Temat ciąży i macierzyństwa jest istotny ze względu na wszechobecność tych zjawisk – kobiety ciężarne i matki funkcjonowały w kulturze i społeczeństwie od zawsze, ich obecność w życiu codziennym jest nieunikniona. Na przestrzeni wieków nastąpiły diametralne przemiany w podejściu do kobiet w ciąży i matek – przez lata zmieniała się i kształtowała na nowo pozycja kobiety. Obecny wizerunek kobiety jest wielopłaszczyznowy, ważnym jego elementem jest ruch feministyczny, który walczy o prawa uciskanych kobiet, również w zakresie roli matki i żony. Niniejsza praca przedstawia postawy młodzieży z Gimnazjum nr 28 im. Kawalerów Orła Białego we Wrocławiu wobec kobiet ciężarnych i matek. Praca jest próbą odpowiedzi na pytania dotyczące wiedzy, uczuć oraz zachowań, jakie młodzież przejawia wobec kobiet ciężarnych i będących matkami. Pierwsza część pracy uwzględnia teoretyczne aspekty podejmowanego przeze mnie tematu, zostały w niej wyjaśnione podstawowe pojęcia oraz dokonano analizy literatury przedmiotowej. Druga część pracy przedstawia przemiany w podejściu do kobiet ciężarnych i matek na przestrzeni wieków, ich uwarunkowania prawne oraz kwestie edukacji seksualnej w Polsce. W dalszej części pracy omówione zostały zagadnienia metodologiczne, natomiast ostatnia część jest przedstawieniem i analizą wyników badań własnych. Praca zakończona jest przedstawieniem wniosków, które podsumowują wszystkie zagadnienia i stanowią odpowiedź na postawione wcześniej pytania badawcze.

Problematyka przemocy i agresji jest zagadnieniem interdyscyplinarnym więc stała się przedmiotem zainteresowania naukowców z różnych dziedzin nauki. W mojej pracy skupiam się na postawach wobec agresji wśród uczniów szkół gimnazjalnych. Zamiarem było przyjrzenie się temu zjawisku w kontekście kontroli odwołując się głównie do teorii kontroli społecznej Travisa Hirschiego, który jest jednym z najbardziej znanych uczonych wpisujących się w nurt kontroli społecznej. W pracy weryfikowano założenia tej właśnie teorii. Badania przeprowadzone w grupie 233 uczniów szkół gimnazjalnych koncentrują się na trzech komponentach, którymi są: zaangażowanie, przywiązanie oraz przekonania normatywne. Zmienną zależną objaśnianą w pracy jest postawa młodzieży wobec przemocy. Trzema wskaźnikami postaw młodzieży wobec przemocy są: przekonanie na temat sensowności zachowania agresywnego, deklarowana gotowość do agresywnego zachowania się w przyszłości oraz uprzednie zachowania agresywne. Oceniane były trzy rodzaje zachowania: kłócenie się z nauczycielem, dokuczanie „kozłowi ofiarnemu” oraz reakcja na znieważenie. Zmienne niezależne uwzględnione w pracy to kolejno: więź z matką, więź z ojcem, kontrola rodzicielska , relacje z nauczycielami, zaangażowanie w naukę szkolną, postawa legalistyczna (szacunek dla prawa) oraz zaangażowanie religijne. Większość zmiennych uwzględnionych w pracy okazały się istotnymi statystycznie. Na postawy młodzieży gimnazjalnej ma wpływ wiele czynników z obszaru kontroli społecznej i jest to temat, który warto badać ponieważ z upływem czasu ewooluuje.

Tematem pracy są postawy młodzieży gimnazjalnej wobec przyjmowania marihuany. Pierwszy rozdział jest rozdziałem zawierającym teorie wyjaśniające zachowania dewiacyjne, w tym: teoria zachowań problemowych, resilience, teoria zróżnicowanych powiązań i teoria kontroli społecznej. Rozdział drugi zawiera metodologię przeprowadzonych badań wraz z wyjaśnieniem takich pojęć jak: badania ilościowe i jakościowe, problem i hipoteza badawcza, zmienne zależne i niezależne, oraz metody badawcze. Rozdział trzeci jest natomiast przedstawieniem oraz omówieniem wyników przeprowadzonych badań na młodzieży gimnazjalnej.

Niniejsza praca dotyczy stanowiska młodzieży na temat zjawiska, które w dzisiejszych czasach staje się coraz bardziej powszechne, mianowicie emigracja zarobkowa. Celem pracy było poznanie czynników odpowiedzialnych za ukształtowanie pozytywnej bądź negatywnej postawy, a także wyrażanej skłonności do wyjazdu przez młodzież do pracy zarobkowej za granicę. W części teoretycznej pracy przedstawiona została terminologia związana ze zjawiskiem migracji, której rozwinięciem jest kompleksowe wyjaśnienie terminu emigracji zarobkowej jako problemu interdyscyplinarnego. Szczegółowo została również przedstawiona definicja postawy wzbogacona o objaśnienie działania systemu postawy i komponenty. Część teoretyczna została zakończona teoriami wyjaśniającymi, mianowicie, teoria planowego zachowania Ajzena i teoria prototyp/skłonności Gibbonsa i wsp. W części metodologicznej przedstawione problemy szczegółowe zostały kompleksowo przeanalizowane w oparciu o samodzielnie przeprowadzone badania. Narzędziem badawczym zastosowanym w pracy był kwestionariusz ankiety. Kwestionariusz został przeznaczony dla uczniów klas ponadgimnazjalnych w celu poznania ich stanowiska oraz czynników wpływających na ich postawę wobec emigracji zarobkowej. Całość pracy została podsumowana wnioskami z przeprowadzonych badań oraz bibliografią , a także aneksem w postaci kwestionariusza ankiety.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z postawami młodzieży szkolnej wobec osób niepełnosprawnych. Osoby niepełnosprawne istnieją na całym świecie, we wszystkich środowiskach. Przyczyny oraz skutki niepełnosprawności wielu ludzi są zróżnicowane. Wobec osób niepełnosprawnych wyszczególnia się dwie przeciwstawne postawy: pozytywną oraz negatywną. Dlatego też zmierzano do poznania postaw młodzieży szkolnej wobec osób niepełnosprawnych. Sprawdzenia skąd młodzież czerpie wiedzę na temat niepełnosprawności oraz poznania zachowań jakie przejawiają młodzi ludzie w kontaktach z osobami niepełnosprawnymi a także czynników, które determinują postawy młodzieży wobec tych osób. W badaniach empirycznych opartych na metodzie sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem techniki ankiety uczestniczyli uczniowie liceum i technikum. Analiza wyników badań wskazuje, iż młodzież w wieku szkolnym wobec osób niepełnosprawnych przejawia pozytywną postawę. Najwięcej młodych ludzi postrzega osobę niepełnosprawną jako człowieka potrzebującego pomocy, niezaradnego oraz niesamodzielnego. Większość respondentów widząc osobę niepełnosprawną czuje litość oraz chęć niesienia pomocy.

Spotkania i rozmowy z młodymi ludźmi, szukającymi pomocy w placówkach resocjalizacyjnych, stały się powodem mojego zainteresowania postawami, jakie prezentuje młodzież wobec zażywania narkotyków. Praca stanowi przegląd oferty środków psychoaktywnych wraz z ich opisem i przeglądem badań traktujących o doświadczeniach związanych z zażywaniem narkotyków i postaw jakie wykazywała młodzież na przestrzeni lat. W pracy zawarto przegląd czynników etiologicznych zjawiska narkomani i okazyjnego zażywania narkotyków oraz przytoczono teorie wyjaśniające sięganie przez młodzież po środki psychoaktywne. Część teoretyczna wprowadza w tematykę jaką podjąłem w swoich badaniach, a te skupiają się na wskazaniu korelatów występujących pomiędzy wybranymi czynnikami etiologicznymi a postawą (aprobatą) młodzieży wobec zażywania narkotyków.

Moja praca prezentuje wyniki badań nad postawami młodzieży wobec przemocy rówieśniczej oraz jej uwarunkowaniami. Do zebrania materiału empirycznego zastosowałam sondaż diagnostyczny. Zbadałam 126 uczniów szkoły średniej. Głównymi zmiennymi objaśnianymi były trzy wymiary postaw wobec przemocy rówieśniczej: gotowość do informowania o dostrzeżonej przemocy, akceptacja agresji instrumentalnej i akceptacja agresji irracjonalnej. W analizach uwzględniłam obszerny zestaw predyktorów. Wyniki analizy ujawniły związek czynników indywidualnych z postawami wobec przemocy tj. poziom makiawelizmu, swobodnej ekspresji w szkole, skłonności do dewiacji i potrzeby stymulacji. Czynniki zewnętrzne tj. więzi z bliskimi osobami znaczącymi oraz funkcjonalność rodziny generacyjnej okazały się bez istotnego znaczenia.

Przedmiotem analizy w mojej pracy uczyniłam wolontariat jako formę prospołecznego angażowania się w kontekście indywidualnych wyznaczników pozytywnego rozwoju młodzieży. Podstawą teoretyczną była koncepcja pozytywnego rozwoju Richarda Lernera i współpracowników, a jej uzupełnieniem koncepcja uważności. Badania zaplanowałam jako sondaż diagnostyczny z wykorzystaniem testów osobowości oraz krótkiej ankiety. Objęłam nimi populację młodzieży i osób w wieku wczesnej dorosłości liczącą ogółem 181 osób. Hipotezy na temat związku pomiędzy zaangażowaniem w wolontariat a wybranymi cechami indywidualnymi weryfikowałam za pomocą jednoczynnikowej analizy wariancji. Badania pozwoliły wyłonić, że aktywności w wolontariacie sprzyjają dwie spośród dziesięciu cechy. Były to troska i więź.

Uzależnienie od narkotyków jest to przymus używania substancji psychoaktywnej, które z medycznego punku widzenia jest zbędne i prowadzi do pogorszenia stanu zdrowia osoby uzależnionej. Uzależnienie powoduje utratę kontroli nad przyjmowaniem substancji psychoaktywnej. Jest to niezwykle silne przywiązanie do narkotyku. Celem niniejszej pracy jest ukazanie postaw młodych ludzi wobec zjawiska jakim jest narkomania. W pracy został postawiony problem główny, który brzmi następująco: Jakie są postawy młodzieży wobec zjawiska narkomanii? oraz sześć problemów szczegółowych. W celu zaprezentowania i omówienia powyższego problemu praca została podzielona na trzy rozdziały. W pierwszym rozdziale przedstawione zostały pojęcia, przyczyny, cechy zjawiska używanych narkotyków przez młodzież. Kolejny rozdział dotyczy metodologicznych podstaw badań własnych. Ostatni rozdział jest przedstawieniem i omówieniem badań własnych. W pracy została wykorzystana metoda sondażu diagnostycznego, a techniką pomocną w przeprowadzeniu badań byłą składająca się z 29 pytań ankieta. Ankieta została przeprowadzona w sposób online. Pozyskano 125 wypełnionych ankiet, do analizy wykorzystano pierwsze 100 ankiet.

Temat niniejszej pracy to Postawy nauczycieli i pedagogów wobec uczniów z ADHD. Powstała ona w celu ukazania wiedzy, doświadczenia, emocji i postępowania nauczycieli i pedagogów posiadających różny stopnień awansu zawodowego i nauczających różnych przedmiotów wobec uczniów z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi. W pierwszym rozdziale zostaje poruszony temat ADHD, jego objawy, leczenie, klasyfikacje DSM V oraz ICD 10 oraz chronologicznie przedstawiona historia tego zaburzenia. W drugim rozdziale zostaje przedstawiona definicja postaw, historia badań nad postawą, oraz komponenty postaw. W tym rozdziale ukazane są badania na temat postaw wobec osób z różnymi niepełnosprawnościami. Trzeci rozdział skupia się na metodologii badań. W tej części pracy ukazane są problemy badawcze, hipotezy oraz zmienne i wskaźniki. W czwartym rozdziale pojawia się analiza wyników przeprowadzonych badań na potrzeby pracy. Z wyników badań można się dowiedzieć, że polscy nauczyciele i pedagodzy nie posiadają wystarczającej wiedzy i doświadczenia na temat ADHD. Kolejnym poruszanym zagadnieniem są emocje jakie towarzyszą nauczycielom i pedagogom podczas pracy z uczniem z ADHD. Wyniki badań wykazały, że większość nauczycieli i pedagogów pracujących z uczniami z ADHD doświadcza emocji trudnych: frustracji, zniecierpliwienia, złości. Następnie poruszony został temat metod i form stosowanych przez nauczycieli i pedagogów w pracy z dziećmi z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi. Według przeprowadzonych badań nauczyciele znają i korzystają z dostępnych metod i form. Wykorzystują w swojej pracy dostępną literaturę na ten temat. Można więc powiedzieć, że mimo braku wystarczającej wiedzy , o czym już wspomniano powyżej jednak polscy nauczyciele dążą do jej uzupełniania oraz starają się pomóc swym podopiecznym z ADHD i ich rodzicom.

Niniejsza praca ma charakter teoretyczno- badawczy. Dotyczy deklarowanych postaw nauczycieli oraz studentów edukacji wczesnoszkolnej wobec dziecka z dysleksją. W części teoretycznej opisane zostały zagadnienia dotyczące dysleksji oraz postawy. Część badawcza przedstawia analizę oraz interpretację zebranych danych za pomocą ankiety. Wynika z niej, że ogólne postawy wobec dziecka z dysleksją w obu grupach są głównie pozytywne. Natomiast różnią się między sobą w poszczególnych komponentach. W komponencie emocjonalnym pozytywniejszym stosunkiem wykazali się studenci edukacji wczesnoszkolnej- w przeciwieństwie do zakładanych nauczycieli w hipotezie. W komponencie poznawczym lepszą znajomością pojęć związanych z dysleksją wykazali się nauczyciele edukacji wczesnoszkolnej. Podobny wynik uzyskali w komponencie behawioralnym, który mogli egzekwować na podstawie osobistego doświadczenia pracy z uczniami z tą trudnością.

Praca określa postawy nauczycieli wobec roszczeniowych rodziców przedszkolaków oraz wskazuje przyczyny i skutki a także sposoby radzenia sobie z problemami, w tym emocjami i zachowaniami. Składa się z czterech części. Pierwsza i druga, są częściami teoretycznymi poruszającymi zagadnienia rodzicielskich roszczeń i postaw nauczycieli przedszkola w świetle literatury przedmiotu. Trzecia część stanowi metodologiczne podstawy badań własnych a czwarta prezentuje badania oraz ich wyniki.

Moja praca magisterska pt. „Postawy ojczyma przyjmowane wobec dziecka partnerki życiowej” składa się z trzech części. W pierwszej części, teoretycznej, opisałam ojca i ojczyma w świetle literatury przedmiotu – streściłam historię ojcostwa, wyjaśniałam pojęcia „ojciec” (mężczyzna mający dzieci), „ojczym” (mężczyzna, wychowujący dzieci partnerki z jej poprzedniego związku), „ojcostwo” (bycie ojcem). Przedstawiłam drogę dorastania ojca do ojcostwa, zaprezentowałam funkcje i role ojca (funkcje to działania wobec dziecka, natomiast role to zadania i zachowania, które społecznie są narzucane ojcu) oraz modele i typy ojców (modele, czyli wzory). Ponieważ słowo „typ” ma bardzo podobne znaczenie jak „model”, tzn. „model, wzór czegoś”, słów „model” i „typ” używam w swojej pracy zamiennie. W drugiej części pracy, metodologicznej, uzasadniłam wybór tematu – w mojej rodzinie są dwaj ojczymowie, którzy stali się dla swoich pasierbów ojcami. W rozdziale tym wymieniłam także cele (zbadanie, jakie postawy przyjmują ojczymowie wobec dziecka partnerki życiowej) oraz przedmiot badań (postawy ojczyma wobec pasierba/pasierbicy, relacja między nimi) i problematykę badań (rozwój relacji między ojczymem a dzieckiem, trudności w tej relacji, wypełnienie roli ojca, funkcje ojczyma, postawy przyjmowane przez ojczym). Scharakteryzowałam także paradygmat, zastosowaną metodę (metodę biograficzną), technikę (wywiad narracyjny) i narzędzie badawcze (zachęta do wypowiedzi) oraz opisałam organizację i przebieg badań. Część trzecia mojej pracy poświęcona została opracowaniu wyników badań własnych. Przeprowadziłam trzy wywiady narracyjne z osobami wychowywanymi przez ojczymów. W przypadku pierwszej badanej, 32-letniej kobiety, ojczym całkowicie zastąpił jej ojca, zawsze miała z nim dobry kontakt i do dziś są sobie bliscy. Relacja z ojczymem drugiego, 22-letniego badanego, układała się poprawnie, jednak nigdy się zbyt do siebie nie zbliżyli. W przypadku tej pary wzajemne relacje są obojętne. Trzecia, 23-letnia badana, miała dobry kontakt ze swoim ojczymem, gdy była mała. Ich wzajemnie relacje znacznie się pogorszyły, gdy badana weszła w wiek nastoletni i przeżywała bunt. Dziś ojczym jest jej obojętny. Moje badania pokazały, że ojciec może przyjąć wobec dziecka partnerki życiowej postawę ojcowską. Jednakże wynik każdego wywiadu przedstawił nieco inne wnioski: pierwszego, że między ojczymem a pasierbica może powstać więź i relacja ojciec-dziecko; drugiego, że mimo prób obu osób więź nie powstaje a trzeciego, że relacja ta, nawet jeśli jest dobra, może się bardzo szybko popsuć i trudno ja naprawić. W kwestii tego, jak ewoluowała relacja pasierba/pasierbicy z ojczymem w poszczególnych okresach życia pasierba można powiedzieć, że relacje te rozwijały się we wszystkich trzech przypadkach dobrze, w przypadku jednej osoby uległy znacznemu pogorszeniu, gdy badana weszła w okres nastoletniego buntu. Nigdy relacji z ojczymem nie naprawiła. Jeśli chodzi o trudności w tej relacji, to zdan

Postawy jakie przyjmujemy wobec danych osób czy grup społecznych odgrywają istotną role w naszym życiu. To od nich zależy czy dana jednostka będzie prawidłowo funkcjonowała w społeczeństwie, rozwijała swoją osobowość oraz kształtowała umiejętności komunikowania się ze środowiskiem w jakim żyje. Celem pracy było poznanie postaw jakie prezentują osadzeni wobec osób z niepełnosprawnościami. W części teoretycznej pracy zostały poruszone teoretyczne założenia postawy społecznej oraz problematyka niepełnosprawności a także metodologia badań. W badaniach własnych wykorzystano kwestionariusz postaw osadzonych wobec osób z niepełnosprawnościami. Badanie zostało wykonane na 100 więźniach z Zakładu Karnego w Wołowie. Przeprowadzone badania wykazały iż osadzeni w większości deklarują pozytywną postawę wobec osób z niepełnosprawnościami, która przejawia się takimi emocjami jak współczucie oraz chęć pomocy. Doświadczenie bezpośredniego kontaktu z osobą z niepełnosprawnością wpływa na pozytywną postawę wobec tej osoby. Wiek oraz miejsce zamieszkania osadzonych nie wpływają na postawę jaką przyjmują oni wobec osób z niepełnosprawnościami.

Tytuł mojej pracy brzmi: Postawy osób dorosłych wobec nosicieli wirusa HIV. Głównym celem przeprowadzonych przeze mnie badań było poznanie charakteru postaw/stosunku osób dorosłych względem nosicieli wirusa HIV. Badania przeprowadziłam na terenie miasta Wrocławia, a badanymi były osoby dorosłe. Biorąc pod uwagę problem badawczy, w badaniach posłużyłam się metodą sondażu diagnostycznego. Najczęściej wykorzystywaną techniką badawczą przy użyciu tej metody jest ankieta, którą również wprowadziłam do swojej pracy. Wybierając wspomnianą technikę, moim narzędziem badawczym stał się kwestionariusz ankiety. Po analizie badań okazuje się, że postawiona przeze mnie hipoteza po części sprawdziła się. Niestety w dalszym ciągu w naszym społeczeństwie zauważalne jest przejawianie stereotypów/uprzedzeń względem osób z HIV/AIDS oraz tego problemu. Nie wszyscy przejawiają przyjazne postawy. zjawisko to nadal wywołuje lęk oraz strach, a wiedza o HIV/AIDS nie jest na wysokim poziomie.

Celem pracy „Postawy prospołeczne uczniów szkół tradycyjnych i alternatywnych – badania porównawcze” jest zwrócenie uwagi na podobieństwa oraz różnice w postawach i zachowaniach prospołecznych uczniów z obu systemów edukacyjnych. Hipotezą jaką w niej przyjęłam jest to, że w systemie szkoły tradycyjnej uczniowie mają mniejszą świadomość prospołeczności, jednak więcej działają na rzecz społeczności natomiast uczniowie szkół alternatywnych rzadziej włączają się w działania prospołeczne, ale świadomość takich postaw jest większa. W pracy przedstawiłam teorię dotyczącą postaw prospołecznych, rolę edukacji w ich kształtowaniu, a także edukację w systemie tradycyjnym i alternatywnym. Wybrana przeze mnie metoda badawcza to sondaż diagnostyczny. Ankieta jest techniką, którą zastosowałam w moich badaniach. Badania przeprowadzałam bezpośrednio wśród uczniów wrocławskich szkół tradycyjnych i alternatywnych. Analiza wyników badań pokazuje, że postawiona przeze mnie hipoteza się nie sprawdziła. Wiedza na temat postaw jest porównywalny w obu typach szkół. Zdecydowanie częściej uczniowie szkoły tradycyjnej angażują się w działania prospołeczne. Szkoła tworzy przestrzeń dla takich działań oraz je wspiera. W szkole alternatywnej jest mniej działań prospołecznych, wartości postrzegane są za mniej ważne. Pracownicy mocniej pilnują wartości w tym typie szkoły, ale nie przekłada się to na działania ani większą wiedzę i świadomość uczniów. Emocje towarzyszące działaniom prospołecznym oraz motywacja do nich są na podobnym poziomie w obu typach szkół. Na zakończenie pracy przedstawiłam praktyczne wskazówki dotyczące zwrócenia uwagi na postawy i zachowania prospołeczne uczniów obu typów szkół, a przede wszystkim wyjścia z takimi aktywnościami poza środowisko rodzinne i szkolne. Problemem jaki wystąpił podczas pisania pracy było nawiązanie współpracy i przeprowadzenie ankiet wśród uczniów ze szkół alternatywnych, ponieważ w szkołach demokratycznym uczniowie mają oni wybór, czy chcą wziąć udział w badaniach, czy nie. I nie jest takie proste zachęcenie ich do wypełniania ankiety kiedy mają np. przyjemniejszą alternatywę spędzenia czasu.

Ponowoczesność dotyka wszystkich sfer życia człowieka. Nie musi on tylko konstruować swojego światopoglądu, poddawać się hedonizmowi czy konsumpcjonizmowi, ponieważ przedkłada się także na te aspekty związane z pracą czy edukacją. Celem niniejszej pracy jest analiza wpływu postmodernizmu i moralnych wyzwań jakie stawia, na postawy studentów pedagogiki. Praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich jest teoretyczna, która opisuje zagadnienia związane z ponowoczesnością, wybrane aspekty z dziejów uniwersytetów i współczesne przeobrażenia, a można tu także znaleźć definicję słowa postawy i opis studentów, jako grupy ludzi, ich powołania do stania się pedagogiem oraz samo znaczenia studiów w życiu człowieka. Kolejny rozdział dotyczy metodologii podejmowanych badań. Można tu znaleźć definicję badania naukowego, cel badań, opis paradygmatu, charakterystykę badań ilościowych. Metody, techniki badań, a także narzędzie wykorzystane do przeprowadzenia badań to kolejny element rozdziały metodologicznego. Znajdują się tu też aspekty związane z problemami badawczymi, hipotezą, zmiennymi i wskaźnikami. Ostatni rozdział to wyniki przeprowadzonych badań, która poparte są wykresami i wynikami wyrażonymi w procentach a także liczbach. Występuje tu też analiza wyników w odniesieniu do zaprezentowanej w rozdziale pierwszym teorii. Poza opisanymi trzema rozdziałami, na pracę składają się wstęp, zakończenie oraz wykaz bibliografii, która została wykorzystana do skonstruowania części teoretycznej i metodologicznej, a także wykaz wykresów i załącznik w postaci kwestionariusza, który był narzędziem badawczym. Przeprowadzone badania pozwoliły mi na rozpoznanie postaw, jakie prezentują studenci pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego względem ponowoczesnych wyzwań w aspekcie podejmowanych przez nich studiów. Potwierdzona została hipoteza: Studenci pedagogiki Uniwersytetu Wrocławskiego ulegają ponowoczesnym wpływom, co przekłada się na ich postawy względem studiów, które tracą tradycyjny wymiar. Studia to dodatek do życia, a studenci angażują się w wiele innych projektów w swoim życiu. Same oczekiwania względem podejmowanych studiów są inne, niż te które tradycyjnie przyświecały kształceniu uniwersyteckiemu w przeszłości.

Postawa rodzicielska jest tendencją do zachowania się w specyficzny sposób w stosunku do dziecka, zawierającą trzy składniki: myślowy, emocjonalny i działania. Makiawelizm to wymiar osobowości charakteryzującym się brakiem empatii, brakiem troski o innych i instrumentalnym traktowaniem drugiego człowieka. Empatia natomiast definiowana jest jako zdolność poznawcza do rozumienia stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjmowania perspektywy innych ludzi. Celem niniejszej pracy jest udzielenie odpowiedzi na pytanie: czy istnieje związek między makiawelizmem a poszczególnymi postawami rodzicielskimi ojców i matek? Badanie zostało przeprowadzone przy pomocy sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem dwóch testów psychologicznych na grupie 104 licealistów. Weryfikacja hipotez następowała poprzez porównanie średnich postaw rodzicielskich w trzech grupach wydzielonych według poziomu makiawelizmu. Do oceny istotności wykorzystany został test F z analizy wariancji. Badanie wykazało, że na podstawie zachowania rodzicielskiego matki, można lepiej przewidywać makiawelizm niż na podstawie postaw ojca. Dowiodło także, że wysoki poziom nasilenia jednej postawy może się wiązać zarówno ze skrajnie niskim jak i skrajnie wysokim makiawelizmem.

Problematyka poruszona w mojej pracy dyplomowej dotyczy zależności postaw rodzicielskich a tworzenia się nieśmiałości u dziecka. Przeprowadzone badania miały na celu sprawdzenie sformułowanych przeze mnie hipotez. Obejmowały one okres dzieciństwa. W badaniach posłużono się metodą ankiety. Sondaż diagnostyczny zawierał pytania dotyczące postaw rodzicielskich i trzech sytuacji prawdopodobieństwa tworzenia się nieśmiałości u dzieci. W ankiecie wykorzystano Skale Postaw Mieczysława Plopy. Sformułowane hipotezy dotyczyły zależności pomiędzy pozytywnymi postawami rodziców a różnym poziomem nieśmiałości u dzieci. Wyniki badań dowiodły, że postawy rodziców są bardzo znaczące w przypadku kształtowania się u dzieci nieśmiałości. Ponadto badania wykazały znaczącą rolę postawy akceptującej matki w rozwijaniu się osobowości dziecka. W szczególności dotyczyło to płci męskiej. Matki chłopców okazywały się bardzo kochające. Grupy tych osób posiadały niższe wyniki w zakresie deficytów asertywności. Badania dowiodły istotność stosowania postawy kochającej. Nasilona postawa akceptująca matki obniża ryzyko pojawienia się wysokiego poziomu nieśmiałości u dzieci. Sformułowane hipotezy potwierdziły się. Wyniki moich badań okazały się istotne statystycznie w przypadku sformułowanych przeze mnie hipotez oraz problemów badawczych.

Praca podejmuje temat związku między postawami rodzicielskimi ojców i matek, a używaniem substancji psychoaktywnych przez młodzież w wieku licealnym. W pierwszym rozdziale przedstawione zostały różne typologie postaw rodzicielskich, zarówno autorów zagranicznych – L. Kanner, J. Makarovic oraz polskich- M. Ziemska, M. Plopa. Dokonano również przeglądu klasyfikacji substancji psychoaktywnych autorstwa organizacji międzynarodowych, a także dostępnych w literaturze przedmiotu. Zasadniczą część pracy stanowi analiza wyników badań zrealizowanych metodą sondażu diagnostycznego na próbie 107 osób – uczniów wrocławskiego liceum. Analizowana była zależność między pięcioma postawami rodzicielskimi z klasyfikacji M. Plopa – akceptacja, nadmierne wymaganie, autonomia, niekonsekwencja i nadmierna ochrona, a używaniem substancji psychoaktywnych (palenie papierosów, palenie marihuany, mocne upicie się, użycie dopalacza, użycie amfetaminy, użycie innego narkotyku). Wśród wniosków płynących z badania należałoby wymienić, iż postawa akceptacji najsilniej koreluje z używaniem substancji psychoaktywnych. Młodzież częściej deklaruje palenie papierosów oraz marihuany, a także mocne upicie się w ciągu okresu trzech miesięcy przed momentem badania, niż użycie dopalacza, zażycia amfetaminy czy innego narkotyku. Zaś najważniejszym wnioskiem podsumowującym całą pracę jest ten mówiący, iż używanie substancji psychoaktywnych koreluje z postawami rodzicielskimi ojców i matek, co zostało udowodnione poprzez weryfikacje postawionych hipotez badawczych.

Tematem mojej pracy magisterskiej są postawy rodzicielskie kobiet odbywających kare pozbawienia wolności. W pierwszym, teoretycznym rozdziale niniejszej pracy podjęłam próbę wyjaśnienia podstawowych terminów, takich jak rodzina, postawy i role rodzicielskie. Kolejnym krokiem było scharakteryzowanie przestępczości kobiet w Polsce oraz przedstawienie zakładów karnych dla kobiet. W ostatnim podrozdziale, zajęłam się problematyką macierzyństwa w warunkach izolacji więziennej. Drugi rozdział mojej pracy to rozdział metodologiczny. Wyjaśniłam w nim czym jest przedmiot i cel badań, precyzując przy tym przedmiot i cel badań niniejszej pracy. Przedmiotem moich badań są kobiety będące matkami, przebywające w warunkach izolacji więziennej. Celem mojej pracy jest natomiast ustalenie relacji rodzicielskich tych kobiet w stosunku do swoich dzieci. Główny problem badawczy jaki postawiłam brzmi: Jakie postawy rodzicielskie wykazują kobiety odbywające karę pozbawienia wolności? Rozdział metodologiczny to również metody i techniki wykorzystywane, w celu odpowiedniego przeprowadzenia badań. Strategią wykorzystaną na potrzeby niniejszej pracy, jest strategia jakościowa, natomiast metoda jaką się posłużyłam to metoda indywidualnych przypadków. Techniką jaką zastosowałam w celu zebrania danych, jest otwarty wywiad pogłębiony oraz obserwacja. Odpowiednio zgodnie z przyjętą techniką, narzędziem w mojej pracy był kwestionariusz wywiadu. W swojej pracy przeprowadziłam wywiady z dziewięcioma kobieta odbywającymi karę pozbawienia wolności, będącymi matkami. Praca zawiera cztery podrozdziały badawcze, które odnoszą się do problemów szczegółowych postawionych w celu zebrania danych: Jaki stosunek mają skazane do własnego macierzyństwa? Na ile skazane kobiety separują się od ról swoich rodziców, a na ile role te są przez nie powielane? W jaki sposób kobiety odbywające karę pozbawienia wolności sprawowałyby opiekę nad swoimi dziećmi przed umieszczeniem w Zakładzie Karnym? Jakie relacje z dziećmi mają aktualnie skazane? Macierzyństwo nie zawsze było planowane przez kobiety, jednak bycie matką jest dla nich ważną rolą w ich życiu, wymaga od nich wzięcia odpowiedzialności za dzieci jak również jest źródłem szczęścia i radości. Osadzone zasadniczo separują się od ról swoich rodziców, w większości przypadków ich relacje z własnymi rodzicami były dość chłodne. Przed umieszczeniem w zakładzie karnym kobiety miały zazwyczaj dobry kontakt z dziećmi, oparty na wsparciu i zaufaniu. Aktualnie relacje kobiet z dziećmi są uzależnione od częstotliwości i możliwości utrzymywania z nimi kontaktu. W kilku przypadkach pojawia się problem całkowitego braku kontaktu kobiet z dziećmi.