Trudności wychowawcze są nieodłącznym elementem w procesie dojrzewania oraz prawidłowego funkcjonowania ucznia w środowisku szkolnym. Ich występowanie oraz natężenie może mieć wpływ nie tylko na uczniów, którzy wykazują te nieprawidłowości, ale również na pozostałych uczniów, nauczycieli i cały proces nauczania. Głównym celem pracy jest analiza porównawcza trudności wychowawczych uczniów szkół ponadgimnazjalnych tj. liceum ogólnokształcącego, technikum zawodowego oraz zasadniczej szkoły zawodowej, uwzględniono nie tylko opinie badanych uczniów, ale również nauczycieli poszczególnych szkół. Praca składa się dwóch części: teoretycznej oraz badawczej. W części teoretycznej, skupiono się na teoretycznym przybliżeniu zagadnień związanych z trudnościami wychowawczymi, szkolnymi oraz procesem dojrzewania. Część tą napisano w oparciu o dostępną literaturę podejmującą tę tematykę. W części drugiej, praktycznej, przeanalizowano i porównano opinie uczniów i nauczycieli trzech wybranych szkół na temat trudności wychowawczych. Analiza dostępnej literatury oraz wyniki przeprowadzonych badań pozwoliły na stwierdzenie, że trudności wychowawcze są powszechne wśród uczniów szkół średnich.

Przedmiotem poznania uczyniono rolę nauczyciela w procesie kształtowania się kreatywności uczniów. W efekcie przedmiotem teoretycznych analiz uczyniono nauczyciela w przestrzeni edukacyjnej. Rozważania dotyczące problematyki badań oparte zostały na tym, jak model nauczyciela zmieniał się na przestrzeni wieków. Omówiono status formalny współczesnego nauczyciela. Przeanalizowano istotę kreatywności w literaturze przedmiotu oraz specyfikę kreatywnej edukacji. Opisane zostały formy oraz metody kształtowania kreatywności ucznia w procesie nauczania – uczenia się. Adekwatnie do omówionych zagadnień, wpisujących się w zakres przedmiotu poznania, opracowane zostały metodologiczne założenia badań własnych, a mianowicie cele i problem badawczy, zmienne badawcze i ich wskaźniki. Dobrana została metoda badań i skonstruowane narzędzie badawcze w postaci kwestionariusza ankiety, a także dobrano droga losową próbę badawczą. Przeprowadzone badania empiryczne pozwoliły na konceptualizację przedmiotu badawczej eksploracji w następującym zakresie: nauczycielskich kompetencji sprzyjającym kształtowaniu się kreatywności uczniów, specyfice procesu kształtowania się kreatywności uczniów a także atrybutom uczniowskiej kreatywności. W toku przeprowadzonych badań określono specyfikę kreatywności uczniów, zaangażowanie uczniów w proces rozwijania oraz wyrażania i wdrażania nowych pomysłów. Analiza ankiet i zdobyta wiedza z zakresu rzeczywistości szkolnej pozwoliła również na wyodrębnienie i wyjaśnienie działań podejmowanych przez nauczycieli w procesie kształtowania się kreatywności uczniów. Podjęte działania badawcze oraz dane uzyskane z ankiet pozwoliły zrealizować cel poznawczy pracy, jakim było określenie specyfiki uczniowskiej kreatywności. W toku analiz badawczych udało się wyodrębnić i wyjaśnić działania podejmowane przez nauczycieli w procesie kształtowania się kreatywności uczniów, co było celem teoretycznym pracy i jednocześnie odpowiedzią na postawione pytanie badawcze: „Jakie działania podejmuje nauczyciel w procesie kształtowania się kreatywności jego uczniów?” Mając na uwadze cel praktyczny badania przyczyniły się do sformułowania wskazówek do pracy dydaktyczno-wychowawczej nauczyciela skutkującej kształtowaniem się kreatywności. Podjęta problematyka badań ukazała, że nauczyciel realizując idee współczesnej edukacji musi przede wszystkim kształtować własną tożsamość i motywować uczniów do zdobywania coraz lepszych kwalifikacji i rozszerzania ich horyzontów myślowych oraz potencjału twórczego. Rozważając pozycję zawodową nauczyciela ukazano, że o skuteczności pracy dydaktyczno-wychowawczej w znacznym stopniu decydują jego kompetencje, doświadczenie zawodowe, intuicja oraz dojrzałość pedagogiczna. W toku analiz ukazano, że współczesna myśli o nauczycielu podkreśla jego zasadnicze zadanie we współczesnej edukacji, w toku której przygotowuje on swoich uczniów do uczenia się przez całe życie, do umiejętności spojrzenia na świat jako na ten, który można p

Współcześnie na szeroką skalę rozpowszechnia się zjawisko rozwodów, tymczasowej separacji, samotnego macierzyństwa, samotnego ojcostwa, kohabitacji, a także rekonstrukcji związku. Owe przemiany zachodzące w obrębie rodziny współczesnej, sięgają rangi problemu cywilizacyjnego, stanowią wręcz poważne zagrożenie. Młode pokolenie reflektuje alternatywną formę związku niezalegalizowanego prawnie, to znaczy bez zobowiązań, wyrzeczeń czy ponoszenia odpowiedzialności za drugiego człowieka. Niewątpliwie instytucja małżeństwa nie stanowi już najwyższej wartości. Współmałżonkowie zaabsorbowani postępowaniem rozwodowym, przejęciem opieki nad małoletnim potomstwem, częstotliwością utrzymywanych kontaktów bądź podziałem dóbr materialnych, częstokroć zaniedbują swoje obowiązki, rodzicielskie powinności, powierzone role oraz pełnione funkcje. W rezultacie występuje deprywacja wewnętrznych potrzeb dziecka czy też deprywacja emocjonalna. Dorośli nie zdają sobie sprawy z tego, że ekspresja pozytywnych uczuć i emocji, wzajemne umiłowanie, okazywanie troski, wsparcia oraz zainteresowania, zacieśnia więzi wewnątrzrodzinne, jak również umacnia łączące ich relacje. Czas spędzany w ciepłym, rodzinnym gronie integruje członków, natomiast wymiana osobistych doświadczeń, przemyśleń oraz spostrzeżeń sprzyja komunikacji interpersonalnej. Dzieci są zaniepokojone dysharmonią w parze małżeńskiej, utrzymującą się podminowaną atmosferą życia rodzinnego, zaciekłymi kłótniami, przeżywanymi konfliktami oraz frasunkami. Martwią się poróżnieniem rodziców, wrogim nastawieniem i oddaleniem. Następuje utrata poczucia stabilizacji psychicznej, a wraz z nią bezpieczeństwa fizycznego. Emocjonalny bądź prawny rozwód rodziców diametralnie przeobraża wewnętrzną strukturę rodziny, standard oraz styl życia, co więcej przeorganizowuje jej dotychczasowy tryb funkcjonowania, pogarsza warunki bytu, relacje międzypokoleniowe, a także rozluźnia więzy. Dorosłe dzieci rozwiedzionych rodziców opieszale ujawniają tragiczne wydarzenia z przeszłości, sięgające okresu ich dzieciństwa. Nierzadko wręcz wypierają je z podświadomości. Zmagają się z niskim poczuciem wartości, pewności siebie, wiary we własne siły i możliwości. Są wycofane, zdystansowane i nieufne; niechętnie się otwierają, zwierzają, utrzymują poufałe relacje bądź nawiązują interakcje. Dzieci rozwodników uporczywie wzbraniają się przed powieleniem błędów swoich rodziców oraz starają się uniknąć podobnego losu. Domagają się autonomii, suwerenności, możliwości samostanowienia i samorealizacji. Doskwiera im samotność, odtrącenie, awersja, co gorsza, borykają się z syndromem dorosłego dziecka rozwiedzionych rodziców. Rodzinna sytuacja, jak również wzajemne stosunki kształtują dziecięcą percepcję małżeństwa oraz projekcję ogniska domowego. Dzieci dźwigają brzemię rozwodu idealizowanych rodziców. W wiodącym samodzielnym, dorosłym życiu, nieustannie borykają się z licznymi zawiłościami i komplikacjami, niwelują napotkane trudności czy przeciwności

W obecnych czasach dzieci spędzają znaczną cześć czasu w szkole. Ze względu na wydłużony dzień pracy rodziców często pozostawiane są one na świetlicach szkolnych. Świetlica szkolna jest miejscem, w którym poza rozwojem społecznym i nauką funkcjonowaniu w grupie, dzieci mogą odkrywać i poszerzać swoje zainteresowania. Jedną ze sfer, jest organizowanie możliwości do rozwoju zainteresowań dzieci dających możliwości zaspokojenia twórczej aktywności dziecka. Rodzajem zajęć poruszanym w niniejszej pracy były zajęcia o charakterze przyrodniczym z elementami matematyki. Poszerzając zasób wiedzy z tej dziedziny dziecko uczy się obserwacji najbliższego otoczenia i środowiska naturalnego. Pomaga to wykształcić w dziecku poszanowanie do przyrody, które w późniejszym życiu dziecka może przełożyć się na propagowanie działań proekologicznych. Przedmiotem pracy było określenie roli zajęć dodatkowych realizowanych w ramach świetlicy szkolnej w kształtowaniu zainteresowań przyrodniczo-matematycznych u dzieci w klasie I szkoły podstawowej na podstawie przeprowadzonych lekcji z elementami : biologii, chemii, fizyki, geografii, ekologii, geometrii i arytmetyki. Celem pracy było określenie jakie zainteresowania przyrodniczo-matematyczne są rozwijane podczas zajęć oraz odpowiedzenie na pytanie jakie metody pracy przyczyniają się do rozwijania zainteresowań przyrodniczo - matematycznych. Przeanalizowano jakie metody pracy są najbardziej lubiane przez dzieci. Dodatkowo uwzględniono jakie rodzaje zainteresowań są preferowane przez dzieci w młodszym wieku szkolnym oraz opisano czynniki warunkujące rozwój zainteresowań przyrodniczo-matematycznych. Badania zostały przeprowadzone w grupie dzieci nr 16 świetlicy szkolnej Szkoły Podstawowej nr 113 we Wrocławiu. W celu praktycznego udokumentowania i udowodnienia prawdziwości wysuniętych w pracy sformułowań problemów badawczych zastosowałam metody takie jak obserwacja, analiza dokumentów i metoda dialogowa. Obserwacja dotyczyła obserwacji zachowań i postaw dzieci wykazywanych podczas trwania prowadzonych zajęć. Za pomocą analizy dokumentów przestudiowano dokumenty placówki takie jak dziennik zajęć świetlicy szkolnej oraz wytwory dzieci powstające na zajęciach przyrodniczo-matematycznych. Ostatnią metodą, którą posłużono się w pracy jest metoda dialogowa. Jest to metoda wykorzystująca swobodną rozmowę, pozbawioną przewidywanego z góry przebiegu prowadzoną w celach badawczych Na użytek pracy przedstawiono kolejno w rozdziale I: pojęcie i funkcje świetlicy szkolnej, przedstawiono cele i zadania kierujące pracą świetlicy, a także wymieniono rodzaje metod i form pracy podczas świetlicy. Ukazano charakterystykę rozwoju dziecka młodszego wieku szkolnego i pojęcie, wraz z uwarunkowaniami wpływającymi na preferencję zainteresowań i ich rolę w kształceniu dzieci w młodszym wieku szkolnym. Rozdział II dotyczy metodologii badań własnych wraz z opisem osób badanych i miejscem organizacji badań. Rozdział III przedstawia w

Przedmiotem badań własnych uczyniłam walory rozwojowe zajęć pozaszkolnych nastolatków. Problematyka ta nie jest dogłębnie zbadana przez współczesnych pedagogów, a także nie jest szeroko omawiana w mediach. Uważam, że owa problematyka jest kluczowa dla rozwoju adolescentów. Młodzież posiada szeroką gamę zainteresowań, które chce pogłębiać uczestnicząc w zajęciach pozaszkolnych bądź poprzez samodzielną pracę. Warto podkreślać, zarówno w szkole, jak i w mediach, iż placówki edukacyjne dysponują bogatą ofertą zajęć pozaszkolnych, w których adolescenci mogą uczestniczyć, aby poszerzać swoje horyzonty i atrakcyjnie spędzać wolny czas. Rozdział pierwszy – Potencjał rozwojowy nastolatka, ma na celu określenie terminologii związanej z rozwojem, a także scharakteryzowanie specyfiki rozwoju nastolatków. Rozdział drugi – Aktywność pozaszkolna nastolatków w kontekście ich zainteresowań skupiłam się na opisaniu aktywności własnej adolescentów, która wpływa na proces autokreacji. Rozdział trzeci – Metodologiczne podstawy badań własnych jest fragmentem pracy, w którym przedstawiłam przedmiot i problematykę badań własnych. Rozdział czwarty Walory rozwojowe zajęć pozaszkolnych nastolatków – analiza wyników badań przeznaczony jest na analizę i interpretację badań w oparciu o kwestionariusz ankiety. Ostatnią częścią pracy są wnioski, które pozwoliły mi odpowiedzieć na pytanie badawcze, a także uszczegółowić cele, który postawiłam w pracy.

Tematem pracy jest Uspołecznienie jedynaków w środowisku przedszkolnym. Jest to temat dość kontrowersyjny przez co nasuwa się wiele pytań jaki jest naprawdę jedynak. W pierwszym rozdziale omawiam zagadnienia związane ze środowiskiem w jakim przebywa dziecko jedyne a także jakie są jego więzi miedzy rodzicami. W drugim rozdziale zaś przedstawiam jak dziecko jedynak potrafi przystosować się do nowego środowiska rówieśniczego. Ostatni rozdział poświęcony jest badaniom w środowisku przedszkolnym jak dziecko faktycznie funkcjonuje w nowym otoczeniu przedszkolnym jak i jako dziecko jedynak wśród dorosłych.

Praca dotyczy Seksualności osób z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział dotyczy osoby z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Opisane są w nim istota, geneza niepełnosprawności w literaturze przedmiotu, profil osobowości osób z niepełnosprawnością, osoba z niepełnosprawnością w przestrzeni społecznej, podstawowe środowiska funkcjonowania osób z niepełnosprawnością. Rozdział drugi dotyczy seksualności człowieka współczesnego w jej uwarunkowaniach. Rozdział ten zawiera istotę seksualności człowieka w literaturze przedmiotu, seksualność człowieka współczesnego w przestrzeni społeczno - kulturowej oraz specyfikę aktywności seksualnej człowieka. Rozdział metodologiczny składa się z dwóch podrozdziałów dotyczących przedmiotu i problematyki badań własnych oraz procedurę badawczą. Rozdział czwarty opisuje seksualność osób z niepełnosprawnością w przestrzeni rodzinnej. Opiera się on na analizie indywidualnego przypadku. W skład tego rozdziału wchodzą trzy podrozdziały opisujące: badanego niepełnosprawnego w środowisku rodzinnym, specyfikę seksualności badanego i radzenia sobie z nią, wsparcie badanego i jego rodziny w zakresie zaspokajania potrzeb seksualnych. Głównym przedmiotem badań pracy jest seksualność osób z niepełnosprawnością w przestrzeni społecznej. Jako cel poznawczy w pracy przyjęto: określenie specyfiki potrzeb seksualnych osób z niepełnosprawnością, za cel praktyczny : opracowanie wskazówek pedagogicznych dla rodziców osób z niepełnosprawnością, za cel teoretyczny : określenie sposobu radzenia sobie z potrzebami seksualnymi osób z niepełnosprawnością w środowisku rodzinnym.Głównym problemem badawczym jest pytanie : jak rodzice radzą sobie z potrzebami seksualnymi odczuwanymi przez ich niepełnosprawne dzieci? Metodami zastosowanymi w pracy badawczej był wywiad i analiza dokumentacji pedagogicznej i lekarskie.

Tematem pracy jest "Efektywność zajęć prowadzonych elementami metody Marii Montessori w przedszkolu prywatnym". Pierwszy rozdział przedstawia samą metodą, jej genezę oraz założenia. Przedstawia również prawidłowy rozwój dziecka i znaczenie jakie dla owego rozwoju ma otoczenie, oraz nauczyciel kierujący działaniem dziecka i podążający za nim. Istotnym aspektem są również pomoce dydaktyczne i sama organizacja zajęć prowadzonych daną metodą. Drugi rozdział odnosi się do metodologii badań własnych. Przedstawione zostały w nim paradygmaty, przedmiot i cel badań oraz problem badawczy. Omówione zostały metody, techniki i narzędzia badawcze oraz sama obserwacja, która wykorzystana została w prowadzonych badaniach. Rozdział trzeci ukazuje rezultaty badań własnych, które uwidaczniają się poprzez zobrazowanie stanu wyjściowego, czyli poziomu umiejętności dzieci przed rozpoczęciem działań, oraz przestawienie umiejętności dzieci po celowo zorganizowanych i przeprowadzonych zajęciach. Cykl zrealizowanych przeze mnie spotkać miał na celu zbadanie efektywności zajęć prowadzonych elementami metody Montessori. W celu zbadania poziomu umiejętności stworzyłam arkusz obserwacji, którym zdiagnozowałam wszystkie dzieci należące do grupy przedszkolnej,a następnie losowo podzieliłam dzieci na grupę kontrolną i eksperymentalną.

W swojej pracy opisuję jak wygląda pierwszy kontakt dziecka z nowymi technologiami informacyjnymi. Temat wydał mi się o tyle godny poświęcenia uwagi, że poruszamy się i żyjemy w społeczeństwie informacyjnym, gdzie „zalewa” nas fala różnych nowinek technicznych, których odbiorcami stają się automatycznie dzieci. Chciałam także przyjrzeć się jaki stosunek do mediów mają rodzice badanych przeze mnie dzieci. Wyniki swoich badań opieram o dane uzyskane z jednego z oleśnickich przedszkoli w oparciu o przeprowadzone przeze mnie ankiety na grupie rodziców przedszkolaków z trzech grup wiekowych. W pierwszym rozdziale opisuję kolejno badane przeze mnie technologie informacyjne. Oprócz samego opisu, czym jest dane medium, staram się także przybliżyć krótko historię jego powstania. Na samym początku przedstawiam czym są media i technologie informacyjne. Kolejno przechodzę do charakterystyki komputera, jego historii i opisu. Rozwijam także w tym miejscu temat gier komputerowych ze względu na to, że jest to główna aktywność dzieci w wieku przedszkolnym w kontakcie z komputerem. Następnie opisuję radio. Przedstawiam także jak wyglądały pierwsze prymitywne audycje radiowe i przechodzę do tych tworzonych współcześnie. W tym rozdziale także charakteryzuję telewizję po czym przechodzę do opisu telewizji cyfrowej i tego w jaki sposób telewizja dzięki temu przeszła swój renesans. Na końcu ostatnie medium, o którym wspominam, czyli Internet. W tym rozdziale charakteryzuję możliwości rozwojowe dziecka w wieku przedszkolnym. Nie sposób tutaj także nie wspomnieć o zjawisku społeczeństwa informacyjnego, w którym także i my żyjemy i do którego trzeba się coraz częściej dopasować, bo tego od nas wymaga społeczeństwo. W takim społeczeństwie dominuje przede wszystkim informacja. W drugim rozdziale mojej pracy charakteryzuję krótko paradygmat, w jakim będę się poruszać. Następnie przechodzę do charakterystyki strategii ilościowej. Określam co to są cele i jakie postawiłam sobie cele do zrealizowania podczas moich badań. Opisuję metody, techniki i narzędzia badawcze i przedstawiam to narzędzie, z którego korzystałam w czasie badań. W kolejnym kroku wyznaczam zmienne i wskaźniki i wyjaśniam dlaczego to właśnie dana grupa została przeze mnie wybrana do badań. W ostatnim rozdziale prezentuję wyniki swoich badań w formie wykresów, ich analizy i komentarzy do nich w odniesieniu do literatury, ale i do doświadczeń z przeprowadzonych badań.

Niniejsza praca opisuje funkcjonowanie kolonii letnich dla dzieci i młodzieży, jako formie spędzania czasu wolnego, na przykładzie obozu sportowego „Windridge- Tennis and Sports Camp” w Roxbury, w Stanach Zjednoczonych. Powstała ona dzięki osobistej obecności badacza w ww. placówce edukacyjnej w 2014 roku. Intensywna obserwacja instytucji, sposobu w jaki funkcjonuje stała się inspiracją do podjęcia badań. Celem pierwszego rozdziału jest zaprezentowanie teoretycznych podstaw wypoczynku młodych ludzi na koloniach letnich. W tej części wyjaśniono terminologię, dokonano przeglądu historycznego na temat powstawania obozów letnich w Stanach Zjednoczonych, przedstawiono i wyodrębniono różne jego rodzaje. W tym rozdziale umówiono również organizację American Camp Association, a także pokrótce przedstawiono jaka procedura obowiązuje przy powstawaniu kolonii. Rozdział drugi omawia metodologiczne podstawy pracy badawczej. Obok prezentacji i wyjaśnienia podstawowej terminologii, uzasadniono dobór metod, technik, narzędzi badawczych a także wyjaśniono przedmiot i cel badań. Celem rozdziału trzeciego i jednocześnie ostatniego jest ukazanie efektów eksploracji obozu Windridge w oparciu o kilka bloków tematycznych. Obejmują one między innymi historię powstania Windridge, procedurę jego przygotowania i organizowania. Dział ten kończą krótkie wypowiedzi obozowiczów, zebrane dzięki przeprowadzonemu wywiadowi, ukazujące oddziaływanie na nich zajęć kolonii letnich w Roxbury. W obozie Windridge główny nacisk położony jest na zdrową rywalizację sportową w międzynarodowym środowisku. Programy nauczania są ściśle połączone z określoną dyscypliną, wyposażone w starannie zaplanowane treningi oraz dietę dobraną do odbywanej aktywności. Dzieci i młodzież z całego świata, z różnorodnych społeczności i kultur mają możliwość budowania wspólnoty, rozwijania samodzielności, zaufania do innych i akceptacji. Teela-Wooket to obóz którego sercem są niemalże stuletnie tradycje, filozofia i skrupulatnie realizowane cele. Jest to miejsce, które stało się letnim domem dla całej rzeszy młodych ludzi, promujące ich wszechstronny rozwój, nie tylko fizyczny, społeczny, ale również duchowy i personalny. Niniejsza praca powstała po to, aby czytelnik mógł zapoznać się ze specyfiką funkcjonowania obozów w Stanach Zjednoczonych i dzięki temu czerpać inspiracje przy tworzeniu tego typu instytucji. Zgromadzony materiał badawczy może stać się punktem wyjścia dla osób chcących przenieść pewne elementy funkcjonowania obozu na grunt polski. Jest doskonałym źródłem wiedzy dla badaczy podejmujących tematykę zorganizowanego wypoczynku dla dzieci i młodzieży. Praca ukazuje nie tylko fakty dotyczące powstawania i działania obozu sportowego, ale również przeżycia które towarzyszyły młodym ludziom podczas przebywania w nim.

Macierzyństwo jest jedną z najważniejszych ról społecznych w życiu kobiety. Przygotowanie do podjęcia tej trudnej roli rozpoczyna się już we wczesnym dzieciństwie. Macierzyństwo to coś znacznie więcej niż jedynie „bycie matką”, wydanie na świat potomstwa. Jest to zespół wszystkich cech właściwych matce, naturalnie wrodzone uzdolnienia, dziedziczna i niezmienna tendencja organizmu. Macierzyństwo rozpatrywane jest na wielu szczeblach: biologicznym – samo poczęcie dziecka, społeczno- pedagogicznym – wychowanie oraz wykształcenie potomstwa, filozoficzno- socjologicznym - przygotowanie do życia w społeczeństwie, wyrobienie zdrowych zachowań, umożliwienie podjęcia ról społecznych. Wraz z podjęciem tak trudnej i złożonej roli, jaką jest bycie matką, powstaje też zespół specyficznych oczekiwań, które obejmują, nie tylko rodzinę, partnerów, czy małżonków, ale również odnoszą się do instytucji państwowych i ogółu społeczeństwa. Oczekiwania te wynikają z nowych doświadczeń, jakie rodzą się w obliczu macierzyństwa i ewoluują wraz ze zmianami zachodzącymi w życiu młodej matki i jej dziecka. Warto je zatem uczynić przedmiotem eksploracji badawczej. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy poświęcony jest analizie pojęcia „macierzyństwa” oraz jego roli w życiu młodej matki. W tej części opisana została istota samego pojęcia „macierzyństwa”, jego kulturowe i społeczne postrzeganie oraz rola, jaką pełni w życiu rodzica. Drugi rozdział odwołuje się do oczekiwań młodych matek w sytuacji narodzin dziecka. Rozdział obejmuje analizę procesu adaptacji do roli matki, macierzyńskie postrzegania dziecka oraz problematykę oczekiwań młodych rodziców wobec środowiska rodzinnego i społecznego w sytuacji narodzin dziecka. Trzeci rozdział dotyczy kwestii metodologicznych. W jego skład wchodzi przedmiot i problematyka badań własnych oraz opis procedury badawczej. W czwartym rozdziale, który obejmuje badania empiryczne opisałam sytuację rodzinną badanych matek, reakcje środowiska rodzinnego i społecznego na ciążę respondentek oraz związany z nimi stosunek do narodzonego dziecka. W dalszej części rozdziału zawarte są informacje na temat przesłanek zajścia w ciążę, doświadczenie przebiegu ciąży przez badane kobiety oraz opis sytuacji problemowych i związanych z nimi oczekiwań młodych matek w stosunku do rodzinny oraz ogółu społeczeństwa. Praca zakończona jest podsumowaniem wyników badań oraz sformułowaniem wniosków o charakterze praktycznym. Mam nadzieję, że przeprowadzone przeze mnie badania oraz uzyskane dane posłużą jako wskazówki dla młodych kobiet, oczekujących narodzin dziecka.

Wybór tematu jakim jest ,,Rekonwalescencja fizyczna i psychiczna osób po wypadkach” nie jest przypadkowy. Każdy człowiek w swoim życiu zmaga się z wieloma przeciwnościami losu, które towarzyszą jemu lub najbliższym. Wyżej wymieniony temat towarzyszy mi od ponad roku czasu, gdy mój brat uległ wypadkowi komunikacyjnemu po którym stał się osobą niepełnosprawną. Stąd też wynika zainteresowanie oraz chęć zrozumienia mechanizmów fizycznych oraz psychicznych jakie zachodzą u takiego człowieka, nie pomijając oczywiście faktu, że każdy przypadek jest inny. Na początku swojej pracy skupiłam się na przedstawieniu statystyk na podstawie Raportu Stanu Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego w Polsce w 2014 roku, aby uzmysłowić czytelnikowi pracy o jakich liczbach jest mowa, jeżeli chodzi o wypadki komunikacyjne. Mimo tego, że jest ich mniej niż w roku poprzednim, cały czas przez ludzką głupotę i nieostrożność ginie lub zostaje kaleką zbyt wielu niewinnych ludzi. Rozdział drugi skupia się na psychicznym stanie oraz zachodzących po kolei u człowieka po wypadku etapów radzenia sobie z niepełnosprawnością nabytą. Jest to duży problem, a w sposób dosadny opisuje go Tamara Dembo mówiąc, że: ,,Wszyscy zarówno osoby niepełnosprawne, jak i specjaliści wierzą, że z procesem rehabilitacji związane są jakieś problemy psychologiczne. Jednocześnie formułowane są przez nich oczekiwania, że psycholog posiada gotowe rozwiązanie dla tych problemów. W rzeczywistości naukowa wiedza psychologiczna rzadko jest przydatna w rehabilitacji. Niepowodzenia w stosowaniu tej wiedzy są często tłumaczone jako wynik trudności w przekładaniu wiedzy teoretycznej na praktyczne działania, dopasowanie pojęć naukowych do konkretnych spraw i specyficznych przypadków.” Jednak o tym, że wiedza naukowa od czasów wspomnianych wyżej słów bardzo się wzbogaciła zapewnia Stanisław Kowali, który w swoim podręczniku sygnalizuje iż: ,,Współczesna psychologia rehabilitacji potrafi opisać i wyjaśnić zróżnicowanie funkcjonowania osób niepełnosprawnych z dużo większą wnikliwością.” Trzeci rozdział opisuje rekonwalescencje fizyczną osób po wypadkach, które nabyły niepełnosprawność. Wymieniłam ważne sfery fizyczności człowieka, które razem z ciałem nabierają statusu niepełnosprawności i wielu rzeczy w funkcjonowaniu codziennym muszą nauczyć się na nowo, a przynajmniej w inny sposób. Poruszam również ważny temat, który dotyczy seksualności u takich osób oraz bliskości i relacji z innymi ludźmi. Ostatni rozdział poświęcony jest metodologii oraz badaniom, które przeprowadziłam w tym temacie z osobami po wypadkach.

We współczesnym świecie coraz częściej społeczeństwa zainteresowane są polepszaniem swojego życia. W dobie przemian naszego kraju postanowiłam zainteresować sie młodymi kobietami w Polsce, jak one radzą sobie ze zmianami nie tylko mentalnymi ,ale równiez społecznymi ,ekonomicznymi ,politycznymi. Młode kobiety w wieku 20-25lat wydawałoby sie powinny sie jeszcze uczyć, przygotowywać do życia w dorosłości , do życia w rodzinie, do zycia zawodowego,społecznego, tymczasem jest inaczej. Głównym celem mojej pracy,moich badań było rozpatrzenie i rozpoznanie czynników warunkujących jakość życia oraz aspiracji zawodowych kobiet w wieku 20-25 lat. Na teren moich badań wybrałam swój region zamieszkania i nauki ,a mianowicie region dolnośląski i miasto Wrocław. W wiekszości moje respondentki to studentki studiów zaocznych oraz znajome i ich znajowe.W rozdziale 1 opisałam dorosłość, jakość życia i aspiracje zawodowe kobiet w ujęciu litaratury.W 2 rodziale to metodologiczne podstawy badan.Z problemu głownego wynikły 4 problemy szczegółowe, a mianowicie:1.Jakie rolę w rodzinie pełnią badane kobiety ?, 2.Jakie czynniki zdaniem respondentek warunkiuja jakość życia? 3.Jaki wpływ na badane kobiety maja aspiracje zawodowe, 4. W jaki sposób praca i kariera zawodowa warunkuje aspiaracje zawodowe ankietowanych kobiet? Ostatni rozdział to analiza badan własnych raz moje wnioski.

Współczesna rola dziadków w relacjach z małymi dziećmi to moja praca magisterska traktująca o roli dziadków w rodzinie, relacjami jakie panują między dziadkami a pozostałymi członkami rodziny, zwłaszcza dziećmi. W toku badań starałam się ustalić: -jakie role społeczne rodzina nakłada na seniorów -jakie role pełnią dziadkowie w życiu ich wnuków -jakie relacje panują między seniorami, a juniorami w rodzinie. Moja praca zawiera wstęp, 6 rozdziałów, bibliografię, spis fotografii i załączniki. Rozdział pierwszy opisuje miasteczko Złoczew- jako teren moich badań. Rozdziała drugi traktuje o rodzinie, jej pojęciu, funkcjach i typach współczesnych rodzin. Kolejny rozdział zatytułowany jest "Senior we współczesnej rodzinie" i zawiera informacje o miejscu i roli, funkcjach i relacjach dziadków z wnukami (małymi dziećmi do 10 roku życia). Rozdział czwarty to rozdział metodologiczny, w którym uwzględniłam wykorzystywaną przez siebie w trakcie badań metodę sondaży diagnostycznego, oraz technikę którą się posługiwałam, jaką jest połączenie wywiadu z obserwacją. Rozdział piąty prezentuje wynik moich badań. Zamieszczone jest w nim dziesięć przykładów różnych ról i relacji jakie panują między seniorami a juniorami w rodzinie. Rozdział szósty- ostatni, zawiera moje wnioski i spostrzeżenia, które dotyczą między innymi prawidłowości, że im relacje dziadków z członkami rodziny są bardziej zacieśnione tym więcej ról społecznych dziadkowie wypełniają wobec dzieci i większy udział jest dziadków z życiu wnuków.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z uzależnieniem alkoholowym oraz współuzależnieniem. Ze względu na skalę problemu obecnie zarówno temat alkoholizmu, jak i współuzależnienia znajduje się w kręgu zainteresowań naukowców. Dlatego też zmierzano do poznania i opisania życia rodzinnego w rodzinach dotkniętych problemem alkoholowym. W badaniach empirycznych opartych na strategii jakościowej wykorzystano metodę wywiadu narracyjnego. Badanymi były osoby współuzależnione – partnerzy bądź potomkowie osób uzależnionych od alkoholu. Analiza wyników badań empirycznych wskazuje, iż życie w rodzinie, która wśród swych członków posiada osobę uzależnioną, jest dla badanych powodem posiadania wielu problemów w sferze prywatnej. Dotyczy to zarówno dzieci dorastających przy uzależnionym rodzicu, jak i partnerów życiowych.

Problematyka mojej pracy dotyczy dzieci z rodzin niepełnych w wieku szkolnym, które przejawiają trudności szkolne, niepowodzenia i towarzyszące im zaburzenia zachowania. Obszarem problematyki jest także spektrum związane z rozwojem i funkcjonowaniem psychospołecznym owych dzieci. Poruszam temat dotyczący tego jak sobie radzą w sytuacjach konfliktowych, jakie nawiązują relacje społeczne, wyrażają emocje i jakie mają trudności w uczeniu się. Głównym problemem badawczym mojej pracy jest pytanie: jakie trudności szkolne mają dzieci z rodzin niepełnych na etapie szkoły podstawowej? Aby odpowiedzieć na nie przeprowadziłam badania jakościowe w szkole podstawowej. Dla potrzeb niniejszej pracy posłużyłam się metodą indywidualnych przypadków, a technikami badawczymi był wywiad, uzupełniony analizą dokumentów. Wywiad przeprowadziłam z pięcioma uczniami klas 4 – 6 oraz z ich nauczycielami/wychowawcami. Przeprowadzone badania pozwoliły mi bliżej przyjrzeć się temu, jakie trudności szkolne przejawiają dzieci. Ponadto, mogłam dokonać subiektywnej oceny efektywności szkoły, jako miejsca pomocy i wsparcia dla uczniów.

Rozwój to przede wszystkim zmiany, które zachodzą w dziecku w wyniku kumulowania się doświadczeń, jakie podejmuje w okresie dorastania. Rozwój to także procesy oraz właściwości, które zachodzą w dziecku w toku uczenia się, to zmiany, dzięki którym wzrasta poziom inteligencji dziecka, jest to także nauka oraz przyswajanie zdolności. Natomiast zabawa jest aktywnością, w której dziecko rozwija swoje pomysły, wprowadza własne wyobrażenia. Dzięki zabawie dziecko w bardzo łatwy sposób uczy się nowych zachowań, nowych zasad panujących w danej grze, zabawie. Podczas zabawy dziecko rozwija się pod każdym aspektem, rozwija swój umysł, zdobywa nowe wiadomości, dzięki temu prostemu zabiegowi jakim jest zabawa, przygotowuje się do doli dorosłego człowieka. Celem mojej pracy było określenie rozwoju poprzez zabawę w opinii rodziców oraz nauczycielek z przedszkola nr 50 „Mały Kolejarz” przy ulicy Dyrekcyjnej 15 we Wrocławiu. Zadaniem zarówno rodziców jak i nauczycielek, było stwierdzenie czy poprzez zabawę dziecko jest w stanie się rozwijać, pogłębiać swoją wiedzę oraz ogólny rozwój psychiczny, fizyczny oraz umysłowy Moja praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy, to rozdział teoretyczny, który przedstawia różne definicje rozwoju. Zostało również ukazane pojęcie rozwoju w ujęciu różnych nauk, przez przedstawicieli danej kategorii nauki. Rozdział drugi zawiera wiedzę o zabawie. Zostały w nim opisane równe definicje zabawy, w których opisałam także rodzaje zabaw, począwszy od zabaw dydaktycznych, a kończąc na ruchowych, manipulacyjnych, konstrukcyjnych oraz tematycznych. W trzecim rozdziale zostały przeze mnie przedstawione podstawy metodologiczne pracy. Opisałam w nim przede wszystkim cel mojej pracy, metody oraz techniki badań. Zostały w nim opisane i przedstawione problemy główne, oraz problemy szczegółowe. Wskazane zostały również problemy i hipotezy badawcze, które kończą charakterystyka terenu i przebieg badań. Rozdział czwarty zawiera analizę wyników badań własnych, w którym została przedstawiona wiedza dotycząca rozwoju dzieci poprzez zabawę w opinii rodziców oraz w ujęciu nauczycielek. Następnie zostały przedstawione wnioski oraz zakończenie pracy, które zostały zakończone bibliografią, spisem tabel oraz aneksami.

W mojej pracy magisterskiej podejmuję temat leworęczności. Celem pracy jest sprawdzenie jak ludzie leworęczni radzą sobie ze swoją leworęcznością w życiu codziennym, instytucjach oświatowych i pracy. Praca zawiera dwa rozdziały teoretyczne, metodologię oraz analizę badań. W pierwszym rozdziale opisała medyczne znaczenie leworęczności i lateralizacji. Wyjaśniłam pojęcie i genezę obu tych zjawisk oraz jaka jest częstotliwość występowania leworęczności. Opisałam jak wygląda rozwój lateralizacji w trakcie życia dziecka oraz jej modele. W zakończeniu tego rozdziału opiszę jakie trudności mogą napotkać osoby leworęczne. W rozdziale drugim skupiłam się na stereotypach oraz jaka jest różnica pomiędzy piętnem, dyskryminacją oraz uprzedzeniem. Wyjaśniłam jak inne kultury i religie odnoszą się do zjawiska leworęczności. Przedstawiłam również jakie korzyści i zalety niesie ze sobą leworęczność oraz jej wady. Rozdział trzeci to metodologia badań. Opisałam w niej cele i problemy badawcze oraz scharakteryzowałam paradygmat, metody, techniki i narzędzia badawcze. W tym rozdziale tym opisałam również przebieg badań i charakterystykę osób badanych. Rozdział trzeci to analiza i interpretacja badań, które przeprowadziłam wśród osób leworęcznych. Zawiera on trzy podrozdziały. Pierwszy z nich pokazuje jak ludzie leworęczni doświadczają swoją leworęczność w życiu codziennym. Drugi podrozdział opisuje postawy innych ludzi wobec osób badanych, natomiast ostatni, trzeci podrozdział opisuje jakie emocje towarzyszą osobom leworęcznym w związku z ich leworęcznością. Ostatnia część pracy zawiera wnioski, bibliografię, załączniki ( w tym transkrypcję przeprowadzonych wywiadów).

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi to dość kontrowersyjne zaburzenie. Problematyka mojej pracy dotyczy w głównej mierze funkcjonowania dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi w środowisku szkolnym. Zajęłam się problemem adaptacji tych uczniów w środowisku szkolnym. Dzieci z ADHD zmagają się z wieloma innymi problemami, o których jest również wspomniane w pracy. Zespół ADHD wymaga kompleksowej diagnozy. Bardzo często zdarza się, że współwystępuje on z innymi zaburzeniami. Dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi mają problemy z rozwojem sensorycznym, motorycznym. Występują u nich deficyty poznawcze oraz zaburzenia w komunikacji z innymi. Niejednokrotnie ich samoocena jest zdecydowanie zaniżona, a ich osobowość i temperament wybuchowy. Problemy z jakimi zmagają się te dzieci skłoniły mnie do badań dotyczących ich adaptacji w środowisku szkolnym. W związku z tym badania zostały przeprowadzone w Szkole Podstawowej nr 6 w Świdnicy, Szkole Podstawowej nr 8 w Świdnicy oraz w Zespole Szkół Specjalnych Przyszpitalnych w Wałbrzychu.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest „Funkcjonowanie społeczne i trudności szkolne ucznia z dysleksją rozwojową w szkole podstawowej”. Składa się ona z pięciu rozdziałów – trzech teoretycznych i dwóch poświęconych badaniom. Zależało mi przede wszystkim na wykazaniu problemów w nauce ucznia dyslektycznego oraz w jaki sposób nawiązuje relacje rówieśnicze w środowisku szkolnym. W pierwszej kolejności skupiam się na terminologii dysleksji rozwojowej, definiuję czym są specyficzne trudności w uczeniu się. Dokonuję przeglądu badań nad tym zjawiskiem oraz analizuję, jak zmieniała się definicja na przestrzeni lat. Wymieniam też przyczyny powstawania dysleksji oraz jej typy, po czym poddaję analizie jej symptomy. Opisuję na czym polegają zaburzenia funkcji wzrokowej, słuchowej, ruchowej i procesu lateralizacji, a następnie omawiam, jak wygląda diagnoza dysleksji rozwojowej. Następnie omawiam rozwój i funkcjonowanie psychospołeczne dziecka z dysleksją rozwojową, przede wszystkim rozwój sensoryczny i ruchowy takiego dziecka i jego funkcje percepcyjne i poznawcze. Analizuję inteligencję i możliwości poznawcze dziecka z dysleksją rozwojową. Omawiam najczęstsze problemy, z jakimi zmagają się takie dzieci podczas komunikowania się z innymi oraz jak wygląda wyrażanie przez nich emocji i ich rozwój społeczny. Opisuję również jak wygląda zabawa dziecka dyslektycznego, wymieniam jej rodzaje oraz omawiam te, które najbardziej wspierają rozwój takiego dziecka. W mojej pracy zawarte są też informacje o adaptacji społecznej i trudnościach szkolnych ucznia z dysleksją rozwojową. Poddaję analizie jego ścieżkę edukacyjną, wyjaśniam na czym polega dostosowanie wymagań nauczania oraz postępowanie terapeutyczne. Analizuję nawiązywanie relacji społecznych przez dziecko z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Omawiam trudności adaptacyjne w szkole uczniów ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, opisuję fazy nieprawidłowości w sferze funkcjonowania społecznego. Wymieniam i opisuję metody terapeutyczne, które mają na celu wspomaganie funkcjonowania społecznego takiego ucznia w środowisku szkolnym. Określam rolę nauczyciela w procesie edukacji ucznia z dysleksją rozwojową w środowisku szkolnym. Nauczyciel jest pierwszą osobą, która powinna zauważyć trudności w uczeniu się dziecka i zapewnić mu odpowiednią pomoc. W rozdziale metodologicznym definiuję cel mojej pracy, którym jest określenie funkcjonowania społecznego i trudności szkolnych ucznia z dysleksją rozwojową w szkole podstawowej. Tworzę problem główny, a następnie 10 problemów szczegółowych. Omawiam metodę indywidualnych przypadków, którą się posługuję. Kolejno opisuję co to są techniki i narzędzia badawcze. Wybrana przeze mnie metoda, posługuje się takimi technikami jak wywiad, obserwacja i analiza dokumentów osobistych. W swojej pracy zastosowałam wywiad jawny, indywidualny, kierowany, skategoryzowany, pogłębiony, natomiast wykorzystaną techniką jest analiza dokumentów osobistych. Dokume

Problematyka podjęta w pracy dotyczy funkcjonowania psychospołecznego dzieci z nadruchliwością w środowisku przedszkolnym. Problem rozwoju psychospołecznego dzieci z nadruchliwością w środowisku przedszkolnym stanowi bardzo obszerny i wielopłaszczyznowy temat. Potwierdzeniem tego stała się analiza dostępnej literatury w ujęciu teoretycznym i przeprowadzone badanie w oparciu o wywiady i obserwacje dzieci w wieku przedszkolnym. Celem badań było określenie wpływu uczestnictwa dziecka z nadruchliwością w środowisku przedszkolnym na jego rozwój psychospołeczny. Dzieci z nadruchliwością wykazują liczne problemy wychowawcze i adaptacyjne w środowisku przedszkolnym. Związane są one z deficytami i dysfunkcjami w rozwoju sensorycznym, poznawczym, ruchowym i percepcyjnym. Dużym utrudnieniem jest także labilność emocjonalna, impulsywność i nadmierna aktywność. Dzieci mają problem z nawiązywaniem kontaktów interpersonalnych.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z uwarunkowaniami terapii odwykowej osób z nakazu sądowego. Osoby uzależnione od alkoholu istnieją na całym świecie, we wszystkich środowiskach. Przyczyny motywy oraz skutki spożywania alkoholu przez wielu ludzi są zróżnicowane. Leczenie osób uzależnionych powinno być przeprowadzone w warunkach, które zapewnią choremu bezpieczeństwo oraz dystans niezbędny do radzenia sobie z problemem. Dlatego też zmierzano do poznania uwarunkowań terapii odwykowej osób z nakazu sądowego. Sprawdzenia jakie są formalne podstawy do wydania sądowego nakazu leczenia oraz jaka jest sytuacja rodzinna osoby uzależnionej a także jaka jest geneza, przebieg choroby alkoholowej i jak przebiega proces terapii. W badaniach opartych na metodzie analizy dokumentów z wykorzystaniem techniki formalnej analizy dokumentów wykorzystano 36 dokumentów pacjentów skierowanych na leczenie odwykowe w poradni leczenia uzależnień. Analiza wyników badań wskazuje, iż terapia odwykowa jest bardzo trudnym i długotrwałym procesem. Formalną podstawą do wydania sądowego nakazu leczenia jest wniosek skierowany do sądu przez Gminną Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych oraz Prokuraturę Rejonową. Sytuacja rodzinna osób uzależnionych jest trudna, gdyż bardzo często rodzice tych osób nadużywają alkoholu lub już nie żyją. Inicjacja alkoholowa osób badanych nastąpiła po uzyskaniu przez nich pełnoletności.

Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z funkcjonowaniem subkultur młodzieżowych w opinii uczniów. Celem badań jest zbadanie wiedzy uczniów szkół gimnazjalnych na temat subkultur młodzieżowych, jakich rzeczywistych zagrożeń mogą doświadczać w związku z tym zjawiskiem. Subkultury stanowią bardzo ważny temat pedagogiczny, ponieważ skala tego zjawiska w drastyczny sposób rośnie. Dlatego też zmierzano do poznania opinii uczniów na temat motywów przynależności do subkultur, przejawów negatywnych zachowań oraz postaw gimnazjalistów wobec członków subkultur. Badania empiryczne oparte są na metodzie sondażu diagnostycznego, z wykorzystaniem techniki ankiety. Analiza wyników badań empirycznych wskazuje, iż badani uczniowie wykazują krytyczny stosunek wobec członków subkultur. Potrafią wskazać negatywne zachowania grup subkulturowych oraz przyczyny utożsamiania się z nimi. Z uzyskanych danych empirycznych można wywnioskować, że na postawy młodzieży w wieku szkolnym, w dużej mierze mają wpływ rówieśnicy, środowisko szkolne, telewizja oraz Internet.

Problematyka niniejszej pracy odnosi się do relacji interpersonalnych we własnej rodzinie osób z syndromem Dorosłych Dzieci Alkoholików. Rozważania teoretyczne obejmują takie aspekty, jak: systemowe ujęcie rodziny, alkoholizm, współuzależnienie. Są to zasadnicze czynniki, które mają wpływ na funkcjonowanie w dorosłym życiu, osób pochodzących z rodzin alkoholowych. Dość często nie potrafią one sprostać wyzwaniom życia poza nią. Przyczyn należy doszukiwać się w nieprawidłowym procesie wychowania. Specyfika rodziny, toksyczne schematy działań, nieumiejętne wykonywanie wyznaczonych ról społecznych, brak zachowań społecznie aprobowany i wiele innych decydują o sposobie spostrzegania własnego Ja. Osoby z syndromem Dorosłych Dzieci Alkoholików przejawiają problemy na różnych płaszczyznach życia. Dzięki pomocy wykwalifikowanej kadry specjalistów, odpowiednio dobranych terapii oraz wsparcia bliskich, jednostki są w stanie pogodzić się z przykra przeszłością. Są gotowi trwać w rzeczywistości z myślą o przyszłości. Zaprezentowane badania ukazały rolę, jaką odgrywa rodzina w procesie socjalizacji. Niezaprzeczalnym wydaje się fakt, iż to właśnie wpływ rodziny pierwotnej jest znaczący w kształtowaniu osobowości, a także nabywaniu kompetencji społecznych przez dorastające dzieci. To ona jest pierwszym źródłem informacji o relacjach interpersonalnych. Rodziny alkoholowe mogą przyczynić się do pozytywnego budowania owych relacji we własnych rodzinach osób z syndromem Dorosłych Dzieci Alkoholików. Gdyż niechęć do powielania negatywnych schematów jest niebywale motywująca. Niekiedy jednak oddziaływanie toksycznej rodziny jest na tyle silne, iż wyrządza ono u jednostki ogromne szkody fizyczne lub psychiczne, które wpływają na jakość relacji interpersonalnych we własnej rodzinie.