Pierwsze lata życia dziecka cechują się dynamicznym rozwojem, nie tylko fizycznym, ale przede wszystkim intelektualnym, emocjonalnym i społecznym. Dziecko w tym okresie nabywa podstawowe umiejętności komunikowania się z innymi, poznawania i wyrażania siebie oraz otaczającej je rzeczywistości. Prawidłowe wspomaganie dziecka umożliwia stymulowanie jego rozwoju, a także zapobieganie nieprawidłowościom i zaburzeniom. Ta ogólna charakterystyka pokazuje, jak ważne jest odpowiednie wspieranie rozwoju emocjonalnego dziecka. Inteligencja emocjonalna oraz empatia umożliwiają w edukacji wdrożenie takiego przebiegu zajęć, by uwzględniając treści programowe, wyróżnić rolę uczuć, wartości oraz systemu komunikacji potrzeb. Z ich pomocą budowane są właściwe relacje między nauczycielem i wychowankiem, które umożliwiają wzajemne zrozumienie, akceptację oraz utrzymywanie właściwych stosunków. Tematem mojej pracy jest „Wspieranie rozwoju emocjonalnego dzieci sześcioletnich w sytuacjach trudnych”, który jest bardzo ważny i aktualny, szczególnie w związku z obniżeniem wieku obowiązku szkolnego dzieci. Kontakt z osobami empatycznymi oraz inteligentnymi emocjonalnie uczy okazywania emocji, ich kontroli oraz sposobu wyrazu, tak aby przekazać innym nasze najbardziej szczere i ważne odczucia. Znaczenie inteligencji emocjonalnej wynika z roli, jaką pełnią emocje w życiu. To właśnie dzięki niej wzmacniane są kompetencje komunikacyjne i interpersonalne. Pobudza ona do podejmowania przemyślanych i społecznie pożądanych decyzji. Niniejsza praca licencjacka składa się ze wstępu, trzech rozdziałów merytorycznych oraz zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym dokonałam analizy zagadnienia dotyczącego tematu pracy, posługując się przeglądem literatury. Dokonałam selekcji materiału i wybrałam te wątki, które umożliwiły mi zrozumienie procesów poznawczych i emocjonalnych wśród dzieci. Rozważania te pozwoliły mi na opisanie procesów percepcyjnych, które występują u dzieci w wieku przedszkolnym. Kolejna część dotyczyła podziału i roli emocji oraz ich wpływu na stopień przystosowania społecznego i psychicznego. Analiza tych aspektów pozwoliła mi na wyszczególnienie kluczowych zaburzeń charakterystycznych dla dzieci w tym wieku. W końcowej części rozdziału pierwszego skupiłam się na wyjaśnieniu pojęcia sytuacji trudnych oraz wpływu środowiska wychowawczego na inteligencję emocjonalną i kształtowanie dojrzałości emocjonalnej dzieci. Poczyniona analiza pozwoliła mi opisać sposoby radzenia sobie dzieci w konfliktach interpersonalnych. W rozdziale drugim przedstawiłam autorski projekt działań edukacyjnych, które miały na celu zdobycie doświadczeń empatycznych oraz kontroli nad emocjami wśród dzieci. Projekt pt: „Dam radę”, zawiera scenariusze z propozycjami zabaw i ćwiczeń, które przygotowują dzieci do życia w grupie i społeczności. Projekt ten kładzie nacisk na ukierunkowanie rozwoju emocjonalnego, rozwijanie inteligencji emocjonalnej oraz kształtowanie osobowości dzieci.

Praca licencjacka pod tytułem „Kształcenie i rozwijanie umiejętności społecznych dzieci w klasie I” koncentruje się na umiejętnościach społecznych uczniów rozpoczynających edukację wczesnoszkolną, a przede wszystkim na rozwoju tych umiejętności poprzez pracę metodą grupową. W I rozdziale przedstawia sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku wczesnoszkolnym, ze szczególnym uwzględnieniem tego, które właśnie rozpoczyna swój obowiązek szkolny. Opisuje po kolei każdy z rozwojów: fizyczny, emocjonalny, społeczny, poznawczy. Zwraca również uwagę na metodę pracy grupowej, wskazując początki nauczania grupowego, jego istotne cechy oraz zalety pracy kooperacyjnej. Przedstawia, jaką rolę odgrywa nauczyciel pracujący wyżej wymienioną metodą w kształceniu i rozwijaniu umiejętności społecznych dzieci. Koncentruje się także na metodzie pracy harcerskiej jako dobrym przykładzie realizacji założeń pracy metodą grupową. Rozdział II zawiera autorski projekt działań edukacyjnych. Składa się on z sześciu scenariuszy zajęć. Zaproponowane w nich aktywności oparte są na pracy metodą grupową. Dotyczą one rozwijania samoświadomości uczniów, poczucia przynależności do grupy (jaką jest społeczność klasowa), doskonalenia umiejętności rozpoznawania i nazywania emocji oraz radzenia sobie ze swoimi emocjami, kształcenia i rozwijania postawy koleżeństwa i przyjaźni. Każdy z zaproponowanych scenariuszy rozwija również umiejętność współpracy w grupie. Rozdział III poświęcony jest procesowi ewaluacji autorskiego projektu działań edukacyjnych. Zgodnie z założeniami definicji ewaluacji omawia on zajęcia przeprowadzone według opracowanych scenariuszy oraz podsumowuje całość projektu. Praca zawiera krótki wstęp oraz zakończenie, oparte na refleksji własnej. W aneksie znajdują się załączniki, takie jak teksty wykorzystywanych wierszy, czy zdjęcia prac dzieci, wykonywanych podczas przeprowadzanych zajęć. Praca licencjacka napisana została w ścisłej zgodzie z założeniami teoretycznymi literatury pedagogicznej oraz psychologicznej, nie tylko autorów polskich, ale również zagranicznych. Wszystkie wykorzystane pozycje znajdują swój zapis w bibliografii.

Niniejsza praca dotyczy metod relaksacyjnych stosowanych w celu wspomagania rozwoju psychofizycznego dzieci w wieku przedszkolnym. Na początku pracy została scharakteryzowana sylwetka psychofizyczna dziecka w wieku przedszkolnym. Jako pierwszy opisany jest rozwój poznawczy. Odnosi się on do procesów myślowych oraz wiedzy, a także języka, gdyż jest środkiem, za pomocą którego zachodzi myślenie. Z tej części pracy można również dowiedzieć się, iż podmiot, którego niniejsza praca się tyczy, jest w stadium myślenia przedoperacyjnego. Przedstawione zostały również ograniczenia tegoż to okresu rozwoju dziecka, takie jak egocentryzm, animizm, artyficjalizm, sprawiedliwość immanentna oraz centracja. Jako kolejny został opisany rozwój emocjonalny. Poruszona zostaje tu kwestia niestałości emocji występujących u dzieci oraz istota kształtowania umiejętności akceptowalnego społecznie radzenia sobie z emocjami, jakie towarzyszą ludziom, a więc i dzieciom, w codziennym życiu. Następnie, rozważaniom został poddany rozwój społeczny. Można go rozpatrywać w dwóch aspektach: jako socjalizację oraz proces dochodzenia do własnych wzorców przeżywania, działania, czy też myślenia w różnych sytuacjach. W rozwoju społecznym istotną rolę odgrywa zabawa, która pozwala na nawiązywanie kontaktów oraz rozumienie ról społecznych. Poruszona zostaje również w niniejszej pracy kwestia agresji, której wyróżnia się dwa rodzaje: agresja instrumentalna oraz agresja wroga. Na sylwetkę psychofizyczną dziecka składa się również rozwój moralny. Z fragmentu pracy, w której charakteryzowany jest tenże rozwój, można się dowiedzieć, że przedszkolak jest na etapie respektowania zasad osób, które darzy szacunkiem. Ten okres rozwoju cechuje się zasadą realizmu moralnego, czyli dziecko postępuje zgodnie z literą, a nie duchem prawa. Moralność to także rozróżnianie dobra od zła, dziecko w wieku dwóch lat już potrafi odróżnić dobrą rzecz, od złej, zepsutej (np. zabawkę). W wieku ok. 4 lat dzieci zaczynają odczuwać „powściąg”. W kolejnej części pracy zostaje wyjaśnione pojęcie relaksacji, czyli działań mających na celu odprężenie, zniwelowania lub usunięcie napięcia somatopsychicznego. Omówione zostały także 4 fazy stresu, a następnie przedstawione ćwiczenia oraz treningi relaksacyjne. Jako pierwsze pojawiają się ćwiczenia stosowane w oddziałach Marii Montessori. Proponuje się tu lekcję ciszy, ponieważ M. Montessori uważała, że pomagają one w radzeniu sobie z agresywnością, napięciem, brakiem koncentracji. Była przekonana, iż nawet małe dzieci są w stanie uczestniczyć w takich zajęciach, a cisza nie musi oznaczać bierności. Kolejnym proponowanym ćwiczeniem relaksacyjnym, jest trening autogenny J. Schultza. Polega on na rozluźnieniu mięśni przez koncentrowanie się na konkretnych częściach ciała. Kiedy ta umiejętność zostanie osiągnięta, wówczas dąży się do wywołania napięcia mięśniowego w taki sam sposób. Ten trening jest również zmodyfikowany przez A. Polender, gdzie opowiada się dzieciom historię

Swoją pracę rozpoczęłam od ukazania sylwetki rozwojowej dziecka w wieku pięciu lat. Opisując poszczególne sfery rozwoju odnosiłam się do wybranej przeze mnie literatury naukowej. W drugim rozdziale opisałam podstawowe pojęcia dotyczące mediów oraz wskazałam jakie możliwości i zagrożenia niosą one za sobą. W podrozdziale o roli nauczyciela wymieniłam najważniejsze zadania, które obecnie powinien realizować pedagog. Zanim przystąpiłam do tworzenia scenariuszy zajęć musiałam przybliżyć sobie założenia autorskiego projektu edukacyjnego na podstawie wybranej literatury naukowej. Moim celem przy tworzeniu scenariuszy było wykorzystanie mediów jako pomocy edukacyjnych. Przebieg przeprowadzonych zajęć szczegółowo opisałam w rozdziale o ewaluacji oraz dokonałam autoewaluacji mojego projektu.

Praca przedstawia różne podejścia współdziałania pedagogicznego przedszkola z najbliższym środowiskiem lokalnym. Celem jest przede wszystkim stworzenie dziecku warunków do bycia członkiem pewnej wspólnoty i poczucia przynależności do niej. Realizując autorski projekt działań edukacyjnych starałam się umożliwić mu poznanie otaczającego go świata z innej perspektywy. W pierwszym rozdziale znajduje się charakterystyka rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku przedszkolnym. Pozwala to na dostrzeżenie wszystkich potrzeb, jakie przejawia, na każdym etapie rozwoju. W dalszej części pracy skupiam się na przedstawieniu form współpracy przedszkola z rodziną dziecka oraz środowiskiem lokalnym. Krótka charakterystyka nauczyciela, jego cech osobowości i postaw jakie są niezbędne do jego pracy jest tylko dopełnieniem obrazu całości. Dalsze rozdziały poświęcone są zrealizowanemu projektowi oraz opisowi końcowych wyników. Pozwoliło to na dostrzeżenie czy środowiska przedszkolne i lokalne są w stanie podjąć współdziałanie pedagogiczne tak, aby wykształcić w dziecku pozytywne postawy o charakterze społecznym i moralnym.

Praca licencjacka pisana pod kierunkiem dr Haliny Dmochowskiej mojego autorstwa zatytułowana została "Odbiór współczesnych seriali animowanych przez dzieci przedszkolne". Wybrałam ten temat ze względu na wiele sytuacji, które miałam okazję zobaczyć w moim miejscu pracy czyli w Publicznym Przedszkolu Leonardo we Wrocławiu. Sytuacje te przejawiały się w formie zabaw i rozmów swobodnych dzieci w najstarszej grupy. Bardzo często przejawiał się temat ich ulubionych bohaterów seriali animowanych. Był to impuls, który popchnął mnie do zgłębienia wiedzy na ten temat oraz podjęcia pewnych działań. Rozpoczęciem pracy jest wstęp, w którym krótko opisałam schemat oraz główne informacje o moim dziele. Pierwszy rozdział zawiera analizę zagadnienia w świetle literatury. Starałam się dobierać literaturę w jak najbardziej trafny sposób. W rozdziale tym umieściłam charakterystykę rozwoju psychofizycznego dziecka, czyli jak dziecko prawidłowo rozwija się pod kątem fizycznym jak i psychicznym. Drugi podrozdział rozdziału pierwszego zawiera definicje oraz przykłady takich terminów jak kultura masowa, nowe media i przekaz multimedialny. Trzeci podrozdział rozdziału pierwszego to próba ukazania zależności między serialami animowanymi a edukacja kulturalną dzieci. Do tego posłużyłam się definicjami tych dwóch terminów oraz wybranymi przeze mnie przykładami współczesnych seriali animowanych. Podsumowaniem pierwszego rozdziału jest obraz nauczyciela jako kreatora, organizatora sytuacji wychowawczych. Chciałam ukazać tam jak ważną rolę otrzymuje nauczyciel biorąc podopiecznych w przedszkolu pod swe skrzydła. Rozdział drugi opisuje wyjątkowo ważne dla mnie przedsięwzięcie. Jest to opis mojego własnego projektu edukacyjnego oraz jego celów i założeń, który zrealizowałam w ciągu pięciu dni. Zawarłam tam pięć scenariuszy, które opisują każdy dzień. Rozpoczęłam od spotkania z rodzicami w poniedziałek 22.03.2016r. Spotkanie odbyło się bez obecności dzieci, w godzinach popołudniowych. Dało to początek działaniom z podopiecznymi w przedszkolu na kolejne dni. We wtorek, środę i czwartek zajęcia odbywały się w sali grupy fioletowej z dziećmi z tej właśnie grupy. Działania te pomogły dzieciom zrozumieć niesłuszność wielu postaw ulubionych bohaterów poprzez ich aktywny udział w zajęciach. Ostatni dzień, piątek również był dniem warsztatowym z rodzicami. Tym razem również z dziećmi. Dało to obraz zmiany myślenia zarówno opiekunów jak i przedszkolaków oraz bardzo zintegrowało grupę i wprowadziło bardzo pozytywny nastrój. Na końcu opisałam warunki realizacji mojego projektu czyli opis placówki, grupy czy godzin prowadzenia zajęć. Trzeci rozdział zatytułowany jest "Ewaluacja". Jest to podsumowanie moich działań, ocena ich jakości, omówienie każdego dnia zajęć oraz ich rezultatów. Poprzedziłam to teoretycznym obrazem na temat terminu ewaluacji. Po tym rozdziale umieściłam zakończenie mojej pracy, czyli niedługi opis zakańczający i uwieńczający moje dzieło. Do pracy dodałam bibliografię o

Tematem mojej pracy jest kształtowanie umiejętności organizowania czasu wolnego przez dzieci. Problematyka odnosi się do rozwoju dziecka w obszarach społecznym, poznawczym oraz fizycznym i dotyczy dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Niniejsza praca ma charakter projektowy i składa się z wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. Przygotowując się do jej napisania dokonałam przeglądu literatury z zakresu pedagogiki, psychologii oraz zarządzania. Była ona moim odniesieniem do opracowania części teoretycznej, w której przybliżam prawidłowy rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz terminologię czasu wolnego i umiejętności jego organizowania. Po rozpoznaniu problematyki zaniku czasu wolnego u dzieci w młodszym wieku szkolnym lub jego monotonnego wykorzystywania na sprzęt elektroniczny, przygotowałam projekt działań edukacyjnych „Czasem mam czas”. Projekt ten, przewidziany do realizacji w klasie II, bazuje na aktualnych odkryciach naukowych i założeniach współczesnej edukacji wczesnoszkolnej. Na tej podstawie przeprowadziłam zajęcia podczas praktyki dyplomowej. Głównym celem mojego projektu jest umiejętność wykorzystania przez dzieci alternatywnych form aktywności w czasie wolnym, innych niż oglądanie telewizji i gry na komputerze, tablecie czy telefonie. W założeniach projektu przyjmuję podejście konstruktywistyczne, na którym oparty jest cały projekt. Zaplanowane zajęcia zapisałam w 4 scenariuszach, które stanowią spójną całość. W przebiegu zajęć wykorzystuję model dnia aktywności oraz model komunikacyjny. Niewątpliwie ważnym elementem pracy nauczyciela jest ewaluacja jego działań dydaktycznych. Aby dokonać ewaluacji założonych i zapisanych w moich scenariuszach efektów kształcenia, przeanalizowałam literaturę z zakresu ewaluacji pracy nauczyciela. Poznałam w niej różne metody i techniki ewaluacji, z czego wybrałam dla siebie tą odpowiednią. Również powołując się na literaturę przedmiotu, przedstawiam różne rozumienie procesu ewaluacji oraz jego podział. Ta część mojej pracy zawiera także charakterystykę przyjętej przeze mnie postawy refleksyjnego praktyka. Postawa ta pomaga przygotowywać się do zajęć i wyciągać wnioski po działaniu, ale także prowokuje do refleksji w trakcie trwania zajęć. Dlatego ja również dokonuje analizy i refleksji nad przeprowadzonymi przeze mnie zajęciami zgodnie z przedstawionymi w projekcie scenariuszami.

Tematem mojej pracy są działania nauczyciela wychowania przedszkolnego zapobiegające powstawaniu wyuczonej bezradności u dzieci. Praca oparta jest o projekt działań edukacyjnych. Moje działania natomiast są w głównej mierze programem profilaktycznym. Przygotowując się do jej napisania zaznajomiłam się z literaturą z zakresu pedagogiki, psychologii, socjologii i dydaktyki. Przeglądu twórczości literackiej dokonałam w celu opracowania części teoretycznej, w której zajęłam się problematyką zjawiska wyuczonej bezradności, jego genezą, uwarunkowaniami, skutkami i sposobami przeciwdziałania. W pierwszym rozdziale, powołując się na literaturę przedmiotu, przedstawiam sylwetkę dziecka w wieku przedszkolnym oraz szczegółowo opisuję problematykę mojej pracy. W pierwszym z podrozdziałów zwracam uwagę na okres wieku przedszkolnego, a także dokonuję opisu zjawiska gotowości szkolnej. Charakteryzuję również rozwój dziecka pod względem fizycznym (w tym motorycznym), emocjonalnym, intelektualnym oraz społecznym. Pozostałe dwa podrozdziały stanowią ujęcie bezradności wyuczonej z uwzględnieniem jej genezy, przyczyn i skutków. Opisuję zachowania nauczycieli, którymi pedagodzy przyczyniają się do ograniczania sprawstwa dzieci. Odwołuję się do pożądanej postawy wychowawcy w kontekście przeciwdziałania zjawisku. Przedstawiam podejście konstruktywistyczne jako najbardziej odpowiednie w pracy z dziećmi. Zwracam również uwagę na pojęcie wyuczonej bezradności jako syndromu. Następnie opracowałam projekt działań edukacyjnych „Wiem, że potrafię” do realizacji w grupie sześciolatków. Ma on na celu wzmocnienie poczucia akceptacji i sprawstwa u dzieci. Założenia projektu oparłam o teorię konstruktywistyczną, którą posłużyłam się w pracy z przedszkolakami. Zajęcia przeze mnie zaplanowane zawarłam w formie trzech scenariuszy. Zastosowałam w nich model dnia aktywności. Bazą mojego projektu były przede wszystkim założenia określone dla współczesnej edukacji przedszkolnej, a także bieżące odkrycia z dziedziny nauki. Na tej podstawie przeprowadziłam zajęcia podczas praktyki dyplomowej. Aby dokonać ewaluacji efektów kształcenia założonych i zapisanych w scenariuszach, przeanalizowałam literaturę omawiającą proces ewaluacji w pracy nauczyciela i dokonałam wyboru metody i techniki ewaluacji. Komentarze do przebiegu zajęć, refleksje nad działaniem oraz wnioski do dalszej praktyki zawodowej zawarłam w drugim podrozdziale trzeciej części mojej pracy. W ostatnim rozdziale zajmuję się ewaluacją własnych działań edukacyjnych. Służy ona doskonaleniu pracy nauczyciela poprzez formułowanie wniosków na podstawie analizy przeprowadzonych aktywności. Zakończenie pracy prezentuje refleksje w odniesieniu do dokonanych przeze mnie działań. Jest to podsumowanie mojej pracy. Wyodrębniam w nim swoje mocne strony, niepowodzenia oraz poprzez analizę wyłaniam cele do zrealizowania w przyszłości, co pomoże mi doskonalić praktykę zawodową.

Tematem mojej pracy jest kształtowanie postawy troski o własne zdrowie. Problematyka pracy odnosi się do obszaru edukacji zdrowotnej dzieci w wieku przedszkolnym. W tym czasie dziecko przechodzi ze środowiska rodzinnego w nowy, przedszkolny świat przygotowujący je do edukacji szkolnej. Okres wychowania przedszkolnego to jeden z najważniejszych etapów w życiu każdego dziecka, w którym następują duże zmiany w rozwoju fizycznym, psychicznym i emocjonalno-społecznym. Właśnie na tym etapie życia ważne jest przekazywanie wiedzy o tym, co jest korzystne lub szkodliwe dla zdrowia, oraz rozwijanie umiejętności, nawyków, które w efekcie końcowym pomogą skutecznie wykorzystywać nabytą wiedzę w przyszłości. Brak troski o zdrowie własne i innych osób prowadzi do chorób cywilizacyjnych dzieci w okresie wczesnego dzieciństwa. We współczesnym świecie coraz częściej słyszy się o zmniejszonej aktywności ruchowej dzieci przedszkolnych, siedzącym trybie życia, o niekorzystnych zachowaniach żywieniowe. W rezultacie zachowania te prowadzą do zwiększającego swoją częstotliwość problemu nadwagi i otyłości dziecka w okresie od 3 do 7 roku życia. Już w 1997 roku Światowa Organizacja Zdrowia oficjalnie ogłosiła otyłość ogólnoświatową epidemią obejmującą zarówno dzieci, jak i dorosłych, uznając ją za jedno z największych zagrożeń dla zdrowia ludzkość. Przeprowadzone badania wykazały, że już w grupie dzieci przedszkolnych nadwaga i otyłość występowała u dużej ilości dzieci, oraz, że problem ten ma tendencję wzrastającą1. Praca ta ma charakter projektowy. W jej skład wchodzą wstęp, trzy rozdziały (Problematyka pracy w literaturze przedmiotu, Projekt działań edukacyjnych „Czas na zdrowie”, Ewaluacja projektu działań edukacyjnych „Czas na zdrowie”), zakończenie oraz bibliografia. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu przybliżyłam problematykę pracy. Rozważania rozpoczęłam od przeanalizowania definicji rozwoju, a następnie podjęłam się scharakteryzowaniu rozwoju dziecka przedszkolnego w aspekcie fizycznym, psychicznym i emocjonalno-społecznym. W rozdziale pierwszym dokonałam przeglądu literatury, aby wyjaśnić pojęcie zdrowia, jego zróżnicowanie, różne ujęcia. Szczególną uwagę zwróciłam na modele zdrowia, cele i zadania edukacji zdrowotnej. W tym rozdziale opisuję zjawisko troski o zdrowie swoje i innych jako celu edukacji zdrowotnej. Na tym etapie opisałam metody nauczania, które pomagają osiągnąć założony cel, jakim jest przyswajanie wiedzy oraz nabycie umiejętności zdrowotnych. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych pt. „Czas na zdrowie”. Jego celem jest tworzenie sytuacji sprzyjających rozwojowi nawyków i zachowań prowadzących do samodzielności, dbania o swoje zdrowie, sprawność ruchową i bezpieczeństwo. W założeniach projektu odwołuję się do modelu komunikacyjnego, oraz teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi w okresie przedszkolnym. Do realizacji projektu edukacyjnego użyłam równ

Tematem mojej pracy jest wykorzystanie gier i zabaw w procesie budowania odpowiedzialności u dzieci.Problematyka pracy mieści się w zakresie emocjonalnego oraz fizycznego obszaru rozwoju dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W wieku wczesnoszkolnym, w wolnym czasie, poświęconym na gry i zabawy nie tylko grupowe, ale także indywidualne, dzieci kreują postawę w zakresie przykładności. Pojęcie odpowiedzialności wiąże się przede wszystkim z poczuciem odpowiedzialności rozumianej jako moralnej w zakresie systematyczności, wywiązywania się z przydzielonej roli w grupie. Każdej formie aktywności człowieka, każdej roli społecznej obok wiedzy, doświadczenia, określonych kompetencji, dyspozycji psychofizycznych winna towarzyszyć odpowiedzialność. Kategoria którą można, należy postrzegać co najmniej w kilku kontekstach: jako moralny obowiązek wobec siebie i innych członków społeczności, jako cechę sterowania indywidualnym rozwojem, jako warunek samorealizacji oraz pielęgnowania więzi społecznych i zasad moralnych, jako zasada wzajemności – odpowiedzialność za podejmowane czyny, wreszcie jako priorytetową wartość warunkującą zachowanie wypracowanych przez wieki postaw, zasad, obyczajów oraz gotowość do ich wzmacniania i rozwoju . Odpowiedzialność rozumie się jako obowiązek moralny w zakresie indywidualnego tłumaczenia się z własnych zachowań, a jej poczucie motywuje do podejmowania działań i ich realizowania. Systematycznością bowiem nazywa się robienie czegoś regularnie, sumiennie, z określonymi zasadami i regułami, które mają przynieść zamierzony efekt. Wiąże się to z dążeniem do określonego, wybranego dowolnie celu. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia bibliografii i netografii. W rozdziale pierwszym na podstawie literatury przedmiotu charakteryzuję rozwój poznawczy, społeczno-emocjonalny oraz fizyczny dziecka. W rozdziale drugim mojej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych. W trzecim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Po rozpoznaniu problematyki przygotowałam projekt działań edukacyjnych „Budowanie poczucia odpowiedzialności poprzez gry i zabawy zespołowe – jako jedna z postaw w życiu codziennym” przewidziany do realizacji w klasie III. Projekt oparty jest w głównej mierze na aktywności fizycznej dzieci, co prowadzi do osiągnięcia celu jakim jest odpowiedzialność poprzez działanie w grupie. Bazując na aktualnej podstawie programowej oraz współczesnej tematyce edukacji zdrowotnej, zaplanowałam zajęcia opierając się na modelu dnia aktywności. Wykorzystując przy tym zamiłowanie uczniów do gier i zabaw jako drogę do osiągnięcia celu. Na tej podstawie przeprowadziłam zajęcia podczas praktyki dyplomowej.

Tematem mojej pracy jest optymalizacja efektywności uczenia się dzieci 10-letnich poprzez zastosowanie technik motywowania. Problematyka obejmuje obszar edukacji polonistycznej dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Dotyczy rozwoju dziecka w obszarze poznawczym, emocjonalnym, moralnym i społecznym. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. Rozdział pierwszy poświęcony jest charakterystyce rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Szczególną uwagę zwracam na efektywne uczenie się dzieci, które zależne jest od kompetencji nauczyciela. Charakteryzuję zjawisko motywacji wewnętrznej jak i zewnętrznej, które są istotne podczas odpowiedniego sposobu pracy z dzieckiem, w procesie uczenia się. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych "Efektywne uczenie się kluczem do sukcesu", którego celem jest organizacja zajęć mających zwiększyć efektywność uczenia się dzieci, poprzez wykorzystanie różnych technik, które pomogą uczniom w uczeniu się i lepszym zapamiętywaniu treści. W założeniach projektu odwołuję się do teorii konstruktywistycznej. Zaplanowane zajęcia zapisałam w trzech scenariuszach opartych na modelu komunikacyjnym. Następnie opisany jest kontekst działań edukacyjnych, przeprowadzonych czynności, które przedstawiają działania placówki kształcenia wczesnoszkolnego, oraz grupy, w której przeprowadziłam zajęcia w oparciu o założone scenariusze. W ostatnim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Dokonane rozważania badają, reasumują i oceniają zrealizowany projekt działań edukacyjnych, jak i mój trud dążenia do bycia osobą kompetentną w przyszłej pracy nauczyciela wychowania wczesnoszkolnego.

Przygotowana praca ma charakter projektowy. W jej strukturze wyróżnić można wstęp, trzy rozdziały, zakończenie i zapisy bibliograficzne i netograficzne. W pierwszym z rozdziałów odwołuje się do teoretycznych założeń, które odnoszą się do tematu rozwoju kompetencji kluczowych, metody projektów i dokonuję charakterystyki dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zwracam uwagę na trzy sfery rozwoju- poznawczego, społecznego i moralnego. Na predyspozycjach i możliwościach dzieci, w tym wieku opieram projekt edukacyjny. Przygotowany projekt ,, Bądź z nami po czystej stronie świata-segreguj odpady” skonstruowany jest w oparciu o ząłożenia metody projektów. Całość składa się z pięciu scenariuszy, które odnoszą się do jednakowej tematyki-segregacji odpadów. Każde zajęcia są zaprojektowane w konstruktywistycznym ujęciu. Angażują uczniów do działania i tworzą z nich badaczy i eksploratorów rzeczywistości. Treści merytoryczne odwołują się do wstępnej wiedzy. Internalizacji wiedzy sprzyja tworzenie sytuacji zaaranżowanych, w taki sposób by zaskakiwały ucznia i doprowadzały do tego, że jest on zaciekawiony podjętym tematem. Zdecydowana większość aktywności bazuje na samodzielnym dochodzeniu do wiedzy i tworzeniu jej w kontakcie z rówieśnikami. Przygotowując projekt oparty na wstępnej wiedzy zwracam uwagę, na to, aby być gotowym na ewentualne zmiany, które wynikają najczęściej z indywidualnych potrzeb grupy, których nie da się całkowicie przewidzieć na etapie planowania. Trzeci rozdział poświęcony został ewaluacji własnych działań. Refleksja płynąca z dokładnej analizy podjętych aktywności, stanowi dla mnie podstawę do planowania kolejnych zajęć w przyszłości. Wnioski, które udało mi się wypracować są cennymi wskazówkami, które wykorzystam w dalszej praktyce, aby stawała się ona coraz doskonalsza. Zakończenie pracy jest refleksją nad tym jaki wpływ mają zajęcia prowadzone zgodnie z metoda projektów na kształtowanie jednej z kompetencji kluczowych- twórczego rozwiązywania problemów.

Tematem mojej pracy jest wspieranie rozwoju myślenia krytycznego u dzieci. Myślenie krytyczne jest uważane za jedną z umiejętności kluczowych dziecka. Głównym ich założeniem jest przygotowanie jednostki do życia. Toteż od nauczycieli wymaga się by nauczali w sposób otwarty, nie trzymali się sztywnych ram. Uczniowie wiele razy powinni być postawieni w sytuacji problemowej, szukający rozwiązania i na drodze samodzielnych doświadczeń mogli poznawać świat wokół nich. Nauczanie myślenia krytycznego wymaga dużego nakładu pracy nauczyciela. Tkwi w nim odpowiedzialność za zorganizowanie zajęć, które cechuje swoboda w wyrażaniu myśli i opinii. Przygotowując się do zajęć musi zmienić swoją rolę i stać się teraz jedynie organizatorem zajęć a nie ich głównym wykonawcą. Praca posiada charakter projektowy. Problematyka obejmuje wiedzę z zakresu edukacji środowiskowej. Projekt działań edukacyjnych kierowany jest do uczniów klasy trzeciej. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. W rozdziale pierwszym, przedstawiam problematykę, która jest oparta na literaturze przedmiotu. Opracowując różnorodne zagadnienia opieram się na literaturze jak najbardziej aktualnej aczkolwiek do porównania wykorzystuje starsze wydania. Opisuję rozwój dziecka wczesnoszkolnego uwzględniając jego różnorodne zmiany zachodzące w sferze psychicznej, emocjonalnej a przede wszystkim skupiam się na rozwoju poznawczym dziecka. W danym rozdziale zawarte są również zagadnienia opisujące myślenie twórcze i krytyczne a także konstruktywistyczne podejście w procesie uczenia się. Jako osoba rozpoczynająca pracę w zawodzie nauczyciela z zaangażowaniem podjęłam się pracy z trzecioklasistami w wykonanie przygotowanych przeze mnie zajęć. Stwarzałam takie warunki, aby rozwijały swoje kompetencje, doskonaliły posiadane już umiejętności i podjęły się pracy nad elementami wymagającymi poprawy. Jako przyszły nauczyciel planuję pogłębić swoją wiedzę a także warsztat pracy o techniki myślenia krytycznego, by móc w przyszłości w dany sposób przedstawiać dzieciom wiedzę. Potrafię odpowiednio przygotować warunki do nauki dzieci. Spełniam się jako nauczyciel aczkolwiek wiem, że wiele pracy przede mną, będę się szkolić by móc w pełni stwierdzić, iż jestem zadowolona z osiągniętych wyników. Uczniów będę traktować jako indywidualną, kreatywną jednostkę, która potrzebuje na tyle mojej pomocy i uwagi by móc w przyszłości samemu odkryć wiedzę. Jak mówił Konfucjusz „Powiedz mi, a zapomnę, pokaż mi a zapamiętam, pozwól mi zrobić a zrozumiem” danym cytatem kierować się będę w mojej praktyce pedagogicznej, w której to uczeń na drodze własnych doświadczeń samodzielnie zrozumie otaczający go świat.

Praca dotyczy tematu wykorzystania metody pracy w grupie do kształtowania zachowań społecznych dzieci w wieku przedszkolnym. Treść zawiera część teoretyczną w oparciu o literaturę z perspektywy wielu autorów. W pracy zawarta jest charakterystyka sylwetki psychofizycznej dziecka w wieku przedszkolnym potrzeba do zrozumienia jego aktualnych potrzeb rozwojowych oraz istota kształtowania zachowań społecznych i zadania nauczyciela w tym zakresie. Zachowania społeczne są niezbędne w prawidłowym funkcjonowaniu człowieka w życiu wśród ludzi. Dostosowanie się do panujących reguł w danej grupie, posługiwanie się przyjętymi symbolami to przejawy zachowań społecznych. Są nimi także: empatia, poczucie własnej wartości i przynależności do danej grupy, a także kulturalne zachowanie się odpowiednio do danej sytuacji. Człowiek stosując się do norm i prawideł panujących w społeczeństwie jest przez te społeczeństwo akceptowany. Społeczna akceptacja jest gwarantem życiowego spełnienia i poczucia bezpieczeństwa. Wiek przedszkolny to czas, w którym dziecko bardzo dynamicznie się rozwija. Doskonali się w zakresie mowy, myślenia i postępowania. Wówczas emocje w kontaktach z ludźmi ewoluują i w imię egocentryzmu nabierają społecznego charakteru. Wówczas dziecko uczy się rozumieć emocje nie tylko swoje, ale także ludzi ze swojego otoczenia. Potrafi także kontrolować swoje popędy i pragnienia. Praca w grupie uczy współpracy pomiędzy dziećmi, wywiązania się z powierzonych obowiązków, jak i uczy kompromisu, ale także asertywności i wyrażania własnego zdania. Nauczyciel wychowania przedszkolnego ma za zadanie wspierać rozwój zachowań społecznych uwzględniając metodę pracy w grupie. Jest to bardzo istotne w procesie wychowania, gdyż człowiek musi rozwijać się we wszystkich sferach, do których należy także społeczna. Elementem procesu wychowania jest uspołecznianie - zwane także w socjalizacją. Proces ten polega na wprowadzeniu człowieka w świat kultury, norm i zasad, dzięki któremu człowiek staje się istotą społeczną. Praca ma charakter projektowy, w związku z czym zawiera autorski projekt działań edukacyjnych. Uwzględniona została część teoretyczna, która pozwala na zrozumienie, czym jest projekt edukacyjny oraz jego ewaluacja i autoewaluacja. Projekt pt.: „Jestem członkiem grupy” ten ma na celu kształtowanie zachowań społecznie pożądanych i składa się on z sześciu jednostek tematycznych. Skierowany jest dla dzieci w wieku przedszkolnym, a zajęcia w oparciu o scenariusze mają charakter głównie zabawowy oraz skupiają się na pracy w grupie i kontakcie pomiędzy dziećmi. Ewaluacja projektu zawiera wszelkie refleksje dotyczące przebiegu zajęć w oparciu o scenariusze oraz realizacji założonych celów. Bogusław Śliwerski pisze, że „Nie ma tu wychowawców i wychowanków, ale są spotykające się ze sobą osoby, które wzajemnie obdarowują się swoim człowieczeństwem.”. Słowa te są idealnym posumowaniem przesłania, jakie niesie ta praca licencjacka i z pewnością będę się nimi kierowała w przy

Tematem niniejszej pracy: jest Literatura dziecięca sposobem wspomagania rozwoju społecznego dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Projekt edukacyjny zawarty w pracy, zrealizowany jest w drugiej klasie szkoły podstawowej. W rozdziale pierwszym opisuję sylwetkę psychofizyczną dziecka, rozważam problematykę literatury dziecięcej jako sposobu wspomagania rozwoju społecznego dzieci oraz rozważam temat nauczyciela wspomagającego dziecko w wieku wczesnoszkolnym. W podrozdziale pierwszym, opisującym sylwetkę psychofizyczną skupiam się na rozwoju fizycznym, poznawczym, umiejętnościach motorycznych, rozwoju procesów psychicznych dziecka, rozwoju osobowości, oraz na rozwoju społecznym dziecka. Rozważając na temat sylwetki psychofizycznej dziecka opisuję również gotowość szkolną dziecka. W podrozdziale drugim opisuję jak wykorzystanie literatury dziecięcej może wspomóc dziecko w rozwoju społecznym. Opisuję to, jaki powinien być tekst przeznaczony dla dzieci a także przedstawiam znaczenie literatury dla dzieci. W podrozdziale trzecim rozważam na temat nauczyciela wspomagającego dziecko w wieku wczesnoszkolnym. W rozdziale drugim skupiam się na projekcie edukacyjnym. Opisuję czym jest projekt edukacyjny, jakie są jego cele. Opisuję również mój autorski projekt edukacyjny i przedstawiam przygotowane scenariusze zajęć. W podrozdziale pierwszym analizując literaturę przedmiotu, przywołuję definicję projektu edukacyjnego, przedstawiam ogólne cele projektów edukacyjnych, oraz wyróżniam rodzaje projektów. W tym podrozdziale opisuję również strukturę tworzenia projektów edukacyjnych. W podrozdziale drugim skupiam się na moim autorskim projekcie edukacyjnym, którego celem jest rozwijanie kompetencji społecznych i obywatelskich dzieci w klasie drugiej. Następnie przestawiam przygotowane przeze mnie scenariusze zajęć. Temat pierwszych zajęć to: Życie w przyjaźni, celem przeprowadzenia tej lekcji jest uświadomienie uczniów z tym, jak ważna w życiu jest przyjaźń. Temat drugich zajęć to: Tolerancyjni wśród innych, celem tej lekcji jest zapoznanie dzieci z pojęciem tolerancji i uświadomienie jak tolerancja wpływa na stosunki międzyludzkie. Temat trzecich zajęć to: Ludzie dookoła nas. Poznajemy sąsiadów naszego kraju. Podczas tej lekcji uczniowie za zadanie mają zapoznać się z krajami sąsiadującymi z Polską, a zarazem uświadomić sobie, że zgoda i życie w przyjaźni ważne jest także na większą skalę, czyli życie w zgodzie z krajami sąsiadującymi z Polską. Temat czwartych zajęć to: Nasza Ojczyzna - nasz dom. Celem tej lekcji jest kształtowanie w uczniach poczucia przynależności do swojej ojczyzny. Temat piątych zajęć to: Nasi sąsiedzi i nasza gościnność, których celem jest zapoznanie dzieci z terminem gościnności i tym jak powinno się żyć ze swoimi sąsiadami W rozdziale trzecim dokonuję ewaluacji autorskiego projektu edukacyjnego. Na początku definiuję pojęcie ewaluacji. Dokonuję opisu grupy w której przeprowadziłam projekt, opisuję przebieg zajęć oraz dokonuję ewa

Temat mojej pracy brzmi „Zabawa sposobem kształtowania i rozwijania umiejętności społecznych dzieci w wieku przedszkolnym”. Moim celem jest ukazanie, że poprzez zabawę możemy u dziecka czteroletniego kształtować i rozwijać umiejętności społeczne. Podczas zabaw jesteśmy w stanie w pełni zaktywizować dziecko, co sprzyja procesom rozwoju na różnych płaszczyznach. Czterolatek jest na etapie rozwijania umiejętności życia wśród społeczeństwa, dlatego ważne jest, aby poprzez dobrze zaplanowane działania mu w tym pomóc. Pozwoli to dziecku prawidłowo funkcjonować w społeczeństwie i będzie miało to duży wpływ na jego życie. W mojej pracy pokazuję, jak za pomocą zabaw możemy kształtować i rozwijać umiejętności społeczne takie jak: komunikacja, okazywanie szacunku w stosunku do innych, wyrażanie swoich emocji, radzenie sobie z nimi, odczytywanie ich, oraz wiele innych przydatnych w życiu codziennym umiejętności społecznych.

Praca dotyczy nauczania języka angielskiego dzieci w wieku przedszkolnym. W pracy zastosowana jest metoda nauki przez zabawę. Gry i zabawy są jednymi z najbardziej lubianych przez dzieci form dydaktycznych. Jeżeli nauczyciel właściwie dostosuje zajęcia do wieku uczniów, przygotuje odpowiednie materiały i pomoce edukacyjne, zabawa spełni potrzeby dzieci i przyniesie im radość z zajęć. Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, bibliografii i netografii. W rozdziale pierwszym charakteryzuję rozwój dziecka przedszkolnego na podstawie literatury przedmiotu. Rozwijam w tym rozdziale rozwój dziecka rozumiany jako zmiany zachodzące w człowieku zgodnie z określonymi naukowo normami, uwzględniając przy tym indywidualność jednostki. Są to zmiany zarówno psychiczne jak i fizyczne, gdzie zmienia się zarówno psychika dziecka jak i jego sylwetka i postawa, które na kolejnych etapach życia będą się rozwijać i funkcjonować przez resztę życia. W rozdziale drugim prezentuje swój autorski projekt działań edukacyjnych, którego celem jest ukazanie, jak duże znaczenie dla dzieci w wieku przedszkolnym ma nauka przez zabawę. Swoje zajęcia rozpisałam w sześciu scenariuszach opartych na tej właśnie metodzie. Trzeci rozdział jest ewaluacją wewnętrzną moich działań edukacyjnych. Ma ona na celu ukazanie wartości podejmowanych przeze mnie działań, ukazanie mocnych i słabych stron mojego projektu. Podsumowuję w nim doświadczenie, wiedzę i umiejętności zdobyte podczas prowadzenia projektu oraz przedstawiam swoje refleksje i odczucia po zakończeniu projektu.

Tytuł mojej pracy licencjackiej nosi nazwę: „Dogoterapia. Kształtowanie wrażliwości emocjonalnej dziecka w wieku przedszkolnym”. Wybrałam go dlatego, że zwierzęta, są bardzo bliskie mojemu sercu. W szczególności są to psy, które są niesamowicie wiernymi zwierzętami, wnoszą do życia ludzi wiele radości i potrafią być ich bliskimi przyjaciółmi. Oprócz tego są też niezwykle inteligentne, dlatego zajmują wyjątkowe miejsce w animaloterapii, zaraz obok felinoterapii, czy hipoterapii. Celem mojej pracy licencjackiej jest rozbudzenie w dzieciach wrażliwości na piękno przyrody. W erze Internetu i elektroniki coraz ciężej jest zachęcić dzieci do korzystania z uroków natury. Dlatego też dogoterapia jest idealnym sposobem na to, aby młode pokolenie dostrzegło piękno przyrody i wykazywało samoczynną chęć przebywania wśród niej. Ponadto nauka opieki nad psami pomoże w ukształtowaniu się samodzielności dzieci oraz prawidłowych zachowań w stosunku do zwierząt. W pierwszym podrozdziale pierwszego rozdziału mojej pracy opisuję sylwetkę psychofizyczną dziecka. Wyjaśniam, czego uczy się ono na poszczególnych etapach nauki w przedszkolu, co powinno umieć oraz jak nauczyciele i rodzice przygotowują je do pójścia do szkoły. Drugi podrozdział skupia się na opisaniu tematu mojej pracy. Wyjaśniam w nim dlaczego dogoterapia jest tak ważnym zagadnieniem dla dzieci, nie tylko tych z niepełnosprawnościami fizycznymi i cierpiących na zaburzenia psychiczne. Jak wskazuje temat mojej pracy, terapia kontaktowa z udziałem psa, może korzystnie wpływać również na dzieci całkowicie zdrowe, które przez natłok codziennych zajęć mogą mieć ograniczony kontakt z przyrodą. W tym przypadku chcę, aby naturalna, wrodzona wrażliwość dziecka została pobudzona i aby umiało ono ją okazywać w stosunku do natury i jej darów. W trzecim podrozdziale zajmuję się sylwetką nauczyciela. Wyjaśniam jaką pełni rolę, jaki powinien być dla dzieci oraz jak ważna jest jego postać w wychowaniu przedszkolnym. Nauczyciel, zaraz po rodzicach jest kolejną osobą, która uczy dziecko świata. Ten mały człowiek powierza mu w całości swoje zaufanie, na które oczywiście nauczyciel musi najpierw zapracować, więc jest to niezwykle odpowiedzialna rola. W literaturze nauczyciel jest bardzo szeroko opisywany, w tym rozdziale przedstawiam więc jak widzą i opisują jego sylwetkę różni autorzy. Drugi rozdział pracy skupia się na projekcie edukacyjnym. W pierwszym podrozdziale opisuję jego pojęcie, wyjaśniam czego dotyczy, skąd się wywodzi oraz co to za metoda. Wymieniam jego cele i etapy. Opisuję również na czym polega mój autorski projekt edukacyjny, który nosi nazwę „W psim świecie”. W kolejnej części podrozdziału znajdują się opracowane przeze mnie scenariusze zajęć. Jest ich pięć, w każdym z nich stosuję metody aktywizujące uczniów, dobieram ciekawe dla dzieci formy pracy i interesujące środki. Wszystkie scenariusze łączą się w jedną całość i mają na celu kształtowanie wrażliwości na piękno przyrody dzieci. W o

Tematem pracy licencjackiej jest kształtowanie i rozwijanie kompetencji społecznych dziecka w wieku przedszkolnym. Praca ma charakter projektowy. Składa się z rozdziału pierwszego odnoszącego się do sylwetki psychofizycznej dziecka w wieku przedszkolnym. Rozdział pierwszy zawiera również problematykę oraz definiowanie kształtowania i rozwijania kompetencji społecznych dziecka. Kolejnym wątkiem poruszonym w tym rozdziale jest rola nauczyciela, jaką pełni on w instytucji przedszkolnej. W rozdziale drugim przedstawiony jest autorski projekt edukacyjny, jego definiowanie oraz opis mojego autorskiego projektu edukacyjnego. Projekt opiera się na konstruowaniu scenariuszy. Scenariusze odnoszą się do zajęć realizowanych w przedszkolu, w grupie dzieci najmłodszych - trzyletnich. Trzeci rozdział porusza temat ewaluacji projektu edukacyjnego. Zawiera się w nim ujęcie definicyjne ewaluacji oraz szczegółowy opis grupy w której zajęcia były realizowane. Kolejnym wątkiem tego rozdziału jest autoewaluacja, w której następuje weryfikacja całego projektu. W autoewaluacji opisane są wcześniej założone cele oraz ich rezultaty, pomyślne lub nie. Po przeprowadzeniu analizy literatury, przygotowaniu i następnie przeprowadzeniu projektu edukacyjnego wyprowadziłam następujące wnioski: 1. adaptację warunkuje szereg bodźców zewnętrznych, 2. adaptacja to długi proces, który ma szansę na powodzenie o wiele bardziej, gdy dziecko ma domowe podstawy, aby przebrnąć przez niego w zdrowy i sprawny sposób., 3. dzieci stopniowo adaptują się w nowym środowisku.

Celem niniejsza praca licencjacka pod tytułem Nowoczesne pomoce naukowe w systemie edukacji jako elementy sprzyjające rozwojowi dzieci, jest przedstawienie możliwości jakie dają nam zdobycze technologiczne, przy umiejętnym ich wykorzystaniu już w trakcie nauczania przedszkolnego. Składa się ona z trzech rozdziałów, obejmujących zagadnienia tak teoretyczne jak i praktyczne. Rozpoczyna ją wstęp zawierający kilka słów odnośnie aktualnego stanu wykorzystywania nowoczesnych technologii w systemie nauczania, a także cele projektu. Przedstawiona została sylwetka psychofizyczna dziecka w wieku późnoprzedszkolnym, z wyodrębnieniem rozwoju fizycznego, poznawczego, moralnego i emocjonalno-społecznego. Omówiona została także neurodydaktyka, jako nauka przyjazna mózgowi, doskonale wpisująca się w omawiane zagadnienie. Następnie przedstawione zostały różne stanowiska, odnoszące się do stosowania wysokich technologii w nauczaniu przedszkolnym, związane z tym szanse i zagrożenia, a także wybrane programy i pomoce naukowe służące do realizacji projektu. Poruszony został również temat nauczyciela i jego roli w zmieniającej się szkole, z uwzględnieniem, potencjału jaki za sobą niesie odpowiednie wykształceni z zakresu wykorzystywania nowoczesnych pomocy naukowych w systemie nauczania. Następnie zaprezentowany został projekt edukacyjny z uwzględnieniem teoretycznych rozważań na początku, a następnie przedstawieniem autorskich scenariuszy zajęć zbudowanych w oparciu o omawianą tematykę. Zwrócono uwagę na definicyjne ujęcie ewaluacji, a w dalszej części omówiony został przebieg i warunki realizacji zajęć przeprowadzonych w ramach projektu edukacyjnego. Pod koniec wykonana została autoewaluacja, stanowiąca relację założonych celów w stosunku do uzyskanych efektów kształcenia. Pracę podsumowuje zakończenie zawierające podsumowanie całego projektu. Załączona została bibliografia, netografia a także aneksy.

Celem mojej pracy jest rozwijanie wyobraźni u dzieci w wieku szkolnym za pomocą wybranej literatury dziecięcej. Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, sześciu podrozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz załączonych aneksów – każdy rozdział ma swoją specyfikę i obszar. W pierwszym rozdziale zawarłam charakterystykę psychofizyczną dziecka w wieku wczesnoszkolnym, dokonałam analizy pojęć istotnych w rozważaniu tematu mojej pracy,oraz przedstawiłam w oparciu o literaturę pedeutologiczną obraz nauczyciela nauczania wczesnoszkolnego. Drugi rozdział dotyczy autorskiego projektu edukacyjnego, opisuję założenia projektu edukacyjnego oraz zamieszczam scenariusze zajęć. Trzeci rozdział poświęcony jest ewaluacji,czyli szczegółowemu opisowi grupy w jakiej swój projekt przeprowadzałam oraz przeprowadzonych przeze mnie zajęć. W podsumowaniu, prezentuję wnioski i dokonuję autoewaluacji swoich działań edukacyjnych w roli nauczyciela. Zaproponowane zajęcia praktyczne, miały na celu rozwijać kreatywność, wrażliwość i wyobraźnie dziecka.

W swojej pracy poruszam tematykę kształtowania i rozwijania wyobraźni dziecka w wieku przedszkolnym poprzez wykorzystanie literatury dziecięcej. Praca, która ma charakter projektowy składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i aneksów. Podczas opracowywania części teoretycznej pracy odwoływałam się do literatury, głównie z zakresu pedagogiki i psychologii. Skupiłam się na rozwoju dziecka w różnych sferach jego życia, na wyjaśnieniu pojęcia literatura dziecięca i wpływie jej na wyobraźnię oraz na pracy nauczyciela jako znaczącego dorosłego, który wprowadza dziecko w świat literatury. Następnie przygotowałam projekt działań edukacyjnych, który przeznaczony jest do przeprowadzenia w najstarszej grupie przedszkolnej. Sam projekt opierał się na pięciu scenariuszach. Zrealizowałam go z dziećmi podczas praktyki dyplomowej. Ważnym punktem projektu była jego ewaluacja. Najpierw skupiłam się na części teoretycznej ewaluacji. Następnie zebrałam materiały i przeszłam do właściwego procesu, w którym dokonałam analizy pod kątem założonych celów.

Celem mojej pracy licencjackiej "Rozwiązywanie problemów jako sposób przygotowania dzieci 5-letnich do zdrowego stylu życia." jest wyposażenie dzieci pięcioletnich w wiedzę dotyczącą zdrowego stylu życia oraz w umiejętności, które wspomogą ich w dokonywaniu adekwatnych doń wyborów w przyszłości. We wstępie streszczam moją pracę oraz określam jej problematykę, a także przedstawiam inspiracje, które towarzyszyły mi w trakcie jej pisania. W pierwszym rozdziale dokonuję szczegółowej analizy literatury przedmiotu, dotyczącej tematu mojej pracy. Opisuję więc szczegółowo cele oraz zadania edukacji zdrowotnej, a także jej obszar jako dyscypliny naukowej. Poruszam również temat podziału jej praktykowania, w zależności od koncepcji. Pod koniec tego rozdziału zagłębiam się w psychologię rozwoju człowieka, wyszczególniając cechy adekwatne dla pięciolatka. W drugim rozdziale mojej pracy licencjackiej prezentuję teoretyczny aspekt teorii konstruktywistycznej, a w szczególności modeli nauczania, na których wzorowałam opracowane przeze mnie scenariusze. W dalszej części prezentuję projekt edukacyjny "Zawsze zdrowy" oraz opisuję kontekst sytuacyjny własnej działalności pedagogicznej, w trakcie jego realizowania. W ostatnim rozdziale zagłębiam się w teoretyczny aspekt ewaluacji pracy nauczyciela. Następnie przyjmuję rolę refleksyjnego praktyka i dokonuję ewaluacji własnej pracy, jako pedagoga. W zakończeniu podsumowuję całość pracy, a także swoich kompetencji, jako nauczyciela.

Tematem mojej pracy jest "Rozwijanie samodzielności dzieci na podstawie projektu działań edukacyjnych w przedszkolu". Problematyka ulokowana jest w obszarze poznawczym, społecznym, fizycznym oraz emocjonalnym rozwoju dziecka. Po rozpoznaniu i analizie zebranych materiałów przygotowałam projekt działań edukacyjnych „ Z samodzielnością nam do twarzy” przewidziany do realizacji w grupie 4- latków. Projekt w całości bazuje na założeniach i celach edukacji przedszkolnej, a także na współczesnych odkryciach naukowych, został on zrealizowany podczas praktyki dyplomowej.Praca ma formę projektową, złożona jest ze spisu treści, wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia i bibliografii. W pierwszym rozdziale w oparciu o literaturę przedmiotu definiuję istotne dla tej tematyki pojęcia. Charakteryzuje rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, rozważając aspekt emocjonalny, fizyczny oraz społeczny. Podjęłam próbę wyjaśnienia takich pojęć jak rozwój człowieka oraz wiek przedszkolny. W rozdziale tym poruszyłam kwestię rozwoju mowy dziecka we wspomnianym okresie. Skoncentrowałam się również na terminach dotyczących samodzielności oraz różnych jej rodzajów. Dokonałam przeglądu teorii, w której wymienione zostały obszary samodzielności oraz etapy jej uzyskiwania przez najmłodszych. W pracy opisuję także działania osób dorosłych, które mogą wspierać, bądź demobilizować dzieci w procesie nabywania przez nich samodzielności. Planując założenia projektu przyjęłam perspektywę konstruktywistyczną. Skonstruowane zajęcia zapisałam w trzech scenariuszach, które oparte są na modelu dnia aktywności w ujęciu G. Trelińskiego. Wszystkie założone przeze mnie efekty kształcenia przedstawione są w formie uszczegółowionych celów zgodnie z przyjętą w tym projekcie taksonomią Blooma. W ostatniej części mojej pracy przeprowadzam ewaluację własnych działań pedagogicznych. Odwołując się do teorii wymieniam i charakteryzuje różne podziały ewaluacji. Zwracam również uwagę na kompetencje nauczyciela, które pozwolą na profesjonalne zebranie danych oraz ich interpretacje. Na podstawie literatury przedmiotu przedstawiam podstawowe zalety procesu ewaluacji.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest rozbudzanie pozytywnych emocji dzieci wobec regionu na zajęciach w przedszkolu. Problematyka pracy dotyka sfery emocjonalno - społecznej dziecka i mieści się w obszarze edukacji regionalnej, której celem jest wychowanie dziecka w przywiązaniu do własnego regionu, narodu, jego tradycji i kultury. Odbywa się to przede wszystkim poprzez wzbudzanie zainteresowania najbliższym otoczeniem i ukazania mu tego, co w nim wartościowe i atrakcyjne. Podjęcie tematu rozbudzania pozytywnych emocji wobec regionu u dzieci w wieku przedszkolnym, uświadomiło mi istotną rolę emocji w procesie budowania tożsamości regionalnej dziecka. Problem budowania poczucia przynależności do regionu i pogłębianie wiedzy na jego temat uznałam za szczególnie ważny w obliczu występujących zjawisk cywilizacyjnych XXI wieku. Zjawisko globalizacji, pojawiające się coraz częściej społeczności multikulturowe, migracje ludności, rozwijające się nowe technologie, a przede wszystkim kryzys rodziny, osłabienie więzi rodzinnych mają wpływ na rozwój osobowości dziecka i proces umacniania więzi z jego najbliższym otoczeniem. Edukacja regionalna wprowadzana już od wczesnego dzieciństwa, oddziałująca szczególnie na sferę emocjonalna może przyczynić się do wzrostu świadomości regionalnej wśród dzieci. Praca ma charakter projektowy. Składa się z wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W ramach pracy licencjackiej realizowałam swój autorski projekt, pt: ,,Moje miasto Wrocław", który przeprowadziłam w najstarszej grupie przedszkolnej. Celem projektu było pogłębienie wiedzy o regionie i budowanie poczucia przynależności do niego. Projekt przeprowadziłam według modelu dnia aktywności, stosując metodę pracy we współpracy oraz metodę integracyjną. Dzieci pracowały w małych zespołach, ucząc się wzajemnej współpracy, komunikowania się, akceptowania różnic indywidualnych oraz twórczego myślenia. Ważną częścią w pracy nauczyciela jest ewaluacja pracy dydaktycznej. Aby dokonać ewaluacji efektów kształcenia założonych i zapisanych w scenariuszach przeanalizowałam literaturę omawiającą proces ewaluacji w pracy nauczyciela i dokonałam wyboru metod i technik ewaluacyjnych. Przystępując do ewaluacji przyjęłam koncepcje nauczyciela refleksyjnego praktyka. Podczas prowadzenia zajęć uważnie obserwowałam pracę uczniów. Ewaluacja umożliwiła mi także podjęcie refleksji nad własnym działaniem i dostrzeżenie popełnionych błędów.

Temat mojej pracy nosi tytuł: „Wspieranie rozwoju poznawczego dziecka w wieku przedszkolnym z wykorzystaniem Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne.” Problematyka odnosi się do rozwoju dziecka w obszarze poznawczym. Rozwój poznawczy jest bardzo istotny w wychowaniu przedszkolnym i to właśnie w tym czasie jest najbardziej zauważalny. Poznawanie własnego ciała oraz świadomość przestrzeni bardzo dynamicznie rozwija się w czasie uczęszczania do przedszkola, dlatego też postanowiłam tej kwestii poświęcić swoją pracę wykorzystując do tego Metodę Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherbone. Ze względu na to, że ruch w życiu dzieci jest wszechobecny uznałam, iż warto pokazać jak wiele można dzięki niemu osiągnąć. Wybrałam taki temat ze względu na to, iż wiek przedszkolny jest to czas, w którym dziecko bardzo intensywnie się rozwija oraz buduje swój własny obraz świata. Metoda Ruchu Rozwijającego jest narzędziem wspomagania rozwoju psychoruchowego u dzieci, w tym między innymi świadomości własnego ciała oraz przestrzeni, co jest niezbędne do kreowania własnego obrazu świata oraz otaczającej rzeczywistości . Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżam problematykę pracy. Posłużył on również zebraniu i usystematyzowaniu mojej wiedzy z zakresu rozwoju poznawczego oraz Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne. Charakteryzuję rozwój dziecka w wieku przedszkolnym w aspekcie poznawczym. Zwracam uwagę na to, w jaki sposób rozwój poznawczy przebiega oraz w jaki sposób można go wspierać. Dokonuję przeglądu teorii opisującej Metodę Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherbone, możliwości tej metody oraz sposoby jej wykorzystania w zajęciach dydaktycznych w taki sposób, aby były przystępne dla dzieci oraz sprawiały im przyjemność. Część teoretyczna stanowi pewnego rodzaju wstęp do mojego projektu edukacyjnego. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „Ja i otaczający mnie świat” skierowany do grupy dzieci 4-letnich. Tytuł mojego projektu odnosi się do celów, które chcę osiągnąć w mojej pracy, a mianowicie świadomości własnego ciała oraz przestrzeni. W założeniach projektu odwołuję się do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi. W pierwszym podrozdziale zostały przedstawione założenia teoretyczne, czyli koncepcja, struktura zajęć oraz ich założenia. Drugi podrozdział został poświęcony prezentacji projektu. Zaplanowane zajęcia zapisałam w 4 scenariuszach opartych na modelu dnia aktywności, który moim zdaniem jest najbardziej przystępną formą pracy z dziećmi. Scenariusze są połączeniem zajęć dydaktycznych z ćwiczeniami ruchowymi. Ostatni podrozdział opisuje kontekst sytuacyjny realizowanych przeze mnie działań edukacyjnych. W trzecim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Ewaluacja służy sformułowaniu wniosków dla przyszłej pracy nauczyciela co został

Tematem mojej pracy była „Adaptacja dziecka trzyletniego do warunków przedszkolnych”. Przygotowując się do napisania pracy dokonałam przeglądu literatury z zakresu psychologii i pedagogiki. Pierwsza część pracy składa się z założeń głównie teoretycznych, w których szczególną uwagę poświęcam sylwetce emocjonalnej oraz społecznej dziecka. Opisuje wpływ środowiska na adaptacje dziecka, oraz role nauczyciela w procesie adaptacji dziecka do warunków przedszkolnych Moje cztery scenariusze zrealizowałam w grupie najmłodszej, które głównie składały się z zabaw, ale również pojawiła się w nich część teoretyczna oraz ćwiczenia, mające na celu integrację grupy przedszkolnej oraz budowanie pewności siebie . Częścią pracy jest również ewaluacja pracy dydaktycznej nauczyciela. Dokonałam w niej wyboru metod, oraz technik którymi posłużyłam się podczas przeprowadzenia zajęć. W ostatniej części mojej pracy prezentuje refleksje, oceniając moje mocne oraz słabsze strony.

W swojej pracy podjęłam temat kreatywności, którą rozwijać mogą lektury obowiązkowe jak i nieobowiązkowe czytane przez dzieci w klasie III. Warto zadbać o rozwój tej niezwykłej cechy u dziecka. Może ona pomóc mu w sprostaniu wymaganiom współczesnego świata, ponieważ kreatywność jest potrzebna nie tylko w nauce, pracy, ale i w codziennym życiu. Dzisiejsza edukacja odchodzi już od schematycznego sposobu nauczania czy nacisku na wyuczanie się dzieci sztywnych regułek, na rzecz kreatywnych i ciekawych ćwiczeń – np. na zajęciach prowadzonych metodą projektu. Sprawdza się ona wyjątkowo dobrze szczególnie na etapie wczesnoszkolnym, gdy maluchy dopiero wkraczają w świat szkolnych zajęć. Realizując praktyki studenckie w klasie trzeciej zauważyłam, z jakim entuzjazmem uczniowie podejmują aktywność czytelniczą. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii i aneksów. W pierwszym rozdziale zaprezentowałam problematykę badawczą w świetle literatury przedmiotu. W kolejnym rozdziale przedstawiłam teoretyczne i praktyczne aspekty projektu działań edukacyjnych. W ostatnim rozdziale dokonałam ewaluacji zrealizowanego projektu. W rozdziale pierwszym na podstawie literatury przedmiotu porządkuję wiedzę na temat zakresu rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz przybliżam zagadnienia dotyczące mojej pracy – lektur obowiązkowych i nieobowiązkowych, które mogą być sposobem rozwijania kreatywności u dzieci w wieku szkolnym. Część teoretyczna stanowi wstęp do mojego projektu edukacyjnego. W rozdziale drugim prezentuję autorski projekt działań edukacyjnych skierowany do klasy trzeciej szkoły podstawowej. W pierwszym podrozdziale przedstawiam założenia teoretyczne projektu edukacyjnego, drugi podrozdział poświęcony zostaje celom i założeniom projektu własnych działań, w trzecim zamieszczone zostały przeprowadzone scenariusze zajęć z dziećmi w klasie trzeciej szkoły podstawowej. W trzecim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. W pierwszym podrozdziale wyjaśniam, czym jest ewaluacja – opisane zostały różne jej rodzaje oraz jej definicje. Drugi podrozdział opisuje warunki realizowanego przeze mnie projektu, wnioski, jakie wyciągnęłam po przeprowadzeniu projektu oraz kwestie, które w przyszłości wymagałyby poprawy. Na końcu pracy umieściłam zakończenie, w którym krótko odniosłam się do treści całej pracy.

Tematem mojej pracy są swobodne zabawy jako podstawa budowania relacji rówieśniczych dziecka w wieku przedszkolnym. Praca składa się z wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia. Pierwszy rozdział przedstawia problematykę pracy w świetle literatury przedmiotu. W pierwszym podrozdziale opisałam sylwetkę dziecka w wieku przedszkolnym. W drugim podrozdziale omówiłam znaczenie zabawy dla dzieci w tmyże okresie ich życia. W trzecim podrozdziale scharakteryzowałam postać nauczyciela i jego znaczenie w edukacji przedszkolnej. Rozdział drugi przedstawia mój autorski program edukacyjny, zatytułowany ,,Kto czyta, ten żyje dwa razy’’. Celem mojego projektu jest: • rozbudzanie w dzieciach zainteresowania książkami. ma się to odbywać przez zabawy muzyczne, plastyczne i literacko – teatralne; • wdrażanie do umiejętności korzystania z książek; • zaprezentowanie już posiadanych umiejętności oraz nabywanie nowych, które ściśle wiążą się z realizacją projektu; • stwarzanie atmosfery życzliwości i serdeczności; • integrowanie grupy oraz przyspieszenie procesu adaptacyjnego poprzez wspólną zabawę i pracę z książkami. W moim projekcie zawarłam pięć scenariuszy. W rozdziale drugim wyjaśniłam czym jest projekt edukacyjny oraz omówiłam swój projekt. Wskazałam, do jakiej grupy projekt został skierowany, w jakiej placówce był zrealizowany, ile trwał i dlaczego był związany z książkami. W rozdziale trzecim wyjaśniłam pojęcie ewaluacji, wskazałam jaki cel ma ewaluacja i po co się ją przeprowadza, scharakteryzowałam również osobę przeprowadzającą ewaluację czyli ewaluatora. W zakończeniu mojej pracy, zwróciłam uwagę na to, jak istotny wpływ ma zabawa na młodego człowieka oraz czego uczy się dziecko podczas zabawy.