Praca składa się z pięciu rozdziałów. W pierwszym z nich opisuję pojęcie autodestruktywności, wymieniam jej rodzaje (pośrednia i bezpośrednia), przytaczam definicje oraz skupiam się na jej aspekcie psychologicznym. Drugi rozdział poświęcony jest resiliencji, czyli umiejętności radzenia sobie ze stresem i trudnościami, które napotykamy w swoim życiu. Zjawisko resiliencji dotyczy ludzi, którzy potrafią dobrze funkcjonować w społeczeństwie mimo niekorzystnych warunków życiowych. W trzecim rozdziale przedstawiam założenia badawcze, przedmiot i cel swojej pracy. Ponadto opisuję problemy badawcze, hipotezy, zmienne zależne i niezależne, metody, techniki i narzędzia badawcze, którymi posłużyłem się podczas prowadzenia badań. Na końcu rozdziału przedstawiam przebieg i organizację swoich badań. W czwartym rozdziale skupiam się na opisie badanego zjawiska charakteryzując województwo dolnośląskie. Zwracam tu uwagę na takie aspekty jak: liczba uczelni, liczba studentów oraz warunki sprzyjające studiowaniu. W piątym rozdziale dokonuję analizy badań na temat korelacji resiliecji, jako cechy a pośrednich zachowań autodestruktywnych studentów. W ostatniej części swojej pracy przedstawiam wnioski z przeprowadzonych badań.

Pobyt na emigracji jest swoistym sprawdzianem dla zdolności adaptacyjnych jednostki. Zmiana środowiska,zetknięcie się z obcą kulturą jest dla każdego sytuacją nową i często bardzo trudną. Celem pracy jest wskazanie stopnia zależności pomiędzy zdolnością do pozytywnej adaptacji a poziomem stresu związanego z pobytem za granicą. Materiał badawczy odpowiada na pytanie, czy stres wynikający z pobytu na emigracji kształtuje się w sposób zależny od cechy resilience. W pracy przybliżone zostały główne teorie dotyczące koncepcji stresu i resilience.

Problematyka pracy dotyczy gier komputerowych i zagrożeń, jakie mogą nieść dla uczniów. Badania w pracy zostały przeprowadzone metodą ilościową przy użyciu takiego narzędzia jak kwestionariusz ankiety. Respondentami zostali uczniowie pierwszej klasy szkoły gimnazjalnej w Zielonej Górze. Celem przeprowadzanej analizy wyników badań było poznanie negatywnych skutków wynikających z nadmiernego korzystania z komputera i wpływu gier komputerowych na rozwój fizyczny i społeczny u młodzieży gimnazjalnej. Analiza wyników badań empirycznych wskazują na duże zainteresowanie młodzieży grami komputerowymi. Mimo, że uczennice i uczniowie mają różne oczekiwania wobec gier to świat wirtualny jest tak samo atrakcyjny dla obu płci. Negatywne skutki, jakie się pojawiają to przede wszystkim bóle pleców oraz łzawienie oczu. Są wynikiem długotrwałego przebywania przed monitorem komputera w pozycji niezmiennej. Problem pojawia się również jeżeli chodzi o interakcje społeczne. Uczniowie w wolnym czasie preferują samotne korzystanie z gier komputerowych w swoim pokoju od spotkania towarzyskiego z najbliższymi. Ma to swoje odbicie w relacjach rodzinnych. Rozluźnienie więzi między członkami rodziny spowodowane jest nieodpowiednim korzystaniem gier komputerowych. Rodzice często nie znają się na tematyce świata wirtualnego oddając przy tym wolną rękę swoim podopiecznym w wyborze gatunków gier oraz w liczbie godzin korzystania z komputera. W obecnych czasach gry komputerowe odgrywają ważną rolę w życiu młodych osób, co odbija się na ich rozwój fizycznym i społecznym. Młodzież gimnazjalna woli spędzać czas w wirtualnym świecie rezygnując przy tym z obowiązków domowych jak i szkolnych mających wpływ na ich usamodzielnianie się jak również ich przyszłość w życiu zawodowych i społecznym.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z wychowaniem w rodzinie w wybranych grupach subkulturowych. Wychowanie dzieci w obecnej rzeczywistości nie jest już na zasadzie: kobieta zajmuje się domem, mężczyzna pracuje i utrzymuje rodzinę. W dzisiejszych czasach zmieniają się funkcje, modele czy typy rodzin. Do tego dochodzą osoby żyjące w subkulturze, mające swoją kulturę, zwyczaje, którzy chcą przekazywać ją z pokolenia na pokolenie. Celem mojej pracy było poznanie opinii studentów zarówno należących, jak i nienależących do subkultury odnośnie wychowania dziecka w rodzinie subkulturowej. Zmierzałam do poznania ich postaw względem odpowiedzi na pytania dotyczące modelu struktury rodziny, wzorów wychowania, postaw rodzicielskich i oczekiwań studentów wobec własnej rodziny. W badaniach empirycznych opartych na metodzie sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety, uczestniczyło 124 studentów, w tym 59 kobiet i 65 mężczyzn. Analiza wyników przeprowadzonych badań empirycznych wskazuje, iż dla badanych studentów zarówno będących jak i poza subkulturą najważniejsza w życiu jest rodzina oraz spędzany z nią czas wolny. W większości badani odpowiedzieli się za rodziną opartą na małżeństwie, tylko w małym stopniu osoby będące w subkulturze chciałyby żyć w konkubinacie. Większość natomiast odpowiada partnerski model rodziny, gdzie jest podział obowiązków. Prawie wszyscy ankietowani uznali, że ich dzieciństwo było udane, a rodzice są najważniejsi w życiu. Osoby należące już do subkultury odpowiadają, że rodzice akceptują ich wybór wstąpienia do subkultury. Brak akceptacji występował u bardzo małej liczby ankietowanych. Sporo odpowiedzi studentów jest twierdząca w sprawach dotyczących zainteresowania sprawami własnego dziecka, ochrony dziecka przed trudnościami czy prawieniu mu morałów, gdy tego będzie wymagać sytuacja. Akceptują oni również to, że ich dzieci mają prawo do samodzielnych decyzji. Zarówno osoby należące do subkultur, jak i spoza tych grup odpowiadają się podobnie w kwestii wychowywania dzieci, modelu rodziny czy znaczenia więzi rodzinnych. Nie jest prawdą, że osoby z subkultur mają całkiem odmienne myślenie. W dzisiejszych czasach nie patrzy już się na osoby z subkultury jak na odmieńców. Niezależnie od tego czy pochodzi się z subkultury czy też nie, najważniejsze jest dbanie o rozwój dziecka W dzisiejszych czasach rodzice stawiają na samorealizację i dochodzenie dziecka do tego, co sam uważa za dobre, a co za złe.

Temat pracy brzmi: Bajka czytana jako stymulator rozwoju wyobraźni plastycznej u dzieci w wieku przedszkolnym. W niniejszej pracy dyplomowej rozwinięto temat bajki czytanej jako stymulatora rozwoju wyobraźni plastycznej. Inspiracją do napisania pracy był udział w II Konferencji dla dyrektorów i nauczycieli wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej "Po drugiej stronie lustra - czyli z bajką inaczej", organizowanej w ramach ogólnopolskiej akcji "Cała Polska czyta dzieciom" w Katowicach. Również codzienna praktyka zawodowa z najmłodszymi skłoniła do poszerzenia wiedzy w wymienionych wyżej obszarach. W pracy zastosowano metody badań, takie jak analiza dokumentów oraz studium indywidualnych przypadków. Poprzez organizację badań własnych podjęto próbę odpowiedzenia na pytania badawcze zadane w pracy.

Głównym obszarem rozważań w niniejszym tekście jest muzyka stosowana do terapii i jej znaczenie w pracy z podopiecznymi Dolnośląskiego Ośrodka Osób Twórczych. Praca składa się z czterech rozdziałów, obejmujących jej teoretyczne podstawy, wprowadzenie w tematykę badawczą, metodologię i organizację badań własnych oraz część poświęconą badaniom własnym. Poszczególne podrozdziały dotyczą głównych zagadnień poruszanych w pracy. Wyjaśnienie podstawowych pojęć umożliwia pełniejsze zrozumienie kontekstów i ujęć prezentowanych obszarów, natomiast analiza literatury przedmiotowej ukazuje zakres materiałów wykorzystanych do pracy i zgłębiania tematu. Od czasu pierwszych świadectw dotyczących niepełnosprawności, społeczeństwo przyjmowało skrajne postawy wobec osób nią dotkniętych i ich rodzin. Jednostki z różnego rodzaju dysfunkcjami już w Starożytności borykały się z licznymi trudnościami, obejmującymi m. in. niską pozycję społeczną, brak pomocy ze strony państwa, a także negatywny stosunek otoczenia. Współcześnie, osoby niepełnosprawne w dalszym ciągu spotykają się z odrzuceniem, brakiem tolerancji, stereotypami oraz niezrozumieniem, co wynika często z braku świadomości społecznej. Coraz prężniej rozwijającą się formą aktywizacji i przeciwdziałania wykluczeniu niepełnosprawnych ze społeczeństwa, jest arteterapia. Przyjmując wiele atrakcyjnych postaci, wykorzystujących taniec, literaturę, teatr, film i sztuki plastyczne, staje się ona skutecznym i przyjemnym sposobem osiągania zamierzonych celów terapeutycznych. Szczególnym rodzajem arteterapii jest muzykoterapia, w której podstawą wszelkich oddziaływań terapeutycznych jest muzyka i jej wyjątkowe walory. Właściwości sztuki muzycznej pozwalają na jej efektywne wykorzystanie w terapii niemal wszystkich form niepełnosprawności. Zgodnie z wynikami badań przeprowadzonych na potrzeby niniejszej pracy, muzykoterapia jest skuteczną formą pomocy i wsparcia, dzięki czemu może być z powodzeniem stosowana w pracy z osobami niepełnosprawnymi.

Coach to „człowiek, który pyta” . Trafnie postawione pytanie potrafi być przełomem w sesji cochaingowej, sprawić, że klient rozważy swoje przekonania i priorytety oraz postawione cele z zupełnie innej perspektywy, często takiej, o której dotychczas w ogóle nie brał pod uwagę. Mimo ogromnej popularności, jaką coaching cieszy się w Polsce wiele osób, w tym ja, obserwuje tę fascynację z dużym zainteresowaniem i niepokojem zarazem szczególnie dziś w dobie Internetu. Nieograniczona możliwość korzystania z nowych technologii, a przede wszystkim łatwy dostęp do Internetu, sprawia, że każdy może stać się ekspertem w każdej dziedzinie i śmiało głosić swoje tezy niekoniecznie poparte wiedzą naukową. Coaching to niewątpliwie narzędzie, które użyte w odpowiedni sposób może przyczynić się do wielu dobrych rzeczy, jednak gdy owe narzędzie znajdzie się w „niepowołanych rękach” może spowodować sporo szkód. W mojej pracy chcę przybliżyć istotę coachingu, pokazać czym coaching jest, rozpoczynając od jego historii. Przytaczam więc definicje oraz główne założenia coachingu, zajmuję się także istotnym zagadnieniem, jakim jest stawianie trafnych pytań podczas sesji coachingowej oraz rozważam kwestię ciszy, jakże ważną w rozmowie z drugą osobą. W rozdziale I omawiam też zagadnienia związane z etyką w pracy coacha oraz z autocoachingiem. W drugim rozdziale pracy skupiam się przede wszystkim na popularności coachingu i na czynnikach, jakie wpłynęły na wzrost zainteresowania tym zjawiskiem oraz przedstawiam szkoły i podejścia szkoleniowe oferujące wiedzę na temat coachingu, pozwalające zdobyć certyfikat umożliwiający podjęcie pracy w zawodzie coacha. W szczególności interesuje mnie zjawisko „rozpowszechniania się” idei coachingu wśród osób, które nie posiadają odpowiednich dyplomów, ale z racji swojej profesji czy zajmowanego stanowiska podejmują rolę coacha. W moim projekcie badawczym chciałam sprawdzić jak tę rolę pełnią menadżerowie, a więc ludzie, którym powierzono stanowisko kierownicze i rolę przywódcy w zespole oraz odpowiedzialność za grupę osób oraz kierowanie nim.

Ojcostwo od dawna jest tematem dzieł sztuki i opisów literackich, także historycznych. Badacze różnych dyscyplin prowadzą badania nad rodzicielstwem, dochodząc często do odmiennych wniosków. W dobie ciągłego pośpiechu i rozmycia się ról społecznych powstaje pytanie o współczesny obraz ojcostwa. Chęć przyjrzenia się tej tematyce oraz odnalezienia pozytywnych modelów ojca stała się dla mnie motywacją do podjęcia tej problematyki w pracy badawczej. Ostatecznie skupiłam się na dogłębnym zbadaniu jednego, wybranego, pozytywnego modelu ojcostwa. Jako środowisko badania obrałam blogosferę, gdyż wydało mi się słusznym powołanie się na najbardziej rozpowszechnione współcześnie medium. Tytuł wybranego przez mnie blogu, brzmi: King Kong i ojciec karmiący. Niniejsza praca składa się z trzech głównych części. Zawarta w niej teoria stanowi naukową podwalinę do dalszych rozważań. Jej celem jet przybliżenie tematyki ojcostwa, a także próba rozstrzygnięcia, czy współczesne ojcostwo znajduje się w fazie kryzysu, czy też jest to czas dogodny dla ojców na rozwinięcie swoich możliwości rodzicielskich. Pogłębieniem tego tematu jest ukazanie zaznaczenia roli, jaką jest ojcostwo. Część druga jest opisem głównych założeń metodologicznych. Dlatego następuje w niej wskazanie celu i podmiotu badań oraz wybranego rodzaju badań i jego elementów. Główny problem badawczy został sformułowany następująco: Jakie jest ojcostwo ukazane na blogu King Kong i ojciec karmiący? Część empiryczna zawiera analizę zebranych danych w oparciu o postawione problemy badawcze. Pierwszy podrozdział charakterystyki blogu (Rozdział 5) poświęcony jest stronie technicznej blogu. Zebrany w nim materiał dotyczy: m. in. wizualnego wyglądu blogu jako strony internetowej i ciekawych elementów dodawanych do wpisów tekstowych. Następny podrozdział dotyczy narratora i bardzo nietypowego sposobu prowadzenia narracji, który znacząco wpływa na opis przeżyć i działań głównego bohatera, oraz konstrukcji literackiej i języka blogu. Kolejny podrozdział przedstawia wiodącą tematykę blogu sklasyfikowaną przeze mnie w siedmiu kategoriach, pogłębioną w analizie opisowej w badaniu empirycznym. Następny podrozdział prezentuje sylwetkę autora blogu w oparciu o źródła wewnętrzne (wpisy na blogu, w których autor mówi sam o sobie) i zewnętrzne (strony internetowe, na których inni wypowiadają się o autorze). Kolejny podrozdział traktuje o motywacji autora do tworzenia blogu. Jest to dodatkowe źródło informacji o autorze. Na podstawie zebranych danych wyróżniłam pięć najistotniejszych motywów. Następny podrozdział to krótka charakterystyka głównych bohaterów blogu, którymi są: ojciec karmiący (autor blogu), King Kong (syn blogera), Lepsza połowa (żona autora), Gandalf (kot), A./TO (autyzm) i wszechświat. Kolejny podrozdział poświęcony jest postrzeganiu własnego ojcostwa blogera. Zebrane dane zostały przez mnie uporządkowane i ukazane w postaci dziesięciu etapów rozwoju ojca karmiącego w pełnionej roli rodzicielskiej. Et

W pierwszym rozdziale pracy został opisany poziom rozwoju społecznego, moralnego i poznawczego w okresie wczesnej adolescencji oraz wpływ rozwoju tych sfer na umiejętność oceniania rzeczywistości. Następna część poświęcona została czasowi wolnemu, dzieci i młodzieży, jego celom, sposobom spędzania, które odróżniają go od czasu wolnego osób dorosłych. Kolejny rozdział to przybliżenie metod i technik wykorzystanych w badaniach dotyczących oceny szkolnej oferty zajęć pozalekcyjnych przez uczniów klas szóstych. W rozdziale tym zostały wyznaczone problemy badawcze, hipotezy badawcze, cel, obszar badania oraz strategia badań. W ostatniej części pracy zaprezentowane zostały wyniki badań przeprowadzonych w Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Smolcu i Szkole Podstawowej nr 68 we Wrocławiu. Wyniki badań potwierdzają główną hipotezę. Uczniowie w większości pozytywnie ocenili proponowane im zajęcia. Jednak wyniki wskazują na potrzebę zmiany szkolnej rzeczywistości na bardziej dostosowaną do potrzeb uczniów. W toku badań potwierdzono wpływ następujących zmiennych na ocenę szkolnych zajęć pozalekcyjnych: uczestnictwa w pozaszkolnych zajęciach pozalekcyjnych, atmosfery panującej w klasie, oceny instruktorów i nauczycieli, oraz możliwości samodzielnego wyboru zajęć. Dane zebrane podczas badań nie potwierdziły natomiast wpływu płci oraz rodzaju zajęć, na które uczęszcza badany na ocenę postawioną zajęciom. Praca nie przedstawia wniosków, które mogłyby potwierdzić lub zaprzeczyć zależności między opinią na temat zajęć, a wynikami w nauce badanego, ponieważ w próbie badawczej nie było odpowiedniej reprezentacji osób o niskich wynikach w nauce.

Przedmiotem pracy jest diagnoza i analiza obaw jakie dotykają osoby odbywające karę pozbawienia wolności. Odpowiedź na pytanie "Jakie są obawy osób pozbawionych wolności?" pozwoli na zweryfikowanie dotychczasowych form resocjalizacji i dostosowaniu ich do potrzeb osób przebywających w jednostkach penitencjarnych.

Zadaniem nauczyciela jest przygotować wychowanków do funkcjonowania w społeczeństwie. Chcąc wprowadzać wychowanka w realia współczesnego świata, nauczyciel powinien biegle orientować się w nim, a tym samym stawać się kompetentnym przewodnikiem dla swoich podopiecznych. Zagadnienie nowych technologii medialnych nie powinno być obce dla współczesnych nauczycieli i pedagogów. Wykorzystywanie nowych technologii i narzędzi medialnych przez nauczycieli na etapie szkolnym nikogo już nie dziwi, jest to zjawisko powszechne. Natomiast wielokrotnie zastanawiałam się nad tym, czy nauczyciele na etapie przedszkolnym równie często wykorzystują narzędzia medialne i technologiczne i jeśli je wykorzystują, to czy tylko do przygotowywania dokumentacji, zadań administracyjnych, organizacji swojego warsztatu pracy i przygotowywania się do zajęć czy również do wprowadzania zagadnień technologicznych i medialnych do procesu wychowawczo-edukacyjnego. Praca składa się z trzech rozdziałów, teoretycznego, metodologicznego oraz rozdziału poświęconemu badaniom własnym. W pierwszej części rozdziału teoretycznego przedstawiłam społeczno-kulturowe tło funkcjonowania mediów, a także miejsce mediów edukacyjnych wśród środków dydaktycznych. Następnie omówiłam podstawowe zagadnienia związane z edukacją przedszkolną. Ostatnia część pierwszego rozdziału poświęcona jest specyficznej relacji ucznia i nauczyciela w procesie edukacyjnym, ze szczególnym ukierunkowaniem na proces w okresie edukacji przedszkolnej. Drugi rozdział pracy dotyczy metodologii badań. W rozdziale tym zawarłam takie zagadnienia, jak cel i przedmiot badań, problem badawczy oraz podejście badawcze, omówiłam metody, techniki i narzędzia badawcze, z uwzględnieniem wybranych przeze mnie do przeprowadzenia badań. Ostatni rozdział poświęcony jest analizie badań własnych, w którym szukam odpowiedzi na pytania postawione w części metodologicznej, podsumowaniu wyników i wnioskom, których dostarczyło przeprowadzone badanie.

W niniejszej pracy opisuję wyniki badań, których celem było zgłębienie procesu przechodzenia od wiedzy potocznej do wiedzy naukowej, lecz w odniesieniu tylko do wybranych przeze mnie pojęć pedagogiki. Przedmiotem moich badań stała się naukowa i potoczna wiedza o wychowaniu, którą posiadają studenci pedagogiki. W badaniach zastosowałam metodę indywidualnych przypadków, przeprowadzając wywiad z trzema studentami ostatniego roku studiów magisterskich. Byli to zarówno studenci studiujący w trybie stacjonarnym, jak i niestacjonarnym. Jedna studentka pracuje już zawodowo jako nauczyciel przedszkola. Pozostała dwójka studentów nie podjęła jeszcze pracy w zawodzie pedagoga. Wywiad przeprowadziłam w oparciu o przygotowany wcześniej kwestionariusz, który zawierał siedem części tematycznych. Każda z części dotyczyła procesu przechodzenia od wiedzy potocznej do wiedzy naukowej w odniesieniu do wybranego pojęcia pedagogiki, kolejno wychowania, wychowanka, wychowawcy, stylów wychowania, socjalizacji, karania i nagradzania. Praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy traktuje o potocznej i naukowej wiedzy o wychowaniu. Przedstawiam w nim teorię wychowania jako naukową refleksję pedagogiki, ujęcie wychowania z perspektywy najbliższych kręgów społecznych jednostki – rodziny i szkoły, oraz scharakteryzowałam i rozróżniłam pojęcia wiedzy potocznej i wiedzy naukowej o wychowaniu. Rozdział drugi stanowi metodologia badań własnych, w którym zawarłam cele i przedmioty moich badań. Przedstawiłam w nim również hipotezy i problemy badawcze, na które starałam się znaleźć uzasadnienie. Rozdział trzeci zawiera analizę wyników badań własnych i wysunięte wnioski na temat wiedzy potocznej i naukowej studentów pedagogiki oraz przebiegu procesu zmian. Na zakończenie przedstawiam najważniejsze wnioski i przemyślenia z przeprowadzonych badań.

Współcześnie rola seniorów w społeczeństwie i tym samym w rodzinie powoli ulega przekształceniu. Osoby starsze stają się aktywnymi uczestnikami życia kulturalnego oraz społecznego. Przyczynia się do tego przedłużenie wieku emerytalnego i związana z nim długa aktywność zawodowa. Promowany jest także aktywny i zdrowy styl życia seniorów. Powoli zaczynają słabnąć stereotypy dotyczące sposobów spędzania czasu przez seniorów (aktywności związane głównie z gospodarstwem domowym), co przekłada się na rozwój zainteresowań przez osoby starsze, a także chęć zdobywania wiedzy np. przez uczestnictwo w zajęciach Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Pomimo tego osoby starsze są wciąż postrzegane przez pryzmat aktywności związanej głównie z gospodarstwem domowym i opieką nad wnukami. Poniższa praca jest poświęcona zagadnieniu postrzegania osób starszych z rodziny przez gimnazjalistów. Będzie ono analizowane z perspektywy wiedzy uczniów o osobach starszych, relacji, jakie łączą te pokolenia oraz pozycji osób starszych w strukturze rodzin uczniów. Oba te pokolenia wzrastały w odmiennych warunkach społecznych i gospodarczych. Gimnazjaliści, którzy rozwijają się w społeczeństwie informacyjnym i kulturze instant przyjmują wzorce zachowań prezentowane im m.in. przez masowe środki przekazu. Wpływa to na ich stosunek do osób starszych, które mają odmienny system wartości i akceptują inne zachowania. Stąd cel badania, którym jest poznanie sposobu, w jaki gimnazjaliści postrzegają osoby starsze z rodziny. W pierwszym rozdziale przedstawione zostaną role człowieka starszego w społeczeństwie z uwzględnieniem kontaktów międzypokoleniowych w rodzinie, a także obszary aktywności seniorów. Opisane zostaną również fazy rozwoju adolescentów i seniorów oraz potrzeby z nimi związane. Rozdział drugi to prezentacja aspektu metodologicznego badań własnych. Postawiony zostanie cel badań oraz pytania główne i szczegółowe. Zaprezentowane zostaną strategie badawcze, metody, techniki oraz narzędzia, z których wybrane posłużyły do badań. Trzeci rozdział jest analizą otrzymanych z badań wyników. Zaprezentowane zostaną wyniki przeprowadzonej wśród gimnazjalistów ankiety. Badaniu podlegał obszar wiedzy na temat osób starszych, miejsca seniorów w strukturze rodziny oraz charakteru relacji między uczniami i seniorami.

Praca przedstawia problem adaptacji dziecka trzyletniego do przedszkola w opinii nauczycielek. W pierwszym rozdziale poruszam problematykę adaptacji oraz charakterystykę dziecka trzyletniego prawidłowo i nieprawidłowo przystosowanego do przedszkola. Przybliżam teoretyczne ujęcie socjalizacji z podziałem na pierwotną i wtórną oraz proces wychowania. Opisuję również charakterystykę środowiska przedszkolnego oraz rolę i zadania nauczyciela i rodziców w procesie adaptacji. Zaprezentuję psychofizyczne aspekty rozwoju dziecka trzyletniego. Rozdział drugi jest metodologicznym ujęciem badań własnych. Przestawiam problemy badawcze na które szukam odpowiedzi w pracy. Scharakteryzuję metody, techniki i narzędzia według różnych autorów. Rozdział trzeci prezentuje analizę badań własnych. Opisuje cztery wywiady z nauczycielkami o różnym stopniu zawodowym. Każda z nich przedstawia charakterystykę dziecka prawidłowo i nieprawidłowo zaadaptowanego do przedszkola na podstawie własnego doświadczenia. Przybliżam ich opinię na temat rodzinnych i instytucjonalnych uwarunkowań przystosowania i nieprzystosowania dzieci trzyletnich.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest wypełnianie funkcji rodziny przez członków wspólnoty katolickiej "Ichtis". Wybór tematu jest uzasadniony moim zainteresowaniem pedagogicznym wątkiem funkcjonowania rodzin we wspólnocie jakim jest wypełnianie funkcji rodziny. Moja praca składa się z trzech części. Pierwsza z nich to teoretyczne podstawy pracy, wśród których omawiam zagadnienia rodziny i wspólnoty definiując je i analizując. Stanowią one podstawę do późniejszego rozważania nad wychowaniem i funkcjonowaniem w rodzinie katolickiej. Druga część to rozdział o metodologii badań naukowych. Przedstawiam w niej cel i przedmiot badań oraz problemy i podejście badawcze. Wybieram adekwatne do niego metody, techniki i narzędzia badawcze i określam teren badań. Trzecia część to analiza przeprowadzonych wywiadów, gdzie opisuję wypełnianie funkcji rodziny przez członków wspólnoty "Ichtis" w świetle badań własnych.

W niniejszej pracy chciałam przedstawić najczęściej popełniane błędy wychowawcze rodziców w opinii nauczycieli. Błędy wychowawcze popełniane przez rodziców często są przez nich niezauważane. Rodzice nie są świadomi popełnianych błędów. Każdy rodzic chce, aby jego dziecko wyrosło na dobrego, uczciwego, inteligentnego człowieka. Rodzice powinni zastanowić się nad popełnianymi błędami wychowawczymi oraz stopniowo je eliminować, ponieważ to oni są najważniejszymi wychowawcami. Błędy wychowawcze to niewłaściwe metody oraz formy oddziaływania na dziecko. Każdy błąd wychowawczy popełniany przez wychowawców powinien stać się przedmiotem twórczego niepokoju, a także czujnej uwagi. Dla każdego z nas w życiu rodzina jest najważniejsza, dlatego ważne jest, gdy możemy na kogoś liczyć, na kimś polegać. Do rodziców zwracamy się kiedy mamy problem i kiedy chcemy pochwalić się naszym osiągnięciem, sukcesem. Wobec tego rodzice mają obowiązek właściwie sprawować swoje obowiązki wychowawcze. Wybierając ten temat kierowałam się głównie tym, iż każdy z nas popełnia błędy wychowawcze i miał w swoim życiu z nimi styczność. Dużo moich znajomych ma dzieci i nie ma świadomości popełnianych błędów wychowawczych. Pracując w przedszkolu jako nauczyciel codziennie miałam styczność z rodzicami i z popełnianymi błędami wychowawczymi. Myślę, iż żaden rodzić nie chce skrzywdzić swojej pociechy. Dlatego musimy rozmawiać o swoich problemach wychowawczych, szukać dobrego wyjścia i przede wszystkim nie wstydzić się tego. Codzienna obserwacja wskazuje, że nie ma rodzin wolnych od błędów wychowawczych. Rodzice którzy są zdolni do tego, aby przyznać się do popełnianych błędów napotykają znacznie mniej trudności w wychowaniu, niż rodzice którzy tych błędów nie dostrzegają. Aby zbadać problem błędów wychowawczych rodziców przeprowadziłam wywiady z nauczycielkami szkoły podstawowej. Dzięki rozmowom z wychowawcami dowiedziałam się jakie błędy wychowawcze w stosunku do swoich dzieci popełniają najczęściej rodzice. Niniejsza praca składa się z wstępu, sześciu rozdziałów oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym przedstawiłam i wyjaśniłam pojęcie błędu wychowawczego w świetle literatury naukowej, wymieniłam i opisałam charakterystykę błędów wychowawczych, opisałam błędy wychowawcze rodziców oraz ich skutki. Rozdział drugi dotyczył rodziny jako środowiska wychowawczego. W tym rozdziale opisałam proces wychowania, funkcje rodziny oraz typy rodzin. W trzecim rozdziale przedstawiłam rodzinę i szkołę jako partnerów w procesie edukacji. Omówiłam pojmowanie współpracy między rodziną a szkołą oraz opisałam cele i formy współpracy. Czwarty rozdział poświęciłam na opis rozwoju psychospołecznego dziecka w okresie szkoły podstawowej. W piątym rozdziale opisałam część metodologiczną. Natomiast szósty rozdział dotyczy analizy badań. W zakończeniu dokonałam analizy wyników badań oraz przedstawiłam wnioski wynikające z głównego problemu.

Moja praca dyplomowa dotyczy zagadnienia uwarunkowań doskonalenia zawodowego nauczycieli przedszkola. Dokształcanie się jest bardzo ważnym procesem dla każdego nauczyciela pracującego z pasją. Celem mojej pracy było odnalezienie odpowiedzi na pytanie co warunkuje podejmowanie tej aktywności a co ją ogranicza. W celu rozstrzygnięcia problemów badawczych przeprowadziłam badania w których uczestniczyło pięć nauczycielek przedszkola podejmujących się doskonalenia zawodowego.

Niniejsza praca przedstawia problem agresywności wśród młodzieży na przykładzie uczniów III Liceum Ogólnokształcącego im. Bohaterów Westerplatte w Głogowie. Zawarte są w niej pojęcia związane ze zjawiskami agresji wśród dzieci i młodzieży oraz formy przejawiania się agresji i skutki doznawania przemocy w dzieciństwie i życiu dorosłym. Sformułowane są cele, problemy i pytania badawcze. Dokonano także wyboru najbardziej adekwatnych dla celu badań metod, narzędzi i technik badawczych. Praca kończy się wynikami przeprowadzonych badań oraz wnioskami. Opisano różne formy stosowanej w szkole przemocy oraz wpływ grup rówieśniczych na zachowania agresywne, rolę gier komputerowych, telewizji. Opisano także atmosferę w rodzinie jako jedną z przyczyn agresji występującej wśród młodzieży.

Tematem pracy jest "Efektywność zajęć prowadzonych elementami metody Marii Montessori w przedszkolu prywatnym". Pierwszy rozdział przedstawia samą metodą, jej genezę oraz założenia. Przedstawia również prawidłowy rozwój dziecka i znaczenie jakie dla owego rozwoju ma otoczenie, oraz nauczyciel kierujący działaniem dziecka i podążający za nim. Istotnym aspektem są również pomoce dydaktyczne i sama organizacja zajęć prowadzonych daną metodą. Drugi rozdział odnosi się do metodologii badań własnych. Przedstawione zostały w nim paradygmaty, przedmiot i cel badań oraz problem badawczy. Omówione zostały metody, techniki i narzędzia badawcze oraz sama obserwacja, która wykorzystana została w prowadzonych badaniach. Rozdział trzeci ukazuje rezultaty badań własnych, które uwidaczniają się poprzez zobrazowanie stanu wyjściowego, czyli poziomu umiejętności dzieci przed rozpoczęciem działań, oraz przestawienie umiejętności dzieci po celowo zorganizowanych i przeprowadzonych zajęciach. Cykl zrealizowanych przeze mnie spotkać miał na celu zbadanie efektywności zajęć prowadzonych elementami metody Montessori. W celu zbadania poziomu umiejętności stworzyłam arkusz obserwacji, którym zdiagnozowałam wszystkie dzieci należące do grupy przedszkolnej,a następnie losowo podzieliłam dzieci na grupę kontrolną i eksperymentalną.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest Resilience - cecha, a przekonania nauczycieli na temat błędów wychowawczych. Na pracę składają się badania jakościowe i ilościowe, które zostały przeprowadzone na populacji nauczycieli przedmiotowych w szkołach podstawowych, gimnazjalnych i ponad gimnazjalnych. Resilience jest to cecha, która pozwala jednostce mimo przeciwności losu dostosowywać się do danego otoczenia, środowiska. Do przeprowadzenia badań został wykorzystany sondaż diagnostyczny i test psychologiczny, a wyniki zostały analizowane za pomocą technik statystycznych. Jednym z przyjętych założeń był umowny podział nauczycieli przedmiotowych na osoby o wysokim poziomie resilience i osoby o niskim poziomie resilience. Weryfikacja została przeprowadzona na podstawie narzędzi badawczych. Jedne badania przedstawiają jak nauczyciele definiują i opisują własnymi słowami błąd wychowawczy, natomiast drugie badania ujawniają skłonność nauczycieli do popełnianych błędów wychowawczych. W pierwszej części badań został przeprowadzony sondaż diagnostyczny. Badania jakościowe ukazały, że nauczyciele o niskim poziomie resilience nie odstają intelektualnie od nauczycieli o wysokim poziomie resilience. Odpowiedzi, które zostały udzielone przez osoby o niskim poziomie resilience, w niektórych przypadkach są bardziej stosowne i poprawne niż u osób o wysokim poziomie tej cechy. Postawienie hipotezy zerowej nie zawsze sprawdza się po myśli badacza. Nie można jednoznacznie stwierdzić, że dziecko z ubogiej rodziny w przyszłości nie będzie wykształcone, a dziecko wykształconego bogacza zostanie prymusem. Druga część opiera się na klasyfikacji błędów wg Antoniny Guryckiej. Zostały przeprowadzone odrębne analizy do poszczególnych błędów wychowawczych. Wyniki badań potwierdziły postawioną hipotezę, która zakłada, że nauczyciele o niskim poziomie resilience wykazują się większą skłonnością do popełniania błędów wychowawczych, natomiast nauczyciele o wysokim poziomie cechy są mniej skłonni do popełniania błędów.

Praca magisterska pod tytułem „Mądrość a przekonania nauczycieli o własnych kompetencjach zawodowych nauczycieli” obejmuje opis badań, który został przeprowadzony na grupie 88 nauczycieli z różnych szkół. Praca ukazuje mądrość w odniesieniu do różnych definicji, ukazuje rodzaje inteligencji oraz zwraca uwagę na klasyfikacje kompetencji emocjonalnych. Dalsza część pracy stanowi przegląd literatury przedmiotu, która odnosi się do kompetencji zawodowych nauczycieli, jego obszarów oraz składowych, a także opisuje kategorie jakie powinien posiadać współczesny nauczyciel. Kompetencje zawodowe nauczycieli zostały zmierzone za pomocą kwestionariusza ankiety. Dzięki zastosowaniu wiele różnych wskaźników poczucia kompetencji takich jak: poziom wypalenia zawodowego nauczycieli, ocena przygotowania nauczycieli do wykonywania obecnej pracy oraz postrzeganie przez nich wpływów na własne osiągnięcia profesjonalne, były pomocne przy weryfikacji założonej hipotezy, która mówi, że w miarę wzrostu poziomu mądrości badanych osób wzrasta ich poczucie zawodowej kompetencji. Praca zakłada, że osoby o wyższym poziomie mądrości będą ujawniać wyższe wskaźniki kompetencji zawodowych nauczycieli. Przeprowadzone badania potwierdzają moją hipotezę - przyznają, że istnieje powiązanie między wskaźnikami, mądrością i kompetencjami zawodowymi nauczycieli, dające się uogólnić na populację generalną.

Praca podejmuje zagadnienie resilience postrzeganej w kategoriach cechy osobowości oraz przystosowania zawodowego wśród nauczycieli. Resilience opisana została jako pewna właściwość jednostki, która przyczynia się do lepszego radzenia sobie z problemami życiowymi, w tym z problemami zawodowymi. Przystosowanie zawodowe scharakteryzowano jako odpowiedniość pomiędzy cechami osobowości jednostki a światem zewnętrznym. Wyróżniono dwa wymiary przystosowania zawodowego – zaspokojenie potrzeb jednostki oraz kompetencje własne. Problemem badawczym było pytanie o związek pomiędzy resilience a przystosowaniem zawodowym. Hipotezy zakładały, że im wyższy jest poziom resilience, tym silniejsze jest poczucie realizacji potrzeb i poczucia kompetencji zawodowych pracownika. Materiał empiryczny do pracy został zebrany za pomocą metody sondażowej. Zebrane wyniki badań zostały przeanalizowane statystycznie w celu wykrycia zależności między zmiennymi. Przeprowadzone badania pozwoliły na potwierdzenie, iż istnieje zależność pomiędzy poziomem resilience a zaspokojeniem potrzeb pracownika. Wśród kompetencji zawodowych oczekiwania i wymagania przełożonych oraz współpracowników okazały się nieistotne.

Praca magisterska pod tytułem „Mądrość a optymizm sprawczy i esencjalny nauczycieli” zawiera opis badań przeprowadzonych na grupie 94 nauczycieli. Praca traktuje o mądrości w różnych ujęciach na przestrzeni wieków obierając za cel badań mądrość jako szeroko pojętą umiejętność radzenia sobie w życiu przez człowieka. Kolejną część stanowi przegląd literatury przedmiotu mówiącej o optymizmie, jego cechach charakterystycznych oraz korzystnym wpływie jego działania na organizm i życie ludzkie. Wyróżnione zostały dwa rodzaje optymizmu– sprawczy i esencjalny, których poziom mierzony za pomocą kwestionariusza ankiety stał się wskaźnikiem pomocnym przy weryfikacji założonych hipotez. Pierwsza z nich zakłada istnienie związku pomiędzy poziomem mądrości a poziomem sprawczego optymizmu osób badanych, a druga mówi o zależności między poziomem mądrości a poziomem optymizmu esencjalnego. Praca zakłada, że osoby o wyższym poziomie mądrości będą ujawniać wyższe wskaźniki optymizmu. Przeprowadzone badania potwierdzają drugą z hipotez– przyznają, że istnieje powiązanie między dwoma wskaźnikami, mądrością i optymizmem sprawczym, dające się uogólnić na populację generalną; natomiast nie przyznają słuszności hipotezie pierwszej.

Celem badań przedstawionych w pracy było uzyskanie odpowiedzi na pytanie o związek między poziomem mądrości a przekonaniami nauczycieli na temat błędu wychowawczego oraz skłonności do wychowawczego błądzenia. W pierwszym etapie badań zajęłam się sposobami definiowania błędów przez nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej. W drugim etapie porównałam sposoby definiowania błędów przez nauczycieli o wysokim i niskim poziomie mądrości. Podział na podgrupy mniej i bardziej mądrych nauczycieli wykonano na podstawie wyników testu psychologicznego. Wypowiedzi na temat mądrości analizowano pod względem treściowym, by porównać częstość występowania wyodrębnionych kategorii znaczeniowych. W ostatnim etapie badań – w nowej próbie – wykonałam porównanie częstości występowania skłonności do różnych rodzajów błędów wychowawczych między grupami nauczycieli różniących się poziomem mądrości. Badania wykazały, że im wyższy jest poziom mądrości, tym mniej prawdopodobne jest popełnianie błędów wychowawczych przez nauczycieli. Prawidłowość ta dotyczy różnych rodzajów błędów wychowawczych.