Problematyka pracy obejmuje zagadnienia związane z procesem życiowym uzależnionych w którym dochodzą do momentu punktu zwrotnego czyli decyzji o poddaniu się terapii odwykowej. Głównym celem było wskazanie kluczowych motywów podejmowania terapii przez jednostki uzależnione od alkoholu. Potrzeba analizy problemu wynikała przede wszystkim z rosnącej liczby osób uzależnionych od alkoholu. Uwaga została zwrócona na istotę problemu alkoholowego. W pracy zmierzano do poznania motywów podjęcia terapii przez osoby, które borykają się z uzależnieniem od alkoholu. Przyjęto strategię jakościową. Metodą badawczą jaka została wykorzystana w pracy to metoda wywiadu narracyjnego. Grupa badanych to dziesięć osób, uczęszczających do Poradni Leczenia Uzależnień. Z analizy przeprowadzonych badań empirycznych wynika iż, głównym czynnikiem i najsilniej motywującym wpływającym na podjęcie terapii była rodzina. W mniejszym stopniu, ale też ważnym na decyzję o podjęciu terapii jest sytuacja zawodowa; jak wizja utraty pracy lub stanowiska. Grupa badanych krytycznie odnosi się do sądowego nakazu leczenia odwykowego, traktując to jako ostateczność, ale też doceniają jako wielką zmianę w ich życiu.

Praca ta jest próbą odpowiedzenia na pytania dotyczące motywów podejmowania nauki na studiach podyplomowych w średniej dorosłości, w oparciu o wyniki badań T. Aleksandra (2009), A. Majewskiej-Kafarowskiej (2011) oraz A. Bakoty (2012). Składa się ona ze wstępu, czterech rozdziałów oraz zakończenia. Pierwszy rozdział charakteryzuje średnią dorosłość, uwzględniając jej kryzysy i potencjał rozwojowy. Rozdział drugi przedstawia różne rodzaje teorii motywacji edukacyjnych m.in. M. Crowder i K. Pupynin, K. P. Cross, ale również twierdzenie V. H. Vroom'a oraz model stawania się dorosłym studentem B. Cocklin’a. Rozdział trzeci poświęcony jest charakterystyce studiów podyplomowych w oparciu o dane statystyczne Głównego Urzędu Statystycznego. Czwarty rozdział zawiera analizę konkretnych motywacji opartych na przykładach autentycznych wypowiedzi respondentek z artykuły A. Majewskiej – Kafarowskiej oraz z publikacji A. Bakoty. Zakończenie pracy składa się z obszernego podsumowania wszystkich powyższych rozdziałów oraz zebrania w jeden schemat wszystkich czynników zewnętrznych oraz wewnętrznych wpływających na motywację do podjęcia studiów podyplomowych ludzi dorosłych.

Tematem mojej pracy oraz tym na czym się w niej skupiam, są motywy podejmowania aktywności edukacyjnej przez młodych dorosłych. Początkowo, w pierwszym rozdziale zawarłam rozważania teoretyczne na temat motywacji oraz jej źródeł. Następnie starałam się przedstawić powiązanie między teorią związaną z motywacją a aktywnością edukacyjną. Wspomniałam między innymi o humanistycznej teorii Maslowa, teorii instynktów czy popędów. Oprócz tego przedstawiłam dwie teorie andragogiczne Mary Crowder i Kate Pupynin oraz Patrycji Cross, gdzie w obu przypadkach starałam się zwrócić uwagę na zasadniczy wpływ wcześniejszego doświadczenia człowieka, powiązanego z edukacją. W ostatnim rozdziale skupiłam się na ukazaniu specyfiki okresu wczesnej dorosłości oraz poruszyłam kwestię osobowości (wielka piątka) w powiązaniu z aktywnością edukacyjną. Pisałam również o potrzebach i celach młodych dorosłych, które mogą być zaspokojone dzięki edukacji.

W mojej pracy magisterskiej postanowiłam sprawdzić jakie motywy nakłaniają kobiety w różnym wieku do korzystania z usług doradców alternatywnych. W pierwszym rozdziale opisałam krótko czym jest poradnictwo. Następnie opisałam początki oraz rozwój wróżbiarstwa, w tym astrologii i numerologii. Dalej zdecydowałam się omówić definicje i rodzaje wróżbiarstwa. Skupiłam się jednak tylko na tych najpopularniejszych, czyli: wróżeniu z kart, wróżeniu z dłoni, horoskopach, numerologii oraz wróżeniu z marzeń sennych. Uważam, że są to rodzaje, po które ludzie sięgają najchętniej. W kolejnych podrozdziałach skoncentrowałam się na wróżbiarstwie w świecie współczesnym, czyli przede wszystkim skupiłam się na sylwetkach największych wróżbitów świata. Opisałam również motyw samospełniającej się przepowiedni, czyli fakt, że ludzkie nastawienie ma bardzo duży wpływ na to jak zostanie odebrana porada alternatywna. Następnie postanowiłam zastanowić się nad tym czy i dlaczego horoskopy i przepowiednie są uważane za trafne. Posłużyłam się tutaj kilkoma ciekawymi eksperymentami, które badały ten przypadek dużo wcześniej. Zastanawiający jest dla mnie również fakt czy wróżki i wróżbici posiadają nadprzyrodzone moce, czy też po prostu są świetnymi manipulatorami. W drugim rozdziale skoncentrowałam się na części metodologicznej. Omówiłam swój cel i przedmiot badań, nie zapominając o zdefiniowaniu ich. Napisałam również o problemie badawczym oraz ustaliłam swój, a do niego problemy szczegółowe. Na podstawie moich problemów badawczych wysnułam hipotezy. Następnie napisałam o metodzie sondażu diagnostycznego, o ankiecie oraz kwestionariuszu ankiety, który wykorzystałam w mojej pracy. Rozdział trzeci poświęcony został na analizę wyników badań. Omówiłam w nim pytania, które zawarłam w swojej ankiecie oraz odpowiedzi, jakie uzyskałam od respondentek. Na koniec napisałam wnioski, które wysunęłam po przeanalizowaniu wszystkich pytań. Napisałam dlaczego kobiety korzystają z usług doradców alternatywnych, w jakich momentach życia sięgają po te porady najczęściej. Opisałam również jakie efekty mogą przynieść dla kobiet porady alternatywne. Zastanawiałam się czy to dobrze, że korzystają one z usług doradców alternatywnych.

Problematyka niniejszej pracy dotyczy motywów podejmowania aktywności kulturalno-oświatowej przez skazanych w izolacji więziennej. Jest to praca teoretyczno-badawcza, składająca się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział porusza tematykę genezy zachowań przestępczych w świetle wybranych teorii. Prezentowane teorie wskazują na przypuszczalne czynniki, które mogą doprowadzić do ukształtowania się jednostki wykolejonej społecznie.Kolejno poruszana jest problematyka potencjału resocjalizacji w warunkach izolacji więziennej oraz działalności kulturalno - oświatowej jako formy pracy penitencjarnej ze skazanymi. Izolacja więzienna ma za zadanie chronić społeczeństwo przed osobami, wykazującymi zachowania przestępcze, jednocześnie separując przestępców od negatywnych wpływów środowiska, w którym przebywają; dzięki temu możliwe jest oddziaływanie na przestępców w przestrzeni pozbawionej złych bodźców. Działalność kulturalno-oświatowa, będąca jedną z form oddziaływań stosowanych w zakładach karnych, jest ostatnim zagadnieniem poruszanym w rozdziale teoretycznym. Przedstawione zostały metody pracy ze skazanymi w ramach tej formy. Najbardziej popularnymi w zakładach są: teatr, zajęcia muzyczne, zajęcia w świetlicy, biblioteka i gazetka więzienna oraz spotkania z gośćmi.W rozdziale drugim zaprezentowany został projekt procesu badawczego,który został zrealizowany na potrzeby niniejszej pracy. Badania zostały przeprowadzone metodą sondażu diagnostycznego, przy pomocy indywidualnie stworzonej ankiety. Grupą badawczą byli skazani z Zakładu Karnego dla recydywistów penitencjarnych nr 2 we Wrocławiu. Celem głównym było poznanie motywów podejmowania aktywności kulturalno-oświatowej skazanych w izolacji więziennej. Dla osiągnięcia wyznaczonego celu sformułowane zostały również cele szczegółowe, których celem było pogłębienie i doprecyzowanie uzyskanej wiedzy. Trzeci rozdział był rozdziałem empirycznym, w którym zostały umieszczone wyniki badań własnych. Dane zostały zaprezentowane na wykresach, w tabelach oraz poddane analizie jakościowej. Z uzyskanego materiału badawczego wynika, że motywacja skazanych jest zróżnicowana w zależności od wielu czynników. Istotne w podejmowaniu aktywności kulturalno-oświatowej są zarówno czynniki zewnętrzne, jak nagrody dyscyplinarne czy przedterminowe warunkowe zwolnienie, jak i korzyści wewnętrzne, jak chęć pracy nad sobą czy rozwijanie swoich zainteresowań. Dla szczegółowego zbadania podjętej problematyki zweryfikowana została wiedza skazanych na temat oferowanych w zakładzie zajęć z zakresu działalności kulturalno-oświatowej. Skazani wykazali się dużą wiedzą o organizowanych w zakładzie zajęciach, jednakże wiedza ta nie pokrywała się z chęcią uczestnictwa w nich. Badani skazani deklarowali również swoje preferencje odnośnie zajęć z kulturalno-oświatowych. Najbardziej pożądanymi zajęciami okazały się spotkania z gośćmi spoza zakładu. Zbadane zostały też subiektywne korzyści,jakie odczuwają skazani wskutek uczestnictwa w zajęciach

Motywowanie wychowanków do aktywnego spędzania czasu wolnego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym. Tematem mojej pracy jest: "Motywowanie wychowanków do aktywnego spędzania czasu wolnego w młodzieżowym ośrodku wychowawczym". Moja praca dotyczy adolescentów w wieku 15- 18 lat, gdyż stanowią oni zdecydowaną większość wychowanków tej placówki. Do placówki typu resocjalizacyjnego, czyli młodzieżowego ośrodka wychowawczego, zawitałam podczas praktyk w marcu 2014 r. Dzięki ponad rocznej współpracy z kadrą pedagogiczną w placówce, mogłam nabyć umiejętności potrzebne do pracy w roli wychowawcy grupy i pedagoga w tego typu placówce oraz nauczyć się dokonywania umiejętnej obserwacji występujących sytuacji w grupie i indywidualnych zachowań wychowanków. Na tej podstawie, temat mojej pracy licencjackiej stanowi stricte połączenie teorii z zaobserwowanymi przeze mnie trudnościami, dotyczącymi młodzieży znajdującej się w ośrodku wychowawczym. Podczas moich obserwacji zauważyłam, iż mimo szerokiej gamy zajęć i wkładu pracy wychowawczej kadry, wychowankowie nie widzą potrzeby umiejętnego i korzystnego dla swojego rozwoju oraz pozytywnych efektów na przyszłość, dobierania zajęć wypełniających ich czas wolny. Prawdopodobnie wynika to z braku motywacji, której w sobie nie wykształcili. Wszelkie motywy działania, wybór bardziej lub mniej interesujących ich zajęć jest uwarunkowany rozwojem moralnym i społecznym. Na młodzież w wieku adolescencji, której dotyczy moja praca, największy wpływ mają rówieśnicy i motywacja zewnętrzna,o czym mowa w części pracy dotyczącej rozwoju. Mimo to, właśnie w tym okresie powinna wykształcać się w nich wola działania indywidualnego, motywacja wewnętrzna, zapewniania sobie bytu, kreowania zajęć korzystnych dla siebie i prawidłowo postrzeganych przez otoczenie. Dlatego postanowiłam skupić się na tym problemie i wskazać wychowankom młodzieżowego ośrodka wychowawczego pomysły na aktywność oraz powody i sposoby motywacyjne. W trakcie jednego z moich ostatnich pobytów w placówce, tj. w terminie 7-11 maja 2015 roku, przeprowadziłam cykl zajęć pt.: „Gra o tron= Gra o moje życie”. Projekt ten pokazuje wychowankom, w jaki sposób mogą planować czas pozostający im do dobrowolnego wykorzystania, tak by zajęcia, którymi go wypełniają miały mierzalny i osiągalny cel oraz przyniosły dalekosiężne efekty. Cyklowi zajęć towarzyszyła zachęta, by młodzież sięgała do literatury, rozwijała zainteresowania, hobby, oraz nabywała umiejętności pozwalających prawidłowo wypełniać swoje role i funkcjonować w społeczeństwie, co z kolei związane jest z usamodzielnieniem się i doskonaleniem wykonywania czynności codziennych, niezbędnych do prowadzenia harmonijnego, w każdej dziedzinie, życia. Zajęcia, o których mowa wyżej, miały również na celu wzmocnienie poczucia własnej wartości, wiary w swoje możliwości, pokazanie plonu indywidualnego działania i współpracy w grupie oraz to, że wartościowe zajęcia w czasie wolnym, wyznaczanie sobie celów i

Tematem pracy jest motywowanie w procesie doskonalenia kompetencji pracowników. Celem pracy jest analiza znaczenia procesu motywowania poprzez rozwój potencjału pracowniczego oraz doskonalenie kompetencji. W pracy zostaje podkreślona podmiotowość i możliwość rozwoju pracownika jako wyznacznik zadowolenia, satysfakcji i efektywniejszej pracy. Praca omawia temat w różnych aspektach. W pierwszym rozdziale zostały opisane różne znaczenia i podejścia do motywowania pracowników. Dokonano również szczegółowej analizy systemu motywacyjnego oraz czynników motywacyjnych jako niezbędnych elementów procesu motywowania. Drugi rozdział porusza tematykę doskonalenia kompetencji jako aspektu edukacyjnego. Możliwość rozwoju zawodowego w organizacji została przedstawiona poprzez opisanie różnorodnych form doskonalenia kompetencji. Ostatni rozdział pracy jest opisem uwarunkowań skutecznego motywowania. Rozdział zostaje podsumowany ze względu na aspekty edukacyjne, których doświadcza pracownik jak i motywator w procesie motywowania. Praca w całości podkreśla znaczenie motywowania pracowników jako ważny element funkcjonowania organizacji. Miejsce pracy zostaje przedstawione nie tylko jako miejsce pełniące funkcję zarobkową, ale również jako miejsce odpowiednie do rozwijania kompetencji i potencjału pracownika.

Od pewnego czasu widoczny jest spadek liczby uczestników w organizacjach zrzeszających studentów, co przekłada się na zmniejszenie aktywności społecznej wśród młodych dorosłych. Jako studentka pedagogiki, na specjalności: edukacja dorosłych i marketing społeczny stworzyłam projekt, mający na celu zmotywowanie i zaangażowanie studentów do włączenia się w działania społeczne. Uważam bowiem, że aktywność społeczna młodego dorosłego jest bardzo istotnym czynnikiem kształtującym osobowość, umożliwia również poznanie swoich mocnych stron i ukierunkowanie na dalsze etapy życia. W pierwszym rozdziale omówiłam problematykę społeczeństwa obywatelskiego i aktywności społecznej, wyjaśniając ich definicje, opisując przejawy, funkcje oraz motywy i miejsca podejmowania działań. Poruszyłam również tematykę zadań rozwojowych okresu wczesnej dorosłości. Rozdział drugi skupia się wokół prezentacji projektu „Aplikujemy – Działamy – Tworzymy”. Przedstawiłam w nim sytuację problemową, opisałam swoje zamierzenia i cele oraz podjęłam się analizy środowiska Samorządu Studenckiego Uniwersytetu Wrocławskiego. Ostatni rozdział zawiera opis realizacji i ewaluacji całego projektu. Znajdują się w nim plany spotkań, proces ewaluacji całej pracy oraz wnioski i refleksje związane z pełnieniem przeze mnie funkcji organizatora projektu. Uzyskałam odpowiedź na sformułowane pytanie badawcze związane z realizacją projektu, tym samym zrealizowałam cele poniższego przedsięwzięcia. W moim przekonaniu mój projekt jest dobrym sposobem na z/motywowanie studentów do podejmowania szeroko pojmowanej aktywności. Mam nadzieję, że zaangażowanie i trud, jaki włożyłam w tę pracę, będą dalej owocować i pozwolą na motywowanie do działań coraz większej liczby studentów Uniwersytetu Wrocławskiego.

Tematyką mojej pracy licencjackiej jest zagadnienie motywowania pracowników w organizacji zorientowanej na wiedzę. Praca ta jest próbą teoretycznej analizy między innymi takich zagadnień jak: społeczeństwo wiedzy, społeczeństwo informacyjne czy pracownicy wiedzy. Staram się w niej również skupić na analizie takich zagadnień jak: organizacje zorientowane na wiedzę, mechanizmy motywacyjne czy też sposoby motywowania pracowników do efektywniejszej pracy. W pracy tej staram się potwierdzić tezę, iż jednym z najważniejszych zasobów sprawnie funkcjonującej organizacji czy przedsiębiorstwa są wykwalifikowani, odpowiednio zmotywowani pracownicy, czyli jednym słowem - zasoby ludzkie. Praca zmotywowanego pracownika przynosi bowiem korzyści nie tylko danej jednostce, ale również samemu przedsiębiorstwu, w którym ten pracownik funkcjonuje. Grupa odpowiednio wyspecjalizowanych pracowników może podnieść bowiem nie tylko jakość pracy, ale również znaczenie danej marki na rynku danej branży. Pracownicy wiedzy jako nowa grupa specjalistów oprócz oczywistych korzyści materialnych, finansowych, powinni być zatem motywowani przez swojego pracodawcę również w sposób szczególny - niematerialny, umożliwiający osobiste korzyści, jak rozwój jego kwalifikacji czy kompetencji.

Celem niniejszej pracy licencjackiej jest wskazanie zależności pomiędzy motywacją pracowników, a efektywnością ich pracy. W pracy oprócz ekonomicznych form motywowania pracowników przedstawione są również pozaekonomiczne formy wpływania na motywację. Praca podzielona została na trzy rozdziały. Pierwszy rozdział mówi o tym, czy jest motywacja, przedstawia najważniejsze teorie motywacji oraz strategie czy systemy motywacji. Oprócz ekonomicznych form motywacji opisane są również inne sposoby na zmotywowanie pracowników. W kolejnym rozdziale skupiam się na pojęciu efektywności, głównie na tym jak można zmierzyć efektywność pracowników. Przedstawione zostały liczne mierniki, które służą do pomiaru efektywności pracowników. W ostatnim rozdziale natomiast opisane są szkolenia, które nie dosyć, że podnoszą kwalifikację pracowników, to również motywują ich do lepszego wykonywania swojej pracy. Szkolenia organizowane dla pracowników stanowią bardzo ważny element rozwoju firmy. Dzięki szkoleniom firma zyskuje dobrze wykwalifikowanego pracownika, z dużą motywacją do pracy, co skutkuje większą efektywnością wykonywanej pracy. Podsumowując uważam, że motywacja pracowników ma bardzo duży wpływ na efektywność ich pracy. Mam nadziej, że moją praca udowadnia to stwierdzenie.

Powrót na rynek pracy przez osoby wykluczone społecznie jest istotnym problemem. Kwestia marginalizacji dotyka często osób po pięćdziesiątym roku życia. Niewątpliwie przyczyną, dla jakiej ludzie po ukończeniu pięćdziesiątego roku życia nie potrafią znaleźć pracy są stereotypy mówiące o ich niskiej wydajności i niedostatecznej aktywności zawodowej. Dodatkową przeszkodą i utrudnieniem z powrotem na rynek pracy, która może się pojawić, to zły stan zdrowia. Pojawia się także zjawisko samotności, której spowodowane jest często niską samooceną, oraz brakiem motywacji do podjęcia działań i chęci zmian. Ukazanie bezradności może prowadzić do samowykluczenia i tym samym zmniejsza szanse do powrotu na rynek pracy i uczestnictwie w życiu społecznym. Zainteresowanie społeczeństwa osobami po pięćdziesiątym roku życia, które zostały wykluczone społecznie z powodu swojego wieku i towarzyszącemu między innymi braku kompetencji jest małe. Stąd moja chęć do poruszenia tematu motywacji i aktywizacji, przedstawienie problemu i metod wsparcia. Uważam, że ludzie powyżej pięćdziesiątego roku życia mogą być wartościowymi pracownikami, ponieważ posiadają zdobywane przez wiele lat doświadczenie i jestem pewna, że ich udział w życiu zawodowym może przynieść wiele korzyści na rynku pracy. Celem pracy jest zaprezentowanie sposobów motywowania dla osób po pięćdziesiątym roku życia wykorzystywanych w poradnictwie i zaprojektowanie na tej podstawie działań pomocowych. Ich celem ma być wspieranie w przezwyciężeniu trudności powrotu na rynek pracy przez osoby po pięćdziesiątym roku życia, które wcześniej pracowały, a w skutek długotrwałego bezrobocia i krytyki innych ludzi straciły wiarę w swoje możliwości, a także motywację do samodzielnego radzenia sobie z pokonywaniem barier. Chciałabym, aby społeczeństwo zaakceptowało pokolenie 50+, tych, którzy nie posiadają wymaganych obecnie umiejętności czy też pożądanej mobilności zawodowej i z tego powodu mają problem w uzyskaniu zatrudnienia oraz określeniu swoich wartości i potencjału. Dyskryminacja powoduje odizolowanie się od społeczeństwa, z czym wiąże się bezradność w kontaktach zawodowych. Udzielenie pomocy w postaci warsztatów z motywacji może doprowadzić do akceptacji siebie. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym pt. Wykluczenie społeczne osób bezrobotnych po pięćdziesiątym roku życia omawiam szeroko problem wykluczenia, marginalizacji, jego przyczyny, oraz skutki. W tym rozdziale analizuje również rynek pracy i pomoc dla osób po pięćdziesiątym roku życia, świadczoną przez różne instytucje.W drugim rozdziale pt. Rola poradnictwa kariery w motywowaniu osób bezrobotnych 50+,omawiam zadania poradnictwa zawodowego. Druga ważna sprawa to motywowanie osób po pięćdziesiątym roku życia. W tym rozdziale przybliżam teorie motywacji, oraz kwestie pobudzania i kierowania uwagi na pracy. Tutaj ważną rolę odgrywa doradca, który ma aktywizować osobę bezradną zawodowo. Rozdział trzeci to prezentacja warsztatu dla osób bezrobo

Moja praca dotyczy motywowania dzieci do zachowań prospołecznych poprzez wykorzystanie zabawy. W pierwszym rozdziale skupiłam się na teoretycznym ukazaniu problematyki pracy, czyli charakterystyki rozwoju społecznego dziecka w wieku przedszkolnym, scharakteryzowaniu zabawy jako podstawowej aktywności dziecka w tym okresie oraz motywacji jako warunku uczenia się. W drugim rozdziale zawarłam projekt edukacyjny " Jestem dobrym Kolegą" oraz jego cele i założenia. Trzeci rozdział natomiast dotyczy ewaluacji moich działań edukacyjnych. Do pracy dołączony jest spis treści, wstęp, zakończenie oraz bibliografia.

Praca ma na celu zbadać zjawisko podejmowania dalszej edukacji wśród osób dorosłych, a co za tym idzie odpowiedzieć na pytanie: Jakie są motywacje, kierujące dorosłymi ludźmi do podjęcia dalszej edukacji? Przy okazji badań przeprowadzonych w celu odpowiedzi na to pytanie starałam się ustalić czym dla dorosłych jest edukacja, jakie były powody podejmowania przez nich dalszej edukacji oraz jakie czynniki uznają za wzmacniające, a jakie za osłabiające motywację do edukacji. Praca ta składa się z dwóch części: teoretycznej i badawczej. Część teoretyczna zawiera w sobie trzy rozdziały. Pierwszy z nich ma na celu przybliżenie oraz wytłumaczenie zjawiska dorosłości w naukowym ujęciu. Drugi rozdział natomiast skupia się na edukacji, trzeci na motywacji czyli definicjach, podstawowych pojęciach oraz typach. Część druga tej pracy składa się z celów badań, technik, metod, terenu oraz organizacji badań. Główną część stanowi opis badań własnych, w którym znajduje się analiza badań własnych czyli wywiadów z osobami dorosłymi w wieku od 25 do 35 lat.

W swojej pracy magisterskiej skupiłam się na syndromie Dorosłych Dzieci Alkoholików. Przedstawiłam kim są te osoby, jakie mają problemy oraz jakie oferowane są dla nich formy pomocy. Przedstawiłam również samo zjawisko uzależnienia od alkoholu, opisując jego przyczyny, skutki oraz kolejne fazy uzależniania się. Skupiłam się również na emocjach i inteligencji emocjonalne, które odgrywają dużą rolę w życiu każdego człowieka. W swoich badaniach przeprowadziłam dwa wywiady biograficzne z kobietami, które wychowywały się w rodzinie z problemem alkoholowym. Zależało mi, aby poznała motywy, jakie kierowały nimi podczas wyboru partnera życiowego.

Praca jest poświęcona tematyce motywacji ludzi dorosłych do podejmowania aktywności edukacyjnej w ciągu całego życia. W wyniku zmian na przestrzeni ostatnich lat, edukacja dorosłych urosła do rangi podstawowej i niezbędnej aktywności, która trwa przez całe życie człowieka. Ponowoczesność, charakteryzująca się wielością poglądów oraz stylów życia, sprawia, iż edukacja szkolna jest niewystarczająca, zważając na tempo zmian, jakie mają miejsce w społeczeństwie wiedzy. Tempo rozwoju społeczeństwa zmusza człowieka do permanentnego pogłębiania i poszerzania wiedzy, w celu świadomego funkcjonowania w zmiennej rzeczywistości.