Celem mojej pracy jest rozwój sprawności manualnych u dzieci uczęszczających do świetlicy środowiskowej. Zainteresowałam się tym problemem, ze względu na częste trudności dzieci w wieku wczesnoszkolnym związane z czynnościami samoobsługowymi i szkolnymi angażującymi motorykę małą. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu sprawności manualnych, zaburzeń i dysharmonii rozwoju ruchowego oraz ich przyczyn, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji w tym zakresie. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy środowiskowej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy środowiskowej Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży Nowy Dwór we Wrocławiu. Ponieważ wychowankowie wykazywali deficyty w zakresie grafomotoryki i posługiwania się nożyczkami zaplanowałam projekt składający się z pięciu zajęć, ukierunkowany na ich kompensację. Oparłam się głównie na technikach plastycznych rozwijających precyzyjne ruchy rąk: poprawianie po śladzie, mozaika, wycinanka, malunek. Zajęcia zrealizowałam kwietniu i maju w ramach dodatkowych zajęć świetlicowych. Zajęcia odbywały się raz w tygodniu. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych nastąpiła poprawa w umiejętnościach takich jak: manipulowanie narzędziem pracy, klejenie oraz odrysowywanie. Problemy sprawiły zajęcia trzecie, podczas których dzieci miały za zadanie wycinanie małych elementów, ze względu na deficyt dzieci w tym zakresie oraz niespodziewany udział w zajęciach jednego z byłych wychowanków świetlicy. Jednakże generalnie założone cele projektu zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w świetlicach środowiskowych, świetlicach szkolnych oraz klubach młodzieżowych. Myślę, że projekt znalazłby swoje zastosowanie nie tylko w małych grupach (tak jak było to w przypadku mojego projektu), ale także w grupach większych.

Moja praca miała na celu pomoc dzieciom w wieku wczesnoszkolnym w rozwijaniu sprawności manualnej. Za grupę docelową do realizacji projektu przyjęłam podopiecznych ze świetlicy szkolnej. Problem motoryczności u wychowanków zainteresował mnie głównie za sprawą grupy studentów z Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, angażujących dzieci i młodzież w działania artystyczne i dostrzegających ich deficyty szczególnie w rozwoju motoryki małej. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym, a także podstawowych pojęć z zakresu sprawności motorycznych dzieci, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwy czynnik naprawczy. Opisałam także najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlic szkolnych, a szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy w szkole podstawowej nr 107 we Wrocławiu. Dostrzegłam, że wśród wychowanków tej placówki jest dość liczna grupa dzieci, wykazujących widoczne deficyty w zakresie sprawności motorycznej. Dlatego też zaplanowałam cykl zajęć, mających na celu wspomaganie rozwoju w tym zakresie. Posługując się zajęciami plastycznymi, wykorzystując nieznane dzieciom techniki plastyczne, zajęcia zrealizowałam w maju roku 2016, na przestrzeni dwóch tygodni. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u dzieci biorących udział w zajęciach, poprawiła się sprawność manualna, a ponadto zostały one zachęcone do podejmowania aktywności plastycznej. Cele moich zajęć zostały zrealizowane, choć niektóre z nich (na przykład z kolorowania) były problematyczne. Pierwsze, ponieważ konieczne było zmienienie techniki na ciekawszą, budzącą zainteresowanie dzieci, a także ostatnie, podczas których część dzieci była niechętna. Mimo wszystko mogę polecić takie warsztaty do realizacji w każdej grupie dzieci w wieku wczesnoszkolnym, liczącej od dziesięciu do dwudziestu pięciu osób, szczególnie w świetlicy szkolnej.

Tematem pracy jest rozwijanie twórczego myślenia poprzez zajęcia arteterapeutyczne u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W pierwszym rozdziale został objaśniony proces twórczego myślenia oraz pojęcia bliskoznaczne twórczości, takie jak kreatywność i innowacyjność. Ostatni z wymienionych terminów został szerzej omówiony w kontekście innowacji pedagogicznych, czego dobrym przykładem są uniwersytety dziecięce. Głównym celem tego rodzaju placówek jest rozwijanie twórczego potencjału dzieci. Uczniowie pragnący działać na rzecz rozwoju swej twórczości i kreatywności mają również możliwość udziału w programie edukacyjnym Odyseja Umysłu, który realizowany jest w formie konkursu i ma na celu uczenie myślenia kreatywnego oraz krytycznego, jak również rozwijanie zdolności twórczych poprzez angażowanie uczniów do procesu twórczego rozwiązywania problemów. Ważne zadanie stawiane jest także przed pedagogami twórczości, którzy wspierając twórcze uzdolnienia swych uczniów powinni mieć na uwadze przede wszystkim potrzeby i możliwości dzieci oraz ich motywacje. Istotne są także warunki zewnętrzne sprzyjające rozwijaniu twórczości uczniów oraz odpowiedni dobór metod, form i środków dydaktycznych. Istotną kwestią w kształceniu ku twórczości jest wyposażenie uczniów w tworzywo twórcze. Popularna, w owym kształceniu, jest grupowa forma uczenia się określana mianem treningu twórczości, mającego na celu nauczanie twórczych postaw oraz technik myślenia twórczego, jak również wzmacnianie zdolności twórczych poprzez ćwiczenia. W opisywanym rozdziale wskazane są także różnice między myśleniem kreatywnym, krytycznym a komputacyjnym. Na zakończenie tej części przedstawione są metody pracy arteterapeutycznej, takie jak Metoda Malowania Dziesięcioma Palcami czy Life/Art Process, które również sprzyjają rozwijaniu twórczego myślenia. Drugi rozdział to rozważania nad rozwojem dzieci w młodszym wieku szkolnym, gdyż tej grupy wiekowej dotyczy owa praca. W kolejnym rozdziale przedstawione zostały metody oraz techniki pracy projektowej. Szerzej opisano metody asymilacji wiedzy oraz metody waloryzacyjne. Wśród technik wyróżniono natomiast techniki oddziaływań niewerbalnych oraz elementy takich technik arteterapii jak: muzykoterapia, choreoterapia i filmoterapia. Powyższa metodologia została zastosowana podczas zajęć arteterapeutycznych przy realizacji scenariuszy zaproponowanych w czwartym rozdziale. Praca zakończona jest refleksjami pedagogicznymi, które narodziły się podczas prowadzenia zajęć z wykorzystaniem elementów arteterapii z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym w Centrum Rozwoju i Aktywności Dzieci i Młodzieży "Miś" we Wrocławiu.

Streszczenie pracy dyplomowej Głównym celem pracy pt.: „Rozwijanie twórczego myślenia u dzieci poprzez stosowanie metod aktywizujących” jest pokazanie jak można rozwijać twórcze myślenie poprzez wykorzystanie metod aktywizujących. Praca składa się z 4 rozdziałów . We wstępie znajduje się opis jakie cechy posiada człowiek kreatywny oraz czynniki hamujące rozwój twórczego myślenia. Zamieszczone są w nim również informacje w jakim okresie życia człowieka twórczość jest najbardziej rozwinięta. Pierwszy rozdział teoretyczny wprowadza i rozwija temat twórczego myślenia. Wyjaśnia czym ono jest oraz jego cel. Autor prezentuje w nim również metody i techniki aktywizujące, ich rodzaje i zadania oraz zalety. W drugim rozdziale pracy opisany jest rozwój wychowanków w procesie twórczym oraz charakterystyka młodszego wieku szkolnego: rozwój społeczny, procesy poznawcze oraz osobowość. W trzecim rozdziale metodologicznym opisana jest metodyka wykorzystywana podczas tworzenia projektu pedagogicznego. Autor zamieścił w nim również stworzone przez siebie scenariusze zajęć. Czwarty ostatni rozdział zawiera opis i specyfikę placówki w której zostały przeprowadzone zajęcia. W podsumowaniu znajduje się analiza przeprowadzonych zajęć, sukcesy, trudności napotkane podczas prowadzenia zajęć, prognozy na przyszłość oraz co można zmienić w scenariuszach. W zakończeniu autor opisał co pokazały zajęcia oraz w jaki sposób można zachęcić dzieci do rozwijania twórczego myślenia. Zawarte są w nim też wskazówki, które może wykorzystać kreatywny nauczyciel podczas zajęć.

Celem mojej pracy jest wsparcie dzieci w świetlicy szkolnej w kwestii rozwijania twórczego myślenia. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ uważam, że zajęcia w świetlicach szkolnym są powtarzalne i schematyczne. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu twórczego myślenia, wskazując zarówno na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy szkolnej w Katolickiej Szkole Podstawowej w Sieradzu. Ponieważ wychowankowie wykazywali nieumiejętności w zakresie myślenia twórczego zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich kompensację. Oparłam się głównie na metodach zabawy, rozmowy, dyskusji, a także opowiadania. Formy pracy z dziećmi podjęłam dwie: indywidualną oraz grupową. Zajęcia zrealizowałam w maju 2016 roku. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u podopiecznych wzrosła aktywność twórcza. Jednakże założone cele zostały zrealizowane. Mogę polecić taki cykl zajęć do realizacji w placówce jaką jest świetlica szkolna.

Celem mojej pracy było rozwijanie twórczej aktywności plastycznej u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej. Podjęłam się tego tematu, ponieważ praca z dziećmi i plastyka to moje główne życiowe pasje. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym, zwłaszcza pod kątem rozwoju motoryki małej. Istotnym elementem było także zagłębienie się w tematykę rozwoju rysunku. Podjęłam się analizy pojęć z zakresu twórczości, aktywności oraz twórczej aktywności. Przedstawiłam różne aspekty związane z barierami i możliwościami wspierania twórczej aktywności plastycznej dziecka. W mojej pracy opisałam, w jaki sposób funkcjonuje świetlica szkolna, skupiając się głównie na świetlicy szkolnej w Szkole Podstawowej nr 12 im. Marii Skłodowskiej – Curie we Wrocławiu. Projekt pt. „Jestem małym artystą”, zaprojektowałam z myślą o dzieciach uzdolnionych, bądź lubiących zajęcia plastyczne, aby mogły twórczo i aktywnie spędzić czas w świetlicy szkolnej, poznając nowe techniki plastyczne. W celu rozwijania twórczej aktywności plastycznej, opierałam się głównie na metodzie, jaką jest uprzystępnianie sztuki. Zajęcia realizowałam w każdy czwartek na przełomie marca – kwietnia 2016 roku, w ramach zajęć pozalekcyjnych. Podsumowując cały cykl zajęć stwierdzam, że podopieczni chętniej próbują eksperymentować z różnymi tworzywami i materiałami plastycznymi, angażując się w proces twórczy. Szczególnie kreatywne i wyzwalające ekspresję twórczą były zajęcia, podczas których uczestnicy wykonywali monotypie. Zajęcia, podczas których dzieci malowały figurki z masy solnej okazały się najtrudniejszymi. Po przeprowadzeniu wszystkich zajęć mogę stwierdzić, że cele, które sobie założyłam zostały zrealizowane. Projekt pt. „Jestem małym artystą” mogę polecić do realizacji w świetlicach szkolnych, świetlicach środowiskowych, a także placówkach wsparcia dziennego w grupie 10 – 15 osobowej.

Tematem niniejszej pracy licencjackiej jest „Rozwijanie twórczości dzieci w wieku przedszkolnym z wykorzystaniem elementów aktywności muzycznej na podstawie projektu działań edukacyjnych”. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz aneksu. Pierwszy rozdział zawiera rozważania teoretyczne związane z sylwetką rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym, pojęciem twórczości oraz aktywnością muzyczną. W rozdziale tym przedstawiono również wybrane koncepcje oraz metody edukacji muzycznej. Najważniejszy element drugiego rozdziału stanowi prezentacja autorskiego projektu edukacyjnego pt. „Muzyka jest wśród nas”. Został on opracowany po dokładnym przestudiowaniu literatury dotyczącej teorii konstruktywizmu, taksonomii Benjamin’a Blooma czy modeli zajęć edukacyjnych. Po przedstawieniu opracowanych scenariuszy zajęć szczegółowo opisano kontekst sytuacyjny realizacji projektu wraz z uwzględnieniem specyfiki grupy przedszkolnej. W rozdziale trzecim skupiono się na pojęciu „ewaluacji”. Po teoretycznych rozważaniach opartych na literaturze przedmiotu zaprezentowano autoewaluację podjętych działań edukacyjnych. Przyjęcie perspektywy refleksyjnego praktyka umożliwiło dostrzeżenie zarówno słabych jak i mocnych stron realizacji projektu oraz wysnucie cennych wniosków do dalszej pracy zawodowej. Na podstawie dokładnej analizy poszczególnych aktywności stwierdzono, iż dzięki podjętym działaniom udało się zrealizować cel główny projektu, czyli wspieranie twórczości dzieci w wieku przedszkolnym z wykorzystaniem elementów aktywności muzycznej.

Celem niniejszej pracy było stworzenie i realizacja zajęć wychowawczych i dydaktycznych dotyczących rozwoju twórczości poprzez arteterapię u dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w ZSS. Praca nad tym obszarem u dzieci z niepełnosprawnością pozwala na rozbudzenie ich kreatywności, wzmożenie pewności siebie, poznanie własnej osoby i ogólnie rzecz biorąc wpływa pozytywnie na rozwój emocjonalny, społeczny i intelektualny. Jako grupę odbiorców wybrałam wychowanków internatu ZSS im. Marii Grzegorzewskiej w Legnicy, ponieważ poznałam te dzieci już wcześniej i zauważyłam u nich deficyt na tle twórczości własnej. Analizując fazy rozwoju psychologicznego dzieci z niepełnosprawnością, doszłam do konkluzji, iż poszczególne ich szczeble są mocno zaniżone. Dzieci mają problemy na poziomie intelektualnym, emocjonalnym i społecznym. Fizycznie są raczej sprawne i na tym samym etapie co dzieci w normie. W pracy wzięłam pod uwagę przede wszystkim sferę duchową, umysłową i społeczną. Wybrałam arteterapię jako czynnik odgrywający główną rolę w przedsięwzięciu, ponieważ ma ona bardzo szeroki zakres możliwości. Wśród wielu definicji, można wyróżnić arteterapię względnie postrzeganą jako terapię przez sztukę, lub jako konkretne techniki, np. taniec, hodowla roślin, plastyka, muzyka, teatr, obcowanie z lasem i morzem oraz zabawa. Rozkwit pedagogiki specjalnej w Polsce miał największy zasięg pod koniec XIX wieku podczas zaborów. Powstały wtedy pierwsze szkoły specjalne. Obecnie istnieje wiele wyspecjalizowanych placówek działających dla dzieci z niepełnosprawnością. Wychowawcy są wykształceni w kierunku oligofrenopedagogiki, oraz posiadają kursy terapeutyczne pomagające w pracy z takimi dziećmi. Internat Zespołu Szkół Specjalnych daje możliwość wypełniania obowiązku szkolnego w pełnym wymiarze. Wychowankowie oprócz zajęć elementarnych, typowo dydaktycznych, uczą się tu również kompetencji społecznych oraz samoobsługowych. Taki typ szkolnictwa daje możliwość wielostronnego rozwoju dziecka. Ośrodek w Legnicy powstał w połowie XX wieku i rozwijał się na przestrzeni lat, aż do teraz. W tym momencie Zespół Szkół Specjalnych posiada 2 szkoły podstawowe, 2 gimnazja, zasadniczą szkołę zawodową, internat oraz ośrodek rehabilitacyjno-wychowawczy. W internacie przebywają dzieci od poniedziałku do piątku, dla niektórych to ich dom, bo swojego nie mają, lub nie znają, a na weekendy trafiają do domu dziecka w Golance Dolnej. Wychowankowie posiadają niepełnosprawność w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym i głębokim. Z moich obserwacji dochodzę do wniosku, iż dla niektórych z nich znacznie większym obciążeniem niż niepełnosprawność, jest zachwianie emocjonalne, patologiczni rodzice lub ich brak. Toteż postanowiłam, że sposób pracy, które zastosuję w scenariuszach zajęć, ma być atrakcyjny dla dzieci, dać im odreagować napięcie, poczuć się bezpiecznie i pozwolić im poznać własną wartość. Głównie zastosowałam metody zadaniowe. Projekt zawiera 5 przykładowych konspektów za

Tematem mojej pracy jest rozwijanie twórczych form realizacji czasu wolnego u dzieci w wieku wczesnoszkolnym w świetlicy szkolnej. Zainteresowałam się problemem czasu wolnego, a mianowicie jego marnowaniem przez dzieci na mniej wartościowe zajęcia, ponieważ jest to coraz bardziej niepokojące zjawisko występujące w dzisiejszym świecie. Postanowiłam zająć się rozwijaniem twórczych form aktywności w czasie wolnym w świetlicy szkolnej, a dokładniej urozmaicaniem zajęć plastycznych, ponieważ jest to obszar moich zainteresowań. W związku z powyższym w pierwszym rozdziale mojej pracy przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Następnie rozpatrzyłam kwestię czasu wolnego, przedstawiając zarówno tradycyjne, jak i twórcze formy spędzania czasu wolnego, a także możliwości rozwijania kreatywnych form zajęć. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwie przeanalizowałam działalność świetlicy Szkoły Podstawowej nr 73 im. Generała Władysława Andersa we Wrocławiu. Finalizacją moich przemyśleń był projekt działań ukierunkowanych na rozwijanie twórczych form podczas zajęć świetlicowych. Oparłam się głównie na technikach plastycznych. Zajęcia zrealizowałam na przełomie maja i czerwca 2015 r. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że zaplanowane cele zostały zrealizowane. Dzieci poznały nowe techniki plastyczne oraz dowiedziały się, co można zrobić ze zwykłych przedmiotów codziennego użytku. Problemem dla niektórych okazało się wycinanie i wynikające z tego zniechęcenie. Jednakże mogę stwierdzić, że projekt spełnił moje oczekiwania i może służyć innym wychowawcom w rozwijaniu twórczych form zajęć. Polecam taki cykl zajęć do realizacji w świetlicach szkolnych, ale także w innych tego typu placówkach.

Celem mojej pracy jest kształtowanie umiejętności efektywnego uczenia się wśród młodzieży w bursie szkolnej. Zainteresowałam się tym tematem, dlatego że z własnego doświadczenia wiem, że całkowita zmiana środowiska, spowodowana zamieszkaniem z dala od domu, nie wpływa pozytywnie na uczenie się. Dodatkowo, jestem świadoma, że wychowanków burs szkolnych należy szczególnie wspierać w tym zakresie. Na początku pisania swojej pracy uwagę skupiłam na scharakteryzowaniu poszczególnych obszarów rozwoju adolescentów. Następnie dokonałam przeglądu definicji terminu uczenia się oraz przeanalizowałam style i techniki uczenia się. W kolejnym rozdziale opisałam kluczowe kwestie związane z funkcjonowaniem burs szkolnych w Polsce, a szczególnej analizie poddałam Bursę Szkolną „Adept” we Wrocławiu. Po zebraniu wszystkich informacji przystąpiłam do przygotowania autorskiego projektu dla młodzieży. Korzystałam z literatury naukowej, materiałów dydaktycznych oraz własnej wiedzy, zdobytej w toku studiów. Uważam, że stworzony przeze mnie projekt zawiera propozycje interesujących i aktywizujących ćwiczeń, które kształtują umiejętności efektywnego uczenia się.

Celem mojej pracy było wspieranie dzieci w świetlicy szkolnej w kwestii rozwijania umiejętności efektywnego uczenia się. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ zauważyłam istniejące braki edukacyjne u wychowanków świetlicy, w której odbywałam praktykę. W związku z tym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku 9-10 lat i dokonałam analizy podstawowych pojęć z zakresu rozwoju poznawczego, szczególnie podejmowania czynności uczenia się oraz wykorzystywanych strategii, wskazując na deficyty jak i możliwości kompensacji. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Szczególnie wnikliwe przeanalizowałam działalność Niepublicznej Szkoły Podstawowej Świdnickiego Stowarzyszenia Oświatowego „Bliżej Dziecka” w Świdnicy, w której uczniowie wykazują potrzebę wielokrotnego powtarzania treści z zajęć i pomocy w zadaniach opartych na czytanym tekście. Autorzy opisujący problematykę efektywnego uczenia się, definiują trudności edukacyjne jako brak umiejętności zdobywania wiedzy. Niniejsza praca opiera się na mnemotechnikach, czyli metodach rozwijających pamięć i wyobraźnię, z wykorzystaniem myślenia twórczego w postaci „żywego” obrazu, wspomagających proces organizowania treści i uczenia za pomocą skojarzeń. W czasie dwóch tygodni, w maju 2019 r., zrealizowałam pięć spotkań z podopiecznymi, na zajęciach dodatkowych w świetlicy szkolnej. Po przeprowadzonym cyklu zajęć i wykonanych przez dzieci zadań uważam, że udział w zajęciach, wzbogacił wiedzę wychowanków o funkcjonowaniu pamięci, sile wyobraźni połączonej z zabawą i sposobach efektywnego uczenia z wykorzystaniem mnemotechnik. Problem sprawiły zajęcia podczas których wychowankowie mieli zapisywać swoje pomysły na kartkach, brak Kodeksu regulującego zachowanie w czasie zajęć oraz nieprzygotowanie wystarczającej ilości zadań dla dzieci, które pracowały w szybszym tempie. Jednakże wszystkie założone cele zostały przeze mnie zrealizowane. Polecam taki cykl zajęć u dzieci w 3 klasie szkoły podstawowej, zmagających się z trudnościami w uczeniu się.

Tematem mojej pracy jest „Rozwój grafomotoryczny dziecka w wieku przedszkolnym”. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział ukazuje problematykę pracy w świetle literatury. Została przedstawiona sylwetka dziecka pod względem psychicznym i fizycznym w wieku przedszkolnym. Na podstawie różnorodnej literatury określiłam, czym jest rozwój dziecka. Oparłam się na teoriach Wincentego Okonia, jak również Marii Przetacznikowej i Grażyny Makiełło-Jarży, także Anny Klim-Klimaszewskiej. Określiłam, czym jest rozwój psychiczny, fizyczny. Autorzy tłumaczą, w jaki sposób te dwa obszary ze sobą współgrają i jak ważna jest ich integracja. W rozwoju fizycznym wytłumaczyłam, czym jest motoryka mała i duża. Motoryka duża to sprawność ruchowa całego ciała, mała zaś dotyczy jedynie sprawności kończyn górnych. Określiłam przede wszystkim rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, jakie umiejętności powinno dziecko pozyskać w wieku 3, 4, 5 i 6 lat. Następnie skupiłam się na wytłumaczeniu, czym jest grafomotoryka. Leokadia Wiatrowska oraz Halina Dmochowska wytłumaczyły to pojęcie jako „opanowanie kreski i kierunku ruchu ręki (koordynacja wzroku i ręki) …prawidłowe trzymanie ołówka, rozluźniony nadgarstek; twórcze spontaniczne rysowanie.” Kolejnym krokiem było określenie etapów chwytania narzędzia pisarskiego, jak również, jakie umiejętności w tym zakresie powinno pozyskać dziecko w wieku przedszkolnym. Ostatnim w tym rozdziale ważnym aspektem, który został opisany była rola nauczyciela w pracy z dzieckiem z obniżoną sprawnością grafomotoryczną. Ważnymi pojęciami, które wytłumaczyłam były: dydaktyka, wychowanie, opieka. Również opisałam bardzo ważny aspekt dotyczący laterializacji, który kształtuje się w wieku przedszkolnym. W drugim rozdziale zaś skupiłam się na ćwiczeniach manualnych dłoni dziecka w wieku przedszkolnym (3, 4 oraz 5 i 6 lat). Opisałam również, czym jest autorski projekt edukacyjny na podstawie teorii różnych autorów, jak również podjęłam się utworzenia takiego projektu samodzielnie. Projekt ten zawiera pięć scenariuszy, które mają na celu rozwijać i doskonalić sprawność grafomotoryczną oraz dodatkowo percepcje wzrokowo -ruchową. Ćwiczenia te mają głównie na celu wzmacnianie mięśni rąk, ramion, nadgarstków i palców. Zajęcia oparte były przede wszystkim na aspekcie zabawy, który w przedszkolu jest niezbędny. W trzecim rozdziale opisałam, jakie są moje wyniki i odczucia po organizacji zajęć dla dzieci w wieku przedszkolnym z problemami w rozwoju grafomotorycznym. Wypisałam wnioski wynikające z tych zajęć. Skupiłam się również na opisie charakterystyki grupy, w której organizowałam zajęcia. Była to grupa „Biedronki” w Przedszkolu w Kotowicach. Po praktykach, które tam odbyłam mogłam stwierdzić, jakie problemy i braki są widoczne. W związku z tym skupiłam się na napisaniu projektu autorskiego. Grupa, liczyła 15 osób i było to Przedszkole przy Szkole Podstawowej w Kotowicach. Dzieci w wieku 3 i 4 lat. Za nim podjęłam się działań odbyłam w

Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. Pierwszy rozdział jest teoretycznym rozpoznaniem problematyki w literaturze przedmiotu. Składa się z trzech podrozdziałów, w których poruszyłam kluczowe kwestie tematu mojej pracy. W pierwszym podrozdziale zajęłam się charakterystyką rozwoju społeczno – emocjonalnego dziecka w wieku przedszkolnym. Na początku dotknęłam tematu rozwoju społecznego. Zwróciłam uwagę na różne sposoby jego ujmowania. Dokonałam charakterystyki rozwoju przedszkolaka, wskazując potrzeby społeczne dzieci w tym wieku. Następnie zajęłam się rozwojem emocjonalnym. Zwróciłam tu uwagę na cztery obszary rozwoju oraz jego rolę. W kolejnym podrozdziale zwróciłam uwagę na umiejętności życiowe. Dokonałam przeglądu definicji umiejętności społecznych oraz wymieniłam umiejętności składające się na kompetencje społeczne. Ostatni podrozdział dotyczy metody projektów oraz możliwości wykorzystywania jej podczas rozwijania umiejętności kluczowych. Dokonałam w nim charakterystyki metody oraz wskazałam skutki, jakie płyną z jej korzystania. Drugi rozdział zatytułowany Prezentacja projektu działań edukacyjnych „Razem raźniej” również składa się z trzech części. W pierwszym podrozdziale przedstawiłam założenia projektu. Wskazałam jego główny cel, jakim jest tworzenie okazji do rozwijania u dzieci kompetencji interpersonalnych. Przedstawiłam również procedury osiągania celów oraz przyjętą postawę nauczyciela konstruktywisty. Drugi podrozdział stanowi prezentację projektu. Dołączyłam w nim przygotowane scenariusze zajęć: „Nasz kontrakt współpracy”, „Znaczenie wody w przyrodzie”, „Misja dzieci życie bez śmieci” oraz „Zielona moda”. W ostatnim podrozdziale zaprezentowałam kontekst sytuacyjny realizowanych zajęć. Dokonałam krótkiej charakterystyki placówki oraz grupy, w której przeprowadzałam zajęcia. Projekt realizowałam podczas praktyk dyplomowych. Rozdział trzeci zatytułowany Ewaluacja projektu „Razem raźniej” składa się z dwóch części. W pierwszym podrozdziale przedstawiłam teoretyczne podstawy ewaluacji pracy nauczyciela. Dokonałam przeglądu definicji ewaluacji oraz zwróciłam uwagę na koncepcję refleksyjnego praktyka. W kolejnym podrozdziale opisałam przebieg przeprowadzonych zajęć. Odnosząc się do kryteriów ewaluacji dokonałam analizy własnej pracy. Z perspektywy nauczyciela konstruktywisty i refleksyjnego praktyka poddałam moją pracę refleksji. Dzięki temu miałam możliwość dokonania oceny siebie w roli nauczyciela. Poznałam zarówno swoje mocne, jak również słabe strony. Wnioski z przeprowadzonego projektu zawarłam w zakończeniu.

W swojej pracy będę się skupiała na aspektach komunikacji i współpracy w grupie. Początkowo odwołuję się do literatury naukowej i opisuję różne fazy rozwoju dziecka w wieku 10-12 lat. W kolejnym rozdziale przechodzę do sedna problemu , omawiając komunikację i współpracę w grupie. Podczas opisu komunikacji skupiam się na istotnych aspektach dotyczących procesu porozumiewania się człowieka z otaczającym go światem. Poruszam ważną kwestię, jaką jest aspekt dotyczący procesu słuchania, który ma ogromny wpływ na przepływ informacji między nadawcą, a odbiorcą przekazywanych treści. Ponadto zajmuję się istotą współpracy oraz tym, jak wpływa ona na nasze życie. W rozdziale 3 opisuję specyfikę świetlicy szkolnej, jej genezę, podstawy prawne jej funkcjonowania, cele i funkcje, metody oraz formy pracy w niej stosowane. Mówię o dokumentacji, która jest w niej gromadzona oraz o samych wychowankach jak i wychowawcy świetlicy szkolnej. Rozdział 4 skupia się na placówce docelowej, czyli Szkole Podstawowej w Strzelcach. Na początku omawiam genezę szkoły oraz okoliczności jej powstania, jak i różnego rodzaju aspekty jej funkcjonowania. Zajmuję się również celami i funkcjami, jakie stawia sobie ona w wytyczonych ramach działania. W rozdziale zostaje opisana kadra nauczycielska Szkoły, jak i sylwetka samego wychowawcy świetlicy. Bardziej szczegółowo zostają przedstawieni wychowankowie z którymi przyszło mi pracować w czasie realizacji projektu. W dalszej części swojej pracy prezentuję projekt skupiający się na rozwijaniu umiejętności komunikacji i współpracy w grupie wśród wychowanków świetlicy szkolnej. Projekt składa się z cyklu 5 zajęć, obejmujących różne aspekty funkcjonowania jednostki w grupie. Pierwsze zajęcia są nakierowane na integrację grupy, pozwalają uczestnikom poznać się lepiej i otworzyć na dalsze zadania. Drugie zajęcia zwiększają poczucie własnej wartości wychowanków, zabawy dążą do zauważenia swoich mocnych stron przez samego uczestnika, jak i przez jego rówieśników. Kolejne zajęcia dotyczą mowy niewerbalnej i możliwości jej wykorzystania w codziennym życiu. Po mowie niewerbalnej przychodzi czas na mowę werbalną, gdzie poruszam kwestie tworzenia komunikatów, jak i ich odbioru. Dodatkowo skupiam się nad kwestią związaną z zakłócaniem poprawnego odbioru informacji. Ostatnie zajęcia zajmują się współpracą, nastawione są głównie na interakcje między uczestnikami i realne doświadczanie poczucia wspólnoty. Ważne jest doświadczanie siebie jako części większej całości i odczucie, że jest się jej ważnym elementem. Całość zakończona jest podsumowaniem przeprowadzonego toku zajęć oraz refleksjami dotyczącymi całego projektu.

Tematem pracy jest rozwijanie umiejętności komunikacyjnych dzieci poprzez zabawy muzyczno-ruchowe na podstawie projektu działań edukacyjnych w grupie 5-latków. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji muzycznej oraz edukacji polonistycznej. Tematyka pracy wynika z założeń Podstawy Programowej. Problem dotyczy dużej liczby dzieci w polskim społeczeństwie.Moje zainteresowania związane są z muzyką, którą traktuję jako pasję. Dlatego postanowiłam odnieść się do wiedzy zdobytej przeze mnie podczas wielu lat edukacji. Praca ma charakter projektowy. Składa się z trzech rozdziałów, z których pierwszy dotyczy problematyki w świetle literatury przedmiotu. Drugi odnosi się do prezentacji projektu działań edukacyjnych. Trzeci zaś wiąże się z ewaluacją własnych działań edukacyjnych. Koncepcje zajęć zawarte są w czterech autorskich scenariuszach. Mają one charakter ogólny, mogą być przeprowadzone w placówkach edukacyjnych różnego typu (na przykład w publicznych, prywatnych, specjalnych).

Tematem mojej pracy jest „Rozwijanie umiejętności komunikowania się dzieci na przykładzie projektu edukacyjnego w klasie II”. Umiejętności życiowe stanowią ważny element edukacji zdrowotnej. Istnieje wiele dowodów świadczących o tym, iż satysfakcjonujące życie nie jest uwarunkowane wyłącznie poziomem wykształcenia i inteligencji, ale także umiejętnościami radzenia sobie z emocjami oraz rozumienia siebie i innych ludzi. Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. We wstępie znajduje się uzasadnienie wyboru problematyki, a także opis struktury pracy. W części teoretycznej określiłam różnice między terminami umiejętność a kompetencja. Następnie wskazałam umiejętności kluczowe, krótko je scharakteryzowałam oraz wskazałam powiązania między nimi. Zwróciłam uwagę, iż umiejętności życiowe lokują się w edukacji zdrowotnej oraz przedstawiłam klasyfikację według World Health Organization. Następnie określiłam umiejętność, której dotyczy moje praca oraz uzasadniłam wybór. W dalszej kolejności zdefiniowałam pojęcie komunikacji oraz wyodrębniłam jej poszczególne rodzaje. Zwróciłam uwagę, iż na umiejętność sprawnego komunikowania składa się również ekspresja językowa. Omówiłam to pojęcie oraz wskazałam jego funkcje. W dalszej części rozdziału skupiłam uwagę na roli nauczyciela w rozwijaniu umiejętności kluczowych na I etapie kształcenia. W pierwszej kolejności określiłam cechy kompetentnego ucznia. Następnie wskazałam istotę działalności wspierającego nauczyciela w rozwijaniu umiejętności życiowych. Podkreśliłam, iż wszystkie cechy, które powinien posiadać taki nauczyciel uwzględnia teoria konstruktywistyczna , której założenia przedstawiłam w tym rozdziale. Następnie zwróciłam uwagę na fakt, iż bardzo ważna jest aktywność ucznia w procesie kształcenia, dlatego określiłam, w jakich sytuacjach człowiek jest w pełni aktywny. Wskazałam także wpływ stylu interakcji między uczniem a nauczycielem na pobudzanie aktywności. W związku z tym przedstawiłam style najbardziej sprzyjające aktywizacji. W kolejnym podrozdziale opisałam sylwetkę rozwojową dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Przedstawiłam charakterystyczne zmiany w rozwoju w obszarach poznawczym, społecznym, moralnym oraz emocjonalnym ważne ze względu na tematykę pracy. A także przedstawiłam postęp w zakresie kompetencji komunikacyjnych na tym etapie rozwoju. W rozdziale drugim zaprezentowałam projekt własnych działań edukacyjnych. Określiłam cel projektu oraz zakładane efekty, które stanowią kryterium osiągania celu. Uzasadniłam dobór procedur osiągania celu. Na projekt składają się trzy scenariusze, które przedstawiłam w tym rozdziale. Opisałam również kontekst sytuacyjny realizowania zaplanowanych zajęć. Scharakteryzowałam placówkę oraz grupę, w której przeprowadziłam projekt. Trzecią część mojej pracy rozpoczyna podrozdział, dotyczący ewaluacji, która służy podniesieniu jakości pracy nauczyciela. Zaprezentowałam definicje terminu ewaluacja z różnych źródeł, uwz

Praca licencjacka porusza temat rozwijania umiejętności korzystania z mediów jako efektywnego narzędzia uczenia się. Stawia za cel rozwijanie kompetencji cyfrowych wśród uczniów uczęszczających na świetlicę szkolną za pomocą wypracowanych cyklów zajęć dydaktycznych. Praca dyplomowa zawiera definicje pojęć związanych z tematyką mediów, zalety korzystania z nich, lecz także ukazuje zagrożenia i przeciwdziałania związane z technologiami cyfrowymi. Podejmowane w konspektach zajęć czynności pozostają zgodne z polskim prawem oświatowym, a całość została zrealizowana w głównej mierze przy wykorzystaniu metody zadaniowej i oglądowej. Efekty działań dydaktycznych spełniają założone cele kształcenia, które następnie zostały poddane refleksji pedagogicznej, w konsekwencji czego powstał materiał wzbogacający pracę pedagoga.

Nie można wyczerpać kreatywności. Im więcej jej używasz, tym więcej jej masz. M. Angelou Temat mojej pracy brzmi: Rozwijanie umiejętności kreatywnego myślenia dzieci poprzez twórcze zabawy na przykładzie autorskiego projektu działań edukacyjnych w średniej grupie przedszkolnej. Postanowiłam zająć się tym zagadnieniem, ponieważ kreatywność stała się najbardziej pożądaną kompetencją we współczesnym świecie. Praca licencjacka ma charakter projektowy. Przedstawione w niej zagadnienia opracowane zostały na podstawie wnikliwej analizy aktualnej literatury przedmiotu z zakresu pedagogiki, psychologii, socjologii. Autorski projekt działań edukacyjnych pt.: Mali odkrywcy swojej wyobraźni składa się z trzech scenariuszy planowanych do przeprowadzenia w określonej kolejności, które stanowią pełną całość. Projekt zrealizowany został w całości w trybie stacjonarnym w Przedszkolu Publicznym „Wrocławskie Skauty III” w terminie od 16.03.2021r. do 18.03.2021r. Przeprowadzenie zajęć odbyło się zgodnie z zasadami reżimu sanitarnego. Praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii, netografii oraz aneksu. W pierwszym rozdziale pracy pt. „Problematyka badawcza w świetle literatury przedmiotu” przedstawiono informacje dotyczące sylwetki rozwojowej dziecka w wieku przedszkolnym, a także pochylono się nad specyfiką kreatywnego myślenia przedszkolaka. W rozdziale pierwszym zaprezentowano również rolę zabawy w życiu dziecka oraz przedstawiono zadania nauczyciela we wspieraniu rozwoju dziecka w wychowaniu przedszkolnym. W drugim rozdziale pt. „Autorski projekt działań edukacyjnych pt.: Mali odkrywcy swojej wyobraźni” przedstawione zostały teoretyczne założenia projektu edukacyjnego oraz kontekst i warunki realizacji projektu własnych działań edukacyjnych. Ujęto również scenariusze zajęć edukacyjnych, które kierowane są do dzieci 4 letnich. Scenariusze zostały przygotowane do realizacji stacjonarnej oraz do realizacji zdalnej. Natomiast trzeci rozdział pt. „Ewaluacja projektu działań edukacyjnych pt.: Mali odkrywcy swojej wyobraźni” stanowi prezentację teoretycznych ujęć procesu ewaluacji, sposobów przeprowadzania ewaluacji oraz refleksję pedagogiczną.

Celem mojej pracy było rozwijanie umiejętności opiekuńczych wobec zwierząt domowych u dzieci w świetlicy szkolnej. Zainteresowałam się tym problemem, ponieważ wiem, że edukacja prozwierzęca w szkole jest niewystarczająca. W związku z powyższym przeanalizowałam rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym i dokonałam analizy podstawowych zagadnień z zakresu pojęcia opieki. Opisałam najważniejsze kwestie związane z funkcjonowaniem świetlicy szkolnej. Przeanalizowałam również działalność świetlicy szkolnej w Szkole Podstawowej nr 5 im. Mieszka I w Ostrowie Wielkopolskim, czyli placówki, w której realizowałam projekt. Ponieważ wychowankowie wykazywali braki umiejętności w zakresie opieki nad zwierzętami, zaplanowałam projekt działań ukierunkowany na ich rozwój. Cykl pięciu zajęć zrealizowałam w terminie 10-19.05.2016r. Po przeprowadzeniu zajęć mogę stwierdzić, że u wychowanków wzrosła znajomość specyfiki poszczególnych gatunków zwierząt domowych i umiejętności opiekuńczych wobec nich. Problemy sprawiły zajęcia dotyczące bezpieczeństwa w kontakcie ze zwierzętami. Jednakże generalnie założone cele zostały zrealizowane. Projekt mogę polecić dla realizacji w świetlicach szkolnych szkół podstawowych.