Problematyka mojej pracy dotyczy dzieci z dysleksją rozwojową, ich funkcjonowania w środowisku szkolnym w grupie rówieśników. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdziały, których treść zawarłam dotyczą zarówno zagadnień teoretycznych jak i analizie przeprowadzonych badań. W badaniach chciałam pokazać, że dziecko z dysleksją rozwojową nie ma problemów z funkcjonowaniem w swojej grupie rówieśniczej, że jest dzieckiem bardzo uspołecznionym. Jedyne problemy, z którymi ma do czynienia to problemy w nauce. Praca skupia się na różnych zagadnieniach związanych z dysleksją rozwojową, jej charakterystyką, symptomami. Ujęte zostały różne definicje dysleksji rozwojowej oraz typologia i przyczyny występowania tego problemu. Można zauważyć, że przez wiele lat pojęcie to ulegało ciągłym przeobrażeniom oraz to, że wielu ludzi zajmowało się problematyką dysleksji rozwojowej. Ważne jest dokładne opisanie symptomów, na które trzeba zwracać uwagę w przypadku dzieci u których podejrzewać można specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu w zależności od wieku w jakim się znajdują. Praca opisuję także jak funkcjonuje psychospołecznie dziecko z dysleksją rozwojową. Jego rozwój sensoryczny, który w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu nie jest łatwy ale także jego rozwój ruchowy oraz funkcję percepcyjne i poznawcze. Ważna jest także kwestia inteligencji dziecka z dysleksją, która w wielu przypadkach może być na poziomie ponadprzeciętnym. Oprócz tych funkcji zostały opisane także możliwości językowe dzieci z problemem specyficznych trudności a co za tym idzie umiejętności komunikowania z innymi. Ważną kwestią jest także zabawa, która w przypadku specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu ma być taką, która rozwija zaburzone funkcje. Opisana jest ścieżka edukacyjna dziecka z dysleksją rozwojową, którą muszą pokonać a , która bywa dla nich czasami trudna a także na wyrażane emocje i trudności adaptacyjne, które mogą towarzyszyć dyslektykom w różnych sytuacjach szkolnych. Trudności z nauką, które mają dzieci prowadzą do punktu gdzie opisane są wybrane i najbardziej znane metody oraz środki terapii wspomagające rozwój dziecka. Niezwykle ważną kwestią było także opisanie zadań jakie spełnia Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna. Jeden z rozdziałów poświęcony jest tematyce przeprowadzonych badań. Zawiera opis niezbędnych pojęć, takich jak: cel i problematyka badań, czym są problemy badawcze oraz metoda badawcza, a także technika i narzędzia badawcze. W rozdziałach tych podany jest również problem główny, na który chcę znaleźć odpowiedź oraz problemy szczegółowe, które pomogą w jego osiągnięciu. Zawarta jest informacja o typach wywiadu, który został użyty w badaniach, określona metoda, która została zastosowana oraz techniki. Opisany jest teren i organizacja badań. Badania przeprowadziłam w Szkole Integracyjnej nr 8 w Jeleniej Górze. W placówce, w której znajdują się dzieci z różnymi problemami. Badaniami objęłam pięciorga dzieci, w tym czterech chłop

Samotne macierzyństwo jest zjawiskiem coraz powszechniejszym i choć często jest wyborem kobiety, jest także źródłem problemów samotnej matki oraz jej potomstwa. Brak dostatecznego wsparcia ze strony ojca dziecka i instytucji państwowych jest przyczyną niskiej samoakceptacji kobiet, a co za tym idzie ich problemów ekonomicznych, mieszkaniowych, a także psychologicznych. Brak samoakceptacji powoduje, że kobieta ma trudności z radzeniem sobie z problemami, które spotyka w związku z samotnym wychowywaniem dziecka. Podjęto badania poznania sytuacji samotnych matek oraz tego jak brak wsparcia ze strony ojca dziecka wpływa na ich funkcjonowanie. Dla zbadania problemu wybrano metodę wywiadu narracyjnego, będącego równocześnie techniką badawczą, która umożliwia uzyskanie wypowiedzi jednostki na temat jej życia i doświadczeń, przy czym wypowiedź ta jest zainspirowana przez badacza. Grupę badawczą tworzy dziesięć kobiet w różnym wieku, o różnym statusie społecznym i wykształceniu oraz różnym miejscu zamieszkania. W badaniu wzięły udział kobiety mieszkające zarówno w dużych i mniejszych miastach oraz na wsi. Tym, co je łączy jest samotne wychowywanie potomstwa. Wyniki badań empirycznych odnoszą się do założonych problemów badawczych i wskazują, że w większości przypadków powodem samotnego macierzyństwa jest brak poczucia odpowiedzialności za dziecko ze strony ojca lub zdrada mężczyzny. Samotne macierzyństwo wzbudza w kobiecie lęk przed przyszłością, przed tym czy będzie zdolna zapewnić dziecku dobry byt i poczucie bezpieczeństwa. Ważną rolę odgrywa tu wsparcie dla samotnej matki – zarówno ze strony ojca dziecka, bliskich, jak i instytucji społecznych. Badania dowodzą, że brak takiego wsparcia powoduje obniżenie poczucia wartości i strach u badanych kobiet. Respondentki uważają, że samotne macierzyństwo może być źródłem szczęścia i satysfakcji, nie dostrzegają zagrożeń wynikających z funkcjonowania w rodzinie monoparentalnej.

Niniejsza praca poświęcona jest problematyce dysleksji, a dokładniej przygotowania nauczycieli szkół małych miast do wsparcia uczniów z dysleksją rozwojową. W obecnych czasach w każdej klasie szkolnej możemy spotkać ucznia z problemem dysleksji – dlatego też uważam, iż jest to poważny problem i dlatego zwróciłam na niego uwagę. Z wykształcenia jestem nauczycielem, dlatego zainteresował mnie problem dysleksji ze strony nauczyciela, a nie ucznia. Chcę dowiedzieć się, w jaki sposób nauczyciele radzą sobie z tym problemem w małym mieście, jak pomagają takim uczniom, jakie stosują metody, a przede wszystkim jaką posiadają wiedzę w tym zakresie. Dysleksja to termin pochodzenia greckiego, który określa kompleks zagadnień związanych z mową oraz czytaniem. Dysleksja występuje u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym. W obecnych czasach zauważa się wzrost dzieci z tym problemem. Niewątpliwie dzieję się tak poprzez rozwój technologii, gdzie dzieci większość czasu wolnego spędzają korzystając z komputera czy tabletu. Obecne czasy to także pogoń za pieniędzmi, dlatego też rodzice poświęcają coraz mniej czasu swoim dzieciom i nawet nie wiedzą, z jakimi problemami borykają się ich dzieci. Niewątpliwie ważną rolę odgrywa tutaj nauczyciel, bo to on będzie starał się pomóc dziecku najlepiej jak potrafi. Będzie korzystał przy tym z różnych metod w pracy z uczniem z dysleksją, a także będzie dla niego dużym wsparciem. Celem pracy było zbadanie wiedzy nauczycieli szkół podstawowych i gimnazjów na temat dysleksji oraz ich deklarowanych postaw wobec możliwości udzielania wsparcia uczniom o specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu. Praca składa się z 4 rozdziałów. Pierwsza część pracy dotyczy ogólnej charakterystyki dysleksji rozwojowej. Mianowicie znajdują się tam podrozdziały dotyczące terminologii, typów oraz rodzajów dysleksji. Znaleźć tam można podział zaburzeń czytania i pisania (nabyte i rozwojowe) oraz opis wszystkich rodzajów dysleksji. Kolejny podrozdział zawiera przyczyny, a także przejawy dysleksji u dzieci tj. opóźnienia i zaburzenia percepcji wzrokowej, opóźnienia i zaburzenia percepcji słuchowej, opóźnienia i zaburzenia mowy, opóźnienia i zaburzenia rozwoju ruchowego oraz zaburzenia procesu lateralizacji. Zawarte są w nim także koncepcje etiologiczne dysleksji. Druga część pracy skupia się na osobie nauczyciela, a więc znajduję się tam etos zawodu począwszy od starożytności do czasów współczesnych, kwalifikacje oraz kompetencje, które możemy podzielić na kompetencje praktyczno moralne oraz techniczne. Znajdziemy tam również metody stosowane przez nauczyciela w pracy z uczniem z dysleksją między innym: Metodę Dobrego Startu, Metodę 18 Struktur Wyrazowych, Metodę Ruchu Rozwijającego, Kinezjologię Edukacyjna, a także Metodę Warnkego. Podrozdział ten opisuje również rolę, jaką pełni nauczyciel w procesie wsparcia i udzielania pomocy dzieciom z problemem dysleksji. Trzecia część pracy to metodologia badań własnych, która zawiera założenia ba

Temat mojej pracy dotyczy sytuacji ucznia z niepełnosprawnością fizyczną w szkole ogólnodostępnej ponadgimnazjalnej. Jest to trudny i obszerny temat, aczkolwiek bardzo ciekawy. Podjęta przeze mnie problematyka jest ważna i coraz częściej poruszana. Młodzi ludzie, uważają bardzo często, że problem niepełnosprawności ich nie dotyczy i nigdy nie dotknie, więc ignorują go i osoby nim dotknięte. Nie starają się zrozumieć słabszych. Poprzez swoje badania chciałabym przybliżyć sylwetki osób dotkniętych niepełnosprawnością fizyczną, które zmagają się z barierami życia codziennego, zarówno tymi architektonicznymi, jak i tymi emocjonalnymi. Na początku mojej pracy zdefiniowałam pojęcie niepełnosprawności, a także przedstawiłam jej rodzaje, modele i przyczyny. Dodatkowo w pierwszym rozdziale zdecydowałam się przedstawić funkcjonowanie osób z różnego typu niepełnosprawnościami. Ukazałam też przyczyny niepełnosprawności oraz problemy, które bardzo często dotykają osobę niepełnosprawną. W kolejnym rozdziale dokonałam analizy ustosunkowania środowiska szkolnego do ucznia z niepełnosprawnością fizyczną. W rozdziale tym przedstawiłam ustawodawstwo szkolne dotyczące wsparcia pedagogiczno-psychologicznego ucznia o specjalnych potrzebach edukacyjnych i rozwojowych w szkołach ogólnodostępnych. Następie zajęłam się barierami, które utrudniają osobie niepełnosprawnej normalne i godne funkcjonowanie w życiu codziennym oraz przeanalizowałam relacje uczniów z niepełnosprawnością z ich środowiskiem szkolnym. Na zakończenie tego rozdziału dokonałam analizy pomocy i wsparcia udzielanego osobom z niepełnosprawnością.Kolejny, czyli trzeci rozdział dotyczy metodologii moich badań. Następnie określi-łam założenia badawcze, przedmiot i cel badań oraz problemy badawcze. Dodatkową strategię moich badań oraz metody i techniki, którymi zdecydowałam się badać moich respondentów. Na koniec rozdziału trzeciego pokrótce przedstawiłam sylwetki badanych oraz teren prowadzonych badań. Ostatni rozdział mojej pracy dotyczy analizy i interpretacji badań. W rozdziale tym przedstawiłam sylwetki badanych, ich relacje z kolegami i koleżankami w szkole, stosunek nauczycieli do badanych uczniów, ich osiągnięcia szkolne oraz pomoc, którą mogą uzyskać badani oraz ich rodziny ze strony szkoły. Rozdział kończę podsumowaniem badań, w którym przytoczyłam odpowiedzi na postawione problemy badawcze. Zakończenie podsumowuje moją pracę, zawarłam w nim swoje refleksje na temat podjętego problemu, badań i otrzymanych rezultatów. Przeprowadzone przeze mnie badania pozwoliły mi przybliżyć o poznać jaka jest sytuacja ucznia z niepełnosprawnością fizyczną w szkole ogólnodostępnej ponadgimnazjalnej. Dzięki przeprowadzonym wywiadom zrozumiałam ich problemy, bariery jakie stają na ich drodze oraz relacje z rówieśnikami.

Temat pracy brzmi: Bajka czytana jako stymulator rozwoju wyobraźni plastycznej u dzieci w wieku przedszkolnym. W niniejszej pracy dyplomowej rozwinięto temat bajki czytanej jako stymulatora rozwoju wyobraźni plastycznej. Inspiracją do napisania pracy był udział w II Konferencji dla dyrektorów i nauczycieli wychowania przedszkolnego i edukacji wczesnoszkolnej "Po drugiej stronie lustra - czyli z bajką inaczej", organizowanej w ramach ogólnopolskiej akcji "Cała Polska czyta dzieciom" w Katowicach. Również codzienna praktyka zawodowa z najmłodszymi skłoniła do poszerzenia wiedzy w wymienionych wyżej obszarach. W pracy zastosowano metody badań, takie jak analiza dokumentów oraz studium indywidualnych przypadków. Poprzez organizację badań własnych podjęto próbę odpowiedzenia na pytania badawcze zadane w pracy.

Celem niniejszej pracy dyplomowej było poznanie emocji oraz sposobu zarządzania nimi przez samotnych ojców. Wykorzystując literaturę przedmiotu opisałam najważniejsze moim zdaniem elementy związane z samotnym wychowaniem dziecka, np.: role rodzicielskie, ich rozwój i przemianę, problematykę samotnego rodzicielstwa w odniesieniu do opieki nad dzieckiem w świetle praca, dyskryminację ojców i ich problemy z którymi spotykają się w życiu codziennym. W swojej pracy staram się przybliżyć pojęcie emocji i uczuć. Opisuje zjawisko zarządzania emocjami. Bez akcentowania na różnice płciowe opisuje sposoby radzenia sobie z sytuacjami trudnymi. Praca ma charakter empiryczny. Sposoby zarządzania emocjami opisywane były zarówno w odniesieniu do rozpadu relacji z małżonką oraz do sytuacji codziennych. Aby znaleźć odpowiedź na pytanie badawcze zastosowałam metodę indywidualnych przypadków, a materiały do analiz gromadziłam przy pomocy wywiadów narracyjnych. Z przeprowadzonej analizy wynika, że mężczyźni nie chcą mówić o swoich emocjach. Moja grupa badawcza to pięciu samotnych ojców.

Powyższa praca jest próbą odpowiedzi na pytanie jak społecznie funkcjonują w środowisku szkolnym uczniowie z dysleksją rozwojową. Uczniowie o których mowa, to grupa specyficzna ze specyficznymi problemami. Uczniowie ci mają kłopoty aby sprostać najprostszym wymaganiom edukacyjnym mimo swojej ponadprzeciętnej inteligencji. Kłopoty z pisaniem, z czytaniem, z rozumieniem czytanego tekstu i trudności ze zrozumieniem poleceń słownych to tylko niektóre problemy jakich doświadczają uczniowie z dysleksją rozwojową. To wszystko nie sprowadza się tylko do specyficznych trudności w procesie zdobywania wiedzy. To wszystko ma swoje drugie dno. Każdy człowiek ma emocje, przeżywa radości i smutki oraz sukcesy i porażki. Uczniowie z dysleksją rozwojową tych porażek w systemie edukacji mają na swoim uczniowskim koncie więcej niż sukcesów mimo, że niejednokrotnie „pracują” ponad siły i ostatkami sił a jednak zdarza się, że nie osiągają takich wyników jakie osiągają ich rówieśnicy nie mający trudności w nauce. Sukcesy, porażki, doświadczenia jakie uczniowie z dysleksją zdobyli dotychczas wpływa na to jak żyją i jak funkcjonują w szkołach masowych. Niektórzy z nich potrafią być aroganccy, głośni, bezczelni, skracający dystans, inni zaś spokojni, nie wchodzący w żadne kontakty a wręcz unikający innych osób. Uczniowie z dysleksją rozwojową funkcjonują równie specyficznie jakie są ich specyficzne trudności w nauce. I są na tyle różni na ile różne są ich doświadczenia w kontaktach z rówieśnikami.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia dotyczące przestępczości nieletnich w percepcji funkcjonariuszy Policji. Naruszanie norm prawnych, niezależnie od wieku sprawcy stanowi przejaw nieprzystosowania społecznego, co powoduje wymierne szkody w życiu publicznym. Wiadomo, iż tego typu zachowania antyspołeczne przejawiane we wczesnym okresie życia, jeśli nie podejmie się skutecznej interwencji, to na ogół są utrwalane. Tym samym wzrasta ryzyko przestępczości w życiu dorosłym. A ponieważ jednym z ważnych organów powołanych do ścigania sprawców czynów karalnych oraz zapobiegania zachowaniom dewiacyjnym jest Policja, więc istotne jest poznanie zjawiska przestępczości nieletnich z perspektywy doświadczeń zawodowych funkcjonariuszy tej organizacji. Zatem celem podjętych badań nad przestępczością nieletnich było ustalenie rozmiarów tego zjawiska na tle innych przejawów niedostosowania społecznego, ich przyczyn, policyjnych procedur postępowania z nieletnimi sprawcami czynów zabronionych oraz, działań prewencyjnych prowadzonymi w tym zakresie przez Policję. Do ich przeprowadzenia wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego, ankieta stanowiła technikę badawczą, narzędziem badawczym natomiast był kwestionariusz ankiety. W badaniach wzięli udział funkcjonariusze Oddziału Prewencji z Komendy Wojewódzkiej Policji we Wrocławiu. Analiza wyników badań wskazuje, iż w opinii badanych funkcjonariuszy do najczęściej przejawianych przez młodzież zachowań aspołecznych należy przede wszystkim używanie środków psychoaktywnych, agresja elektroniczna, a następnie popełnianie czynów karalnych. Jednak w ich ocenie zachowania przestępcze wśród młodzieży występują dość często, w głównej mierze dotyczą one kradzieży. W zdecydowanej większości czynów przestępczych dopuszczają się chłopcy - uczniowie gimnazjum. Zasadniczym powodem tych zachowań według badanych funkcjonariuszy są uzależnienia od środków psychoaktywnych nieletnich sprawców, jak również występowanie tego typu dysfunkcji w ich środowiskach rodzinnych i rówieśniczych. Głównymi procedurami policyjnymi postępowania z nieletnimi sprawcami przestępstw jest rozpoznanie środowisk zagrożonych demoralizacją, ustalenie przywódców grup przestępczych oraz zbieranie informacji o nieletnich przebywających na przepustkach z placówek resocjalizacyjnych. Prowadzone działania prewencyjne w celu zapobiegania popełnianiu przestępstw przez nieletnich polegają na patrolowaniu miejsc gromadzenia się młodych ludzi, nadzorowaniu imprez masowych z udziałem młodzieży, oraz ujawnianiu sprzedaży alkoholu nieletnim.

Ostatnimi czasy znacznie wzrosła liczba dzieci z różnego typu niepełnosprawnościami, których rodzice zdecydowali się na posłanie ich do szkół ogólnodostępnych. Ważnym tematem stało się ich przystosowanie do środowiska, ich kontakty z rówieśnikami i nauczycielami. W pierwszym rozdziale mojej pracy przedstawiłam ogólne informacje na temat osoby niedosłyszącej: przyczyn tego typu niepełnosprawności, jej przejawów oraz rodzajów wad słuchu. Drugi rozdział poświęcony został tematyce rozwoju społecznego dzieci i młodzieży z niedosłuchem. Opisuję w nim: biologiczne podstawy rozwoju społecznego, rozwój poznawczy i rozwój społeczny. Ważną częścią tego rozdziału jest społeczne dojrzewanie w okresie adolescencji. Trzeci rozdział poświęcony został podstawom metodologicznym mojej pracy. To w nim ukazałam cel i założenia prezentowanej przeze mnie pracy oraz przedstawiłam metodę badań, jak również skonstruowane problemy badawcze. Natomiast w czwartym rozdziale dokonałam analizy i interpretacji wyników badań. Ukazałam rozwój społeczny dzieci z niedosłuchem oraz obecną sytuację badanych przeze mnie osób.

Rodzina ujmowana jest jako pierwotne i najważniejsze środowisko rozwoju, wychowania i życia. Środowisko rodzinne jest więc wspólnotą, w której zachodzą wzajemne interakcje i oddziaływania pomiędzy wszystkimi członkami rodziny. Rodzina jest niezastąpionym środowiskiem człowieka, w którym zaczyna się jego biografia i kształtuje osobowość. Rodzina wywiera więc wpływ na całe późniejsze życie jednostki; wprowadza dziecko w świat społeczny, przygotowuje je do samodzielnego życia przekazując wzory zachowań, normy i wartości. Dobrze funkcjonująca rodzina sprzyja prawidłowemu rozwojowi oraz poczuciu bezpieczeństwa, natomiast nieprawidłowo wypełniająca swoje zadania i obowiązki, źle oddziałuje na dziecko. Mające obecnie miejsce przeobrażenia społeczne oraz kulturowe w znacznym stopniu wpływają na funkcjonowanie współczesnej rodziny. W środowisku rodzinnym pojawiają się liczne problemy i trudności, które zaburzają prawidłowe funkcjonowanie całego systemu rodzinnego. Współczesne rodziny doświadczają kryzysów o różnym podłożu. Coraz częściej w rodzinach mają miejsce wydarzenia, które pozostawiają po sobie nieprzewidziane w skutkach ślady. Praca ta ma więc na celu ukazanie ważnych problemów z zakresu funkcjonowania współczesnej rodziny. Patologiczne zachowania, zaburzone więzi emocjonalne, przyjmowanie niewłaściwych postaw rodzicielskich oraz negatywna atmosfera rodzinna wpływają w znacznym stopniu na problemy i trudności, z jakimi borykają się dzieci. Wszystkie te czynniki mają destrukcyjny wpływ na funkcjonowanie jednostki w życiu społecznym. Rodzina wychowująca dziecko w niesprzyjających warunkach i otoczeniu, negatywnie oddziałuje na jego rozwój. Wszelkie nieporozumienia, kłótnie, niestabilność emocjonalna, zachowania agresywne i stosowanie przemocy w rodzinie skutkują skłonnością do antyspołecznych zachowań jednostki. Powtarzalność i nasilanie się tego typu sytuacji może doprowadzić do zaburzeń w sferze osobowości dziecka. Niniejsza praca składa się z czterech rozdziałów. Pracę rozpoczyna rozdział „Rodzina i jej wychowawcza rola w życiu dziecka”. Celem niniejszego rozdziału jest ukazanie kondycji, funkcjonowania oraz sytuacji współczesnych rodzin. Rozpoczynając rozważania na temat rodziny, dokonałam zestawienia jej tradycyjnego i współczesnego ujęcia. Umożliwiło mi to przejście do dalszych zagadnień związanych z wychowaniem w rodzinie oraz jej wpływem na postawy, zachowania i wybór drogi życiowej przez dziecko. Rodzina jest odpowiedzialna za rozwój młodego człowieka i dostarczenie mu odpowiednich bodźców do prawidłowego rozwoju. Jednakże nie zawsze tak jest, dlatego też zobrazowałam profil rodziny w kryzysie, by dostrzec negatywny wpływ środowiska rodzinnego na kształtowanie się osobowości dziecka. W drugim rozdziale „Instytucje wspierające funkcjonowanie rodziny” pokrótce opisuję instytucje udzielające pomoc rodzinie w trudnej dla niej sytuacji. W rozdziale tym opisane zostały przeze mnie placówki i pracujący w nic

Temat mojej pracy magisterskiej, to „Oddziaływania pedagogiczne wobec uczniów klas I – III wykazujących trudności szkolne”. Zasięg mojej pracy obejmuje przede wszystkim dzieci wieku wczesnoszkolnego. Dzieci, które przejawiają zaburzenia zachowania bądź trudności szkolne i towarzyszące im niepowodzenia. Obszar problematyki, to także szerokie spektrum działań podejmowanych przez nauczycieli oraz specjalistów wobec owych uczniów. Praca obejmuje cztery rozdziały, z których każda pełni inne zadanie. Rozdział pierwszy: Trudności szkolne a zaburzenia zachowania – przedstawiłam w nim podstawową terminologię pojęć, ściśle związaną z tematem mojej pracy. Rozdział ten, jest usystematyzowaniem definicji, znaczeń i wartości obu pojęć, a także zwróceniem uwagi na fakt występowania między nimi ścisłej zależności. Rozdział drugi: Pomoc pedagogiczna wobec uczniów z trudnościami szkolnymi, zawiera całą specyfikę pracy pedagogicznej – działań opartych o pomoc, opiekę i wsparcie, zorientowanych na uczniów klas wczesnoszkolnych, którzy wykazują trudności szkolne. Rozdział trzeci: Metodologia badań własnych, to część pracy, w której opisuję przedmiot moich badań, cel oraz problem badawczy. Przedstawiam także strategię badań oraz metodę i techniki, które wybrałam. Ponadto, charakteryzuje krótko dobór badanej populacji oraz terenu prowadzonych przeze mnie badań do ich przeprowadzenia Rozdział czwarty: Oddziaływania pedagogiczne wobec uczniów klas I – III wykazujących trudności szkolne – analiza i interpretacja badań, jest opisem moich spostrzeżeń, opinii i uwag, dokonanych na podstawie analizy transkrypcji wywiadów, które przeprowadziłam z pedagogami szkolnymi i nauczycielami klas I – III, na terenie dwóch lubińskich Szkół Podstawowych. Rozdział ten zawiera również wnioski oraz podsumowanie prowadzonych badań. Przeprowadzone badania pozwoliły mi bliżej przyjrzeć się temu, jakie formy, metody oraz działania pomocowe i wspierające na terenie badanych Szkół Podstawowych w Lubinie, oferuje się wychowankom, którzy wykazują różnorodne problemy i trudności związane z edukacją i rozwojem. Ponadto, mogłam dokonać subiektywnej oceny efektywności funkcjonowania owych placówek, jako miejsca pomocy i wsparcia jej uczniów.

Celem pracy jest rozpoznanie w przekazach prasowych kwestii dotyczących trudności wychowawczych adolescentów oraz próba zdiagnozowania wartości edukacyjnej zawartości treściowej materiałów poruszających ten problem na przykładzie czasopism społeczno- kulturalnych "Przyjaciółka" i "Dobre rady". Okres adolescencji, nazywany również okresem dojrzewania, jest po etapie dzieciństwa, czasem intensywnych przemian, którym podlega większość procesów rozwoju ( zarówno biologicznych, psychologicznych i społecznych). Dorośli obawiając się o to, czy dokonujące się w ich dziecku przemiany zmierzają we właściwym kierunku, niejednokrotnie poszukują form wsparcia i pomocy. Media, w tym również prasa są ważnymi narzędziami służącymi do edukacji poszczególnych jednostek. Szczególne miejsce zajmuje tutaj prasa kobieca stanowiąca nieprzebrane źródło informacji, niezgłębioną skarbnicę wiedzy praktycznej dla kobiet podejmujących różne role społeczne.

W mojej pracy zajęłam się ukazaniem pomocy świadczonej ofiarom handlu ludźmi w kontekście działalności Zgromadzenia Sióstr Maryi Niepokalanej. W rozdziale pierwszym robię przegląd literatury przedmiotu, definiując pojęcie handlu, piszę o typologii, skali zjawiska, jego mechanizmach i obowiązującym prawodawstwie, przywołuję historii i wymieniam organizacje, które w Polsce walczą z tym procederem. Handel ludźmi to „werbowanie, transport, dostarczanie, przekazywanie, przechowywanie lub przyjmowanie osoby z zastosowaniem” przemocy gróźb, porwania, podstępu, oszustwa, wykorzystania złego położenia osoby, przyjęcia lub udzielenia korzyści majątkowych osobie, która sprawuje opiekę nad inną osobą. Celem jest wykorzystanie (karalne, nawet jeśli za zgodą osoby pokrzywdzonej w procederze) w prostytucji, pornografii, pracy przymusowej, różnych formach niewolnictwa i pozyskanie narządów. Ważne jest również, że chodzi o wszelkie wykorzystanie, poniżające godność człowieka. „Niewolnictwo jest stanem zależności, w którym człowiek jest traktowany ja przedmiot własności. Tak definiuje handel ludźmi nasz Kodeks Karny. W historii pomagania ofiarom handlu ludźmi mamy najpierw podejście dyktowane chrześcijańskim miłosierdziem, które z czasem ewoluuje w kierunku systemowego wsparcia ofiar i walki ze zjawiskiem prostytucji, które z handlem jest nierozłącznie związane. Sporo miejsca poświęciłam w swojej pracy okresowi dwudziestolecia międzywojennego, kiedy to Państwo Polskie intensywnie działało w tym obszarze. Powstały wówczas nieocenione inicjatywy obywatelskie w postaci stowarzyszeń Misji Dworcowych a także powołano do istnienia Policję Kobiecą. Pracę resocjalizacyjną z kobietami uwikłanymi w prostytucję i handel ludźmi prowadziły wówczas żeńskie zgromadzenia zakonne. W naszym kraju współcześnie problem handlu ludźmi jest poruszany na szczeblu między resortowym. Przy Departamencie Polityki Migracyjnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych powołany jest Zespół ds. Zwalczania i Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi. Działa kilka znaczących organizacji pozarządowych, które również zajmują się tematem: Fundacja La Strada, Fundacja Dzieci Niczyje, Fundacja ITAKA, Fundacja Eurohelp. W rozdziale metodologicznym określiłam główny problem badawczy, za którym stoi pytanie: Jak Zgromadzenie Sióstr Maryi Niepokalanej pomaga ofiarom handlu ludźmi? A szczegółowo chciałam zbadać, jaka jest historia oraz ramy formalno – organizacyjne Zgromadzenia i jakie formy działalności prowadzi Zgromadzenie na rzecz ofiar handlu ludźmi? Opisałam grupę badawczą, na którą składają się zainicjowane i prowadzone przez siostry instytucje. Jako metodę badań zastosowałam metodę monograficzną z techniką klasycznej analizy wewnętrznej (treściowej) dokumentów oraz otwarty wywiad pogłębiony. Jako metodę pomocniczą zastosowałam obserwację. Rozdział trzeci będący monografią Zgromadzenia, zawiera prezentację wspomnianych wcześniej, prowadzonych przez siostry instytucji: Stowarzyszenia Po – MOC, Ośrodka Rehabilit

Problematyka podjęta w pracy dotyczy funkcjonowania społecznego ucznia z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Jest to bardzo ważny temat, ponieważ zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi jest jednym z najczęściej diagnozowanych zaburzeń u dzieci. Jest to grupa zaburzeń charakteryzujących się wczesnym początkiem, zazwyczaj w pierwszych pięciu latach życia. Przyczyny nadpobudliwości oraz jej objawy są różne. Objawy nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi przejawiają się w trzech sferach rozwoju: ruchowej, poznawczej i emocjonalnej. Charakterystycznymi zachowaniami dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi są nadmierna ruchliwość, brak wytrwałości w realizacji zadań, brak koncentracji uwagi, impulsywność, chaotyczność działań i nadmierna emocjonalność. Zagadnienia podjęte w pracy dotyczą przede wszystkim tego, jak uczeń przejawiający w codziennym życiu objawy zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi funkcjonuje w szkole, w grupie rówieśniczej, w jaki sposób się komunikuje i nawiązuje relacje, jak zachowuje się i pracuje w grupie rówieśniczej, jak postrzega go otoczenie. W pracy została również zawarta analiza przeprowadzonych badań, w których posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków. Najbardziej użyteczną techniką dla potrzeb mojej pracy jest wywiad. Istotą problematyki moich badań jest funkcjonowanie społeczne ucznia z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Podejmowane przeze mnie badania dotyczą w szczególności relacji społecznych oraz trudności emocjonalnych, adaptacyjnych dziecka z ADHD w środowisku szkolnym. Dziecko z nadpobudliwością psychoruchową przekraczając próg szkoły spotyka się z nowym sposobem działalności, z nowymi zasadami, obowiązkami, oczekiwaniami, którym ze względu na swoje zaburzenia nie zawsze jest wstanie sprostać i którym jest mu się bardzo trudno podporządkować. Aby można było pomóc uczniowi z nadpobudliwością i lepiej go zrozumieć trzeba poznać wiele prawidłowości tego zaburzenia, a przede wszystkim poznać jego sposób funkcjonowania w środowisku szkolnym.