Niniejsza praca, na temat pielęgnowania związku małżeńskiego, składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym z nich znajduje się analiza znaczenia małżeństwa i rodziny w życiu człowieka. Małżeństwo jest w nim rozpatrywane pod względem korzyści płynących z jego zawarcia, jak również wyzwań i obowiązków wynikających z podjęcia tak ważnej dla człowieka decyzji. Pierwszy rozdział prezentuje także definicyjne ujęcie związku małżeńskiego w literaturze przedmiotu. Małżeństwo przedstawiane jest w niej jako związek, wspólnota i instytucja. Podkreślany jest tam także jego społeczny charakter. W rozdziale tym zostały omówione także zadania i zasady funkcjonowania małżeństwa oraz role pełnione przez partnerów w małżeństwie. Na końcu pierwszego rozdziału zamieszczone są też czynniki pozytywnie i negatywnie wpływające na rozwój małżeństwa, z których wynikają spostrzeżenia na temat tego, co warunkuje udany i długotrwały związek, a co go niszczy i doprowadza do długotrwałego rozpadu. W odwołaniu do tematu niniejszej pracy, rozdział drugi poświęcony został pielęgnowaniu związku małżeńskiego. Z uwagi na postępujące wciąż procesy dezintegracji rodzin i ujętą w wielu publikacjach naukowych nietrwałość dzisiejszych małżeństw, podkreślenia wymaga jak ważne jest opanowanie sztuki pielęgnowania swojego związku, tak aby był on trwały i w pełni satysfakcjonujący. W rozdziale tym zamieszczone są informacje o ważności troszczenia się o własne małżeństwo i sposoby na jego pielęgnowanie, a także rozróżnienie pomiędzy poradnictwem, a terapią małżeńską - jako dodatkową formą wsparcia podczas kryzysów w związku. W podrozdziale dotyczącym terapii wyróżnione zostały główne, współczesne nurty, jakimi są: terapia psychodynamiczna, poznawczo-behawioralna i systemowa. W rozdziale tym opisano również poradnictwo małżeńskie. Rozdział trzeci jest teoretycznym opisem zasad tworzenia szkoleń i warsztatów, w którym wyróżnione zostały rodzaje szkoleń i ich specyfikę, a także podjęta została analiza stylów uczenia się oraz samej koncepcji uczenia się przez doświadczenie wg Davida Kolba. Na podstawie literatury przedmiotu usystematyzowany został również przebieg cyklu szkoleniowego oraz metody prowadzenia zajęć. Opis autorskiego warsztatu pt. „Razem przez życie - czyli o poprawnym tworzeniu relacji małżeńskich” ujęty został w rozdziale czwartym. Jest to mój pomysł na usprawnienie komunikacji między małżonkami i wzmocnienie łączących ich więzi małżeńskich. Warsztat ten ma za zadanie poprawić wzajemne stosunki i zbliżyć małżonków do siebie, a także nawiązać między nimi nić porozumienia, aby byli w stanie lepiej zrozumieć swoje potrzeby i stworzyć udany, długotrwały związek. Zastała w nim zamieszczona również charakterystyka poszczególnych sesji szkoleniowych, w których zostały wykorzystane między innymi następujące metody: ćwiczenia praktyczne, pogadanki, mini-wykłady, dyskusje, burze mózgów czy odgrywanie ról. Praca zakończona została wnioskami na temat małżeństwa. W zakońc

Praca pt. „Zagrożenia płynące z gier komputerowych dla dzieci w wieku szkolnym”, przybliża zagadnienie negatywnego oddziaływania gier komputerowych na rozwój dziecka w wieku szkolnym. Rozdział pierwszy zaznajamia czytelnika ze zjawiskiem gry komputerowej. Przedstawia jej historię, analizuje klasyfikacje i definicje gry komputerowej występujące w literaturze przedmiotu. Następnie opisane są platformy sprzętowe, czyli rodzaje sprzętu, które umożliwiają korzystanie z gier komputerowych. Na końcu rozdziału pierwszego czytelnik zapozna się z charakterystyką i opisem istniejących gatunków gier komputerowych. Rozdział drugi poświęcony jest zagadnieniu rozwoju dziecka w wieku szkolnym. Począwszy od porównania definicji wieku szkolnego i ujęć różnych autorów, w tym rozdziale scharakteryzowany został rozwój psychiczny i fizyczny dziecka w wieku szkolnym a także wpływ jego jakości na dalsze życie dziecka. Kwestia dojrzałości szkolnej również zostaje poruszona w tym rozdziale. Rozdział trzeci w całości skupia się na oddziaływaniu gier komputerowych na całościowy sposób funkcjonowania dziecka, zarówno w środowisku rodzinnym, szkolnym jak i w grupach społecznych. Rozdział ten rozpoczyna się od próby wyjaśnienia fenomenu gry komputerowej. Poprzez opisanie jej własności, podejmuję próbę odpowiedzi na pytanie: dlaczego ta forma rozrywki staje się coraz popularniejsza wśród młodych użytkowników oraz co stanowi o jej atrakcyjności. Następnie zaprezentowana jest analiza różnorodnych zagrożeń wynikających z użytkowania gier komputerowych i ich znaczenie dla dzieci w wieku szkolnym. Przytaczając wyniki badań i eksperymentów, dotyczących zagadnienia przemocy i aktów agresji zawartych w grach komputerowych, naświetlone zostają potencjalne zagrożenia, wynikające z użytkowania tego typu gier. Użytkowanie gier komputerowych może powodować szereg zaburzeń psychicznych i fizycznych. Wpływ, na jakość kontaktów społecznych, samoocenę, sposób postrzegania norm i wartości społecznych a także poważne zaburzenia sfery emocjonalno – motywacyjnej, oraz szereg dolegliwości fizycznych, to tylko niektóre z potencjalnych zagrożeń dla młodego użytkownika. Nadmierne użytkowanie komputera i gier komputerowych może przyczyniać się do kształtowania osobowości anty społecznej, podnosić poziom agresywności i posługiwania się agresją w życiu codziennym. W obliczu silnych dowodów przemawiających za faktem, iż coraz więcej dzieci gra w gry wypełnione przemocą, zjawisko to wydaje się prawdziwie niepokojące dla rodziców i wychowawców. Znaczy to, że nieumiejętne używanie gier komputerowych może mieć fatalne w skutkach konsekwencje rozwojowe – a co za tym idzie niekorzystny wpływ na osiągnięcia i sukcesy dziecka oraz jego satysfakcję z życia w dorosłości. W ostatnim paragrafie tego rozdziału, omówione zostają gry dydaktyczne i ich aspekt edukacyjny. Te, jako pozytywne narzędzie w rękach nauczycieli, szkoleniowców i terapeutów, cieszą się dużym uznaniem i dowodzą, że gra komputerowa sama w so

W swojej pracy skupiłam się na poszukiwaniu skutecznych sposobów komunikacji w związku małżeńskim. Praca składa się z czterech rozdziałów i autorskiego projektu warsztatu załączonego jako aneks. Pierwszy rozdział poświęciłam na omówienie jakże szeroko opisywanego w literaturze związku małżeńskiego. Prócz przedstawionych definicji przedstawiłam znaczenie małżeństwa dla życia ludzi oraz oczekiwania kobiet i mężczyzn dotyczące życia w tej wyjątkowej diadzie. W tym rozdziale można znaleźć także charakterystykę poszczególnych osobowości wyróżnionych przez Hipokratesa oraz osobowości specyficznych, które w szczególności mogą przyczynić się do zaburzenia relacji, gdy razem stworzą związek małżeński. Przedstawiłam również szeroką klasyfikację typów małżeństw oraz stadia rozwoju związku małżeńskiego. Drugi rozdział poświęciłam procesowi komunikacji i znaczeniu porozumiewania się w relacjach społecznych. Rozdział zawiera też definicję komunikacji i opis poszczególnych elementów owego procesu. Nie mogło także zabraknąć informacji o komunikacji niewerbalnej, która jest nieodłącznym elementem komunikacji werbalnej oraz tym sposobem komunikacji, który może „wyrazić więcej niż słowa”. W trzecim rozdziale skupiłam się na komunikacji w relacji małżeńskiej. Prezentując istotę owego skutecznego sposobu komunikowania się poszerzyłam ten rozdział o fragment dotyczący wagi komunikacji uczuć oraz umiejętności aktywnego słuchania w diadzie małżeńskiej. W tym rozdziale znalazłam także miejsce na scharakteryzowanie barier i zakłóceń, które najczęściej rujnują relacje i komunikacje w związku małżeńskim oraz na pomoc skierowaną ku małżonkom. Z kolei ostatni rozdział jest rozdziałem opisującym teoretyczne podstawy tworzenia warsztatu oraz szkolenia. Opisałam w nim wszelkie elementy niezbędne w procesie projektowania warsztatów i szkoleń. Natomiast druga część rozdziału obejmuje opis autorskiego projektu warsztatu, który ma na celu uświadomienie parom narzeczonym wagi skutecznego procesu komunikowania się między sobą.

Tematem tej pracy jest kohabitacja, będąca alternatywą dla życia małżeńsko-rodzinnego. Kohabitacja w Polsce, ale także w innych krajach, kojarzy się z degeneracją rodziny. Wiedza Polaków na temat kohabitacji jest wciąż mocno ograniczona. Dla starszych pokoleń instytucją posiadającą największą rangę pozostaje małżeństwo. Falę sprzeciwu większości społeczeństwa wywołał projekt Sejmu dotyczący związków partnerskich. Wtedy to zjawisko kohabitacji, ale także homoseksualizmu zaczęło być szeroko komentowane w mediach. Ten stereotyp partnerów walczących o prawa wcześniej należących do małżeństwa, pozostał w myśleniu społeczeństwa, jeszcze bardziej utrudniając życie kohabitantom. Kohabitacja zaczęła być kojarzona z życiem celebrytów znudzonych małżeństwem i prokreacją oraz z niepotrzebną zmianą wcześniej sprawdzającego się modelu życia rodzinnego i małżeńskiego. Bardzo często obraz kohabitantów łączony jest z patologią, rozbitą rodziną czy więzieniem. Tymczasem, coraz więcej par decydujących się na pozostawanie w związku nieformalnym, posiada wysoki status majątkowy, czy wyższe wykształcenie. Kohabitacja nie jest już skutkiem bezowocnych starań o sformalizowania związku, staje się natomiast wyborem ideologicznym. Wiele młodych par postanawia „ sprawdzić” swój związek przed ślubem. Autorzy bardzo często zauważają także, że kohabitacja wypiera powoli okres narzeczeństwa. Bardzo często pary nie dokonują następnego kroku, wybierając pozornie wygodniejszą perpektywę pozostawania w związku kohabitacyjnym przez długie lata. Praca ta składa się z trzech rozdziałów przybliżających funkcjonowanie kohabitantów w społeczeństwie. Rozdział pierwszy zawiera definicje rodziny oraz małżeństwa. W tym rozdziale zawarte są także etapy przemian rodziny współczesnej. Ukazanie zmian zachodzących w budowie rodziny ewoluującej na przestrzeni lat, pozwala umiejscowić moment pojawienia się alternatyw dla rodziny i małżeństwa. Dalsza część rozdziału jest próbą scharakteryzowania najpopularniejszych alternatyw dla rodziny i małżeństwa. Rozdział drugi poświęcony jest kohabitacji w szerszym ujęciu definicyjnym. Dalsza jego część zawiera podział związków nieformalnych według poszczególnych kryteriów. Znajdują się tam motywy jakimi kierują się pary rezygnujące z małżeństwa na rzecz konkubinatu. W tym rozdziale można także znaleźć obraz zjawiska kohabitacji występującej w Polsce oraz sytuację kohabitantów na Świecie. W rozdziale trzecim zawarta została analiza porównawcza małżeństwa oraz kohabitacji. Jest to porównanie niezbędne dla określenia, jak bardzo atrakcyjna wydaje się parom forma związku będąca kohabitacją i czy w rzeczywistości konkubinat różni się pod wieloma względami od małżeństwa. W tymże rozdziale nie mogło zabraknąć także blasków i cieni związanych z wyborem kohabitacji. Opis plusów i minusów kohabitacji pozwala zauważyć, że pomimo pozornej swobody wyborów, która wpisana jest w związek niesformalizowany, partnerzy muszą zmierzyć się z wieloma przeciwnościami. Dalsza

Przemoc to zjawisko o charakterze globalnym. Przybiera rozmaite formy,które wraz z upływem czasu stają się coraz bardziej wyszukane. Bez względu na rodzaj tego zjawiska, każde zachowanie nacechowane agresją jest niezwykle krzywdzące dla ofiary. Spośród wielu rodzajów przemocy, najbardziej interesująca a zarazem niezwykle bolesna w skutkach jest przemoc emocjonalna. W przeciwieństwie do przemocy fizycznej nie pozostawia żadnych widocznych śladów, jest jednak równie niebezpieczna. Praca dotycząca pomocy kobietom - ofiarom przemocy psychicznej, składa się z czterech rozdziałów oraz warsztatu. Pierwszy rozdział dotyczy problematyki przemocy w świetle literatury przedmiotu. Znajduje się w nim ogólny opis zjawiska przemocy w kontekście społecznym, próba zdefiniowania, czym dokładnie jest przemoc oraz przeanalizowanie znaczenia tego pojęcia z punktu widzenia różnych dyscyplin naukowych. Rozdział ten zawiera także klasyfikację i przejawy zjawiska przemocy. Opisuje różne jego rodzaje, ich przyczyny oraz skutki jakie za sobą niesie. Ostatni element rozdziału stanowi krótka charakterystyka cyklu przemocy oraz błędnego koła przemocy. Drugi rozdział pracy opisuje zjawisko przemocy emocjonalnej wobec kobiet w bliskiej relacji interpersonalnej. Rozpoczyna się próbą zdefiniowania, czym jest bliska relacja interpersonalna, opisuje rodzaje związków, typy miłości oraz charakteryzuje czynniki, które wpływają na tworzenie się związków. Dalsza część rozdziału zawiera krótką charakterystykę oraz porównanie związku zdrowego i toksycznego. Opisuje fazy związku miłosnego, cechy, którymi powinna charakteryzować się satysfakcjonująca obu partnerów relacja, a także przejawy toksyczności w związku i charakterystykę zaburzonego partnera. Rozdział ten opisuje także etiologię zjawiska przemocy emocjonalnej, zawiera charakterystykę kliku jego najważniejszych przejawów oraz opis negatywnych skutków jakie niesie za sobą ten problem. Rozdział kończy się krótką charakterystyką sylwetki sprawcy i ofiary przemocy oraz wskazaniem przyczyn, dla których kobiety - ofiary przemocy emocjonalnej pozostają w toksycznej relacji z agresywnym partnerem. Trzeci rozdział pracy obejmuje problematykę pomocy kobietom- ofiarom przemocy psychicznej. Rozpoczyna się opisem podjęcia decyzji przez ofiarę o zakończeniu związku z toksycznym partnerem, krótką charakterystyką etapów składających się na ten proces oraz próbą uporania się z przeszłością i powrotem do równowagi. Dalsza część pracy opisuje główne założenia w pracy z kobietami, które doświadczyły zjawiska przemocy, zawiera charakterystykę i podstawowe cechy jakie powinna posiadać osoba pomagająca. W rozdziale trzecim jest również mowa o działaniach prewencyjnych, mających na celu zapobieganie występowaniu zjawiska przemocy oraz o różnych formach pomocy dla ofiar tego problemu świadczonych przez liczne instytucje (wsparcie edukacyjne, poradnictwo oraz dialog motywujący, mający na celu zachęcić ofiarę do podjęcia terapii). Rozdział ten zawiera takż

Aktualnie wiele mówi się o pladze autyzmu. Wynika to z faktu, iż coraz częściej się go diagnozuje u dzieci. Badania naukowe podają, iż zaburzenia ze spektrum autyzmu dotyczą 1 na 150 osób. Tak wysoka liczba zachorowań powoduje coraz częstsze przekazywanie wiedzy do społeczeństwa na temat tej choroby. Mimo iż coraz więcej mówi się o autystach i ich specyficznych zachowaniach, to bardzo rzadko porusza się temat rodziny dziecka autystycznego. A przecież osoba z autyzmem nie żyje sama, jest otoczona przez najbliższych i żyje w określonej społeczności lokalnej. Zaburzenie to ma ogromny wpływ na rodzinę i jej funkcjonowanie. Zgłębienie tej problematyki wydaje mi się być bardzo ciekawym doświadczeniem. W niniejszej pracy starałam się poruszyć wszystkie istotne kwestie dotyczące wsparcia rodziny z dzieckiem autystycznym. Podstawą rozważań było wyjaśnienie wszelkich kwestii dotyczących autyzmu, dlatego też w pierwszym rozdziale przedstawiłam rys historyczny tego zaburzenia. Dużo uwagi poświęciłam obecnemu sposobowi definiowania autyzmu powołując się między innymi na klasyfikację ICD-10 a także na Słownik pedagogiki specjalnej pod redakcją Małgorzaty Kupisiewcz. Aby móc szerzej poznać zaburzenia ze spektrum autyzmu, w krótkich opisach przedstawiłam autyzm atypowy, zespół Retta, zespół Aspergera, dziecięce zaburzenia dezintegracyjne oraz rozległe zaburzenia nie wyszczególnione w żaden inny sposób. Spory obszar pracy poświęciłam badaniom nad patomechanizmami autyzmu, które wciąż są nieznane, przedstawiłam najbardziej prawdopodobne obszary w mózgu mogące powodować to zaburzenia. Równie dokładnie starałam się opisać objawy autyzmu, które w skrócie można przedstawić w triadzie autystycznej – zaburzenia rozwoju społecznego, zaburzenia komunikowania się oraz stereotypowe wzorce zachowania i zainteresowań. W ostatniej części pierwszego rozdziału ukazałam twierdzenia obalające mity na temat autyzmu obecne w społeczeństwie. W następnych dwóch rozdziałach skupiłam się na rodzinie, w której jest dziecko z opisanym wcześniej autyzmem. Drugi rozdział napisałam w sposób analogiczny do chronologii wydarzeń w rodzinie, w której jest dziecko z zaburzeniem ze spektrum autyzmu. W pierwszej części przyjrzałam się procesowi diagnozowania autyzmu, z jakich metod się korzysta oraz dlaczego ten proces trwa tak długo. Następnie omówiłam etapy adaptowania się rodziców do diagnozy dziecka. Ostatnie dwa fragmenty drugiego rozdziału to kwestie problemów, jakie pojawiają się w tych rodzinach – syndrom wypalenia sił, stres, lęk, depresja a także problemy z przywiązaniem jakie zachodzi między dzieckiem a rodzicem. Nie można też zapomnieć o rodzeństwie osoby z autyzmem, tu także zachodzi wiele relacji mających wpływ na rozwój zarówno autysty jak i zdrowego rodzeństwa. Znając problemy, z jakimi mierzy się rodzina z dzieckiem autystycznym, w trzecim rozdziale skupiłam się na różnych form pomocy zarówno dziecku jak i rodzinie. W Polsce wciąż brakuje ośrodków dla autystów. Dlatego też ważnym

Temat mojej pracy licencjackiej brzmi: Pomoc dziecku w obliczu rozwodu rodziców na przykładzie autorskiego projektu warsztatu „Pomóż dziecku przetrwać Twój rozwód”. Rozpad małżeństwa jest jednym z najpoważniejszych i coraz częściej występujących problemów rodziny. Pomimo tego, że rozwody stają się w naszym kraju coraz bardziej powszechne, wielu rodziców nie wie jak zachować się w tej sytuacji. Nie potrafią wytłumaczyć dzieciom zachodzących zmian oraz nie radzą sobie z frustracją dzieci. Rozwody występują w każdym środowisku. Jest to zjawisko obecne zarówno w dużych miastach, jak i w małych miejscowościach czy wsiach, w bogatych i wykształconych rodzinach oraz wśród małżeństw z niższym wykształceniem. Na temat rozwodów piszą pedagodzy, psycholodzy i socjolodzy. Dostępna jest obfita literatura z zakresu tego zjawiska. Poza naukowymi książkami, na półkach księgarni czy biblioteki można znaleźć poradniki dla rozwodzących się rodziców. Temat ten często jest poruszany także w czasopismach, dotyczących wychowania dzieci oraz w artykułach publikowanych na stronach internetowych. Dowodzi to o ważności tego zagadnienia i zainteresowaniu społeczeństwa pomocą dla dzieci, których rodzice się rozwodzą. Pracę podzieliłam na pięć rozdziałów. W pierwszym skupię się na scharakteryzowaniu rodziny. Zacznę od przedstawienia, jak to pojęcie jest definiowane w literaturze przedmiotu. Następnie scharakteryzuję strukturę oraz funkcje tej grupy społecznej. W pierwszym rozdziale znalazłam miejsce także na ukazanie przemian, zachodzących w rodzinie od czasów dominacji tradycyjnej patriarchalnej rodziny po rodzinę funkcjonującą obecnie. W ostatnim podrozdziale scharakteryzowałam fenomen kryzysu rodziny. Drugi rozdział przedstawia zagadnienia teoretyczne, związane z rozwodem. Rozdział zaczynam od przedstawienia definicji rozwodu. Następnie prezentuję statystyki tego zjawiska. Później skupiam się na powodach, które skłaniają małżonków do podjęcia decyzji o rozstaniu. Na koniec prezentuję, jakie skutki niesie rozwód dla kobiety, mężczyzny, diady małżeńskiej, rodziny oraz dla całego społeczeństwa. W trzecim rozdziale skupiam się na rozpatrywaniu zjawiska rozwodu pod kątem dziecięcych problemów. Przedstawiam fazy, przez jakie dzieci przechodzą po rozwodzie rodziców oraz jakie reakcje wywołuje u nich wiadomość o rozpadzie rodziny. Następnie prezentuję skutki rozwodu rodziców na życie dzieci w zależności od ich wieku, płci i innych ważnych czynników. Ostatnim tematem w tym rozdziale, który zgłębiam jest ukazanie skutków rozwodu rodziców na dorosłe życie ich dzieci. Czwarty rozdział zawiera praktyczne wskazówki, dotyczące tego jak pomóc dziecku w sytuacji okołorozwodowej. Znalazły się tu rady, jak powiedzieć dzieciom o decyzji dotyczącej rozwodu. Poświęciłam też miejsce na rozważenie tego, jakie ustalenia rodzice powinni uczynić, aby wychowanie dzieci po rozpadzie rodziny było łatwiejsze. Dużo miejsca poświęcę temu, jakie działania powinni podejmować rodzice, aby z

Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział poświęcony jest ogólnemu zarysowi schizofrenii w świetle literatury przedmiotu. Opisuję w nim najważniejsze rzeczy o tejże chorobie, czyli przytaczam rozmaite definicje, dane dotyczące wieku, w którym pojawia się to zaburzenie psychotyczne oraz przedstawiam niejednoznaczną etiologię. Poruszam także wątek diagnozy schizofrenii, której dokonuje się na podstawie częstotliwości występowania danych objawów, które są zróżnicowane. Symptomy te także opisuję. Ponadto dokonuję charakterystyki pięciu typów schizofrenii, które znacznie się od siebie różnią. W pierwszym rozdziale więc dostarczam niezbędnych i podstawowych informacji na temat tej choroby psychicznej, z którymi należy się zapoznać, aby przejść do dalszej części pracy. Drugi rozdział dotyczy percepcji społecznej osób chorych na schizofrenię. Opisuję w nim moje osobiste obserwacje dotyczące postrzegania jednostek chorych przez społeczeństwo. Zwracam również uwagę na istniejące od wieków mity na temat schizofrenii oraz charakteryzuję zjawiska stygmatyzacji, piętnowania i dyskryminacji jednostek dotkniętych tym zaburzeniem. Przedstawiam także wnioski z badań, które dotyczyły wiedzy, jaką posiada społeczeństwo o schizofrenii. Omawiam również wnioski płynące z przeprowadzonych przez dziennikarzy wywiadów z osobami cierpiącymi na tę chorobę psychiczną. Poruszam też wątek przedstawiania schizofrenii w produkcjach filmowych, w celu zaznaczenia, w jaki sposób kreowanie jednostek cierpiących na to zaburzenie w mediach, wpływa na postawy społeczeństwa względem chorych. W ostatnim rozdziale opisuję rozmaite formy pomocy osobom chorym na schizofrenię. Opisuję tu różne formy leczenia tychże jednostek, czyli farmakoterapię (jako główną metodę leczenia), terapię indywidualną (w tym psychoterapię i terapię poznawczą) oraz terapię grupową. Zwracam także uwagę, iż nie tylko fachowcy są w stanie pomóc osobom cierpiącym na to zaburzenie. W związku z tym charakteryzuję istniejące terapie przeznaczone dla członków rodzin jednostek chorych na schizofrenię, aby zwrócić uwagę na to, iż bliscy osoby dotkniętej schizofrenią mogą również przyczynić się do pomocy swoim chorym krewnym. W rozdziale tym opisuję także terapię środowiskową, aby ukazać w jak sposób ogół społeczeństwa może pomóc jednostkom ze schizofrenią. Przybliżam tu zarówno formy wsparcia udzielane przez fachowców, jak i przez ludzi nie mających żadnego medycznego wykształcenia.

W mojej pracy przyjrzałam się zagadnieniu singlizmu. Podwaliną do rozważań na temat fenomenu singla była dla mnie rodzina tradycyjna. Jak się okazało literatura przedmiotu definiuje tradycyjną familię bardzo podobnie, zwykle jako „małżeństwo z dziećmi”. Kolejno przedmiotem mojego opisu były przemiany rodziny, prowadzące do powstania alternatywnych jej form przez co dziś już trudno zdefiniować co możemy nazywać „rodziną”. Jedną z tych alternatywnych form rodziny jest singiel budzący kontrowersje wśród badaczy, ponieważ trudno jest go „podpiąć” pod standardowy opis rodziny typu „rodzice i dzieci”. Tak jak inne nowoczesne inne alternatywne formy jak DINKs, związki partnerskie czy samotne matki z dziećmi często są w literaturze określane mianem rodziny, tak singla trudno do niej zakwalifikować. Rodzinę tworzymy z kimś, natomiast solista zwyczajnie nie ma z kim jej tworzyć. W drugim rozdziale skupiłam się już głównie na singlu. Nastąpiła próba opisu solisty z podziałem na różne kategorie definicji (np. definicje w których zawarty jest wiek singla, jego stan cywilny). Trzeci rozdział opisuje przyczyny i skutki pozostawania osobą samotną. Jeżeli chodzi o przyczyny to są one dosyć oczywiste i wiele z nich potrafiłabym przytoczyć bez sięgania po literaturę fachową ponieważ są one w większości przypadków bardzo podobne do siebie. Natomiast skutki moim zdaniem za każdym razem nieco inne i w mniejszym lub większym stopniu wpływają na życie singla. Ostatni wątek jaki podjęłam to kwestia pomocy singlom. W Polsce nie istnieją formy pomocy singlom w sensie formalnym, tj. poradnie dla singli, tak jak to ma miejsce w przypadku rodzin. Odnoszę wrażenie, że rynek pomocowy dla solistów prężniej rozwija się w Internecie. Na podstawie moich obserwacji mogę stwierdzić, że dostępne formy wsparcia dla singli to głównie portale randkowe, warsztaty, speed dating i poradniki. Oprócz tego moją uwagę zwróciła kwestia dyskryminacji singli po 50 r.ż. To właśnie dla nich jest mało ofert pomocowych podczas gdy osoby starsze i seniorzy często nie radzą sobie z samotnością, chyba nawet częściej niż soliści 20-letni, przed którymi „świat stoi otworem”. Rozważania kończę krótką refleksją o tym, czy singiel zagraża rodzinie tradycyjnej. Według mnie nie jest w stanie jej zagrozić ze względu na to, że wielu ludzi nadal wyznaje tradycyjne wartości i to rodzina jest dla nich ważnym i nieodwołalnym aspektem życia.

Różne oblicza samotnego macierzyństwa na przykładzie autorskiego projektu warsztatów „Trudy samotnego macierzyństwa, czyli jak samotne mamy radzą sobie z problemami”. W pracy przedstawione zostały różne oblicza jakie posiada samotne macierzyństwo, jego specyfika oraz to z czym wiąże się samotne wychowywanie dzieci. Przyczyny, dla których matki muszą wychowywać potomstwo bez pomocy partnera oraz kłopoty z jakimi muszą się w związku z tym borykać. Zwracam uwagę również na to, jak można pomóc samotnym matkom w trudzie samotnego wychowywania dzieci. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale można odnaleźć informacje dotyczące przemian rodziny współczesnej, gdzie opisane są zmiany jakie zaszły na przestrzeni lat w funkcjonowaniu i w strukturze rodziny. W tym rozdziale ukazane jest jak wyglądał rozwój rodziny i w jakim kierunku obecnie zmierza. Następnie przedstawione są różne definicje macierzyństwa, które można odnaleźć w literaturze przedmiotu, jak również istota i wymiary macierzyństwa. Na koniec przedstawiony jest portret współczesnej matki, oraz wskazane zostają szanse i zagrożenia jakie wynikają dla kobiety, która jest matką. Rozdział zatytułowany „Różne oblicza samotnego macierzyństwa”, to rozdział w którym znajduje się opis i analiza definicji samotnego macierzyństwa, rodzaje samotnego macierzyństwa, jego przyczyny. Skupiam się również na problemach z jakimi muszą radzić sobie samotne matki. Rozdział trzeci zawiera informacje na temat możliwości i form pomocy dla samotnych matek, a także opis instytucjonalnych form pomocy m.in. takich jak: świadczenia alimentacyjne, zasiłki lub renty rodzinne, Domy Samotnych Matek, ale także pozainstytucjonalne możliwości wsparcia dla samotnych mam, np. pomoc rodziny i przyjaciół, grupy wsparcia, poradniki, czy blogi internetowe. Ostatni rozdział zawiera teoretyczne podstawy tworzenia warsztatu oraz krótki opis projektu warsztatu, jego cele, wygląd poszczególnych sesji oraz przewidywania rezultatów, które powinny pojawić się po przeprowadzeniu warsztatów.

Rodzina potocznie określana jest mianem podstawowej komórki społecznej. To sformułowanie zawdzięczamy jednak twórcy socjologii Augustowi Comte. Twierdzi on, że rodzina to podstawowa grupa społeczna, na której opiera się całe społeczeństwo. Rodzina to „mikrosystem”, w którym człowiek trwa od urodzenia. W niej uczy się podstawowych czynności życiowych, nawiązywania relacji społecznych, rozwija się i dojrzewa. Rodzina jest bezpiecznym azylem, w którym zaspokajane są podstawowe potrzeby człowieka, takie jak potrzeba przynależności, więzi emocjonalnej, miłości, akceptacji i wsparcia. W sytuacji pojawienia się choroby psychicznej, jaką jest schizofrenia, w rodzinie, dotychczasowy wypracowany przez rodzinę i charakterystyczny dla niej system funkcjonowania zostaje naruszony. Budzi to u członków rodziny przeróżne emocje, takie jak niedowierzanie, sprzeciw, przerażenie, bezradność, irytację czy rozpacz. Pojawiają się pytania odnośnie schizofrenii: czym jest, skąd się wzięła, dlaczego pojawiła się akurat w tej rodzinie. Możemy odnaleźć obszerną literaturę na temat leczenia, rehabilitacji, pomocy i wsparcia osób z doświadczeniem schizofrenii. Jest to bowiem bardzo złożona choroba psychiczna, pozostawiająca badaczom wciąż wiele przestrzeni do odkrycia – wciąż nie znane są do końca jej przyczyny, przebieg choroby jest często nieprzewidywalny, a metody leczenia powinny być indywidualnie dopasowane do pacjenta. Natomiast mniej zbadanym obszarem jest pomoc rodzinie w sytuacji pojawienia się w niej osoby chorej na schizofrenię. Rodziny te znajdują się w trudnej sytuacji opieki nad osobą chorą na schizofrenię i potrzebują profesjonalnego wsparcia terapeutycznego. Odpowiednia atmosfera w rodzinie może być także czynnikiem zmniejszającym ryzyko występowania nawrotów choroby i szansą chorującego członka rodziny na powrotu do normalnego życia. Celem mojej pracy jest zwrócenie uwagi na ogromną wartość i potencjał jaki ma rodzina w przywracaniu zdrowia osoby z zaburzeniem psychicznym. Będzie to jednak możliwe, gdy członkowie rodziny osoby chorej na schizofrenię będą otoczeni profesjonalną opieką i będą współpracować z lekarzami i terapeutami. Specjaliści powinni przekazać rodzinom gruntowną wiedzę na temat schizofrenii, o jej objawach i przebiegu w ramach psychoedukacji. Z kolei rodzinne sesje terapeutyczne dają szansę na poznanie sposobów radzenia sobie z różnymi trudnościami wynikającymi z choroby psychicznej jednego z jej członków. Rodzina w trakcie profesjonalnych działań terapeutycznych może odnaleźć swoje mocne strony, dzięki którym łatwiej jest pokonać wszelkie problemy. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym opisane są najważniejsze zagadnienia związane z fenomenem schizofrenii w oparciu o literaturę przedmiotu. Przedstawiam krótki rys historyczny schizofrenii, definicję choroby, jej postacie, charakterystyczne objawy, przyczyny jej powstawania, a także metody leczenia i przebieg. Drugi rozdział zawiera przegląd systemów teoretycznych, uwzględni

W mojej pracy licencjackiej zajęłam się tematyką związaną ze związkiem małżeńskim oraz pomocą małżonkom na różnych etapach trwania związku. Praca ta ma na celu ukazanie dynamiki związku małżeńskiego oraz różnorodność form pomocy małżeństwu, które na każdym etapie swojego rozwoju musi konfrontować się z licznymi problemami i trudnościami. Partnerzy muszą cały czas wypracowywać nowe rozwiązania, aby móc pokonywać kryzysy, które są nieodzownym elementem każdego etapu życia, przez który małżonkowie muszą przejść. Czasami jednak sami małżonkowie nie są w stanie sprostać piętrzącym się problemom i wówczas potrzebują pomocy specjalistycznej. Obecnie możemy zaobserwować pojawienie się wielu form pomocy małżeństwom, dlatego też w razie pojawienia się trudności bądź problemów w związku małżonkowie nie są skazani tylko i wyłącznie na siebie, mogą wybrać formę pomocy, która będzie dla nich najlepsza, dbać o swój związek oraz dążyć do tego, aby panowała w nim harmonia i spokój. Niniejsza praca jest złożona z trzech rozdziałów. Rozdział pierwszy przedstawia małżeństwo w świetle literatury przedmiotu, a mianowicie rys historyczny związku małżeńskiego oraz zmianę charakteru małżeństwa jaka dokonała się na przestrzeni wieków, a więc przejście od małżeństwa tradycyjnego do małżeństwa egalitarnego. W kolejnym podrozdziale przytoczyłam przykłady definicji związku małżeńskiego obecne w literaturze, następnie opisałam motywy zawierania małżeństwa oraz czynniki, które mają wpływ na relacje partnerów w małżeństwie. W ostatnim podrozdziale scharakteryzowałam różne typy małżeństw, powołując się przy tym na klasyfikacje wybranych autorów. Drugi rozdział mojej pracy skupia się na problemach, które pojawiają się na różnych etapach w związku. Pokrótce opisuję w nim jak związek małżeński ewoluuje w trakcie jego trwania, przedstawiam etapy rozwoju małżeństwa oraz nakreślam problemy, które często pojawiają się w poszczególnych fazach. Kolejną rzeczą jaką przedstawiłam w drugim rozdziale to obszary mogące generować problemy w związku. Ostatnią rzeczą jaką zrelacjonowałam w rozdziale drugim to problemy uniwersalne, które mogą pojawić się w każdym związku małżeńskim. Trzeci rozdział został poświęcony pomocy i wsparciu dla małżeństw. Opisuję w nim kolejno różne formy pomocy małżeństwom, zaczynając od poradnictwa małżeńskiego i rodzinnego, poprzez warsztaty dla małżeństw, kończąc na terapii małżeństw.

Celem mojej pracy jest ukazanie istoty roli współżycia seksualnego w heteroseksualnym związku partnerskim, ponieważ współżycie seksualne jest istotnym elementem życia każdego człowieka, a jednocześnie składnikiem budującym każdy związek partnerski. W pierwszym rozdziale tej pracy, zagłębiam się w proces budowania relacji partnerskiej, definiuję pojęcie związku partnerskiego, opisuję jego fazy, charakteryzuję głęboką relację partnerską, przedstawiam różnice płci między kobietą, a mężczyzną a także obrazuję proces komunikacji interpersonalnej. W drugim rozdziale, przybliżam proces rozwoju sfery seksualnej człowieka, jego definicję, przebieg, oraz charakterystykę. Zwieńczenie mojej pracy natomiast, stanowi rozdział trzeci, poświęcony znaczeniu współżycia seksualnego w relacjach partnerskich. Opisuję w nim istotę współżycia seksualnego, występujące w nim przykładowe zaburzenia, a także terapię owych zaburzeń, pomocną w odbudowie więzi w związku partnerskim. Na końcu pracy zawarłam wątek poradniczy - wymieniłam placówki, w których partnerzy zmagający się z problemami w związku partnerskim związanych ze sferą seksualności jak i zaburzoną więzią mogą ubiegać się o pomoc w odbudowie relacji.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest „Narzeczeństwo jako okres przygotowania do małżeństwa.” Wybrałam ten temat, ponieważ wielką wartością jest dla mnie rodzina, a każda z nich ma swój początek w narzeczeństwie, w okresie poprzedzającym zawarcie małżeństwa. Ciężko wyobrazić sobie, żeby w dzisiejszych czasach człowiek mógł robić coś odpowiedzialnego bez rzetelnego przygotowania. Zatrważająca jest więc myśl, że wielu młodych ludzi nie podejmuje trudu wzajemnego, pełnego poznania przed zawarciem związku małżeńskiego, które jest kluczową sprawą szczęścia w życiu swoim i swoich dzieci. Wszelkie informacje dotyczące przygotowania do małżeństwa, przygotowania do roli żony i męża są bardzo często odrzucane na bok lub sprowadzane do dobrych rad przyjaciół czy rodziców. Brakuje tu miejsca na profesjonalne i celowe podejście do kwestii małżeństwa. Młodzi ludzie bardzo często wchodzą w role żony i męża pełni własnych oczekiwań i marzeń, wierząc, że ich miłość wystarczy. Niestety w dzisiejszych czasach ludzie nie zgłębiają świadomości własnych uczuć, nie czują się odpowiedzialni za drugiego człowieka, a także interpretują miłość na własny, indywidualny, często oryginalny sposób. Sprawia to, że ludzie, zwłaszcza młodzi czują się zagubieni i nie wiedzą z jakim nastawieniem podchodzić do tematów rodziny i małżeństwa. Powodem takiej postawy mogą być złe wzorce wyniesione z domu lub natłok zbieżnych informacji jakie przekazuje dzisiejszy świat, media, różne kultury i wyznania. Celem tej pracy jest ukazanie jak wielką wagę ma czas wzajemnego poznania, czas narzeczeństwa jako przygotowania do małżeństwa. Moja praca zawiera cztery rozdziały. Pierwszy nosi tytuł „Małżeństwo jako istotny etap w życiu człowieka.” Wyjaśniam w nim definicje, istotę, przymioty, funkcje oraz cele małżeństwa. Wyróżniam i opisuję także stadia i etapy cyklu rozwoju małżeństwa. W rozdziale pierwszym skupiam się na trudnościach jakie mogą towarzyszyć związkowi małżeńskiemu oraz ukazuję wartość małżeństwa. W drugim rozdziale mojej pracy zatytułowanym „Obyczajowość przedmałżeńska” przybliżyłam znaczenie i obyczajowość narzeczeństwa w okresie od starożytności do czasów współczesnych. Trzeci rozdział nosi tytuł „Przygotowanie do małżeństwa.” Przedstawiam w nim aspekty narzeczeństwa: pochodzenie rodzinne, kryteria doboru partnera do małżeństwa, motywacja do zawarcia związku małżeńskiego, seksualność w narzeczeństwie oraz komunikacja w narzeczeństwie. Znaczną część tego rozdziału poświęcam etapom przygotowania do małżeństwa. Ostatni, czwarty rozdział zatytułowany „Podstawy metodyki projektowania warsztatów” poświęcam na omówienie zaprojektowanego przeze mnie warsztatu dla narzeczonych. Przedstawiam w nim podstawy metodyki projektowania warsztatów. Opisuję proces uczenia się w oparciu o cykl Davida Kolba oraz wybrane metody szkoleniowe. Omawiam także zaprojektowany przez siebie przebieg sesji warsztatowych przygotowania do małżeństwa.

Praca składa się z czterech rozdziałów. Każdy z nich porusza inny aspekt dotyczący syndromu Tourette`a. W 1 rozdziale przybliżam krótko postać Gillesa de la Tourette oraz historię choroby, która rozsławiła jego nazwisko na cały świat. Oprócz tego przedstawiam również najważniejsze informacje dotyczące syndromu, więc osoby, które nie wiedzą nic o danej jednostce chorobowej zdobędą podstawową wiedzę, przydatną w kolejnych częściach pracy. Będą to m.in.wiadomości dotyczące pierwszych objawów chorobowych, klasyfikacja tików oraz etiologia syndromu. Drugi rozdział pracy dotyczy percepcji społecznej osób chorych na zespół Tourette`a. Analizuję w nim sposób kreowania jednostek chorych w mediach oraz kinie. Przykłady kreacji tychże osób podaję na podstawie popularnego programu telewizyjnego Rozmowy w toku oraz trzech filmów fabularnych- amerykańskiego, niemieckiego i polskiego. Dodatkowym źródłem wiedzy na temat funkcjonowania chorej jednostki w społeczeństwie były rozmowy z dwoma chorymi mężczyznami. Trzecia część poświęcona jest szansom edukacyjnym oraz specjalnym potrzebom dziecka z zespołem Tourette`a w instytucji szkolnej. Opisuję jakie problemy napotkać może uczeń z powodu swojej choroby oraz wskazuję na możliwe metody i techniki pracy nauczyciela z dzieckiem. Niejednokrotnie podkreślam tu znaczenie cech osobowościowych oraz umiejętności psychospołecznych wychowawcy w kontakcie z chorym uczniem. Są to moim zdaniem jedne z kluczowych czynników umożliwiających jednostce osiągnięcie sukcesu edukacyjnego. Omawiany rozdział pracy kończy lista znanych(niekoniecznie w Polsce) osób chorych na zespół Tourette`a oraz ich osiągnięcia, zajmowane stanowiska pracy. Ma być ona argumentem potwierdzającym myśl przewodnią,którą poprzez ten rozdział usiłuję przekazać, a mianowicie, że syndrom Tourette`a nie jest wyrokiem braku samodzielności, przyszłego bezrobocia lub samotności. To jak dana osoba poradzi sobie w szkole, w pracy czy w kontaktach interpersonalnych zależy od wielu czynników, w tym np. od tego jakich wychowawców spotka na swojej początkującej ścieżce edukacyjnej. Spotka ją zrozumienie czy odrzucenie? Ostatni rozdział dotyczy pomocy i wsparcia dla chorych oraz ich rodzin. Zapoznałam się i przedstawiłam jedną z najnowszych technik łagodzenia zespołu Tourette`a- operacją głębokiej stymulacji mózgu oraz opisałam 3 formy terapii stosowanej u chorych- farmakoterapię, terapię behawioralną oraz filmoterapię. Istnieje więcej metod leczenia, jednak wymieniłam formy stosowane najczęściej lub po prostu te, które wydały mi się ciekawe (jak filmoterapia). Bardzo ważną formą wsparcia psychicznego i emocjonalnego dla chorych i ich najbliższych jest Polskie Stowarzyszenie Syndrom Tourette`a, które intensywnie rozwija się od 1997r., jemu poświęcony został ostatni podrozdział mojej pracy.

W niniejszej pracy poruszony zostaje problem dziecka, uwikłanego w rozwód rodziców. Moim zadaniem było przybliżenie sytuacji w jakiej znajduje się dziecko podczas trwania całego procesu rozwodowego. Celem pracy było pokazanie jaki wpływ ma na dziecko sytuacja rozwodowa, jakich konsekwencji rozbicia rodziny doświadcza oraz pokazanie możliwych form pomocy. Podczas trwania rozwodu dziecko zostaje narażone na wiele negatywnych skutków rozwodu, których można uniknąć bądź przynajmniej zminimalizować i złagodzić poprzez odpowiednią pomoc. Bardzo dużą rolę odgrywają w tym procesie więzi uczuciowe między rodzicami i ich dziećmi. Rozwód wpływa negatywnie na więzi, przez co n wpływa na osobowość dziecka. Rozbicie rodziny i odejście jednego z nich najczęściej przyczynia się do zerwania również więzi uczuciowych, dziecka z rodzicem który odchodzi. Rozpad rodziny wywołuje u dziecka sytuacje silnie traumatyczne i wpływa na zmiany w ich funkcjonowaniu.Podstawą pomocy powinno być uświadomienie rodzicom, że rozwód nie kończy ich więzi z dziećmi, ale wpływa na zmianę relacji rodzinnych. Podczas udzielania pomocy dziecku rodzice powinni kierować się jego dobrem, a obecność obojga rodziców w wychowaniu dziecka jest potrzebna i możliwa.Praca składa się z czterech rozdziałów i autorskiego projektu pt:" Rozwód a co z dzieckiem?". Rozdział pierwszy zatytułowany: Przemiany rodziny współczesnej, w swych podrozdziałach, ma na celu przybliżenie i zobrazowanie przemian jakie zachodzą w rodzinie. Zostaje opisany stan i kondycja w jakiej znajduje się rodzina współczesna. W rozdziale drugim zatytułowanym: Zjawisko rozwodu w świetle literatury przedmiotu. Skupiam się na opisaniu przyczyn rozwodu, oraz jego niszczących skutków. Rozdział trzeci poświęcony jest sytuacji emocjonalnej dziecka podczas procesu rozwodowego rodziców. Opisane zostały również etapy przystosowania się dziecka do sytuacji rozwodu i czasu porozwodowego. Rozdział czwarty jest wprowadzeniem teoretycznym do projektu sesji warsztatowej obejmując główne założenia projektowania warsztatów i szkoleń.

Niniejsza praca poświęcona jest tematyce konfliktów między rodzeństwem. W pracy został scharakteryzowany obraz rodziny współczesnej oraz zostało przedstawione definicyjne ujęcie rodzeństwa. Duża część pracy została poświęcona tematyce relacji między rodzeństwem oraz charakterystyce konfliktów, które najczęściej można zaobserwować w podsystemie rodzeństwa. W pracy opisane zostały również trudności, przed którymi stają rodzice w obliczu konfliktów rodzeństwa oraz propozycje radzenia sobie z nimi, głównie przy wykorzystaniu mediacji jako alternatywnego sposobu rozwiązywania konfliktów. Do pracy został przygotowany warsztat skierowany do rodziców, którzy na co dzień zmagają się z konfliktami pomiędzy swoimi dziećmi. Celem szkolenia jest wyposażenie rodziców w wiedzę teoretyczną i umiejętności pozwalające zrozumieć kłótnie dzieci oraz pomóc rodzeństwu osiągnąć zgodę.

W dzisiejszych czasach zjawisko wypalenia zawodowego jest bardzo powszechne. Szczególnie narażone na jego doświadczenie są osoby wykonujące zawód pomocowy. W swojej pracy podejmuję problematykę dotyczącą wypalenia zawodowego w profesji doradcy oraz sposobów radzenia sobie z nim, chronienia się przed nim. Jak ukazuje literatura przedmiotu, istnieje wiele przyczyn prowadzących do wystąpienia wypalenia zawodowego, zjawisko to objawia się na wiele sposobów, a jego skutki mogą być bardzo poważne. Istotne jest więc, aby zapobiegać wypaleniu zawodowemu. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział zatytułowany „Problematyka poradnictwa i doradcy w świetle literatury przedmiotu” ukazuje podstawowe definicje poradnictwa i doradcy, fenomen procesu doradczego oraz kompetencje, które powinien posiadać doradca. Drugi rozdział został poświęcony zjawisku wypalenia zawodowego w świetle literatury przedmiotu. Ukazuje definicje wypalenia zawodowego, jego fazy, przyczyny, objawy, skutki oraz sposoby zapobiegania zjawisku. W trzecim rozdziale ukazane zostały szanse i zagrożenia w zawodzie doradcy oraz sposoby radzenia sobie z wypaleniem zawodowym w zawodzie doradcy. Ostatni rozdział stanowi teoretyczne podstawy projektowania warsztatów i szkoleń. Pracę kończą wnioski wraz z załączonym aneksem, który stanowi scenariusz autorskiego warsztatu pt.: „Stop wypaleniu zawodowemu”.

Praca licencjacka pod tytułem „Wychowanie dzieci w duchu mindfulness na przykładzie autorskiego projektu warsztatu: Pomóż swojemu dziecku być bardziej uważnym” skupia się na wychowaniu dzieci z wykorzystaniem praktyki uważności. Celem mojej pracy jest ukazanie w jaki sposób można zastosować filozofię mindfulness w wychowywaniu dzieci oraz jakie korzyści ona ze sobą niesie. Praca składa się z czterech rozdziałów oraz aneksu, który stanowi projekt autorskiego warsztatu dla rodziców. W pierwszym rozdziale ukazane są przemiany rodziny współczesnej, aktualnie występujące nurty i teorie wychowania. W drugim rozdziale przedstawiam różnorodne definicje praktyki uważności oraz przyczyny pojawienia się jej w zachodnim świecie. Wskazane są również korzyści oraz ograniczenia i trudności, które mogą wynikać z praktykowania uważności. W trzecim rozdziale poruszone są profesjonalne formy wsparcia rodziny z wykorzystaniem filozofii mindfulness oraz to w jaki sposób można budować relację w rodzinie w oparciu o praktykę uważności. Ostatni rozdział pracy jest poświęcony teoretycznemu tworzeniu warsztatów i szkoleń.

Śmierć dziecka jest niewyobrażalnie trudnym wydarzeniem zarówno w życiu jego rodziców jak i całej rodziny. Celem mojej pracy było przybliżenie tego, czym jest żałoba, jak wygląda proces żałoby i jakie są jego następstwa. Ponadto ukazanie zagrożeń jak i szans pojawiających się, wraz z tym krytycznym wydarzeniem dla osieroconych rodziców oraz całego systemu rodzinnego. W pracy poruszyłam również kwestię emocji, które pojawiają się podczas doświadczenia śmierci bliskiej osoby i sposobów radzenia sobie z nimi. Kluczowe w procesie przeżywania żałoby. może okazać się wsparcie uzyskane od profesjonalisty jak i osób bliskich. Istnieje wiele form wsparcia dla osieroconych, dlatego im również poświęciłam rozdział mojej pracy. Przybliżyłam w nim jak wygląda praca z osobami w żałobie, ale również jakim zagrożeniem taki rodzaj pracy może stać się dla samej osoby pomagającej. Z tej przyczyny postanowiłam skierować mój projekt warsztatu, zawarty w aneksie, właśnie do doradców, aby mieli oni wiedzę i umiejętności, które pozwolą im skutecznie pomagać osieroconym. W pracy zawarłam również podstawy teoretyczne, na bazie których stworzyłam mój autorski projekt warsztatu.