Przedmiotem badawczym pracy jest proces i poziom edukacji niesłyszących wraz z późniejszym umiejscowieniem ich na rynku pracy. Głównym celem pracy było poznanie doświadczeń Głuchych w czasie edukacji, ich obaw, opinii oraz zmian jakie według nich byłyby właściwe do wprowadzenia. Z założeń pracy wynikało, że największym problemem w nauczaniu niesłyszących jest komunikacja z nimi, ponieważ w szkołach w Polsce zakazuje się używania języka migowego, a całość materiału jest przekazywana za pomocą języka fonicznego. Edukacja Głuchych jest więc na bardzo niskim poziomie, co przekłada się na decyzję rodziców o umieszczeniu dziecka w szkole publicznej bądź integracyjnej, aby rozwijało się na równi z rówieśnikami w pełni sprawnymi. Rynek pracy pozostaje w dużej mierze zamknięty na środowisko niesłyszących. Pracodawcy boją się ich zatrudniać, a główne rodzaje pracy przez nich wykonywane to sprzątaczka, pakowacz, stolarz, informatyk - zawody, w których kontakt z drugim człowiekiem jest ograniczony. W celu zweryfikowania założeń została przeprowadzona ankieta. Technikę tą wybrano ponieważ niesłyszący stanowią zamkniętą, często odrzucającą słyszących grupę, a poczucie anonimowości z całą pewnością mogło pomóc w podjęciu decyzji o wzięciu udziału w badaniu. W odpowiedziach często pojawiały się opisy trudnych sytuacji, jak wyśmiewanie przez rówieśników, odrzucenie przez nauczycieli, czy konieczność pracy poniżej własnych kwalifikacji. Największą trudnością w badaniu było takie skonstruowanie pytań, aby badani mieli jak najmniejszy problem z ich zrozumieniem. Polski język migowy którym się posługują posiada zupełnie odmienną gramatykę w stosunku do języka polskiego, dlatego wyzwaniem było przekonstruowanie pytań zawartych w ankiecie w zrozumiały dla badanej grupy sposób. Wnioski z badań jednoznacznie wskazują na minimalny poziom wiedzy społeczeństwa o sposobach komunikacji z osobami niesłyszącymi, ich możliwościach i ograniczeniach, jak również na brak przygotowania do kontaktu z niesłyszącymi zarówno rodziców, jak i nauczycieli, nawet w szkołach specjalnych, które to powinny być idealnie dostosowanym do nich miejscem.

Tematem niniejszej pracy jest obraz dziecka oraz rodziny szlacheckiej i chłopskiej we wczesnych opowiadaniach Marii Dąbrowskiej - "Uśmiech dzieciństwa" i "Ludzie stamtąd." Pierwszy z wymienionych tomików jest sentymentalnym obrazem domu rodzinnego i beztroskiego dzieciństwa. Drugi z nich, wykracza poza mury ziemiańskiego dworku i skupia się na życiu pracowników folwarku . Ze względu na autobiograficzny charakter wymienione powyżej tomy opowiadań są cennym „dokumentem”, ukazującym ówczesne realia życia w środowisku ziemiańskim i chłopskim. W kontekście prowadzonych przeze mnie badań niezwykle istotna okazała się być biografia autorki, ze względu na wspomnieniowy charakter jej dzieł. Analiza utworów na zaprezentowanym tle biograficznym, wykazała dużo podobieństw i inspiracji, które nowelistka zaczerpnęła bezpośrednio ze swojego życia. Na podstawie analizy wybranych tomików, zaprezentowałam zarówno obraz szczęśliwego dzieciństwa w ziemiańskim dworze, a także sytuację dziecka zaniedbywanego z rodziny chłopskiej. Poruszyłam również takie kwestie jak: niechciane ciąże ze związków pozamałżeńskich, czy śmiertelność dzieci w środowisku wiejskim. Należy podkreślić, iż Maria Dąbrowska była nie tylko wybitną prozaiczką , ale przede wszystkim myślicielką, wrażliwą na wszelkie problemy społeczno- narodowe. Jej zainteresowania psychologiczno – pedagogiczne i umiejętność ukazania dziecięcej perspektywy, przełożyły się na stworzenie dzieł niewątpliwie intrygujących z punktu widzenia historii wychowania.

Praca porusza temat zmian zachodzących w strukturach współczesnych rodzin, zwłaszcza kwestię rodzin rozwiedzionych. Stara się ona przybliżyć problemy dzieci, których rodzice się rozwiedli, jednak dalej wspólnie opiekowali się swoimi pociechami. Tekst ma na celu zbadanie tego, jak swoje dzieciństwo wspominają osoby wychowywane w takich rodzinach i jaki ewentualny wpływ, według respondentów, mogła mieć ta sytuacja na ich późniejszy życie i rozwój. Ponadto poruszana jest kwestia prawnych i praktycznych aspektów współdzielenia opieki. Badana była grupa młodych dorosłych, ze względu na specyfikę tego etapu rozwojowego w życiu człowieka, mianowicie rozumienia go jako czas podejmowania decyzji oraz refleksji nad własnym życiem.

Tematem niniejszej pracy jest obraz dzieciństwa mieszkańców Domaniowa na Dolnym Śląsku przesiedlonych po II wojnie światowej z Uszni na Kresach Wschodnich. Teoretyczna część pracy porusza tematykę historii Kresów i szkolnictwa na ich terenach, edukacji na Dolnym śląsku po II wojnie światowej, dzieciństwa jako okresu rozwojowego w życiu człowieka, oraz pamięci i jej zaburzeń. Część badawcza zawiera opisy dzieciństwa, przesiedlenia i życia w nowym miejscu, oparte na wywiadach przeprowadzonych z trzema kobietami, których rodziny zostały przesiedlone do Domaniowa na Dolnym Śląsku z Kresów Wschodnich.

Problem przemocy w rodzinie jest nam znany od pokoleń, ma ogromny wpływ na wszystkich członków rodziny. Jednak dzieci doświadczają przemocy w sposób szczególny. Są bezbronne i skazane na dorosłych, którzy zamiast wspierać rozwój dziecka mają destruktywny wpływ na jego życie i bezpieczeństwo. Rodzina jest dla człowieka podstawową grupą społeczną, przygotowującą go dożycia w społeczeństwie. Jej rola wychowawcza nie ogranicza się do wczesnych lat życia dziecka, ale trwa aż do osiągnięcia samodzielności, zdobycia wykształcenia i przysposobienia do zawodu. Niestety wiele rodzin nie wypełnia swoich funkcji właściwie, na co ma wpływ wiele czynników. W rodzinach dysfunkcyjnych dzieci są narażone na doświadczenia przemocowe, a także na zaniedbania ze strony swoich rodziców. To z kolei powoduje u dzieci brak poczucia bezpieczeństwa, nieprawidłowy rozwój emocjonalny, psychiczny, a także fizyczny. W dalszej perspektywie, już w życiu dorosłym napotykają one na trudności w nawiązywaniu relacji z innymi, a borykając się z nałogami powtarzają błędy swoich rodziców. Polityka społeczna wychodzi naprzeciw potrzebom rodzin Polskich a szczególnie rodzin niewydolnych wychowawczo oraz dysfunkcyjnych. Osoby stosujące przemoc wobec członków rodziny są karane na mocy Prawa. Natomiast pomoc społeczna oferuje wsparcie dla rodzin doświadczających trudności, a przez to wspiera rozwój dziecka. W badaniach został podjęty temat postrzegania dzieciństwa przez kobiety z doświadczeniem przemocy domowej. Ich dzieciństwo opierało się głównie na „balansowaniu” pomiędzy światem dziecka a światem dorosłych – pomimo tego, iż były dziećmi, musiały często wcielać się w role osoby dorosłej. Taka sytuacja nie może pozostać obojętna na przyszłe życie dziecka, pozostawia po sobie trwały ślad, który przejawiać się może w różnoraki sposób: wpadnięcie w nałóg, problemy socjalne, brak motywacji do nauki, problemy natury społecznej. Kobiety, których dzieciństwo w głównej mierze opierało się na walce o samą siebie, na zmaganiu się z problemem alkoholowym, nieporadnością życiową rodziców, często dochodzą do wniosku, że wolałyby zapomnieć o tamtym czasie i żyć dalej. Niemniej jednak zdobyte przez nie doświadczenie z dzieciństwa w jakiś sposób w dalszym ciągu do nich wraca. Kobiety te w wielu życiowych sytuacjach muszą zmierzyć się z piętnem, które pozostawiła na nich przeszłość. Nie tylko zmagają się z okrutnymi w wielu przypadkach wspomnieniami, ale przede wszystkim mają problemy natury psychosomatycznej, które utrudniają im prawidłowe funkcjonowanie zarówno we własnych rodzinach jak i w szeroko pojmowanym życiu społecznym. Pomimo iż „koszmar” dzieciństwa jest już dawno za nimi, to nadal odczuwają jego skutki w obecnym życiu. Wiele z nich nie potrafi zaakceptować siebie, nie widzi swoich zalet, co skłania je do często mylnej samooceny. Życie w rodzinie dysfunkcyjnej nie jest łatwe, obarczone jest wieloma problemami, z którymi zmagać muszą się przede wszystkim dzieci. Dlatego też system

Celem niniejszej pracy badawczej jest poznanie i przedstawienie dzieciństwa i młodości na Kresach w literaturze wspomnieniowej. Praca składa się z części teoretycznej i empirycznej. Cześć teoretyczna zawiera wyjaśnienie podstawowych pojęć, wprowadzenie w problematykę badawczą oraz metodologię i organizację badań własnych. W części empirycznej scharakteryzowałam literaturę przedmiotową i jej bohaterów, ukazałam obraz dzieciństwa, młodości, obraz szkoły i działań wojennych na Kresach oraz jak przebiegały przesiedlenia i adaptację do nowych warunków życia Kresowian.

We współczesnym świecie pojawia się wiele nieprawidłowości i zaburzeń w rodzinach. Wiele dzieci nie doświadcza prawidłowego procesu socjalizacji, co skutkuje nie tylko asocjalnością ale wchodzeniem na drogę przestępczą. Podejmując działania wychodzące naprzeciw tym problemom, coraz częściej mamy do czynienia z rodzinną kuratelą sądową. Poprzez decyzję wymiaru sprawiedliwości i stwierdzenie nieprawidłowości w działaniach rodziny, ustanawia się nadzór kuratorski, dzięki któremu rodzina nim objęta ma szansę na podjęcie działań poprawiających jej obecną sytuację. Chcąc wymienić zadania, jakie stawia się rodzinnym kuratorom sądowym, należy wymienić nawiązanie i zbudowanie poprawnej relacji z podopiecznym, sprawowanie kontroli nad rodziną, a co za tym idzie pobudzanie chęci do zmiany i budowanie samodzielności, poprzez nakładanie na nią obowiązków i zadań do wykonania. Przeprowadzając badania skupiłam się na postrzeganiu osoby rodzinnego kuratora sądowego przez osoby, nad którymi sprawowany jest nadzór, pytając o panujące relacje oraz sposób w jaki nadzór wpłynął na sytuację rodziny. W wielu przypadkach pomoc ze strony kuratora stanowi bardzo ważny element w pracy nad poprawą funkcjonowania rodziny. W kolejnych rozdziałach, w oparciu o ustalone wcześniej problemy badawcze, omówiłam zadania i funkcje rodzinnego kuratora sądowego oraz relację, jaka panuje między nadzorowanym, a kuratorem. W wielu przypadkach podopieczni są niechętnie nastawieni do podjęcia współpracy z kuratorem, a tłumaczą to tym, iż zupełnie obca osoba ingeruje w ich prywatne, sprawy rodzinne i narzuca sposób działania, kontrolując przy tym stale ich poczynania. W sytuacji nadzoru niezwykle ważne jest budowanie prawidłowej relacji między kuratorem, a podopiecznymi. Badaniom poddanych zostało pięć kobiet, w rodzinach których członkowie zmagają się z problemem alkoholowym, a także od 1,5 roku ustanowiony jest nadzór rodzinnego kuratora sądowego. Badania przeprowadzone zostały według strategii jakościowej. Podczas prowadzonych wywiadów, kobiety opowiedziały o powodzie ingerencji rodzinnego kuratora sądowego w ich środowisku domowym, okolicznościach nawiązania kontaktu, problemach rozwiązywanych w rodzinie przy udziale kuratora, a także o wsparciu, jakiego rodzina oczekuje ze strony rodzinnego kuratora sądowego.

Praca została podzielona na 3 rozdziały. W których chciałam przedstawić czym jest dorosłość, czym jest reklama oraz jaki ma ona wpływ na ludzi dorosłych i nie tylko. Pierwszy rozdział jest całkowicie poświęcony definicji dorosłości. Czym jest dorosłość ,jakie są jej etapy i jakie kryzysy dotyczą tego okresu.W rozdziale przedstawiono także podejście dorosłych do życia, które etapy życia są najtrudniejsze oraz ,które sprzyjają dalszemu rozwojowi. Drugi rozdział opisuje czym jest reklama. Opisuje wady oraz zalety reklam, mechanizmy ,które są stosowane wobec odbiorców oraz techniki manipulacyjne. Rozdział drugi opisuje również mnogość form reklamy. W ostatnim rozdziale ukazany jest wpływ reklamy na człowieka, kult ciała,młodości oraz ukazanie straości we współczesnym świecie.

Celem pracy „ Obraz dorosłości w świetle uczenia się międzygeneracyjnego” jest opisanie kształtującej się dorosłości, na którą wpływają czynniki wychowawcze. Etap dorosłości jest bardzo skomplikowany, a osiągnięcie pełnej, szczęśliwej dorosłości wymaga od nas dużo pracy. Często jest to proces, który wypełniamy nieświadomie. Proces stawania się dorosłym nakłada na nas zadania, kryzysy, które zbudują nasze późniejsze dorosłe życie. Prawidłowo rozwiązane kryzysy są warunkiem szczęśliwej i zdrowej dorosłości. Normy, zasady i różnego rodzaju przekonania są kierunkiem, według którego prowadzimy nasze życie. Każdy z nas ma swoje racje, swoje zdanie i każde z nich ma swoje odrębne pochodzenie. Rodzinny dom jest indywidualną szkołą dla dzieci, które czerpią z niej wszystko co później przekażą następnym pokoleniem. Uczenie międzygeneracyjne ma różne wymiary, a podstawowym z nich jest nauczanie pokolenia młodszego przez pokolenie starsze. Każdy z etapów życia ma bezpośredni wpływ na kolejny etap dorastania. Każdy z nich ma swoje kryzysy, te pozytywnie rozwiązane, są gwarancją szczęśliwego wkroczenia w kolejny etap.

Praca magisterska dotyczy obrazu agresywnej młodzieży przedstawionej w wybranych filmach fabularnych. W rozdziałach teoretycznych zawarte zostały dokładne definicje dotyczące zaburzeń zachowania, okresu adolescencji oraz szeroko rozumianej agresji wraz z jej rodzajami. Przytoczony został również opis pojęcia kultury popularnej oraz filmu, który był obiektem zainteresowania pracy. Jej celem było poznanie obrazu agresywnej młodzieży wykreowanego w czterech wybranych filmach fabularnych. Opis postaw i zależności jakie towarzyszą młodzieży zachowującej się w sposób agresywny. Do wybranych filmów należą: ,,Nienawiść” (org. La haine), ,,Pif-Paf! Jesteś trup!” , ,,Mama” (org. Mommy), ,,Mając 17 lat” (org. Quand on a 17 ans). Na drodze badań, szukałam odpowiedzi na pytania o rodzaje oraz formy agresji przedstawionej w filmach, przyczyny wszelkich zachowań agresywnych oraz edukacyjne walory analizowanych filmów. Przeprowadzone zostały badania jakościowe, metodą analizy treści wizualnych, tj. analizy wybranych filmów. Na drodze prowadzonej analizy udało mi się odnaleźć odpowiedzi na postawione w problemach badawczych pytania oraz szczegółowo je opisać w piątym rozdziale, odnosząc się do konkretnych scen i kadrów z filmów, które udowadniają stanowisko badawcze. Poznane zostały wszelkie rodzaje zachowań agresywnych przedstawione w wybranych filmach, ich przyczyny oraz konsekwencje. Udowodniłam również, iż film posiada w sobie edukacyjny potencjał i wybrane produkcje fabularne posiadają wiele walorów edukacyjnych.

Kultura popularna to w dzisiejszym świecie nieodzowny element życia człowieka. Współtworzy bowiem rzeczywistość ludzką, porusza tematy dotyczące życia ludzkiego, w tym szczególną uwagę poświęca codzienności. W pracy podejmuję tematykę dotyczącą właśnie tej części kultury, a także dorosłości oraz edukacji dorosłych. Moim celem jest ukazanie obrazu dorosłości przedstawionego w animowanym serialu BoJack Horseman. Praca skupia się na fazach rozwojowych tego okresu życia człowieka oraz zadaniach przypisanych tymże fazom. Podążając dalej rozpatruję edukacyjny potencjał serialu oraz sposób w jaki może on oddziaływać na widzów. Ukazuje on bowiem często obrazy, z którymi widzowie mogą się utożsamiać, odbija ludzkie problemy i marzenia. Praca zawiera trzy rozdziały: dwa teoretyczne oraz jeden badawczy. Pierwszy rozdział został poświęcony tematyce serialu jako wytworu kultury popularnej, jego historii oraz edukacyjnego potencjału. Drugi rozdział opisuje dorosłość- jej definicję, charakteryzując ten okres jako edukacyjny w życiu człowieka. Zawiera również charakterystykę faz, na które dzieli się dorosłość oraz zadań rozwojowych przypisanych tym fazom. Podejmuje również temat nowej fazy jaką jest wschodząca dorosłość ukazując ją jako okres bycia pomiędzy adolescencją, a wczesną dorosłością. Trzeci rozdział został poświęcony jakościowej analizie tytułowego serialu. Obszary, których dotyczy analiza to wschodząca dorosłość, związki intymne w okresie dorosłości oraz zadania rozwojowe średniej dorosłości. Analiza dokonana w tym rozdziale ma na celu odpowiedź na pytanie o obraz dorosłości jaki kreowany jest w serialu oraz jego edukacyjny potencjał.

Celem mojej pracy było ukazanie oblicz starości w perspektywie uczestników UTW. Praca w zakresie rzeczowym dotyczy analizy oblicza starości w perspektywie uczestników Uniwersytetów Trzeciego Wieku. Ma ona na celu pokazanie, jak wejście w nową fazę życia, w której człowiek starszy ma do wypełnienia wiele nowych ról społecznych, które wzbogacają jego osobowość, jednocześnie nadając sens jego egzystencji, może zapobiec pogłębiającemu się zjawisku marginalizacji i wycofania seniorów z życia społecznego. Dodatkowo ocena podejmowanych przez instytucje działań na rzecz aktywizacji seniorów pozwoli na wyciągniecie odpowiednich wniosków, czy działalność organizacji społecznych jest korzystna i pożyteczna.

Oblicza samotnego ojcostwa to praca przedstawiająca różnorodne definicje ojcostwa i ojca, a także jego rolę znaczenie w funkcjonowaniu rodziny oraz w rozwoju dziecka. W pracy tej, przedstawiam także modele ojcostwa: tradycyjny, biologiczny, pedagogiczny, duchowy oraz współczesny. Modele te, ukazują różne ujęcia ojcostwa. Następne kwestie, które poruszam w pracy to rola i znaczenie obecności ojca w rozwoju dziecka. Obecność mężczyzny w życiu rodzinnym, ma bardzo ważne znaczenie, ponieważ wpływa nie tylko na jej codzienne funkcjonowanie, ale także na dorosłe życie dzieci, poprzez tworzenie się tożsamości dzieci w czasie ich rozwoju. Z biegiem czasu mężczyźni są coraz bardziej doceniani, jednakże w dalszym ciągu spotykają się oni z pewnymi stereotypami, co do ich roli w życiu rodzinnym. Jest to powodem problemów jakie napotykają na swojej rodzicielskiej drodze. Kryzys męskości, prowadzi do zmiany ról płciowych, coraz więcej wymaga się od mężczyzn, po to aby kobiety również mogły spełniać się zawodowo. Wymagania te powodują, że ojcowie są bacznie obserwowani przez społeczeństwo, a także sami mężczyźni chcą zarówno spełniać się zawodowo i aktywnie uczestniczyć w wychowywaniu dzieci. W przypadku ojców, którzy samotnie wychowują dzieci, dodatkowym problemem jest poradzenie sobie z samotnością po stracie matki ich dzieci. Zjawisko to również zostało scharakteryzowane w mojej pracy, a także jego rodzaje i skutki.Samotność odgrywa kluczową rolę w nowej sytuacji, w jakiej znalazła się rodzina po rozwodzie, śmierci, wyjeździe lub odejściu matki. Kolejne aspekty mojej pracy, to definiowanie i typologia rodzin niepełnych. Typologia ta jest zależna głównie od przyczyny niepełności rodziny, do których zalicza się: rozwód, śmierć rodzica, czasową nieobecność jednego z rodziców, porzucenie rodziny. Mężczyzna samotnie wychowujący dzieci musi więc zmierzyć się z kolejnymi trudnościami, ponieważ w czasie, kiedy sam przeżywa rozpad rodziny, musi także wspierać swoje dzieci i wypełniać codzienne obowiązki. Bardzo często jest to zupełnie nowa rola dla mężczyzny, ponieważ dotychczas dzielił obowiązki rodzicielskie z matką dzieci. Niepełność rodziny ma również wpływ na rozwój i funkcjonowanie dzieci. Często towarzyszą im negatywne emocje, takie jak: poczucie winy, wrogość do jednego z rodziców, smutek, wstyd, gniew i żal. Bardzo ważne jest więc, aby rodzina odnalazła się w nowej sytuacji i pozwoliła sobie na przepracowanie straty, jakiej doświadczyła. Radzenie sobie takich rodzin jest bardzo indywidualne i zależy od wielu czynników. Takimi czynnikami mogą być na przykład przyczyna niepełności rodziny, cechy charakteru mężczyzn, wiek dzieci, pomoc bliskich, a także sytuacja materialna rodziny. Istnieje również wiele instytucji i fundacji, które wspierają rodziny wychowywane przez jednego rodzica. Myślę, że bardzo ważna jest prawidłowa i skuteczna komunikacja między ojcem i dziećmi. Jest ona na pewno bardzo pomocna w codziennym życiu rodziny, dlatego też tematem warsztatu

Celem niniejszej pracy było ukazanie filmowych obrazów macierzyństwa, zwracając uwagę na indywidualny charakter tego zagadnienia. Macierzyństwo jest doświadczeniem często pojawiającym się w literaturze przedmiotu, co świadczy o jego dużej popularności. Próby ustalenia definicji tego terminu są niełatwe, ponieważ każda kobieta utożsamia się na własny sposób z rolą matki. Ponadto macierzyństwo wykorzystywane jest w różnorakich środkach kultury popularnej m.in. w prasie, w telewizji lub w Internecie, gdzie przedstawia się jego społecznie akceptowany wzór. Kultura ta ma silny wpływ na jednostkę oraz posiada ona dydaktyczny potencjał, przejawiający się głównie w edukacji nieformalnej. Za jej pomocą uczestnik buduje swoją tożsamość oraz wpływa ona znacząco na otaczającą go rzeczywistość. Jednym z teksów kultury popularnej jest film, który za pomocą obrazów wzbudza w odbiorcy emocje oraz refleksję. Przedstawione w pracy filmowe wizerunki matek udowadniają, że macierzyństwo jest doświadczeniem indywidualnym. Za pomocą produkcji filmowych można wpłynąć na poglądy społeczeństwa, zwracając ich uwagę na problemy oraz osobisty aspekt macierzyństwa, walcząc tym samym ze stereotypizacją kobiet.

Tematem niniejszej pracy są oblicza kibica i kibicowania w wybranych filmach. Pierwszy rozdział dotyczy ogólnej charakterystyki kibica oraz zjawiska kibicowania – historii, definicji oraz charakterystyki fanów poszczególnych dyscyplin sportowych. W drugim rozdziale szczegółowo przybliżono społeczny fenomen kibicowania w kontekście dorosłości. Opisano pojęcie dorosłości oraz jej etapy, strukturę kibicowską, organizacje i stowarzyszenia. Przytoczono również aspekty kibicowania oraz przestępstw stadionowych w odniesieniu do przepisów prawnych. Trzeci rozdział pracy jest praktycznym ujęciem tematu – analizą dzieł kina fabularnego o tematyce kibicowskiej. Opisano pojęcie kultury oraz roli filmu w kulturze popularnej. Zanalizowano produkcje filmowe, ukazujące różne historie oraz aspekty związane z opisywanym tematem pracy. Analiza przyczyniła się do ukazania edukacyjnego potencjału filmów w odniesieniu do postrzegania kibiców oraz ich środowiska.

Temat niniejszej pracy to: „Oblicza dzieciństwa w świetle analizy współczesnej polskiej literatury dla dzieci”. Dostrzegając niezwykle ważną rolę książki w życiu dziecka warto bliżej przyjrzeć się, co obecnie literatura dziecięca proponuje jej odbiorcom. Dzieci niejednokrotnie poszukują w książkach odpowiedzi na nurtujące je dylematy. Nierzadko poprzez nie uczą się zrozumieć trudne emocje, uczucia, podejmują próby radzenia sobie z nimi. Nasuwa się jednak pytanie, czy autorzy współczesnej literatury dla dzieci dostrzegają znaczenie kulturowych przemian i czy pisząc dla dzieci i młodzieży wnieśli owe przeobrażenia w świat literatury. Celem pracy jest zatem przedstawienie oblicza dzieciństwa ukazanego we współczesnej polskiej literaturze dla dzieci. Tak ważne bowiem aspekty życia dziecka jak rodzina, szkoła, relacje z nauczycielami oraz rówieśnikami, wątki pierwszej miłości i dojrzewania, pierwsze problemy moralne poruszane w książkach winny być zgodne z rzeczywistością. Niniejsza praca zawiera trzy rozdziały. Rozdział pierwszy, zatytułowany teoretyczne podstawy pracy zawiera opis dziecka we współczesnym świecie z uwzględnieniem rodziny, jego przestrzeni życiowych, relacji z rówieśnikami, a także z nauczycielami. Rozdział ten obejmuje ponadto opis edukacyjnego potencjału kultury popularnej, edukację i literaturę popularną, a także próbę charakterystyki literatury dla dzieci po roku 1990. Drugi rozdział metodologiczne podstawy pracy ukazuje cel i problem badawczy pracy. Przedstawia paradygmaty w badaniach edukacyjnych oraz strategie ilościowe i jakościowe w badaniach pedagogicznych, a także metody zbierania danych w badaniach jakościowych. Szczegółowo została w nim również opisana przyjęta metoda badawcza – analiza treści. Dalsza część pracy powstała w oparciu o badania własne. W rozdziale trzecim zatytułowanym analiza badań własnych zaprezentowany został badany materiał, następnie dokonano analizy tekstów, wybranych spośród współczesnej polskiej literatury dla dzieci, w kontekście przestrzeni dominujących w życiu dziecka. W pierwszej kolejności analizie poddano przestrzeń rodziny. Następnie ukazano przestrzeń szkolną, z kolei czas wolny dzieci. Nakreślono ponadto inne aspekty życia dziecka, a wśród nich motyw pierwszej miłości, uroki dojrzewania jak również niezwykle ważny obecnie obszar mediów oraz urządzeń medialnych. Zobrazowano również język, jakim posługują się główni bohaterowie we współczesnej polskiej literaturze dla dzieci. Wnikliwa lektura poszczególnych książek pomogła w doborze istotnych pozycji, wartościowych nie tylko pod względem badawczym. Praca zawiera również zakończenie wraz z ujętymi wnioskami.

Praca podejmuje problematykę choroby depresyjnej przeanalizowanej pod kątem czterech filmów fabularnych. Opiera się na teorii związanej z dorosłością oraz jej poszczególnymi etapami, a także przedstawia najważniejsze treści dotyczące kultury popularnej i masowej.

Praca magisterska o charakterze empirycznym składa się z pięciu rozdziałów oraz dyskusji i wniosków z badań, Pierwsza część pracy podejmuje m.in. problematykę związaną z definiowaniem „sztuki”, rolą jaką pełni w życiu człowieka i jakie spełnia funkcje. Następnie wyjaśnione zostało pojęcie „wychowania” z uwzględnieniem na poszczególne kategorie, a także opisano wychowawczą funkcję sztuki. Przybliżony również został temat dotyczący wychowania estetycznego, podając różnice między wychowaniem artystycznym oraz wychowaniem przez sztukę i wychowaniem estetycznym. Przedstawione także zostały typy szkół artystycznych występujących w Polsce wraz z zasadami ich funkcjonowania. Druga część niniejszej pracy opisuje instytucje, która występuje w tytule pracy, czyli ogólnokształcącą szkołę baletową. Najpierw omówiona została historia baletu, skąd pochodzi i w jaki sposób dotarł do Polski, a także przedstawiciele, którzy mieli wpływ na jego rozwój. Kolejna część dotyczy specyfiki, selekcji oraz predyspozycji wymaganych od uczniów, którzy próbują dostać się do ogólnokształcących szkół baletowych, a także wychowanków uczących się już w szkole. Ostatnia część rozdziału drugiego przedstawia efekty i program kształcenia skupiając się tylko na przedmiotach zawodowych. Trzecia część pracy koncentruje się głównie na obciążeniach i czynnikach wzmacniających uczniów w procesie edukacji począwszy od stresu, jego definicji i ewolucji. Uwzględnione również kwestię stresu szkolnego, jego objawów i przyczyn a także sposobów radzenia sobie i możliwościach uzyskania pomocy. Ostatnia część to omówienie przeprowadzonych badań jakościowych na potrzeby niniejszej pracy oraz wnioski z nich wynikające. Badania zostały przeprowadzone za pomocą kwestionariusza wywiadu oraz kwestionariusza ankiety online na platformie Office 365. Wzięło w nich udział 29 uczniów ogólnokształcących szkół baletowych w Polsce. Celem badań podjętych w pracy była diagnoza obciążeń, z jakimi mają do czynienia uczniowie OSB, a także zidentyfikowanie czynników wzmacniających. Na podstawie przeprowadzonych badań otrzymano wachlarz różnorodnych opinii, pogłębiających wiedzę o perspektywie młodych ludzi na rzeczywistość współczesnej ogólnokształcącej szkoły baletowej.

Przedmiotem pracy jest diagnoza i analiza obaw jakie dotykają osoby odbywające karę pozbawienia wolności. Odpowiedź na pytanie "Jakie są obawy osób pozbawionych wolności?" pozwoli na zweryfikowanie dotychczasowych form resocjalizacji i dostosowaniu ich do potrzeb osób przebywających w jednostkach penitencjarnych.

Okres poprzedzający moment opuszczenia zakładu karnego, jest dla osadzonego bardzo ważny i zarazem trudny. Mimo, iż jest to chwila przez niego pożądana i wyczekiwana, jest ona również źródłem podwyższonego napięcia psychicznego. Świadomość wyjścia na wolność często wywołuje u niego sprzeczne emocje. Z jednej strony skazany odczuwa radość z bliskiej perspektywy odzyskania wolności, z drugiej jednak pojawiają się obawy i strach przed ponownym wejściem w rolę narzuconą przez normy społeczne, przed zadaniami, którym będzie musiał sprostać, a także przed tym jak zostanie przyjęty w środowisku. Pojawienie się obaw w przedmiotowym okresie, jest tym silniejsze, im dłużej skazany przebywał w zakładzie karnym i im bardziej osadzony zaadaptował się do warunków więzienia. Odbywanie kary pozbawienia wolności niesie bowiem za sobą wiele negatywnych implikacji, określanych mianem tzw. następstw pozasądowych. Przebywanie w warunkach izolacji wymusza pewne zmiany w sposobie funkcjonowania jednostki, które mogą występować zarówno w charakterze świadomych działań, jak i w nieuświadamianych sobie przez człowieka procesów, które mają istotny wpływ na przebieg readaptacji społecznej. Obecna wykładnia opieki postpenitencjarnej ma zatem za zadanie złagodzić dolegliwości zakładu karnego, wspierać skazanego i jego najbliższe otoczenie działaniami o charakterze doraźnym, jak i długotrwałym, i tym samym ułatwić osadzonemu opuszczającemu zakład karny funkcjonowanie w środowisku wolnościowym, zgodnie z obowiązującymi normami prawnymi i społecznymi. Z uwagi na istotę powyższego problemu, w niniejszej pracy skupiono się na rozpoznaniu sytuacji skazanych i ich obaw w związku z opuszczeniem jednostki penitencjarnej, a także na rozpoznaniu form i dostępności pomocy i wsparcia skazanych w ramach opieki postpenitencjarnej. Ponadto dokonano także spostrzeżeń na temat ewentualnych rozwiązań zaistniałych problemów. Praca składa się z trzech części. Rozdział pierwszy i drugi mają charakter teoretyczny. Druga część przedstawia metodologiczne podstawy badań własnych, natomiast ostatnia część pracy ma charakter empiryczny. Całość pracy kończą wnioski stanowiące podsumowanie rozważań omawianej problematyki.

Powrót kobiety, matki do aktywności zawodowej, po okresie wykorzystania przysługujących jej urlopów jest związany z podjęciem decyzji o dalszej opiece nad dzieckiem. W niektórych wypadkach rodzice decydują się na zatrudnienie osoby na stanowisko niani. Jeśli jednak nie mają możliwości zatrudnienia opiekunki na czas swojego pobytu w pracy dziecko może być objęte formą opieki instytucjonalnej. Polskie Prawo Oświatowe wspierając powrót kobiet do aktywności zawodowej umożliwia zapisanie dziecka już od 2, 5 roku życia do przedszkola państwowego lub prywatnego. Wybór placówki często uwarunkowany jest poziomem statusu materialnego rodziny oraz lokalizacją przedszkola od miejsca zamieszkania. Pierwsze dni pobytu w przedszkolu to przełomowy moment w życiu dziecka. Staje ono po raz pierwszy w sytuacji przeżywania problemu związanego z adaptacją w nowej nieznanej mu grupie. Jest do także czas, niejednokrotnie pierwszej tak długiej rozłąki z matką, która sprawowała opiekę nad swoich dzieckiem i była dla niego bezpieczną przystanią. Okres adaptacji nie jest łatwy dla dziecka. Jednak, co w sytuacji rozpoczęcia edukacji przedszkolnej czują matki? Które pielęgnowały swoje dzieci? Sprawowały nad nimi opiekę od momentu poczęcia? Które bezgranicznie oddały się wychowaniu swojego dziecka? Powyższe pytania stały się moim udziałem, kiedy to sama stanęłam przed podjęciem decyzji o zapisaniu dziecka do przedszkola. Miałam wiele obaw i pytań bez odpowiedzi. Osobiste doświadczenia skłoniły mnie do podjęcia tematyki obaw matek wobec opieki instytucjonalnej sprawowanej nad dziećmi. Przeprowadzona przeze mnie analiza literatury przedmiotu wskazała, że żaden z badaczy nie podejmował dotąd pogłębionych badan empirycznych dotyczących bezpośrednio zagadnienia obaw wśród matek. Przedmiotem moich badań stały się, więc obawy matek wobec opieki instytucjonalnej sprawowanej nad ich dziećmi. Celem tej pracy jest próba znalezienia odpowiedzi na pytanie dotyczące tego: jakie są obawy matek wobec opieki instytucjonalnej sprawowanej nad ich dziećmi? Niniejsza praca składa się z IV rozdziałów. Pierwszy z nich traktować będzie o społeczno kulturowej konceptualizacji macierzyństwa. Wstępem do rozdziału uczynię opis zmian zachodzących w kobietach oraz postrzeganiu macierzyństwa na przestrzeni wieków, aż do współczesności. Paragraf pierwszy zawierał będzie istotę macierzyństwa w literaturze przedmiotu z perspektywy religijnej, filozoficznej oraz psychologicznej. Zmiany kulturowe uwarunkowujące macierzyństwo na przestrzeni dziejów dokładnie prezentowane będą w paragrafie drugim. Następny punkt rozdziału pierwszego dotyczyć będzie pełnienia roli matki. Opiszę w nim wieloetapowość procesu podjęcia tej roli jak również atrybuty z nią związane. Paragraf czwarty, zostanie poświęcony uwarunkowaniom dojrzewania do macierzyństwa w jego trzech wymiarach: biologicznym, psychologicznym i społecznym. Ostatni, piąty punkt zademonstruje specyfikę współczesnego macierzyństwa

Bez wątpienia rola ojca w życiu dziecka jest niezwykle ważna, jedyna w swoim rodzaju i wyjątkowa . Ojciec na każdym z etapów rozwoju dziecka pełni wiele ważnych funkcji, które wpływają na rozwój dziecka oraz jego dalsze życie. Przez wiele lat rola ojca w życiu dziecka była jednak niedoceniana. Dopiero w latach 70. XX w. do głosu doszedł dyskurs naukowy podejmujący tematykę ojcostwa. Obecnie tematyka ojcostwa jest dość rozwinięta. Współcześni mężczyźni są bardziej świadomi, chcą być obecni w życiu swoich dzieci nie tylko ciałem, ale i duchem oraz aktywnie uczestniczyć w ich życiu. ​ Niniejsza praca opisuje fenomen ojca oraz ojcostwa, przedstawia jak zmienia się rola ojca w życiu dziecka z upływem lat oraz wskazuje na profesjonalne oraz nieprofesjonalne formy wsparcia współczesnego ojcostwa. Zwieńczeniem pracy jest autorski projekt warsztatu dla młodych ojców, który ma na celu wyposażenie uczestników w wiedzę o roli, jaką pełni ojciec w rodzinie i w wychowaniu dzieci oraz umiejętności jak budować więź z dzieckiem.

„O czym (nie) rozmawia się przy rodzinnym stole? - trudne rozmowy rodziców i dzieci na temat seksualności” to praca, która podejmuje problematykę związaną z edukacją seksualną w domu rodzinnym. W pracy pochylam się nad znaczeniem edukacji seksualnej zarówno tej odbywającej się podczas edukacji szkolnej, jak również mającej miejsce w kontekście procesu wychowania dziecka w rodzinie. Wskazuję na problemy, z którymi mogą spotkać się rodzice, którzy pragną wprowadzić edukację seksualną w swoim domu. Dodatkowo opisuję warunki, które powinny zaistnieć, by rodzice mogli w sposób nieskrępowany i z wrażliwością przeprowadzić pierwsze rozmowy na temat seksualności ze swoim dzieckiem. Istotnym elementem pracy uczyniłam rozdział dotyczący ukazania profesjonalnych i nieprofesjonalnych źródeł wsparcia dla rodziców pragnących wprowadzić rozmowy o seksualności w życie swojej rodziny. Na zakończenie przedstawiony został rozdział o teoretycznych podstawach tworzenia warsztatów i szkoleń. Konstrukcja warsztatu rodzicielskiego „O czym (nie) rozmawia się przy rodzinnym stole?- trudne rozmowy rodziców i dzieci na temat seksualności” została stworzona na podstawie cyklu uczenia się Davida Kolba. Jego celem jest przekazanie rodzicom wiedzy oraz kształtowanie umiejętności i postaw niezbędnych do prowadzenia swobodnej rozmowy na tematy związane z szeroko rozumianą seksualnością człowieka, w tym dziecka.

Moja praca magisterska zatytułowana „Nowy początek we wspólnym mieszkaniu – narracje kohabitantów i małżonków” ma na celu porównanie oraz ukazanie sposobu funkcjonowania obu form związku we wspólnym mieszkaniu. Zebrane przeze mnie informacje obrazują podobieństwa i różnice jakie występują pomiędzy kohabitantami, a małżeństwem. W części teoretycznej przedstawiam definicyjne ujęcie tematu oraz najważniejsze jego aspekty. W części empirycznej ukażę analizę wywiadów, które udało mi się zrobić na podstawie narracji przeprowadzonej przez osoby badane. Wszystkie wyniki opracowałam w oparciu o paradygmat interpretatywny. Uzyskane przeze mnie rezultaty pozwalają zagłębić się w tematykę małżeństwa i związków kohabitacyjnych, a także spojrzeć na nie z perspektywy wspólnoty. Wyniki moich badań mogą przydać się osobą niezdecydowanym w podjęciu decyzji dotyczącej formy związku.

Praca pod tytułem „Nowy człowiek w rodzinie w oczach dziecka” składa się ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia. We wstępie uzasadniono wybór tematu, określono cel pracy oraz scharakteryzowano wykorzystane materiały niezbędne do zrealizowania projektu. W pierwszym rozdziale na podstawie zebranej literatury opisano sylwetkę psychofizyczną dziecka znajdującego się w młodszym wieku szkolnym, emocje jakie towarzyszą dziecku na wieść o nowym członku rodziny oraz rolę nauczyciela w edukacji wczesnoszkolnej. Scharakteryzowane rozwoje: fizyczny, poznawczy, moralny i emocjonalno – społeczny wpływają na wykształcenie się cech, kompetencji oraz różnorodnych umiejętności u dziecka. Zmiany rozwojowe generowane są nie tylko na przestrzeni życia rodzinnego, ale w różnych środowiskach, m.in. w środowisku szkolnym. Prawidłowe stymulowanie rozwoju na poziomie edukacji wczesnoszkolnej wpływa na koordynację motoryki dużej i małej oraz uczy pożądanych wartości, wzorców i norm niezbędnych do dalszego życia dziecka. Drugi rozdział dotyczy przeprowadzonych zajęć w II klasie Szkoły Podstawowej w ramach autorskiego projektu działań edukacyjnych, który miał na celu przygotowanie dzieci na przyjęcie nowego domownika. Kolejny rozdział przestawia ewaluację przeprowadzonych zajęć. Założone w pracy cele zostały osiągnięte.