Temat niniejszej pracy to: Adaptacja rodziny do niepełnosprawności dziecka z Zespołem Rubinsteina i Taybiego. Jest to kontynuacja pracy licencjackiej. Pracę podzielono na 4 rozdziały. Dwa rozdziały są stricte teoretyczne, trzeci opisuje metodologię badań, natomiast ostatni analizę i interpretację wywiadów. W pierwszym rozdziale sformułowano definicję niepełnosprawności intelektualnej, jej przyczyny i objawy. Przedstawiono poszczególne stopnie niepełnosprawności. Omówiono szczegółowo informacje na temat Zespołu Rubinstaina i Taybiego, także szereg wad i schorzeń towarzyszących temu zespołowi. W drugim rozdziale zdefiniowano pojęcie rodziny. Przedstawiono wieloaspektowo problemy, z którymi borykają się rodziny wychowującej dziecko z RTS. Omówiono etapy adaptacji rodziny do wychowywania dziecka z niepełnosprawnością. Scharakteryzowano relacje między rodzeństwem, kiedy jedno z nich jest niepełnosprawne. Dokonano analizy form wsparcia rodziny wychowującej dziecko z zespołem Rubinsteina i Taybiego oraz rolę, jaką odgrywa rodzina w życiu dziecka dotkniętego tym zespołem w procesie jego rehabilitacji. W trzecim rozdziale zaprezentowana została metodologia badań własnych. Przedstawiono cele i przedmiot badań, problemy badawcze, nurty i strategię badań, metodę i technikę badawczą, a także etykę badawczą. Ostatni rozdział zawiera analizę i interpretację wywiadów narracyjnych przeprowadzonych z matkami dzieci z zespołem Rubinsteina i Taybiego. Wywiady były punktem wyjścia do próby odpowiedzi na postawione problemy badawcze. Następnie przedstawiono znaczenie pedagogiczne przeprowadzonych badań oraz zaproponowano możliwości wsparcia dzieci z RTS, jak i ich rodziców. Część praktyczna zawiera interpretację doświadczeń trzech rodzin dzieci z Zespołem Rubinsteina i Taybiego. Zastosowanie przyjętej metody, techniki i narzędzia badań jakim był wywiad narracyjny pozwoliło na zebranie materiału, którego analiza umożliwiła odpowiedzieć na postawiony główny problem badawczy.

Prace domowe są jedną z form organizacji procesu kształcenia uczniów. Przez wiele lat forma ich zadawania i rodzaje prac były dostosowane do nauczania stacjonarnego w placówkach szkolnych. Niestety w związku z epidemią koronawirusa na całym świecie, nauka w szkołach została przeniesiona do Internetu, inaczej formułując nastały czasy nauki zdalnej. Cały system prowadzenia lekcji został przekształcony do aktualnej sytuacji, tym samym praca domowa częściowo zmieniła swoje znaczenie. W niniejszej pracy zamierzam przedstawić opinię nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej na temat prac domowych w czasie pandemii. Nauczyciele mają bezpośredni kontakt z uczniami i zauważają jak praca domowa oddziałuje na ich proces kształcenia. Posiadają wiedzę jak zadawać zadania domowe, żeby rozwój uczniów przebiegał prawidłowo. Część teoretyczna została podzielona na trzy rozdziały: Rozdział pierwszy niniejszej pracy poświęcony został przybliżeniu systemu edukacji wczesnoszkolnej. Przedstawiono cele i funkcje nauczania początkowego. Scharakteryzowane zostały także metody i formy dydaktyczno-wychowawcze wykorzystywane przez nauczycieli. Opisana została również rola rodziców w procesie dydaktycznym uczniów. Ukazano sposób w jaki rodzice mogą współpracować z placówką edukacyjną oraz jak wspierać swoje dzieci podczas kształcenia. W rozdziale drugim została ukazana rola nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej w świetle literatury. W pracy zwrócono uwagę na kompetencje jakimi powinna cechować się osoba pracująca jako nauczyciel. Przedstawiono również relację nauczyciel – uczeń, która prowadzi do efektywnego nauczania. Rozdział trzeci poświęcony jest w pełni zagadnieniu pracy domowej. Zawarte są w niej definicje prac domowych, ich cele i funkcje oraz rodzaje. Przybliżony został sposób przygotowania, zadawania, kontroli i oceny pracy domowej przez nauczyciela. Praca domowa w dużym stopniu związana jest z motywacją ucznia, dlatego została wyszczególniona w niniejszej pracy. Badania przeprowadzone na potrzeby pracy dotyczą pracy domowej ucznia w czasie pandemii, z tego powodu w części teoretycznej przedstawiono sytuacje nauczania zdalnego i prac domowych w okresie trwania pandemii. W kolejnym rozdziale zostały ukazane metodologiczne podstawy pracy. Przedstawiono definicje takich terminów jak: przedmiot, cel badań oraz problem, metoda i narzędzie badawcze. Celem badań było poznanie opinii nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej na temat prac domowych uczniów w okresie pandemii. Chcąc prawidłowo przeprowadzić badania szczególnie ważne było ustalenie problemu głównego oraz wynikające z niego problemy szczegółowe. Dla najlepszych rezultatów badania użyta została metoda indywidualnych przypadków z użyciem techniki wywiadu częściowo kierowanego. Narzędziem badawczym były dyspozycje do wywiadu. W ostatniej części pracy zostały przedstawione wyniki badań w postaci opisu poszczególnych przypadków indywidualnych.

W pracy podjęto problematykę zabaw swobodnych dziewcząt i chłopców z rodzin imigranckich w grupie przedszkolnej dzieci 6-letnich. Autorka pracy była ciekawa, jak przebiegają zabawy z udziałem dzieci cudzoziemskich, a także jakie są cechy opisujące niepowtarzalność każdej z nich. Zastanawiała się również, czy doświadczenie przez najmłodszych okoliczności wyjazdu może w jakimś stopniu ograniczać spontaniczną aktywność zabawową dziecka. Punktem wyjścia dla rozważań w pracy była obserwacja czterech przypadków ludzkich, podczas swobodnej zabawy, na gruncie polskiej placówki przedszkolnej. Analiza zebranego materiału badawczego dostarczyła konkretnych i jasnych odpowiedzi empirycznych. Dzieci z rodzin imigranckich podejmują różne kategorie zabaw swobodnych. Choć przebiegają one w sposób podobny u wszystkich obserwowanych przypadków, to istnieją pewne indywidualne różnice, które akcentują odrębność, każdego z nich. Przy czym, wnioski z przeprowadzonych badań jednoznacznie wskazują, iż jedną z ważniejszych umiejętności, którą powinno nabyć dziecko w sytuacji kulturowej różnicy, jest kompetencja w porozumiewaniu się w języku kraju migracji. To bowiem efektywna komunikacja umożliwia w pełni realizację podjętych w zabawie treści, negocjowanie znaczeń, a także podejmowanie decyzji. Badania zostały zrealizowane w Publicznym Przedszkolu Pitagoras we Wrocławiu, w którym autorka pracuje w charakterze wychowawcy. Metodą, którą wykorzystano na potrzeby pracy było studium przypadku, techniką obserwacja systematyczna, zaś narzędziem badawczym własnoręcznie sporządzony arkusz obserwacji zabaw swobodnych dziecka. Rozdział teoretyczny powstał w oparciu o psychologiczno-pedagogiczną literaturę przedmiotu.

Niniejsza praca podejmuje temat samodzielności dzieci 6-letnich w opinii nauczycieli i rodziców. Samodzielność jest potrzebą rozwojową i rozpoczyna się już od najmłodszych lat życia człowieka. Obejmuje wiele obszarów rozwoju i przebiega na wielu etapach życia powiększając swój zakres. Dążenie do stawania się samodzielnym jest oznaką prawidłowego funkcjonowania. Osiąganie samodzielności uzależnione jest od wielu czynników, takich jak: tempo i przebieg rozwoju dziecka, styl wychowania, środowisko funkcjonowania dziecka oraz sposoby i jakość uzyskiwanego wsparcia od dorosłych. Podstawowymi środowiskami funkcjonowania dziecka w wieku przedszkolnym jest rodzina oraz przedszkole. W związku z tym to właśnie opinia tych dwóch środowisk została objęta badaniami. Zakres podjętej problematyki dotyczył określenia obszarów samodzielności wysoce rozwiniętych oraz sfer, w których przedszkolaki przejawiają trudności. Ponadto poszukiwano odpowiedzi na temat aktualnie stosowanych sposobów wspierania samodzielności dzieci, jak również czynników wpływających na preferowany system wspierania. W celu zebrania opinii, posłużono się metodą sondażu diagnostycznego z techniką ankiety, do której stworzono własny kwestionariusz ankiety. Grupa badawcza obejmowała 50 nauczycieli wychowania przedszkolnego oraz 46 rodziców dzieci 6-letnich. Wyniki badań umożliwiły weryfikację postawionych hipotez oraz dały odpowiedź na pytania badawcze. Jak wynika z badań zarówno w środowisku rodziców, jak i nauczycieli uważa się, że samodzielność dzieci jest na dość dobrym poziomie, choć środowisko nauczycielskie nieco niżej ocenia tę umiejętność. Uzyskane wyniki zostały porównane z badaniami ubiegłych lat, co pozwoliło potwierdzić niektóre przypuszczenia a także dało nowe, aktualne spojrzenie na wcześniejsze założenia.

Temat pracy dotyczy zbadania opinii rodziców na temat funkcjonowania nauczyciela świetlicy. Kryterium służącym do zweryfikowania opinii rodziców były kompetencje nauczyciela świetlicy według typologii M. Taraszkiewicz: kompetencje merytoryczne, metodyczne i wychowawcze. W rozdziale teoretycznym przedstawiłam pojęcie roli społecznej, kompetencje nauczyciela według różnych typologii. W dalszej części przedstawiłam temat świetlicy szkolnej i zaprezentowałam zagadania właściwe roli nauczyciela świetlicy. Ostatnia część rozdziału teoretycznego obejmuje kwestię dialogu między rodzicami a szkołą. Część druga pracy przedstawia metodologię - opisuje podejście badawcze, problematykę badawczą a także narzędzia służące do przeprowadzenia badań. Część empiryczna to analiza badań własnych. Rozważania prowadzą do wniosku traktującego o tym, iż w opinii rodziców nauczyciel świetlicy winien popracować nad kompetencjami metodycznymi i wychowawczymi. Mocno akcentowana jest kwestia i znaczenie dialogu między rodzicami a nauczycielem świetlicy. Istotnym jest, iż rodzice w swoich odpowiedziach akcentują potrzebę dialogu nie tylko na temat negatywnego zachowania dziecka, lecz potrzebują również informacji zwrotnych dotyczących pozytywnych aspektów. Nauczyciel świetlicy posiada duże możliwości wychowawcze, jednakże potrzeba aby udoskonalił swe umiejętności, by te możliwości mógł wykorzystać w swojej pracy.

Tematem pracy magisterskiej jest „Rola pracownika socjalnego w procesie wsparcia dzieci z rodzin dysfunkcyjnych”. Rosnąca bezradność wśród rodzin dysfunkcyjnych przyczyniła się do konieczności korzystania z pomocy i wsparcia profesjonalistów, takich jak pracownicy socjalni. Dzięki uprawnieniom pracownicy socjalni mają możliwość, a przede wszystkim obowiązek stania na straży bezpieczeństwa dzieci, w celu ochrony ich rozwoju intelektualnego, emocjonalnego, społecznego i edukacyjnego. W pracy magisterskiej opisano pracę socjalną w świetle literatury, miejsce pracy socjalnej w systemie nauk pedagogicznych, problematykę dysfunkcyjności rodziny, metodologiczne podstawy badań oraz dokonano opisu przypadków na podstawie trzech wywiadów z pracownikami socjalnymi. Celem pracy było poznanie, w jaki sposób pracownicy socjalni oceniają swoją rolę w procesie wspierania dzieci z rodzin dysfunkcyjnych oraz poznanie, jak przebiega prowadzony przez pracowników socjalnych proces wspierania dzieci z rodzin dysfunkcyjnych. Problemy badawcze ukazują teren poszukiwań. W niniejszej pracy główny problem badawczy przybiera formę pytania i brzmi: Jaką rolę pełnią pracownicy socjalni w procesie wspierania dzieci z rodzin dysfunkcyjnych? Jednak towarzyszy mu szereg problemów szczegółowych: Jakie jest przygotowanie zawodowe pracownika socjalnego? Z jakimi dysfunkcjami rodziny oddziałującymi na dzieci spotyka się pracownik socjalny w swojej pracy? Jakie działania podejmuje pracownik socjalny w procesie wspierania dzieci z rodzin dysfunkcyjnych? Jak pracownik socjalny ocenia skuteczność swoich działań w procesie wspierania dzieci z rodzin dysfunkcyjnych? Czy pracownik socjalny doświadcza sukcesów w procesie wspierania dzieci z rodzin dysfunkcyjnych? Jeśli tak, to jakie to są sukcesy? Czy pracownik socjalny doświadcza trudności w procesie wspierania dzieci z rodzin dysfunkcyjnych? Jeśli tak, to jakie to są trudności? Jak pracownik socjalny postrzega relacje z rodzicami z rodzin dysfunkcyjnych? Czy pracownik socjalny w procesie wspierania dzieci z rodzin dysfunkcyjnych współpracuje ze środowiskiem szkolnym? Jeśli tak, to na czym ta współpraca polega? Pracownicy socjalni swoimi złożonymi działaniami pomagają, wspierają, motywują wszystkie jednostki w rodzinie, w celu zmniejszenia lub pokonania dysfunkcji rodziny, która ma negatywny wpływ na rozwój dzieci.

Celem pracy jest określenie jakości życia rodzin wychowujących dziecko z niepełnosprawnością intelektualną. Przedstawia ona wybrane aspekty społecznego funkcjonowania rodziny w obliczu niepełnosprawności. Do jej napisania wykorzystano literaturę fachową głównie dotyczącą pedagogiki, psychologii i socjologii. Składa się z czterech części. Pierwsza stanowi opis niektórych stanowisk badawczych charakteryzujących najważniejsze pojęcie z punktu widzenia podjętego celu badawczego – jakości życia rodzin z dzieckiem z niepełnosprawnością. Druga przedstawia tematykę związaną z niepełnosprawnością intelektualną oraz jej wpływem na funkcjonowanie rodziny jako współzależnego systemu. W trzeciej części zawarty jest opis procedury badawczej wraz z charakterystyką wykorzystanej metody jakościowej – indywidualnym wywiadem pogłębionym. Kolejny rozdział to opis i interpretacja uzyskanych wyników badań, przeprowadzonych za pomocą wywiadu z dziesięcioma opiekunami dzieci. Ogólna jakość życia jest rozpatrywana przez pryzmat sytuacji materialnej, relacji, hierarchii wartości oraz otrzymanego wsparcia. Podsumowanie pracy stanowi ogólna charakterystyka społeczno-kulturowego funkcjonowania rodzin oraz odpowiedzi na główne pytanie badawcze oraz pytania szczegółowe. Całość zamykają wnioski odnoszące się do zmiany jakości życia rodzin w związku z niepełnosprawnością jej członka. Analiza wszystkich badanych dziedzin życia wskazuje, że jest jeszcze wiele obszarów wymagających naprawy, aby rodzina mogła żyć w godnych warunkach i osiągać bezpieczeństwo emocjonalne.

Uczęszczanie do przedszkola to dla malucha zapewne duże doświadczenie, a pierwsze tygodnie w nowym środowisku dla niektórych dzieci bywają trudne. W grupie przedszkolnej uczniowie muszą sprostać wielu zadaniom i nauczyć się nowych zasad i standardów. To jak dziecko będzie się adaptowało w nowej placówce zależy od wielu czynników. Celem niniejszej pracy jest ustalenie jak przebiega adaptacja dziecka 3-letniego do grupy przedszkolnej, zbadanie przebiegu procesu adaptacji i poznanie trudności adaptacyjnych. Wyniki przeprowadzonych badań umożliwiły udzielenie odpowiedzi na główny problem badawczy postawiony w formie pytań: Jak przebiega adaptacja dziecka 3-letniego do przedszkola? Badania wykazały przebieg procesu adaptacji chłopca do grupy przedszkolnej, a tym samym pozwoliły lepiej poznać i zrozumieć trudności adaptacji dziecka. Podczas pisania pracy wykorzystano publikację dotycząca głównie pedagogiki i psychologii. Badania zostały przeprowadzone metodą studium przypadku, techniką obserwacji systematycznej oraz analizą dokumentów, jako narzędzie wykorzystano własny Arkusz Obserwacji Dziecka do Przedszkola.

W pracy magisterskiej podjęto się tematu „Zaburzenia zachowania uczniów edukacji wczesnoszkolnej w opinii nauczycieli.” Celem pracy było poznanie opinii nauczycieli na temat uczniów klas 1-3 szkoły podstawowej wykazujących zaburzenia zachowania. Praca zawiera wstęp, 4 rozdziały oraz zakończenie. W aneksie zostały umieszczone wywiady z nauczycielami. Pierwszy rozdział przedstawia zaburzenia zachowania w ujęciu literatury. Dokonano opisu szeroko pojętej definicji zaburzeń zachowania, klasyfikowania opisanego problemu, przyczyn powstawania zaburzeń, jego przejawów oraz pomocy i terapii dzieciom z zaburzeniami zachowania. W kolejnym rozdziale przedstawiono sylwetkę nauczyciela oraz ucznia w edukacji wczesnoszkolnej. Opis edukacji wczesnoszkolnej w aspektach prawno- społecznych ukazano na początku, następnie przedstawiono dziecko w roli ucznia, ukazano funkcje nauczyciela w edukacji wczesnoszkolnej, warsztat pracy nauczyciela klas I-III oraz współpracę nauczyciela z rodzicami dziecka wykazującego zaburzenia w zachowaniu. W rozdziale trzecim została opisana metodologia badań własnych, w której zgodnie z literaturą przedstawiono przedmiot i cel badań, problemy badawcze, strategię badań, wybrane metody badawcze oraz organizację i teren badań, badaną populację, a także opisano względy etyczne dotyczące postępowania badawczego, uwzględniając w tym własne działania. Czwarty rozdział zawiera analizę i interpretację zebranego materiału, dotyczącego opinii nauczycieli w pracy z dziećmi z zaburzeniami zachowania i współpracy z ich rodzicami. Początkowo scharakteryzowano badane osoby, uwzględniając staż pracy w szkole, rodzaj wykonywanej pracy, wykształcenie oraz liczbę uczniów w klasie lub grupie. Następnie ukazano rozumienie przez badanych zaburzeń zachowania, czynniki decydujące o pojawieniu się problemu. Uwzględniono także doświadczenia respondentów w pracy z dziećmi z zaburzeniami zachowania i współpracy z ich rodzicami. Praca zawiera także opis pomocy nauczycieli oferowanej dzieciom z zaburzeniami zachowania. Na koniec rozdziału 4 podsumowano zebrane wyniki badań oraz zestawiono je z innymi badaniami.

Tematem mojej pracy magisterskiej jest znaczenie nadawane wychowywaniu się w rodzinie z problemem alkoholowym przez osoby dorosłe. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale dokonałam analizy definicji rodziny, jej funkcji, postaw i stylów wychowawczych rodziców według literatury przedmiotu. W rozdziale drugim przedstawiłam dysfunkcjonalność rodziny z problemem alkoholowym, przyczyny jej występowania, role jej członków oraz skutki wychowywania się w takiej rodzinie, opierając się na literaturze przedmiotu. Rozdział metodologiczny zawiera definicje przedmiotu i celów badań, problemów badawczych, metod i technik wraz z określeniem ich w moich badaniach. Celem moich badań jest poznanie znaczeń nadawanych wychowywaniu się w rodzinie z problemem alkoholowym przez badanych. W badaniach posłużyłam się metodą wywiadu a techniką był otwarty wywiad pogłębiony. W tym rozdziale zaplanowałam organizację badań własnych uwzględniając ich etyczne założenia. W ostatnim rozdziale mojej pracy przedstawiłam wyniki badań własnych. Scharakteryzowałam tutaj osoby badane, przedstawiłam ich doświadczenia z dzieciństwa oraz to, w jaki sposób radzą sobie one w dorosłym życiu, jakie mają możliwości wsparcia. Podsumowanie wyników badań zawiera odpowiedzi na moje problemy badawcze oraz porównanie wyników z wynikami innych badaczy.

Niniejsza praca magisterska nosi tytuł: Znaczenie terapii integracji sensorycznej stosowanej u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu – perspektywa terapeutów. Jest to praca badawcza, składająca się z części teoretycznej (rozdziały 1 i 2) oraz części metodologicznej (rozdziały 3 i 4). Praca porusza zagadnienia z obszaru terapii zaburzeń integracji sensorycznej w kontekście pracy z dziećmi z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Celem pracy jest przybliżenie zagadnienia zaburzeń ze sfery autyzmu oraz skuteczności zastosowania w ich przypadku tego właśnie podejścia terapeutycznego. Celem praktycznym pracy jest przekazanie wskazówek nauczycielom i terapeutom, które ułatwią prowadzenie terapii integracji sensorycznej. Przedmiotem prowadzonych badań jest opinia terapeutów na temat znaczenia terapii integracji sensorycznej stosowanej u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Główny cel prowadzonych badań jest celem poznawczym, a mianowicie poznanie opinii na temat znaczenia terapii integracji sensorycznej stosowanej u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Głównym problemem badawczym w pracy jest następujące pytanie: Jakie ma znaczenie terapia integracji sensorycznej w odniesieniu do dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu w opinii terapeutów. Problematyka pracy ma swoje odniesienie w literaturze naukowej. W literaturze przedmiotu akcentowane jest nie tylko znaczenie terapii zaburzeń integracji sensorycznej oraz znaczenie wiedzy i doświadczenia terapeuty. Natomiast stosunkowo niewiele miejsca poświęca literatura przedmiotu zagadnieniu relacji terapeuty z rodzicami i opiekunami, dlatego pojawiła się chęć zgłębienia tego tematu. By osiągnąć cel badania posłużono się następującymi metodami i technikami badawczymi: wykorzystano badanie jakościowe – metoda wywiadu oraz technika wywiadu eksperckiego. W wywiadzie eksperckim z praktykującymi terapeutkami wykorzystującymi podejście SI do dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu zebrano informacje na temat skuteczności terapii oraz konkretnych uwarunkowań, mających wpływ na te skuteczność. W pracy przedstawiono wypowiedzi praktykujących terapeutek, które na co dzień wykorzystują terapię zaburzeń integracji sensorycznej. Potwierdzają one w całej rozciągłości skuteczność stosowania tej metod, wskazując na charakterystyczne uwarunkowania, mające wpływ na efektywność pracy z dziećmi. Ekspertki potwierdziły skuteczność terapii SI w przypadku dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu.

Praca dyplomowa podejmuje temat gotowości szkolnej dzieci w wieku przedszkolnym. W obecnych czasach gotowości szkolnej przypisywane jest duże znaczenie. Na dziecku spoczywa obowiązek rocznego przygotowania przedszkolnego. Powyższa praca dyplomowa została podzielona na cztery rozdziały, pierwsze dwa dotyczą analizy literatury przedmiotu, następny metodologii badawczej i ostatni analizy wyników badań. Pierwszy rozdział przedstawia ujęcie definicyjne gotowości i dojrzałości szkolnej. Zaprezentowane zostały czynniki wpływające na gotowość szkolną w świetle literatury przedmiotu, a także kwestie prawne dotyczące gotowości szkolnej. Przedstawiona została również diagnoza gotowości szkolnej, sposób jej przeprowadzania i wykorzystywane narzędzia diagnostyczne oraz jakim zadaniom musi sprostać dziecko gotowe do roli ucznia. Rozdział drugi prezentuje cechy rozwojowe dziecka w wieku przedszkolnym, opisany zostały najważniejsze aspekty rozwoju fizycznego, poznawczego oraz społeczno-emocjonalnego. Przedstawiona została również rola rodzica i nauczyciela w kształtowaniu i stymulowaniu gotowości szkolnej. W rozdziale trzecim zaprezentowany jest plan postępowania badawczego. Celem badawczym jest poznanie opinii nauczycieli na temat gotowości szkolnej dziecka w wieku przedszkolnym oraz znaczenia jakie nadają stymulowaniu rozwoju dziecka w kierunku osiągnięcia przez nie gotowości szkolnej. Badania zostały przeprowadzone za pomocą metody wywiadu, ponieważ pozwala to na poznanie perspektywy i opinii osób badanych. Przedstawiona została również organizacja badań, a także etyczne założenia badawcze. Ostatni rozdział zajmuje się analizą wyników badań. Przedstawiona jest charakterystyka badanych nauczycielek, ich staż pracy, doświadczenie w zawodzie oraz wykształcenie. Następnie została omówiona rola nauczyciela w przygotowaniu dziecka do pójścia do szkoły, diagnoza i wsparcie dziecka, dobór narzędzi, zastosowanie odpowiednich metod w pracy z dziećmi, współpraca ze specjalistami w ramach wsparcia oraz rola rodzica i współpracy z rodzicami w kształtowaniu gotowości dzieci na podstawie odpowiedzi badanych nauczycielek. Na końcu wyniki tych badań zostały podsumowane i odniesione do wiedzy teoretycznej.

W niniejszej pracy zajmuję się wykorzystaniem bajek terapeutycznych w codziennej pracy z dziećmi przez nauczycielki przedszkola. W pierwszym rozdziale na podstawie literatury psychologicznej oraz pedagogicznej opisuję rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, dokonując jego charakterystyki w poszczególnych obszarach. W rozdziale drugim przybliżam ideę bajkoterapii jako metody pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym oraz jej rolę na tym etapie rozwoju. Rozdział trzeci jest rozdziałem metodologicznym. Stanowi projekt badawczy obejmujący wszystkie etapy postępowania zmierzające do odpowiedzi na postawione pytania badawcze, realizacji celów oraz uzyskania wiedzy na temat obranego przeze mnie tematu. Ostatni z rozdziałów niniejszej pracy obejmuje przedstawienie wyników prowadzonych badań dotyczących doświadczeń badanych nauczycielek związanych z wykorzystywaniem bajek terapeutycznych w codziennej pracy. Rozdział ten obejmuje analizę oraz interpretację informacji uzyskanych z przeprowadzonych wywiadów.

Problematyka podjęta w pracy dotyczy zajęć plastycznych jako formy wspomagania rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w placówce socjalizacyjnej. W pracy poruszono aspekty definicyjne rodziny dysfunkcjonalnej, rodzaje występujących dysfunkcji, struktury i mechanizmy działań tych rodzin, ich typologię, a także kwestię rozpadu rodziny jako konsekwencji ich dysfunkcjonalności. Omówiono rozwój emocjonalno-społeczny u dziecka zagrożonego niedostosowaniem społecznym, skupiono się na kwestii osamotnienia, relacjach społecznych, trudnościach w adaptacji społecznej, oddziaływania dysfunkcji na rozwój dziecka, a także skupiono się na przykładowych zaburzeniach zachowania i emocji, które mogą wystąpić u tych dzieci. Następnie wyróżniono takie kwestie jak charakterystyka placówki socjalizacyjnej, obraz rozwoju emocjonalno-społecznego wychowanków, formy wspierania rozwoju, wybranych zajęć plastycznych jako form arteterapii, kształtowanie się wyobraźni plastycznej dziecka oraz rola pedagoga we wspieraniu rozwoju emocjonalno-społecznego dziecka. Do powyższych zagadnień opracowano metodologię prowadzenia badań, których celem było określenie znaczenia zajęć plastycznych dla rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych. Głównym problemem badawczym przyjętym w badaniach było pytanie: W jaki sposób zajęcia plastyczne wspomagają rozwój emocjonalno-społeczny dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w placówce socjalizacyjnej? W celu udzielenia odpowiedzi na powyższe pytanie badawcze, wybrano jakościowy paradygmat badawczy. Dla potrzeb niniejszej pracy posłużono się metodą indywidualnych przypadków, a główną techniką badawczą był wywiad, a jej uzupełnieniem analiza dokumentów osobistych badanych osób oraz obserwacja z wykorzystaniem arkusza obserwacji. Przeprowadzone badania pozwoliły na głębsze poznanie czynników, które warunkują rozwój emocjonalno-społeczny dzieci wychowujące się w placówce socjalizacyjnej, a także oddziaływanie zabaw i zajęć plastycznych na ich funkcjonowanie. Wśród nich znajdują się obszary, takie jak: doskonalenie umiejętności komunikacji potrzeb, nawiązywania relacji, wyrażania emocji, komunikowaniu się oraz umiejętności rozwiązywania konfliktów z rówieśnikami, dzięki czemu dzieci te mają szansę na podnoszenie swoich kompetencji emocjonalno-społecznych.

Problematyka pracy dotyczy relacji rówieśniczych dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w środowisku szkolnym. W pracy w oparciu o literaturę przedmiotu przedstawiono charakterystykę rodziny dysfunkcjonalnej a także przyczyny powstawania dysfunkcji w rodzinie. Omówiono też mechanizmy działania w takich rodzinach. Scharakteryzowano model rodziny dysfunkcjonalnej, a także funkcjonowanie psychospołeczne dziecka z rodziny dysfunkcjonalnej w środowisku szkolnym. Wskazano również formy pomocy dla osób, którzy funkcjonują w takich rodzinach. Dla powyższych zagadnień stworzono metodologię badań. Głównym problemem badawczym przyjęto pytanie: W jaki sposób przebiegają relacje rówieśnicze dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w środowisku szkolnym? Aby odpowiedzieć na postawione pytanie w badaniach posłużono się metodą indywidualnych przypadków. Wybraną techniką badawczą jest wywiad a jego uzupełnieniem obserwacja oraz analiza dokumentów osobistych. Przeprowadzone badania aspektów funkcjonowania społecznego dzieci umożliwiły wgląd w ścieżkę relacji rówieśniczych dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych w środowisku szkolnym. Analiza funkcjonowania społecznego skupiła się głównie się na tym, jak dzieci obciążone negatywnymi doświadczeniami komunikują się, wyrażają emocje, spędzają czas wolny, jak adoptują się w środowisku szkolnym. Na podstawie tej analizy stwierdzono, że relacje dzieci z rodzin dysfunkcjonalnych z rówieśnikami przebiegają z utrudnieniami. Składa się na to wiele czynników, między innymi trudne, przykre doświadczenia życia w rodzinie dysfunkcjonalnej.

Podjęta w pracy problematyka dotyczy studium wolontariatu dla ścieżki rozwoju osobistego osób dorosłych oraz różnych uwarunkowań tego rozwoju. W pracy poruszono aspekty definicyjne wolontariatu, zaprezentowano jego rys historyczny oraz przedstawiono jego status społeczny i prawny. Omówiono zagadnienie rozwoju osobistego oraz zaprezentowano zagadnienia ideału osobowego wolontariusza, a także określono podłoże intencjonalne oraz motywacyjne działalności wolontariackiej na podstawie literatury przedmiotu. Do powyższych zagadnień opracowano metodologię prowadzenia badań, których celem jest określenie znaczenia wolontariatu dla rozwoju osobistego osób dorosłych. Głównym problemem badawczym jest pytanie: jakie znaczenie ma wolontariat dla rozwoju osobistego osób dorosłych? W celu udzielenia odpowiedzi na powyższy problem wybrano jakościowy paradygmat badawczy. Dla potrzeb niniejszej pracy posłużono się metodą indywidualnych przypadków, a główną techniką badawczą był wywiad, a jej uzupełnieniem analiza dokumentów osobistych badanych osób. Przeprowadzone badania pozwoliły na głębsze poznanie czynników, które warunkują rozwój osobisty osób dorosłych w ramach wolontariatu. Wśród nich znajdują się obszary, takie jak: doskonalenie umiejętności, kompetencji, zdobywania wiedzy, kształtowania światopoglądu, postaw oraz przekonań.

Poniższa praca ‘’Skuteczność terapii prowadzonej w Młodzieżowych Ośrodkach Wychowawczych w opinii wychowawców’’ ukazuje stanowisko wychowawców placówek o charakterze resocjalizacyjnym na temat skuteczności leczenia wychowanków. Praca skupia się na analizie opinii wychowawców na temat efektywności terapii prowadzonej w miejscach ich pracy zawodowej, ponieważ to zagadnienie ściśle wiązało się z celem pracy dyplomowej. Analizie została poddana opinia 50 wychowawców placówek resocjalizacyjnych. Do napisania pracy magisterskiej wykorzystano fachową literaturę, na która głównie opierała się na pedagogice resocjalizacyjnej oraz na Rozporządzeniach Ministra Edukacji Narodowej, które określają zasady funkcjonowania Młodzieżowych Ośrodków Wychowawczych, zakres obowiązków wychowawców, prawa wychowanków oraz zakres pomocy i wsparcia dla podopiecznych placówek o charakterze resocjalizacyjnym. Metodą badawczą zastosowaną w badaniach własnych był sondaż diagnostyczny, techniką ankieta, a narzędziem kwestionariusz ankiety przeprowadzony wśród wychowawców resocjalizacyjnych. Z badań wynika, że wychowawcy ogólnie oceniają prowadzoną terapię za skuteczną bądź średnio skuteczną.

Problematyka podjęta w pracy dotyczy wspierania rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez zabawę. W pracy zaprezentowano charakterystykę rozwoju i funkcjonowania dziecka w wieku przedszkolnym oraz znaczenie zabawy we wspieraniu jego rozwoju emocjonalno-społecznego. Do powyższych zagadnień opracowano metodologię badań, która miała na celu określenie w jaki sposób zabawa wspiera rozwój emocjonalno-społeczny dzieci w wieku przedszkolnym. W związku z tym skorzystano z jakościowego paradygmatu badawczego. Dla potrzeb niniejszej pracy posłużono się metodą indywidualnych przypadków, a główną techniką badawczą był wywiad, a jej uzupełnieniem analiza dokumentów osobistych oraz obserwacja z wykorzystaniem arkusza obserwacji. Przeprowadzone badania pozwoliły na głębsze poznanie czynników, które warunkują wybór zabawy i jej znaczenie dla rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym. Wśród nich znajdują się takie obszary jak: wyrażanie potrzeb, rozumienie emocji, regulowanie emocji, nawiązywanie relacji, komunikacja, rola, wyobraźnia i fantazja, rozwiązywanie konfliktów. Wszystkie badane kompetencje są niezmiernie ważne w całościowym funkcjonowaniu dziecka, zarówno w środowisku przedszkolnym jak i poza nim. Badania potwierdziły, że zabawa stanowi niezbędną ścieżkę regulującą rozwój emocjonalno-społeczny dzieci w wieku przedszkolnym.

W pracy przedstawiono przebieg rozwoju społecznego dzieci w placówkach przedszkolnych prowadzonych metodą tradycyjną i Montessori. Rozdział pierwszy został poświęcony Metodzie Marii Montessori, jej istocie, cyklowi rozwojowemu dziecka według tej metody oraz ściśle określonym zasadom, którym ona podlega. Rozdział drugi opisuje rozwój społeczny dziecka w wieku przedszkolnym Przybliża on specyfikę tego okresu, rozwoju samodzielności, kompetencji społecznych i znaczenia grupy rówieśniczej w tym czasie. Kolejny rozdział to projekt badań. Przedstawiono w nim charakterystykę całego procesu badawczego. Ukazuje przyjętą strategię badań, metody oraz techniki, a także główny problem badawczy tj. Jakie są opinie nauczycielek na temat rozwoju społecznego dzieci uczęszczających do przedszkoli prowadzonych metodą Montessori i metodą tradycyjną? Ostatni rozdział zawiera przedstawienie uczestników, analizę i interpretację przeprowadzonych badań.

Praca dotyczy znaczenia arteterapii w pracy z małymi dziećmi. Ma charakter badawczy. Celem badań jest poznanie znaczenia arteterapii, w pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym nadawanego przez osoby prowadzące terapię za pomocą sztuki. Praca została podzielona została na trzy zasadnicze części, tj. teoretyczną, metodologiczną oraz empiryczną. Cześć teoretyczna składa się z pierwszego i drugiego rozdziału. Określa założenia dotyczące arteterapii, jej historii oraz podwalin teoretycznych. Wskazuje tez na funkcje i zastosowanie arteterapii w pracy z małym dzieckiem oraz ukazuje spektrum rozwoju i funkcjonowania dziecka w wieku przedszkolnym. W części metodologicznej przedstawiono cel i przedmiot badań, problemy badawcze, metody, techniki i narzędzie badawcze, jak i organizacja i przebieg badań. W części empirycznej zostały opisane przeprowadzone badania własne. Pracę wieńczy zakończenie wraz z wnioskami i sugestiami dla praktyki wynikającymi z przeprowadzonych badań. Całość pracy zamyka aneks zawierający literaturę, kwestionariusz wywiadu skierowany do arteterapeutów oraz transkrypcje pięciu wywiadów. Jest to część, w której zawarte zostały pozycje bibliograficzne, na podstawie których powstała część teoretyczna i metodologiczna poniższej pracy.

Praca dotyczy pomocy psychologiczno-pedagogicznej oferowanej dziecku z diagnozą ryzyka dysleksji w wieku wczesnoszkolnym i ma charakter badawczy. Jej celem jest poznanie opinii nauczycieli na temat sposobów organizacji i realizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej oferowanej w szkole dzieciom z diagnozą ryzyka dysleksji w wieku wczesnoszkolnym. Praca składa się z dwóch rozdziałów teoretycznych, rozdziału metodologicznego, rozdziału prezentującego wyniki badań, zakończenia, bibliografii i netografii oraz aneksu. W aneksie załączono sześć wywiadów, które przeprowadzono z nauczycielkami edukacji wczesnoszkolnej. Na podstawie literatury wyjaśniono terminologię związaną z ryzykiem dysleksji. Wymieniono przyczyny występowania tego zjawiska. Opisano klasyfikację i rodzaje dysleksji rozwojowej oraz symptomy ryzyka dysleksji występujące u dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Wyjaśniono czym jest pomoc psychologiczno-pedagogiczna, wskazano jej regulacje prawne oraz wymieniono jej formy. Wskazano także metody pracy z dzieckiem z diagnozą ryzyka dysleksji. W rozdziale metodologicznym określone przedmiot i cel badań. Wskazano na wybrane techniki i metody badawcze. Opisano organizację badań własnych. W rozdziale poświęconym analizie badań własnych opisano doświadczenia wybranych nauczycielek w pracy z dzieckiem z diagnozą ryzyka dysleksji.

Problematyka podjęta w pracy dotyczy bajkoterapii jako formy wspomagania rozwoju emocjonalnego dziecka w wieku przedszkolnym. W pracy zaprezentowano charakterystykę rozwoju i funkcjonowania, a także edukacji i wspomagania rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Omówiono również znaczenie bajkoterapii w rozwoju emocjonalnym dziecka w wieku przedszkolnym. Do powyższych zagadnień opracowano metodologię badań, która miała na celu określenie w jaki sposób bajkoterapia wspomaga rozwój emocjonalny dziecka w wieku przedszkolnym. W tym celu skorzystano z jakościowego paradygmatu badawczego. Dla potrzeb niniejszej pracy posłużono się metodą indywidualnych przypadków, a główną techniką badawczą był wywiad. Uzupełnieniem techniki była analiza dokumentów osobistych oraz obserwacja z wykorzystaniem arkusza obserwacji. Przeprowadzone badania pozwoliły na głębsze poznanie czynników, które warunkują rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, a także oddziaływanie zajęć bajkoterapii na rozwój emocjonalny. Wśród nich znajdują się obszary, takie jak: nawiązywanie relacji, wyrażanie potrzeb, rozumienie emocji, zabawa z rówieśnikami, podejmowane formy aktywności własnej, radzenie sobie w sytuacjach trudnych oraz komunikowanie się z rówieśnikami. Wszystkie badane kompetencje są niezmiernie ważne w całościowym funkcjonowaniu emocjonalnym dziecka w wieku przedszkolnym.