wyszukiwanie/filtrowanie
| Lp. | Temat pracy | Promotor | Program studiów |
|---|---|---|---|
| 3541. | Miejsce i rola dziadków we współczesnej rodzinie na przykładzie cyklu Jeżycjada Małgorzaty Musierowicz. | dr hab. Barbara Jędrychowska prof. UWr | Pedagogika - dla abs. kierunk. innych, zaoczne II stopnia |
|
Współczesne społeczeństwo ceni wartości takie jak młodość i zdrowie, natomiast proces starzenia traktuje jako zagrożenie oraz problem społeczny. Problematyka starzenia się
i starości staje się coraz częstszym przedmiotem refleksji i badań. Rodzi potrzebę podjęcia zagadnienia stresu i radzenia sobie z nim przez osoby w podeszłym wieku. Trudności starszego pokolenia związane są między innymi z bezradnością wobec współczesnego świata oraz zaadaptowaniem się do nowej sytuacji, po przejściu na emeryturę. Dodatkowo nieumiejętność organizacji codziennego życia utrudnia ich sytuację i sprawia, że seniorzy stanowią coraz większą grupę podopiecznych pomocy społecznej.
W związku z wydłużaniem się życia ludzkiego oraz zmianami cywilizacyjnymi zmienia się struktura rodziny. Rośnie liczba publikacji poświęconych tematyce rodziny w kontekście relacji międzypokoleniowych. Dane pochodzące z tych opracowań pokazują jak zmieniło się prawdopodobieństwo przynależności do rodzin wielopokoleniowych. Dawniej w rodzinie wielopokoleniowej dziadkowie mieli wysoki status, usytuowani byli na znaczącej i stałej pozycji
w hierarchii rodzinnej oraz społecznej. Dziś obniża się znaczenie osób starszych, można zaobserwować wrogi stosunek wobec nich. Ma miejsce degradacja starości, a proces ten utrwalają negatywne stereotypy osób starszych, które nadal funkcjonują w polskim społeczeństwie. Dodatkowym czynnikiem utrudniającym sytuację ludzi w podeszłym wieku jest brak wzajemnego porozumienia między pokoleniami.
Aktywna starość to nowy nurt w dyskursie na temat starzenia się i starości. Podkreśla możliwość przystosowania się do tego etapu w życiu oraz uczynienia go satysfakcjonującym. Wskazuje na optymalny rozwój osób starszych, ponieważ starość nie musi oznaczać samotności i bierności. Seniorzy to grupa, która posiada potencjał w postaci wiedzy i doświadczenia, zdobytego przez całe życie.
Celem niniejszej pracy jest poznanie oraz przedstawienie miejsca i roli dziadków we współczesnej literaturze.
Wybór tematu wynika z chęci poznania miejsca i roli dziadków we współczesnej literaturze dla dzieci i młodzieży. Podjęcie problematyki związanej z rodzinną sytuacją ludzi starszych, na przykładzie polskiej literatury, jest według mnie ciekawym doświadczeniem, również ze względu na niewielką ilość publikacji tego zagadnienia.
Praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy przedstawia teoretyczne aspekty pracy. Zostały w nim wyjaśnione najważniejsze pojęcia związane z tematem (Jeżycjada, rodzina, dziadkowie, rola społeczna, wychowanie, stereotyp), ponadto zawiera krytyczną analizę literatury przedmiotu.
Rozdział drugi nawiązuje do problematyki badawczej. Prezentuje postrzeganie dziadków
w rodzinie polskiej oraz funkcjonowanie dziadków we współczesnej rodzinie. Omówione zostały formy aktywności społecznej osób starszych w Polsce. Ostatnim omówionym zagadnieniem były instytucje, które wspierają osoby w podeszłym wieku. Część teoretyczna
|
|||
| 3542. | MIEJSCE DOGOTERAPII W TERAPII DZIECKA Z MÓZGOWYM PORAŻENIEM DZIECIĘCYM | dr Joanna Gładyszewska-Cylulko | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
|
|||
| 3543. | Mieczysław Kowalcze - kłodzki nauczyciel, wychowawca i społecznik | dr hab. Barbara Jędrychowska prof. UWr | Pedagogika, stacjonarne II stopnia |
|
Przedstawiona praca magisterska przybliża życie i działalność Mieczysława Kowalcze: kłodzkiego nauczyciela, wychowawcy, społecznika, animatora kultury, regionalisty, wydawcy, dziennikarza. Celem pracy jest poznanie i przedstawienie działalności dydaktyczno – wychowawczej oraz społecznikowskiej Mieczysława Kowalcze na Ziemi Kłodzkiej.
Praca składa się z części teoretycznej, metodologicznej i badawczej. Część teoretyczna dzieli się na dwa rozdziały (I, II). Pierwszy wyjaśnia podstawowe pojęcia, a kolejny analizuje literaturę przedmiotu związaną z podjętym tematem. Rozdział II wprowadza w problematykę badawczą i przedstawia: wartości i potrzeby w życiu człowieka, kształtowanie się postaw społecznych, znaczenie autorytetu w pracy nauczyciela i wychowawcy oraz rolę animacji i animatora kultury w kształtowaniu społeczności lokalnej. Rozdział III to Metodologia i organizacja badań. Rozdział IV jest analizą wyników badań własnych i prezentuje: dzieciństwo i lata edukacji Mieczysława Kowalcze, jego działalność dydaktyczno-wychowawczą, działalność społecznikowską oraz sukcesy i porażki w pracy dydaktycznej i społecznikowskiej.
|
|||
| 3544. | Mężczyzna jako ofiara przemocy w rodzinie. | dr hab. Wita Szulc prof. nadzw. UWr | |
|
|
|||
| 3545. | Męskie i kobiece formy komunikacji | dr hab. Andrzej Ładyżyński prof. UWr | Pedagogika - dla abs. kierunk. innych, zaoczne II stopnia |
|
W mojej pracy analizuję męskie i kobiece sposoby komunikacji. Staram się zbadać, czy płeć ma wpływ na to, w jaki sposób się ze sobą porozumiewamy; jeżeli ma, jak duży jest. Analizuję czym jest płeć, czym jest komunikacja oraz próbuję zbadać współzależności.
|
|||
| 3546. | Męska przyjaźń – mit czy rzeczywistość? Wzory relacji między mężczyznami – warsztat podnoszenia świadomości dla młodych mężczyzn | dr hab. Edyta Zierkiewicz prof. UWr | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
|
|||
| 3547. | Meytody pracy edukacyjno -rehabilitacyjnej z osobami niepełnosprawnyymi intelektualnie w stopniu umiarkowanym. | dr Joanna Gładyszewska-Cylulko | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 3548. | Metodyka stosowana przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej w procesie wychowania dzieci i młodzieży. | dr hab. Andrzej Ładyżyński prof. UWr | Pedagogika - dla abs. kierunk. innych, zaoczne II stopnia |
|
|
|||
| 3549. | METODYCZNE PODSTAWY RESOCJALIZACJI W ŚWIETLE LITERATURY I WŁASNYCH DOŚWIADCZEŃ. | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
|
|||
| 3550. | Metody wychowawcze stosowane przez rodziców dzieci w wieku wczesnoszkolnym | prof. dr hab. Mirosława Wawrzak-Chodaczek | Pedagogika, stacjonarne II stopnia |
|
Przedmiot moim badań skoncentrowany jest na stosowanych współcześnie metodach wychowawczych, ale z głównym naciskiem na metodę karania i nagradzania. W rozdziale pierwszym omówione zostały podstawowe metody wychowawcze, z których najczęściej korzystają wychowawcy, a także określona została definicja wychowania jako takiego i jego właściwości. Rozdział drugi jest omówieniem metodologii powstałej pracy z wyszczególnieniem: przedmiotu badań i celu pracy. Postawione tu zostały również pytania i hipotezy badawcze. Ważnym punktem tego rozdziału są również wyznaczone wskaźniki i zmienne potrzebne do przeprowadzenia rzetelnej analizy. Rozdział trzeci jest w głównej mierze analizą przeprowadzonych badań ale znajduje się tu również charakterystyka respondentów, a także interpretacja otrzymanych wyników z uwzględnieniem wskaźników. Całość pracy zamykają wnioski końcowe, które niosą w sobie informacje o weryfikacji hipotez.
|
|||
| 3551. | Metody wychowania dziecka w wieku wczesnoszkolnym-wybrane przykłady | dr Halina Dmochowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Praca licencjacka pt.: „Metody wychowania dziecka w wieku wczesnoszkolnym -wybrane przykłady” na początku zawiera informacje o charakterystycznych cechach rozwojowych dla danego okresu życia dziecka, czyli jakie zmiany zachodzą w organizmie i psychice dziecka, gdy dojrzewa ono do rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej. Aby dokładnie zrozumieć tematykę pracy dowiadujemy się, iż pojęcie wychowania ma wiele definicji, które formułowane są pod wpływem wielu różnych czynników. Głównym celem pracy jest przedstawienie metody wychowania, czyli sposobu na umiejętne i korzystne dla obu stron, porozumiewanie się. Metoda ta opiera się na wskazówkach dotyczących odpowiedniego słuchania, mówienia i reagowania na zachowania dzieci. Jest ona skierowana zarówno do rodziców jak i nauczycieli. Ostatnia część pracy zawiera opis wydarzeń i własnych przeżyć autora podczas wykorzystania scenariuszy w ramach projektu edukacyjnego w szkole podstawowej.
|
|||
| 3552. | Metody wychowania dziecka w kontekście problemów wychowawczych rodzin | dr hab. Martyna Pryszmont | Pedagogika, stacjonarne I stopnia |
|
W pracy zostały zdefiniowane pojęcia, tj: wychowanie, metody wychowania, problemy wychowawcze i rodzina. Wyszczególniono także funkcje rodziny, omówiono style wychowania oraz postawy rodzicielskie stosowane w rodzinie.
W pracy zostały wybrane i opisane najczęściej występujące w środowisku rodzinnym problemy wychowawcze , tj. trudności emocjonalne, lęk i agresja. Omówiono również indywidualne metody wychowania dziecka, które zostały poddane próbie oceny skuteczności w zwalczaniu powyżej wymienionych problemów wychowawczych.
W pracy przedstawiono podstawy metodyki projektowania szkolenia, a także opisany został projekt warsztatu.
|
|||
| 3553. | Metody terapii dzieci z niepełnosprawnością intelektualną i wybranymi całościowymi zaburzeniami rozwojowymi stosowane w placówkach terapeutycznych na terenie Wrocławia | prof. dr hab. Mirosława Wawrzak-Chodaczek | Pedagogika - dla abs. kierunk. innych, stacjonarne II stopnia |
|
|
|||
| 3554. | Metody terapeutyczne stosowane wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. | prof. dr hab. Mirosława Wawrzak-Chodaczek | Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia |
|
Praca przedstawia metody terapeutyczne jakie są stosowane wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Badania zamieszczone w pracy były prowadzone wśród pedagogów pracujących z dziećmi ze szkół podstawowych. W pracy umieszczone są trzy rozdziały. Pierwszy z nich przedstawia zagadnienie specjalnych potrzeb edukacyjnych w świetle literatury oraz aktów prawnych. Zawiera on również opis metod i terapii prowadzonej w obszarze pedagogiki. Głównym elementem rozdziału pierwszego jest przedstawienie wybranych metod terapeutycznych stosowanych wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych. Opisane w pracy metody terapeutyczne są następujące: Metoda Dobrego Startu, metoda Weroniki Sherborne, metoda 18 struktur wyrazowych, metoda malowania dziesięcioma palcami, muzykoterapia, Gimnastyka mózgu i hipoterapia. Z kolei rozdział drugi opisuje założenia paradygmatyczne oraz przedmiot i cel badań. Następnym elementem jest przedstawienie problemów badawczych jakimi było zagadnienie: jakie metody terapeutyczne stosowane są wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych, następnie jakie metody terapeutyczne stosowane wobec dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych są najefektywniejsze oraz jakie specjalne potrzeby edukacyjne występują najczęściej. Następnie została opisana istota hipotez oraz metody, techniki i narzędzia badawcze jakie zastosowałam podczas prowadzenia badań. Na zakończenie rozdziału opisana została organizacja pracy przeprowadzonych badań. Ostatni rozdział dotyczy analizy i interpretacji przeprowadzonych badań. W celu przybliżenia jednostek, w których przeprowadzone zostały badania, zamieszczony został opis badanej grupy. Podsumowaniem ostatniego rozdziału jest analiza i wnioski wysunięte na podstawie wyników badań.
|
|||
| 3555. | Metody socjodynamiczne w poradnictwie kariery - projekt warsztatów dla młodzieży | dr Violetta Drabik-Podgórna | Pedagogika, stacjonarne I stopnia |
|
Praca pod tytułem: "Metody socjodynamiczne w poradnictwie kariery - projekt warsztatów dla młodzieży" dotyczy tego jak metody poradnictwa socjodynamicznego mogą pomóc młodzieży w projektowaniu przyszłości. Metody poradnictwa socjodynamicznego zaprojektowane są tak, aby pomóc jednostkom w rozpoznaniu swoich osiągnięć, mocnych stron, wspieraniu ich w rozwijaniu osobistych zdolności, bazują na opisie znaczeń i doświadczeń. W pracy omówione zostały definicje poradnictwa i doradztwa oraz inne terminy występujące obok nich w literaturze przedmiotu, do których należą: poradnictwo i doradztwo zawodowe, orientacja zawodowa, preorientacja zawodowa, zawód, poradnictwo kariery (poradnictwo edukacyjno-zawodowe) oraz poradnictwo Life Design. Zaprezentowane pojęcia stanowią opis zmian w poradnictwie kariery - od planowania do konstruowania kariery. Zaprezentowane zostały także wybrane teorie wyboru zawodu i koncepcje rozwoju zawodowego oraz opisany został cały kontekst koncepcji konstruktywistycznych. Następnie zaprezentowane zostało poradnictwo socjodynamiczne V. Peavego, które wywodzi się z koncepcji konstruktywistycznych oraz opisana została rola doradcy w poradnictwie. W dalszej części pracy zagadnienia dotyczą młodzieży i ich sytuacji psychofizycznej w momencie planowania dalszej drogi kształcenia oraz tego jakie trudności mogą ich spotkać, z nawiązaniem do oczekiwań współczesnego rynku pracy. Zaprezentowana została tu także struktura polskiego systemu edukacji. Opisane zostało również jak poradnictwo kariery wygląda w resorcie edukacji i w resorcie pracy oraz jak doradztwo zawodowe prezentuje się w programach kształcenia. Poruszona została także kwestia dotycząca możliwości włączenia idei poradnictwa socjodynamicznego w edukację. W pracy opisane zostały także zagadnienia związane z projektowaniem działań warsztatowych. Zaprezentowane zostały tam definicje pojęć takich jak: szkolenie, warsztat i trening. Przedstawiony został cykl uczenia się przez doświadczenie D. Kolba oraz metody wykorzystane w autorskim projekcie warsztatu pod tytułem "Jak zaprojektować przyszłość?". Warsztat skierowany jest do licealistów, maturzystów i ma na celu wyposażyć ich w wiedzę i umiejętności w zakresie świadomego planowania przyszłości. Szczegółowy opis sesji warsztatowych został umieszczony w Aneksie na końcu pracy.
|
|||
| 3556. | Metody resocjalizacji skazanych w zakładach karnyych w Polsce na przykładzie literatury. | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 3557. | Metody resocjalizacji skazanych recydywistów penitencjarnych na przykładzie Zakładu Karnego w Kluczborku | dr Barbara Jezierska-Jacobson | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
Praca dotyczy metod resocjalizacji skazanych recydywistów penitencjarnych na przykładzie Zakładu Karnego w Kluczborku. Składa się z pięciu rozdziałów:
W rozdziale pierwszym wyjaśnione zostały pojęcia resocjalizacji oraz resocjalizacji penitencjarnej. Ponadto omówione zostały cel minimum i cel maksimum resocjalizacji penitencjarnej oraz zasady, jakimi powinno kierować się w kontekście resocjalizacji penitencjarnej.
Rozdział drugi przedstawia pojęcie metody resocjalizacji penitencjarnej oraz opisane zostały wybrane przez badacza metody oddziaływań penitencjarnych na skazanych. Są to metody oparte na działalności kulturalno-oświatowej, metody oparte na rekreacji i sporcie, metody oparte na aktywizacji zawodowej, metody oparte na programach profilaktycznych oraz metody oparte na wsparciu społecznym.
Przedmiotem rozważań w rozdziale trzecim są etapy badań ze strony teoretycznej, równocześnie obrazując schemat i motyw wyboru przez badacza metody badawczej w przeprowadzonych badaniach. W rozdziale tym znajduje się również przedmiot badań, cel badań oraz sformułowane zostały problemy badawcze oraz założenia badacza. Następna część tego rozdziału przedstawia organizację i przebieg badań własnych oraz charakterystykę miejsca badań i badanej populacji. Głównym celem rozważań było poznanie metod resocjalizacji skazanych recydywistów. Ustalenie, które z metod resocjalizacji są najbardziej istotne oraz poznanie strategii dobierania sposobów resocjalizacji w Zakładzie Karnym w Kluczborku. Spośród dostępnych technik ze względu na małą grupę badanych, badacz zdecydował się wybrać wywiad otwarty nieskategoryzowany oraz analizę dokumentów. Badania przeprowadzone zostały w Zakładzie Karnym w Kluczborku w oddziale półotwartym. Analizowanymi w badaniach dokumentami były programy readaptacji skazanych realizowane w tamtejszym zakładzie a wywiady przeprowadzone zostały z wychowawcami pracującymi w tym oddziale.
Rozdział czwarty zawiera wyniki oraz analizę przeprowadzonych badań tzn. wyniki analizy dokumentów, a także wywiady przeprowadzone z wychowawcami pracującymi w oddziale półotwartym w Zakładzie Karnym w Kluczborku. Natomiast rozdział piąty jest rozdziałem podsumowującym rozważania całej pracy. Pokazane w nim zostało, jakie metody wykorzystywane są w Zakładzie Karnym w Kluczborku. Zobrazowane zostało to, które metody są najbardziej skuteczne, które mniej, a także czym kierują się wychowawcy przy doborze skazanych do określonego programu resocjalizującego, oraz w jakich zajęciach prowadzonych na terenie Zakładu Karnego w Kluczborku skazani biorą udział najchętniej.
|
|||
| 3558. | Metody resocjalizacji nieletnich przebywających w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych | dr hab. Piotr Kwiatkowski | Pedagogika - stacjonarne I stopnia |
|
|
|||
| 3559. | Metody relaksacyjne we wspomaganiu rozwoju psychofizycznych u dzieci w wieku przedszkolnym | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, zaoczne I stopnia |
|
Niniejsza praca dotyczy metod relaksacyjnych stosowanych w celu wspomagania rozwoju psychofizycznego dzieci w wieku przedszkolnym. Na początku pracy została scharakteryzowana sylwetka psychofizyczna dziecka w wieku przedszkolnym. Jako pierwszy opisany jest rozwój poznawczy. Odnosi się on do procesów myślowych oraz wiedzy, a także języka, gdyż jest środkiem, za pomocą którego zachodzi myślenie. Z tej części pracy można również dowiedzieć się, iż podmiot, którego niniejsza praca się tyczy, jest w stadium myślenia przedoperacyjnego. Przedstawione zostały również ograniczenia tegoż to okresu rozwoju dziecka, takie jak egocentryzm, animizm, artyficjalizm, sprawiedliwość immanentna oraz centracja. Jako kolejny został opisany rozwój emocjonalny. Poruszona zostaje tu kwestia niestałości emocji występujących u dzieci oraz istota kształtowania umiejętności akceptowalnego społecznie radzenia sobie z emocjami, jakie towarzyszą ludziom, a więc i dzieciom, w codziennym życiu. Następnie, rozważaniom został poddany rozwój społeczny. Można go rozpatrywać w dwóch aspektach: jako socjalizację oraz proces dochodzenia do własnych wzorców przeżywania, działania, czy też myślenia w różnych sytuacjach. W rozwoju społecznym istotną rolę odgrywa zabawa, która pozwala na nawiązywanie kontaktów oraz rozumienie ról społecznych. Poruszona zostaje również w niniejszej pracy kwestia agresji, której wyróżnia się dwa rodzaje: agresja instrumentalna oraz agresja wroga. Na sylwetkę psychofizyczną dziecka składa się również rozwój moralny. Z fragmentu pracy, w której charakteryzowany jest tenże rozwój, można się dowiedzieć, że przedszkolak jest na etapie respektowania zasad osób, które darzy szacunkiem. Ten okres rozwoju cechuje się zasadą realizmu moralnego, czyli dziecko postępuje zgodnie z literą, a nie duchem prawa. Moralność to także rozróżnianie dobra od zła, dziecko w wieku dwóch lat już potrafi odróżnić dobrą rzecz, od złej, zepsutej (np. zabawkę). W wieku ok. 4 lat dzieci zaczynają odczuwać „powściąg”. W kolejnej części pracy zostaje wyjaśnione pojęcie relaksacji, czyli działań mających na celu odprężenie, zniwelowania lub usunięcie napięcia somatopsychicznego. Omówione zostały także 4 fazy stresu, a następnie przedstawione ćwiczenia oraz treningi relaksacyjne. Jako pierwsze pojawiają się ćwiczenia stosowane w oddziałach Marii Montessori. Proponuje się tu lekcję ciszy, ponieważ M. Montessori uważała, że pomagają one w radzeniu sobie z agresywnością, napięciem, brakiem koncentracji. Była przekonana, iż nawet małe dzieci są w stanie uczestniczyć w takich zajęciach, a cisza nie musi oznaczać bierności. Kolejnym proponowanym ćwiczeniem relaksacyjnym, jest trening autogenny J. Schultza. Polega on na rozluźnieniu mięśni przez koncentrowanie się na konkretnych częściach ciała. Kiedy ta umiejętność zostanie osiągnięta, wówczas dąży się do wywołania napięcia mięśniowego w taki sam sposób. Ten trening jest również zmodyfikowany przez A. Polender, gdzie opowiada się dzieciom historię
|
|||
| 3560. | Metody pracy z lekturą obowiązkową i nieobowiązkową w klasie III szkoły podstawowej | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, stacjonarne I stopnia |
|
Tematem mojej pracy licencjackiej są metody pracy z lekturą obowiązkową i nieobowiązkową w szkole podstawowej. Podejmuję ten temat, ponieważ uważam, że książka w okresie nauczania początkowego zostaje przedstawiona dziecku w sposób mało atrakcyjny i nie zachęcający do dalszego kontaktu z literaturą. Dzieci w tym okresie mają bardzo dużo różnych sposobów na spędzenie czasu wolnego. Czytanie książek odchodzi na dalszy plan. W swojej pracy starałam się przedstawić aktywizujące metody pracy z książką. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii.
Pierwszy rozdział teoretyczny, składa się z trzech podrozdziałów. W pierwszym podrozdziale scharakteryzowałam sylwetkę dziecka w wieku wczesnoszkolnym, koncentrując się na rozwoju poznawczym, fizycznym, emocjonalnym oraz moralnym. W kolejnym przedstawiłam problematykę swojej pracy w oparciu o literaturę przedmiotu, począwszy od wyjaśnienia definicji czytelnictwa oraz czytania. W ostatniej części pierwszego rozdziału przedstawiłam rolę nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej w pracy z lekturą obowiązkową i nieobowiązkową. Praca z lekturą wymaga od nauczyciela wprowadzenia atrakcyjnych i aktywizujących metod. Rolą znaczących dorosłych jest wprowadzenie dziecka w świat literatury oraz przedstawienie korzyści płynących z czytania książek. Istotne jest, aby to zrobić na początkowym etapie nauczania. Rozdział drugi to prezentacja projektu edukacyjnego „Książka moim przyjacielem”. Przedstawiłam cele i założenia projektu. Celem niniejszej pracy było rozwinięcie zainteresowań czytelniczych uczniów klasy III szkoły podstawowej. Jest on związany z tematyką mojej pracy. Projekt zawiera osiem scenariuszy. W rozdziale trzecim prezentuję ewaluację mojego projektu. Przedstawiam definicję ewaluacji oraz charakteryzuje ewaluację zewnętrzną, wewnętrzną oraz końcową. W tej części opisuje również placówkę, w której realizowałam projekt, opisują grupę uczniów z którymi współpracowałam oraz porównuje końcowe efekty z założeniami i celami zawartymi w scenariuszach.
Podsumowanie mojej pracy zawarłam z zakończeniu. Odniosłam się tam do treści zawartych w całej pracy. Wyciągnęłam wnioski pedagogiczne, które będę mogła wykorzystać w przyszłości w pracy z dziećmi.
|
|||
| 3561. | Metody pracy z dziećmi w wieku wczesnoszkolnym z objawami nadpobudliwości psychoruchowej na przykładzie domu dziecka w Pieszycach. | dr Renata Bibik | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
|
|||
| 3562. | Metody pracy z dziećmi niepełnosprawnymi w przedszkolu integracyjnym na przykładzie Przedszkola Nr 109 we Wrocławiu | prof. dr hab. Elżbieta Kościk | Pedagogika, zaoczne II stopnia |
|
Pracę magisterską pod tytułem "Metody pracy z dziećmi niepełnosprawnymi w przedszkolu integracyjnym na przykładzie Przedszkola nr 109 we Wrocławiu" napisałam w celu uzupełnienia swojej wiedzy na temat sposobów postępowania z dziećmi niepełnosprawnymi w wieku przedszkolnym. Jej temat obejmował dzieci ze wszystkimi stopniami niepełnosprawności, uczęszczające do przedszkoli integracyjnych. Były to zarówno deficyty intelektualne, jak i fizyczne. Podczas pisania zauważyłam znaczące braki w literaturze na ten temat. Zdecydowałam się podzielić pracę na trzy rozdziały. W pierwszym z nich zebrałam znalezione przez siebie informacje na poruszany temat. Rozdział ten podzieliłam na jedenaście podrozdziałów, w których przeanalizowałam znaczenie terminu "pedagogika specjalna", historię tej dziedziny nauki, sposoby rozumienia pojęć takich, jak zdrowie, niepełnosprawność (z wyszczególnieniem niepełnosprawności intelektualnej) oraz integracja. Cztery podrozdziały poświęciłam pracy z dziećmi z: deficytami intelektualnymi, głuchotą, ślepotą, oraz niepełnosprawnością fizyczną. Na końcu rozdziału zamieściłam krótkie podsumowanie. Druga część pracy dotyczy zastosowanej przeze mnie metodologii badań własnych. Zawarłam w niej następujące elementy: uzasadnienie wyboru tematu badawczego, informacje dotyczące celów badawczych, problemu badawczego, próby badawczej, hipotez badawczych, zmiennych i wskaźników, metod, technik i narzędzi badawczych, terenu oraz organizacji badań. W ostatnim rozdziale zawarłam analizę oraz interpretację wyników badań własnych. Tę część pracy podzieliłam na sześć podrozdziałów. Zawierają one informacje dotyczące zadań kadry przedszkolnej wobec dzieci, wyposażenia sal dydaktycznych w przedszkolu, w którym przeprowadziłam badanie, odbywających się tam zajęć, czynności dzieci podczas zabawy swobodnej, obecnej sytuacji i wydarzeń organizowanych przez przedszkole, oraz wniosków wyciągniętych z badania.
Pisząc pracę przyjęłam założenie, że dzieci niepełnosprawne uczestniczą w dodatkowych zajęciach specjalistycznych, a także niektórych zajęciach dla dzieci pełnosprawnych. Postawiłam także tezę, że dzieci z deficytami są izolowane przez większość grupy. Wyszłam również z założenia, że występuje różnorodność metod stosowanych w pracy z dziećmi niepełnosprawnymi, oraz że na zajęciach specjalistycznych dostosowuje się je do indywidualnych możliwości podopiecznego. Przyjęłam również tezę, że stosuje się różnorodne sposoby integracji pełnosprawnych z niepełnosprawnymi, a szczególną rolę odgrywa tu czas spędzony na zabawach swobodnych. W rezultacie przeprowadzonego badania udało mi się potwierdzić, że dzieci niepełnosprawne uczestniczą zarówno w części zajęć przeznaczonej dla pełnosprawnych, jak i w zajęciach dodatkowych. Nieprawdą okazało się natomiast, ,że są one izolowane przez większość grupy. W ciągu całego badania nie zaobserwowałam ani jednej takiej sytuacji. Wykazało ono natomiast różnorodność metod pracy. Były one dostosowywane do możliwości każdeg
|
|||
| 3563. | Metody pracy z dzieckiem ze spektrum autyzmu. Studium przypadku dziecka z przedszkola specjalnego przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Jaworze. | prof. dr hab. Stefania Walasek | Pedagogika, zaoczne II stopnia |
|
Niniejsza praca magisterska została napisana w oparciu o dostępną literaturę dotyczącą dziecka z autyzmem. Celem pracy było przedstawienie funkcjonowania dziecka z autyzmem w przedszkolu specjalnym. Praca ta zawiera trzy rozdziały, wstęp oraz zakończenie. Wstęp stanowi wprowadzenie do pracy magisterskiej, zawiera w sobie krótki opis każdego z rozdziałów. We wstępie wymieniono także literaturę, która okazała się inspirująca podczas pisania niniejszej pracy. W rozdziale pierwszym przedstawiono charakterystykę rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Przybliżono terminologię związaną z autyzmem oraz jego rodzaje i cechy dla niego typowe.
Rozdział drugi to metodologia badań własnych. Zawarto w nim cel i przedmiot prowadzonego procesu badawczego. Wysunięto problemy badawcze niezbędne do tego, aby przejść do dalszych badań. Dokonano doboru metod, technik i narzędzi badawczych.
W trzecim rozdziale przedstawiono wyniki uzyskanych badań, dzięki metodzie indywidualnego przypadku. Omówiono metody wykorzystywane w pracy z dziećmi cierpiącymi na autyzm. Badaniem zostało objęte dziecko z autyzmem uczęszczające do przedszkola specjalnego. Na końcu pracy zamieszczono zakończenie, które stanowi podsumowanie całej pracy magisterskiej oraz zawiera końcowe wnioski wynikające z przeprowadzonych badań.
|
|||
| 3564. | Metody pracy studentów Uniwersytetu Trzeciego wieku na przykładzie wybranych krajów. | dr hab. Alicja Szerląg prof. UWr | Pedagogika - dla abs. st. ped., zaoczne II stopnia |
|
|
|||
| 3565. | Metody i formy wsparcia w sytuacji specyficznych trudności w uczeniu się - projekt warsztatów edukacyjnych dla rodziców dzieci z dysleksją. | dr Violetta Drabik-Podgórna | Pedagogika - zaoczne I stopnia |
|
Głównym celem mojej pracy jest opisanie metod i form wsparcia w sytuacji związanej z trudnościami w uczeniu się. Opisuję najważniejsze pojęcia związane z dysleksją - czym się charakteryzuje to zjawisko, jakie są główne przyczyny i objawy. Podkreślam rolę poradnictwa i pomocy udzielanej dzieciom z trudnościami w uczeniu się, jak również dla rodziców tych dzieci. Chcąc zaproponować formę pomocy, stworzyłam projekt warsztatów edukacyjnych dla rodziców dzieci z dysleksją. Warsztat ma za zadanie wprowadzić rodziców w problem dysleksji, pokazać istotne rozwiązania do samodzielnej pracy.
Moja praca składa się z trzech rozdziałów.W rozdziale pierwszym pt. „Dysleksja w świetle literatury przedmiotu” zawarłam zagadnienia teoretyczne związane z tym problemem. Opisuję pojęcia, wymieniam typy, przyczyny i skutki oraz możliwość diagnozy.
Rozdział drugi pt.”Pomoc i poradnictwo dla dzieci z dysleksją” zawiera charakterystykę pracy z uczniem w szkole. Z zagadnieniem tym wiąże się też rola poradni psychologiczno-pedagogicznej. Opisuję organizację, formy, zasady i metody pracy z uczniem dyslektycznym. Przedstawiam też zadania pedagoga szkolnego i nauczyciela.
Rozdział trzeci „projekt warsztatów edukacyjnych dla rodziców dzieci z dysleksją.” Jest podsumowaniem całej pracy. Został w nim omówiony cykl Kolba oraz mój warsztat dla rodziców. Omawiam w nim problem, przyczyny i skutki dysleksji. Rodzice dzięki niemu potrafią zdefiniować pojęcie dysleksji, poznać najważniejsze typy.
Do mojej pracy dołączyłam projekt warsztatu skierowanego dla rodziców dzieci z trudnościami w uczeniu się.
|
|||
| 3566. | Metody i formy pracy streetworkerów z dziećmi na terenie Wrocławia | prof. dr hab. Mirosława Wawrzak-Chodaczek | Pedagogika, zaoczne II stopnia |
|
Niniejsza praca "Metody i formy pracy streetworkerów z dziećmi na terenie Wrocławia" zajmuje się tematyką związaną ze streetworkingiem. Praca ta miała na celu opisanie metod pracy streetworkerów, w związku z tym respondentami badań byli działający w minionych latach, a także aktualnie – streetworkerzy. Dzięki ich opinii wyróżniono poszczególne metody pracy oraz formy wsparcia, którymi zajmowali się bądź zajmują nadal w swojej pracy zawodowej.
W pracy podjęto się próby scharakteryzowania zjawiska streetworkingu z dziećmi i młodzieżą, pochylono się nad pojęciem dziecka ulicy. Rozpatrzone zostały kwestie, które były głównymi oraz szczegółowymi problemami pracy. Głównym pytaniem postawionym w badaniu było pytanie o metody pracy badanych streetworkerów. Postawiono także trzy pytania szczegółowe, które były wyznacznikiem przeprowadzonych badań. Analizie zostały poddane - organizacje zajmujące się streetworkingiem z dziećmi we Wrocławiu, sylwetka streetworkera oraz cechy charakteru dzieci ulicy. Badania zostały przeprowadzone metodą indywidualnych przypadków, użyto techniki wywiadu, zaś narzędziem badań był kwestionariusz wywiadu.
Badania zostały przeprowadzone indywidualnie, z 8 osobami, które pracowały bądź nadal pracują jako streetworkerzy na terenie Wrocławia. Respondenci to osoby, które posiadają duże doświadczenie w pracy z dziećmi, zarówno jako streetworkerzy, a także jako wychowawcy w różnych stowarzyszeniach czy fundacjach zajmujących się działalnością opiekuńczo-wychowawczą. Czterech badanych to streetworkerzy, którzy działali czynnie w minionych latach. Pomimo tego, że już nie zajmują się streetworkingiem, zgodzili się podzielić swoim doświadczeniem i zdobytą wiedzą na ten temat. Dzięki temu autorka uzyskała większy obraz tego, jakie zmiany zaszły w pracy streetworkerów w przeciągu ostatnich lat.
Wśród metod pracy respondenci wymienili przede wszystkim jako najważniejsze – wejście w środowisko dziecka. Ponad to wymienione zostały metody takie jak – pomoc indywidualna, poradnictwo, praca zespołowa, organizacja czasu wolnego, animacje podwórkowe oraz realizacje własnych projektów i pomysłów. Dzięki odpowiedziom respondentów wyróżnione zostały poszczególne projekty realizowane przez streetworkerów.
W pracy podjęto się również próby kategoryzacji dzieci ulicy. Według analizy badań, podopiecznymi badanych respondentów są dzieci borykające się z wieloma problemami. Wśród wymienionych cech charakteru wyróżnione zostały: agresja, nadpobudliwość, postawa bierna, zobojętnienie, ale też szczerość, potrzeba zrozumienia i akceptacji.
Według odpowiedzi respondentów, zjawisko streetworkingu z dziećmi we Wrocławiu jest cały czas nowatorską metodą pracy. Wyróżnione zostały 4 organizacje pozarządowe, które działają w mieście na rzecz pracy z wykluczonymi dziećmi i młodzieżą. Są to Stowarzyszenie Aktywnych Społecznie Trampolina, Stowarzyszenie Edukacja Krytyczna, Fundacja Salida oraz Stowarzyszenie Tratwa. Opisana została historia powstania, a także głów
|
|||
| 3567. | Metody aktywizujące wykorzystywane w kształceniu zintegrownym | dr Halina Dmochowska | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, stacjonarne I stopnia |
|
Tematem pracy licencjackiej są: "Metody aktywizujące wykorzystywane w kształceniu zintegrowanym". Celem niniejszej pracy licencjackiej jest ukazanie roli, jaką odgrywają metody aktywizujące w kształceniu zintegrowanym. Metody i techniki aktywizujące pełnią istotną funkcję w rozwoju dziecka. Celem mojej pracy licencjackiej było również uświadomienie, iż aktywne uczenie się i nauczanie może być zabawą, nie tracąc wartości. Poprzez metody aktywizujące dziecko w szybkim tempie rozwija się intelektualnie i fizycznie. Metody te, dostarczają dziecku wiele przyjemności. Uczeń pełen ciekawości, chęci do współpracy, szczęśliwy, w sposób entuzjastyczny wykonuje czynności wspomagające jego rozwój. Czerpie mnóstwo radości z uczenia się, zdobywania cennej wiedzy. Narzędziem służącym do realizacji celi stanowi autorski projekt własnych działań edukacyjnych: "Akcja aktywizacja" w oparciu o przygotowane scenariusze zajęć realizowane w placówce szkolnej. Praca została podzielona na trzy części. W pierwszym rozdziale pracy przedstawiono analizę zagadnienia w świetle literatury przedmiotu, sylwetkę rozwojową dziecka w wieku wczesnoszkolnym dotyczącą rozwoju: poznawczego, fizycznego, społecznego, emocjonalnego, moralnego oraz treści ściśle obejmujące tematykę pracy licencjackiej, w tym rolę nauczyciela dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Drugi rozdział wiąże się z autorskim projektem własnym działań edukacyjnych, szczególnie z problematyką ujęcia teoretycznego projektu i zaprezentowaniem założeń przygotowanego projektu edukacyjnego wraz ze scenariuszami zajęć. Ostatni rozdział pracy zawiera ewaluację autorskiego projektu edukacyjnego w aspekcie teoretycznym, charakterystykę miejsca przeprowadzonego projektu i jego dokładny opis zajęć, które udało się zrealizować na podstawie osobistych scenariuszy w placówce szkolnej. W pracy licencjackiej wykorzystano artykuły naukowe oraz bogatą literaturę przedmiotu.
|
|||
| 3568. | Metody aktywizujące w pracy z dziećmi w edukacji wczesnoszkolnej | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - edukacja wczesnoszkolna i wychowanie przedszkolne, stacjonarne I stopnia |
|
Wybór metod nauczania przez nauczycieli, podczas prowadzenia zajęć w szkołach podstawowych, wpływa na aktywność, zaangażowanie, twórczość, samodzielność, zapał i chęć do pracy uczniów. Współcześnie istotną rolę odgrywają komputery, tablety i komórki. Przy ich pomocy dzieci bardzo łatwo zdobywają wiedzę i zaspokajają ciekawość. Dlatego również w szkole należy przedstawić poznawany problem w sposób ciekawy. Celem mojej pracy jest zaprezentowanie metod aktywizujących, które pobudzają aktywność i samodzielność, w pracy z dziećmi w edukacji wczesnoszkolnej. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i netografii. Pierwszy rozdział jest poświęcony omówieniu problematyki pracy w oparciu o literaturę naukową; jest scharakteryzowana sylwetka psychofizyczna dziecka w wieku wczesnoszkolnym, omówiona rola metod aktywizujących w pracy z dziećmi na etapie edukacji wczesnoszkolnej, są scharakteryzowane kompetencje zawodowe nauczyciela w odniesieniu do pracy metodami aktywizującymi. Drugi rozdział jest poświęcony autorskiemu projektowi edukacyjnemu, gdzie prezentowany jest mój pomysł na wykorzystanie metod aktywizujących w pracy z dziećmi w klasie 3. Trzeci rozdział jest ewaluacją autorskiego projektu działań edukacyjnych.
|
|||
| 3569. | Metody aktywizujące w nauczaniu wczesnoszkolnym. | prof. dr hab. Stefania Walasek | Pedagogika, zaoczne II stopnia |
|
Tematem mojej pracy magisterskiej są „ Metody aktywizujące w nauczaniu wczesnoszkolnym”. W części teoretycznej pracy zawarłam informacje na temat rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym oraz przedstawiłam ogólne założenia i cele stosowania metod aktywizujących. W drugim rozdziale przedstawiłam charakterystykę najbardziej znanych metod aktywizujących. W części metodologicznej opisałam przedmiot, cel badań oraz metody i techniki badawcze według wybranych autorów. W ostatnim rozdziale zawarłam analizę uzyskanych wyników badań, podsumowanie oraz wnioski wynikające z głównego problemu pracy.
|
|||
| 3570. | Metody aktywizujące w nauczaniu dzieci z dysleksją | dr Elżbieta Jezierska-Wiejak | Pedagogika - kształcenie zintegrowane z wychowaniem przedszkolnym, stacjonarne I stopnia |
|
|
|||

