Powrót na rynek pracy przez osoby wykluczone społecznie jest istotnym problemem. Kwestia marginalizacji dotyka często osób po pięćdziesiątym roku życia. Niewątpliwie przyczyną, dla jakiej ludzie po ukończeniu pięćdziesiątego roku życia nie potrafią znaleźć pracy są stereotypy mówiące o ich niskiej wydajności i niedostatecznej aktywności zawodowej. Dodatkową przeszkodą i utrudnieniem z powrotem na rynek pracy, która może się pojawić, to zły stan zdrowia. Pojawia się także zjawisko samotności, której spowodowane jest często niską samooceną, oraz brakiem motywacji do podjęcia działań i chęci zmian. Ukazanie bezradności może prowadzić do samowykluczenia i tym samym zmniejsza szanse do powrotu na rynek pracy i uczestnictwie w życiu społecznym. Zainteresowanie społeczeństwa osobami po pięćdziesiątym roku życia, które zostały wykluczone społecznie z powodu swojego wieku i towarzyszącemu między innymi braku kompetencji jest małe. Stąd moja chęć do poruszenia tematu motywacji i aktywizacji, przedstawienie problemu i metod wsparcia. Uważam, że ludzie powyżej pięćdziesiątego roku życia mogą być wartościowymi pracownikami, ponieważ posiadają zdobywane przez wiele lat doświadczenie i jestem pewna, że ich udział w życiu zawodowym może przynieść wiele korzyści na rynku pracy. Celem pracy jest zaprezentowanie sposobów motywowania dla osób po pięćdziesiątym roku życia wykorzystywanych w poradnictwie i zaprojektowanie na tej podstawie działań pomocowych. Ich celem ma być wspieranie w przezwyciężeniu trudności powrotu na rynek pracy przez osoby po pięćdziesiątym roku życia, które wcześniej pracowały, a w skutek długotrwałego bezrobocia i krytyki innych ludzi straciły wiarę w swoje możliwości, a także motywację do samodzielnego radzenia sobie z pokonywaniem barier. Chciałabym, aby społeczeństwo zaakceptowało pokolenie 50+, tych, którzy nie posiadają wymaganych obecnie umiejętności czy też pożądanej mobilności zawodowej i z tego powodu mają problem w uzyskaniu zatrudnienia oraz określeniu swoich wartości i potencjału. Dyskryminacja powoduje odizolowanie się od społeczeństwa, z czym wiąże się bezradność w kontaktach zawodowych. Udzielenie pomocy w postaci warsztatów z motywacji może doprowadzić do akceptacji siebie. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym pt. Wykluczenie społeczne osób bezrobotnych po pięćdziesiątym roku życia omawiam szeroko problem wykluczenia, marginalizacji, jego przyczyny, oraz skutki. W tym rozdziale analizuje również rynek pracy i pomoc dla osób po pięćdziesiątym roku życia, świadczoną przez różne instytucje.W drugim rozdziale pt. Rola poradnictwa kariery w motywowaniu osób bezrobotnych 50+,omawiam zadania poradnictwa zawodowego. Druga ważna sprawa to motywowanie osób po pięćdziesiątym roku życia. W tym rozdziale przybliżam teorie motywacji, oraz kwestie pobudzania i kierowania uwagi na pracy. Tutaj ważną rolę odgrywa doradca, który ma aktywizować osobę bezradną zawodowo. Rozdział trzeci to prezentacja warsztatu dla osób bezrobo

Skuteczna komunikacja interpersonalna definiowana jest jako kontakt, który zdarza się wówczas, gdy każda z zaangażowanych stron mówi i słucha w sposób maksymalizujący, to co osobiste. Jest bardzo ważnym elementem w pracy doradcy, a udzielenie porad rodzajem kontaktu, w którym doradca namawia, przekonuje, oddziałuje na poglądy czy uczucia klienta. Dobry doradca to osoba mająca bezustanny kontakt z innymi ludźmi. Powinien zatem wyróżniać się wieloma cechami, które dopomogą w uzyskaniu sukcesu w relacji poradniczej.Cechy o których mowa to z pewnością cierpliwość, czy umiejętności empatyczne. Ważne są również umiejętności porozumiewania się z drugim człowiekiem oraz słuchania drugiej strony, interpretowania wypowiedzi, w taki sposób, aby klient czuł że doradca jest w pełni nim zainteresowany.Empatia przez lata definiowana była na różne sposoby. Ww psychologii to zjawisko współodczuwania, rozumienia stanów psychicznych, zwłaszcza emocjonalnych innych osób; może polegać na emocjonalnym reagowaniu na stan innej osoby lub osiąganiu rozumienia i możliwości przewidywania uczuć, myśli,reakcji drugiej osoby dzięki przejęciu jej sposobu widzenia rzeczywistości. Jest bardzo ważna w pracy doradcy. Zależy od niej bardzo wiele, m.in skuteczność rozmowy poradniczej i relacji między radzącym się i doradcą, a także to w jaki sposób klient zareaguje ma cały proces poradniczy. Empatia w dużym stopniu wiąże się z umiejętnością skutecznego słuchania.Wyrabiana jest ona przez doradców przez wiele lat, w toku studiów, jak i w pracy zawodowej. Zawiera sobie wiele elementów, które składają się na kontakt z klientem. Nie jest to tylko zdolność odczuwania tego co druga osoba, ale także kontakt werbalny czy niewerbalny, słuchanie i mówienie z empatią. Moja praca składa się z trzech rozdziałów oraz aneksu do pracy. W rozdziale pierwszym,pt."Teoretyczne spojrzenie na poradnictwo" analizuję definicję poradnictwa. Przedstawiam przedmiot oraz podmiot poradnictwa, opisuję również trzy koncepcje wymieniane w literaturze, które wiążą się z poradnictwem. W tej części przybliżam również relację poradniczą, wymieniając rodzaje relacji pomagania. Zwracam również uwagę na umiejętności komunikacyjne doradcy. W drugim z rozdziałów zatytułowanym : "Empatia jako istotny element relacji doradczej", wymieniam kolejno informacje dotyczące samego pojęcia "empatia". Zawarłam w pracy sposoby jej definiowania, jej wymiary, a także źródła jej pochodzenia. Następnie zwracam uwagę na to jak empatia wpływa na kontakty międzyludzkie, a także przyglądam się empatii u doradców. Trzeci rozdział dotyczy szkoleń. Na wstępie wymieniam sposoby ich definiowania, a także rodzaje. Warsztat szkoleniowy oparłam na cyklu stworzonym przez Davida Kolba, który składa się z czterech etapów, o których również piszę.Przedstawiam metody, które zastosowałam podczas projektowania warsztatu. Druga część rozdziału to opis poszczególnych sesji warsztatowych, wyróżnienie celów szkolenia oraz jego adresatów. Ostatnia część p