówki, w której zaplanowano realizację projektu. Cykl wszystkich zajęć podsumowano w rozdziale szóstym, dokonując przy tym szczegółowej refleksji pedagogicznej, na podstawie której sformułowano konstruktywne wnioski.
Z pełną odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że założony przeze mnie cel projektu został w pełni osiągnięty, a wychowankowie poza znajomością asertywnego modelu zachowania, potrafią świadomie, adekwatnie do sytuacji, wykorzystywać go w swoich działaniach.
|
|||

