Przedmiotem pracy jest problematyka adaptacji społecznej uczniów z niepełnosprawnością ruchową w placówce integracyjnej. Wnikliwie zostały scharakteryzowane zagadnienia dotyczące wybranych aspektów niepełnosprawności w ujęciu teoretycznym, rozwoju i funkcjonowania psychospołecznego dziecka z niepełnosprawnością ruchową, a także problematyki adaptacji społecznej dziecka z niepełnosprawnością ruchową w zintegrowanym środowisku szkolnym. Niniejsza prace to efekt realizacji projektu badawczego, którego celem była analiza przebiegu procesu adaptacji społecznej uczniów z niepełnosprawnością ruchową w placówce integracyjnej. Przeprowadzone badania zmusiły mnie określenia celów szczegółowych, które umożliwiły wnikliwą analizę problematyki adaptacji społecznej uczniów z niepełnosprawnością ruchową w placówce integracyjnej. Dzięki analizie badań własnych możliwe było uzyskanie odpowiedzi na postawiony w pracy problem badawczy, jakim było pytanie: jak przebiega proces adaptacji społecznej ucznia z niepełnosprawnością ruchową w placówce integracyjnej? W rezultacie uzyskałam informację zwrotną, iż adaptacja uczniów z niepełnosprawnością ruchową przebiega pomyślnie dzięki zaangażowaniu ze strony placówki integracyjnej w ten proces.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest „Funkcjonowanie społeczne i trudności szkolne ucznia z dysleksją rozwojową w szkole podstawowej”. Składa się ona z pięciu rozdziałów – trzech teoretycznych i dwóch poświęconych badaniom. Zależało mi przede wszystkim na wykazaniu problemów w nauce ucznia dyslektycznego oraz w jaki sposób nawiązuje relacje rówieśnicze w środowisku szkolnym. W pierwszej kolejności skupiam się na terminologii dysleksji rozwojowej, definiuję czym są specyficzne trudności w uczeniu się. Dokonuję przeglądu badań nad tym zjawiskiem oraz analizuję, jak zmieniała się definicja na przestrzeni lat. Wymieniam też przyczyny powstawania dysleksji oraz jej typy, po czym poddaję analizie jej symptomy. Opisuję na czym polegają zaburzenia funkcji wzrokowej, słuchowej, ruchowej i procesu lateralizacji, a następnie omawiam, jak wygląda diagnoza dysleksji rozwojowej. Następnie omawiam rozwój i funkcjonowanie psychospołeczne dziecka z dysleksją rozwojową, przede wszystkim rozwój sensoryczny i ruchowy takiego dziecka i jego funkcje percepcyjne i poznawcze. Analizuję inteligencję i możliwości poznawcze dziecka z dysleksją rozwojową. Omawiam najczęstsze problemy, z jakimi zmagają się takie dzieci podczas komunikowania się z innymi oraz jak wygląda wyrażanie przez nich emocji i ich rozwój społeczny. Opisuję również jak wygląda zabawa dziecka dyslektycznego, wymieniam jej rodzaje oraz omawiam te, które najbardziej wspierają rozwój takiego dziecka. W mojej pracy zawarte są też informacje o adaptacji społecznej i trudnościach szkolnych ucznia z dysleksją rozwojową. Poddaję analizie jego ścieżkę edukacyjną, wyjaśniam na czym polega dostosowanie wymagań nauczania oraz postępowanie terapeutyczne. Analizuję nawiązywanie relacji społecznych przez dziecko z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Omawiam trudności adaptacyjne w szkole uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, opisuję fazy nieprawidłowości w sferze funkcjonowania społecznego. Wymieniam i opisuję metody terapeutyczne, które mają na celu wspomaganie funkcjonowania społecznego takiego ucznia w środowisku szkolnym. Określam rolę nauczyciela w procesie edukacji ucznia z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Nauczyciel jest pierwszą osobą, która powinna zauważyć trudności w uczeniu się dziecka i zapewnić mu odpowiednią pomoc. W rozdziale metodologicznym definiuję cel mojej pracy, którym jest określenie funkcjonowania społecznego i trudności szkolnych ucznia z dysleksją rozwojową w szkole podstawowej. Tworzę problem główny, a następnie 10 problemów szczegółowych. Omawiam metodę indywidualnych przypadków, którą się posługuję. Kolejno opisuję co to są techniki i narzędzia badawcze. Wybrana przeze mnie metoda, posługuje się takimi technikami jak wywiad, obserwacja i analiza dokumentów osobistych. W swojej pracy zastosowałam wywiad jawny, indywidualny, kierowany, skategoryzowany, pogłębiony, natomiast wykorzystaną techniką jest analiza dokumentów osobistych. Dokume

Problematyka podjęta w pracy dotyczy funkcjonowania psychospołecznego dzieci z nadruchliwością w środowisku przedszkolnym. Problem rozwoju psychospołecznego dzieci z nadruchliwością w środowisku przedszkolnym stanowi bardzo obszerny i wielopłaszczyznowy temat. Potwierdzeniem tego stała się analiza dostępnej literatury w ujęciu teoretycznym i przeprowadzone badanie w oparciu o wywiady i obserwacje dzieci w wieku przedszkolnym. Celem badań było określenie wpływu uczestnictwa dziecka z nadruchliwością w środowisku przedszkolnym na jego rozwój psychospołeczny. Dzieci z nadruchliwością wykazują liczne problemy wychowawcze i adaptacyjne w środowisku przedszkolnym. Związane są one z deficytami i dysfunkcjami w rozwoju sensorycznym, poznawczym, ruchowym i percepcyjnym. Dużym utrudnieniem jest także labilność emocjonalna, impulsywność i nadmierna aktywność. Dzieci mają problem z nawiązywaniem kontaktów interpersonalnych.

Problematyka mojej pracy dotyczy dzieci z dysleksją rozwojową, ich funkcjonowania w środowisku szkolnym w grupie rówieśników. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdziały, których treść zawarłam dotyczą zarówno zagadnień teoretycznych jak i analizie przeprowadzonych badań. W badaniach chciałam pokazać, że dziecko z dysleksją rozwojową nie ma problemów z funkcjonowaniem w swojej grupie rówieśniczej, że jest dzieckiem bardzo uspołecznionym. Jedyne problemy, z którymi ma do czynienia to problemy w nauce. Praca skupia się na różnych zagadnieniach związanych z dysleksją rozwojową, jej charakterystyką, symptomami. Ujęte zostały różne definicje dysleksji rozwojowej oraz typologia i przyczyny występowania tego problemu. Można zauważyć, że przez wiele lat pojęcie to ulegało ciągłym przeobrażeniom oraz to, że wielu ludzi zajmowało się problematyką dysleksji rozwojowej. Ważne jest dokładne opisanie symptomów, na które trzeba zwracać uwagę w przypadku dzieci u których podejrzewać można specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu w zależności od wieku w jakim się znajdują. Praca opisuję także jak funkcjonuje psychospołecznie dziecko z dysleksją rozwojową. Jego rozwój sensoryczny, który w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu nie jest łatwy ale także jego rozwój ruchowy oraz funkcję percepcyjne i poznawcze. Ważna jest także kwestia inteligencji dziecka z dysleksją, która w wielu przypadkach może być na poziomie ponadprzeciętnym. Oprócz tych funkcji zostały opisane także możliwości językowe dzieci z problemem specyficznych trudności a co za tym idzie umiejętności komunikowania z innymi. Ważną kwestią jest także zabawa, która w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu ma być taką, która rozwija zaburzone funkcje. Opisana jest ścieżka edukacyjna dziecka z dysleksją rozwojową, którą muszą pokonać a , która bywa dla nich czasami trudna a także na wyrażane emocje i trudności adaptacyjne, które mogą towarzyszyć dyslektykom w różnych sytuacjach szkolnych. Trudności z nauką, które mają dzieci prowadzą do punktu gdzie opisane są wybrane i najbardziej znane metody oraz środki terapii wspomagające rozwój dziecka. Niezwykle ważną kwestią było także opisanie zadań jakie spełnia Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna. Jeden z rozdziałów poświęcony jest tematyce przeprowadzonych badań. Zawiera opis niezbędnych pojęć, takich jak: cel i problematyka badań, czym są problemy badawcze oraz metoda badawcza, a także technika i narzędzia badawcze. W rozdziałach tych podany jest również problem główny, na który chcę znaleźć odpowiedź oraz problemy szczegółowe, które pomogą w jego osiągnięciu. Zawarta jest informacja o typach wywiadu, który został użyty w badaniach, określona metoda, która została zastosowana oraz techniki. Opisany jest teren i organizacja badań. Badania przeprowadziłam w Szkole Integracyjnej nr 8 w Jeleniej Górze. W placówce, w której znajdują się dzieci z różnymi problemami. Badaniami objęłam pięciorga dzieci, w tym czterech chłop

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi to dość kontrowersyjne zaburzenie. Problematyka mojej pracy dotyczy w głównej mierze funkcjonowania dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Zajęłam się problemem adaptacji tych uczniów w środowisku szkolnym. Dzieci z ADHD zmagają się z wieloma innymi problemami, o których jest również wspomniane w pracy. Zespół ADHD wymaga kompleksowej diagnozy. Bardzo często zdarza się, że współwystępuje on z innymi zaburzeniami. Dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi mają problemy z rozwojem sensorycznym, motorycznym. Występują u nich deficyty poznawcze oraz zaburzenia w komunikacji z innymi. Niejednokrotnie ich samoocena jest zdecydowanie zaniżona, a ich osobowość i temperament wybuchowy. Problemy z jakimi zmagają się te dzieci skłoniły mnie do badań dotyczących ich adaptacji w środowisku szkolnym. W związku z tym badania zostały przeprowadzone w Szkole Podstawowej nr 6 w Świdnicy, Szkole Podstawowej nr 8 w Świdnicy oraz w Zespole Szkół Specjalnych Przyszpitalnych w Wałbrzychu.

W pracy została poruszona problematyka funkcjonowania psychospołecznego u uczniów z zaburzeniami zachowania i emocji. Tematyka obejmuje także zespół przyczyn, które powodują powstawanie zaburzeń zachowania i emocji u dzieci i młodzieży. Problematyka niniejszej pracy odnosi się również do rozwoju tych zaburzeń, a także ich wpływu na psychospołeczne funkcjonowanie ucznia. Celem niniejszej pracy było określenie funkcjonowania psychospołecznego dzieci i młodzieży z zaburzeniami zachowania i emocji w środowisku szkolnym. Uczniowie Ci sprawiają wiele problemów wychowawczych nauczycielom w szkole, a sami doświadczają wielu trudności związanych z psychospołecznym funkcjonowaniem. Przede wszystkim występują u nich problemy emocjonalne. Dzieci te mają trudności w utrzymywaniu poprawnych kontaktów interpersonalnych, a także towarzyszą im trudności w uczeniu się. Uczniowie z zaburzeniami zachowania i emocji mają wypaczony system norm oraz zasad postępowania. Zaprezentowane badania ukazały, że zaburzenia zachowania i emocji mają wpływ na funkcjonowanie psychospołeczne uczniów w środowisku szkolnym. U zbadanych uczniów z zaburzeniami zachowania i emocji stwierdzono, że występują problemy w prawidłowym funkcjonowaniu psychospołecznym w środowisku szkolnym. Nie potrafią prawidłowo nawiązywać relacji społecznych z rówieśnikami, a także panować nad własnymi emocjami. Dzieci te często posuwają się do kradzieży, szantażu lub wymuszeń. Uczniowie Ci nie potrafią prawidłowo się komunikować, ani wyrażać własnych emocji i potrzeb w relacjach z rówieśnikami.

Przedmiotem pracy jest problematyka spostrzegania społecznego osób z niepełnosprawnością intelektualną przez uczniów szkół licealnych. Niepełnosprawność intelektualna jest zaburzeniem, które charakteryzuje się obniżonym poziomem rozwoju psychicznego, ze względu na wielorakie zaburzenia i znacznie utrudnione funkcjonowanie takie osoby są najczęściej stygmatyzowane i odrzucane przez społeczeństwo. Negatywny obraz osób z niepełnosprawnością intelektualną funkcjonujący wśród ludzi pełnosprawnych niesie za sobą wiele destrukcyjnych skutków dla tych osób, przyczyniając się nawet do ich całkowitej izolacji społecznej. W pracy szczególną uwagę zwrócono na analizę problemów o społecznym kontekście osób z niepełnosprawnością intelektualną. Wnikliwie zostały scharakteryzowane zagadnienia stygmatyzacji, stereotypowości, uprzedzeń, integracji, uwarunkowań przebiegu procesu przystosowania w środowisku szkolnym, oraz kompetencji społecznych i szeroko rozumianej autonomii osób z niepełnosprawnością intelektualną. Wybrane przeze mnie badania zmusiły mnie do określenia celów szczegółowych, które odnosiły się do różnych kategorii życia społecznego osób z niepełnosprawnością intelektualną. Analiza przeprowadzonych przeze mnie badań umożliwiła uzyskanie odpowiedzi na postawiony w pracy problem badawczy, jakim było pytanie: jakie jest spostrzeganie społeczne osób z niepełnosprawnością intelektualną przez uczniów szkół licealnych? Uczniowie szkół licealnych spostrzegają pozytywnie osoby z niepełnosprawnością intelektualną,wśród, których większość z badanych przyznała się do kontaktu z takimi osobami, posiadających niemałą wiedzę na temat niepełnosprawności intelektualnej.

Problematyka podjęta w pracy dotyczy funkcjonowania społecznego ucznia z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Jest to bardzo ważny temat, ponieważ zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń u dzieci. Jest to grupa zaburzeń charakteryzujących się wczesnym początkiem, zazwyczaj w pierwszych pięciu latach życia. Przyczyny nadpobudliwości oraz jej objawy są różne. Objawy nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi przejawiają się w trzech sferach rozwoju: ruchowej, poznawczej i emocjonalnej. Charakterystycznymi zachowaniami dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi są nadmierna ruchliwość, brak wytrwałości w realizacji zadań, brak koncentracji uwagi, impulsywność, chaotyczność działań i nadmierna emocjonalność. Zagadnienia podjęte w pracy dotyczą przede wszystkim tego, jak uczeń przejawiający w codziennym życiu objawy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi funkcjonuje w szkole, w grupie rówieśniczej, w jaki sposób się komunikuje i nawiązuje relacje, jak zachowuje się i pracuje w grupie rówieśniczej, jak postrzega go otoczenie. W pracy została również zawarta analiza przeprowadzonych badań, w których posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków. Najbardziej użyteczną techniką dla potrzeb mojej pracy jest wywiad. Istotą problematyki moich badań jest funkcjonowanie społeczne ucznia z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Podejmowane przeze mnie badania dotyczą w szczególności relacji społecznych oraz trudności emocjonalnych, adaptacyjnych dziecka z ADHD w środowisku szkolnym. Dziecko z nadpobudliwością psychoruchową przekraczając próg szkoły spotyka się z nowym sposobem działalności, z nowymi zasadami, obowiązkami, oczekiwaniami, którym ze względu na swoje zaburzenia nie zawsze jest wstanie sprostać i którym jest mu się bardzo trudno podporządkować. Aby można było pomóc uczniowi z nadpobudliwością i lepiej go zrozumieć trzeba poznać wiele prawidłowości tego zaburzenia, a przede wszystkim poznać jego sposób funkcjonowania w środowisku szkolnym.

Problematyka mojej pracy dotyczy dzieci z rodzin niepełnych w wieku szkolnym, które przejawiają trudności szkolne, niepowodzenia i towarzyszące im zaburzenia zachowania. Obszarem problematyki jest także spektrum związane z rozwojem i funkcjonowaniem psychospołecznym owych dzieci. Poruszam temat dotyczący tego jak sobie radzą w sytuacjach konfliktowych, jakie nawiązują relacje społeczne, wyrażają emocje i jakie mają trudności w uczeniu się. Głównym problemem badawczym mojej pracy jest pytanie: jakie trudności szkolne mają dzieci z rodzin niepełnych na etapie szkoły podstawowej? Aby odpowiedzieć na nie przeprowadziłam badania jakościowe w szkole podstawowej. Dla potrzeb niniejszej pracy posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków, a technikami badawczymi był wywiad, uzupełniony analizą dokumentów. Wywiad przeprowadziłam z pięcioma uczniami klas 4 – 6 oraz z ich nauczycielami/wychowawcami. Przeprowadzone badania pozwoliły mi bliżej przyjrzeć się temu, jakie trudności szkolne przejawiają dzieci. Ponadto, mogłam dokonać subiektywnej oceny efektywności szkoły, jako miejsca pomocy i wsparcia dla uczniów.

Celem niniejszej pracy było zbadanie w jaki sposób dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim funkcjonują w grupie rówieśniczej, w szkole specjalnej. Dla potrzeb mojej pracy badania przeprowadziłam w Zespole Szkół Specjalnych w klasach 4 , 5 i 6. Posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków, a technikami badawczymi był wywiad, uzupełniony analizą dokumentów. Głównym kryterium doboru dzieci do badań byli uczniowie wieku 12- 15 lat z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim. W swojej pracy odpowiedziałam na problem główny oraz problemy szczegółowe, które pozwoliły mi określić oraz zebrać potrzebne informacje na temat zainteresowań uczniów, napotykanych trudności w szkole oraz przede wszystkim jak odnajdują się w grupie rówieśniczej, jakie są ich relacje koleżeńskie.

Problematyka niniejszej pracy odnosi się do relacji interpersonalnych we własnej rodzinie osób z syndromem Dorosłych Dzieci Alkoholików. Rozważania teoretyczne obejmują takie aspekty, jak: systemowe ujęcie rodziny, alkoholizm, współuzależnienie. Są to zasadnicze czynniki, które mają wpływ na funkcjonowanie w dorosłym życiu, osób pochodzących z rodzin alkoholowych. Dość często nie potrafią one sprostać wyzwaniom życia poza nią. Przyczyn należy doszukiwać się w nieprawidłowym procesie wychowania. Specyfika rodziny, toksyczne schematy działań, nieumiejętne wykonywanie wyznaczonych ról społecznych, brak zachowań społecznie aprobowany i wiele innych decydują o sposobie spostrzegania własnego Ja. Osoby z syndromem Dorosłych Dzieci Alkoholików przejawiają problemy na różnych płaszczyznach życia. Dzięki pomocy wykwalifikowanej kadry specjalistów, odpowiednio dobranych terapii oraz wsparcia bliskich, jednostki są w stanie pogodzić się z przykra przeszłością. Są gotowi trwać w rzeczywistości z myślą o przyszłości. Zaprezentowane badania ukazały rolę, jaką odgrywa rodzina w procesie socjalizacji. Niezaprzeczalnym wydaje się fakt, iż to właśnie wpływ rodziny pierwotnej jest znaczący w kształtowaniu osobowości, a także nabywaniu kompetencji społecznych przez dorastające dzieci. To ona jest pierwszym źródłem informacji o relacjach interpersonalnych. Rodziny alkoholowe mogą przyczynić się do pozytywnego budowania owych relacji we własnych rodzinach osób z syndromem Dorosłych Dzieci Alkoholików. Gdyż niechęć do powielania negatywnych schematów jest niebywale motywująca. Niekiedy jednak oddziaływanie toksycznej rodziny jest na tyle silne, iż wyrządza ono u jednostki ogromne szkody fizyczne lub psychiczne, które wpływają na jakość relacji interpersonalnych we własnej rodzinie.

Celem niniejszych badań jest opisanie postaw konsumentów w wieku gimnazjalny wobec reklamy. Praca odpowiada na pytanie "Jaka jest postawa konsumentów w wieku gimnazjalnym wobec reklamy?" Główną hipotezą tej pracy jest twierdzenie "Dominującą postawą wobec reklamy wśród gimnazjalistów jest uprzedzenie i negatywny stosunek do przekazu reklamowego". Badania rozpoczynają się rozdziałem zatytułowanym "Reklama w świetle literatury przedmiotu". W rozdziale pierwszym przedstawiono rodzaje reklam, kryteria według jakich je się dzieli oraz jej cele i funkcje. Kolejny rozdział zatytułowany "Postawy w świetle literatury psychologiczno-pedagogicznej" poświęcony został na omówienie postaw ludzi, w którym przedstawiono różne definicje postaw oraz przeanalizowano, z jakich komponentów się składają. Rozdział trzeci zatytułowany "Metodologia badań własnych" stanowi podstawę teoretyczną prowadzonych badań. Znajdują się w nim kwestie dotyczące przedmiotu i celu badań. Następna kwestią opisaną w tym rozdziale są problemy badawcze, hipotezy, zmienne oraz wskaźniki. W rozdziale zamieszczono krótką charakterystykę metod, technik oraz narzędzi badawczych ze szczególnym uwzględnienia tych, wykorzystanych do napisania niniejszej pracy badawczej. W ostatnim rozdziale omówiono wyniki badań własnych oraz poddano szczegółowej analizie otrzymane wyniki. Pod koniec tego rozdziału dokonano weryfikacji wcześniej postawionych hipotez badawczych.

Podejście Skoncentrowane na Rozwiązaniach (TSR), jest jedną z alternatywnych form pracy z młodzieżą trudną, wykolejoną, nieprzystosowaną społecznie. Jest jednym z nurtów znajdujących się obok podejścia poznawczego, behawioralnego czy humanistycznego- bardzo dobrze znanych i zazwyczaj stosowanych w ośrodkach pomocy młodzieży. Każdy z tych nurtów jest na swój sposób wyjątkowy, natomiast żaden z nich nie jest idealny. Poszukiwania praktyków i teoretyków terapii idealnej zaprowadziły do powstania nowego, odmiennego a zarazem kontrowersyjnego podejścia do uzależnienia ( nawyku – według nomenklatury TSR) oraz sposobu jego rozwiązania. Niezwykłość tej terapii tkwi w filozofii i strategiach stosowanych podczas zajęć terapeutycznych. Uznanie wychowanka jako klienta, który zna rozwiązanie swojego problemu a terapeuty jako pomocnika odkrywania tkwiących w kliencie potencjałów wzbudziło we mnie zainteresowania, które zaprowadziło mnie do napisania pracy. Podejście te nie pozwala zapominać, że uzależnienie nie istnieje, jest nawyk, że nawrót do nawyku nie jest zaprzepaszczeniem osiągniętych sukcesów podczas terapii a jej naturalnym skutkiem oraz iż terapia, terapeuta czy techniki nie są w centrum zainteresowania a sam klient jest najważniejszy. Postawienie go na pierwszym miejscu, odejście od utartych schematów terapeutycznych oraz modyfikowanie każdego kolejnego kroku zgodnie z klientem to zdecydowanie innowacyjne podejście, którego zalety odzwierciedlają wyniki moich badań. Sens i istotę funkcjonowania Podejścia Skoncentrowanego na Rozwiązaniach zawarłam w pierwszym rozdziale. Rozdział ten jest podzielony na osiem podrozdziałów. Zaczynając od rysu historycznego terapii, przez filozofie centralną, główne założenia, relacje terapeuty z klientem oraz selektywnie wybrane techniki stosowane w pracy z młodzieżą, umiejętności, strategie aż do procesu terapeutycznego i znaczenia bliskich osób i rodziny w pracy z klientem. Rozdział ten jest przepełniony informacjami, które pozwalają zrozumieć owe podejście. Rozdział drugi dotyczy ośrodka znajdującego się w Toruniu- Całodobowego Młodzieżowego Ośrodka Leczenia Uzależnień, w którym TSR stał się wiodącą metodą postępowania z wychowankami. Rozdział ten zawiera sześć podrozdziałów i dostarcza informacji na temat: postania ośrodka, regulaminu, czyli zasad jakie panują w ośrodku, Księgi Zasad i Ustaleń Społeczności, a także założeń programowych, poziomów odpowiedzialności, zasad bezpieczeństwa i planu oddziału. Rozdział trzeci, jest rozdziałem metodologicznym. Składa się z czterech podrozdziałów. W poszczególnych podrozdziałach opisałam przedmiot i cel badań, a także wybraną metodę i technikę badań. Scharakteryzowałam także grupę badawczą oraz opisałam poszczególne kroki prowadzenia badań. Ostatni rozdział, to analiza badań własnych. Składa się z dwóch podrozdziałów. Pierwszy z nich to ustosunkowanie się do problemu badawczego w świetle badań własnych. Natomiast drugi podrozdział jest podsumowaniem i wyciągnięciem

Praca przedstawia metody terapeutyczne jakie są stosowane wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Badania zamieszczone w pracy były prowadzone wśród pedagogów pracujących z dziećmi ze szkół podstawowych. W pracy umieszczone są trzy rozdziały. Pierwszy z nich przedstawia zagadnienie specjalnych potrzeb edukacyjnych w świetle literatury oraz aktów prawnych. Zawiera on również opis metod i terapii prowadzonej w obszarze pedagogiki. Głównym elementem rozdziału pierwszego jest przedstawienie wybranych metod terapeutycznych stosowanych wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Opisane w pracy metody terapeutyczne są następujące: Metoda Dobrego Startu, metoda Weroniki Sherborne, metoda 18 struktur wyrazowych, metoda malowania dziesięcioma palcami, muzykoterapia, Gimnastyka mózgu i hipoterapia. Z kolei rozdział drugi opisuje założenia paradygmatyczne oraz przedmiot i cel badań. Następnym elementem jest przedstawienie problemów badawczych jakimi było zagadnienie: jakie metody terapeutyczne stosowane są wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych, następnie jakie metody terapeutyczne stosowane wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych są najefektywniejsze oraz jakie specjalne potrzeby edukacyjne występują najczęściej. Następnie została opisana istota hipotez oraz metody, techniki i narzędzia badawcze jakie zastosowałam podczas prowadzenia badań. Na zakończenie rozdziału opisana została organizacja pracy przeprowadzonych badań. Ostatni rozdział dotyczy analizy i interpretacji przeprowadzonych badań. W celu przybliżenia jednostek, w których przeprowadzone zostały badania, zamieszczony został opis badanej grupy. Podsumowaniem ostatniego rozdziału jest analiza i wnioski wysunięte na podstawie wyników badań.

Pierwszy rozdział stanowi wstęp do rozważań na temat portali randkowych. Zostały opisane w nim definicja miłości, zauroczenia, zakochania, potrzeba bliskości drugiego człowieka oraz ważność bycia w związku z drugą osobą. Przedstawiono ewolucje miłości od tej romantycznej, duchowej w dosłownym tego słowa rozumieniu, aż do współczesnej miłości zapracowanych, zabieganych ludzi. Przy wyborze partnera życiowego decydujący wpływ mają czynniki osobowościowe jak również atrakcyjność fizyczna. W pierwszym podrozdziale ukazują się czynniki decydujące o atrakcyjności drugiej osoby. Scharakteryzowano czynniki osobowościowe, fizyczne oraz ogólne nastawienie do innych i do świata. Drugi rozdział odnosi się do cyberprzestrzeni, jako do miejsca, w którym użytkownicy komunikują się ze sobą. Scharakteryzowany został Internet, wirtualna sieć w aspekcie wartości komunikacyjnej, uboższej od kontaktu w realnym świecie.Kolejnym zagadnienie jest budowanie tożsamości przez użytkowników w wirtualnym świecie. Tożsamość w cyberprzestrzeni może być zakłamana bądź prawdziwa. Czynniki budujące tożsamość skupiają się na wykreowaniu danego obrazu własnej osoby przez możliwości na danym serwisie randkowym. Tożsamość w cyberprzestrzeni łatwiej wykreować, niż w rzeczywistym świecie. Taki zabieg usprawniają portale randkowe.Ostatni rozdział pracy charakteryzuje samo zjawisko portali randkowych, jako wirtualnych miejsc spotkań współczesnego społeczeństwa. Opisano cel, zadania portali randkowych. Przedstawiono motywy zakładania profili na poszczególnych serwisach randkowych. Wyszczególniono kilka serwisów randkowych ze względu na ich charakterystyczne cechy i cele. Zaprezentowano całe spektrum możliwości kreowania tożsamości na serwisie randkowych, wraz z pozytywnymi aspektami przebywania na portalu randkowym. Unaoczniono problem współczesnego społeczeństwa, jakim jest brak czasu, szybkość i łatwość, w tym kontekście przedstawiono portale randkowe, jako alternatywę do tradycyjnego poznawania innych ludzi. W pierwszym podrozdziale trzeciego rozdziału, ukazano charakterystykę relacji online. Wieloznaczność relacji online zależy od cech osobowościowych użytkowników, którzy nadają im specyficznych cech i znaczeń. Cechy charakterystyczne dla opisania tych relacji to płytkość, jasność, skomplikowanie, zawłaszczenie, kontrola, zauroczenie, zakochanie, miłość, uzależnienie, zachwycenie, przyjaźń, związek, zdrada, oszustwo, kłamstwo, naiwność, prawdziwość itp. Komunikacja niewerbalna tak ważna w kontakcie realnym, zostaje zastąpiona emotikonami, znakami graficznymi. W drugim podrozdziale skupiono się na wyodrębnieniu poszczególnych składników konstruujących profil na portalu randkowym. Najważniejszymi składowymi elementami w konstruowaniu profilu jest: wybór odpowiedniego portalu randkowego, założenie konta, wybór atrakcyjnego zdjęcia profilowego oraz innych zdjęć przedstawiających daną osobę , wypełnienie wszystkich pól z informacjami, dokładny, zabawny, inteligentny sposób opisania siebie i

Wybór tematu jakim jest ,,Rekonwalescencja fizyczna i psychiczna osób po wypadkach” nie jest przypadkowy. Każdy człowiek w swoim życiu zmaga się z wieloma przeciwnościami losu, które towarzyszą jemu lub najbliższym. Wyżej wymieniony temat towarzyszy mi od ponad roku czasu, gdy mój brat uległ wypadkowi komunikacyjnemu po którym stał się osobą niepełnosprawną. Stąd też wynika zainteresowanie oraz chęć zrozumienia mechanizmów fizycznych oraz psychicznych jakie zachodzą u takiego człowieka, nie pomijając oczywiście faktu, że każdy przypadek jest inny. Na początku swojej pracy skupiłam się na przedstawieniu statystyk na podstawie Raportu Stanu Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego w Polsce w 2014 roku, aby uzmysłowić czytelnikowi pracy o jakich liczbach jest mowa, jeżeli chodzi o wypadki komunikacyjne. Mimo tego, że jest ich mniej niż w roku poprzednim, cały czas przez ludzką głupotę i nieostrożność ginie lub zostaje kaleką zbyt wielu niewinnych ludzi. Rozdział drugi skupia się na psychicznym stanie oraz zachodzących po kolei u człowieka po wypadku etapów radzenia sobie z niepełnosprawnością nabytą. Jest to duży problem, a w sposób dosadny opisuje go Tamara Dembo mówiąc, że: ,,Wszyscy zarówno osoby niepełnosprawne, jak i specjaliści wierzą, że z procesem rehabilitacji związane są jakieś problemy psychologiczne. Jednocześnie formułowane są przez nich oczekiwania, że psycholog posiada gotowe rozwiązanie dla tych problemów. W rzeczywistości naukowa wiedza psychologiczna rzadko jest przydatna w rehabilitacji. Niepowodzenia w stosowaniu tej wiedzy są często tłumaczone jako wynik trudności w przekładaniu wiedzy teoretycznej na praktyczne działania, dopasowanie pojęć naukowych do konkretnych spraw i specyficznych przypadków.” Jednak o tym, że wiedza naukowa od czasów wspomnianych wyżej słów bardzo się wzbogaciła zapewnia Stanisław Kowali, który w swoim podręczniku sygnalizuje iż: ,,Współczesna psychologia rehabilitacji potrafi opisać i wyjaśnić zróżnicowanie funkcjonowania osób niepełnosprawnych z dużo większą wnikliwością.” Trzeci rozdział opisuje rekonwalescencje fizyczną osób po wypadkach, które nabyły niepełnosprawność. Wymieniłam ważne sfery fizyczności człowieka, które razem z ciałem nabierają statusu niepełnosprawności i wielu rzeczy w funkcjonowaniu codziennym muszą nauczyć się na nowo, a przynajmniej w inny sposób. Poruszam również ważny temat, który dotyczy seksualności u takich osób oraz bliskości i relacji z innymi ludźmi. Ostatni rozdział poświęcony jest metodologii oraz badaniom, które przeprowadziłam w tym temacie z osobami po wypadkach.

Patrząc ze współczesnej perspektywy, późne macierzyństwo przestało należeć do rzadkości a stało się zjawiskiem, które jest coraz częściej spotykane wśród kobiet, w szczególności tych kobiet, które w pierwszej kolejności stawiają na wykształcenie i karierę zawodową. Czasem bywa również tak, iż poprzez różne okoliczności życiowe, kobiety stają się matkami dopiero w późniejszym wieku. Istnieje wiele powodów, dla których kobiety decydują się na urodzenie pierwszego dziecka później, i należą do nich między innymi, bezpieczeństwo finansowe, realizacja celów osobistych, czasami choroby, które nie pozwalają na ciążę, a także problemy ze znalezieniem właściwego partnera życiowego. Ponadto kobiety muszą czuć się psychicznie i emocjonalnie pewnie do tej niemałej zmiany życiowej, która ma nastąpić w ich życiu. Dlatego też, to do nich należy wybranie najbardziej odpowiedniego czasu na zdecydowanie się by zostać mamą. Tematem mojej pracy teoretyczno- badawczej jest właśnie późne macierzyństwo. Temat, który wydaje mi się bardzo istotny z perspektywy wpółczesności, temat który będzie się pojawiał coraz częściej wśród społeczeństwa.

Niniejsza praca opisuje funkcjonowanie kolonii letnich dla dzieci i młodzieży, jako formie spędzania czasu wolnego, na przykładzie obozu sportowego „Windridge- Tennis and Sports Camp” w Roxbury, w Stanach Zjednoczonych. Powstała ona dzięki osobistej obecności badacza w ww. placówce edukacyjnej w 2014 roku. Intensywna obserwacja instytucji, sposobu w jaki funkcjonuje stała się inspiracją do podjęcia badań. Celem pierwszego rozdziału jest zaprezentowanie teoretycznych podstaw wypoczynku młodych ludzi na koloniach letnich. W tej części wyjaśniono terminologię, dokonano przeglądu historycznego na temat powstawania obozów letnich w Stanach Zjednoczonych, przedstawiono i wyodrębniono różne jego rodzaje. W tym rozdziale umówiono również organizację American Camp Association, a także pokrótce przedstawiono jaka procedura obowiązuje przy powstawaniu kolonii. Rozdział drugi omawia metodologiczne podstawy pracy badawczej. Obok prezentacji i wyjaśnienia podstawowej terminologii, uzasadniono dobór metod, technik, narzędzi badawczych a także wyjaśniono przedmiot i cel badań. Celem rozdziału trzeciego i jednocześnie ostatniego jest ukazanie efektów eksploracji obozu Windridge w oparciu o kilka bloków tematycznych. Obejmują one między innymi historię powstania Windridge, procedurę jego przygotowania i organizowania. Dział ten kończą krótkie wypowiedzi obozowiczów, zebrane dzięki przeprowadzonemu wywiadowi, ukazujące oddziaływanie na nich zajęć kolonii letnich w Roxbury. W obozie Windridge główny nacisk położony jest na zdrową rywalizację sportową w międzynarodowym środowisku. Programy nauczania są ściśle połączone z określoną dyscypliną, wyposażone w starannie zaplanowane treningi oraz dietę dobraną do odbywanej aktywności. Dzieci i młodzież z całego świata, z różnorodnych społeczności i kultur mają możliwość budowania wspólnoty, rozwijania samodzielności, zaufania do innych i akceptacji. Teela-Wooket to obóz którego sercem są niemalże stuletnie tradycje, filozofia i skrupulatnie realizowane cele. Jest to miejsce, które stało się letnim domem dla całej rzeszy młodych ludzi, promujące ich wszechstronny rozwój, nie tylko fizyczny, społeczny, ale również duchowy i personalny. Niniejsza praca powstała po to, aby czytelnik mógł zapoznać się ze specyfiką funkcjonowania obozów w Stanach Zjednoczonych i dzięki temu czerpać inspiracje przy tworzeniu tego typu instytucji. Zgromadzony materiał badawczy może stać się punktem wyjścia dla osób chcących przenieść pewne elementy funkcjonowania obozu na grunt polski. Jest doskonałym źródłem wiedzy dla badaczy podejmujących tematykę zorganizowanego wypoczynku dla dzieci i młodzieży. Praca ukazuje nie tylko fakty dotyczące powstawania i działania obozu sportowego, ale również przeżycia które towarzyszyły młodym ludziom podczas przebywania w nim.

Tematem, który podjęłam w mojej pracy magisterskiej są działania podejmowane przez szkołę na rzecz uczniów z dysleksją. W związku z narastającym zainteresowaniem tym zjawiskiem, znacznej zmianie uległy zasady pracy z dziećmi dyslektycznymi oraz sposób ich kształcenia. Dostosowanie wymagań i systemu oceniania do potrzeb i możliwości uczniów dyslektycznych przyczyniają się do wyrównania szansy edukacyjnej. Celem moich badań jest sprawdzenie ilu uczniów dotkniętych jest dysleksją, kto ich wspiera w przezwyciężaniu trudności oraz jakie metody wykorzystywane są w pracy terapeutycznej. Metoda badawcza, która się posłużyłam to studium indywidualnego przypadku. W ramach badań prowadziłam wywiady z pedagogami, analizę dokumentacji dotyczącej uczniów dyslektycznych zgromadzonej przez szkołę oraz obserwację podczas zajęć terapeutycznych. Badania przeprowadziłam w dwóch placówkach, mieszczących się na terenie wsi Stara Kamienica oraz w mieście Jelenia Góra. Ważną kwestią, którą poruszyłam w moich badaniach jest program wsparcia uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się. Nie jest on wymagany podczas prowadzenia zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, ale znacznie ułatwia usystematyzowanie informacji na temat ucznia oraz zaplanowanie pracy terapeutycznej zgodnie z zaleceniami zawartymi w opinii pochodzącej z Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. Istotnym elementem terapii jest kontynuowanie pracy z dzieckiem w domu, dlatego kolejnym zagadnieniem, które poruszyłam jest współpraca szkoły z rodzicami w zakresie ujednolicenia oddziaływań terapeutycznych w szkole i w domu. Moja praca magisterska ma na celu zwrócenie uwagi na zróżnicowany poziom prowadzenia zajęć korekcyjno-kompensacyjnych, który zależny jest od osoby terapeuty oraz kadry pedagogicznej pracującej w danej placówce edukacyjnej.

Główną tematyką niniejszej pracy jest opinia studentów odnośnie znaczenia kompetencji społecznych i cech osobowości w efektywności pracy głównie pedagoga-nauczyciela z uwagi na grupę reprezentacyjną pośród której przeprowadzone zostały badania czyli studentów kierunków pedagogicznych na Uniwersytecie Wrocławskim. Niepodważalnym i powszechnie znanym faktem jest to, że zarówno kompetencje społeczne jak i pewne cechy osobowościowe są bardzo ważne dla osobistego rozwoju każdego człowieka,który jako jednostka społeczna jest nastawiony na ciągłe reakcje interpersonalne. Posiadane pewnych cech charakteru-osobowości może okazać się kluczem do rozwoju właściwych kompetencji-zdolności, umiejętności, a tym samym znacząco wpłynąć na jakość wykonywanej pracy. Jednym z celów jakie stawiane są przed odbiorcą jest ukazanie, że tak naprawdę cechy osobowościowe i kompetencje społeczne nie są tym samym zagadnieniem, jednakże można odnaleźć w nich elementy wspólne, które ściśle do siebie nawiązują, i wzajemnie na siebie wpływają, co przedstawione zostanie w poniższych rozdziałach. Na omówienie pracy składają się trzy rozdziały: W rozdziale pierwszym uwzględniono analizę literatury, podstawowych pojęć związanych bezpośrednio z tematem, określono związek między kompetencjami społecznymi, a cechami osobowościowymi, przedstawiono rolę związku kompetencji społecznych i cech osobowości w efektywności pracy pedagoga-nauczyciela oraz opisano oddziaływania mające wpływ na rozwijanie kompetencji społecznych i cech osobowościowych w celu podniesienia jakości pracy pedagoga-nauczyciela. Rozdział drugi zawiera założenia metodologiczne badań własnych, przedstawiony został przedmiot i cel badań, deklaracja paradygmatów, problemy, hipotezy oraz zmienne i wskaźniki, zaprezentowano metody, techniki i narzędzia badawcze oraz omówiono organizację badań. W rozdziale trzecim przedstawiona została analiza wyników przeprowadzonych badań, które dotyczyły pozyskania opinii na temat znaczenia kompetencji społecznych i cech osobowości w efektywność pracy pedagoga. Techniką badawczą zastosowaną podczas badań była ankieta składająca się z 11 pytań: 6 pytań zamkniętych oraz 5 pytań otwartych o jasnej dla badanych treści. W badaniach tych wzięło udział 90 kobiet oraz 10 mężczyzn, łącznie 100 respondentów.

Człowiek rodzi się w kulturze, której od początku swego istnienia jest nieodzowną częścią i współtwórcą. Nieustające zmiany i postęp kulturowy niosą za sobą ewolucję w sposobach myślenia, wychowania, postępowania, postrzegania świata i wartości, którymi kierowali się ludzie od stuleci. Rozwój w dziedzinach nowych technologii na szczęście nie wyparł prasy jako źródła informacji i wiedzy o życiu. Dyskusje na temat jej zawartości, szczególnie tej kierowanej do młodzieży, toczą się nieustannie. Na rynku wydawniczym pojawiają się tytuły, które zawierają wiele pochlebnych treści, ale są też takie, których wartości wychowawcze i edukacyjne są pomijane. Należy pamiętać, że czas pism młodzieżowych jeszcze nie minął i wciąż trafiają do rąk kolejnych pokoleń, które poszukują odpowiedzi na różne pytania. Ważna jest świadomość, że mimo dostępu do Internetu, prasa wciąż stanowi istotne źródło informacji o życiu i świecie, jednocześnie wpływając na kształtowanie się poglądów na wiele spraw. Pisma młodzieżowe są przeznaczone dla czytelników znajdujących się w przedziale wiekowym 14-25 lat, którzy rozwojowo przechodzą najbardziej burzliwy okres i wkraczają w dorosłość, kształtując swoje postawy i opinie na temat otaczającej ich rzeczywistości. To, co proponuje wspomniana prasa, możemy postrzegać jako szansę jak i zagrożenie dla tych, którzy, czytając ją, przejmują bądź odrzucają pewne wzorce i zachowania. Głównym celem niniejszej pracy jest poznanie, w jaki sposób pisma młodzieżowe mówią o wartościach oraz jakie wartości recypowane są z nich przez gimnazjalistki. Z pedagogicznego punktu widzenia ważne jest ukazanie, czy wartości przyjmowane jako ważne w życiu pozostają w zgodzie z tymi, które w czytanej prasie najbardziej interesują młode dziewczęta. To, co aprobuje młody człowiek jako ważne, na pewno nie pozostaje bez związku z opiniami przez niego wygłaszanymi oraz zachowaniami, jakie reprezentuje. Dodatkowy cel to poznanie poziomu czytelnictwa prasy, tego, co sądzą o prasie respondentki oraz skąd czerpią o niej wiedzę. Badane zagadnienie opisano w trzech rozdziałach. W pierwszym z nich zaprezentowano różne pojęcia wartości, wybrane klasyfikacje oraz przegląd badań nad zagadnieniem prasy młodzieżowej. W kolejnym wyjaśniono podejście metodologiczne związane z pracą, opisano postępowanie badawcze oraz sposób jego realizacji przy pomocy konkretnych narzędzi. Ostatni rozdział jest prezentacją uzyskanych wyników oraz wniosków z badań, próbą podsumowania tego, co udało się ustalić w powiązaniu z wiedzą o badanej społeczności. Zebrany materiał badawczy i uzyskane na jego podstawie wnioski mogą przyczynić się do poszerzenia wiedzy o prasie młodzieżowej i jej odbiorze przez tę grupę społeczną. Uzyskane opinie, a także odpowiedzi dotyczące wartości mogą stać się pomocne w pracy polonistów i katechetów, którzy obcując na co dzień z młodzieżą, mają możliwość oddziaływania na ich sądy i postawy. Poloniści, dzięki wiedzy uzyskanej dzięki niniejszym badaniom, mogą

Niniejsza praca zajmuje się rozważaniem zagadnienia związanego z pojawianiem się zainteresowań i zamiłowań muzycznych u dzieci w określonym wieku. W tym przypadku wybrany przedział wiekowy to dziesięć i jedenaście lat, czyli okres późnego dzieciństwa bądź młodszego wieku szkolnego. Wybór podanej grupy wiekowej jest niezmiernie ciekawy, gdyż jest to okres wielu intensywnych zmian w życiu dziecka. Podejmuje ono naukę w szkole, zmieniają się jego obowiązki i wiele innych sfer takich jak: emocjonalna, poznawcza, intelektualna, językowa, społeczna i moralna. Ponadto interesujące jest poznanie motywów dążenia dziecka do uczestnictwa w muzycznych zajęciach i poglądów rodziców na powstałe u dzieci pasje. Z powyższym zagadnieniem związany jest cel niniejszej pracy, którym jest ukazanie czynników wywołujących u konkretnych osób zainteresowanie bądź zamiłowanie do muzyki. Kwestie te rozpatrywanie będą w oparciu o dwa problemy badawcze. Pierwszy z nich dotyczy tego co dokładnie zadecydowało i w jakim momencie, że ukierunkowane zostały one w stronę muzyki. Drugi dotyczy czynników, które powodują utrzymanie zainteresowań osób badanych, a spośród nich ukazanie tych, które wskazują na rozwój. Wszystkie wspomniane powyżej aspekty dotyczą konkretnego środowiska, jakim jest miasteczko o nazwie Sobótka. W mieście tym w parafii pod wezwaniem świętego Jakuba działa schola o nazwie „Agape”. Składa się na nią pięć osób i od ponad dwóch lat prowadzi pod swoim kierunkiem młody zespół, wprowadzając je w tajniki śpiewu kościelnego. Jako autorka niniejszej pracy i uczestniczka wspomnianego powyżej zespołu od ponad dziesięciu lat, mam możliwość przybliżyć spostrzeżenia dotyczące rozwoju badanych dziewczyn z młodszego zespołu. W pracy zaprezentowane zostały informacje o pięciu dziewczynach. Zebrane zostały za pomocą wywiadu swobodnego, nazywanego również pogłębionym wywiadem etnograficznym oraz na podstawie moich obserwacji dokonywanych podczas zajęć. W przypadku tej ostatniej przeprowadzono obserwację bezpośrednią uczestniczącą z racje tego, że jako autor przeprowadzonych badań równocześnie jestem uczestnikiem grupy. Praca ta rozpoczyna się od zaprezentowania rozwoju dzieci w okresie późnego dzieciństwa. Rozwój ten ukazany został w formie zmian zachodzących w organizmie dziecka w sferze: fizycznej, motorycznej, poznawczej, społeczno- moralnym. Opisane zostało również znaczenie grupy rówieśniczej tak istotnej na każdym etapie rozwoju dziecka. W rozdziale tym opisane zostały sposoby kształtowania się zainteresowań, a także jej typy. Dzięki temu rozdziałowi czytelnik może zapoznać się ze źródłami wyzwalania i stymulowania zainteresowania wśród których opisane zostały dziedziczność, środowisko, dany genotyp, warunki ekonomiczne i społeczno- kulturowe, aktywność jednostki, uwarunkowanie płci, a także analiza znaczenia rodziny. Czytając drugi rozdział niniejszej pracy odbiorca wprowadzony zostanie w świat muzyki jako obszaru specyficznych zainteresowań. Tutaj zaprezentowane zo

Zabawa i zabawki to nieodlaczny atrybut dziecka. To podstawowa i najwazniejsza jego aktywnosc. Poprzez zabawe i zabawki dziecko poznaje swiat, odkrywa otoczenie, uczy sie zycia. Dotyczy to, nie tylko malych dzieci, ale rowniez tych w srednim wieku szkolnym. Faktem jest, ze dzieci w klasach czwartych, piatych i szostych nie bawia sie tak czesto jak to robily kilka lat wczesniej. W zyciu dziecka zaczyna dominowac grupa rowiesnicza. To ona stanowi motor napedowy popytu dziecka. Nie tylko reklamy telewizyjne, ale fakt, ze cos staje sie modne wsrod rowiesnikow, wzbudza w dziecku chec posiadania. To wlasnie posiadanie zapewnia prestiz w grupie rowiesniczej. Dzieki gadzetom dziecko jest zauwazane. Najczesciej gwiazdy socjologiczne grupy, to osoby, ktore sa na topie, maja wszystkie nowinki Niemniej jednak dzieci te nadal lubia zabawki, sa podatne na reklamy, lubia nowinki sklepowe. Rynek przesycony artykulami przeznaczonymi dla dzieci oferuje wiele rzeczy. Tylko czy kazda zabawka pozytywnie wplynie na rozwoj mlodego czlowieka. Ktore zabawy dominuja w zyciu dzieci w srednim wieku szkolnym? Jak dzieci zachowuja sie podczas tych zabaw? Jak to wplywa na ich kopetencje poznawcze, na ich kontakty z rowiesnikami i otoczeniem? Na co warto zwracac uwage kupujac zabawki? Czy warto kupowac dziecku reklamowane zabawki? Autorka pracy byla kiedys dzieckiem, obecnie jest matka i nauczycielka. A wiec praca rozpatruje problem z wielu perpektyw. Obserwacja uczestniczaca niejawna pozwolila zarejestrowac przebieg zabawy oraz dialogi dzieci. W niektorych sytuacjach udalo sie udokumentowac przebieg lub/oraz efekt zabawy aparatem fotograficznym. W pracy chcialam przedstawic zabawki, ktore sa na topie. Chcialam pokazac ich wplyw na zachowanie i postrzegania swiata przez dziecko.Wskazuje zabawy niosace zagrozenie, uczace ukrytej agresji. Znalazlam rowniez takie, ktore nawiazuja do zabaw z naszego dziecinstwa, ale zostaly zmodyfikowane. Niestety jedyna rzecza, ktora dzieci dolozyly do zabawy jest agresja i jawne bicie po twarzy. Kult smierci jaki niosa za soba lalki monster high jest przerazajacy. Nowosc z Empiku, ksiazka Zniszcz ten dziennik, ktora zdaniem autorki uczy kreatywnosci, a w rzeczywistosci emanuje skrywana agresja. Praca dotyka tylko kilkunastu gier, zabaw i zabawek i wskazuje nowe trendy i kierunki, ktore wzbudzaja zainteresowanie dzieci. Tylko czy zdrowe zainteresowanie?

Przedmiotem moich badań jest odtwarzanie doświadczeń społecznych dzieci w zabawach tematycznych. Temat ten jest częścią egzystencji każdego z nas. Można powiedzieć, że to pewnego rodzaju szkoła życia, nauką, jaką zdobywamy w wyniku własnych obserwacji otaczającego nas świata społecznego, w szczególności środowiska rodzinnego. Poznajemy przekaz kulturowy, w którym wzrastamy, język, postawy, normy i zasady społeczne jakie obowiązują w naszym środowisku, w naszej szerokości geograficznej. Od urodzenia kształcimy się i rozwijamy na zasadzie modelowania. Uchwycone czynności ćwiczymy cierpliwie i wytrwale, czasem żmudnie po to, aby opanować je do perfekcji i aby pewnego dnia stać się samodzielnym. W wieku dziecięcym trening umiejętności i gromadzenie wiedzy odbywa się w formie zabawy. W mojej pracy przedstawiam sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku przedszkolnym i wczesnym wieku szkolnym, rozpatrując w szczególności jego rozwój emocjonalny i poznawczy, a także aspektami edukacyjnymi z nim związanymi, stopniowym nabywaniem nowych kompetencji i ich doskonaleniem. Sposób w jaki możliwości rozwojowe i indywidualne dziecka pozwalają mu na przyswojenie i odtworzenie zaobserwowanych zachowań społecznych. Rozwój społeczny oraz oddziaływania grupy rówieśniczej są ściśle powiązane z wyżej wymienioną sferą poznawczą i emocjonalną małego dziecka i od siebie zależne. Następnie przedstawiam zabawię w szerokim i wąskim ujęciu, począwszy od definicji, po rodzaje, funkcje i rolę jaką odgrywa w życiu małego i dużego człowieka. Zwracam przede wszystkim uwagę na fakt, że zabawa jest podstawową formą kształcenia się dziecka, jej znaczenie z wiekiem maleje na korzyść pracy. Wyjątkowe miejsce w mojej pracy zajmują zabawy tematyczne, ich funkcja na płaszczyźnie rozwoju sfery społecznej w kontekście nabywania kompetencji, norm i postaw społecznych. W rozdziale metodologicznym opisuję aspekt badawczy mojej pracy. Przedstawiam cele moich badań, opisuję metody, techniki i narzędzia badawcze, z w szczególności tych, którymi się posłużyłam w toku badań w celu osiągnięcie informacji na interesujące mnie pytania.Badania mają charakter jakościowy. Opisuję, analizuję i wyciągam wnioski z zaobserwowanych swobodnych zabaw tematycznych w przedszkolu, na podwórku lub w domu. W ostatnim etapie pracy skupiam się głównie na wnioskach, czyli wynikach moich badań rozpatrywanych pod kątem początkowych wątpliwości. Ważne jest aby ustalić jak odtwarzają normy społeczne dzieci w podobnym wieku i o podobnych doświadczeniach? Ponadto jak przebiega transmisja wiedzy dzieci starszych. W przypadku niewielkiej i znacznej różnicy wieku. Innym problemem, na który poszukuję odpowiedzi w przyprowadzonych badania to, czy zabawy pod okiem osoby dorosłej, rodzica lub nauczyciela zwiększają prawdopodobieństwo przekazu prawidłowych zachowań, a pozbawione nadzoru wnoszą większe ryzyko. Wart zastanowienia się jest fakt, kto inicjuje zabawy, narzuca tematykę, a kto dyktuje czas jej trwania. Zgromadzone

W mojej pracy został poruszony problem współczesnych relacji zachodzących pomiędzy ojcem, a synem, które są bardzo ważne w życiu dziecka, a także odgrywają kluczową rolę. To w jaki sposób odbywa się wspólne spędzanie czasu, wpływa na kształtowanie się osobowości dziecka, oraz efekt wychowania. Relacja ojciec- syn jest ważna dla każdego dziecka, a szczególnie na płaszczyźnie jego rozwoju. Synowie usiłują odwzorcowywać zachowania ojca, przez co nabierają właściwych postaw. Wizerunek ojca jest bardzo ważny, a rola jaką pełni w życiu rodziny i dziecka jest doceniania i szanowana przez chłopców. Ważne są również więzi pomiędzy synem, a ojcem, które stają się podstawą do prawidłowego rozwoju dziecka. Praca jest próbą odpowiedzi na wszelkie pytania problemowe, a całość pracy zawiera spoistą strukturę. Narzędziem, który zastosowałam w swoich badaniach jest wywiad, ponieważ daje cenny materiał poznawczy, jak i również mogłam rozpoznać towarzyszące emocje czy panującą atmosferę. Dodatkowo podczas wywiadów z chłopcami zostały przeprowadzone badania pilotażowe. Moim terenem badawczym była Szkoła Podstawowa nr 3 im. Mikołaja Kopernika w Ząbkowicach Śląskich. Praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym znajdują się informacje dotyczące cech późnego dzieciństwa, czym się charakteryzuje, a także na jakie aspekty należy zwrócić uwagę w rozwoju dziecka w okresie wieku szkolnego. W dalszej części została przedstawiona rola ojców w dojrzewaniu społecznym, a także rodzaj zainteresowań. Ostania część tego rozdziału pokazuje jakie są najważniejsze czynniki wpływające na rozwój dziecka, a także zostało ukazane pojęcie kibic i pojęcie z nim związane czyli kibicowanie. Informacje zawarte w literaturze takich autorów jak J.Fronczak, J.Tokarski, J. Dudała, pomogły mi w dokładniejszym opisaniu jak i zrozumieniu definicji. Rozdział drugi to ukazane przede mnie metody, problemy badawcze na które będę starała się odpowiedzieć, oraz teren badań, który wybrałam do swojej pracy. Rozdział trzeci zawiera podsumowanie z badań w oparciu o pytania i wywiady przeprowadzone pośród chłopców w rożnym wieku. Na końcu pracy została również przedstawiona bibliografia.

Rozwój to przede wszystkim zmiany, które zachodzą w dziecku w wyniku kumulowania się doświadczeń, jakie podejmuje w okresie dorastania. Rozwój to także procesy oraz właściwości, które zachodzą w dziecku w toku uczenia się, to zmiany, dzięki którym wzrasta poziom inteligencji dziecka, jest to także nauka oraz przyswajanie zdolności. Natomiast zabawa jest aktywnością, w której dziecko rozwija swoje pomysły, wprowadza własne wyobrażenia. Dzięki zabawie dziecko w bardzo łatwy sposób uczy się nowych zachowań, nowych zasad panujących w danej grze, zabawie. Podczas zabawy dziecko rozwija się pod każdym aspektem, rozwija swój umysł, zdobywa nowe wiadomości, dzięki temu prostemu zabiegowi jakim jest zabawa, przygotowuje się do doli dorosłego człowieka. Celem mojej pracy było określenie rozwoju poprzez zabawę w opinii rodziców oraz nauczycielek z przedszkola nr 50 „Mały Kolejarz” przy ulicy Dyrekcyjnej 15 we Wrocławiu. Zadaniem zarówno rodziców jak i nauczycielek, było stwierdzenie czy poprzez zabawę dziecko jest w stanie się rozwijać, pogłębiać swoją wiedzę oraz ogólny rozwój psychiczny, fizyczny oraz umysłowy Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy, to rozdział teoretyczny, który przedstawia różne definicje rozwoju. Zostało również ukazane pojęcie rozwoju w ujęciu różnych nauk, przez przedstawicieli danej kategorii nauki. Rozdział drugi zawiera wiedzę o zabawie. Zostały w nim opisane równe definicje zabawy, w których opisałam także rodzaje zabaw, począwszy od zabaw dydaktycznych, a kończąc na ruchowych, manipulacyjnych, konstrukcyjnych oraz tematycznych. W trzecim rozdziale zostały przeze mnie przedstawione podstawy metodologiczne pracy. Opisałam w nim przede wszystkim cel mojej pracy, metody oraz techniki badań. Zostały w nim opisane i przedstawione problemy główne, oraz problemy szczegółowe. Wskazane zostały również problemy i hipotezy badawcze, które kończą charakterystyka terenu i przebieg badań. Rozdział czwarty zawiera analizę wyników badań własnych, w którym została przedstawiona wiedza dotycząca rozwoju dzieci poprzez zabawę w opinii rodziców oraz w ujęciu nauczycielek. Następnie zostały przedstawione wnioski oraz zakończenie pracy, które zostały zakończone bibliografią, spisem tabel oraz aneksami.

Tematem mojej pracy są współczesne poglądy rodziców na style wychowania dzieci. Charakter pracy jest teoretyczno-badawczy. Składa się ona z sześciu części. Pierwsza, druga i trzecia część, zawiera teoretyczne rozważania związane z rodziną. Zamieściłam w niej definicję rodziny, jej funkcje, oraz kierunki jej przemian. Swoją uwagę zwróciłam również na postawy rodzicielskie i typy postaw, a także style wychowania. Za ważny uznałam również opis środowiska badań, jako że wpływy otoczenia w tej sferze działalności bywają znaczące. W części czwartej metodologicznej – zawarłam opis procedur badawczych, metody, techniki i narzędzia badawcze. Piąta część przedstawia wyniki i interpretację badań. Ukazałam je poprzez prezentację poszczególnych przypadków. Natomiast moje refleksje na temat pracy umieściłam w ostatniej szóstej części. Chcąc określić współczesne poglądy na style wychowania dzieci, przeprowadziłam wywiad z losowo wybranymi małżeństwami. Rozmowę prowadziłam, osobno z mężem i osobno z żoną. Dało mi to możliwość nie tylko wiedzy na temat poglądów na wychowanie w danej rodzinie, ale również obserwacji wzajemnych relacji, a także tego, czy odpowiedzi na zadane przeze mnie pytania, są adekwatne do zaobserwowanych zachowań. Uzyskałam równocześnie odpowiedzi, na pytania: 1. Jaki styl wychowania dominował w domu rodzinnym badanych rodziców? 2. Jaki styl wychowania preferują badani rodzice? 3. Czy preferowany styl wychowania jest tożsamy z ich doświadczeniami wyniesionymi z domu rodzinnego? 4. Jaki styl wychowania preferuje mąż a jaki żona w badanej rodzinie? 5. Jaki styl wychowania rodzice wspólnie wypracowali?

Współczesna rola dziadków w relacjach z małymi dziećmi to moja praca magisterska traktująca o roli dziadków w rodzinie, relacjami jakie panują między dziadkami a pozostałymi członkami rodziny, zwłaszcza dziećmi. W toku badań starałam się ustalić: -jakie role społeczne rodzina nakłada na seniorów -jakie role pełnią dziadkowie w życiu ich wnuków -jakie relacje panują między seniorami, a juniorami w rodzinie. Moja praca zawiera wstęp, 6 rozdziałów, bibliografię, spis fotografii i załączniki. Rozdział pierwszy opisuje miasteczko Złoczew- jako teren moich badań. Rozdziała drugi traktuje o rodzinie, jej pojęciu, funkcjach i typach współczesnych rodzin. Kolejny rozdział zatytułowany jest "Senior we współczesnej rodzinie" i zawiera informacje o miejscu i roli, funkcjach i relacjach dziadków z wnukami (małymi dziećmi do 10 roku życia). Rozdział czwarty to rozdział metodologiczny, w którym uwzględniłam wykorzystywaną przez siebie w trakcie badań metodę sondaży diagnostycznego, oraz technikę którą się posługiwałam, jaką jest połączenie wywiadu z obserwacją. Rozdział piąty prezentuje wynik moich badań. Zamieszczone jest w nim dziesięć przykładów różnych ról i relacji jakie panują między seniorami a juniorami w rodzinie. Rozdział szósty- ostatni, zawiera moje wnioski i spostrzeżenia, które dotyczą między innymi prawidłowości, że im relacje dziadków z członkami rodziny są bardziej zacieśnione tym więcej ról społecznych dziadkowie wypełniają wobec dzieci i większy udział jest dziadków z życiu wnuków.